Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
4 พฤศจิกายน 2552
 
All Blogs
 
lll ล้ม...แล้วลุกใหม่(ไม่)ได้ lll

คุณเคยล้มบ้างไหม...???

คงปฏิเสธไม่ได้ว่า ไม่มีใครคนไหนที่ไม่เคยล้มมาก่อน

บางทีฉันเดินชนอะไร หรืออะไรที่เข้ามาชนฉัน...

ฉันเซไปนิด...พิง หาที่พักหน่อย...ยิ้ม แล้วลุกเดินต่อไปได้

บางทีชนแรงหน่อย...

ฉันล้มลง...อาจจะมีแผลเขียวช้ำเป็นจ้ำๆ แต่ทิ้งไว้สักพักก็จางหาย

อาจครั้งอาจได้เลือด เยอะบ้าง น้อยบ้าง..

ขึ้นอยู่กับว่า..ล้มครั้งนั้น จะล้มเบา หรือล้มหนักแค่ไหน

แต่คงปฏิเสธไม่ได้ว่า ไม่ว่าล้มสักกี่ครั้ง ก็ต้องได้แผลกันทุกครั้งไป

แผลบางแผล..อาจไม่ใช่แค่ว่ามีแต่ที่ร่างกายเท่านั้น

บางแผลหนักหน่อย..หัวใจ..เลยพลอยเจ็บและช้ำไปด้วยก็มี

แผลร่างกาย ไม่นานก็รักษาหาย...

แต่แผลที่หัวใจ...หากไม่มีคนเยียวยา หรือเหลียวแล ทิ้งไว้แบบนั้น คงหัวใจวายตายเข้าสักวัน

บางครั้งที่ฉันล้ม ใครหลายคนหันมามอง...

บางคนหัวเราะคิกๆคักๆ...ในสายตาเค้าเห็นมันเปนเรื่องตลก

อีกจำนวนไม่น้อยที่แค่มอง แล้วเดินผ่านเลยไป

ส่วนน้อยนักที่หันมาถามด้วยความห่วงใย...

"เป็นอะไรมากไหม..เจ็บหรือเปล่า???"

บางทีแผลเต็มตัว เต็มหัวใจ ฉันมักยิ้ม และตอบไปว่า..."อ๋อ..ไม่เป้นไรจ๊ะ แค่นี้เอง ^^ "

แล้วก็พยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้นยืน แล้วเดินต่อไป

แต่ลับหลังทุกๆสายตา...

ฉันกลับมานั่งทำแผลร่างกายให้หาย..แต่แผลที่หัวใจ กลับยิ่งเพิ่มกว้าง และลึกเข้าไปทุกที..ทุกที

ครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้ง...แตกต่างก็คงเป้นที่...

ชนหนักมากกว่าปกติ...เจ็บทั้งตัว ปวดร้าวไปทั้งหัวใจ

คราวนี้ฉันล้ม...ล้มหนักมาก จนแทบไม่เหลือแรงที่จะดันตัวเองให้ยืนขึ้นได้อีกแล้ว

คราวนี้ล้ม...ฉันกลับอยากนอนอยู่แบบนั้น...

ใครจะมากระทืบซ้ำ เดินข้าม หรือเดิมเหยียบไปปล่อยให้เค้าเหยียบไป...

เอาให้ฉันหายไปใต้ดินเลย...ก็คงดี


Create Date : 04 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 4 พฤศจิกายน 2552 15:57:38 น. 3 comments
Counter : 213 Pageviews.

 
ต้องพยายามลุกขึ้นมาค่ะ ถ้าไม่ลุกก็คงโดนคนอื่นเหยียบจมเลย


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 4 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:26:32 น.  

 
สวัสดีคร่า...ส่งมือมาซิคะจะช่วยดึงให้ลุกขึ้นและเดินไปพร้อมๆกัน...บ่อยครั้งที่หกล้มเพราะปกติเป็นคนซุ่มซ่าม..และแสนซน ถึงตอนนี้ทั้งตัวและหัวใจฟกช้ำไปหมดเหมือนกัน แต่คิดว่าเวลาจะช่วยรักษาให้รอยช้ำนั้นจางหายไปในสักวัน...เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: phaclam วันที่: 4 พฤศจิกายน 2552 เวลา:17:02:27 น.  

 
จับมือพี่ไว้ให้แน่นๆพี่จะดึงนู๋แนนขึ้นเอง ตอนนี้พี่ลุกได้แล้วนะ แต่พี่จะยังไม่ไปไหนจะช่วยพยุงกันให้ลุกขึ้นให้ได้จ้ะ


โดย: BooM_W วันที่: 7 พฤศจิกายน 2552 เวลา:10:14:30 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

มองด้วยตา...หาไม่เจอ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มองด้วยตา...หาไม่เจอ

งงไหมค่ะ..? ทำไมมองด้วยตาแล้วถึงหาไม่เจอ...?

เพราะบางสิ่งเราต้องสัมผัสมันด้วยหัวใจยังไงล่ะค่ะ..

แม้คำพูด เค้าอาจบอกว่าคุณเป็นคนสำคัญ...

คุณสามารถสัมผัสได้ด้วยหัวใจว่า เค้าเห็นคุณเป็นคนสำคัญอย่างที่เค้าพูดรึป่าว ^^



lll Spacial Thanks lll

Friends' blogs
[Add มองด้วยตา...หาไม่เจอ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.