ปลาเป็นว่ายทวนน้ำ...ปลาตายลอยตามน้ำ..
Group Blog
 
 
ตุลาคม 2552
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
14 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 
ความพลัดพรากอันเป็นธรรมดาของชีวิต

ความทุกข์อันเกิดจากการพลัดพรากนั้นมีอยู่ด้วยกัน 2 กรณี



1. การ "จากเป็น".....คือการพลัดพรากด้วยเหตุแห่งการโดนทิ้ง



2. การ "จากตาย".....คือการพลัดพรากด้วยเหตุความตายอันเป็นธรรมดาแห่งชีวิต




ซึ่งทั้งสองกรณีนั้นมีความเหมือนและความต่างอยู่ในตัว....ในความเหมือนกันนั้นคือ "เจ็บ" เหมือนๆ กัน..."ปวดร้าวจิตใจ" เช่นเดียวกัน




แต่ในความต่างกันก็คือ....ความเจ็บปวดที่ได้รับจากการโดนทิ้งอันเป็นการ "จากเป็น" นั้นมันมีทั้งความเจ็บจากการพลัดพรากส่วนหนึ่ง...และความเจ็บปวดจากการที่ถูกลดทอนคุณค่าจากคนที่ตนรักอีกส่วนหนึ่ง....ซึ่งเป็นความเจ็บปวดที่ทำให้คนที่โดนทิ้งรู้สึกว่าตนเองเป็นคนที่ไร้ค่าสำหรับคนๆ นั้น....

แต่การ "จากตาย" นั้นความเจ็บปวดในส่วนนี้จะไม่มีเนื่องจากเป็นความพลัดพรากจากกันโดยที่ความรักของคนทั้งสองยังผูกพันเอ่อล้นอยู่เต็มหัวใจ....ไม่มีการถูกลดทอนคุณค่าจากคนที่ตนรัก




แต่ทว่าการ "จากเป็น" นั้นแม้นว่าจะดูเจ็บปวดกว่าการ "จากตาย" แต่ธรรมชาติก็ได้ให้เครื่องมือในการตัดอาวรณ์มาพร้อมกับความเจ็บปวดนั้น....นั้นคือ...."ความมีเหตุผล".....ซึ่งคือความมีสติที่ทำให้คนที่โดนทิ้งคิดขึ้นได้ว่า "คนที่ตนรักนั้นเป็นคนไม่ดี ทอดทิ้งเราไป หลายใจไปมีใหม่"....





ดังนั้น เมื่อเค้าทิ้งเราเพื่อไปมีคนใหม่มันจึงไม่มีเหตุผลใดในการที่เราจะอาวรณ์ในรักอีกต่อไป.....ไม่มีเหตุผลใดที่เราจะมาทุกข์ใจเพื่อคนๆ นี้อีกต่อไป......ซึ่งเหตุผลตรงนี้คือเครื่องมือในการตัดใจอาวรณ์ไปจากคนๆ นั้น....แต่เมื่อตัดใจอาวรณ์ไปแล้วจะชิงชังกัน....จะโกรธเกลียดกัน....จะแค้นเคืองกัน....หรือจะเข้าใจในสัจธรรมแล้วอโหสิกรรมให้แก่กันไป ก็สุดแท้แต่กุศลในใจของคนผู้นั้นในการที่จะไม่ขอผูกพันจองเวรต่อกันไปอีกในครั้งคราวหน้า




***********************************************************




ในส่วนของความเจ็บปวดที่ได้รับจากการพลัดพรากนั้น...ก็สามารถแยกได้เป็นสองกรณี....คือ



1. ความเจ็บปวดจากเคราะห์กรรมที่ได้รับ


2. ความเจ็บปวดจากการคลึงเคล้าบีบเค้นใจตนเอง



อันธรรมดาการพลัดพรากไม่ว่าจะด้วยเหตุใดล้วนแล้วแต่นำมาซึ่งความเจ็บปวดทั้งสิ้น....แต่ความเจ็บปวดอันเกิดจากการพลัดพรากนั้นย่อมมีอยู่จำกัดตามเหตุแห่งการพลัดพรากนั้นๆ เสมือนหนึ่งว่าคุณสะดุดหกล้ม...ความเจ็บปวดที่คุณได้รับก็คือความเจ็บจากการกระแทกพื้นด้วยความรุนแรง ซึ่งมันก็ส่งผลความเจ็บปวดเพียงเท่าที่เกิดจากการกระแทกพื้นเท่านั้น.....แต่ความเจ็บปวดนั้นจะทวีความรุนแรงและยาวนานต่อไปเพียงใด มันอยู่ที่คนผู้นั้นจะจัดการอย่างไรกับบาดแผลทางใจที่ได้รับมา....ตรงนี้ต่างหากที่ทำให้ความเจ็บปวดของแต่ละคนไม่เท่ากัน...






หากคุณเอาแต่ทุรนทุรายร้องไห้ฟูมฟาย....ไม่ยอมลุกขึ้นไปทำความสะอาดบาดแผลและก้าวเดินต่อไป....คุณก็จะเป็นคนที่อมทุกข์ตลอดเวลา.......หรือที่แย่ไปกว่านั้นนอกจากจะไม่ยอมลุกขึ้นเดินต่อแล้วกลับมานั่งเคล้าคลึงบีบเค้นขยี้บาดแผลให้มันเจ็บปวดมากขึ้น...ให้มันรวดร้าวมากขึ้น....มันก็จะเป็นการเพิ่มความเจ็บปวดยาวนานให้แก่ตนเองโดยที่ไม่มีใครทำคุณ....แต่เป็นตัวของคุณที่ทำตนเอง





ดังนั้น......ความเจ็บปวดจากการพลัดพรากทุกคนได้รับไม่ต่างกัน.....แต่จะทวีความเจ็บมากน้อยเพียงใด หรือเจ็บยาวนานแค่ไหน มันอยู่ที่วิธีรักษาบาดแผลทางใจของแต่ละคน.....ใครมีสติคิดได้ไวก็ไม่ไปนั่งเคล้าคลึงความเจ็บปวดของตนเอง....ลุกขึ้นล้างหน้าล้างตาแล้วก้าวเดินต่อไป.....แต่ถ้าใครขาดสติคิดไม่ได้ก็จะนั่งเคล้าคลึงขยี้บาดแผลให้มันเจ็บปวดรวดร้าวต่อไปไม่จบสิ้น.....อันเป็นการกระทำทุกขเวทนาให้แก่ตนเองโดยแท้





**************************************************************





สิ่งที่ผมเขียนขึ้นมาทั้งหมดก็เพื่ออยากจะบอกทุกคนให้รู้ว่า....ความสุขสมหวังอิ่มเอมที่กำลังได้รับอยู่นั้น มันมีความทุกข์อันเกิดจากการพลัดพรากแฝงมาด้วยเสมอ.....ไม่วันใดก็วันหนึ่งเราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น....ไม่ "จากเป็น" ก็ "จากตาย" มันเป็นสัจธรรมของชีวิตที่ไม่มีใครหลีกหนีได้





ไม่ว่าความสุขก็ดี ความทุกข์ก็ดี ล้วนแล้วแต่เป็นนามธรรมจับต้องกักเก็บไว้มิได้....มันผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านออกไป........แม้เราจะไม่อยากให้ความสุขนั้นจากไปแต่มันก็ต้องจากไปตามวาระของมัน....และแม้ว่าเราจะไม่อยากให้ความทุกข์เข้ามาเยือนแต่มันก็ต้องมาเยือนตามวาระของมัน.....ทุกสิ่งทุกอย่างมีการผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านออกไปหาได้มีความจีรังไม่.....มีแค่ความพอใจ ไม่พอใจ ที่มากระทบอารมณ์เราอยู่ตลอดเวลา




เราจึงควรมีสติเตือนตนอยู่ตลอดเวลา....ยามสุขก็อย่าให้สุขจนลืมทุกข์ ยามทุกข์ก็อย่าให้ทุกข์จนลืมตัว....ประคองตนอยู่ด้วยความไม่ประมาท





ดังนั้น....หากวันนี้ใครยังสุขสมกับคนที่ตนรักก็ขอให้ทะนุถนอมปรองดองรักใคร่กันให้ดี.....ทำดีต่อกันให้ถึงที่สุด....โทษผิดเล็กน้อยอันใดอย่าให้ได้มีต่อกันเลย....หากแม้นพลั้งพลาดทำผิดต่อกันในสิ่งใดก็ให้อภัยและขออโหสิกรรมต่อกันไปในคราวนั้น....เพราะเราไม่รู้ว่าธรรมดาแห่งการพลัดพรากจะมาเยือนเราเมื่อใด.....จึงอย่าให้มีโทษผิดอันใดติดค้างคาใจต่อกันแม้เพียงเล็กน้อย.....เพราะมันจะทำให้เราเฝ้าโทษตัวเองไม่จบสิ้นแม้เราจะทราบดีว่าเค้าคงไม่ติดใจในเรื่องดังกล่าว แต่ความรู้สึกผิดนั้นอาจอยู่ในใจเรานานเท่านานตราบเท่าที่เรายังไม่ได้ขออภัยต่อกันในสิ่งนั้น....





บางคนพากเพียรวอนขอต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อขอโอกาสอีกสักครั้งที่บอกความในใจและขออภัยในความผิดที่ได้เคยทำต่อกัน.....แต่จะมีใครบ้างที่ได้รับโอกาสเช่นนั้น???





ฉะนั้น....จงอย่าได้ประมาทในชีวิต....อย่าได้ประมาทในความรัก....จงทำทุกวันที่รักกันให้เป็นวันที่ดีที่สุด....ทำดีต่อกันให้มากที่สุด.....เมื่อความพลัดพรากมาเยือนเราจะได้ไม่ติดใจอันใดต่อกันอีก....กิจใดควรทำต่อกันก็ได้ทำให้กันจนหมดสิ้น....โทษผิดพลั้งพลาดอันใดเคยมีต่อกันก็จะได้ปรับความเข้าใจ....และอภัยให้กัน อโหสิกรรมต่อกันไป





ขอให้สัมมาทิฐิจงมีแก่ทุกท่านที่ยังทุกข์.....

ขอให้ความมีสติจงมีแก่ทุกท่านที่ยังโศก.....

ขอให้ดำรงตนด้วยความไม่ประมาททุกคนนะครับ






หมายเหตุ.....งานเขียนชิ้นนี้ไม่มีลิขสิทธิ์....และไม่ขอรับเครดิตในการอ้างอิงใดๆ....ทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่ได้ตามอัธยาศัย




Create Date : 14 ตุลาคม 2552
Last Update : 17 ตุลาคม 2552 20:09:13 น. 27 comments
Counter : 1494 Pageviews.

 
Thank you so much.


โดย: CrackyDong วันที่: 14 ตุลาคม 2552 เวลา:18:24:23 น.  

 


โดย: นายแจม วันที่: 15 ตุลาคม 2552 เวลา:8:37:23 น.  

 
ขอบคุณคะ


โดย: little pea IP: 124.122.43.254 วันที่: 15 ตุลาคม 2552 เวลา:20:02:47 น.  

 


โดย: veerar วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:0:29:54 น.  

 

สุขสันต์วันเกิด ขอให้พบกับสิ่งดีๆ ในชีวิตนะค่ะ




โดย: brackleyvee วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:1:13:16 น.  

 


::::::: H A P P Y :: B I R T H D A Y :::::::


ขอให้มีความสุขมากๆและมีสุขภาพแข็งแรงนะคะ




โดย: หนีแม่มาอาร์ซีเอ วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:1:27:18 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: debry วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:6:19:18 น.  

 
HBD ค่ะคุณอินทนิล

ขอให้มีความสุขนะคะ


โดย: Ms.lanla IP: 114.128.208.21 วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:8:39:14 น.  

 
^^ Happy Birthday kha.


โดย: Nate (NateUnbreakable ) วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:9:20:18 น.  

 

happy birthday



สุขสันต์วันเกิดค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆ มีสุขภาพแข็งแรงทั้งกายและใจ ทำสิ่งใดก็ขอให้ประสบความสำเร็จทุกประการค่ะ


โดย: แม่น้องแปงแปง วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:10:22:06 น.  

 


ป้าเชิญนางฟ้า...มาอวยพรวันเกิดค่ะ
ขอให้พบแต่สิ่งดีๆ คนที่ดีมีจิตใจดี
และเหตุการณ์ดีๆรวมทั้ง...
ความรักที่ดีที่สุดในชีวิตนะคะ
หวังว่าคงจะไม่ช้าไปนะคะ
*********
******
*****
***
*





โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:11:06:30 น.  

 


โดย: I_sabai วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:11:26:30 น.  

 
happy birthday ค๊า


โดย: mim_peter วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:14:06:44 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดจ้า...จขบ

พรใดที่เป็นของชาวโลก

สุขใดที่ช่วงโชติของชาวสวรรค์

รักใดที่อมตะและนิรันดร์

ขอรักนั้นและพรนั้น จงเป็นของ..จขบ.จ้า


โดย: หน่อยอิง วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:15:05:25 น.  

 


โดย: กระป๋องแป้งฝุ่น วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:16:58:33 น.  

 
แวะมา HBD นะ :))

ขอให้มีสุขพอดี

ขอให้มีทุกข์พอทน

ขอให้ไม่เจ็บและไม่จน

ขอให้สุขภาพสมบูรณ์ แข็งแรง



โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:17:30:26 น.  

 


โดย: no filling วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:18:15:16 น.  

 


สวัสดีครับ ขอบคุณที่แวะเข้ามา ผมหวังว่าเราคงได้พบกันอีกนะครับ


โดย: veerar วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:18:28:15 น.  

 
ทำทุกขณะให้ดี เพื่อที่ว่าเมื่อจากกัน
ไม่ว่าจะจากเป็น หรือจากตาย
เราจะได้ไม่ต้องมาคิดเสียใจที่หลังเนอะ :))

มีความสุขเช่นกันจ้า


โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 19 ตุลาคม 2552 เวลา:19:59:21 น.  

 


สวัสดีค่ะ...ดีใจที่ได่รู้จักนะคะ

ได้อ่านแล้วดีมากเลยค่ะ แล้วพบกันอีกนะคะ



โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 21 ตุลาคม 2552 เวลา:21:15:55 น.  

 
ขอบคุณมากจริงๆคะ
อ่านแล้วสติมาปัญญาเกิดเลยคะ

บุญรักษาคะ


โดย: cherokee IP: 86.149.157.220 วันที่: 24 ตุลาคม 2552 เวลา:9:16:09 น.  

 

ม่าม๊ามาช้าแต่ก็เต็มใจมานะ

หนูมีความสุขมากๆนะคะ



โดย: mamamodern วันที่: 24 ตุลาคม 2552 เวลา:14:40:41 น.  

 


โดย: NateUnbreakable วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:19:31:43 น.  

 

สุขสันต์วันคริสมาส ขอให้มีความสุขนะค่ะ




โดย: brackleyvee วันที่: 25 ธันวาคม 2552 เวลา:3:35:56 น.  

 
เป็นบทความที่ดีมาก อ่านแล้วทำให้เกิดสติ+ปัญญา
ขอบคุณค่ะ


โดย: ดวงดาว IP: 124.121.109.14 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2553 เวลา:8:17:17 น.  

 
เป็นบทความที่อ่านแล้วตรงใจมากค่ะ ขออนุญาตเข้ามาเม้นท์นะคะตามมาจากกระทู้ศาลาประชาคมค่ะ เพราะชอบสำนวนการเขียนของคุณมาก และได้มาอ่านบทความในนี้ยิ่งตรงใจมาก ขอชื่นชมบทความดีๆนะคะ และจะขอมาอ่านบ่อยๆได้มั๊ยคะ คงไม่รังเกียจมิตรใหม่นะคะ ขอบคุณบทความดีๆอ่านแล้วทำให้ตาสว่างมากขึ้นหลังจากจมอยู่กับกองทุกข์มานาน ขอบคุณที่ได้เจอค่ะ



โดย: กิ่งฟ้า IP: 10.0.2.68, 61.19.34.94 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2553 เวลา:10:28:58 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับบทความที่ดี

ทำให้ ได้มองอีกมุม หนึ่ง

ดีใจที่ได้อ่านบทความนี้ค่ะ


โดย: มาเลิฟ IP: 68.227.40.253 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2553 เวลา:3:05:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

อินทร์นิล
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ชีวิตนี้น้อยนัก...
Friends' blogs
[Add อินทร์นิล's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.