Group Blog
 
<<
เมษายน 2558
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
9 เมษายน 2558
 
All Blogs
 
เพลิงไพรเสน่หา... บทที่ ๒๑ ยั่วยวน ตอนที่ 1

เพลิงไพรเสน่หา... จันทราดี

           ไตรรงค์หายไปราวยี่สิบนาทีกลับมาพร้อมเหง้าไพลเต็มมือเขาไม่รอช้ารีบจัดการคั้นน้ำออกมา แล้วนำไปทาบริเวณข้อเท้าให้ปาจรี


           “ทนหน่อยนะคุณ มันอาจร้อนแต่ปูเลยช่วยบรรเทาอาการปวดได้ดีทีเดียว”


           “ปูเลย ปาจรีฉงนสงสัย คิ้วงามขมวดอยู่ก่อนเพราะความเจ็บ ยิ่งยับย่นมากกว่าเก่า


           “ใช่ปูเลย ถ้าเรียกตามคนภาคกลางก็ว่านไพล น้ำเหง้ามีสรรพคุณช่วยแก้เคล็ดขัดยอกฟกช้ำบวม ข้อเท้าแพลง ถ้ายังไม่รู้จักให้นึกถึงลูกประคบนะคุณ มีส่วนผสมว่านไพลเป็นหลัก” ไตรรงค์อธิบายเพิ่มเติม เห็นคนตรงหน้าพยักหน้าเข้าใจ เขาส่งยิ้มให้พร้อมคลึงยาไปทั่วข้อเท้าบอบบาง“คุณโชคดีมากเลยรู้ไหมปาจรี ตรงน้ำตกมีปูเลยขึ้นหลายต้นผมจัดการขุดมาให้คุณเกือบหมด”


           “น้ำตกหรือคุณ” ปาจรีตื่นเต้นดีใจมากกว่าได้ยารักษาข้อเท้าแพลงเสียอีกเธอขยับตัวลงมาใกล้ ๆ ไตรรงค์ ถามหน้าบาน “น้ำลึกมากไหมคุณ


           “ไม่ลึกเท่าไหร่ แต่…”


           “แต่อะไรคุณ”


           “ตอนนี้คุณยังลงไปอาบน้ำไม่ได้” ไตรรงค์ดักคอรู้เท่าทัน ปาจรีค้อนให้วงโต


           “ฉันเหนียวเนื้อเหนียวตัวจะแย่อยู่แล้วคุณอย่าใจร้ายนักเลย”


           “ผมไม่ได้ใจร้ายนะปาจรีคุณเดินไม่ได้แบบนี้จะลงไปอาบน้ำยังไง” ไตรรงค์ตอบไปตามความจริงหันมาพันข้อเท้าหญิงสาวเหมือนเดิม


           “ไม่รู้ล่ะฉันจะอาบได้ยินไหมฉันจะอาบน้ำ” ปาจรีสะบัดหน้าสะบัดตัวรั้นเป็นเด็กเล็กไตรรงค์เห็นแล้วได้แต่ส่ายหน้าเอือมระอา ‘ผู้หญิง’


           “โอเค… อาบก็อาบงั้นคุณช่วยกลับขึ้นมาบนหลังผมก่อนได้ไหม เราต้องย้ายที่” พูดไปพลางหยิบสัมภาระบางส่วนไปพลางมาสะพายด้านหน้าด้านหลังหันให้หญิงสาวเช่นเคย


           “ย้ายไปไหนอีกล่ะคุณไหนบอกเราจะพักกันแถวนี้” ปาจรีโต้แย้ง กลัวเขาพาออกไปไกลเกินระยะน้ำตก


           “ใช่พักแถวนี้ แต่ไม่ได้หมายถึงตรงนี้ผมเจอเพิงผาด้านนู้น พวกเราไปพักตรงนั้นดีกว่า จะได้มีที่คุ้มกะลาหัวจากน้ำค้างคืนนี้”


           ปาจรีเห็นดีเห็นงามไปด้วยเธอเขยิบตัวขึ้นไปบนหลังเขาไม่ทันระวัง หัวเข่ากระแทกหลังชายหนุ่มเต็มรัก


           “เบา ๆ สิคุณ หลังผมหักพอดี” ไตรรงค์บ่นไปตามภาษาคนปากร้ายใจดีหันไปคว้าสัมภาระที่เหลือรวมถึงเหง้าไพลถูกยัดใส่ลงไปในนั้นเรียบร้อยมาถือครอง “คุณต้องถนอมผมหน่อยรู้ไหม รุนแรงกับผมมาก ๆ เกิดผมไม่สบายขึ้นมาใครจะช่วยดูแลคุณ”ไตรรงค์แกล้งแหย่ไปตลอดเส้นทาง


ปาจรีถลึงตาใส่คนอย่างนายไตรรงค์เนี่ยนะป่วย ให้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกก่อนเหอะเธอถึงจะเชื่อหนังหนายิ่งกว่าแรด แข็งแรงยิ่งกว่าช้าง ว่องไวยิ่งกว่าเสือซีต้าบ้าอำนาจยิ่งกว่าสิงโต จะมาพ่ายแพ้ให้ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เช่นเธอได้ให้มันรู้ไปแค่คิดปาจรีอดขำไม่ได้


“หัวเราะอะไรของคุณ” ไตรรงค์ร้อนตัว


“หัวเราะเรื่องอะไรก็ได้ที่ฉันอยากหัวเราะ อย่าสนใจเลย… ว่าแต่เราจะพักกันตรงนั้นใช่ไหมปาจรีชี้ไปตรงเพิงผาด้านหน้า ไตรรงค์ไหวไหล่


“ใช่ คุณนิแสนรู้จริง ๆ”


“แสนรู้เขาใช้กับสุนัขแล้วคุณ”


“อ้าวเหรอ… ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น แต่ถ้าคุณอยากรับผมก็ไม่ว่า” กลับมาเป็นนายไตรรงค์จอมยียวนคนเดิม ปาจรีมันเขี้ยวงับเข้าที่หูชายหนุ่มเต็มแรง“โอ้ย ๆ” ไตรรงค์ร้องลั่นปากร้องอุทธรณ์เสียงหลง “ขอโทษครับคุณปาจรี… ผมล้อเล่น” แค่นั้นปาจรีส่งเสียงหัวเราะสดใสเอาเข้าจริง ๆ คนตัวโตอย่างนายไตรรงค์ก็แพ้คนตัวเล็กอย่างเธอได้เหมือนกัน


“นึกว่าจะแน่” ปาจรีพูดปนขำขยับตัวลงจากหลังเขาทันทีที่หลังแข็งแรงหันไปทางก้อนหินเล็ก ๆ เบื้องล่างใต้เพิงผา


“เล่นกัดที่เผลอแบบนั้นเป็นใครก็ยอมแพ้”ไตรรงค์หันกลับมาเผชิญหน้าแก้ตัวเสียงขุ่น เขาค่อย ๆ วางสัมภาระลง


“ไม่เล่นที่เผลอแล้วจะเล่นงานนายได้เหรอ” ปาจรีงุบงิบในลำคอไตรรงค์หันมาเลิกคิ้วถาม


“หือ ? คุณพูดอะไร”


“เปล่า… ไม่ได้พูดอะไร” ปาจรีส่ายหน้างุบงิบในลำคออีกครั้ง “ที่อย่างนี้ละหูดีเชียว”


“ก็หูดีพอจะรู้ว่าคุณแอบนินทาละกัน” ไตรรงค์แขวะเข้าให้รีบถอยห่างคนนินทาไปนั่งอีกฝั่ง ถอนหายใจอ่อนล้า ถ้าได้อาบน้ำล้างตัวอย่างปาจรีว่าคงดีไม่น้อย“คุณอยากอาบน้ำใช่ไหมปาจรี”


“ใช่ คุณจะพาฉันไปใช่ไหม


“อือ... ผมเองอยากอาบน้ำเหมือนกัน เป็นห่วงแต่คุณจะอาบน้ำยังไง หรือ…” ไตรรงค์ลากเสียงยาว แววตาชวนคิดสัปดน


“อย่าแม้แต่จะคิด” ปาจรีเสียงเขียว ตั้งการ์ดขึ้นมาป้องกันตัวไตรรงค์หัวเราะลั่น


“คิดอะไร ? ผมเปล่าคิดเสียหน่อย คุณนั่นแหละคิด” ไตรรงค์ยักคิ้วหลิ่วตากวนอารมณ์หญิงสาวเลิกตั้งการ์ดหันมาหยิบเหง้าไพลปาใส่หน้า“โอ้ย ๆ ผมขอโทษปาจรี ผมไม่แกล้งคุณแล้ว เลิกปาปูเลยเสียทีเสียของหมดแล้วเนี่ยยาใช้รักษาคุณทั้งนั้นเลยนะ”


“ก็คุณอยากกวนอารมณ์ฉันก่อนทำไม”


“ผมถึงขอโทษอยู่นี่ไงครับคุณปาจรี… เราสงบศึกกันนะ”ไตรรงค์ส่งยิ้มหวานขอลุแก่โทษ


ปาจรีย่นจมูกให้พร้อมเก็บเหง้าไพลในมือลงในห่อสัมภาระเช่นเดิม รอเขาเข้ามาช่วยพยุงตัวเองไปน้ำตก คนตัวโตไม่ยอมขยับตัวเสียทีหงุดหงิดจนต้องส่งเสียงเร่งคนตัวโตดังสนั่น


“ไหนบอกจะไปอาบน้ำไงคะคุณไตรรงค์ มาช่วยพยุงฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ” ไม่ได้สั่งแต่ปากยังกวักมือเรียกชายหนุ่มด้วย


คนถูกเร่งส่ายหน้ายิ้มตอนแรกตั้งใจพยุงหญิงสาว คิดอีกทีอุ้มไปง่ายและสะดวกกว่าเขาเลยเปลี่ยนจากประคองเป็นช้อนเอวบางอุ้มสู่วงแขนกำยำ


“ฉันบอกให้พยุงไม่ได้ให้อุ้ม” ปาจรีประท้วง ดิ้นปัด ๆ


“แหม่… จะอุ้มหรือพยุงมันก็กินแรงผมทั้งนั้นผมเลือกอุ้มไปนะดีแล้วคุณไม่ต้องเหนื่อยออมแรงไปเล่นน้ำดีกว่า” ไตรรงค์ให้เหตุผลข้าง ๆ คู ๆ ปาจรีฟังแล้วค้อนให้วงโต นึกสนุกอยากแกล้งนายไตรรงค์ขึ้นมาตงิดๆ อยากยั่วอารมณ์เธอดีนัก เจอผู้หญิงยั่วบ้างจะเป็นไรไป


“ก็จริงของคุณ” ปาจรีพูดไปพลางแขนโอบรอบคอไตรรงค์ไปพลางเลื่อนปลายนิ้วพันผมสั้นท้ายทอยชายหนุ่ม สายตาเคลิ้บเคลิ้มชวนฝันปากอวบอิ่มเผยอเย้ายวน ส่งเสียงผ่านริมฝีปากหวานวาบหวาม “แบบนี้...ฉันชอบ”


ไตรรงค์กลืนน้ำลายเฮือกโต เป็นผู้ชายเก่งกาจแค่ไหนเจอเสน่ห์ผู้หญิงเข้าออกอาการทำอะไรไม่ถูกหัวหูแดงเถือก หัวใจเต้นระรัว ก้าวขาแทบขวิดพอถึงริมน้ำตกเขาไม่รีรอรีบวางร่างอรชรลงบนก้อนหิน ถอยห่างออกมา


           “คุณพอขยับขาได้ใช่ไหมไตรรงค์เอ่ยถามสีหน้าเคร่งขรึมขัดใจปาจรียิ่งนักเธอจับปลายเท้าขยับไปมารู้สึกทนได้ เธอใช้สายตาเย้ายวน พยักพเยิดใบหน้าแทนคำตอบ “ดีแล้ว... จากตรงนี้คุณช่วยเหลือตัวเองแล้วกัน ผมจะไปอาบน้ำฝั่งนู้น” ไตรรงค์ชี้ไปอีกฟากของน้ำตกมีแอ่งน้ำและก้อนหินขนาดใหญ่ปิดบังทัศนียภาพฝั่งนี้เป็นอย่างดี“ผมไปละนะ มีอะไรให้ช่วยก็เรียกเสียงดัง ๆ”


           “เดี๋ยวสิคุณ” ไตรรงค์ก้าวผ่านปาจรีไม่ทันครบสามก้าวดีหันกลับมาสบตาคมหวาน “ที่จริงแอ่งตรงนี้กว้างพอสำหรับคนสองคนไม่คิดจะอาบด้วยกันหรือคะ


           ไตรรงค์ผงะปาจรีจงใจยั่วยวนกลั่นแกล้งเขา ไตรรงค์รู้ดีแต่ที่เขาไม่โต้ตอบเพราะใจเขาไม่เข้มแข็งพอและไม่อยากอยู่เผชิญหน้าหญิงสาวมากไปกว่านี้ เขาสะบัดเสียงตอบด้วยความหงุดหงิด


           “ไม่ล่ะ”


ไม่ทันข้ามถึงแอ่งน้ำที่ตัวเองเลือกแว่วเสียงหัวเราะสดใสดังไล่หลังไตรรงค์ส่ายหน้าให้คนช่างยั่ว โลกทัศน์ปาจรีเล็กแคบเกินไปผู้ชายไม่ว่าใครก็กลายเป็นเสือร้ายได้ทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่เขา ณ เวลานี้เขายังประคับประคองความดีงามได้อยู่หากวันข้างหน้าปาจรีเล่นไม่เลิก เขาเองรับปากไม่ได้ว่าจะสามารถควบคุมอารมณ์ส่วนนี้ได้อีกต่อไป


           ไตรรงค์สะบัดศรีษะยุ่งเหยิงอยากปัดความรู้สึกสับสนออกจากใจตัวเอง คงไม่มีสิ่งไหนดีไปกว่าแอ่งน้ำใสเบื้องหน้าไตรรงค์ปลดเปลื้องเสื้อผ้าล่อนจ้อนลงไปแหวกว่ายดับอารมณ์ขุ่นมัว ใจเย็นลงแล้ววกกลับมาซักเสื้อผ้าขึ้นไปตากบนก้อนหินใหญ่แดดร้อนเปรี้ยงแบบนี้ไม่นานหรอก เสื้อผ้าแห้งทันกลับขึ้นไปพักผ่อนด้านบน






Create Date : 09 เมษายน 2558
Last Update : 9 เมษายน 2558 11:23:27 น. 0 comments
Counter : 707 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Jantarawadee
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีค่ะ ^๐^ ขอต้อนรับเพื่อนๆทุกคนสู่บล็อก

-----------------------------------------------
ลิขสิทธิ์งานเขียนทุกชิ้นในบล็อกเป็นของผู้เขียนตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำไปเผยแพร่ต่อ ไม่ว่ากรณีใด ๆ ก็ตามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน
Friends' blogs
[Add Jantarawadee's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.