Two individuals, one person;

Two bodies one soul;

Two journeys, one reason;

To be one, to be all.








Melancholia on the East..










หลังจากระเห็ดมาอยู่ที่นี่ได้สองอาทิตย์ .. อาการ Culture shock ของฉันก็ยังไม่หายดีเท่าไหร่ .. หลายคนที่รู้จักฉันดี อาจจะรู้สึก ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับ "ผีตองเหลือง" ที่ย้ายบ้านเมื่อใบตองแห้ง อย่างฉัน .. อยู่ดีๆ ทำไมถึงได้เกิดอาการตื่นตะหนกทางวัฒนธรรมขึ้นมาได้ เพราะปกติเห็นไปที่ไหนก็กลมกลืนเป็นกิ้งก่าเข้ากับสภาพแวดล้อมไปซะได้ทุกที่ ... ^^

Breakfast by my apartment's care taker :)


แต่ไม่ใช่ที่นี่แน่ๆ .. อินเดีย ..

อินเดียเป็นประเทศขนาดใหญ่ที่มีหลายสิ่งหลายอย่างขัดกันในตัวของมันเอง เป็นประเทศที่มีทะเลทรายผืนใหญ่ และขณะเดียวกันก็มีภูเขาหิมะตลอดปีอย่างหิมาลายา เป็นประเทศที่มีภาษาแตกต่างกันเกือบสามสิบภาษา .. เป็นภาษาที่เพื่อนชาวท้องถิ่นของฉันบอกว่า ถ้าไปพูดภาษาทางใต้กับคนทางเหนือ ก็มีโอกาสที่จะไม่เข้าใจกันเลย ด้วยความที่ภาษาแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ไม่เหมือนภาษาแถวบ้านเรา ที่แตกต่างกันทางสำเนียงกับคำศัพท์บางคำ แต่ก็ยังพอเข้าใจกันได้ ..

อาการ Culture shock อันดับแรกของฉัน สำหรับที่นี่ คือ อาหาร .. ชาวอินเดียทางใต้ส่วนใหญ่จะเป็นมังสวิรัติไม่กินเนื้อสัตว์ ทำให้อาหารท้องถิ่นแถวนี้ จะหาเนื้อสัตว์กินได้ยาก .. และ ไม่ต่างจากภาษา อาหารอินเดีย ไม่ได้หมายถึงแกงกะหรี่กับโรตีอย่างที่พวกเราเข้าใจกันมาจากบทเรียนในหนังสือ ประมาณฝรั่งเข้าใจว่าคนไทยกินแต่ผัดไทย กับต้มยำกุ้ง ...:P ถ้าจะให้ไล่อาหารอินเดียจริงๆ แล้วละก็ ต้องถามก่อนว่าจะเอาอาหารของเมืองไหนในภาคไหน .. เพราะมันมีมากมายผสมนั่นนิดผสมนี่หน่อย และไม่ได้มีแต่โรตี ..

อาหารทางภาคใต้ส่วนใหญ่จะมีข้าวเป็นหลัก แต่ตามธรรมเนียมต้องเสิร์ฟบนใบตอง และลำเลียงมาตามลำดับขั้นตอน .. แต่จะชื่ออะไรบ้าง ฉันก็ยังไม่เก่งพอที่จะจำได้ว่าอะไรเป็นอะไร เพราะหน้าตามันคล้ายๆ กันไปซะหมด ^^"

In my room, Bangalore , India


แต่ที่ทำให้ฉันถึงกับ shock ก็คือ อาหารที่โรงอาหารที่บริษัท มันแบ่งเป็น Non-veg กับ Vegetarian ... วันแรก ฉันชะโงกหน้าไปดูตามร้านอาหารที่มีให้เลือกไม่มากนัก .. ก็ค้นพบว่า Non-veg. เนี่ย มันคือ แกงอะไรซักอย่าง จะว่าเป็นแกงกะหรี่ซะทีเดียวก็ไม่ใช่ เพราะมันไม่มีอะไรเลยในแกง นอกจากเนื้อไก่สองก้อน .. นั่นล่ะ Non-veg หรือจะแปลตามตรงว่า อาหารไม่มีผัก น่าจะถูกต้องเป็นที่สุด ^^ สำหรับอาหารแบบ Veg. จริงๆ ควรจะตั้งชื่อใหม่ว่า Non-meat น่าจะดีกว่า เพราะมันไม่มีอะไรเลย นอกจากถั่วบดเอามาคลุกคลิกกับน้ำแล้วใส่ผงมัสซาลาลงไปอีกนิด แค่นั้นแหละ แล้วเค้าให้เลือก ว่าจะกินกับข้าวสวย หรือว่าโรตี หรือว่า ข้าวเกรียบกรอบๆ อาหาร Veg. จะเป็นถั่วบด โยเกิร์ต (ที่นี่กินโยเกิร์ตเป็นอาหารคาวนะจ๊ะ) กับน้ำแกงหน้าตาคล้ายน้ำพริกอีกสองสามอย่าง ใส่มาเป็นถ้วยเล็กๆ เหมือนถ้วยข้าวศาลพระภูมิที่บ้านยังไงยังงั้น ^^"...อาทิตย์แรกที่ฉันกินอาหารที่โรงอาหาร ทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย เพราะถ้ามันไม่เผ็ดจิ๊ด มันก็เป็นรสโยเกิร์ตปะแหล่มๆ .. จนทำให้อาทิตย์ต่อมา ฉันต้องเปิดคอร์สสอนคุณพ่อบ้านที่ดูแลบ้าน หัดทำข้าวผัด (ใส่ผักเยอะๆ) แล้วห่อเป็นข้าวกล่องมากินกลางวันแทน .. เพราะรู้สึกอยากให้ร่างกายได้รับสารอาหารครบห้าหมู่มากกว่าที่จะกินให้อิ่มๆ ไปในแต่ละมื้อ (ฉันจะชีวจิต healthy concern มากไปไม๊นี่)

In my room, Bangalore , India


shock เรื่องต่อมา ทำให้ฉันเกือบตัดสินใจให้แม่ส่งของมาให้จากเมืองไทย คือ ผ้าห่ม .. ฉันเป็นพวกที่ชอบนอนมุดๆ ผ้าห่มมากๆ แต่พอได้อพาร์ทเม้นที่นี่ ซึ่งเค้าก็เตรียมให้พร้อมทุกอย่างละนะ .. เสียอย่างเดียว ผ้าห่มน้องฝุ่นที่นี่ทำให้ฉันแสบจมูกทุกเช้า .. เลยคิดว่า เดี๋ยวพอถึงวันหยุดจะไป shopping ที่ Central Bangalore ซะหน่อย ของทุกอย่างคงเหมือนที่เมืองไทยละน่า ฉันคิดในใจ .. ก็มัน Central เจ้าเดียวกันเลยนิ ... แต่ปรากฏว่า ผิดคาด ..Central ที่นี่ ให้อารมณ์ เหมือนไปเดินโลตัส คาร์ฟูร์ บ้านเรา .. ของทุกอย่างเก่า แถมราคาแพง เพราะบางอย่างต้องนำเข้ามาจากเมืองไทย .. และเมื่อฉันเดินไปแผนกที่นอน ซึ่งไม่ได้ใหญ่โตอะไรมาก เป็นแค่ชั้นๆ ติดฝนังวางปลอกหมอนและผ้าห่มอยู่แค่สองสามล็อก .. ฉันก็ต้อง shock เพราะว่า มีแต่ผ้าห่มขนๆ แบบที่หาได้ที่แม่สาย.. (ใครจะนึกออกมั่งนะ ผ้าห่มขนนุ่มๆ หนาๆ ที่ขายตามเมืองหนาวๆ อย่างเชียงใหม่หรือแม่สายน่ะ) ผ้าห่มขนๆ นี่ราคาผืนละพันกว่ารูปี (ก็เท่ากับพันกว่าบาทบ้านเรา) ... ซื้อแม่สายสามร้อยเองนะเนี่ย... ทำไมมันแพงแบบนี้... เหลือบไปเห็นผ้าห่มอีกแบบนึง .. โอ แม่เจ้า ผ้าห่มผืนละพันสองเป็นผ้าห่มที่เป็นผ้ามุ้งลายดอกเขียวแดง... อย่างงี้ ซื้อไป ก็กลายเป็นน้องฝุ่นสองละสิเนี่ย.. ตัดสินใจโทรกลับเมืองไทย ให้แม่เตรียมส่งผ้าห่มมาให้ เพราะทนไม่ไหวแล้ว โรคภูมิแพ้คงจะกลับมาเยือนฉันในไม่ช้า .. ปรากฏว่า อาทิตย์ต่อมา ฉันโชคดีไปเจอร้านเครื่องนอนที่ผลิตจากทางเหนือ .. ฉันเลยได้ผ้าห่มแบบถอดปลอกซักได้ กับหมอนเข้าชุดกันมาครอบครอง ในราคาสองพันรูปี .. เอาละนะ ถ้าไปซื้อเครื่องนอนมียี่ห้อแถวเมืองไทยก็ราคาประมาณนี้เหมือนกัน ... ฉันรู้จากเจ้าของร้านว่า ผ้าลายปักพวกนี้มาทางเมือง Jaipur เป็นเมืองทางเหนือที่ขึ้นชื่อเรื่องผ้าทอ.. ใจจริงๆ อยากได้สีฟ้าหรือสีน้ำเงินมากกว่าสีแดงเลือดนก(หรือเลือดหมูเนี่ย) ที่ฉันตัดใจซื้อผ้า .. แต่มันมีให้เลือกระหว่างสีขาวกับสีแดง ..ฉันเลยเลือกสีแดงดีกว่า ..

ยังมีอีกหลายเรื่อง shock สนุกๆ (แต่บางครั้งก็สนุกไม่ออก แต่มาขำทีหลัง ^^") จะค่อยๆ ลำเลียงมาสาธยายแล้วกันนะ .. เสาร์อาทิตย์นี้วางแผนไว้ว่าจะไป Mysore เมืองที่อยู่ห่างออกไปจากบังกาลอร์ร้อยสามสิบกว่ากิโล .. เป็นทริปแรกหลังจากต้องเสียเวลาลงหลักปักฐานอยู่สองอาทิตย์ ทั้งเรื่องบ้านเรื่องรถ .. ไว้จะเก็บรูปมาฝากนะจ๊ะ :)

Good night ;)





________________________________________________________________________________




เพลงประกอบ .. ชื่อเพลง: เพลงของเธอ / Singer .. เชษฐา ยารสเอก







Create Date : 02 กันยายน 2548
Last Update : 2 กันยายน 2548 2:43:34 น. 26 comments
Counter : 707 Pageviews.

 


โดย: Angel Tanya วันที่: 2 กันยายน 2548 เวลา:3:22:47 น.  

 
โห เรื่องอาหารสำคัญเลยนะคะ กองทัพเดินด้วยท้อง มันเลยทำให้คิดว่าถ้าอาหารดี ถูกปากอย่างอื่นก็เรื่องเล็กๆ เฮ้อ ถ้าเป็นนิดเจอแบบนี้จาทำไงน๊อ

ว่าแต่ว่าหนนี้จะอยู่ที่อินเดียนานหรือเปล่าค่ะ

รอดูรูปและเรื่องช็อคๆ อีกนะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 2 กันยายน 2548 เวลา:3:35:05 น.  

 
หายไปนาน สบายดีนะคะ ^^





...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 2 กันยายน 2548 เวลา:7:31:28 น.  

 
สวัสดีค่า
เรื่องฝุ่นนี่มันเรื่องใหญ่จริงๆนะ
เป็นภูมิแพ้เหมือนกัน


โดย: rebel วันที่: 2 กันยายน 2548 เวลา:8:25:18 น.  

 
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ
อาหารอินเดียชอบ Nan ค่ะ
ไม่แน่ใจว่าเป็นอินเดียภาคไหน
ก็คงต้องทนหน่อยนะคะ
เป็นอะไรที่ต้องใช้เวลาปรับตัวหน่อยเนอะ


โดย: journey (thai_friends ) วันที่: 2 กันยายน 2548 เวลา:13:17:20 น.  

 
ห้องนอนสวยจัง
โยเกิร์ตกินกับข้าวอร่อยดีนะคะ
ลองทำแบบกรีกหรือตะวันออกกลางสิคะ
ใส่เกลือ สะระแหน่สับ แตงกวาสับ
แล้วกินกับไก่ย่างแทนโดริ
โยเกิร์ตแขกอร่อยกว่าโยเกิร์ตฝรั่งนะ
ขอให้เที่ยวสนุกค่ะ


โดย: SevenDaffodils วันที่: 2 กันยายน 2548 เวลา:18:39:58 น.  

 
สวยจังเลยค่ะ

คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ฝันดีนะคะ

แบมอัพบล๊อกแล้วค่ะ


โดย: yadegari วันที่: 3 กันยายน 2548 เวลา:2:49:36 น.  

 
Hello from London ...

Wanna write more but I'm in net cafe and the charge is pretty expensive. Will be online sometime when I get to Oslo na:


โดย: Fonrin IP: 217.37.34.145 วันที่: 3 กันยายน 2548 เวลา:16:19:05 น.  

 
เอาน่ะๆ เดี๋ยวก็ชินเนอะ ..

แต่ว่าระวังเรื่องฝุ่นให้ดีน๊า โรคภูมิแพ้กลับมาอ่ะไม่สนุกแน่ๆ เหอๆ

คิดถึงนะ





โดย: wphaman IP: 61.90.87.188 วันที่: 3 กันยายน 2548 เวลา:23:01:23 น.  

 
ผมพอจะนึกภาพออกครับ ไอ้ถ้วยเล็ก ๆ ที่วางเรียงในถาดคล้าย ๆ อาหารศาลพระภูมิที่รองด้วยใบตองน่ะรู้สึกจะชื่อ Thali(ทาลี) จะมีแบบ Veg Thali กะ Non Thali เห็นพวกอาบังตักราดบนโรตี(รู้สึกจะเรียกว่า นาน หรือปั๊ปปาดำ) จากนั้นก็ใช้มือโซ้ยกันหน้าตาเฉย อาหารแต่ละอย่างก็เละ ๆ เหลือง ๆ เขียว ๆ กลิ่นแรงสุด ๆ เห็นแล้วอยากอ้วก ที่รู้จักก็เพราะเคยทำงานโรงแรมของคนอินเดียน่ะครับ

ข้าวผัดจงเจริญ


โดย: ลุย IP: 61.91.96.22 วันที่: 4 กันยายน 2548 เวลา:6:11:40 น.  

 
ผมไม่ชอบอาหารอินเดียแฮะ ....พยายามกินมาสองครั้งแล้ว .....ไม่ลงคอครับ


โดย: POL_US วันที่: 4 กันยายน 2548 เวลา:8:51:08 น.  

 
สวัสดีค่ะ หนูเผอิญเข้ามาเว็บพี่แบบไม่ตั้งใจ กำลังจะไปบังกะลอร์เมหือนกันค่ะ พี่ไปทำอะไรคะ เรียนเหรอ ทุกอย่างเป็นยังไงบ้างคะ คือไม่แน่ใจว่าไปแล้วจะรอดรึเปล่า อาหารเป็นยังไงบ้างคะ รสชาติน่ะค่ะ แล้วก็คนอินเดียเป็นยังไง
อยากรู้จริงๆ ค่ะ
รบกวนตอบด้วยนะคะ
จะรอค่ะ


โดย: going there IP: 203.113.76.7 วันที่: 4 กันยายน 2548 เวลา:9:18:32 น.  

 
ลืมค่ะลืม krittaya_chun@hotmail.comค่า


โดย: going there IP: 203.113.76.7 วันที่: 4 กันยายน 2548 เวลา:9:19:50 น.  

 
ว้าว ผ้าปูที่นอน
ปลอกหมอนสีถูกใจจัง
แดงสวยยย

เห็นน้องเม่นแล้วอมยิ้ม

เรื่องอาหารเข้าใจอย่างแรงเลยค่ะ
คงต้องปรับพอสมควรเนอะ
กินไม่ได้นี่ความสุขลดลงไป
เกือบครึ่ง

ช่วงก่อนฉันก็งานยุ่งๆมาก
แต่งานพึ่งเสร็จไป
ว่างสองอาทิตย์
กะว่าจะตลุยเล่นบล็อกให้
ฉ่ำใจ ฮี่ๆๆๆๆๆ

ก็ความสุขอยู่นี่ง่า




โดย: prncess วันที่: 5 กันยายน 2548 เวลา:9:01:18 น.  

 
^
^
ตอบน้องข้างบน
มาทำงานกั๊บไม่ได้มาเรียน.. ไม่รู้เหมือนกันว่าคลาสเรียนของเค้าจะเป็นยังไงนะกั๊บ .. แต่ว่า..เอ่อ เรียนจบที่นี่ไป สงสัยจะได้ skill ทักษะ การอยู่รอดไปเยอะนะจ๊ะ ^^" (ไปขู่น้องเค้าซะงั้น.. ) สรุปว่า พอไหวนะ .. อยู่ในโรงเรียนน่าจะโอเคอ่ะ ในเมืองก็ดูโอเคนะ .. มาเมื่อไหร่หง่ะ ฝากหยิบข้าวหอมมะลิมาฝากซักกะสอบจิ (เห็นแก่กินจริงๆ... )
ถ้ามีเวลาจะเมล์ไปจ้ะ ... ตอนนี้เริ่มทำงานสิบสามถึงสิบห้าชั่วโมงต่อวันแล้ว... เฮ้อออ...


โดย: chirala IP: 61.246.55.147 วันที่: 6 กันยายน 2548 เวลา:1:56:04 น.  

 

เพื่อนๆถามถึงกันตรึม อรบอกว่าไหนจะแวะมาเจียงใหม่ก็บ่เห็นมาน่อ


โดย: ต๋องตึง วันที่: 6 กันยายน 2548 เวลา:18:53:54 น.  

 
ขอบคุณค่า


โดย: going there IP: 203.113.76.71 วันที่: 9 กันยายน 2548 เวลา:12:32:39 น.  

 
เป็นครั้งแรกที่ได้มาดู Blog คนอื่นเลยเนาะ เป็นประสบการณ์ที่แปลกดีจังจ๊ะ ชอบจัง
ไว้จะแวะมาอ่าน ๆ บ่อย ๆ เนอะ

เคยคิดเหมือนกันนะ ถ้าต้องไปอยู่เมืองนอกตายแน่ๆ เลยอ่ะ

เพราะแบบหน่อยติดข้าว ชอบกินผัก กินรสจัด

อึ๋ยยย วันก่อนพึ่งโดนลูกค้าเป็นแขกโทรมาด่า โอ้โห ภาษาปะกิดมะแข็งแรงของเรา กับภาษาปะกิด สำเนียงแขก ดิชั้น หูฉาไปเลยย



โดย: หน่อยอ่ะนะ วันที่: 9 กันยายน 2548 เวลา:23:49:51 น.  

 


ช็อคอาหารแบบ veg. ด้วยครับ น่าสงสาร


โดย: < h r i s t i A n Vi e ri >> วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:1:19:36 น.  

 
สร้างบล๊อคได้สวยน่าอ่านมากค่ะ เพื่อนเราคนนึงบอก ไก่อินเดียอร่อย ไม่รู้จริงป่าว ขอให้มีความสุขในวันหยุดค่ะ


โดย: Star in the Sky วันที่: 10 กันยายน 2548 เวลา:13:54:08 น.  

 
อ่า แก่กว่าจนได้


โดย: ฟ้าหม่นคนดี วันที่: 11 กันยายน 2548 เวลา:1:38:35 น.  

 
หวัดดีคร้าบ อย่าทำงานหักโหมเด้อ อยู่ต่างบ้านต่างเมือง ป่วยไปจะแย่เอา ยิ่งอยู่อินเดีย ระวังเรื่องอาหาร กับน้ำดีๆ

Culture ช็อกมันเป็นธรรมดา ลองตกเหวจากสวีเดน ไปลงขุม Bangalore ด้วยแล้ว น้องเอ๋ย เก่งแค่ไหน ไม่บินหนีกลับมาก่อน

พี่ตี่ไปอินเดีย มา 2 รอบ เป็นเพราะหน้าที่ต้องต้องไปทำ แต่ยิ่งไปยิ่งชอบ (ถ้าไม่นับ 1 เรื่องขับรถที่บีบแตรกันแบบบ้านแม่งบึ้ม 2เรื่องอากาศร้อน 3เรื่องอาหาร 4 ขอทาน 5 ตัวเหม็น 6 น้ำกินไม่สะอาด 7 ห้องน้ำสาธารณะ เลวสุดยอด 8 ต้องรบรากับคนที่จะคอยโกงนักท่องเทียว) อินเดียมันมีอะไร ๆ อีกเยอะ ยิ่งบอกมาจากไทยแลนด์ มันชอบเมืองไทยมาก บอกเมืองไทยเป็นสวรรค์เลย

อยากเห็นรูปเยอะๆ ส่งมาให้ดูหน่อยเน้อ


โดย: ตี่ (tobetwo99 ) วันที่: 11 กันยายน 2548 เวลา:10:48:08 น.  

 
กลัวอินเดียเหมือนกัน ยิ่งกินยาก ๆ อยู่ด้วย


โดย: ultraman seven วันที่: 11 กันยายน 2548 เวลา:20:03:52 น.  

 
อืม ระวังน้องฝุ่นไว้ก้ดีครับ เดี๋ยวเกิดเป็นอะไรขึ้นมานะ อย่างภูมิแพ้อะไรแบบนั้น

จะรออ่านต่อครับ


โดย: พ่อน้องโจ วันที่: 11 กันยายน 2548 เวลา:20:17:13 น.  

 
ผ้าปูเตียงกับผ้าปูปลอกหมอนดูน่ารักอย่างสาหัสมาครับ lol เอาน่าเดี๋ยวก็ชิน นึกซะว่าเป็นการลดน้ำหนักไปในตัว กลับเมืองไทยทีจะได้slenderไปเลย อิอิ


โดย: Mr. Rabbit IP: 24.126.151.180 วันที่: 13 กันยายน 2548 เวลา:9:04:54 น.  

 
มังคุดชอบสีแดงค่ะ


โดย: mungkood วันที่: 15 กันยายน 2548 เวลา:2:05:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
chirala
Location :
London United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




"Life is a journey, enjoy the ride !"

Life is but a stopping place,
A pause in what`s to be,
A resting place along the road,
to sweet eternity.
We all have different journeys,
Different paths along the way,
We all were meant to learn some things,
but never meant to stay...






Widget_logo



Group Blog
 
<<
กันยายน 2548
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
2 กันยายน 2548
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add chirala's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.