เรื่องราวความบ้านนอก ในมหานครอันแสนจะ บ้านนอก แก้เซ็งครับผม

Cozmen
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




Group Blog
 
 
สิงหาคม 2549
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
4 สิงหาคม 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Cozmen's blog to your web]
Links
 

 
ก้าวแรกที่เหยียบ อเมริกา Oh! My Goodness


เอาล่ะ ไหนๆ ก็ ไหนๆ แล้ว ตั้งใจจะทำ Mini Series เด็กบ้านนอก ให้เพื่อนๆอ่าน ดังนั้น ของเริ่มตั้งแต่ วันแรกที่มาเหยียบ อเมริกาเลยแล้วกัน Episode 1 อิอิ

ผมมากับ การบิน Thai Derect Bkk- New York 16.30 ชั่วโมงครับ ถึงตอน 6 โมงเช้ากว่าๆ

โชคดีได้นั่งมากับน้องคนไทยมาต่อหมอเฉพาะทาง ที่ Boston นิสัยดี เลยไม่เหงา
คุยไปเรื่อย เออ เจอสาวไทย ขาวีน วีนแอร์ วีนกัปตันด้วยนะ
แต่ไม่กล้าเล่า เดี๋ยวโดน เธอมาตามด่าเอาทีหลัง
หรืออยากรู้ ซิบบอกมานะ จะทำ Episode 0.5 ให้ อิอิ

ก่อนลงเครื่อง หวั่นมากครับว่าจะทำไง ไม่รู้จักใครเลย
Advisor ก็ไม่เคยเจอตัว เห็นแต่ในรูป ในเนท
คุยแต่ทาง mail
ไม่อยากบอกเล้ย ตอน mail หา Advisor ผมก็ให้เพื่อนแต่งให้อ่ะ กลัวเขาไม่รับเราถ้า ผมเขียนเอง

เดินลากกระเป๋า สองใบ เต็มอัตราใบละ 32 Kg(ตอนนั้นยังไม่ Hiso นับ Pound ไม่เป็น)
หนักมากกกก ผ่าน ตม.(ตูดเหม็น) มาไม่โดนอะไร

ออก Gateway มาเจอ Advisor พอดีเด๊ะ แกยืนถือกระดาษใบเล็กๆ เขียนชื่อผมตัวเท่ามด โหย เดชะบุญสุดๆ
ที่ผมเจอแกก่อน

แกทำหน้า งง เห็นผมครั้งแรก (ในใจแกคงนึกว่า น่าจะเป็นผู้หญิงป่าววะเนี่ย อิอิ) พูดเล่นนะครับ แกรู้ว่า ต้องเป็น เด็ก ปอเอกจากไทย แต่ไม่เคยเห็นรูปอะไรของผมเลย

โอเค ก็ขึ้นรถ แกขับรถมารับผมครับ จาก Binghamton 4 ชั่วโมง แกตื่นตีสองอ่ะ ประทับใจมากครับ ที่ได้รับน้ำใจจาก Advisor ผู้ที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก

คุยไปบนรถ แกก็คุยทั่วไป ผมฟังรู้เรื่องมั่งไม่รู้มั่ง ก็ยิ้มแล้วก็ อาฮา อาเฮะ ไปตามเรื่อง
อะไร ที่แกขำ ก็ขำตามไปก่อน เดี๋ยวว่าเราโง่ อิอิ

แก Apologize เรื่อง ประธานาธิบดีของเมกาที่ไป ระรานชาวบ้าน ทำสงครามไปทั่ว
ผมบอก ไม่เป็นไร ผมไม่ถือ(อิอิ เหมือนบัก บุช เป็นเพื่อนเลยนิ)

ระหว่างทางแวะกิน McDonal
โหยผมก็นึก สบายแน่ตู สั่งได้สบายๆ กินอยู่ประจำ
พอเข้าไป ใบ้กินครับ อะไรวะ ไม่รู้จักซ้ากก อย่าง
ครั้นจะชี้อย่างเดียวก็กลัวเสียเหลี่ยม
บอกไปว่า Salad (ซา-หลัด) พนักงาน ทำหน้า งง
บอกไปอีกสองที สุกท้าย ชี้เอาดีกั่ว เดี๋ยวอด แหะๆ
มารู้ตอนหลัง ต้องบอก ซ๊า-หลั่ด ฮ่วย แล้วสั่งไก่
แต่ความบ้านน๊อก บ้านนอก ปนตื่นเต้น
เลยสั่งไปว่า Kitchen (แปลออกใช่มะ) เงียบ.......พนักงานก็ "Pardon?"
นึกได้ ชี้เอาดีกั่ว เพราะกลัวออกเสียง Chicken ไม่ถูกอีก
อายเลยอ่ะ สั่ง"ห้องครัว" ที่ Mcdonal ดีนะมันไม่ขายให้

Advisor ใจดีมาก พยามยามเข้าใจภาษาอังกฤษแบบ Thai Style ของผม คุยได้เป็นวรรคเป็นเวร

พอถึง Binghamton ก็ไปพัก ที่ Howard Johnson Hotel เป็น โรงแรมหน้ามหาลัยที่ดีมากๆ สะอาด มีสระว่ายน้ำ คืนนึงแค่ 50-60 เหรียญเอง(ถู๊กถูก) แล้ว Advisor ก็จะออกให้ด้วย
ผมไม่ยอม ยืนยัน จะออกเอง
แกก็เลยยอม แค่มารับผมผมก็ ซึ้งแล้ว อย่าให้ผมต้องก้มกราบแก หน้า Front โรงแรมเลย ได้โปรดดด อิอิ

แล้ว Front เขาขอ ดู Credit Card ก่อนพัก
มารู้ทีหลังว่า เขาเก็บข้อมูลตอนนั้นไปเลย หลังจากเราบอกว่า พักกี่วัน แล้วก็ไม่ต้องไปรูดอะไรอีก
ผมทำบัตร Credit Master Card มาใช้ได้เลยครับ
แล้วตอนนี้เงินบาท แข็งด้วย สบายหน่อย

แล้ว Advisor ก็กลับไป บอก จะมารับพรุ่งนี้ไปหาบ้าน
ถึงห้อง เวียนหัว จะหิวก็ไม่หิว จะนอนก็ไม่หลับ
Jet Lag นั่นเอง ที่ Howard Johanson Hotel สะดวกมากนะครับ
มี แอร์ เตารีด ห้องน้ำสะอาดส่วนตัว Wireless Internet
สะอาด สะดวก Advisor ผมหาให้ ลองดูจาก web //www.hojo.com มีหลายสาขาครับ เผื่อไปพักได้

โหย พอพักสักหน่อยมีแรงก็ ออกเดินครับ
แต่ละที่ ไกลมากกกกกก แต่ไม่เป็นไร แรงเห่อมันเยอะ
เดินไปเจอ Subway โอ้ยย อาหาร Hiso บ้านเรา
เข้าไปเลยครับ สั่ง ไม่เป็น ใบ้ทานรอบสอง

เลยชี้เอา เจอคำถามดังนี้ (กรุณานึกภาพ เด็กบ้านนอก เพิ่งมาไม่ถึง 24 ชั่วโมงด้วยนะครับ)

- What kind of bread do you like?
ก็ Pardon ไปหนึ่งรอบ เขาเลยชี้รูปขนมปัง ห้าอย่างให้เลือก
ลำบากจริ๊ง ยัง ๆไม่หมด

- What kind of cheese?
ก็จะไปรู้ไหมเล่า บ้านเราอย่างเก่งก็ เนย ออร์คิด
ก็เลยบอก anythings เขาก็งง แต่ก็หยิบๆ มาให้

- Do you want to roast it?
เจอผม Pardon ไปอีกรอบ อะไรวะ ฟังไม่ทัน
อ๋อ อบ ไหม โอ้ยจะได้กินไหมเนี่ย
เลยบอก No.

-ถามว่าเอาผักไร
โอ้ยชีวิต อเมริกันมันลำบากแท้น้อ เลยชี้ไปที่ tomato
Onion ที่เด็ดสุดครับ อยากได้ Source มะเขือเทศ
บอกไปเลยว่า Tomato Source ฮ่าๆๆๆๆ เงียบ......
เขาก็ pardon ผมก็ยิ่ง งง อะไรวะ บ้านนอกจริงน้อง ไม่รู้จักซอสมะเขือเทศ
ทันใดนั้นเหมือน พรายกระซิบ ว่า Ketchup โว้ย ฮา
เลยรีบบอก Ketchup เจอพนักงานบอก yes it quite different from tomato source เออ ตูโง่

เฮ้อ ได้มากินจนได้
แล้วก็สั่ง Coke มากินด้วย
มื้อแรก ลำบากยากเย็น แต่ก็ดีใจที่มีปัญญาสั่งแล้ว

เดินกลับโรงแรม
นอนไม่หลับ มารู้ทีหลังนะครับว่า
Coke หรือน้ำอัดลมที่นี่มี Caffeine(คาเฟอีน) น่าจะเยอะกว่าบ้านเรา
เพราะผมกิน Coke เมกาทีไรคืนนั้นไม่ต้องนอนเลย
ลอง Moutian Dew ก็เป็น เลยตอนหลังๆเปลี่ยนมากิน Diet Coke Version No Caffeine

ตื่นมาตีสามทำไรไม่ถูก แต่ต้องนอนเยอะ ไม่งั้นไม่หาย Jet Lag (สำคัญมาก)
นอนไปน้ำตาไหลไป ชีวิตตู จะเป็นไงต่อไปวะเนี่ย

เช้ามา โรงแรมมี Breakfast รีบแจ้นไปเลย
อย่าน้อยต้องมี อะไรอร่อยๆ แน่ๆเยยยยย

ขอโทษ มีโดนัท เนียวๆแข็งๆ กับแป้งอบอะไรไม่รู้
และกาแฟ กับ Cereal โอ้ย กินไม่เป็น ซ๊ากอย่าง
เลยได้แค่ น้ำส้ม กับ โดนัทอันนึง ไม่อิ่มเลยยยย

ฮ่า ตรงข้าม มีร้าน Grocery ของชาวเกาหลี(ห้ามลืมลอลิงนิ) เจอมาม่า 4 ห่อ 1 เหรียญ เย้ๆๆไ รอดตาย
เอ๊ะ จะใส่ไรกินวะ ชามช้อนไม่มี
ตอนแรกเอาใส่กระเป๋าแล้วล่ะ ที่บ้านบอก ไอ้บ้านนอก เอาไปทำไม เมกาไม่มีขายเหรอวะ

ผมก็เลยเอาออก มาตอนนี้ล่ะโมโหตัวเอง เลยต้องซื้อ ชาม ช้อนที่ร้านนั้น หมดไปหลาย

กลับมาที่โรงแรม ลืมเรื่องน้ำร้อนอีก จะเอาที่ไหนวะ มีแต่เครื่องต้มกาแฟ
เสียปลั๊ก ไปชั่วโมงกว่า ไม่เห็นมันเดือดแค่อุ่นๆจะบ้าตาย

ฮ่าๆๆ อย่าคิดว่าแค่นี้ผมจะยอมนะ สมองอันชาญฉลาดบอกผมว่า ที่รักจ๋า น้ำก๊อกที่นี่ร้อนนะ ควันขึ้นเลยนะ

เอออออ ใช่ ทำไมนึกไม่ออกนะ ตกลงมื้อเที่ยงผม ได้กินมาม่า น้ำก๊อกครับ อร่อยดี กินไปสองห่อ เบิ้ล
สหพัฒนพิบูลย์จง เจริญญญญ

นอนพักด้วยความสบายใจ สัก ครึ่งชั่วโมง
อะไรวะเนี่ยยยย ท้องเสียครับ ปวดท้องสุดๆ
มารู้ทีหลังว่า น้ำร้อนห้องน้ำไม่ร้อนพอจะต้มมาม่ากิน
ฮ่า เข้าส้วมไป ห้าหกรอบ เกือบหลับคาโถ

คงทุเรศพิลึกนะ ถ้ามีข่าว ออก นักเรียนไทยสิ้นใจคาคอห่าน อนาถแท้น้อ

เนี่ยแค่วันแรกนะครับ คิดดู มันน่าเศร้าแค่ไหน
พยายามเล่าให้เศร้าแล้วนะครับ

อิอิ

จากคุณ : เด็กบ้านนอก





Create Date : 04 สิงหาคม 2549
Last Update : 12 สิงหาคม 2549 0:22:38 น. 27 comments
Counter : 1636 Pageviews.

 
ตามมาจากพันทิป
ขอเม้นซ้ำแล้วกัน
เข้าใจอาการแบบนี้เลย
เป็นเหมือนกันค่ะ
ดีนะ มังคุดไม่ได้ไปคนเดียว
ไม่งั้น อดตายแน่ๆ เพราะขี้อายเป็นทุนอยู่แล้วด้วย

สั่งชาร้อน ก็โดนถามว่าจะเอาชาอะไร
ใครจะไปรู้ ที่บ้านกินแต่ชาลิปตั้น

สั่งแซนวิชตามซูเปอร์มาเก็ต
เอาขนมปังอะไร
ใส่อะไรบ้าง กรูจะบ้าตาย
กินยากกินเย็นกันจริงๆ

หันไปเห็นไก่ย่าง
บอกเอาห้าปีก
คนขายยังถามว่า เอาไก่ย่างชนิดไหน
โอย จะบ้าตาย ก็เลยชี้มั่วๆเอา

ล่าสุด ขอน้ำแอปเปิ้ลจากแอร์โฮสเตส
ได้น้ำส้มมาแทน
อีกมื้อ ลองขอน้ำแอปเปิ้ลอีกที
เค้าถาม เอาน้ำแข็งหรือเปล่า
ไอ้เราก็ฟังไม่รู้เรื่อง
ตอบเค้าว่า เอาน้ำแอปเปิ้ล
แอร์ทำหน้างงๆ แล้วก็บอก ทราบค่ะ ว่าจะเอาน้ำแอปเปิ้ล
จนคนข้างๆบอก
เค้าถามว่าเอาน้ำแข็งหรือเปล่า

ตาย หน้าแตกแล้วแตกอีก อิอิ



โดย: mungkood วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:2:01:10 น.  

 
สนุกดีครับ เขียนมาให้อ่านอีกนะ ชอบๆ


โดย: Rainbowhunter IP: 124.121.61.91 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:2:14:19 น.  

 
โอ้ สร้าง blog ได้เร็วจริง ๆ เลยค่ะ
เห็นกระทู้ในห้องไกลบ้านยังเป็นบัตรผ่านอยู่แหม็บ ๆ

อ่านสนุกดีค่ะ


โดย: Susie วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:2:37:38 น.  

 

ตามมาอ่านด้วยเหมือนกัน

ประสาคนเจอชะตากรรม sub way



โดย: กบ IP: 65.27.67.57 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:2:44:36 น.  

 
เล่าได้สนุกมากๆค่ะ แล้วจะแวะมาขออ่านอีกนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ


โดย: Picike วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:3:40:45 น.  

 
You are funny. Love to read it.black


โดย: OD IP: 69.239.69.119 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:4:43:09 น.  

 
ตามมาจากไกลบ้าน...
แต่ละกระทู้เขียนสนุกๆทั้งนั้นเลย
ไว้จะแวะมาติดตามอีกจ้า


โดย: r k i วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:5:08:00 น.  

 
เล่าเรื่องได้สนุกสนาน อ่านไปก็เห็นภาพด้วย จะตามอ่านตลอดค่ะ คนเราย่อมมีครั้งแรกเสมอแหละค่ะ...ตอนนี้เก่งเปรียวแล้วสินะ


โดย: จิ๊บซี่ IP: 124.121.147.49 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:5:12:39 น.  

 
ขอตามอ่านด้วยคนนะคะ

อ่านไปเห็นภาพเลยค่ะ

เข้าใจความรู้สึก ตอนมาอังกฤษใหม่ๆๆ ใบ้กินเลยคะ ฟังไม่รู้เรื่อง โชคดีไปไหนมีคนตามไปด้วย

ถ้าเดินดุ่มๆๆคนเดียว ไม่รอดแน่ๆๆๆ



โดย: yadegari วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:5:26:38 น.  

 
อ่านแล้วขำโครตตตตตตตตตต ชอบๆๆๆขออีกๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: Hehehe IP: 67.82.119.167 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:6:06:54 น.  

 
Very funny


โดย: D.Lek IP: 24.176.40.168 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:6:32:10 น.  

 
เข้ามาเยี่ยมบล๊อกใหม่ค่ะ เขียนเรื่องสนุกดี


โดย: วิสกี้โซดา IP: 71.130.209.148 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:6:47:45 น.  

 
ตามมาจากห้องไกลบ้าน เขียนสนุกดีค่า มาเขียนอีกนะ ชอบอ่าน


โดย: ตา (Febie ) วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:7:18:41 น.  

 

หลงมาโดยบังเอิญ แต่ขอโทษ ออกไปไม่ได้ เพราะสนุกมากๆค่ะ เขียนได้สนุดกีค่ะ ฮามากๆๆ จะแวะมาอ่านบ่อยๆค่ะ



โดย: ปลายฟากฟ้า (ปลายฟากฟ้า ) วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:7:30:11 น.  

 
เล่าได้สนุกดีค่ะ อ่านแล้วขำมาก หัวเราะจนน้ำตาเล็ด นึกถึงตัวเองตอนมาใหม่ๆ ยินดีได้รู้จักค่ะ กว่าจะกลับบ้านอาจรวมเล่มพิมพ์ขายได้นะ จะอุดหนุนด้วยละ..


โดย: หมอกบาง IP: 69.179.133.27 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:7:39:00 น.  

 
เขียนได้สนุกมาก พอเรียนจบคงได้รวมเล่มพิมพ์แน่


โดย: wingedbutter IP: 71.111.186.22 วันที่: 4 สิงหาคม 2549 เวลา:7:41:54 น.  

 
ดีค่ะเป็นเรืองที่ตื่นเต้นดีนะคะถ้าเป็นเราก้อคงจำไม่ลืมและอยากระบายความรู้สึกให้คนอื่นๆๆเช่นกันมันเป็นอะไรที่เราทำตัวเปิ่นๆๆเก้เก้กังๆๆน่ารักดีค่ะ


โดย: คุณอ๊อฟ IP: 124.121.164.3 วันที่: 19 มิถุนายน 2550 เวลา:20:16:41 น.  

 
อ่านสนุกดี


โดย: Po IP: 203.146.116.101 วันที่: 8 กันยายน 2550 เวลา:12:04:30 น.  

 
same feel same feel same feel at frist time in New York.


โดย: saya IP: 75.72.235.254 วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:4:22:21 น.  

 
อ่านแล้ว ขำอยู่คนเดียว อ้ะ อิอิอิ

สหานุกก ดีอะค่ะ

หุหุหุ


โดย: Ginkzz IP: 125.27.89.38 วันที่: 7 ตุลาคม 2550 เวลา:9:51:24 น.  

 
เพิ่งไปมาเหมือนกันค่ะ ทำงานที่ Mcdonold ด้วย
เข้าใจที่เล่ามาทั้งหมดเลย แต่ว่ามันก็สนุกดีใช่มั้ยละคะ่
อยากจะกลับไปอีกครั้งเหมือนกันค่ะ


โดย: por IP: 125.24.144.84 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:03:11 น.  

 
อ่านไปก็ขำไปพี่ ขำจนสิวที่จมูกหนองแตกออกมาเลย - -"
(ทุเรศตัวเอง)
ชีวิตต้องสู้
ปีหน้าก็ไปเหมือนกันค่า ทำงาน3เดือน ยิ่งบ้านน๊อกบ้านนอกอยู่ 555


โดย: หลายคุง IP: 222.123.225.96 วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:4:38:35 น.  

 
พีอ่านสนุกมากเลย เพราะตอนนีพีก้อยู่อเมกา พีหัวเราะอยู่คนเดียว เวลาพีไปไหนพีก้ชีกินเอา และสั่งตามฝรั่งเอา ก้คนมันบ้านนอก 5555555555
ถึงบทเขาหัวเราะก้หัวเราะตาม55555 สนุก มาก
จากเด็กบ้านนอก PA


โดย: อาทิมา คอทูเรียสซื IP: 71.58.77.49 วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:4:19:28 น.  

 
เธซเธ™เธธเธเธซเธ™เธฒเธ™ เธซเธ™เธธเธเธซเธ™เธฒเธ™ เธญเธฒเธงเธญเธตเธ เธญเธฒเธงเธญเธตเธ เธญเธฒเธงเธญเธตเธ


โดย: เธญเธฒเธงเธญเธตเธ เธญเธฒเธงเธญเธตเธ เธญเธฒเธงเธญเธตเธ IP: 58.137.112.1 วันที่: 27 มีนาคม 2551 เวลา:12:48:49 น.  

 
ว่างๆเขียนอีกนะถึงเราไม่เคยไป...อ่านแล้วฮ่าบวกสงสารอิอิ


โดย: เด็กนอกเมือง IP: 203.172.84.8 วันที่: 1 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:03:09 น.  

 
อยู่ไต้หวัน พุดภาษาอังกฤษได้ก้เหมือนเป็นใบ้

อยากกินอะไรก้ชี้ๆเอาตอนแรก พูดแล้วเห็นภาพ


โดย: จิ๊บ IP: 140.127.27.17 วันที่: 20 มิถุนายน 2554 เวลา:17:16:58 น.  

 
うわー! 結局私はどこから私が得た実際|本当に実際には 情報 取る事実 について私の研究と知識に関する。
5☆大好評 国内即発 //biurdanabhi.educacion.navarra.es


โดย: 5☆大好評 国内即発 IP: 192.99.14.36 วันที่: 1 ธันวาคม 2558 เวลา:8:20:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.