Little Happiness <(^_^)> คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2553
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
17 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 

ลมหายใจสุดท้ายของเพื่อน...

หลับให้สบายน่ะเพื่อนรัก

บ่อยครั้งที่คนเค้าพูดไว้ว่า คนรักมักจะเห็นค่าบางสิ่ง เมื่อได้สูญเสียมันไป

ฉันเคยคิดเสมอน่ะ ว่าเพื่อนรัก ต่อให้ไม่เจอกันนานแค่ไหน ไม่ได้มีเวลาให้กันมากเท่าที่ควร แต่ความเป็นเพื่อน ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง.......

ถึงแป้ว

นานแค่ไหนแล้วน่ะที่เราไม่ได้เจอกัน เป็น ปี สอง ปี หรือ สามปี ด้วยข้ออ้างเดิมๆ ที่ฉันมี คือ เราอยู่ห่างไกลกัน งานฉันเยอะ ไม่มีเวลา แต่ฉันก็คิดถึงแป้วน่ะ

ทั้งๆที่รู้ว่าเพื่อนป่วย ถึงแม้ว่าจะแวะไปเยี่ยมบ้าง โทรหาบ้าง และครั้งสุดท้ายที่ได้เจอกัน เธอก็ยังดูดี จนทำให้ฉันคิดว่า ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม เธอเอาชนะ มะเร็งร้าย ได้แล้ว

ฉันไม่ค่อยได้โทรหาโทร เพราะฉันคิดว่าเธอ โอเคดี สบายดี ฉันคิดไปเองทั้งนั้น ฉันเสียเวลากับเรื่องร้อยแปดพันประการ ที่วุ่นวายในชีวิต โดยลืมไป ว่าเธอ คิดถึงพวกเราแค่ไหน

วันที่ 10 สิงหาคม 2553

ฉันได้รับโทรศัพท์ และบอกว่าเธออยู่โรงพยาบาล อาการไม่ดีเลย ณ.ตอนนั้น ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย เหมือนภาพเก่าๆ มันหมุนรอบตัวไปหมด ทำไมฉันไม่รู้อะไรเลย โทษตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีก และฉันก็พยายามจะหาตั๋ว กลับไปเยี่ยมเธอ แต่มันยากจัง เพราะมันตรงกับวันหยุดยาว และข้อจำกัดที่ยากที่จะไปได้

วันที่ 13 สิงหาคม 2553

ฉันเดินทางไปหาเธอที่โรงพยาบาล ฉันได้แต่ยืนนิ่ง และตกใจกับภาพที่เห็น ทำไมเธอผอมขนาดนี้ กับครั้งสดท้ายที่เราพบกัน มันแตกต่างกันมาก ฉันรีบจับมือถือ บอกเธอว่าฉันมาหา เธอจำฉันได้มั้ย เธอตอบรับ ด้วยคำสั้นๆ ว่า จำได้ น้ำตาฉันก็ไหลไม่หยุด ฉันใช้เวลาอยู่กับแป้ว จนเย็น อาการของแป้ว ทรงตัว คือมีช่วงที่เจ็บปวด และดีขึ้นเพราะมอฟีนที่หมอฉีดให้ ฉันได้โอกาสป้อนอาหารให้เธอ ป้อนยาให้เธอ และก็หวังไว้ว่า ปาฎิหารจะมีจริง
วันนี้เพื่อนๆ ทยอยมากันเต็มห้องไปหมด เหมือนงานเลี้ยงรุ่นยังไงอย่างนั้นเลย พ่อแม่ ก็ได้คุยเรื่องสมัยที่เราเป็นเด็กๆ มีความทรงจำมากมาย ของพวกเราที่เล่ากันไม่มีวันหมด

มีเสียงหัวเราะเพิ่มขึ้น และหวังว่าแป้วจะได้ยินและมีความสุขไปกับเรื่องเหล่านั้นด้วย

วันที่ 14 สิงหาคม 255

วันนี้เราต้องกลับกรุงเทพแล้ว แต่ก็แวะไปหาแป้วกับอาร์ม กับโอ๋ แต่วันนี้อาการของแป้วไม่ดีเลย ดูแป้วเจ็บปวดมาก ฉีดยาไปก็ไม่ดีขึ้น ฉันทำอะไรไม่ได้เลย มีแต่ร้องไห้ ยืนร้องไห้ แล้วก็จับมือแป้วไว้แน่นๆ รอจนเธอหลับ แล้วฉันก็ต้องกลับ

วันที่ 16 สิงหาคม 2553

วันนี้อาร์มกลับกรุงเทพ ก่อนกลับ ก็แวะไปหาแป้ว อาร์มบอกว่า อาการของแป้วดีขึ้น รับรู้ว่าอาร์มมาเยี่ยม ให้สบายใจได้ เราก็ยังคงหวังปาฎิหาร และก็หวังไว้ว่า หลังสอบเสร็จจะหาวันไปเยี่ยมอีกครั้ง

วันที่ 17 สิงหาคม 2553

เช้านี้แอร์โทรมา ฉันคิดแค่ว่าแอร์จะโทรมาบอกว่าจะไปเยี่ยมแป้ว แต่ไม่ใช่เลย แอร์โทรมาบอกว่า แป้วจากไปแล้ว เมื่อคืนนี้ จากไปอย่างสงบ ฉันได้แต่นิ่งเงียบ เหมือนเคย น้ำตาค่อยๆไหล ออกมา ฉันคิดแต่เพียงว่า เธอจะไม่ต้องทนเจ็บปวดอีกต่อไปแล้ว เธอเจ็บมามากพอแล้ว ..........

หลับให้สบายน่ะเพื่อน ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน ความเป็นเพื่อนของเราก็ยังเหมือนเดิม











 

Create Date : 17 สิงหาคม 2553
4 comments
Last Update : 17 สิงหาคม 2553 21:44:17 น.
Counter : 413 Pageviews.

 

เพื่อนคุณสู้อย่างถึงที่สุดแล้วน่ะครับ
เสียใจด้วยครับ

 

โดย: Don't try this at home. 17 สิงหาคม 2553 22:52:16 น.  

 

ขอบคุณมากค่ะ

 

โดย: Jeehea IP: 58.8.86.204 18 สิงหาคม 2553 21:41:56 น.  

 

เสียใจด้วยนะคะ
แต่เค้าไปสบายแล้วจริง
แต่พวกเราต้องสู้กันต่อไป

 

โดย: magic-women 27 สิงหาคม 2553 18:55:26 น.  

 

ใช่ค่ะ อย่างน้อยเพื่อนก็ไปสบายแล้ว ขอบคุณมากน่ะค่ะ

 

โดย: Jeehea IP: 199.40.204.245 10 กันยายน 2553 16:52:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Valentine's Month


 
pchainga
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com
Friends' blogs
[Add pchainga's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.