Group Blog
 
<<
กันยายน 2553
 
9 กันยายน 2553
 
All Blogs
 
ลูกชาวนา

ผมมักได้ยินคำพวกนี้บ่อยๆ จากคน ที่เรียกตัวเองว่า"คนเมือง" " พวกบ้านนอก,ชนบท,ทำงานยังกะชาวนา " ผมคงจะไม่รู้สึกอะไร ถ้าผมไม่ใช่ลูก"ชาวนา" ใช่ครับผมเป็นลูกชาวนาคนหนึ่ง และผมก็ภูมิใจมากที่ผมเกิดมาเป็นลูกชาวนา ทำไมหรือครับ

ผมเป็นลูกชาวนาที่เรียนจบมา แล้วมาทำงานในเมืองใหญ่ ผมทำงานในสาขาคอมพิวเตอร์(ลูกชาวนาก็ทำได้ครับ) ผมไม่เคยคิดดูถูกคนจากอาชีพหรือสิ่งที่เค้าเป็น ไม่เคยด่าคนอื่นว่าแค่คนเก็บขยะ ผมอยากถามคนที่อาศัยอยู่ในเมืองใหญ่เมือง
นี้ว่า ถ้าพวกคุณจะคิดกันซักหน่อย ว่าถ้าวันหนึ่งไม่มีคนเก็บขยะ ไม่มีชาวนาที่ทำนาปลูกข้าว ไม่มีกรรมกรที่ก่อสร้างตึก ไม่มีแม่บ้าน หรืออะไรอีกหลายๆอย่าง แล้ววันนั้นพวกคุณคิดว่ามันจะเป็นยังไง

ผมว่าวิถีชีวิตในชนบททำให้ เราฉลาดที่จะใช้ชีวิตฉลาดที่จะปรับตัว เข้ากับสภาพที่เป็นอยู่ ทำไมผมถึงคิดแบบนี้? เพราะผมโตมาจากชนบท โตมากะป่า ผมยังจำได้ว่าตอนเด็กๆผมไม่เคยคิดเลยว่าพอโตขึ้นผมจะได้มาอยู่ในเมื่องใหญ่แบบนี้ ทุกวันนี้ผมอยู่ในที่ ที่เจริญที่สุดในประเทศนี้ ใช้ชีวิตแบบคนเมือง แต่พอผมกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ผมก็ยังอยู่ได้ ทิ้งคอมฯไว้ที่บ้าน ไม่พกไอโฟนเดินให้ควายที่บ้านดู

ทุกคนทุกอาชีพมีความสัมพันธ์มีคุณค่าในตัวของมันเอง ครับ ขอเถอะครับอย่าดูถูกคนอื่นเพราะเขาอาจจะด้อยกว่าตัวเราเอง หรือเพราะเขาไม่เหมือนเรา เราอาจจะเก่งอาจจะฉลาดที่สุด ในสภาพแวดล้อมหรือในอาชีพที่เราถนัด แต่ถ้าวันหนึ่งเราไปในที่ ที่เราไม่คุ้นเคยเราอาจจะโง่ที่สุดก็ได้ ง่ายๆเลย ลองหุงข้าวจากเตาถ่านดูสิครับ หรือไม่ก็เอาแค่ก่อไฟให้ได้ก่อนก็พอ



Create Date : 09 กันยายน 2553
Last Update : 9 กันยายน 2553 11:11:52 น. 3 comments
Counter : 399 Pageviews.

 
ป้าอีกคน ภูมิใจมากที่เป็นลูกชาวนา
ตอนเรียนมัธยม เมื่อเกือบสี่สิบปีที่แล้ว
ทางโรงเรียนบังคับให้กินอาหารกลางวันที่โรงเรียน

ต้องจ่ายทุกสิ้นเดือน แม่ทำนา แต่ไม่เคยให้ครูต้องเตือนเรา เรื่องค่าอาหาร ค่าเทอมเลย

แต่เพื่อนหลายคนที่เขา ดูฐานะดีกว่า ครูต้องทวงแล้วทวงอีก

พ่อกับแม่ไม่ได้รวย แต่ท่านรับผิดชอบ
ภูมิใจในตัวท่านมาก

เวลาครูถามเรื่องเกี่ยวกับ การเกษตร
ยกมือสุดแขน ตอบถูกด้วยความภาคภูมิใจ
แบบรู้จริงไง

เมื่อคราวกลับบ้านครั้งล่าสุด
ที่นั่งติดกับ เด็กชายอายุ แปดปี เป็นเด็กเขมร คุยจ้อตลอดทาง ภาษาอังกฤษ คุณป้าอายเลย

เขาถามว่า พ่อแม่เธอรวยเหรอ จึงได้นั่งเครื่องบิน
ความภูมิใจ ครั้งล่าสุด อวดเด็กน้อยไปว่า
ไม่หรอก พ่อแม่ฉันเป็นชาวนา

เขาถามต่ออีกว่า อ้าวใครซื้อตั๋วให้เธอ
เลยตอบว่า สามี

ใครดูถูก อย่าไปใส่ใจ ให้ปวดหมอง
เราไม่ได้ ขอเขากินนี่

อยู่ห่าง ๆ เขาไม่ต้องไป เสวนาด้วย


โดย: ป้าแอ๋ว (ย่าครับ ) วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:13:32:28 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ฉันก็เป็นลูกชาวนา จนๆ คนหนึ่ง

แต่แปลกจัง...

ฉันไม่เคยรู้สึกอะไร จากคำพูดของคนเมืองเหล่านั้น..

คนเมืองที่ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่า เข้า เขาปลูกกันยังงัย..

คนเมื่องที่แสนจะฉลาดแต่ก็ล้วนแต่กินข้าวที่ชาวนาปลูกทั้งนั้น..

คนเมืองที่ดูถูกชาวนา ก็ไม่ต่างจากคน อกตัญญู...

แล้วทำไมต้องเอาคำพูดของคน แบบนั้น มารกสมองด้วยล่ะ...

เป็นกำลังใจให้นะคะ




โดย: LoveTurJang วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:9:23:29 น.  

 
ทุกคนทุกอาชีพมีความสัมพันธ์มีคุณค่าในตัวของมันเอง ครับ ขอเถอะครับอย่าดูถูกคนอื่นเพราะเขาอาจจะด้อยกว่าตัวเราเอง หรือเพราะเขาไม่เหมือนเรา เราอาจจะเก่งอาจจะฉลาดที่สุด ในสภาพแวดล้อมหรือในอาชีพที่เราถนัด แต่ถ้าวันหนึ่งเราไปในที่ ที่เราไม่คุ้นเคยเราอาจจะโง่ที่สุดก็ได้ ง่ายๆเลย ลองหุงข้าวจากเตาถ่านดูสิครับ หรือไม่ก็เอาแค่ก่อไฟให้ได้ก่อนก็พอ
มันใช่เลย.. ลูกชาวนาเหมือนกันคะ


โดย: ขนุนสุก วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:16:01:23 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Akuma_demon
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Akuma_demon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.