...so what happens now...





Another Suitcase In Another Hall - Andrew Lloyd Webber


พัธ,

เมื่อสองสามวันก่อนทำตัวไฮโซ(อีกเล็กน้อย)ไปดูละครเพลง evita ที่อุตส่าห์แวะมาเล่นที่หัวเมืองให้คนชายขอบอย่างเราได้เสพศิลป์ของชาวตะวันตกกันหน่อย เดี๋ยวเขาจะหาว่ามาเมืองผู้ดีแล้วไม่ได้ดูละครสักเรื่อง จะพาลเสียชื่อไปถึงไหนต่อไหน อีกอย่างหนึ่งก็คือราคาบัตรก็ไม่แพงโหดอย่างที่มหานครลันดั้น เลยเอาวะ กัดฟันอดข้าวสักสองสามมื้อ

ไม่แน่ใจว่าจะเป็นคณะเดียวกันกับที่เล่นที่ลอนดอน(เอาสำเนียงไทยดีก่านะ)หรือเปล่า แต่ก็เอาเหอะ ได้ชื่อว่าดูละครเพลง ในราคาที่ยังถูกกว่าราคาละครเพลงที่บ้านเราเสียอีก(ถ้าไม่ดูแถวหน้าสุด) และยังเป็นละครของท่านมหาอภิอมตะนิรันดร แอนดรูว์ ลอยด์ เว็บเบอร์ อีกต่างหาก โอกาสยั่งงี้หายไม่ได้ง่ายๆนะเฟ้ย(นอกจากจะมีกะตังค์)

นายคงรู้จักเรื่องราวของคุณนายเอวิต้า เปรอง มาบ้างแล้ว อย่างน้อยก็คงเคยได้ยินเพลง don't cry for me argentina ที่สุดคลาสสิคมาแล้วล่ะ กับอีกสองสามเพลง ยั่งเพลงที่เปิดประกอบการอ่านเรื่องนี้อยู่ก็ใช่ เราไม่ได้ดูหนังเพลงที่เจ๊มาดอนน่าเล่น แต่ก็อดเห็นภาพมาดอนน่าร้องเพลงในละครเรื่องนี้ไม่ได้ โดยเฉพาะกับเพลง you must love me ตอนท้ายเรื่อง เราว่ามาดอนน่าเหมาะกับบทคุณนายเอฯ จริงๆ

คงไม่บรรยายสรรพคุณของนักร้องนักแสดงของเขาว่าสุดยอดแค่ไหน ทุกคนที่เล่นแม้ว่าเราจะฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้างก็ยังเพราะ แต่ที่สุดยอดแบบขโมยซีนก็คงจะเป็นน้องคนนึงที่เล่นเป็นอีหนูของทั่นเปรอง ที่โดนคุณนายเอฯเฉดศีรษะออกจากบ้านของท่านเปรองไป เพราะคุณนายเอฯย้ายเข้ามาอยู่แทน น้องร้องเพลงนี้ได้เพราะจับใจ(เราว่าเพราะกว่าคนที่กำลังร้องอยู่นี่เสียอีก) ร้องแบบสดๆไม่ต้องมีดนตรี เราไม่ถึงกับขนลุกขนชันแต่ก็จมดิ่งไปกับเสียงของน้องเค้า นี่ถ้าคุณนายเอฯไม่เจ๋งจริง ก็คงตายไปแล้วหลังจากฉากนี้

เราว่าคนอย่างเอวิต้านี่มีอยู่เกลื่อนกลาดนะ แม้ว่าจะไม่โดดเด่นโด่งดังเป็นตำนานอย่างเอวิต้า เปรองคนนี้ คนที่ไต่เต้า(และใช้เต้าไต่)จากสาวบ้านน๊อกบ้านนอกเข้ากรุงบัวโนสไอเรส ตามเนื้อเรื่องเธอเหมือนเป็นคุณโสฯไฮโซแล้วก็ได้มาป๊ะกันแหมกับทั่นเปรอง ก็เลยเป็นเรื่อง เราว่านอกจากความสวยและเสน่ห์ของเธอแล้ว เธอยังมีพรสวรรค์ในการชักจูงใจคน ไม่งั้นเธอไม่สามารถชนะใจคนระดับรากหญ้าทั่วประเทศได้หรอก(เราคุยกับเพื่อนว่านี่เป็นแรงบันดาลใจให้ใครคนนึงเอาไปใช้หรือเปล่าวะ)

เราว่าพวกดารา นักร้อง หรือแม้แต่นักการเมืองบางคน คงมีวิธีการไต่ระดับไม่ต่างไปจากเอวิต้าเสียเท่าไหร่ คนที่มีแรงบันดาลใจหรือถ้าพูดในเชิงลบก็คือทะเยอทะยานที่จะก้าวพ้นเศษดินเศษโคลนริมหนองริมบึงไปสู่พรมเปอร์เซียทอมือในเพนท์เฮ้าส์เย็นฉ่ำของคอนโดฯหรูกลางเมืองหลวง คนที่มีทั้งคนรัก(ต่อหน้า)และเกลียด(ลับหลัง) คนที่จะทำอะไรก็ได้ให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ แม้ในเฮือกลมหายใจสุดท้าย

เราควรจะสงสารหรือชื่นชมคนแบบนี้ดีก็ไม่รู้ อาจจะแล้วแต่ว่าเรามองเค้าจากมุมไหนก็ได้มั้ง เหมือนกระจกหกด้านที่คงเห็นภาพได้ไม่เหมือนกัน เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเรามองเค้าจากมุมไหน แต่เราว่าเราฉงฉานเค้าว่ะ โดยเฉพาะเมื่อเค้าร้องเพลงนี้ตอนใกล้ตายโดยไม่ยอมปล่อยวางหมวกหรือหน้ากากที่สวมอยู่เสียที แล้วในที่สุดก็ไม่อาจหายใจต่อไปได้อีก

..so what happens now.. ..where am I going to?..

จะมีใครรู้บ้างล่ะว่า จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป และเราจะไปทางไหน

คิดถึง,


ปล. เมื่อไหร่นายจะชอบเราเสียทีล่ะเนี่ย



Create Date : 10 กรกฎาคม 2551
Last Update : 10 กรกฎาคม 2551 0:23:04 น.
Counter : 274 Pageviews.

5 comments
  
คิดถึงบรรยากาศตอนตัวเองเคยไปนั่งดู
ละครเวทีจังเลยอ่ะคะ .. ไปดูแบบงงๆ เพราะว่า
ภาษาเป็นเหตุเหมือนกัน แต่ก็ชอบนะคะ
เพราะเราว่าบรรยากาศมันอิ่มกันได้แม้จะแอบ
ไม่รู้เรื่องด้วยเพราะอุปสรรคทางภาษาก็ตามค่ะ

...........


เราได้ดูเอวิต้าเวอร์ชั่นป้ามาดอนน่าอ่ะคะ
เรื่องนี้ต้องยกให้เลย เพราะว่าป้าเค้าทำเอาไว้ได้ดีอ่ะค่ะ
แต่ดูเหมือนว่าละครเวทีก็มีอีกมุมต่างไป ก็น่าดู
อีกเหมือนกันคะ .. อยากดูจัง ...

.........

ขอบคุณนะค่ะที่แวะไปฟังเพลงพี่หนุ่ยด้วยกัน
เราก็ชอบ "เติมน้ำมัน" ค่ะ แต่ว่าไม่ชอบจ่ายกะตังค์
เพราะเดี๋ยวนี้ควักตังค์จ่ายค่าน้ำมัน กระเป๋าแฟบลง
ทันใดค่ะ ..แง่วๆ ชีวิตช่วงนี้แพงจริงๆ นะคะ
ต้องช่วยกันประหยัดแล้วเน๊าะ ไม่งั้นลำบากค่ะ
โดย: JewNid วันที่: 10 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:42:28 น.
  
แต่ เอวิต้า ชีวิตเขาก็มีมุมกลับนะครับ ผมคิด

ผมไม่ชอบเธอ แต่ผมชอบชีวิตของเธอ แต่ไม่ชอบวิธีการบางอย่างของเธอ
โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 10 กรกฎาคม 2551 เวลา:10:58:22 น.
  
สวัสดีครับผม
โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 11 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:44:35 น.
  
งานนี้ก็อยู่ที่เราเลือกเอาว่าเราจะอยากเป็นอะไร

เอวิต้าอาจจะหลอกทุกคนแม้กระทั่งตนเองก็ได้
เหมือน พณทั่นที่ปากว่าเพื่อประเทศ...จนเขมรได้ฉลองกันแฮปปี้ทั้งประเทศ
โดย: Escobar วันที่: 12 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:46:40 น.
  
ไม่สนุก
โดย: น่ารัก IP: 118.172.218.255 วันที่: 5 ตุลาคม 2551 เวลา:18:58:25 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

so straight
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



walk down the memory lane,

drink fine wine,

and live a subtle life...
กรกฏาคม 2551

 
 
1
3
4
5
7
9
11
13
16
17
19
21
22
25
27
28
30
31
 
 
10 กรกฏาคม 2551