BlogGang.com : : JC2002 : "......: Fall Season 2011 :: สิ้นสุดการรอคอยกับแม่ดอกสะเลเต :......"

"......: Fall Season 2011 :: สิ้นสุดการรอคอยกับแม่ดอกสะเลเต :......"

วันที่ 17 ตุลาคม 2554

ปกติ จขบ. ชอบกลิ่นหอมของดอกสะเลเตมาก ๆ เพราะจะคุ้นเคยกับกลิ่นของเค้ามาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว ตอนเด็ก ๆ นั้นแม่จะปลูกดอกสะเลเตไว้ตลอด และจะคุ้นเคยภาพที่แม่นำดอกสะเลเตนั้นมาแซมผมตามประสาของคนแก่ตาม ตจว. น่ะ เราชอบกลิ่นของเค้าเพราะกลิ่นหอมอ่อน ๆ เวลาเดินผ่านนี่มันทำให้ต้องเผลอหยุดดมอยู่เรื่อยเลย อีกกลิ่นที่ชอบคือดอกไส้ไก่(ถ้าเรียกเป็นทางการแล้วเค้าเรียกดอกมะลิวัลย์รึเปล่าไม่แน่ใจนะ แต่ จขบ. ก็เรียกดอกไส้ไก่มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว) จำได้ว่าครั้งแรกที่รู้จักดอกไส้ไก่คือตอนนั้นเพื่อนแม่พาไปไร่ซึ่งอยู่ไกลจากหมู่บ้านมาก ตอนนั้น จขบ. อายุน่าจะไม่ถึง 10 ขวบมั๊ง เดินตามทางเดินที่ล้อมรอบไปด้วยป่าไม้(ป่าเหนือหมู่บ้านจะเป็นป่าไม้ที่กว้างใหญ่มาก กินเนื้อที่ 3 จังหวัดคือ จังหวัดมหาสารคาม(บ้านเฮานั่นเอง) จังหวัดขอนแก่น และก็จังหวัดกาฬสินธุ์ คือถ้าใครเดินหลงเข้าไปในป่านี้ ถ้าไม่คุ้นเคยก็มีสิทธิ์เดินยาวหลายวันอยู่นะ) จำได้ว่าตอนนั้นเดินไปตามทางเดิน และได้กลิ่นหอมอ่อนของดอกไม้มาจากข้างทาง พอลองเดินไปดูกลายเป็นว่าเจอเถาว์ดอกไส้ไก่ที่เต็มไปด้วยดอกไส้ไก่สีขาว ๆ กลีบแหลม ๆ เล็ก ๆ ที่พากันส่งกลิ่นหอมแบบอ่อน ๆ กระจายรอบ ๆ บริเวณนั้น จากนั้น จขบ. เลยหยุดสาละวนอยู่กับเจ้าป่าดอกไส้ไก่เป็นหลายนานพอสมควรจึงเดินต่อ

คือปกติ จขบ. จะเป็นคนชอบกลิ่นดอกไม้ป่า ไม่ว่าจะเป็นดอกกะยอม ดอกอีลุมปุ่มเป้า(ไม่รู้ภาษากลางเรียกว่าอะไร) ดอกอีลุมปุ่มเป้านี่จะเป็นพวงดอกเล็ก ๆ คือพวงใหญ่ยาว แต่ช่อดอกจะเล็กมาก ออกสีน้ำตาล เวลาบานนี่จะส่งกลิ่นหอมตามริมทางเดินขึ้นป่าไม้เหนือหมู่บ้าน จะเป็นดอกไม้พันธุ์เถาว์น่ะ เถาว์คล้าย ๆ เถาว์องุ่น คือลักษณะดอกก็ออกคล้าย ๆ ดอกองุ่นนั่นเอง

ส่วนดอกสะเลเตนี่ไม่ใช่ดอกไม้ป่า แต่เป็นดอกไม้ที่คุ้นเคยกันดี จขบ. เพิ่งไปเจอว่ามีเหง้าดอกสะเลเตขายในเว็บอแมซอนดอทคอม(พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษแล้วจะโดนบล็อก..เพิ่งรู้..หุหุ) ก็เลยสั่งซื้อเหง้าดอกสะเลเตมาลองปลูกดูที่นี่ว่าจะได้ผลหรือไม่ เพราะปกติพวกเค้าเป็นไม้ดอกในแถบเมืองร้อนแบบเมืองไทยเรา ชื่อแบบเป็นทางการและในอเมซอนคือ "White Ginger" พอลองนำมาปลูกแล้วปรากฏว่ารอดและออกดอกให้ได้หอมกลิ่นอยู่ แต่ก็ไม่งามเหมือนที่เคยเห็นตอนเด็ก ๆ คิดว่าอากาศคงจะมีส่วนเหมือนกัน อีกอย่าง จขบ. ต้องปลูกไว้ในกระถาง เพราะพอถึงหน้าหิมะแล้วกะว่าจะตัดต้นพวกเค้าทิ้งแล้วเก็บเหง้าในกระถางไว้ กะว่าจะเอาไปหลบหิมะไว้ในโรงจอดรถดู ไม่รู้ว่าจะรอดหรือไม่ เพราะเคยปลูกทั้งต้นดอกชะบา ดอกอินถวา และก็ดอกไส้ไก่เมื่อปีที่แล้ว ช่วงหน้าซัมเมอร์ก็ออกดอกงามให้ได้ชื่นใจอยู่ แต่พอหน้าหิมะเท่านั้นแหละปรากฏไม่รอดเลย ทั้ง ๆ ที่ยกมาไว้ที่ห้องซันรูม แต่คิดว่าอาจจะเป็นเพราะปีสองปีที่ผ่านมาแถบนี้หิมะเยอะเกินมั๊งเลยหนาวจัด กลายเป็นว่ารากของต้นไม้เมืองร้อนที่เอาไปหลบหิมะนั้นรากเน่าหมดเลย ปีนี้เลยไม่ปลูกแล้วพวกดอกไม้ที่ว่ามา ยกเว้นดอกสะเลเต

ซื้อเหง้ามาจากเว็บอเมซอนดอทคอม พอนำลงดินในกระถาง ทิ้งไว้นานเท่าไหร่จำไม่ได้ แต่จำได้ลาง ๆ ว่าสั่งซื้อมาราว ๆ ต้นเดือน พ.ค. มั๊ง กว่าหน่อจะผุดจากเหง้าก็ใช้เวลานานพออยู่

เดือนต่อมาต้นเริ่มโตขึ้นนิด ๆ

พอเข้า ก.ค. ก็เริ่มจะโตเต็มที่แล้ว

ใบเริ่มเยอะ และพอมองใกล้ ๆ ก็เริ่มเห็นปุ่มปลายช่อแบบอูม ๆ เริ่มสร้างช่อดอกแล้ว เริ่มตั้งท้องอ่อน ๆ

ช่อดอกเริ่มใหญ่เต็มที่ เริ่มเปิดช่อดอก

มีดอกตูม ๆ แซมออกมาจากช่อดอกแล้ว

ทั้งพุ่มได้สดชื่นจากน้ำฝน เดือน ก.ย. นี่เป็นเดือนที่เริ่มจะเข้าหน้าฤดูใบไม้ร่วง(Fall season)พร้อม ๆ กับมีฝนปรอย ๆ

ดอกสะเลเตเริ่มจะผลิบานแล้ว

เดือน ต.ค. เรียกว่าเข้าหน้าฤดูใบไม้ร่วงเต็ม ๆ ซะที ส่วนเจ้าดอกสะเลเตนั้นก็ได้เบ่งบานเต็มที่แล้ว ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ให้คนปลูกได้ชื่นใจเล็ก ๆ น่ะ

เสาร์อาทิตย์ถ้าพอมีเวลาก็นั่นเลย พากันเข้าป่า ขึ้นเขาเลยครับท่าน(วันนั้นกะว่าจะพากันไปดูสีสันของใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วงบนภูเขาที่ Shenandoah National Park รัฐ Virginia แต่พอไปถึงพากันขับรถขึ้นตามทางบนเขา ปรากฏว่าใบไม้ยังไม่เปลี่ยนสีมากนัก กะว่าเสาร์อาทิตย์นี้ถ้าอากาศดี ๆ จะพากันกลับไปใหม่น่ะ) จขบ. ชอบนะ เวลาสูดอากาศอันบริสุทธิ์บนยอดเขาแล้วมองลงไปด้านหลังเห็นวิวของบ้านผู้คนแบบเล็ก ๆ แล้วมันให้ความรู้สึกแบบ "เหินฟ้า" เล็ก ๆ ยังไงไม่รู้ ชอบมากเลยป่าเขาลำเนาไพรเนี่ย ก็อย่างว่าแหละคนเกิดมาพร้อม ๆ กับป่าเขาลำเนาไพรเหนือหมู่บ้านที่เป็นบ้านเกิด(ไม่ใช่สิ ป่าไม้เกิดก่อนเรา เพราะป่าไม้มีอยู่แล้วก่อนที่เราจะเกิด..อิอิ..) เรียกว่าคุ้นเคยกับป่าไม้และท้องทุ่งมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วน่ะ แถมชีวิตปัจจุบันก็ดันให้ได้อยู่ในเมืองที่อนุรักษ์ป่าไม้เข้าให้ซะ ช่างเข้ากันจริง ๆ...อิอิ...(เวลาขับรถเข้า The Mall ในเมืองที่เราอยู่นี้นี่ยังกะขับรถเข้าป่าเลยนะ เพราะต้นไม้รอบ ๆ ทางบังตึกไว้หมด..หุหุ..)

ในความคิดของ จขบ. แล้วคิดว่าชีวิตคนเรานั้นมันก็ไม่แตกต่างไปจาก "ฤดูกาล" กันหรอก มันก็มีทั้งร้อนทั้งหนาวทั้งฝนพัดถ่าโถมเข้ามาใส่เรา ทีนี้มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเราจะตั้งสติรับมือกับฤดูกาลนั้นกันยังไง แต่ไม่ว่าจะยังไงทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคนเรา ต่างก็คือส่วนหนึ่งของชีวิตเรา ก็แค่ทำใจยอมรับกับสิ่งเหล่านั้น บางครั้งยิ่งวิ่งหนีก็ยิ่งเจ็บปวด ซึ่งในบางครั้งถ้าเราเลือกที่จะเก็บไว้เป็นความทรงจำและบทเรียนชีวิตกันต่อไปก็คงจะดีเหมือนกัน ทุกสิ่งทุกอย่างต่างก็มี "คุณค่า" อยู่ในตัวกันอยู่แล้ว มันขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองสิ่งเหล่านั้นในมุมไหนก็เท่านั้นเอง..

"......: นี่แหละชีวิต เพราะมันคือชีวิตที่เราจะต้องใช้ชีวิต และเรียนรู้ชีวิตไปจนกว่าจะถึงวันที่สิ้นสุดของชีวิต :......"

ปล. :: ขอให้เพื่อน ๆ ชาวบล็อกแก็งค์มีความสุขกับการใช้ชีวิตในแต่ละวันค่ะ พบเจอเรื่องราวทำให้จิตใจว้าวุ่นก็ลองค่อย ๆ ให้เวลาเป็นตัวช่วย ค่อย ๆ ผ่อนคลายและลองหันไปหาธรรมชาติดูบ้าง ธรรมชาติช่วยให้คนเรารู้สึกปลอดโปร่งสบายใจได้เหมือนกัน..ไม่เชื่อก็ลองดูสิ..

ปล. (อีกที) :: ยังไง จขบ. ขอเอาใจช่วยพี่น้องชาวไทยที่กำลังประสบกับภัยน้ำท่วมนะคะ ขอให้น้ำลดไว ๆ เถอะ

ปล. (อีกทีของอีกที) :: ขอบคุณคลิปเพลง "ฤดูที่แตกต่าง" จาก Youtube.com ค่ะ

Create Date : 18 ตุลาคม 2554

Last Update : 18 ตุลาคม 2554 2:43:27 น.

0 comments

Counter : 934 Pageviews.

Share to Facebook