Group Blog
 
 
มีนาคม 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
25 มีนาคม 2553
 
All Blogs
 
บทที่สิบสาม ตอน 2

“I can't sleep...I have been thinking many things...I feel that you will never look at me again..that I won't ever again be able to look into your eyes..into you soul..remember you have been giving me some things that I have never had, but always needed..now I feel like I never again have them....is it true?....Please don't end it like this...

You know, I meant what I said about what I wanted..I most of all wanted for our nights together to never end....and that night was the greatest tragedy to me..the best night ever ended, and ended tragically...I hated it..I felt torn into many little pieces..I feel that I need you even more..was it a mistake to trust you so much..I tell you everything because I trust you completely..I trust you with my heart..I trust that you will understand..I trust that you will not hate me..I trust that you will still feel the same about me..and now I have nothing from you..is it true? “

Mr. J



“Kung.....Phone for you” เสียงมาเรียเรียกให้ฉันรับสายโทรศัพย์

“Is that him?”

“Yes”

“Sorry...I am kinda busy.....” ฉันตะโกนบอกมาเรีย ครั้งนี้เป็นครั้งที่สามแล้วที่ฉันตอบมาเรียไป มาเรียก็พอจะเดาออกบ้างแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างฉันกับหนุ่มคนนั้นที่เฝ้าโทรหาฉันทุกวี่ทุกวัน

“Stop callin', stop callin'; I don't wanna think anymore!; I left my head and my heart on the dance-floor” ฉันแหกปากร้องตามเพลง Telephone ของ Lady Gaga แล้วก็กระโดดเต้นตามจังหวะเสียงเพลงไม่สนใจเสียงโทรศัพย์ที่ดังแล้วดังอีก

Eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh
Stop telephonin' me!
Eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh
I'm busy!
Eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh
Stop telephonin' me!
Eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh, eh

“ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ........Kung..Kung...” เสียงมาเรียเคาะที่หน้าประตูห้อง ฉันรีบหรี่เสียงเพลง แล้วแง้มประตูให้มาเรีย

“Yep”

“Phone for you..It's a lady this time”
“Hmmm...maybe It's Lady Gaga?” ฉันทำหน้าทะเล้นให้มาเรีย

แอนนาเป็นสมาชิกออแพร์คนใหม่ล่าสุดในคลัสเตอร์ที่เล็กกระทัดรัดของฉัน เธอเป็นออแพร์มาจากประเทศเยอรมันนี เพิ่งมาอยู่กับโฮสของเธอได้ไม่ถึงสองอาทิตย์

“Hey.....Kunn?”
“umm.....I am Kung!”
“Oh..hey Kung...Do you wanna go out?”

ฉันเข้าใจความรู้สึกของการเป็นออแพร์ของเธอเป็นอย่างดี หลังจากวางสายจากแอนนาแล้ว ฉันรีบโทรหาชันเทลนัดออกไปข้างนอกด้วยกัน

ฉันกับชันเทลนั่งรอแอนนา รอแล้วรอเล่าที่ร้านเดิมของพวกเรา เลยเวลานัดไปประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้ว แอนนาก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะโผล่มาให้เห็น ในที่สุดเธอก็โทรเข้ามือถือของชันเทล ปรากฏว่าเธอกำลังหลงทางอยู่ ฝ่ายฉันกับชันเทลก็เงอะๆงะๆบอกทางผิดๆถูกๆเพราะไม่ชำนาญทางเหมือนกัน ในขณะที่ชันเทลกำลังก้มหน้าก้มตาดูแผนที่บอกทางให้แอนนาอยู่ เสียงใครคนหนึ่งก็ทักขึ้น

“Hi...Do you need help?” ชันเทลหันขวับไปหาต้นเสียงอย่างรวดเร็ว

“Hey...How are you?” เสียงชันเทลทักผู้ชายคนนั้นอย่างดีใจ ฉันหันขวับไปเจอมิสเตอร์เจยืนยิ้มให้

“I can help you about the directions if you don't mind”

ฉันอ้าปากกำลังจะพูดไป เสียงชันเทลพูดแซงหน้าไปก่อน

“Oh..no, we..ah.........I don't mind......thank you...” หล่อนรีบยื่นโทรศัพย์ให้มิสเตอร์เจอย่างรวดเร็ว ฉันมองหน้าชันเทลอย่างตำหนิ แต่ใจก็อยากได้ความช่วยเหลือนั้น

ในที่สุดแอนนาก็มาถึง รถที่หล่อนขับเป็นรถสปอร์ตสีขาวสองประตูรุ่นใหม่ล่าสุดของฮอนด้า (ในขณะนั้น) บ่งบอกได้เลยว่าโฮสของเธอมีตังค์ หล่อนจอดรถหน้าร้านอย่างทุลักทุเลโดยมีมิสเตอร์เจช่วยโบกรถให้จอดเข้าที่เข้าทาง

ด้วยเหตุที่ว่าแอนนาไม่รู้เรื่องระหว่างฉันกับมิสเตอร์เจ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เรารู้จักกัน อีกอย่างมิสเตอร์ก็ช่วยเหลือบอกทางแอนนา ถึงฉันจะไม่อยากเจอหน้าเขาแค่ใหน ฉันก็ต้องเก็บเอามันไว้ในใจ

เราทั้งหมดนั่งพูดคุยทำความรู้จักกันมากขึ้น แอนนาดูเป็นสาวทะมัดทะแมง หน้าตาและหุ่นดีเหมือนสาวๆออแพร์เยอรมันนีที่ฉันเคยเห็นตอนปฐมนิเทศ เธอเล่าว่าเธอได้เลี้ยงเด็กสองคน อายุ 5 ขวบกับ 14 ขวบ โฮสแด๊ดของเธอเป็นอาจารย์สอนที่คอร์แนล ส่วนโฮสมัมเป็นพยาบาล มีบ้านใหญ่โตมโหฬารและมีรถหลายคัน

เธออยากออกมาเที่ยวตั้งแต่วันแรกที่มาถึง แต่ไม่รู้จักใครๆจนกระทั้งที่ปรึกษาไปเยี่ยมและให้เบอร์โทรออแพร์ในคลัสเตอร์และเธอก็โทรหาฉันเป็นคนแรก ก่อนที่เราๆจะแยกย้ายกันกลับ ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำ โดยมีมิสเตอร์เจเดินตามหลังมาติดๆ

“I need to talk to you, Kung”
“I am sorry I have nothing to talk to you” ฉันเดินสะบัดหน้าเข้าห้องน้ำไป
แต่ก็รู้สึกเสียใจกับการกระทำของตัวเอง.......มิสเตอร์ยังยืนรอที่หน้าห้องน้ำ แต่ฉันก็ยังทำเป็นไม่ใส่ใจ รีบเดินไปที่ชันเทลและแอนนาที่นั่งอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว ไม่นานนัก มิสเตอร์เจขอตัวรับโทรศัพย์

“Okay ladies, I need to go..have a good night... and very nice to meet you Anna” มิสเตอร์เจพูดหลังจากวางหูจากโทรศัพย์ แล้วหันมามองหน้าฉันอย่างเศร้าๆ ฉันตัดใจหันหน้าไปอีกทาง แต่ใจนั้นเจ็บช้ำเกินทน....................
...........
.....

หลังเลิกงานอีกวัน คืนนี้แอนนานัดชันเทลและฉันออกมาข้างนอก แอนนามาสายตามเคย ฉันนั่งจิบเบียร์รอจนเมากึ่มๆไปได้ซักพัก เธอก็มาถึง....เรานั่งจิบเบียร์ที่ร้านเดิมตามเคย ชันเทลนั้นอายุยังไม่ถึง 21 หล่อนเลยดื่มเหล้าไม่ได้ แต่คืนนี้หล่อนควักไอดีปลอมที่หล่อนฝากคนรู้จัก ทำมาให้...โอ้แม่เจ้า....มันเป็นใบขับขี่ปลอมที่ดูเหมือนจริงมาก มันปลอมอายุของหล่อนไปเป็น 21 ขวบกว่าๆ

คืนนี้หล่อนอยากพิสูจน์ว่ามันใช้ได้จริงแค่ใหน เราทั้งสามคนชวนกันไปผับแถวนั้น เพราะความที่มีคนต่อแถวเข้าผับแออัดยัดเยียดกันมาก และโชคดีที่คนตรวจไอดีไม่มีโอกาสตรวจไอดีปลอมของชันเทลได้อย่างละเอียด ชันเทลเลยได้มีโอกาสเข้าไปสัมผัสกับผับในเมกาก่อนอายุ 21 ขวบ.....

"โอ้แม้เจ้า..นี่เหรอที่เค้าเรียกว่าผับในเมกา" ฉันอ้าปากค้างกับสิ่งที่เห็น....



Create Date : 25 มีนาคม 2553
Last Update : 27 มีนาคม 2553 12:47:24 น. 7 comments
Counter : 222 Pageviews.

 
พี่กุ้ง ^^ (เอ่อ ... น่าจะเป็นพี่นะคะ แหะๆ)
ล็อคไดอารี่เก่าหรอคะ? แล้วจะเปิดอีกรึป่าวเอ่ย?

ไดอารี่ของพี่กุ้ง มันทำให้มีคนอยากไปเมกานะ :]


โดย: SM IP: 115.134.189.78 วันที่: 25 มีนาคม 2553 เวลา:17:42:06 น.  

 
สวัสดีค่ะ น้อง SM ขออนุญาตเรียกน้อง เพราะคิดว่าดิฉันเป็นพี่ชัวร์ค่ะ ฮ่าๆๆ
ขอบคุณที่ติดตามมาโดยตลอดนะคะ พี่ล๊อกละครตอนก่อนหน้านี้ไว้เพราะอยากจะปรับปรุงเนื้อเรื่องค่ะ เพราะถึงแม้ละครเรื่องนี้จะเป็นนิยายแต่ Based on true story ค่ะ เลยอยากจะเปลี่ยนชื่อตัวละครหลายๆตัวในนี้เพราะใช้ชื่อจริงเค้าซะส่วนมากค่ะ ถ้าอยากอ่านตอนก่อนๆ อิเมลล์มาขอพาสเวิร์ดได้นะคะ พี่จะส่งให้ค่ะ kung0056@hotmail.com


โดย: Iwant2believe IP: 67.244.33.167 วันที่: 25 มีนาคม 2553 เวลา:22:10:00 น.  

 
โอเคค่ะ ... พี่กุ้ง
แล้วจาส่งเมลไปนะคะ ขอบคุนมากค่ะ ^A^


โดย: SM IP: 115.134.189.78 วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:11:41:32 น.  

 
หนูขอด้วยได้มั้ยคะ...

หนูอ่านมาตลอดเลย...


โดย: deffyday IP: 58.8.156.116 วันที่: 29 มีนาคม 2553 เวลา:1:59:36 น.  

 
จ้าๆๆ ส่งมาขอตามอิเมลล์ที่ให้ไปนะคะ


โดย: Iwant2believe IP: 67.244.33.167 วันที่: 29 มีนาคม 2553 เวลา:23:03:44 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะพี่กุ้ง...

มีความสุขนะคะ...


โดย: deffyday IP: 58.8.155.186 วันที่: 2 เมษายน 2553 เวลา:0:39:15 น.  

 
ขอด้วยอีกคนได้ไหมคะ
ยิ่งอ่าน ยิ่งเพลินค่ะ


โดย: หนูเมเปิล วันที่: 11 เมษายน 2553 เวลา:21:38:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Iwant2Believe
Location :
NY United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





**รูปภาพ และ บทความทั้งหมดบนบล็อกนี้ ไม่อนุญาตให้ทำการพิมพ์ หรือนำไปเผยแพร่ แจกจ่าย แก้ไขโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อกโดยเด็ดขาด** ก็ลองเอาไปดิ อิชั้นจะฟ้องก้นคุณ "- - ..... I will definitely sue your ass!!..
Friends' blogs
[Add Iwant2Believe's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.