โครงการตะพาบประจำกิโลเมตรที่ 35 มหาวิทยาลัยให้อะไรกับเรา
มหาวิทยาลัยให้หลาย ๆ อย่างกับพวกเรา ความรู้ตามที่เราต้องการ เพื่อน ๆ ที่หลากหลายรูปแบบ ความสุขที่ได้ออกไปทำกิจกรรมด้วยกัน แล้วแต่ว่าใครได้อะไรมากกว่ากัน

จ่อยน้อยเพื่อนฉันเรียนคณะนิติศาสตร์มาจากอีสานเรียนเก่งมาก เรามาเจอกันเพราะเราอยู่ซุ้มเดียวกัน ซุ้มที่รวมผู้คนหลากหลายมาอยู่ด้วยกันในเวลาที่ว่างจากการเรียน หรือรอเวลาขึ้นไปเรียน บ้านจ่อยน้อยได้ส่งเงินมาให้จ่อยน้อยไม่มาก เค้าทำงานไปเรียนไป ไม่เคยมีปมด้อยเรื่องฐานะและภาษาที่เพื่อนล้อเลียน ไปออกค่ายกิจกรรมจ่อยน้อยไม่เคยขาด ถ้าไม่มีเค้าค่ายนั้นจะไม่มีชีวิตชีวา และจะคุยกับฉันและทุก ๆ คนอย่างสนุกสนานเสมอ

เค้าบอกว่า "ถ้าเรียนจบจากที่มหาวิทยาลัยนี้ เค้าจะไปเป็นทนายความที่ดี จะช่วยเหลือคนจน คนที่โดนรังแก เพราะเคยเห็นคนที่โดนรังแกด้วยกฏหมายมาก่อน และที่นี้สอนให้เราช่วยเหลือคนด้วย แม้ว่าจะเข้าง่ายออกยากก็เหอะ แต่เราจะพยายาม" เค้าถามฉันว่า "เธอจบแล้ว เธอจะไปเป็นอะไร"
" ไม่รู้ซิ ยังไม่รู้เลย " ฉันตอบเพราะคณะที่ฉันเรียน มันคนละคณะกับเค้า แต่ก็รู้สึกอายเหมือนกันที่ฉันยังไม่มีเป้าหมายเลย แต่เค้ามีเป้าหมายแล้ว ตอนนั้นฉันแค่คิดว่าเรียนให้มันจบก่อนเหอะ จะจบหรือหรือเปล่ายังไม่รู้เลย

แต่แล้วฉันสอบได้มาเรียนอีกทีหนึ่งไม่ได้ไปเรียนมหาวิทยาลัยเดิมอีก แต่ถ้าว่างฉันมักไปเที่ยวเสมอแต่ไม่บ่อย ได้เจอจ่อยน้อยเป็นบางครั้งเวลาเจอกันเค้าจะดีใจมาก เข้ามาถามทุกข์สุข ยังเป็นจ่อยน้อยคนเดิมที่ฉันเคยรู้จัก

ฉันเรียนจบทำงาน และได้ข่าวจ่อยน้อยยังเรียนจบแล้วเหมือนกัน หลาย ๆ คนบอกว่าจ่อยน้อยเก่ง ถ้าไม่มัวมาทำกิจกรรม เค้าควรจะจบตั้งแต่สามปีครึ่งแล้ว แต่เค้าบอกว่า ชีวิตในวัยเรียนสนุกที่สุด เค้าพยายามที่เก็บเกี่ยวความรู้สึกนี้ไว้ เพื่อน มิตรภาพ ความสุขที่ได้ออกไปช่วยคนที่ไปออกค่าย

ฉันได้ข่าวว่าจ่อยน้อยได้สอบเข้ารับราชการในที่หนึ่งในกรุงเทพ ไม่ได้กลับบ้านอย่างที่เค้าบอก พี่ ๆ บอกว่าเค้ารุ่งเรืองมากในการงาน ได้เลื่อนตำแหน่งบ่อยได้ สองขั้นบ่อย พวกเรารู้ว่าเค้าเก่งจึงดีใจด้วย

พักหลังข่าวของเค้าเงียบไป พวกเราจะนัดพบเพื่อนประจำซุ้มกัน แต่ไม่บ่อย เมื่อก่อนจ่อยน้อยจะมาทุกครั้ง แต่พักหลังไม่ค่อยมา เพื่อน ๆ โทรไปชวนก็รับปากว่าจะมา แต่ก็ไม่มา ช่วงหลังมีพี่คนหนึ่งบอกว่า เค้าเห็นเดินตามหลังนักการเมืองคนหนึ่งอยู่ และฉันก็เห็นเค้าบ้างและบ่อยขึ้นในทีวี เค้าคงลืมที่จะไปเป็นทนาย ดี ๆ ที่จะช่วยเหลือประชาชนที่โดนรังแกอย่างที่เค้าบอกฉันแล้วหรือ

ปีนี้พวกเราไปงานนัดเลี้ยงซุ้มที่ไม่ได้จัดกันนานมาก ฉันไปหลังจากที่ไม่ได้ไป มาสองครั้งเพราะไม่ว่าง ได้เจอจ่อยน้อยด้วย ฉันดีใจ แต่เค้าจำฉันและเพื่อน ๆ อีกหลาย ๆ คนไม่ได้ทั้ง ๆ ที่เคยสนิทกันมากหน้าก็ไม่เปลี่ยนไปเท่าไร แต่เค้าเปลี่ยนไปมาก จนพวกเราอึ้ง
ต้องท้าวความกันยาว เค้าถึงจะร้อง อ๋อ เธอนะเอง จนพวกเราหลาย ๆ คนไม่อยากจะเข้าไปคุยกับเค้า

จ่อยน้อยขับรถเบนซ์ มีคนขับมาด้วย เค้าคุยถึงบ้านหลังใหญ่โต มีสระน้ำ คุยถึงนักการเมืองที่เค้าสนิทสนมด้วย มองดูที่ตัวเค้ามีเฟอร์นิเจอร์ สร้อยแหวนนาฬิกาแบบจัดเต็ม และที่สำคัญเค้าบอก อย่าเรียกเค้าว่าจ่อยน้อยอีกนะ เค้าเปลี่ยนชื่อแล้ว ชื่อจริงก็เปลี่ยนแล้วด้วย เรียกยากพอสมควร

เรานั่งคิดว่า ที่จ่อยน้อยเคยบอกเราว่าเค้าจะได้อะไรจากมหาวิทยาลัยนี้เราว่าเค้าได้แค่ความรู้และจบได้ปริญญบัตรไปเท่านั้น เค้าทิ้งอุดมคติ ทิ้งเป้าหมายของเค้าไว้ที่นี่อย่างหมดสิ้น

พวกเราต่างหากที่ได้ ความรู้ ความสุขชีวิตในวัยเรียนสนุกที่สุด ความพยายามที่หลาย ๆ คนต้องเรียนให้จบ เพื่อน มิตรภาพ ความสุขที่ได้ออกไปช่วยคนที่ไปออกค่าย มิตรภาพงอกงามอีกมากมาย
พวกเราออกมาทำงานแล้ว ยังรวมตัวกันไปออกช่วยเหลือเด็ก ๆ แจกหนังสือ เสื้อผ้า ไปเลี้ยงอาหารเด็ก ๆ
แต่จ่อยน้อยของเราลืมมันไปแล้ว

มหาวิทยาลัยให้อะไรเราหลาย ๆ อย่างไม่ได้ให้แค่ความรู้และปริญญบัตรเท่านั้น แต่เราต้องคิดด้วยว่าจะเก็บเกี่ยวอะไรดี ๆ ออกไปแล้วจะทำตามที่คิดไว้ได้หรือไม่ หรือว่า เวลาเปลี่ยนใจคนเปลี่ยน

.........................................................................................

ปล. โจทย์ยากอีกแล้ว ไม่รู้ว่าจะเข้าคอนเซปต์เจ้าของโจทย์เค้าหรือเปล่า จริงมีงานต้องทำเยอะแยะเพราะเค้าจะมาตรวจงาน แต่แว่บมาเขียนเพราะห่างหายไปจากตะพาบตัวนี้นานแล้ว...คิดถึงอ่ะ



Create Date : 04 กรกฎาคม 2554
Last Update : 4 กรกฎาคม 2554 19:33:34 น.
Counter : 422 Pageviews.

30 comments
  
อรุณสวัสดิ์ครับพี่เจี๊ยบ

เป็นเรื่องจริงที่เรไาด้เห็นกันบ่อยมากเลยนะครับ
ในสังคมที่ตัดสินคนจากสิ่งที่เขามี
ไม่ได้ตัดสินคุณค่าจากสิ่งที่เขาเป็น








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:6:14:45 น.
  
แวะมาเก็บลิ้งก์ก่อนนะครับ

ฮี่ๆ

โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:10:38:57 น.
  
มาติดตาม งานตะพาบค่ะ ..เขียนเรื่องราวสนุกดี..
โดย: tifun วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:11:26:49 น.
  
หลายคนเลยค่ะ ที่จบมาแล้วโดนกระแสพาไป... ไม่ก็โดนอำนาจจูงใจ

เฮ่อ สังคม
โดย: super-bobah วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:12:13:24 น.
  
ตะพาบ 35 เสร็จแล้ว..
ส่งงานจ้า..ก็ยังยากสำหรับเราอยู่ดี



ใช่ค่ะ ช่วงชีวิตในวัยเรียนในมหาลัย
เป็นช่วงชีวิตที่สนุกที่สุด
เราเริ่มรู้ว่าทิศทางในอนาคตจะเป็นเช่นไร
และสุดท้าย..เวลาเปลี่ยนคนเปลี่ยน
เป็นอนิจจัง..

โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:13:53:57 น.
  
สวัสดีครับคุณเจี๊ยบ อ่านแล้วสนุกดีนะครับ ได้สาระและแง่คิดดีๆหลายๆอย่างอย่างเป็นรูปธรรมด้วย

ในความคิดของผม การที่เราคนที่ไม่มีจุดยืนของตัวเองทำให้เขาเปลี่ยนจากคนที่เรารู้จักไปเป็นคนที่เราไม่รู้จักไปเลยนะครับ แม้ว่าจะยังคงมีหน้าตาเหมือนเดิมก็ตาม แหะๆ

แวะไปอ่านเรื่องของผมบ้างนะครับ เป็นในอีกมุมหนึ่งต่างจากอันนี้ครับ

ขอให้คุณเจี๊ยบทำงานที่ค้างไว้เสร็จเรียบร้อยนะครับ เอาใจช่วยครับ

โดย: วนารักษ์ วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:16:35:25 น.
  
ผมคิดว่า มหาลัย ให้ไรเยอะ
เชื่อผมเถอะ เพื่อนพ้อง และน้องพี่
แม้นมาดหวัง สร้างสรรค์ ในสิ่งดี
ทั้งชีวี จะสดใส และสวยงาม

มหาลัย มิใช่ให้ เพียงเท่านี้
มีเรื่องดี มากมาย ไม่มองข้าม
แม้นมุ่งหมาย มานะ พยายาม
จะเห็นความ สำเร็จ ดั่งเพชรพราว

สวัสดียามเย็นครับ
โดย: panwat วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:16:46:54 น.
  
อานแล้วคิดตาม

ไม่อยากเป็นจ่อยน้อยยย

ไม่อยากเก่งแล้วสินี่
โดย: ปันฝัน วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:16:55:56 น.
  


มีหลายคนทิ้งอุดมการณ์แบบจ่อยน้อย
แต่หลายคนก็ยังยึดอุดมการณ์ไว้ค่ะ

ไม่ได้อยู่ที่มหาวิทยาลัย
แต่อยู่ที่ใจของแต่ละคน






กลีบเรียวของดอกไม้.....................สะอาง
คล้ายกับเล็บมือนาง......................หยิกย้ำ
ยามพี่จูบสองปรางค์.......................แก้มเรื่อ
เจ้าหยิกเนื้อพี่ช้ำ............................เพื่อน้อง,พี่ยอม

โดย: พธู วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:17:27:28 น.
  
เวลาเปลี่ยนใจคนเปลี่ยนจริงๆ ครับ เจอเพื่อนที่เราทักแล้วมันทำเป็นไม่รู้จักก็มี ก็ช่างมันเถอะ โลกเรามันก็แบบนี้แหละ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:17:42:41 น.
  
ผมสะท้อนด้านมืดในมุมมองของผม
แต่ความจริงแล้วด้านสว่างของการศึกษาก็มีอยู่ไม่น้อยล่ะครับพี่เจี๊ยบ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:17:50:18 น.
  
จ่อยน้อยเปลี๊ยนไป๋...

ตอนเรียนคิดอยู่ว่าไม่น่าเสียเวลาทำกิจกรรมมากมาย กลับบ้าน 3-4 ทุ่มทุกวัน แต่พอจบมาแล้วรู้สึกคุ้มค่าที่ได้ทำครับ ได้ประสบการณ์หายากหลายอย่างที่ไม่มีโอกาสกลับไปตักตวงอีกแล้วทั้งนั้น
งานที่ผมทำขนาดอยู่ในห้องวิจัยก็ยังคิดว่าไม่ค่อยจะตรงสายที่เรียนมา ส่วนใหญ่ได้ใช้วิชาทั้งหลายนิดๆหน่อยๆ นอกนั้นไปเก็บเกี่ยวเพิ่มเติมกันเรื่อยๆครับ บางทีกลัวลืมวิชาก็ไปรื้อฟื้นในห้องหว้ากอบ้างก็มี ^^
โดย: ชีริว วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:19:53:48 น.
  
จะบอกว่าสมัยเรียนเราก็เป็นพวกทำกิจกรรมเหมือนกันแหละ
แต่จะออกแนว ทำบ้างถ้ามีโอกาส(แต่ก็บ่อย)

จะบอกว่างานปัจจุบันเขาเรา
มันใช้ทักษะตอนทำกิจกรรมมากกว่าวิชาเอกที่เราเรียนจบมาด้วยเหอะ

สวัสดีตอนเย็น ๆ นะคะ
โดย: rommunee วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:21:52:51 น.
  
พี่เจีี้ยบ

รินอ่านจ๋อยๆ แล้วสะดุ้ง อิอิ

เหมือนชื่อเเพื่อนวัยเดียวกันเลย

โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 5 กรกฎาคม 2554 เวลา:23:24:45 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับพี่







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 6 กรกฎาคม 2554 เวลา:6:36:09 น.
  
แวะมาอ่านค่ะ

คิดเหมือนพี่ก๋าเลยค่ะ
โดย: Gunpung วันที่: 6 กรกฎาคม 2554 เวลา:8:07:04 น.
  



.....พรุ่งนี้ 7 ก.ค. แล้ว...



.....คงวุ่นอยู่แน่ ๆ เลย...



...^-^...
โดย: saraburitrebor วันที่: 6 กรกฎาคม 2554 เวลา:11:55:06 น.
  
สวัสดีค่ะ

มาอ่านช้าหน่อยค่ะ แต่ว่าก็เดินมาถึงจนได้ ค่อยๆ อ่านไป
เลยทำให้คิดถึงบรรยากาศของการเรียนเมื่อก่อนเลยค่ะ

จริงนะค่ะ ในรั้ว ม.สอนอะไรหลากหลาย
แต่ว่าพอจบไปแล้วสิค่ะ เรื่องของเรื่องมันเจอคน
เจอสังคมใหม่ๆ ใจไม่แข็งพอ ก็แย่ไป เห็นได้หลายคน
เจอภาวะของคนเปลี่ยนแปลงเร็ว เลยทำตามบ้าง
อาการหนักเลยค่ะแบบนี้
โดย: JewNid วันที่: 6 กรกฎาคม 2554 เวลา:12:38:29 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับ เข้ามาอ่านแล้ว. คงมีใจไม่ชอบเพื่อนคนนั้น

เหมือนกันหลายคน. นักการเมือง นักการค้า ถ้าสองกลุ่มรวม
ตัวกันยิ่งน่ากลัว แถมมีตัวเสริมนี่อีก. เฮ้อ....
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:5:14:24 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:6:26:03 น.
  
คุณก๋าเท่ห์มากเลย ๆ ขนาดมีพุงนะเนี่ย

.

.


หล่อแบบเสี่ยนั่นเองครับพี่เจี๊ยบ

555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:12:25:12 น.
  
สวัสดีจ้าเจี๊ยบ ..

^o^
โดย: Life & Learn วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 เวลา:12:49:52 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับพี่







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 กรกฎาคม 2554 เวลา:6:30:50 น.
  
พี่เจี๊ยบคะสวัสดียามบ่ายค่ะ อากาศร้อนมาก รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ^^

โดย: หัวใจแก้ว วันที่: 8 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:13:57 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 กรกฎาคม 2554 เวลา:5:15:20 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กรกฎาคม 2554 เวลา:6:20:37 น.
  
สวัสดีค่ะคุณเจี๊ยบ
เท่าที่สังเกตมานะคะ
มาเม้นทีไรมักจะตามก้นคุณกะว่าก๋
าแทบจะทุกทีเลยนะคะเนี่ย

ขนาดคุณเจี๊ยบไม่ค่อยมีเวลา
ก็ยังเขียน/เล่าได้น่าอ่าน น่าติดตามขนาดนี้
ถ้ามีเวลาจะขนาดไหนหนอ

เรื่องนี้คงเป็นอีกความจริงหนึ่งของสังคมไทย
ที่เราปฏิเสธไม่ได้ ว่าเงินทอง เกียรติยศ ชื่อเสียง
มันทำให้คนเราเปลี่ยน ถ้าคนนั้นตกเป็นทาสมันนะคะ


โดย: เกลือหนึ่งกำน้อย วันที่: 10 กรกฎาคม 2554 เวลา:16:22:21 น.
  



.....เมื่อทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี...



.....ก็มีเวลาพักผ่อนแล้วสินะครับ...



...^-^...
โดย: saraburitrebor วันที่: 10 กรกฎาคม 2554 เวลา:21:06:19 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:6:13:36 น.
  
พี่เจี๊ยบคะสวัสดียามบ่ายวันจันทร์นะคะ ขอมีความสุขสดชื่นตลอดทั้งวันนะคะ ^^

โดย: หัวใจแก้ว วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:15:26:13 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



magic-women
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



กรกฏาคม 2554

 
 
 
 
 
1
2
3
5
6
7
8
9
10
12
13
14
16
17
18
19
21
22
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
MY VIP Friend