เมื่อความรัก---หมุนรอบตัวเรา
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
10 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 

พ่อของชั้น..ในวันที่ชั้นโต(..และไม่ได้เป็นคุณหนูของพ่ออีกต่อไป)

ห่างหายไปหลายวัน ไม่ได้หนีไปไหน แต่ไปเป็นคุณหนูเอ๊ย..ไปเยี่ยมป๊าม๊าที่ขอนแก่นมา เล่นเอาไม่อยากกลับ กลับไปรอบนี้เหมือนทัวร์เยี่ยมญาติ ทุกมื้อผลัดไปกินบ้านโน้นทีบ้านนี้ที ไม่น่าเชื่ออยู่ที่โน่นกว่าจะได้นอนดึกมากๆๆแต่กลับตื่นเช้าไม่มีอาการเพลีย



ตอนนี้ป๊าเอ๋อายุ 70กว่าแล้วแต่ร่างกายยังแข็งแรงมากๆๆ ไม่มีโรคอะไรเลย เดิน วิ่ง กินนอน ได้ปกติเคยไปตรวจร่างกายเค้าตีอายุร่างกายป๊าอายุ 21 ส่วนเอ๋ 25



เอ๋เคยได้ยินแต่พวกอี๊เล่าว่า ป๊ารักเอ๋กะป่านมากกก ตอนเป็นเด็กเวลาไม่สบายป๊าจะเป็นคนตื่นมาเช็ดตัว ป้อนยาเอ๋กลางดึกไม่เคยรู้สึกจนเอ๋โต จำได้ตอนป.1 เอ๋เป็นไข้เลือดออก ต้องเข้าโรงพยาบาล ป๊าก็จะอุ้มเอ๋เดินไปเดินมาในสวนมราโรงพยาบาลจนเอ๋หลับ รู้ตัวอีกทีก็ตอนตื่นนอนแล้ว



กะอีกเหตุการณ์นึง ตอนป. 1 เหมือนกัน จำได้ว่าอยู่อากาศมันก็หนาว ซัก11 โมงได้ป๊าม๊าและป่านมาหาเอ๋ที่ห้องเรียน มาทำไรรู้มั้ย เอาเสื้อกันหนาวมาให้ ส่วนป่านพับนกมาฝาก จำได้ว่าเพื่อนที่ห้องเค้าบอกว่าดีจัง ที่บ้านเค้าคงไม่มีใครเอามาให้ ตอนนั้นเฉยๆ ไม่รู้สึกอะไร

ตอนเอ๋เป็นเด็กป๊าสูบบุหรี่ จำได้ว่าเอ๋กะป่านเหมือนคลื่นไส้เหม็นบุหรี่บวกกับเมารถ จนต้องจอดรถ ให้ไปนั่งพัก สิ่งที่ป๊าทำคือโยนบุหรี่ทิ้ง ลงภูเขาและไม่สูบบุหรี่อีกเลย



พอโตมาหน่อย ป๊าได้ฟังข่าวต่างๆจากทีวีเยอะ เคยเรียกเอ๋ไปคุยว่าถ้าขับรถไปไหนโดนตำรวจจับ ถ้าเค้าบังคับให้ไปนอนด้วย หรือลวนลามให้กลับบ้าน ให้เค้าเอารถไปเลย อย่ากลัวว่าป๊าจะบ่นเรื่องโดนจับรถจนยอมตำรวจ

มีอยู่ช่วงป่านชอบตีกอล์ฟ และจะไปไดร์ฟตอนดึก ป๊าเรียกมาถามว่าโดนอาจารย์บังคับให้ไปกลางคืนเหรอ ถ้าอาจารย์เอาเกรดมาขู่ให้บอก อย่าไปกลัว อย่าให้อาจารย์ลวนลาม เรียนจบช้าไม่เป็นไร ตอนนั้นเอ๋กะป่านขำป๊า แถมแซวไปเลิก พอโตแล้วถึงเข้าใจว่าเค้าเป็นห่วงเราจริงๆ

เพราะเหตุการณ์พวกนี้ทำใหเอ๋มีอะไรก็จะบอกป๊าตลอด ทุกวันนี้เอ๋ก็จะโทรไปหาโทรเล่าว่าวันนี้เอ๋เจออะไร กินอะไร จนบางทีเบิ้มบ่นว่าทำไมต้องเล่าทุกอย่าง!



บางคนที่ได้สัมผัสครอบครัวเอ๋เค้าจะรู้สึกว่า ทำไมต้องติดกันขนาดนั้น โตขึ้นลูกก็ต้องมีทางของเค้า แต่พูดจริงๆนะเอ๋ไม่ได้รู้สึกอึดอัดกลับชอบซะอีก อย่างวันพ่อที่ผ่านมาพอป๊าม๊ารู้ว่าเอ๋จะกลับ ป๊าม๊าก็จะขับรถมารับ เหมือนเค้าดีใจที่จะได้เจอ

ป๊าม๊าเอ๋โชคไม่ดีตรงที่มีลูก 2 คนแถมไม่ได้อยู่ด้วยทั้งคู่ ต้องมาอยู่กรุงเทพ ยิ่งปีหน้าป่านแต่งงาน ก็จะยิ่งห่าง เพราะป๊าม๊าเอ๋เค้าเป็นประเภทเกรงใจ บ้านสามีลูกๆเลยไม่กล้าไปที่บ้าน จะใช้วิธีนัดเจอที่คอนโดแทน เอ๋เคยจะกลับไปอยู่ขอนแก่น ป๊าไม่ยอมบอกว่าอยู่ต่างจังหวัดหน้าที่การงานมันไม่เหมือนกรุงเทพ ยิ่งรู้สึกว่าเค้ายอมเหงาเพื่อให้ลูกเจริญก้าวหน้ามีชีวิตที่ดี

นึกถึงตอนอยู่ที่บ้าน รับรู้ถึงความรัก ความห่วงใยให้เอ๋มากๆๆ ยิ่งเอ๋ท้อง เวลาขับรถป๊าไม่กล้าขับเร็ว ถ้ารถเบรคแรงหน่อยม๊าก็จะถามว่าหน่วงท้องมั้ย อยากกินอะไร ตื่นมาก็มีอยู่ในครัวแล้ว ช่วงกลางวันก็จะบอกให้เอ๋ไปนอนพัก เดี๋ยวลูกเอ๋เพลีย เวลาเดินในตลาด เอ๋ไปพยุงม๊าเหมือนปกติ ม๊าก็จะบอกว่าให้เอ๋เดินของเอ๋ดีๆ ไม่ต้องห่วง

ยิ่งวันที่จะกลับกรุงเทพ ตอนถือกระเป๋าเดินทางมาไหว้ป๊าม๊าแล้วพูดว่า "ป๊าม๊า..เดี๋ยวจะมาหาใหม่นะ" รู้สึกจุกอ่ะ ทำไมเรามีเวลาให้คนที่รักเรามากๆๆได้น้อยขนาดนี้ ปีนึงไม่ถึง 30 วันที่ได้อยู่ด้วยกัน

+ + + + เปลี่ยนโหมดดีกว่า อย่าเศร้าอย่าโศกเดี๋ยวลูกหัวเบี้ยว + + + + +

ไหนๆเราก็ได้รับความรักแล้วอยากมอบความรักให้คนอื่นบ้าง รู้จัก มูลนิธิสายธารแห่งความหวัง หรือ Wishing well มั้ยค่ะ


Wishing well คืออะไรหว่า

เป็นมูลนิธิเกี่ยวกับน้องที่เป็นโรคมะเร็ง เอ๋รู้จักมูลนิธินี้จากรายการเจาะใจค่ะ จำได้ว่าเค้าจะมีเอกลักษณ์ตรง จะสานฝันให้น้องมีความสุขเล็กๆแบบเด็กๆก่อนน้องเสียชีวิต โดยน้องจะเลือกสิ่งที่น้องอยากทำ 1 อย่าง ซึ่งมันเล็กน้อยมากๆๆ

เรื่องเล็กน้อยที่กินใจ

+"น้องรุ้ง" อยากเพ้นท์เล็บ หาช่างทำเล็บมาทำให้ในโรงพยาบาล น้องรุ่งนอนมองสีสันสวยงามบนเล็บอย่างมีความสุขใจและเสียชีวิตอย่างสงบสุขในวันรุ่งขึ้น

+"น้องช็อป" มีชีวิตอยู่ได้ไม่เกิน ๒ วัน ชอบและอยากเลี้ยงสุนัขมาก ได้นำสุนัขมาให้เลี้ยง ปรากฏว่าน้องช็อปกลับมีกำลังใจยืดชีวิตตัวเองต่ออีก ๒ อาทิตย์ ก่อนจะจากไปอย่างสงบ

บางคนขอแค่กินไก่เคเอฟซีสักชิ้น เพราะที่บ้านยากจน มันเล็กน้อยมากๆ

คอนเซ็ปตรงใจ

สิ่งที่มูลนิธิทำเค้าไม่ได้ต้องการแค่เงินอย่างเดียว เค้าต้องการอาสาสมัครด้วย

จะแอบบอกว่าสิ่งที่เค้าทำมันตรงกันที่เอ๋เรียนมา จำได้ว่าตอนนั้นเรียน การตลาดเพื่อสังคม ต้องหาเงินไปเลี้ยงอาหารน้องพิการ ส่งโปรเจ็คอาจารย์ว่าจะไปตั้งกล่องบริจาคที่ 7-11 กะขอบริจาคที่ Night Braza โดนบ่นกลับมา
อาจารย์: "นี่ชั้นเพิ่งรู้ว่าพวกเธอเป็นขอทาน! มือก็มี ใครเค้าจะให้"
พวกเอ๋โกรธอ่ะ : "ก็ใครๆก็ทำกัน ไม่งั้นเราก็จะเรี่ยไรเงินในกลุ่มเอง"
อาจารย์: "ชั้นไม่ใช่ขอทาน ไม่รับเงินของพวกเธอหรอก ทำไมพวกเธอไม่ทำอะไรที่ทุกๆฝ่ายได้รับ กลับไปคิดงานใหม่!"
สรุปเราก็มานั่งนึกอยู่หลายอันก็ไม่ผ่าน วิชานี้เลยเป็นเหมือนวิชานั่งคุยกันมากกว่า ในที่สุดเสนอผ่านจนได้ นั่นคือ..ขายแซนวิช เริ่มจากในมหาวิทยาลัย เดินไปหาทั้งอาจารย์ทั้งพนักงานทั้งแม่ค้า เพื่ออธิบายว่ากำไรจะเอาไปทำอะไรและรับออดอร์ เงินที่ได้เอามาหักต้นทุน กำไรเอาไปบริจาคน้องๆ มันเป็นอะไรที่โดนอ่ะ ทุกฝ่ายไม่มีใครเสีย

พอจบเทอมจากที่ไม่ชอบอาจารย์เปลี่ยนเป็นรักเลยอ่ะ แม้วิธีสอนอาจารย์จะโหดไปบ้าง แต่หลายๆสิ่งที่อาจารย์สอนมันคือความจริงบนโลก อาจารย์จะสอนแบบ อย่าปิดทองหลังชั้น ชั้นมองไม่เห็น มาแปะที่หน้าผากชั้นเป็นมั้ย ฟังดูโหดแต่โลกการทำงานมันเป็นแบบนี้จริงๆ

กิจกรรมหลากหลาย

ตอนนี้มีรับอาสาสมัครพาน้องไปทะเล ไปดูหนัง และอีกหลายๆกิจกรรม โดยที่เราไม่เสียค่าใช้จ่าย ถ้าเอ๋ไม่ท้องคงเข้าร่วมโครงการ แต่ไม่เป็นไรยังมีทางเลือกอื่นอีกเยอะ เอ๋เลือกโครงการหน้ากากอนามัย

เพราะช่วงหน้าหนาวหวัดระบาด น้องที่เป็นมะเร็งอยู่แล้วโอกาสจะติดเชื้อได้ง่าย แถมหน้ากากที่มีขายทั่วไปจะมีขนาดใหญ่ เค้าเลยผลิตไซด์เล็ด แต่น้องๆก็ยังไม่อยากใส่เพราะรู้สึกแปลกแยกเลยต้องมีการเย็บตุ๊กตาติด



หลังจากสมัครเค้าจะคัดเลือกอาสาสมัคร แล้วส่งของมาให้ทางไปรษรีย์โดยไม่มีค่าใช้จ่าย เอ๋ขอรับมาทำ 3 โหล ทำตอนดูทีวี ไม่คิดว่าจะยากแต่มันยาก

ตอนแรกแอบงงทำไมเค้าไม่เย็บเอง จนได้ลองเย็บถึงรู้ว่าเย็บยากมากๆๆ เพราะต้องเย็บแบบสอยไม่ให้เส้นดายทะลุไปด้านใน แถมตุ๊กตาที่ได้มาจะมีกาวแข็งๆ เล่นเอาเข็มหักไปหลายเล่ม



หลังจากเย็บเสร็จ เราก็แพ็ค แปะโลโก้ คำเตือนตามตัวอย่างกว่าเอ๋จะส่งคืนเค้าเลยเอาเกือบหมดเขตส่ง จะแอบบอกว่าตอนทำไปก็อธิษฐานไปขอให้ลูก กะม๊าเอ๋สุขภาพแข็งแรงไปด้วย..สาธุ

ปล. เพื่อนแอบงงเอ๋คนไหน เอ๋คือคนพี่ที่ถ่ายรูปกะป๊าและเบิ้มค่ะ ถ้ารูปในสวนดอกไม้ก็คนที่ใส่เสื้อสีชมพู มัดผง




 

Create Date : 10 ธันวาคม 2553
35 comments
Last Update : 14 ธันวาคม 2553 16:54:47 น.
Counter : 1522 Pageviews.

 

คุณพ่ออายุยืนจังนะจ๊ะ แถมมีลูกสาวน่ารักมากๆตั้งสองคนแน่ะ ยังไม่ได้อ่านเรื่องนะ ปะเดี๋ยวเย็นๆพี่จะมาอ่านอีกรอบนะจ๊ะ

 

โดย: พี่ตา (เกลือหนึ่งกำน้อย ) 10 ธันวาคม 2553 14:49:36 น.  

 

คุณพ่อแข็งแรงจังเลยค่ะดีจังเลยจะได้มีหลานตัวน้อยๆแล้วท่าทางต้องหวงหลานมากแน่เลย คุณเอ๋ขยันจังเลยค่ะเย็บหน้ากากให้น้องๆด้วยเก่งจังเลย ผึ้งมัวแต่บ้าๆเรื่องลูกเลยไม่ค่อยได้ทำบุญเท่าไหร่แต่ก็พยายามใส่บาตรทุกวันเลยแอบเห็นคุณเอ๋ทำแล้วดูมีความสุขจังทำไปก็อฐิธานเพื่อลูกไปอยากทำบ้างจังแต่ไม่เก่ง

 

โดย: ikkyiky 11 ธันวาคม 2553 7:57:02 น.  

 

ตามมาเยี่ยมจ้าเอ๋ แต่เค้าขอแปะไว้ก่อนแล้วจะตามมาอ่านเพราะอยู่บ้านแม่ เล่นกับหลานทั้งวันเลยจ้า พอจะอ่านหลานก็เข้ามาเล่นด้วยก็เลยต้องเล่นกับเค้าก่อนหน่ะจ้า แต่ดูรูปแล้วสวยทั้งบ้านเลยนะจ๊ะ

 

โดย: pithi 11 ธันวาคม 2553 14:29:44 น.  

 

สวัสดีจ้า คุณแม่คนสวย
ครอบครัวนี้น่ารักจัง คุณพ่อก็น่ารัก
ดูแลลูกสาวไม่ห่าง ดีจังคุณพ่อสุขภาพแข็งแรงมากๆ
ยังไงก็ขอให้สุขภาพแข็งแรงกันทุกคนนะจ๊ะ โดยเฉพาะคุณแม่เอ๋น๊า

 

โดย: baby in my heart. 11 ธันวาคม 2553 21:51:59 น.  

 

เอ๋มีครอบครัวที่อบอุ่นจังเลย น่าชื่นใจจังคุณพ่อน่ารักมากเลย อ่านแล้วซึ้งตาม แถวได้ทำกิจกรรมช่วยเหลือเด็กๆด้วยน่ารักจังเลย ช่วงนี้เดียวก็ทำบุญเยอะขึ้น อธิฐานขอให้ลูกแข็งแรง คลอดง่าย ตลอดเลยจร้า

 

โดย: lookmoodeaw 12 ธันวาคม 2553 19:28:42 น.  

 

คุณพ่อดูแข็งแรงมากๆเลย อ่านแล้วแอบน้ำตาซึม เพราะเราไม่ได้สนิทกะพ่อมากไง T_T

ขำตรงเรื่องปะป๊าเรื่องตำรวจอ่ะ ที่ไปอ่านข่าวมาเยอะๆ แล้วบอกว่าอย่ากลัวว่าปะป๊าจะบ่นเรื่องโดนจับรถจนยอมตำรวจ เหมือนป๊าเราเลย^^

 

โดย: ผู้หญิง..อารมณ์ดี 13 ธันวาคม 2553 11:59:06 น.  

 

 

โดย: poomjai21 13 ธันวาคม 2553 21:03:44 น.  

 

 

โดย: poomjai21 13 ธันวาคม 2553 21:05:50 น.  

 

ท่าทางคุณพ่อจะทั้งหวงทั้งหวงเลยนะคะ ดูแลทุกฝีก้าว ประทับใจเรื่องตำรวจกับอาจารย์ ท่านคงอ่านข่าวมาเยอะ ชอบการทำบุญของจขบ.จังดูตั้งใจ ขอให้น้องแข็งแรง และเลี้ยงง่ายนะคะ

 

โดย: ม๊ามี๊มาเฟีย IP: 202.170.125.45 13 ธันวาคม 2553 22:47:33 น.  

 

ป๋าเอ๋อ่อนโยนอย่างนี้เอง เอ๋ถึงได้อ่อนโยนลูกของเอ๋ก็ต้องเป็นคนอ่อนโยนเหมือนกันกับป๋าและเอ๋แน่ๆ เห็นพูดถึงไนท์บราซ่า เอ๋เรียนที่เชียงใหม่เหรอ ปุ้ยเรียนจบจาก มช เผื่อเราจะเคยเดินชนกัน ปล.ขอโทษทีเม้นข้างบนเอ๋อๆไปหน่อย

 

โดย: poomjai21 14 ธันวาคม 2553 10:41:25 น.  

 

ได้อ่านแล้วซึ้งจังเลยคะมีแอบน้ำตาซึมด้วย คุณพ่อก็แข็งแรง คุณลูกก็จิตใจดี ดีใจคะที่ได้รู้จักคนดีๆเพิ่มขึ้น

 

โดย: rosedonnok 14 ธันวาคม 2553 12:41:07 น.  

 

เอ๋ ผู้หญิงในรูปคนไหนพี่คนไหนน้องกันนะ คุณพ่อเอ๋ยังดูแข็งแรงมากเลยนะ สงสัยเตะปี๊บกระเด็นไกลแน่ ๆ เลย
อีกแค่สามเดือนเองสินะ ตัวเล็กเตะแรง ดิ้นแรงเต็มที่แล้วสิ หายแพ้ท้องบ้างหรือยัง แข็งแรง ๆ นะทั้งครอบครัวเลย
ปล.ตอนถูกกระชากตัวลอยละลิ่วไปตามลม เอ้ยตามแรงคนร้ายเลยล่ะ เข็ดจนฝังใจเลยล่ะ กลายเป็นคนระแวงและระวังไปโดยปริยาย

 

โดย: mariabamboo 14 ธันวาคม 2553 14:26:23 น.  

 

หวัดดีจ้ะเอ๋...

อ่านไปก็รู้สึกจุกๆ ตื้นตันไปด้วย...คนเป็นพ่อเป็นแม่เมื่อไหร่ก็
ยังคือพ่อแม่ของเรา แม้ว่าเรากำลังจะเป็นแม่คน...แต่เราก็ยังเป็นลูกท่านเสมอจ้ะ

 

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 14 ธันวาคม 2553 14:30:52 น.  

 

อิๆ พี่ก็เถลไถลไปไกล+หายไปนานเลยกว่าจะเข้ามาอ่านเรื่องราวอันแสนน่ารักและน่าประทับใจของเอ๋อย่างละเอียด อยากจะบอกว่าเอ๋เล่าเรื่องราวได้น่าอ่านมากเลย อ่านแล้วคิดถึงพ่อของพี่ขึ้นมาสุดหัวใจ เพราะสมัยเด็กๆเวลาพี่ไม่สบาย พ่อพี่ก็จะลางานและอยู่ดูแลอย่างใกล้ชิดแบบพ่อของเอ๋เลยอ่ะจ้ะ

ครอบครัวเอ๋เป็นครอบครัวเล็กๆที่อบอุ่นจังเลยอ่ะ

แต่เหนือสิ่งอื่นใดที่พี่ชอบ+ประทับใจเอ๋ที่สุดคือความเป็นคนมีจิตใจที่งดงาม เปี่ยมล้นด้วยความกรุณา คิดถึงผู้ที่ต่ำต้อยด้อยกว่าอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นสิ่งที่โลกกำลังต้องการ พี่เชื่อว่าทารกน้อยของเอ๋คงภูมิใจที่สุดในโลก ที่ได้เกิดมาในท้องของแม่ที่มีจิตใจดีอย่างเอ๋ ท้องไปก็นั่งเย็บตุ๊กตาติดหน้ากากไปด้วย

ดีใจที่เอ๋จำเรื่องเก่าๆที่พี่เขียนไว้ได้ และดีใจยิ่งขึ้นที่รู้ว่าเรื่องนิ่วที่เขียนไว้มีประโยชน์สำหรับเอ๋และคนที่เข้าไปอ่านอ่ะจ้ะ

 

โดย: พี่ตา (เกลือหนึ่งกำน้อย ) 14 ธันวาคม 2553 14:53:38 น.  

 

หวัดดีจ้าเอ๋ พ่อเอ๋ แข็งแรงจังเลยอ่ะ อายุเจ็ดสิบกว่าๆเท่าพ่อปลาเลย
ตอนนี้ตัวเล็กในพุงเป็นงัยบ้างจ๊ะ เริ่มจะเตรียมของหรือยังเอ่ย คิดว่าที่บ้านเอ๋น่าจะถือเรื่องห้ามเตรียมของไว้ก่อนใช้ไหมเอ่ย
ปลาอยากซื้อของให้ตัวเล็กใจแทบขาดแล้ว ไปแผนกเด็กอ่อนบ่อยๆเลย ไว้แวะมาเยี่ยมอีกนะ รักษาสุขภาพด้วยนะ

 

โดย: sakana's world 14 ธันวาคม 2553 17:33:07 น.  

 

ตอนนี้ปลากะแฟนกะลัง งงๆกะเรื่องคาร์ซีทแล้วก็รถเข็นเด็กแหละเอ๋ ไม่รู้จะซื้อแบบไหนดี ส่วนของใช้กะว่าจะทยอยซื้อแล้วอ่ะ เดินดูทุกอาทิตย์จนจะทนไม่ไหวแล้ว แม่มันอยากช๊อป พี่สาวเราบอกให้ซื้อก่อนคลอดประมาณเดือนสองเดือนแต่กลัวเดินช็อปไม่ไหวอ่ะ
ตัวเล็กในท้องปลา โตมาขึ้นเยอะ ตอนนี้ท้องใหญ่มาก จนใครๆก็ทักว่าเหมือนจะใกล้คลอดแล้ว^ ^

 

โดย: sakana's world 14 ธันวาคม 2553 18:33:38 น.  

 

หน้านี้ อ่านแล้วซึ้งมากๆเลย คุณเอ๋ ยิ่งประโยคที่ว่าเรามีเวลาให้คนที่รักเรามากๆๆ ได้น้อย ยังกะเข็มแทงใจเลย อยากกลับบ้านแล้วดิ

เรื่องผ้าปิดจมูก ดีจังเลยค่ะ ได้บุญโขเลยหล่ะ ^^

 

โดย: tawangel 14 ธันวาคม 2553 19:10:48 น.  

 

อ่านเรื่องของ ปาป๊า แล้วน่ารักมาก ๆ เลยค่ะ...คงเป็นวิธีการเลี้ยงลูกของ ผู้ชาย น่ะค่ะ แต่น่ารักดี

ดูปาป๊าของคุณเอ๋ แล้วไม่เหมือนคนอายุเลข 7 เลยค่ะเหมือนยังอยู่ เลข 5 นิด ๆ อยู่เลย

 

โดย: Li Shana 15 ธันวาคม 2553 11:16:43 น.  

 

เป็นครอบครัวที่น่ารักมากๆชอบจังค่ะ...
ขอให้คุณป๊ะของคุณเอ๋แข็งแรงๆๆๆน่ารักอย่างนี้ตลอดไปค่ะ

ป.ล.ขอบคุณที่แวะไปบล็อกเรานะ

 

โดย: neenika 15 ธันวาคม 2553 11:34:40 น.  

 

ชอบแอบเข้ามาอ่านเรื่องของคุณเอ๋ประจำแต่ไม่ค่อยได้มีโอกาศ Comment ให้เนื่องจากว่าแอบเจ้านายเข้ามาอ่าน อิอิ วันนี้เจ้านายไม่อยุ่เลยได้มา Comment ให้ซะทีคะ

คุณพ่อคุณเอ๋ น่ารักจังค่ะ.....
ทำให้คิดถึงพ่อเราบ้างจัง....

 

โดย: แม่น้องแก้มใส (jeeranun.jun ) 15 ธันวาคม 2553 11:39:52 น.  

 

ยินดีเป็นอย่างยิ่ง ค้า ......อิอิ
แอบ Add ด้วยน้า

 

โดย: แม่น้องแก้มใส (jeeranun.jun ) 15 ธันวาคม 2553 15:11:29 น.  

 

คุณพ่อ ก้อน่ารัก... ลูกสาวก้อสวย

เป็นครอบครัวที่น่ารักอบอุ่นจัง ...

 

โดย: แม่น้องน้ำขิง (Jaikoy22 ) 15 ธันวาคม 2553 15:12:25 น.  

 

เอ๋ชื่อดิน มีในละครหรือหนังเรื่องอะไรจ๊ะ พอดีเดียวไม่ได้ค่อยได้ดูละคร ดูเป็นบ้างเรื่อง จะได้เอาไปยืนยันพี่ตรีว่าชื่อไม่เชยนะเนี่ย 555 พี่ตรีกลัวใครจะมาเรียกลูกเค้าเป็น ขี้ดินบ้างแหละ เปลี่ยนจากดิน เป็นตีนน บ้างแหละ คิดได้เนอะ 555

 

โดย: lookmoodeaw 15 ธันวาคม 2553 16:26:20 น.  

 

ทักทายจ้ะเอ๋


 

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 15 ธันวาคม 2553 17:59:47 น.  

 

สวััสดีคะ สุขภาพแข็งแรงนะคะ

พอมีลูกเราก็เลยรู้่ว่าความรู้สึกรักลูกเป็นยังไง
ไม่ต่างจากที่พ่อแม่รักเรามั้ง เราก็เลยรู้สึกว่าจะรักพ่อแม่มากขึ้นจริง ๆ นะ

 

โดย: แม่อาเดียว IP: 110.49.193.34 15 ธันวาคม 2553 19:42:49 น.  

 

จะบอกคุณเอ๋ว่า ไม่แปลกใจที่คุณป๊า ทั้งห่วง และหวงลูกสาวคนนี้มากมาย เพราะคุณเอ๋น่ารักจังค่ะ ลูกออกมาต้องน่ารักน่าเอ็นดูแน่เลย

 

โดย: ก้อย IP: 124.120.70.147 15 ธันวาคม 2553 19:50:04 น.  

 

สวัสดีค่ะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงกันทั้งครอบครัวเลยนะค่ะ มีความสุขกันมากๆนะค่ะ

 

โดย: Tonkra49 16 ธันวาคม 2553 9:19:16 น.  

 

หวัดดีค่ะแวะมาเที่ยวบ้านนี้ค่ะ

 

โดย: neenika 16 ธันวาคม 2553 9:36:49 น.  

 

ช่ายๆๆเอ๋ ถามเด็กที่บ้าน ก็บอกว่าพระเอกเรื่องปฐพีเร่รัก หรือไงนี้แหละจร้า มีจริงๆด้วย เห็นเค้าติดกันทั่วบ้านทั่วเมืองแต่เดียวไม่ได้ดูอ่ะ อิอิ
เรื่องสิวเป็นงั้ยบ้างเดียวไม่ค่อยกล้าใช้อะไรมากตอนนี้ปล่อยๆไปก่อน หน้าธรรมชาติมาก ธรรมชาติลงโทษเลยทีเดียว 555

 

โดย: lookmoodeaw 16 ธันวาคม 2553 12:41:41 น.  

 

เอ๋จ๊ะตามมาอ่านตามที่สัญญาไว้อ่านแล้วซาบซึ้งใจมากๆเลย ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้ร้องไห้ง่ายมากๆเลย อ่านแล้วก็คิดถึงพ่อแม่ตัวเองด้วย ความรักที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ก็มีแต่พ่อแม่เนอะ ตัวเองจะเป็นยังงัยก็ได้แต่ขอให้ลูกมีความสุข ยิ่งตัวเองท้องเองเนี่ยรู้เลยว่าการมีลูกไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยเนอะ
ปอลอ ลูกสาวของป๊าสวยทั้งคู่เลยจ๊ะ

 

โดย: ปุ๊ก (pithi ) 16 ธันวาคม 2553 13:07:55 น.  

 

หวัดดีจ้าเอ๋ แอปมาเช็คชื่อแล้ว หายไปกลับเมืองไทยมา
เพิ่งกลับมาเกาหลีจ้า .. แหมๆ พ่อเอ๋ยังหนุ่มอยู่เลย
ลูกสาวก็สวย น่าอิจฉา
วันพ่อ แอปไม่ได้อยู่กับพ่อเล้ยย มาอยู่กรุงเทพแทน
แต่ก็กลับไปอยู่บ้านกับพ่อแม่เป็นเดือนน่ะแหละ


รักษาสุขภาพด้วยเน้อ เอ๋น้อยในพุงจะได้แข็งแรง

 

โดย: apple juice 16 ธันวาคม 2553 20:45:04 น.  

 

เอ๋ ก้อยเข้าไปรายงานตัวในห้องกระต่ายมีนามาแล้วนะ ขอบใจมากที่แวะไปบอกข่าวจ้า

 

โดย: ก้อย (nongguzz ) 16 ธันวาคม 2553 20:49:09 น.  

 

เอ๋ คุณพ่อน่ารักจังจ้า ขอให้สุขภาพแข็งแรงกันทั้งครอบครัวเลยน๊า

ปล. ตามไปห้องกระต่ายมาแล้วเหมือนกัน แต่ยังตามเมนท์ไม่ค่อยทัน อิอิ แม่ๆเยอะมากอบอุ่นๆ

 

โดย: loveyoumore 16 ธันวาคม 2553 23:25:24 น.  

 

คุณเอ๋คะ
อารมณ์แบบนี้ต้องผู้หญิงเท่านั้นคะผู้ชายเข้าใจย๊ากก

อยากเห็นเจ้า Fish ball ของคุณเอ๋แล้วอ่ะ.....
คงน่ารัก น่าชังเนอะ อิอิ

ไอ้ตัวเลขนับถอยหลังเนียะ ....หมุนช้าจิงๆเลย

 

โดย: แม่น้องแก้มใส IP: 223.207.95.22 17 ธันวาคม 2553 21:44:31 น.  

 

ขอบคูณ หนูเอ๋ที่แวะเยี่ยมที่ blog ไว้คราวหน้ากลับมาเมืองไทยจะไปร่วมอาสาสมัครกับหนูเอ๋ด้วยค่ะ
มีความสุขกับคุณป๋าขณะทึ่ท่านยังอยู่กับเรานะคะ ท่านไม่อยากได้อะไร นอกจากความรักและความใกล้ชิดของลูก ๆจะเป็นยาอายุวุฒนะอย่างดี Enjoy him while you can
เสียดายกลับมาคราวนี้ไม่ได้ไปขอนแก่น คิดถีงแหนมเนืองมัก มัก เลย ตอนนี้เพิ่งหัดเขียน blog ยัง add รูปไม่เป็นเลย

 

โดย: newyorknurse 18 ธันวาคม 2553 0:05:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


j a r n i k
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




bg bullet font logo
Friends' blogs
[Add j a r n i k's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.