กับมาอัพบล็อกย้อนหลังให้อินชอนกับเดือนแสนเศร้าของครอบครัว




วันที่ 8-17 มีนาคม 2552 แม่เพิ่งมีโอกาสมาย้อนหลังบันทึกที่แม่เขียนไว้ให้


กับลูกและเรื่องที่เกี่ยวข้องกับครอบครัวของเรา อินชอนจ๋าแม่ขอโทษนะคะที่


ครั้งนี้แม่มีความจำเป็นต้องขอรวบยอดเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายในเดือนมีนาคมที่


ผ่านมานี้ ( ที่แม่ไม่อยากจดจำ ) เดือนที่เราสูญเสียสมาชิกในครอบครัวของเรา


ไปเลย นั้นก็คือลุงเคิลของเรา ถึงแม้นว่าเหตุการณ์อาจจะผ่านมาร่วมสองเดือน


กว่าแล้วที่แม่กว่าจะมาอัพเรื่องราวของลูกว่าในแต่ละวันที่ผ่านมาลูกได้ทำ


อะไรกับแม่บ้างก็ตาม ในวันที่ 8-17 มีนาคม 2552 นี้เป็นช่วงเวลาที่ครอบครัว


ของเราเป็นทุกข์เพราะลุงเคิลสุนัขที่รักของเราไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล


เกษตรฯบางเขน ตอนไปวันแรกคือวันที่ 8 มีนาคม พ่อเอ๋เป็นคนพาไป ตอนเช้า


ลุงเคิลนั่งรถพี่เสือน้อยคู่กับพ่อเอ๋ด้านหน้าด้วยหน้าตาแจ่มใสและเดินได้วิ่งได้


หม่ำได้ตามปกติก่อนจะไปโรงพยาบาลถึงแม้นลุงเคิลจะอ้วนก็ตาม ตามประสา


ลุงเคิลที่เห็นแก่กินแล้วมีความสุขมากที่ขอให้ได้กิน ( มาทราบทีหลังว่าการที่ลุง


กินเก่งเพราะมาจากโรคของลุงทำให้ลุงเคิลมาความอยากหม่ำอาหารตลอด


เวลา ) ก่อนออกจากบ้านเหมือนทุกครั้งแม่จะกอดลุงเคิลและบอกลุงเคิลว่าตอน


เย็นพบกันนะลูก แม่จะรอนะครับ และหอมลุงเคิล แต่พอตอนบ่ายพ่อโทรมาบ


อกว่าหมอทศพลให้ลุงเคิลนอนโรงพยาบาลเพราะลุงเคิลเป็นเบาหวาน ลุงเคิ


ลอยู่ในห้องแอร์ที่เราหวังว่าลุงเคิลคงจะได้รับการดูแลจากเจ้าหน้าที่เป็นอย่างดี


เหมือนที่อยู่บ้าน หลังจากที่ลุงเคิลอยู่โรงพยาบาล ครอบครัวของเราจะไปเยี่ยม


ลุงเคิลทุกวันเพราะไม่อยากให้ลุงเคิลเครียดเพราะตั้งแต่เกิดลุงเคิลไม่เคยนอน


ที่ไหนนอกจากบ้านเรา ถ้าจะนอนก็นอนตอนที่ไปเที่ยวกับครอบครัวของเราและ


พักในบ้านหลังเดียวและได้เห็นกันทุกวัน ในวันแรกที่ลุงเคิลค้างคืนที่โรง


พยาบาลและแม่ไปเห็นวันต่อมาลุงเคิลโดนยุงกัดท้องลายไปหมดแถมนอนจม


กองผ้าที่เปลื้นฉี่ของลุงเคิลอยู่นาน แม่ยังกลัวลุงเคิลจะเป็นปอดบวมซ้อนขึ้นมา


ด้วยซ้ำเพราะผ้าที่เปลียกมากๆ แม่สงสารลุงเคิลจับใจเพราะอยู่ที่บ้านลุงเคิลจะมี


ห้องของลุงเคิลอยู่และไม่มียุงกัดแถมผ้าก็จะมีแม่บ้านคอยเปลี่ยนให้เมื่อเห็นว่า


ผ้าเปลืยกและลุงเคิลหนาว แต่เมื่อลุงเคิลป่วยแม่ก็มีความจำเป็นต้องให้ลุงเคิลอยู่


ใกล้หมอ เพราะมีความหวังว่าลุงเคิลจะต้องไม่เป็นอะไรมากเพราะแม่จะพาลุง


เคิลมาตรวจสุขภาพทุกปี ถึงแม้นแต่เรื่องยาที่หมอบอกต้องสั่งจากนอกและมี


ราคาแพงแม่ก็ยอม เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวของเรา ที่แม่และลูกรัก


แถมแม่ยังมีน้องชายอย่างน้าโจพลังชีวิตของลูกและเพื่อนๆน้องๆชาวบล็อก


แก็งค์ที่น่ารักใจดีของแม่และลูกอินชอนอีกด้วยที่คอยมีน้ำใจแสดงความห่วงใย


มาทางครอบครัวของเราและเป็นห่วงลุงเคิลเสมอ ( ขอบคุณทุกๆคนมา ณ ที่นี้


ด้วยนะคะที่ดีกับครอบครัวของเราเหลือเกินค่ะ ขอให้ความดีเล่านี้มีผลบุญส่งให้


ทุกๆท่านมีแต่ความสุขด้วยนะคะและขอให้มีสุขภาพที่แข็งแรงตลอดไปด้วยค่ะ )


ทุกๆวันแม่และอินชอนป้าปลาและพ่อเราจะไปหาลุงเคิลที่โรงพยาบาลเสมอหลัง


จากที่ลุงเคิลเดินได้ทานได้วิ่งได้พอเข้าโรงพยาบาลได้สองถึงสามวันสังเกตุ


จากภาพถ่ายที่แม่บันทึกไว้ในวันแรกๆและวันต่อๆไปลุงเคิลก็เริ่มแย่ลงหลังจาก


ที่ลุงเคิลพยายามมาป้วนเปลี้ยนแถวรถเพื่อขอกลับบ้าน และจนถึงวันที่ลุงเคิล


กลายเป็นหม่ำข้าวไม่ได้และจนกระทั่งเริ่มเดินไม่ได้เพราะผอมลงเรื่อยๆ มาถึง


ตอนนี้ผ่านมาแล้วถ้าสามารถย้อนเวลากลับไปได้แม่จะขอไม่พาลุงเคิลไปโรง


พยาบาลเลยถ้ารู้ว่าลุงเคิลต้องเสีย แม่ไม่เคยเสียดายเงินที่รักษาลุงเคิลเลย แต่


แม่เสียดายที่ลุงเคิลอยากกลับมาอยู่บ้านและขอตายที่บ้านมากกว่าหลังจากย้อน


คิดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันรักษาและถึงวันที่ลุงเคิลจะเสียแล้วฟื้นขึ้นมาจากเสีย


ไปแล้วและหมอตุ๊กตาหมอที่คลีนิคหน้าหมู่บ้านของเราปั๊มหัวใจของลุงเคิลขึ้น


มาและลุงเคิลทำท่าดีใจที่แม่บอกว่ากลับบ้านเราเถ่อะลุงเคิลแม่ยอมแล้วไม่


รักษาก็ไม่รักษา แล้วลุงเคิลก็ไปเสียในที่ๆลุงเคิลเคยนอนและในอ้อมกอดของ


คนที่ลุงเคิลรักมากที่สุดนั้นก็คือแม่ปูของลูกอินชอนนั้นเอง หลังจากผ่านเรื่อง


ราวเล่านี้ในวันที่ผ่านมาทั้งวันที่อินชอนไปเยี่ยมลุงเคิลทุกวันก่อนที่ลุงเคิลจะเสีย


และอินชอนก็ได้ไปเรียนที่เซ็นทรัลลาดพร้าวด้วยแล้วจึงไปเยี่ยมลุงเคิลที่เกษตร


ฯรวมถึงวันหยุดที่แม่พาลูกไปดูโรงเรียนที่แม่จะให้ลูกเข้าเรียนเมื่อครบอายุเข้า


เรียนเป็นโรงเรียนสองภาษาใกล้บ้านและแม่เห็นว่ามีคุณภาพและสภาพ


แวดล้อมรวมถึงครูเอาใจใส่ดีแล้วความสะอาดภายในโรงเรียนก็ผ่านการฆ่าเชื้อ


อย่างดีด้วยเช่นกันค่ะ เราก็ยังไปเยี่ยมลุงเคิลทุกวัน พอลุงเคิลเสียในวันที่ 17


มีนาคม 2552 นั้นแม่ถึงกลับต้องปิดบล็อกของลูกในบล็อกแก็งค์ชั่วคราวเพื่อ


หลบทำใจและทั้งเดือนแม่ก็แทบจะไม่อยากจะทำอะไรเลย ในวันนี้แม่จึงขอกลับ


มาลงภาพเหล่านั้นและภาพที่ยังไม่เคยลงมาให้ลูกดูอีกครั้งและขอระลึกถึงลุง


ไมเคิลสุนัขสุดที่รักที่ครอบครัวของเรารักมากอีกครั้ง ในวันนี้แม่ภูมิใจในตัวลูก


ที่สุดเลยค่ะอินชอนที่ลูกไม่เคยงอแงเลยที่มาเยี่ยมลุงเคิลและรอป้อนข้าวป้อนน้ำ


ให้ลุงเคิลจนมืดและให้ความเมตตาต่อสัตว์โลกเป็นเด็กดีมีน้ำใจจริงๆอินชอน


ลูกรักของแม่ แม่อยากให้หนูไม่ดื้อกับแม่ไปนานๆจังเลยค่ะ คืนนี้เหมือนเดิมแม่


ขอให้ลูกนอนหลับฝันดีนะคะ จุ๊บๆๆๆเหม่งน้อยอินชอนของแม่

































Create Date : 02 มิถุนายน 2552
Last Update : 2 มิถุนายน 2552 1:16:27 น. 14 comments
Counter : 315 Pageviews.

 
ขอโทษเพื่อบๆน้องๆนะคะที่หายหน้าไปนานและขอโทษป้าโรศของน้องอินชอนด้วยค่ะที่แม่ปูพาน้องอินชอนไปหาที่บล็อกป้าโรสแล้วอยู่ๆก็เข้าไปบล็อกป้าโรสกับน้องๆท่านอื่นๆไม่ได้ก็ไม่ทราบว่าเครื่องคอมของแม่ปูเป็นอะไรคอยจะออกจากระบบอยู่เรื่อยเลยจะเข้าไปหาน้องๆแค่บางท่านเท่านั้นเองค่ะ แต่ยังไงก็ยังคิดถึงน้องๆและเพื่อนๆเสมอนะคะ ถ้าอัพบล็อกทันปัจจุบันเมื่อไหร่จะพยายามเข้าไปทักทายในบล็อกเพื่อนๆน้องๆให้ครบทุกคนเลย คิดถึงจะแย่แล้วเหมือนกันค่ะ จุ๊บๆๆ ฝันดีนะคะคืนนี้ทุกๆคนเลยค่ะ


โดย: แม่ปูและน้องอินชอน (Incheon ) วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:1:22:31 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจกับคุณแม่ปูและน้องอินชอนด้วยนะคะที่สูญเสียลุงเคิลไป ดูจากรูปแล้วน้องอินชอนคงจะรักลุงเคิลมากๆเลยนะคะ..ครั้งหนึ่งเราก็เคยสูญเสียน้องหมาไปเหมือนกัน ก่อนเค้าจะไปเค้ามาตะกายประตูเรียกเรา พอเราเปิดออกไปเค้ายืนจ้องหน้าเรานิ่งๆแล้วก็ล้มลงหลับ แล้วเสียไปเลย..ความรู้สึกตอนนั้นเสียใจมากที่สุดเลยค่ะ และตั้งแต่นั้นมาเราไม่เคยยอมเลี้ยงน้องหมาอีกเลย เพราะทนไม่ได้กับการที่เรารักเค้าและจะต้องมาสูญเสียเค้าไปน่ะค่ะ..เป็นความทรงจำที่ฝังใจมากๆเลย...เราขอเป็นกำลังใจให้คุณแม่ปูและน้องอินชอนได้ผ่านช่วงเวลาเหล่านี้ไปให้ได้นะคะ


โดย: Suessapple วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:3:55:21 น.  

 
สภาพของลุงเคิลน่าสงสารมากเลยค่ะ ขอแสดงความเสียใจด้วยนะค่ะ

ส่วนน้องอินชอนตัวโตขึ้นและผิวสวยมากเลยค่ะ


โดย: CrackyDong วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:6:02:28 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยคร่า


โดย: กัญจนา วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:8:17:13 น.  

 
เห็นแล้วก็อดซึ้งไม่ได้น้ำตาจะไหลค่ะ
ความรักความผูกพันธ์ของน้องอินชอนกะลุงเคิล
คงมีมากมายจริง ๆ แต่ตอนนี้ลุงเคิล
เค้าไปสบายแล้วค่ะ พี่ปูกะน้องอินชอน
ต้องดูแลกันและกันให้ดีที่สุดนะคะ


โดย: nutonkla1 วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:8:57:54 น.  

 
ดีใจมากๆค่ะที่พี่ปูจะกลับมาUp blogแล้ว ยังไงก็ขอให้ลุกเคิลเป็นความทรงจำที่ดีของทุกคนในครอบครัวนะคะ เวลานึกถึงแล้วให้เค้าเป็นกำลังใจให้เรา
และกิ่งก็ดีใจมากๆที่ได้เจอกับน้องอินชอน พี่ปูและก็พี่ปลาค่ะ และขอบคุณที่เลี้ยงข้าวนะคะ อ้อๆ แก้ข่าวก่อนพี่เพชรเป็นคนเลี้ยงไอติมพวกเราอะคะ
จุ๊ปๆอินชอนจ้า คราวหน้าเจอกันห้ามเขินแล้วนะ


โดย: OneDeeK วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:9:17:56 น.  

 
อยู่ด้วยกันก็ผูกพันธ์กันแบบนี้ล่ะนะคะ น้องอินชอนก็คงรักลุงเคิลมาก ๆ เหมือนกันแน่ๆ เลย


ดีใจที่แม่ปูกับน้องอินชอนกลับมาค่ะ


โดย: แม่กะหล่ำ (pingky ) วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:9:18:36 น.  

 
สวัสดีค่ะสาวน้อยอินชอน

ป้าโรสดีใจจังเลยที่แม่ปูกลับมาอัพบล็อคอีกรอบ เห็นชื่อปุ๊บ รีบกดเข้ามาเลยค่ะ ส่วนเรื่องเข้าบล็อกป้าโรสไม่ได้ ไม่ต้องกังวลนะคะ เพราะเครื่องป้าโรสก็เคยเป็นค่ะ รอให้มันปรับระบบอีกแป๊บนึง แล้วก็จะค่อยๆดีขึ้นค่ะ แค่ได้รู้ว่าน้องอินชอนยังคิดถึงป้าโรสอยู่ก็ดีใจแล้วค่ะ

ป้าโรสต้องขอแสดงความเสียใจเรื่องลุงเคิลอีกรอบนึงด้วยนะคะ ป้าโรสเชื่อว่า ความรัก ความผูกพัน ที่ครอบครัวน้องอินชอนมีต่อลุงเคิล จะส่งผลให้ครอบครัวมีแต่ความสุขความเจริญค่ะ

แล้วป้าโรสจะแวะมาใหม่นะคะ ขอให้ครอบครัวน้องอินชอนมีความสุขทุกวันค่ะ


โดย: pinkyrose วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:9:51:26 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจอีกครั้งค่ะกับการสูญเสีย

แต่ขอยินดีต้อนรับกลับบล๊อคแก้งค์ค่ะ

แอบไปเห็นแม่ปูกับน้ออินชอน กับชาว แม่ๆลูกๆ ในบล๊อคคุณแม่น้องปันปัน
คิดถึงนะคะ


โดย: คุณแม่น้องDiddy (mam&oat ) วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:9:59:15 น.  

 
เสียใจด้วยอีกครั้งนะคะ ลุงเคิลรับรู้ได้ถึงความรักของทุกๆ คนแน่นอนค่ะ

ดีใจนะคะที่แม่ปูกลับมาอีกครั้งนึงอะค่ะ


โดย: PORBUA วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:10:20:27 น.  

 
เสียใจด้วยคนค่ะแม่ปู
ยังนึกอยู่ว่าหายไปไหนนะเพราะปกติเห็นอัพบล็อกตลอด
ดีใจที่กลับมาอัพบล็อกเหมือนเดิมนะคะ


โดย: ซูเนกะ วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:10:42:45 น.  

 
ส้มก็ไม่ค่อยได้แวะบ้านพี่ปูเลย ไม่โกรธกันนะคะ แล้วตอนนี้น้องอินชอนเป็นยังไงบ้างคะ คิดถึงจังค่ะ


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 2 มิถุนายน 2552 เวลา:17:23:30 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ แม่ปู น้องอินชอน ที่ต้องเสียลุงเคิลไป


โดย: gadeja วันที่: 3 มิถุนายน 2552 เวลา:14:53:27 น.  

 
ไม่เห็นแม่ปูกับน้องอินชอนซะนานเลย ไปเห็นในบล๊อกมี๊เพชรเสียดายจังไม่ได้ไปด้วย

อยากเจอตัวเป็นๆ มั่ง

เรื่องลุงเคิลก็ขอแสดงความเสียใจอีกครั้ง เวลาจะช่วยให้อาการโศกเศร้าของเราดีขึ้น


โดย: Azizan วันที่: 4 มิถุนายน 2552 เวลา:10:03:57 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month


 
Incheon
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ยินดีต้อนรับบล็อกน้องอินชอน...ขอบคุณเพื่อนๆมากนะค่ะสำหรับทุกคอมเมนท์  
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2552
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
2 มิถุนายน 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Incheon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.