Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2561
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
20 กรกฏาคม 2561
 
All Blogs
 
เรื่องระหว่างทาง - ๓





ยามเช้าของผม
คือ การชงกาแฟ ให้เธอทุกวัน
ถ้าไม่วางไว้ในช่องเย็น
ก็จะอยู่ในตู้ไมโครเวฟในครัว
..

กี่ปีแล้วไม่รู้ แต่มันก็เป็นแบบนี้ทุกวัน
..

และเช้านี้
เมื่อหูได้ยินเสียงเดินลงมา จากชั้นบน
เงยหน้ามองนิดนึง ก่อนบอกว่า

"กาแฟอยู่ในเวฟนะ"






เมื่อได้ยินว่า กาแฟชงยัง ผมเงยหน้ามาอีกที

ผม - บอกไปเมื่อกี้อ่ะ อยู่ในเวฟ
เธอ - ก็แค่ตอบว่า ชงแล้ว อยู่ในเวฟก็พอ ทำไมต้อง ...
ผม - อืม ซอรี่นะ ขอโทษที 

(เสียงอีกคน - ไงล่ะ มึงทำตัวเองนะ)
ผม -  ผมไม่ได้ยินส่วนที่เหลือ
ได้แต่ตรึกตรองในใจ ผมพูดอะไรผิดไป





ผมไม่รู้ว่าผมจะผ่านมันได้ไหม
กับแค่เรื่องง่าย ๆ กับแค่คำง่าย ๆ
ผมท้อใจ และ ผมก็เจ็บปวด
..



ทุกครั้งที่คนข้ามฟ้าของผมมาเมืองไทย
ผมรู้ทุกครั้ง เธอบอกบ้าง เธอไม่ได้บอกบ้าง
แต่ในวงกลมที่เรามีอยู่ มันมีบางส่วนทับซ้อนกัน
การเจอกันของเรา มันทำให้คนที่อยู่ไม่สบายใจ

มันคงเป็นเรื่องที่ไม่ดี ผมไม่ควรจะทำ

....

เธอคือ คนรัก ที่เป็นมากกว่าคนรัก 
เพราะคือ ความรู้สึกทั้งมวลของผม 
ผมเจอเธอผ่านตัวหนังสือ 
และ เราก็ยังเป็นคนของตัวหนังสือ
ถ้าอ่านเรื่องราวเก่า ๆ ของผม คุณน่าจะจำได้ 
ผมเคยเขียนถึงเธอไว้ว่า

   กับผม .. คงไม่ต้องอุบไว้หรอก
   สิ่งที่คุณเป็น กับ สิ่งที่ผมคิด 
   สิ่งที่คุณคิด กับ สิ่งที่ผมหายใจ
   มันเคยเป็นคำเดียวกันมาก่อนไม่ใช่หรือ 

   ผม ดู คุณ ออก แค่ไหน
   ก็คงไม่ไกลไปกว่าคุณอ่านผมออกเท่านั้น

เธอจึงดั่งเงาสะท้อนของตัวผมเอง

....

เมื่อไม่กี่วันนับตั้งแต่ปี 2012 นั้น
ผมทนแบกรับเรื่องราวต่าง ๆ ไว้คนเดียวไม่ไหวแล้ว
ผมจึงเดินออกไปเจอเธออีกครั้ง
เรื่องราวต่าง ๆ ที่หนักหน่วงเต็มหัวใจ 
เรื่องที่เล่าไม่ออก บอกใครไม่ได้ มันจึงพรั่งพรู

เธอถามผมคบกันนานแค่ไหน
ผมบอกว่า จำได้ไหมที่เจอกันวันนั้น คนนั้นพาไปส่งทีี่สวนสุนัน
เธอว่ามันนานนะ ว่าสิบกว่าปีแล้วใช่ไหม เกิดอะไรขึ้น
ทำไมเรื่องถึงเป็นแบบนั้น ผมได้แต่แค่น้ำตาซึม

เธอกอดผม กับ คำว่า ไม่เป็นตูบ เค้าอยู่ตรงนี้แล้ว
แค่นั้นเองฮะ ที่ผมอยากได้ยิน 

....

เรื่องความรักระหว่างผมกับคนของผม มันบอกใครไม่ได้
ผมมันแค่คนข้างล่าง ที่อาจเอื้อมไปแตะดอกฟ้า
เรื่องหัวใจของผม มันเป็นเรื่องของเจ้านายและลูกน้อง
ใคร ๆ มองว่าผมจะเกาะกินเธอไหม เอาเปรียบเธอหรือเปล่า

สายตาที่โดนมองอย่างดูถูกและเหยียดหยัน 
จากรอบข้างเธอที่ทราบเรื่อง  ผมรับไว้นานแล้ว

....

ผมเล่าบางเรื่องให้เพื่อนสนิทฟัง
เพื่อนตอบผมว่า คิดเยอะ ๆ นะ จะทำอะไร 
เพราะความรักแบบนี้หรือเปล่า ถึงลมเพลมพัด วิปริตไป
เป็นคำตอบที่ไม่น่าจะได้ยิน ผมจึงไม่อยากเล่าอะไร
หัวใจผมเจ็บทางเดียวพอแล้ว ผมจึงปิดปากเงียบเสมอมา

ที่ผมอยากได้ฟังว่า คงแค่ว่า 
เกิดอะไรขึ้น อยากเล่าไหม ไหวไหมแก

....


วันที่ผม นั่งรถไปตราดกับเธอ
เราขับรถส่วนตัวไป ใช้เวลา 4 ชั่วโมงกว่า

ขากลับ ผมนั่งรถ บขส. เข้ากรุงเทพเอง
ผมส่งตั๋วรถให้เธอดูว่าผมขึ้นรถตอนกี่โมง

ชั่วโมงที่ 6 เธอถามว่าอยู่ไหน 
ผมตอบว่าเพิ่งถึงชลบุรี

เธอตอบผมว่า "อะไรนะ ทำไมยังไม่ถึงอีก"





นั่นสิ ทำไมผมถึงยังไม่ถึงอีก

ผมอยากทำตัวเองหล่นร่วง
ที่ถนนไหนสักเส้นในตอนนั้นจริง ๆ

....

คำพูด ไม่ควรมีไว้ทำร้ายใคร
ระหว่างใจ - ควรพูดจากันดี ดี
ในวันหนึ่งที่ อีกคนหมดแรง
มันจะไม่เหลือแม้ - คำทรงจำดีดี 
ไม่เหลือแม้ หัวใจ




Create Date : 20 กรกฎาคม 2561
Last Update : 20 กรกฎาคม 2561 17:09:21 น. 0 comments
Counter : 392 Pageviews.

BlogGang Popular Award#15


 
inmemoir
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




-in memoir-

งานเขียนย่อมจัดเป็นงานวรรณกรรม
ซึ่งงานอันมีลิขสิทธิ์
ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 6

ซึ่งให้ความคุ้มครองแก่ท่านเจ้าของลิขสิทธิ์
ในงานเขียนดังกล่าวโดยอัตโนมัติ
ไม่จำต้องจดทะเบียน
Friends' blogs
[Add inmemoir's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.