โครงการตะพาบครั้งที่ 22 บนรถเมลล์ไปสระแก้ว
ฉันลืมตาขึ้นมาอย่างงง ๆ เพราะได้ยินคนคุยกันอยู่ใกล้ ๆ
มองไปรอบ ๆ อือ..นี่ฉันอยู่บนรถเมลล์กำลังจะไปสระแก้วนี่นา
ว่าจะหาเพื่อนและไปอยู่ด้วยสัก 2-3 วัน มองไปนอกรถมืดแล้ว แต่ในรถยังพอมีแสงไฟให้พอเห็นอยู่บ้างปกติถ้าไม่ใช่รถแอร์ไม่น่ามีไฟในรถ แต่คันนี้มีให้ด้วย ดูนาฬิกาเรือนละร้อยกว่าบาทที่ข้อมือ เห็นราคาถูก ๆ อย่างนี้ แต่ก็บอกเวลาตรงเป๊ะ ไม่เหมือนใจคนบอกว่ารักแต่ไม่ใช่
สามทุ่มแล้ว มิน่าล่ะมืดเชียว นาน ๆ จะมีรถสวนมาสักคัน ทำไมขับช้าจัง แล้วนี่เราหลับไปนานแค่ไหนเนี่ย อาจะเพลียด้วยเลยหลับยาว
ถึงไหนแล้วก็ไม่รู้ ฉันหลับตาลงต่อนั่งฟังคนที่นั่งเบาะข้างหน้าฉันคุยกัน คนหนึ่งเป็นพระ อีกคนเป็นผู้ชายไว้ผมสั้น ๆ เค้าคุยกันเบา ๆ แต่ฉันก็พอได้ยินอาจจะเป็นเพราะเหลือผู้โดยสารอยู่น้อย รถก็วิ่งช้า ๆ และฉันก็ตั้งใจฟังด้วยจะได้ไม่ต้องคิดเรื่องของตัวเอง

" ผมไม่ได้ทำจริงนะหลวงพี่ ผมไม่ได้ทำจริง ๆ "

" ถ้าไม่ได้ทำแล้ว ทำไมตำรวจเค้าจับคุณ เอ้ย โยมล่ะ"

" ก็ผมเข้าไปหาพี่เค้า แต่ไปถึงเค้าตายแล้ว มีดยังปักอยู่ที่ท้องเลย แต่ผมคิดว่าเค้ายังไม่ตาย ก็เลยเข้าไปจับตัวเค้า จะช่วยพาเค้าไปโรงพยาบาล เค้าเป็นคนที่ผมรักมากนะถึงเค้าจะมีผู้ชายมากมายผมก็ยอมยังรักเค้าเหมือนเดิม แต่มีคนมาเห็นผมในสภาพนั้น ตำรวจก็เลยจับผมข้อหาฆ่าคนตายด้วยสาเหตุหึงหวง"

" อ้าว แล้วนี้ออกมาได้ยังไงล่ะหรือว่าจับคนทำได้แล้ว"

" เปล่าหรอก ผมหนีออกมาจากคุก นี้เห็นว่าเป็นพระนะ ผมถึงบอก ใครจะไปทนไหว ผมไม่ได้ผิด ไม่ได้ทำ แต่ศาลตัดสินให้ติดคุกตั้ง 20 ปี ผมไม่ยอมหรอก เลยแหกคุกหนีออกมานี้แหละ หลวงพี่ "

" น่าเห็นใจโยมนะ แล้วนี้จะไปไหนต่อล่ะ " พระถาม

" ผมยังไม่รู้เลยหลวงพี่ ลองหางานไปเรื่อย ๆ ถ้าไม่ถูกจับซะก่อน"

" โชคดีนะคุณโยม "

" ขอบคุณครับหลวงพี่ "

ฉันหรี่ตาขั้นมามองคนพูดแว๊บหนึ่ง ถ้าเป็นเรื่องจริงก็น่าสงสารนะ ฉันเลยไม่รุู้เลย ว่าใครกันที่ตาย เค้าจะน่ากลัวหรือน่าสงสารดีนะ นักโทษคนนี้
ฉันหลับตาลงต่อ แต่ต้องลืมตาอีกคราวนี้เป็นเสียงของอีตาลุงคนเก็บเงิน แกอ่านหนังสือพิมพ์ดังลั่น

" อึย กึ๋ย หวึย 2000 ซากทารกโผล่วัดกลางกรุง สัปเหร่อตัวการสารภาพสิ้น ผมเป็นเกย์"
แล้วก็พูดต่อว่า" คนเราสมัยนี้ ทำไมจิตใจมันได้ต่ำช้าลงทุกวันนะ มีแต่ข่าวฆ่ากันตายทุกวัน สังคมก็เสื่อมลงไปเรื่อย ๆ ไหนจะต้มตุ๋น หลอกลวง แย่จริง ๆ แกว่าไหม นังพวกผู้หญิงใจแตกพวกนี้อีก ดู ฆ่าได้แม้แต่ลูกของตัวเอง เลวจริง ไอ้พวกผุ้ชายก็วิปริต วิตถารเป็นผู้ชายดี ๆ ไม่ชอบ เป็นเกย์เป็นตุ๊ด โลกนี้มันเสื่อมลงจริง ๆ แกว่าไหม " พูดแล้วก็ไปพยักหน้ากับคนขับรถ แต่อีตาคนขับเฉย ๆ แกเลยหันมาทางพระข้างหน้าฉัน

" จริงไหมครับหลวงพี่ " หลวงพี่พยักหน้า แต่ไม่ได้พูดอะไร

"แล้วนี้ หลวงพี่อยู่ที่วัดไหนล่ะ เห็นบอกว่าจะไปสระแก้ว กว่าจะไปถึงก็ดึกมากแล้วนา ผมเคยบวชที่สระแก้วอยู่หลายพรรษา แต่ละวัดไกล ๆ ทั้งนั้น ถ้ามันดึกมากเดี๋ยวผมไปส่งให้ วัดไหนครับ รถคันนี้รถผมเอง ผมไปส่งให้ได้ไม่ไต้องเกรงใจนะท่าน " หลวงพี่ทำท่าแปลก ๆ อึก ๆ อัก ๆ

"ไม่เป็นไรหรอก ไปเองได้ "
อีตาลุงมองพระอยู่พักนึงแล้วบอกว่า

"หลวงพี่นี่ท่าทางแปลกนะ พระจริงหรือเปล่าเนี่ย ดูซิครองจีวรยังไม่ถูกเลยถามก็อึกอักอึกอัก ไหนผมขอดูหลักฐานหน่อย" ว่าแล้วก็หยิบย่ามของพระมารื้อ หลวงพี่จะแย่งกลับแต่ไม่ทัน ลุงเทย่ามออกมาเจอเสื้อผ้ากางเกงยีนส์ เสือยืด มีดโกน บุหรี่ เหล้าใส่ขวดกระทิงแดง และซองผ้าป่าเป็นปึก ๆ แต่ไม่มีบัตรประจำตัวของพระเลย

" เฮ้ย นี่มันพระปลอมนี้หว่า หากินแบบนี้เหรอเนี่ย ว่าแล้วทำไมมาดึก ๆ เลวจริง ๆ นึกถึงคนที่ที่เค้าตั้งใจทำบุญบ้างหรือเปล่า ตายไป ตกนรกหัวโตแน่ ๆ " ตอนนี้หลวงพี่ปลอมหน้าซีด คนบนรถมองกันเป็นตาเดียว ฉันนั่งตัวตรงด้วยความตกใจ
หลวงพี่ลุกขึ้นแล้วบอกว่า " ไอ้คนนี้ก็เป็นนักโทษแหกคุกมาเหมือนกัน"
แล้วก็ชี้ไปที่คนที่นั่งข้างที่คุยกันมาตั้งแต่ต้น
" อ้าว ทำไมต้องเกี่ยวกะกูด้วยล่ะ แต่มึงเลวมากหลอกลวงชาวบ้าน กูอุตส่าห์หลงเชื่อ แต่กูไม่ผิดนะโว้ย" แล้วหันไปทางอีตาลุง" ..เป็นเกย์เป็นตุ๊ดแล้วมันผิดมากหรือไงวะ ขอให้ลูก ๆ มึงเป็นบ้างแล้วกัน จะได้รู้สึก ฮึ " อ๋อ..( ฉันนึกในใจ ) ฉันรู้แล้วว่าใครของเค้าตาย
"มึง 2 คนนี้มันเลวจริง ๆ มึงลงจากรถกูไปเลย หรือมึงจะให้กูเรียกตำรวจมาจับมึง " และทั้ง 2 คน ก็ถุกไล่ลงไปจากรถกลางทางเปลี่ยว ๆ นั่นแหละอีตาลุงถอนหายใจ อย่างเหนื่อยหน่าย

"เฮ้อ ให้มันรีบๆ ลงไปนะดีแล้ว เดี๋ยวมันเกิดอาละวาดขึ้นมา จะลำบาก...ทำไมคนเรามันเลวอย่างนี้วะ เอาพระเอาเจ้ามาหลอกชาวบ้าน แหกคุกออกมาอีก บนรถนี้ยังมีอีพวกที่ทำแท้งอีกหรือเปล่าวะเนี่ย (แกยังบ่นต่อ) ทำไมใจมันดำ มันเลวทรามอย่างนี้ ไม่เข้าใจจริง ๆ หมามันยังรักลูก คนแท้ ๆ ยังไม่รู้จัก ดูซิตั้ง 2 พันกว่าศพ ทำได้ไงเลวแท้ ๆ คนหนอคน เลวยิ่งกว่าหมาอีก " รถยังขับไปเรื่อย ๆ ฉันหลับไม่ลงแล้วจนถึงสถานี
" อ้าวถึงสถานีแล้ว ผุ้โดยสารลงได้เลย " ลุงตะโกนบอก

ฉันหิ้วกระเป๋าก้มหน้าเดินลงมา ไม่มองหน้าใคร
ดีนะที่ยังไม่เจอเพื่อน เพราะถ้าเพื่อนมาเห็นหน้าฉันตอนนี้ต้องถามว่า

"เฮ้ย แกร้องไห้ ทำไมวะ "
ฉันก็คงต้องตอบว่า

" ฉันถูกกระเป๋ารถเมลล์ด่าว่ะ" เพื่อนคงถามต่อว่า
"ด่าว่า อะไรแกถึงได้ร้องไห้มากอย่างนี้ "
"ด่าว่าเลวยิ่งกว่าหมาอีก"
..........................................................................................

ความนอกใจ
โจทย์คราวนี้ของคุณเป็ดยากจัง แต่เราอยากเขียน งานก็ยังไม่เสร็จนะเนี่ยแว่บมาเขียนก่อน



Create Date : 20 ธันวาคม 2553
Last Update : 21 ธันวาคม 2553 10:42:02 น.
Counter : 386 Pageviews.

36 comments
  
แวะมาอ่านงานตะพาบค่ะ
นี่ขนาดแว่บมานะเนี่ย
ยังเขียนได้ดีขนาดนี้
ขวัญอายจัง อิอิ

สุขกับการทำงานนะคะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 21 ธันวาคม 2553 เวลา:10:59:43 น.
  
มาลงชื่อ ว่าอ่านแล้วครับ

เป็ดก็ว่า จะให้เป้นพระปลอมจริงๆอยู่เหมือนกัน กลัวว่า คำสอนที่เขียนมา

มันจะหมดความน่าเชื่ออ่ะ ฮ่าๆ
โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 21 ธันวาคม 2553 เวลา:11:54:25 น.
  


แวะมาอ่านนะคะ

โดย: พธู วันที่: 21 ธันวาคม 2553 เวลา:14:41:10 น.
  
ผู้หญิงคนนั้น คงจะเสียใจมากเลยนะคะ
แต่เธอคงมีความในใจที่เราไม่อาจรู้ได้

อ่านแล้วนึกภาพตาม
กลัวตาลุง จะโดนบาจาซะแล้ว


แอมอร
โดย: peeamp วันที่: 21 ธันวาคม 2553 เวลา:17:49:08 น.
  
คิดๆ ไปแล้วคนเราโตขึ้นก็ไม่ได้เป็นผู้ใหญ่กันเท่าไหร่เหมือนกัน ประมาณว่าตัวเองทำผิดก็บอกคนอื่นว่า คนนี้มันก็ผิดเหมือนกันเพื่อที่จะได้ให้คนอื่นสนใจคนที่ทำผิดร้ายแรงกว่า

โจทย์ครั้งนี้บังคับให้เดินตามทางเลย เนื้อเรื่องเลยเป็นแนวเดียวกันหมดไม่ค่อยต่างกันเท่าไหร่ ความขริงผมว่าตัวละครน่าจะมากกว่านี้หน่อย จะได้เขียนได้มันกว่านี้
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 ธันวาคม 2553 เวลา:19:27:01 น.
  
โจทย์คราวนี้คงปวดเฮดกันทุกคน อิอิ จาสังเกตุว่านอกจากเนื้อเรื่องที่ไปๆมาๆคล้ายๆกันแล้ว ทุกคนจะเขียนเนื้อเรื่องได้ค่อนข้างยาว ไม่รู้เหตุผลเดียวกันรึเปล่านะคะ แต่ของจาคือหาทางลงไม่เจอค่ะ อิอิ
โดย: is_ninja วันที่: 21 ธันวาคม 2553 เวลา:22:20:44 น.
  
เห็นด้วยกับคุณต่อนะคะ
โจทย์ยากแต่เราก็ผ่านกันมาได้...อย่างทุลักทุเลนะคะ เหอๆ
โดย: ชะเอมหวาน วันที่: 21 ธันวาคม 2553 เวลา:22:27:33 น.
  
เป็นอีกมุมหนึ่งของงานเขียนนะค่ะ
มาอ่านช้าไปหน่อยกับงานตะพาบ เพราะว่า
มัวแต่ไปทำอย่างอื่น แต่ว่าเปิดบล็อกของคุณเป็ด
เอาไว้แล้วค่อยๆ คลิกมาอ่านอย่างทันใดค่ะ
โดย: JewNid วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:7:58:29 น.
  
ทักทายค่ะ
สุขกับการทำงานนะคะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:9:54:19 น.
  

รู้ได้ไงค่ะว่าอายุมากกว่าปอย
ปอยไม่ได้คิดว่าสอนอะไรปอยหรอกค่ะ
แค่ต่างคนต่างมีมุมมองของตัวเอง
เป็นการแลกเปลี่ยนทัศนคติบ้างในบางจุด

ทุกวันนี้ที่บอกมาปอยทำอยู่ค่ะ .. และอยู่กับมันมาตลอด
และทุกวันนี้ก็เช่นกันค่ะ ... ที่ปอยจะเลือกที่จะอยู่กับสิ่งใดมากกว่ากัน
แต่ก็มิได้ละเลยสิ่งที่เคยเป็นค่ะ

ปอยอารมณ์ดีทุกวันค่ะ .. ออกจะแนวติ๊งต๊องเข้าทุกวันแระ


สบายดีนะค่ะ ..
ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทายกันค่ะ
โดย: reception hall วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:11:03:58 น.
  
โจทย์ตะพาบครั้งนี้ มาแนวเดียวกันหมด
เพราะถูกกำหนดไว้ช่ายมะ ยาวเฟื้อยกันทุกคน

แต่ก็สร้างสรรค์ได้อย่างดี กับทุกบล็อคทีมีงานตะพาบ

ว่าแต่ ณเดช นะปุ้มไว้ซ้าย ด้านขวาเป็นมาริโอ้
ผลัดกันได้ไม่ว่ากัน แบ่งกันไป ให้กระชุ่มกระซวย
หัวใจ คนโสดดดดด สยองอย่างพวกเรา

ยินดีที่ได้รู้จักคะ ชื่อปุ้มนะคะ เอ่อมันต้องแนะนำตัว
ก่อนช่ายมะ ข้ามขั้นอีกแล้ว
โดย: เอสเพรสโซ่ไม่หวาน วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:11:59:03 น.
  
สวัสดีค่ะ น้องรินคะ ขอแนะนำตัวอย่างคนบ้าป้าเอสข้างบนบ้างค่ะ 555+

ตะพาบรอบนี้ยากจริงๆ ค่ะ รินเลยเขียนแนวน้อย ๆ เน้นเอาเนื้อลงให้หมดเลยค่ะ

ตะพาบพี่ทำโจทย์ทุกตัวได้ครบเลยนะคะ

เพราะว่า คำพูดตะลึงซากศพทารกนั้นก็ครบมีด้วย ทั้งที่ไม่บังคับ แต่ก็นำมาใส่ได้อย่างเข้ากันเลย

แล้วเจอกันใหม่รอบหน้าเน้อ

หนาววววววววววว จริง ๆ
โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:12:31:51 น.
  
แวะมาทักทายครับ มีความสุขมากๆนะครับ

โดย: ter_pt วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:12:38:50 น.
  
สวัสดีค่ะ
เข้ามาอ่านเรื่องสั้น ตะพาบค่ะ
เขียนได้ดีจังเลยค่ะ นึกภาพตามได้เลยนะคะ

ทานข้าวเที่ยงให้อร่อยนะคะ
โดย: สายลมที่จากไป วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:12:39:58 น.
  
เข้าไปหาเพลง นึกถึงฉัน ของคุณมาลีวัลย์ฟังค่ะ
เพลงเพราะดีนะคะ ^^
โดย: สายลมที่จากไป วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:12:45:13 น.
  
เขียนได้เยี่ยมมากเลยอ่ะจ้ะ อ่านแล้วติดลม ตอนแรกกะว่าเปิดดูก่อนแล้วเข้ามาอ่านตอนเย็นหลังเลิกงาน แต่อ่านๆไปแล้ว รู้สึกว่าต้องอ่านให้จบ อิๆๆ
โดย: ตุ๊กตา เกลือหนึ่งกำน้อย IP: 83.108.58.216 วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:13:40:03 น.
  
มาลงชื่อตามรอยตะพาบครับ
ขอบคุณสำหรับคำชมครับ
ขอชมคืนด้วยครับ เขียนได้น่าติดตามมว๊ากก ครับ แถมทิ้งปม ประชดตอนสุดท้ายด้วย ให้ สิบด้วยเช่นกันก๊าบบบบบ
โดย: eroz_killer วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:14:52:27 น.
  
มาตามรอบตะพาบด้วยคนค่ะ โจทย์หินจริงๆ อิอิ
โดย: coji วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:16:13:56 น.
  
แวะมาขอบคุณที่ย้อนกลับไปอ่าน
เอ็นทรี่เก่าของขวัญ
พร้อมกำลังใจที่ให้นะคะ

ในวันที่ร่างกายปกติ
ขวัญคิดแบบนั้นได้
แต่ในวันที่ร่างกายอ่อนแอ
บางทีจิตใจก็ล้มได้ง่ายๆเหมือนกัน

ขวัญจะพยายามค่ะ
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:19:10:21 น.
  
แวะมาทักทายและหยุดอ่านด้วยค่ะ
โดย: TheShockTime วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:19:34:36 น.
  
สู้ๆค่ะ ขอบคุณนะคะ ^^
โดย: สายลมที่จากไป วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:19:53:56 น.
  
อ่านจบแล้วกริ๊ดเลยค่ะ
หักมุมได้โดนใจมาก
ใจจริงที่บล๊อกอยากหักมุมให้จบแบบนี้
แบบให้เด็กเรียกว่า
"แม่ๆ หนูอยากกลับบ้าน"
แต่เปลี่ยนใจให้เรียกน้าแทน

อ่านแล้วชอบนะคะ ^^
โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:23:17:12 น.
  
แวะมาทักทายคนบ้านเดียวกันค่ะ ไม่เคยไปเลยค่ะบ่อทอง
อยู่แต่แถวๆเนี่ยะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:23:50:58 น.
  
ถ้า...ก็...

แวะมาอ่าน

โดย: jejeeppe วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:3:09:59 น.
  
สวัสดียามเช้าครับพี่






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:8:00:21 น.
  
lสวัสดียามเช้าครับ มีความสุขมากๆนะครับ
โดย: ter_pt วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:8:04:21 น.
  
ผมอ่านแล้วชอบมากๆครับ ^^
ขนาดแวะมาเขียนนะเนี่ย

ช่วงนี้ผมเองก็ยุ่งๆเช่นกันครับคุณเจี๊ยบ
สิ้นปีนี่แหม... 5555+



อรุณสวัสดิ์นะครับคุณเจี๊ยบ ^^
โดย: พระจันทร์ของขวัญ (Great_opal ) วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:8:20:00 น.
  
แวะมาหาเพราะคิดถึง
มีความสุขเยอะๆๆ นะคะ
โดย: เอสเพรสโซ่ไม่หวาน วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:10:02:54 น.
  
แวะมาทักทายค่ะคุณเจี๊ยบ
สุขกับการทำงานช่วงบ่ายนะคะ
วันนี้ขวัญลางาน
คงได้แต่วนเวียนในบล็อกนี้แหละค่ะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:13:25:58 น.
  
แหะๆๆๆ


ผมไม่ค่อยโรแมนติกเท่าไหร่ครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:15:30:45 น.
  
ผู้คนน่ารักจิงปะ วันหลังมีโอกาสจะไปเที่ยวหาคนน่ารักแถวๆนั้นนะค่ะ
โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:16:39:46 น.
  
ตามมาอ่านตะพาบแล้วค่ะ
โจทย์ยากแต่ก็ทำได้ดีนะคะ
โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:19:25:55 น.
  
ขอบคุณนะคะคุณเจ๊ยบ
จริงทุกอย่างๆที่คุณเจี๊ยบพูด
ขวัญรู้และซาบซึ่งกับความห่วงใย
ทั้งของคนที่บ้าน คนรอบตัว
และคนใน blog มาตลอด

ขวัญก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงค่ะ
รู้ดีว่าทกครั้งที่เป็นไปหรือเกิดอะไรขึ้น
ก็เพราะตัวเองล้วนๆ

บางทีคงจะเป็นขวัญเอง
ที่ทำตัวไม่เหมาะกับที่ทุกคนจะมารัก
มาห่วงใย

ค่ำนี้กับสิ่งที่ขวัญทำมาตลอดทั้งวัน
ทำให้รู้สึกแย่ๆ
คุณเจี๊ยบทนหน่อยนะคะ
อย่าเพิ่งรำคาญขวัญนะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 23 ธันวาคม 2553 เวลา:19:55:50 น.
  
คุณขวัญ เราไม่เคยรำคาญคุณขวัญเลย เพราะอะไรถึงคิดอย่างนี้ล่ะคะ อย่าคิดว่าใคร รำคาญเราซิคะ ทุกคนเป็นห่วงต่างหาก
โดย: magic-women วันที่: 27 ธันวาคม 2553 เวลา:20:01:43 น.
  
โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 8 สิงหาคม 2554 เวลา:10:48:34 น.
  
โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 12 สิงหาคม 2554 เวลา:12:46:13 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



magic-women
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ธันวาคม 2553

 
 
 
2
3
4
5
6
7
9
11
12
13
14
15
17
18
19
21
22
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
MY VIP Friend