บทสรุปการเดินทางครึ่งชีวิต ณ โบโรบูดูร์แห่งวัดป่ากุง (จ.ร้อยเอ็ด) ห่างไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจากเมืองยอกยากาตา บนเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ประมาณ 40 กิโลเมตร มีโบราณสถานขนาดมหึมารูปทรงพีระมิดแบบขั้นบันไดที่สร้างจากหินภูเขาไฟกว่า 2 ล้านตารางฟุต เป็นศิลปะอินเดียผสมผสานกับศิลปะชวา ที่นี่คือ “โบโรบูดูร์” หรือที่คนไทยเรียกว่า “บุโรพุทโธ” หรือ “บรมพุทโธ” พุทธสถานที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก! หากไม่นับรวมนครวัดนครธม ที่แรกเริ่มสร้างขึ้นเพื่อเป็นเทวาลัยในศาสนาฮินดู ก่อนเปลี่ยนมาเป็นพุทธสถานในภายหลัง บุโรพุทโธมีอายุมาเกือบ 2,000 ปี องค์การยูเนสโก้ประกาศให้เป็นมรกดโลกมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1991 ขอบคุณภาพจาก google.com ความยิ่งใหญ่แห่งบุโรพุทโธสะกดให้ผมหยุดยืนตรงบริเวณประตูรั้วทางเข้าด้านหน้าอยู่นาน เพราะอยากละเมียดละไมในการชื่นชมตั้งแต่ภาพมุมกว้าง ก่อนจะค่อยๆ เจาะลึกเข้าไปถึงรายละเอียดภายใน “นี่ขนาดจำลองมายังสวยงามแปลกตาขนาดนี้ แล้วของจริงจะอลังการขนาดไหน” ผมแอบเปรยกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะมีใครมาสะกิดถามว่าจำลองอะไร? เอ่อ! คือผมไม่ได้อยู่ที่ประเทศอินโดนีเซีย แต่กำลังอยู่ห่างจากตัวเมืองร้อยเอ็ดมาทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 20 กิโลเมตร ในเขตอำเภอศรีสมเด็จ อยู่ที่ “วัดป่ากุง” หรือมีชื่อเรียกเป็นทางการว่า “วัดประชาคมวนาราม” เบื้องหน้าของผมคือสถาปัตยกรรมอันวิจิตรงดงามของเจดีย์หินทรายขนาดใหญ่ที่จำลองแบบมาจากบุโรพุทโธ ซึ่งก่อสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ครบรอบ 90 ปี พรรษาที่ 60 ของหลวงปู่ศรี มหาวีโร พระเกจิอาจารย์ชื่อดังแห่งแดนอีสาน ลูกศิษย์รุ่นสุดท้ายของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต หลวงปู่ศรีเคยไปจำพรรษาที่ประเทศอินโดนีเซีย เมื่อปี พ.ศ.2531 และได้มีโอกาสไปนมัสการเจดีย์บุโรพุทโธแล้วเกิดความประทับใจ จึงปรารภขึ้นมาว่า “ถ้ามีโอกาสจะสร้างพระเจดีย์ที่ยิ่งใหญ่อย่างนี้บ้าง เพราะเป็นเครื่องหมายแสดงถึงความถาวรมั่นคงของพระพุทธศาสนา ใครพังทำลายไม่ได้ง่ายๆ สร้างเล็กๆ น้อยๆ เดี๋ยวคนเขาก็ทำลายได้ง่ายๆ ดูอย่างพระเจดีย์บุโรพุทโธยังคงงามสง่า ประกาศศักดาของความศรัทธาในพระพุทธศาสนาของชาวอินโดฯ เป็นประวัติศาสตร์ของโลก” และด้วยพลังแห่งศรัทธานี่แหละ ที่บรรดาศิษยานุศิษย์กับผู้คนที่เคารพเชิดชูในคุณงามความดีของหลวงปู่ ได้ร่วมแรงร่วมใจกันระดมทุนสร้างเจดีย์แห่งนี้ขึ้นจนแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ.2549 โดยใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างประมาณ 2 ปี องค์เจดีย์ทำเป็นชั้นลดหลั่นกันภายนอกสามารถเดินขึ้นไปได้ 5 ชั้น แต่ละชั้นมีภาพแกะสลักนูนต่ำบนผนังหินทรายสีเหลือง เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ บนกำแพงระเบียงเจดีย์ยังมีพระพุทธรูปแกะสลักจากหินลาวา ที่ชาวพุทธในประเทศอินโดนีเซียสร้างถวายให้มาประดิษฐานอยู่รอบเจดีย์จำนวน 136 องค์ ผมเดินชมวนจนถึงชั้นบนสุด ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานของเจดีย์องค์ประธาน ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ มีส่วนยอดสุดหุ้มด้วยทองคำหนักถึง 101 บาท ตามชื่อของจังหวัด มีเจดีย์รายทรงระฆังคว่ำฉลุเป็นช่องสี่เหลี่ยมอันเป็นเอกลักษณ์ของบุโรพุทโธล้อมรอบเจดีย์ประธานอยู่ทั้ง 8 ทิศ และด้านบนนี้ยังสามารถชื่นชมทัศนียภาพอันร่มรื่นของวัดป่ากุงที่ปกคลุมไปด้วยต้นไม้ได้โดยรอบ ผมเดินย้อนกลับลงมาบริเวณชั้น 2 ซึ่งมีทางเข้าไปภายในองค์เจดีย์ เหนือซุ้มประตูทางเข้าประดิษฐานรูปปั้นหลวงปู่ศรี ภายในมี 2 ชั้นที่เปิดให้เข้าชม ชั้นแรกเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติหลวงปู่ศรี มหาวีโร ส่วนชั้นที่สองเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ มีภาพถ่ายภาพใหญ่ของหลวงปู่ศรีติดไว้บนฝาผนัง ทำให้ระลึกนึกถึงคำสอนของท่าน ที่ผมได้อ่านมาจากบันทึกประวัติหลวงปู่ศรีที่กล่าวไว้ว่า “การที่คนเราจะมีบุญวาสนาได้นั้น ต้องเป็นผู้ลงมือทำดีเอง การที่เราจะหมดบุญวาสนานั้น เพราะลงมือทำชั่วเอง ความมีบุญวาสนาหรือความไม่มีบุญวาสนาใครทำให้ใครไม่ได้ เหมือนดอกและผลของต้นไม้ย่อมเจริญเพราะอาศัยดินดี บุญกุศลคุณงามความดีย่อมเจริญงอกงามได้ก็เพราะคบหาคนดีและสร้างความดี ฉะนั้น ป่าเปลี่ยวเป็นที่ไปของฝูงเนื้อ กลางหาวเป็นที่ไปของฝูงนก การสิ้นความกำหนัดเป็นเป้าหมายของธรรมะ พระนิพพานเป็นที่ไปของพระอรหันต์” แล้วชีวิตผมจะไปทางไหน? ในวันวัยที่ย่างเข้าสู่วัยกลางคนจู่ๆ ความฝันความทะยานอยากต่างๆ ที่เคยพลุ่งพล่านอยู่ในกายกลับค่อยๆ จางหายไปจนใจหาย แรกเริ่มมันรู้สึกเคว้งคว้างไร้จุดหมายเหมือนกำลังวิ่งอยู่บนเส้นทางที่ไร้เส้นชัย พอมองย้อนกลับไปในชีวิตที่ผ่านมาเห็นแต่ภาพตัวเองดิ้นรนกระเสือกกระสนไขว่คว้าหาแต่ความสุข สุขที่พอได้มาแล้วอยู่กับเราแค่แป๊บเดียว เดี๋ยวก็จางไป เดี๋ยวก็อยากได้สุขอย่างอื่นอีก ไม่รู้จักอิ่ม ไม่รู้จักจบจักสิ้น เหมือนโลกมันหลอกให้เราวิ่งไล่ตามจับอากาศอยู่อย่างนั้น แต่มันคือความจริงของชีวิต ที่ผมใช้เวลาครึ่งชีวิตถึงได้มองเห็นและเข้าใจ ชีวิตที่เหลืออยู่ต่อจากนี้ ผมรู้แล้วล่ะว่าจะไปทางไหน นับเป็นบุญวาสนาที่เกิดมาทันได้ฟังคำสอนของครูบาอาจารย์ ที่คอยชี้ทางให้เดินไปตามรอยเท้าของพระพุทธองค์ ซึ่งนับวันก็ยิ่งเลือนรางจางหาย การเดินทางสายนี้ไม่ได้ไปไหนไกลแค่เรียนรู้อยู่ในใจของเราเท่านั้นเอง   Create Date : 28 กรกฎาคม 2562 9 comments Last Update : 28 กรกฎาคม 2562 9:14:08 น. Counter : 3267 Pageviews. Share Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณtuk-tuk@korat, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณKavanich96, คุณTui Laksi, คุณแมวเซาผู้น่าสงสาร, คุณJinnyTent

ยังไม่เคยไปเลยค่ะ ขอบคุณที่นำมาฝากค่ะ   โดย: tuk-tuk@korat 28 กรกฎาคม 2562 15:45:28 น.

ไม่เคยไปจังหวัดร้อยเอ็ดเลยค่ะ บุโรพุทโธ ที่อินโดยังไม่เคยไปค่ะ... แต่รู้ว่าที่นี่จำลองมา เคยเห็นภาพจากเน็ต เพราะปรารภหลวงปู่ศรี เรา ๆ เลยได้มีโอกาสเห็นเจดีย์ที่สวยงามแบบนี้นะคะ   โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 28 กรกฎาคม 2562 19:51:25 น.

ภาพแกะสลักบนผนังหินทรายนี่ ฝีมืช่างชาวอินโดนับว่าชำนาญมากจริงๆ มองไปมองมาหลายวัดในเมืองไทยของเรา ก็ไปจ้างช่างอินโดเหมือนกันนะครับ   โดย: พายุสุริยะ 28 กรกฎาคม 2562 20:48:35 น.

ขอบคุณที่แบ่งปัน   โดย: Kavanich96 29 กรกฎาคม 2562 10:06:08 น.

อนุโมทนา สาธุค่ะ ภาพเจดีย์หินทรายที่วัดป่ากุง งดงามน่าทึ่งมากมาย จำลองเพื่อสืบทอดพระศาสนาในไทย น่าปลื้มกับคนชาวร้อยเอ็ดด้วยค่ะ ยังไม่เคยมีโอกาสได้ไปชมกับตา แต่มีบุญได้ชมผ่านเลนส์ จาก จขบ.นี้ ขอบคุณมากค่ะและยินดีที่ได้รู้จักนะคะ   โดย: Tui Laksi 30 กรกฎาคม 2562 18:44:24 น.

ตามมาเที่ยวด้วยคนค่ะ ฟ้าสวยมาก ๆ ^^   โดย: a whispering star 1 สิงหาคม 2562 17:14:26 น.

ที่ร้านแป้นเกล็ดคอฟฟี่ บางทีก็มีรถวิ่งเข้ามา แล้วเด็ก ๆ ก็วิ่งลงรถไปดูแกะ ดูไก่ค่ะ แล้วก็ขึ้นรถกลับ เหมือนว่าแวะทักทายกัน วันนั้นอาจารย์ก็บอกหลานตัวน้อยว่า ถ้าจับไก่ได้ให้เอาไปเลี้ยงเลยด้วยค่ะ คิดถึงแล้วมีความสุขอ่ะ   โดย: tuk-tuk@korat 14 สิงหาคม 2562 8:02:37 น.

ได้เห็นรูปที่แกะสลักจากหินลาวาภูเขาไฟแล้ว รู้สึกคลับคล้ายคลับคลากับรูปที่อยู่บนพระบรมธาตุเจดีย์บนดอยอินทนนท์ของเราด้วยนะครับ ช่างอินโดนิรเซียเขาชำนาญมากจริงๆ อ่อนช้อยสวยงามมาก “วัดป่ากุง” หรือวัดประชาคมวนาราม นี้คิดว่าสักวันคงได้ไปแน่ครับ   โดย: พายุสุริยะ 15 สิงหาคม 2562 21:32:52 น.

สวัสดีค่า ขอโทษที่แวะมาทักทายช้าไป ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมเยียนและ เที่ยวโครงการหลวงแปกแซม อ.เวียงแหง ด้วยกัน บุโรพุทโธ เป็นอีกสถานที่ ๆ หนึ่งที่อยากจะไปมากค่ะ แต่ยังไม่เคยไป ได้ไปแต่พระธาตุอินทร์แขวนที่พม่าแทน ใจก็อยากจะไปเห็นสักครั้ง รอโอกาสอยู่ แหะ ไม่รู้ว่าที่ จ.ร้อยเอ็ด มีการจำลองบุโรพุทโธด้วย น่าตามรอยไปเที่ยวด้วยมาก ๆ ค่ะ อนุโมทนาบุญในสิ่งที่คิดที่ทำในทางกุศลจิตด้วยนะคะ จากบทความสุดท้ายของบล็อก นึกถึงคำพูดของหลวงพ่อปราโมทย์แห่งวัดสวนสันติธรรม ที่ว่า "จิตตื่นแล้ว" อนุโมทนาด้วยอีกครั้งค่ะ   โดย: JinnyTent 16 สิงหาคม 2562 20:17:33 น.