มกราคม 2551

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
11
12
15
16
17
18
19
20
22
23
24
26
28
29
30
31
 
 
All Blog
เห็นแก่ตัวเกินไปรึเปล่า..ที่ขอให้รอ ??
สะดุ้งตื่นมาตอนตี 2 กว่าๆ

ก็เลยมานั่งเลือกเพลงที่จะไรท์ใส่แผ่นให้พี่บั๊มพ์แหละ
เพราะตั้งใจจะให้เค้าเก็บไว้ฟัง เวลาที่เราไม่อยู่
ไม่รู้จะทำให้หายเหงา หรือจะทำให้เหงากว่าเดิมก็ไม่รู้

เลือกไปเลือกมาก็มาฟังถึงเพลงนึง Without you - Mariah Carrey
พอฟังไปถึงท่อนที่ว่า I can't live ... If living is without you
ในหัวมันแว้บบบบบบบบ ขึ้นมาถึงเหตุการณ์ตอนที่เคยพูดกะพี่บั๊มพ์เอาไว้ ว่า

"เค้าไม่อยู่ 1 ปี .. จะรอได้รึเปล่า ................ รอเค้านะ"

พอมาคิดตอนนี้...เห็นแก่ตัวเกินไปมั้ยที่จะขอให้เค้ารอ
เราเองเป็นคนเลือกที่จะไปเรียนต่อ..แต่กลับขอให้เค้า "รอ"

ตอนจะไปเรียนก็ตัดสินใจเอง
แต่พอจะไปแล้วดันไปขอให้เค้ารอ

ปีนึงสำหรับบางคนอาจจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ
แต่ว่าสำหรับเรา...
...ถ้าเพื่อจะไปเรียนต่อ 1 ปี ถือว่าแป้บเดียว
...ถ้าเพื่อที่จะจากคนที่รักไป ถือว่านานอยู่เหมือนกัน




ใจตอนนี้กลัวหลายๆ อย่าง กลัวว่า...
กลัวว่า...ระยะทางจะเป็นอุปสรรคของความรัก
กลัวว่า...ใครคนนึงจะทนเหงาจนทนไม่ได้
กลัวว่า...ใครคนนึงจะทนเหงาจนหาคนมาแทนที่
กลัวว่า...กลับมาอะไรๆ อาจจะไม่เหมือนเดิม
กลัว...กลัวไปหมดทุกอย่าง



แต่ว่า ความกลัว นั้น ก็ไม่ทำให้ล้มเลิกความตั้งใจ ที่จะไปเรียนต่อ เพื่ออนาคตของตัวเอง
ไปเรียน..ก็เรียนเพื่อตัวเอง เพื่ออนาคตของตัวเอง
วันนึง - - - - หากไม่เหลือใคร - - - - ก็ยังเหลือความรู้ติดตัวไว้ .. ไม่ตาย



แต่ที่ขอให้ ~รอ~ เพราะมั่นใจว่า สำหรับตัวเองแล้ว ไม่มีใครมาแทนที่พี่บั๊มพ์ได้




Create Date : 27 มกราคม 2551
Last Update : 27 มกราคม 2551 20:08:05 น.
Counter : 422 Pageviews.

6 comments
  
ไปเรียนต่อก็สู้ ๆ นะครับ

นำความรู้กลับมาพัฒนาชาติบ้านเมือง

ใกล้วันแห่งความรักแล้ว ขอให้มีความสุขกับความรักที่มีตลอดไปนะครับ

โดย: สคน. วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:9:00:32 น.
  
Whatever will be will be..ครับ

ตั้งใจเรียน..อย่ามีกังวล

คู่แล้วไม่แคล้วกันครับ

ในโลกยุคGlobalization..

การสื่อสารทุกอย่างมันไร้พรมแดนครับ..

เป็นกะลังใจให้ทั้ง 2 ฝ่าย
โดย: katoy วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:9:03:16 น.
  
ขอให้โชคดีในการตัดสินใจนะคะ

ของเรา...เราปล่อยให้เค้ารอเรา 2 ปี ก้อได้โทรหากันบ่อยๆ เมลกัน แชทกัน ก้อผ่านมาได้ด้วยดี

แต่เลิกกันแล้ว หลังจากกลับมาได้ 3 ปี

ดังนั้น อะไรๆก้อไม่แน่นอนนะ ทำไมตอนนั้นห่างกันคนละซีกโลก เราก้อยังรักกันได้ แต่ในตอนนี้ ที่เราอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน เรากลับต้องแยกจากกัน

เหมือนเรื่องตลก...ดูไม่ Make sense เลยเน้อะ แต่มันก้อเป็นไปแล้ว เหอๆๆ
โดย: พิงค์ IP: 210.246.80.59 วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:12:29:15 น.
  
ไม่เห็นแก่ตัวหรอกค่ะ ให้เค้าเข้าใจเราเป็นพอค่ะ
โดย: chocomania วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:17:56:18 น.
  
อ่านแล้วรู้สึกเหงา ๆ จังเลยค่ะ
โดย: ทราย (mancyber ) วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:1:14:10 น.
  
ไปเรียนต่อตั้งใจเรียนนะค่ะ ถ้าเรื่องของความรัก กาลเวลาเป็นเครื่องพิสูทค่ะ
โดย: bagarbu วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:22:19:11 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Creamchoco
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



.
.
.
ที่ไหนๆ ก็ไม่เหมือนที่บ้านเรา
.
.
.
กาลเวลา...จะพิสูจน์ทุกสิ่ง
.
.
.