ธันวาคม 2553

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
16 ธันวาคม 2553
-::- คลอดแล้วจ้า -::-
ผ่านไปเกือบเดือน กว่าจะได้อัพเดทความเคลื่อนไหว
จริงๆแล้วก้เล่นเนตเกือบทุกวัน แต่ก็ยังไม่ได้เข้ามาอัพซะที

วันนี้มาย้อนรอย วันที่แม่กับหนูได้เจอกัน ^^

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

วันที่ 17 พ.ย. 2553 หนูอายุครบ 39 weeks พอดี
แม่ก็ปวดท้องทั้งวันเลย ปวดแบบมดลูกแข็งตัว ทีนึงก็ราวๆ 30 วินาที
ซึ่งเวลามันแข็งตัวขึ้น มันจะเจ็บ จนต้องหยุดทุกอย่างที่ทำอยู่
เจ็บๆหายๆ แบบนี้ทั้งวัน แต่มันก็ยังทนไหว
ตอนแรกนึกว่าจะคลอดวันนี้ซะแล้ว


วันที่ 18 พ.ย. 2553
วันนี้อาการก็เหมือนวันที่ 17 ทุกอย่าง
มดลูกแข็งตัวทั้งวัน แต่มันก็ยังไม่สม่ำเสมอ
ตอนเย็นๆ จะปวดถี่มากขึ้น จำได้ว่าปู่กะย่าหนูซื้อปลาหมึกปิ้งมา หอมมาก ^^
พ่อยื่นให้แม่กิน แต่ตอนนั้นมดลุกมันบีบพอดี
แม่ก็เลยกินไม่ไหว ทำท่าไม่สนใจ
แต่พอสักพักอาการปวดหายไป แม่ก็ตั้งหน้าตั้งตากิน ตอนนั้นประมาณ 1 ทุ่ม
จากนั้นแม่ก้มานั่งเล่นเน็ต มันก็ปวดๆหายๆ แต่ถี่ขึ้น
จน 3 ทุ่ม ชักไม่ไหว แม่ก็เลยขึ้นไปนอน กะจะนอนให้หลับ

แต่ยิ่งนอนก็ยิ่งปวด ปวดถี่ขึ้น แต่มันก้ไม่สม่ำเสมอ
ตอนนี้วิธีการหายใจที่อ่านมา ก็ต้องหยิบเอามาใช้ ซึ่งก็ช่วยได้พอสมควร
นอนจนถึงเที่ยงคืน ก็นอนไม่หลับ ปวดมาก แต่ก็คิดว่ายังไม่คลอด
เลยยังไม่เชื่อพ่อ ที่บอกให้ไปหาหมอ พยายามนอนไปเรื่อยๆ

แต่หลังจากนั้น เวลาปวดตอนนี้นอนไม่ไหวแล้ว
ต้องเปลี่ยนท่ามาเป็นท่าคุกเข่า คว่ำหน้า
ต้องทำแบบนี้ทุกคร้ังที่ปวด พอทำแล้วอาการปวดก็ลดลง

จนตีสามไม่ไหวแล้วว บอกพ่อว่าไปหาหมอกันเถอะ
ตอนนั้นในใจก้คิดว่ายังไม่คลอดหรอก แค่ไปตรวจดู
ว่าเจ็บท้องเตือน หรือ เจ็บท้องจริง

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

ก่อนไปก็แวะ 7-11 ซื้ออะไรกิน ^^ ยังห่วงกินอยู่
ไปถึงโรงพยาบาลเกือบตีสามครึ่ง ก็ตรวจความดัน อุณหภูมิ บอกอายุครรภ์
จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็พาไปชั้นคลอด เพื่อตรวจ
เค้าก็ให้นอนรอในห้องเลย แล้วก็โกนตรงนั้น สวนทวาร
แล้วก็ตรวจว่าปากมดลูกเปิดกี่ cm ปรากฏว่า เปิดได้ 5 cm แล้ว !!!!!!
พอรู้ก็รู้สึกตกใจว่า เอ้ยย เปิดเยอะแล้วนี่นา
จากที่คิดว่าแค่เจ็บเตือน แต่นี่อีกไม่กี่ชมก็จะคลอดแล้วเหรอเนี่ย
เจ้าหน้าที่บอกว่า จะเปิดกว้างขึ้น ชั่วโมงละ 1 cm
แล้วก็ถูกย้ายไปห้องรอคลอด ซึ่งคุณพ่อก็เข้าไปอยู่เป็นเพื่อนได้
ตอนนั้นเจ็บครรภ์ถี่มากขึ้น เกือบๆทุก 5 นาที

ตีห้ากว่าๆ หมอก็มา แล้วก็เจาะถุงน้ำคร่ำให้แม่ หมอบอกว่าจะได้คลอดเร็วขึ้น
เจาะเสร็จ น้ำก็ไหลออกมา มันอุ่นๆแปลกๆ
หลังจากนั้น มดลูกก็บีบตัวถี่มากขึ้น ทุกๆ 2 นาทีเห็นจะได้
พ่อก็คอยถามว่าเป็นไงบ้าง แต่ตอนนั้นแม่ไม่อยากพูดคุยกับใครเลย
อยากอยู่เงียบๆคนเดียว ยิ่งเห็นพ่อก็ยิ่งเหมือนจะทำให้อ่อนแอ
เพราะมีคนช่วยดู แม่ก็เลยบอกให้พ่อออกไปรอข้างนอก

เจ้าหน้าที่ก็คอยมาตรวจว่าปากมดลูกเปิดเท่าไหร่แล้ว
จำไม่ได้ว่าตอนนั้นกี่โมง เพราะแม่ดูนาฬิกาทุกครั้งที่มดลูกบีบรัด
แต่เจ้าหน้าที่ตรวจอีกทีก็ 7 cm แล้ว เค้าก็บอกให้ทนหน่อย อีกนิดเดียว
ตอนนั้นเริ่มรู้สึกอยากเบ่งแล้ว แต่เค้าบอกว่าให้ทนไว้ ห้ามเบ่งนะ
แต่มันทนไม่ไหว ยิ่งพยายามไม่เบ่ง มันก็เหมือนยิ่งเบ่ง
ได้แต่บอกเค้าว่าไม่ไหวแล้ว รู้สึกอยากเบ่งมาก

สัก 7 โมงตอนนั้นไม่ไหวแล้วจริงๆ บอกเค้าว่าไม่ไหวแล้ว อยากเบ่งมาก
เค้าก็เลยมาตรวจ ก็ได้ 8 cm แล้ว เลยถูกย้ายไปห้องคลอด
แม่ก็เดินไปห้องคลอดเอง เพราะยังเดินไหวอยู่

ทุกอย่างผ่านไปอย่างเรวดเร็ว คุณหมอมา พยาบาลจัดเตรียมการคลอด
ตอนนั้นแม่อยากเบ่งอยากเดียว เมื่อทุกอย่างพร้อม ก็เริ่มลุย
พอมดลูกบีบตัว คุณหมอและพยาบาลก้ออกเสียง อึ๊บบบบบบ !!
เพื่อช่วยให้แม่มีเร่งเบ่ง เวลาเบ่งห้ามออกเสียงด้วยนะ เดี่ยวจะหมดแรง
เบ่งมาหลายครั้งก็ยังไมีคลอด เวลาเบ่งพยาบาลเลยมาช่วยดันตรงท้องด้วย
เพื่อช่วยดันให้หนูคลอดเร็วขึ้น แต่เค้าบอกว่า มดลูกแม่อยู่ลึก
เหมือนจะหาไม่เจอ เวลาดันก็เหมือนไม่ช่วยอะไร

ประมาณ 7.30 คุณหมอเลยสลับหน้าที่มาเป็นคนช่วยดันแทน
ถ้าครั้งนี้ยังไม่คลอด หมอบอกเดี่ยวจะใช้เครื่องมือช่วย
ซึ่งก็คือ ใช้คีมช่วยเอง แต่แม่ก็พยายามเบ่งเรื่อยๆ
แล้วหมอก็สลับไปทำตำแหน่งรอรับหนูเหมือนเดิม
แม่ก็เบ่งไปเรื่อยๆ จำไม่ได้ว่ากี่ครั้ง แต่เยอะมาก นานมาก
แล้วคุณหมอก็บอก เบ่งอีกนิดค่ะ แม่ก็เบ่ง
และแล้วหมอก็บอกว่า "อ้าว ครั้งนี้คุณแม่เบ่งเองนะค่ะ"
แม่ก็เบ่ง แล้วสักพ้กก็ได้ยินเสียง "อุแว๊ อุแว๊ อุแว๊"
แล้วหมอก็เอาหนูมานอนไว้บนขาแม่ เพื่อที่หมอจะได้ตัดสายสะดือ
ตัวหนูอุ่นมาก สีผิวซีดๆ ขาวๆ ความรู้สึกแม่ตอนนั้นบอกไม่ถูกเลย
ดีใจ ปลื้มใจ ^____^

แล้วก็ชั่งน้ำหนักหนู ได้ 2,860 กรัม
หนูคลอดวันที่ 19 พ.ย. 2553 ตอน 7.52 น.นะจ๊ะ

แล้วเจ้าหน้าที่ก็พาหนูไปอีกห้อง ส่วนแม่ก็อยู่ห้องเดิมเพื่อทำการเย็บแผล
8.30 แม่ก็เสร็จเรียบร้อย เจ้าหน้าที่ก็พาไปห้อง แต่แม่ขอแวะไปดูหนูก่อน
เจอพ่อยืนเฝ้าหนูอยู่พอดี เห็นหนูแล้ว แม่ปลื้มใจ บอกไม่ถูกจริงๆ


* เธอคือดวงใจของฉัน จากนี้ .. ฉันจะทำเพื่อเธอ *

images by uppicweb.com
Thanks: ฝากรูป



Create Date : 16 ธันวาคม 2553
Last Update : 7 มกราคม 2554 13:51:22 น.
Counter : 694 Pageviews.

2 comments
  
ยินดีด้วยนะคะ ขอให้น้องเลี้ยงง่าย อย่าลืมเอารูปน้องมาลงให้ดูนะค
โดย: lookmoodeaw วันที่: 19 ธันวาคม 2553 เวลา:19:30:52 น.
  
เก่งจังค่าาาา เลี้ยงง่ายๆ โตไวๆนะค๊า

ของเคทจะผ่าคลอดเมษาปีหน้าค่ะ
โดย: Kate (katehirogo ) วันที่: 19 ธันวาคม 2553 เวลา:19:32:27 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หมาน้อย-หมูหวาน
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]