Group Blog
 
<<
มีนาคม 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
20 มีนาคม 2550
 
All Blogs
 
เพื่อน

การที่จะรับใครสักคนเข้ามาเป็น "เพื่อน"
คงไม่ใช่เรื่องยากแค่เราเปิดใจให้กันและกัน
แต่ถ้า "เพื่อนสนิท เพื่อนรัก เพื่อนกิน เพื่อนตาย" ล่ะ
ความหมายมันแตกต่างจากคำว่าเพื่อนแค่ไหนในความรู้สึกของคุณ

มีนิทานอยู่เรื่องหนึ่งอยากจะเล่าให้ฟัง มีเนื้อหาดังนี้


ไก่ กระต่าย เป็ด และหมู เป็นเพื่อนกัน ด้วยระยะเวลาที่ยาวนาน
ทั้งสี่เริ่มที่จะสนิทกันมากขึ้นเรื่อย ๆ
ไก่...ขยัน อดทน ตื่นแต่เช้า หาอาหารมาให้ทั้งตัวเองและเพื่อน
กระต่าย...น่ารัก สุภาพ พูดจาอ่อนหวาน เป็นที่รักและเอ็นดูของทุก ๆ ตัว
เป็ด...โผงผาง ใจร้อน เสียงดัง พูดจาตรง ๆ
หมู...ขี้เกียจ พูดจากระโชกโฮกฮาก ไม่สะอาด แต่รักเพื่อนเป็นที่หนึ่ง
สามารถทำอะไรเพื่อเพื่อนได้เสมอ

ด้วยการเดินทางที่ต้องผ่านปัญหาและอุปสรรคมากมาย
ทั้งสี่จึงสนิทและรักกันมาก
ทุกตัวล้วนมีความสำคัญให้แต่ละตัวซึ่งกันและกัน
วันหนึ่งทั้งสี่ตัวต้องเดินทางผ่านโคลนสกปรก เหม็น และมีแต่เชื้อโรค
ทั้งสี่ตัว ไม่มีทางเลือกอื่น จำเป็นที่จะต้องเดินผ่านบ่อโคลนนี้
หากจะเดินกันไปทีละตัว แต่ละตัวต้องสกปรก
และป่วยด้วยเชื้อโรคนั้นแน่นอน
หมูจึงรับอาสาที่จะให้เพื่อนขี่หลังเพื่อเดินข้ามไป
กระต่ายจึงพูดขึ้นว่า "ใช่แล้ว มันเป็นเรื่องที่ถูกต้อง
เพราะหมูตัวโตและแข็งแรง" หมูได้ยินเช่นนั้นจึงดีใจและภูมิใจ เป็ดเลยพูดขึ้นว่า
"และหมูก็ชอบเล่นโคลนสกปรกอยู่แล้วนี่หว่า ก๊ากกกก"
หมูเองได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะต่อกัน กระต่ายเลยพูดขึ้นว่า
"ไปว่าหมูอย่างนั้นได้ยังไง เดี๋ยวหมูก็เสียใจหรอก"
หมู : "ไม่เป็นไรหรอก ฉันรับได้ เพราะถึงยังไงเราก็เพื่อนสนิทกัน
พูดมาแบบนี้ ฉันไม่ถือหรอก"
เป็ด : "ใช่แล้ว เราสนิทและรักกันมาก และรู้ใจกัน เรื่องแค่นี้พูดกันเล่นๆ แค่นั้นเอง"
ไก่ : "งั้นเราเดินทางกันต่อเถอะ เดี๋ยวจะมืดซะก่อน"
ทั้งสามจึงขึ้นหลังหมูแล้วเดินไป

ในระหว่างที่อยู่ในโคลน เป็ด มองไปเห็นไส้เดือน
จึงใช้ปากคุ้ยโคลนเพื่อที่จะกินไส้เดือน ในระหว่างที่คุ้ยโคลน
โคลนเกิดกระเด็นไปโดนกระต่าย กระต่ายเลยสกปรกไปด้วย ...
กระต่าย : "เป็ด ระวังหน่อยสิ โคลนมันกระเด็นมาโดนฉันนะ"
เป็ด : "อะไรกัน แค่นี้เอง เดี๋ยวผ่านบ่อโคลนไปค่อยทำความสะอาดก็ได้นี่"
กระต่าย : "แต่มันไม่เหมือนเดิม เพราะขนขาวๆ ของฉันมันก็คงเป็นรอยเปื้อนอยู่ดี"
ไก่ : "เอาน่า หยุดได้แล้ว นิดเดียวเองนะกระต่าย เป็ดเองก็ไม่ได้ตั้งใจ
ดูหมูซิ เค้าเปื้อนทั้งตัวแถมต้องแบกเราอีก เค้ายังไม่บ่นซักคำ"
กระต่ายด้วยความเคืองนิด ๆ จึงพูดออกมาโดยไม่ทันคิดว่า
"ก็หมูสกปรกนี่ ไม่เหมือนฉัน ฉันต้องสะอาด สกปรกไม่ได้"
หมูเองได้ยินเช่นนั้น ก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่เหตุใดเพื่อนถึงพูดกับเขาเช่นนั้น
หมูก็ร้องไห้ ไก่จึงพูดขึ้นว่า "แล้วนี่คือสิ่งที่หมูต้องได้รับเหรอ
กับการที่เค้าเป็นหมู มีนิสัยเป็นหมู เค้าต้องได้รับแต่สิ่งสกปรกเท่านั้นเหรอ
แล้วการที่เป็ดกินอะไรแล้วต้องคุ้ย แล้วไก่อย่างฉันต้องเขี่ยอย่างนี้
มันเป็นพื้นฐานนิสัยที่ติดตัวเรามาตลอดนะ เราเลือกได้เหรอ"
ไก่ : "ความแตกต่างของแต่ละตัว ไม่เหมือนกัน เราเป็นเพื่อนกัน ต้องเข้าใจ
และเปิดใจรับสิ่งที่ไม่สวยงามและสิ่งที่สวยงามซึ่งกันและกันสิ
ไม่มีใครที่สวยงามได้ตลอดเวลานะ"
เป็ดจึงพูดขึ้นว่า "ฉันก็คิดว่าเราสนิทและรักกันมาก เชื่อใจกัน
รับรู้ในสิ่งที่แต่ละตัวเป็นแล้ว ฉันไม่ทันนึกว่าเธอรับฉันแบบนี้ไม่ได้ ฉันขอโทษนะ"
กระต่ายได้ยินเช่นนั้นจึงพูดขึ้นว่า "จริงสินะ เราเป็นเพื่อนกัน
แถมเป็นเพื่อนรักกันด้วย ทำไมฉันถึงไม่เข้าใจนะว่าเราทั้งสี่แตกต่างกัน
แต่เรายังสามารถผ่านอุปสรรคต่าง ๆ มาด้วยกันได้ขนาดนี้
แล้วแต่ละตัวเราก็ไม่เหมือนกันเลย"
"ฉันขอโทษนะที่ฉันเป็นอย่างนี้" หมูกล่าวขึ้นว่า
"ไม่เป็นไรหรอกกระต่าย ฉันก็เข้าใจว่าเธอน่ารัก สะอาด และจิตใจอ่อนไหว
เธอก็ไม่เหมือนกับฉัน บางครั้งฉันก็พูดอะไรหรือทำอะไรที่กระโชกโฮกฮากไป
บางครั้งเธออาจจะรับไม่ได้ แต่ฉันคิดว่าด้วยความที่เราเป็นเพื่อนรักกัน
เธอคงจะรับฉันได้ซักวันหนึ่ง
"
กระต่าย : "ฉันเองก็ขอโทษด้วยที่ฉันอ่อนไหวเกินไปแบบนี้ ฉันก็หวังว่าสักวันหนึ่ง
เราแต่ละตัวที่แตกต่างกันคงเข้ากันได้และยอมรับในสิ่งที่แตกต่างกันของแต่ละตัวได้"
ไก่จึงพูดขึ้นบ้างว่า "เอาล่ะ แต่ละตัวก็เข้าใจกันแล้วนะ ด้วยความแตกต่างของแต่ละตัว
และด้วยความที่เรารักและสนิทกัน และก็รู้จักกันมานาน
บางครั้งจึงทำอะไรโดยไม่ทันคิด แต่ทำให้อีกคนรู้สึกไม่ดี
ฉันคิดว่าคงไม่ได้ตั้งใจและเผลอทำอะไรไปก็เท่านั้น"
เป็ด : "เราเข้าใจกันดีแล้วนะ งั้นเราเป็นเพื่อนที่รักและสนิทกันมากขึ้นนะ
เพราะเราก็รับในสิ่งที่แตกต่างของแต่ละตัวได้แล้ว"
หมู : "ใช่แล้ว งั้นเราทั้งสี่มาร่วมกันและตั้งใจที่จะเดินไปข้างหน้าพร้อมๆกัน
และเดินเคียงข้างกันอย่างนี้ตลอดไปนะ"
หมู เป็ด ไก่ กระต่าย : "ไชโย เราเป็นเพื่อนรักกัน"
แล้วทั้งสี่ก็เดินไปด้วยกัน อยู่เคียงข้างกันไป ตลอดเส้นทางเดินแห่งนั้น...


จากนิทานเรื่องนี้ จะเห็นได้ว่า
ด้วยความแตกต่างของแต่ละตัว อาจจะทำให้เกิดความไม่เข้าใจ
และไม่พอใจในอีกฝ่าย และบางครั้งด้วยความที่ทั้งสี่สนิทกันมาก
การกระทำบางอย่างที่แสดงออกไปจึงไม่ทันคิดว่า อาจจะไปทำร้ายความรู้สึก
หรือทำให้ใครอีกคนไม่เข้าใจ
แต่ด้วยความที่ทั้งสี่คือเพื่อนรัก เพื่อนสนิท เพื่อนที่รู้จักรู้ใจกันมานาน
จึงทำให้ทั้งที่กลับมาเป็นเพื่อนรักและเพื่อนสนิทกันได้อย่างเดิม

คำว่าเพื่อนรักของคุณ
คุณให้ความหมายและความสำคัญของคนที่คุณให้เค้าเป็นเพื่อนได้แค่ไหน

คำตอบอยู่ที่ตัวคุณเอง

บางครั้ง
คุณอาจจะได้รับในสิ่งที่คุณไม่คาดคิดมาก่อนว่าเพื่อนสนิทจะทำอย่างนี้กับคุณ
แต่หากมองย้อนกลับไป
คุณเองก็อาจจะทำอะไรที่ไม่คาดคิดกับเพื่อนของคุณได้เช่นกัน
กลับมามองอีกทีว่า
คุณให้ความหมายกับเพื่อนของคุณมากแค่ไหน
เพื่อนที่มีแต่สิ่งที่ดีให้แก่กันแค่นั้นเหรอ
เพื่อนที่จะยิ้มและสนุกไปด้วยกันแค่นั้นเหรอ
แล้วหากวันหนึ่ง
เกิดฝ่ายใดทำอะไรที่ไม่ดีหรือไม่สวยงามขึ้นมาล่ะ
คุณเข้าใจและรับรู้ในสิ่งเหล่านั้นได้มากแค่ไหน
คุณสามารถที่จะให้อภัยในสิ่งที่ผิดพลาด
ทั้งที่อาจจะเกิดจากความตั้งใจและไม่ตั้งใจได้มากน้อยแค่ไหน...
คำตอบย่อมอยู่ในใจคุณดี....

กลับมามองและเข้าใจเพื่อนของคุณดีแล้วหรือยัง
เข้าใจเพื่อนของคุณมากน้อยแค่ไหน

เมื่อคุณอ่านข้อความข้างต้นจบ....คุณคิดถึงใครล่ะ?
คุณเท่านั้นที่รู้คำตอบ




Create Date : 20 มีนาคม 2550
Last Update : 27 มีนาคม 2550 15:19:27 น. 36 comments
Counter : 402 Pageviews.

 
อยากจะร้องไห้ เมื่อกี๊ตอบไว้ยาวเหยียด กดส่งทีเดียว หายพรึบ!!หมดเลย


พี่จะบอกว่า ความแตกต่างของเพื่อนแต่ละคน มันสามารถช่วยเติมเต็มตัวเราได้นะ บางครั้ง ความต่างกันนั่นแหละ ที่ทำให้คบกันได้ยืนยาวน่ะ ถึงจะมีงอนกันบ้าง แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดา พอคืนดีกันแล้ว บางทียังลืมไปแล้วเลยว่าเคยงอนกันเรื่องอะไร


โดย: ตุ๊กตาไขลาน วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:22:16:34 น.  

 
กรี๊ดดด ในที่สุดก็ได้ปรีชญาในแบบฉบับของป้าอิ๋มมาแล้ว ครั้งแรกเลยรึเปล่าเนี่ย ที่ได้อ่านอะไรที่เป็นกิจลักษณะจากพี่อิ๋ม แต่จิ๊บก็เห็นด้วยค่ะ คนที่คบกันได้นานส่วนมากมักจะไม่มีอะไรใกล้เคียงกันเลย หรือมีน้อยมากอ่ะเนอะพี่


โดย: Kitsunegari วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:23:49:01 น.  

 
...

ทุกคนมีความแตกต่างกันออกไปครับ ไม่มากก็น้อย...แม้แต่ "เพื่อน"

ขอแค่เข้าใจว่าความแตกต่างเป็นเรื่องปกติ
เราคงจะสามารถยอมรับเพื่อนได้มากขึ้น

ป.ล.จากคอมเม้นท์ 2 ปกติคุณอิ๋มไม่ค่อยมีสาระใช่ป่าว?

ป.ล. 2 (ตอบที่คุณจิ๊บไปคอมเม้นท์ที่บล็อกผมนะ)
คุณจิ๊บเข้าใจถูกแล้วครับ
การกระทำอย่างเดียวกันแม้จะเป็นสิ่งดี
แต่ถ้าคิดเข้าตัว คิดว่าจะได้ดีก็จะได้แค่ "บุญ"
แต่หากคิดสละออกอย่างแท้ คิดเพื่อเพียรเผากิเลส
จึงจะได้ "กุศล" ครับ
หากคิด




โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:9:26:54 น.  

 
แต่ละคนก็มีส่วนดีส่วนเสียกันทั้งนั้น

เคยอ่านเจอที่ไหนซักที่อ่ะแหล่ะ

ว่า อย่าให้เรื่องเล็กๆน้อยๆ มาทำลายมิตรภาพดีๆที่เรากับเพื่อน มีให้กันมานาน .......


โดย: olesmithy วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:16:42:38 น.  

 
ทุกวันนี้ เพื่อนที่สนิทกันมาก ๆ น้อยลงทุกที ๆ นะคะ

งั๊นต้องรักษา เพื่อนที่มีอยู่ให้ดี ด้วยการ โทรไปหากันบ้างอ่ะเนอะ

ปล.ดอกคำบู้จู้ กะ ดอกดาวเรืองอ่ะ ดอกเดียวกันค่ะ เหม็น ๆ แต่เหลืองได้ใจเหมือนกันค่ะ

ขอบคุณสำหรับ เรื่อง เอลฟ์ นะคะ

สบายดีใช่ป่าวคะ


โดย: varissaporn327 วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:17:13:00 น.  

 
แง ๆ เม้นท์ไม่ติดอ่ะ กลับมาอีกที

งงจัง

เดี๋ยวนี้ เพื่อน สนิท ห่างหายกันไปมากทีเดียว เจอกัน ปีละครั้งเดียวเองค่ะ

หลัง ๆ มานี่ก็รู้สึกว่า สนิทกับใครยากขึ้น ไม่เหมือนเพื่อนเก่าอ่ะนะคะ

ปล.ดอกคำบู้จู้ กะดอกดาวเรืองเป็นดอกชนิดเดียวกันค่ะ เหม็น ๆ แต่เหลืองได้ใจเหมือนกันค่ะ

ขอบคุณสำหรับเรื่อง เอลฟ์ นะคะ เพิ่งรู้ค่ะ

สบายดีมั๊ยคะ นกเพิ่งจะกลับมา เป็นหวัดลงคออยู่


โดย: varissaporn327 วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:17:21:52 น.  

 
เห้ย!! พูดงี้มาต่อยกันดีกว่า (ประโยคนี้ยืมป๋าอ้อมมาแหละ ฟังแล้วฮาดี อิอิ )

ส่วนเม้นท์ที่ 3 น่ะ มาหาเรื่องข้ามถิ่นเลยวุ้ย ให้มันรู้ซะมั่งว่าถิ่นใคร เดี๋ยวสั่งน้องเม้นท์ที่ 4 กระโดดทับเลย อิอิ แล้วก็จะช่วยกันเด็ดปีกหงส์ไปทำต้มยำด้วย


โดย: ตุ๊กตาไขลาน วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:22:12:55 น.  

 
คุณนัท-คุง - เห็นมะ ว่าป้าโหดแค่ไหน เอะอะท้าต่อยซะงั้น แถมโบ้ยให้ป๋าอ้อมอีกแน่ะ อิอิ ระวังตัวไว้เน้อ

เป้ - ขอบใจจ้าที่แวะมาทักทาย แถมยังอ่านนิทานสอนใจอีก หายไปนานนะ สบายดีใช่ป่าว

พี่อิ๋ม - พี่ พูดงี้ตัว-ตัวเลยมะ โด่ วาจาห้าหาวมั่กๆ จะให้หนูไปกระโดดทับคุณนัท-คุงเนี่ยนะ คิดได้ไงฟระ มีหวังพี่ได้ตามเก็บซากหนูก่อนแน่ๆ แต่อันสุดท้ายนี่เหงล่วยๆ ช่วยกันเด็ดปีกหงส์ดีกั่ว แต่ไม่เอาไปทำต้มยำหรอก กลัวติดหวัดนก กร๊ากกกก


โดย: Kitsunegari วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:0:15:04 น.  

 
...

อ้าวๆๆ อยู่ดีๆโดนท้าต่อยซะงั้น
ไอ้เราก็ไม่ใช่ประเภท นัท-คุงพันธุ์ดุ ซะด้วย

ขอชกวงนอกไปเรื่อย ซุ่มโจมตีรอชนะคะแนนยก 12 ละกัน


แล้วคุณจิ๊บนี่ไปๆมาๆทำท่าจะประกาศศึกกะผมอีกเฉยเลย
หนีดีกว่าเรา




โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:8:38:53 น.  

 
หวัดดีครับน้องจิ๊บ
ทานข้าวยังเอ่ย
พี่ชอบข้อเขียนบล๊อกนี้จังเลย อ่านแล้วสบายใจ พี่ชอบสัตว์อ่ะ
โดยเฉพาะสัตว์แสนรู้ พูดได้ การ์ตูน อะไรแบบนี้อ่ะ

ตกลงน้องจิ๊บได้ดูป่ะ พระอาทิตย์วันนั้นอ่ะ
พี่ไม่ได้ดูอ่ะ ไม่เห็นเลยครับ


โดย: maczy วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:20:08:56 น.  

 
จิ๊บๆๆๆ ใส่แว่นอยู่ป่าว พี่บอกให้เป้กระโดดทับตะหากล่ะ พี่รู้อยู้แล้ว อย่างจิ๊บจะไปทับใครได้ มีหวังจะโดนทับเองซะมากกว่า จริงป่ะ??


โดย: ตุ๊กตาไขลาน วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:21:35:44 น.  

 
พี่ชอบกระต่ายน้องจิ๊บ แล้วพี่ก็ตั้งใจว่าจะเลี้ยงกระต่าย พอมีคนบอกว่าจะซื้อจากสวนจตุจักรมาให้พี่ พี่ดีใจก็เลยเปิดอ่านในเนต มีคนมาโพสต์ว่า กระต่ายแถวสวนจตุจักร คนขายชอบใจร้าย ชอบเอากระต่ายยังไม่ลืมตา ยังไม่อดนมมาขาย กระต่ายขาดน้ำตากแดดตาย เจ้าของร้านบางคนบีบตัวกระต่ายแรงๆ แล้วปาลงกระสอบ ปล่อยให้กระต่ายนอนชักตั้งนานจนมันแน่นิ่งไปเลย พี่อ่านแล้วผงะเลย บอกคนที่จะให้ว่าพี่ไม่รับกระต่ายที่ซื้อจากร้านที่ใจโหด สรุปว่าป่านนี้พี่ยังไม่ได้เลี้ยงกระต่ายครับ แต่มีคนนึงเค้าเป็นคนใจดี รักสัตว์ เพาะกระต่ายเล่น จะเอามาให้พี่ แต่อีกเดือนนึง เพราะตอนนี้ไม่อยู่อ่ะ ก็ต้องรอไปก่อน

แต่ในเรื่องน้องจิ๊บ พี่ชอบหมูจังเลย หมูน่ารักนะพี่ว่า


โดย: maczy วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:22:37:21 น.  

 
คุณนัท-คุง - เปล่านะคะ ไม่ได้จะประกาศศึกด้วยนา พี่อิ๋มตะหากมาชวนเด็ดปีกหงส์ง่ะ 555 จขบ.นี้มะเคยคิดไปท้ารบกะครายเน้อ ออกจะหงิมๆซะด้วยซ้ำ

พี่แม็กซ์ - วันนั้นตื่นมาค่ะ แต่มองไปแล้วแสบตาอ่ะ พระอาทิตย์ยังอยู่ เลยกลับเข้ามาบ้านคืน สรุปคือไม่เห็นนั่นล่ะ แหะๆ แต่ถ้าเป็นอาทิตย์ทรงกลดอ่ะ อยากเห็นสุดๆเลยค่ะ สวยดี

พี่อิ๋ม - กร๊ากกก จริงด้วยดิ ดูผิดไปได้ไง โอย ขายหน้าจริงๆเลย 555

พี่แม็กซ์ - บีบตัวกระต่ายแรงๆ แล้วจับลงกระสอบเหรอคะ เขาทำไปทำไมอ่ะ ใจร้ายจริงๆค่ะ แต่ส่วนมากสัตว์ที่วางขายที่สวนอ่ะ มักจะติดโรคซะมากนะคะ ดดยเฉพาะสุนัขอ่ะพี่แม็กซ์ โอ้โห เจอกับตัวมาแล้ว ตอนนี้เจ้าตัวนั้นก็เด๊ดไปแว้วด้วย แต่หลายๆคนที่ถามๆมาจะเป็นโรคเดียวกันเลยค่ะ ติดเชื้อ ซื้อมาแล้วต้องเสียค่าหมอ ค่ายาต่อเลย

เรื่องหมู ไม่ทราบพี่แม็กซ์เคยเห็นภาพข่าวที่คนเลี้ยงหมู จับลูกหมูมาฆ่าทิ้งทีละตัวกว่าห้าร้อยตัวมั้ยคะ จิ๊บเห็นแล้วโกรธสุดๆเลยอ่ะ ขนาดหากินกับหมูยังทำกับพวกมันแบบนั้นอีก ทั้งๆที่ราคาหมูตกต่ำไม่เกี่ยวกับพวกมันซะหน่อย แบบเห็นแล้วอยากจะสาปแช่งมากๆเลยค่ะ สลดใจจริงๆ


โดย: Kitsunegari วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:23:50:25 น.  

 
ชอบจังจ้ะ ขอบคุณที่เอามาให้อ่านกันนะ


กลับมาแล้วเน้อ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 23 มีนาคม 2550 เวลา:14:46:22 น.  

 

สวัสดีค่ะ...

ถ้าเรารักใคร ชอบใคร เราควรมองที่ตัวเขา มากกว่าที่จะเอาตัวเราเป็นหลัก รักในสิ่งที่เขาเป็น-เขาอยู่ Just the way you are ไง

Don't do changes,to try and please ,You never could have down before

อย่าได้ไปเปลี่ยนแปลงเขาเลย รักในตัวตนของเขาดีกว่า ถ้าทนไม่ได้ก็ไม่ต้องรัก ไม่ต้องเสียใจ เหมือนกับคำที่ว่า หากจะรักต้องลืมคำว่าเสียใจ


โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 23 มีนาคม 2550 เวลา:16:56:55 น.  

 
หวัดดีค่า

อืมม์..สำหรับเราน้อยคนนะที่เรียกว่าเพื่อนและรู้สึกว่าเป็นเพื่อนจริงๆ น่ะ





แหะๆ

คราวนี้อาจไม่มีอะไรสนุกๆ มาเล่าให้ฟังง่ะค่ะ เพราะทำงานล้วนๆ เลยง่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 24 มีนาคม 2550 เวลา:9:12:52 น.  

 
นี่!! วันก่อนไปจิกพี่ใน blog ตานัทคุง มะวานก็ไปจิกพี่ใน blog พี่สาวไกด์อีก จะตามราวีกันรึไง??

แต่ขอบอกว่า... แปะดาแกก็ชอบให้เรียกแบบนั้นนะ คงจะดูขลังดีอ่ะ แกเลยชอบบบ


ไม่อยากจะบอกเล้ย..ว่าเพี้ยนพอกัน ทั้งศิลปินและแฟนคลับ อิอิ


โดย: ตุ๊กตาไขลาน วันที่: 24 มีนาคม 2550 เวลา:16:33:04 น.  

 
หวัดดีครับน้องจิ๊บ หยุดสองวันไปเที่ยวไหนป่าวเอ่ย
พรุ่งนี้ต้องทำงานละครับ
ขอให้น้องจิ๊บมีความสุขในวันหยุดครับ


โดย: maczy วันที่: 25 มีนาคม 2550 เวลา:18:05:26 น.  

 
...

แหม...เล่นรวมตัวกับคุณอิ๋มมายำผมเลยนะ





โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 26 มีนาคม 2550 เวลา:9:16:28 น.  

 
พี่สาวไกด์ - มิเป็นไรค่า เพราะยังไงซะพี่ก็มีเรื่องสนุกๆ ดีๆ มาอัพให้หนูได้อ่านเสมอๆอยู่แล้วนี่จ๊ะ

คุณนัท-คุง เราไม่ได้รวมหัวกะพี่อิ๋มมายำน้า แหม ไม่อยากทำบาปอ่ะ อิอิ ก็เราเชียร์ปิศาจนี่นา ทำไงได้ล่ะ

ท่านอื่นๆ ไปฝากข้อความไว้ในบล็อกแล้วนะฮับ


โดย: Kitsunegari วันที่: 26 มีนาคม 2550 เวลา:16:39:21 น.  

 
...

เข้าบอร์ดนั้นไม่ได้ล่ะครับ ตามมาตอบที่นี่ละกัน
(ว่าแต่ชื่อบอร์ด thaidarkside นี่น่ากลัวจัง )


กฎแห่งกรรมไม่มีการแยกแยะครับ
ใครส่งแรงบวก (ดี) ไป ก็จะได้แรงบวกกลับมา
ใครส่งแรงลบ (ชั่ว) ไป ก็จะได้แรงชั่วกลับมา
ไม่มีการผ่อนผันใดๆทั้งสิ้นครับ

คุณจิ๊บเคยได้ยินสำนวนไทยที่ว่า
"ตีงูให้กากิน" มั้ยครับ?
พิจารณาดู ถ้าเราเป็นกา เราคงชอบใจเพราะอิ่มดี
แต่ถ้าเราเป็นงู เราคงอาฆาตคนที่ตีเราเป็นบ้าเลย
อย่างอื่นมีให้เอาไปป้อนกาตั้งเยอะ แต่ต้องมาฆ่าเรา

กรณีดังกล่าว
กาอาจจะดีใจและอวยชัยให้พรเรา ซึ่งเราก็จะได้ในส่วนนี้
แต่อย่าลืมว่างูต้องแช่งเราอยู่แน่ๆ และเราก็ต้องได้รับมันอย่างไม่อาจเลี่ยง

ว่าแล้วก็โปรโมทบล็อกเก่าๆของตัวเองสักหน่อย
ลองเข้าไปอ่านดูนะครับ
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=thenut&month=07-2006&date=25&group=5&gblog=10



ส่วนเรื่องที่ว่าตบยุงเพื่อช่วยไม่ให้พ่อถูกกัด
มันก็เป็นเจตนาที่ดีครับ และผลของบุญก็คงส่งให้เราได้เจริญรุ่งเรือง
แต่ยุงคงไม่คิดอย่างนั้นแน่
ถ้าลองคิดดูดีๆชีวิตยุงนี่น่าสงสารนะครับ
ต้องเสี่ยงตายเจาะเลือดคนเพื่อยังชีพ
ลำพังโดนคนปัดป้องไม่ให้กินเลือดก็อดตายอยู่แล้ว
แต่บางคนก็ตบให้ตายคามือซะงั้น
ยุงเขาต้องอาฆาตแน่ๆครับ

หากยุงเยอะมากจริงๆก็ลองใช้พวกยาทากันยุงดูก็ได้
หรือไม่ก็หลบไปอยู่ในห้องที่ไม่มียุง (ดูเหมือนหนีปัญหา แต่ผมทำบ่อยนะ )

ยุงไม่ได้ฉลาดหรอกครับ ไม่งั้นคงได้เกิดเป็นชีวิตที่ดีกว่านี้
แต่เราฉลาดกว่ายุงเป็นแสนเป็นล้านเท่า อย่าลดตัวลงไปให้มันอาฆาตเลยนะ
มีแต่เสียกับเสียครับ



โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 26 มีนาคม 2550 เวลา:16:55:37 น.  

 
ถ้าทราบชื่อไทยสงสัยจะยิ่งสยองแน่ๆค่ะ เรียกกันว่าป่าช้าบอร์ด แต่เข้าไปแล้วจะทราบว่าดีกว่าหลายๆที่นะคะ

เข้าไปอ่านมาแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ ที่ให้อ่านนี่ คือเปรียบความหวังดีที่บุตรมีต่อบิดา ดังเช่นความปรารถนาดีที่เด็กเลี้ยงโค อยากให้โคได้ดื่มน้ำสะอาด และเปรียบแรงพยาบาทของยุง กับการที่โคต้องอดทนต่อไปอีกระยะหนึ่งถึงจะได้ดื่มน้ำรึเปล่าคะ

แต่ว่า เรื่องแรกนั้นเป็นการทำร้ายสิ่งหนึ่งเพื่ออีกชีวิตหนึ่ง ในขณะที่เรื่องของเด็กเลี้ยงโค เป็นการทำเพื่อโคนี่นา ทำไมถึงกลายเป็นกรรมลบติดตามไปถึงชาติอื่นล่ะคะ


โดย: Kitsunegari วันที่: 26 มีนาคม 2550 เวลา:17:32:48 น.  

 
พี่ชอบกินยำนะ เปรี้ยวๆ แซ่บๆ อร่อยดี


โดย: ตุ๊กตาไขลาน (ล็อคอินไม่ได้ซะงั้น!!) IP: 58.8.176.46 วันที่: 26 มีนาคม 2550 เวลา:21:47:07 น.  

 
555+ พี่อิ๋มไม่วายมาหาเรื่องคนอื่นข้ามบล็อกนา เดี๋ยวคราวหน้าเก็บตังค์ซะเลยนี่ อิอิ แต่ยำอร่อยจริงๆเนอะ


โดย: Kitsunegari วันที่: 26 มีนาคม 2550 เวลา:22:11:26 น.  

 
...

เรื่องของเด็กเลี้ยงโค เป็นการทำเพื่อโคนี่นา ทำไมถึงกลายเป็นกรรมลบติดตามไปถึงชาติหน้า

โปรโมทบล็อกตัวเองต่อ
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=thenut&month=05-2006&date=31&group=5&gblog=25

ตามที่ท่านพุทธทาสฯว่าไว้ในเทศนาธรรมที่ผมยกมาในบล็อกข้างบน
"ความโง่ทำให้เกิดมาเป็นเดรัจฉาน"
(ผมอยากจะอัพบล็อกเกี่ยวกับเรื่องนี้ชัดๆเหมือนกัน แต่คงต้องรอความคิดตกตะกอนอีกพักใหญ่ๆ)
โคมันไม่รู้หรอกครับว่าเด็กหวังดี
มันรู้แค่ว่ามันจะกินน้ำแล้วเด็กไม่ให้กินแล้วมันก็อาฆาตครับ

ฉะนั้น เด็กก็จะได้แรงดีสะท้อนกลับมาโทษฐานที่หวังดี
และได้แรงด้านลบเช่นกันฐานที่ถูกอาฆาตจากวัว

คนเราจึงควรมีสติตลอดเวลาเพื่อระมัดระวังทุกการกระทำของตัวครับ




โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 27 มีนาคม 2550 เวลา:14:06:04 น.  

 
จริงๆนะน้องจิ๊บ พี่เคยอ่านที่คนเค้ามาโพสต์กันอ่ะ พวกสัตว์ที่ซื้อจากสวนจตุจักรจะมีเชื้อโรค ซื้อมาก็ต้องเอามารักษาเรื่องใหญ่เลย บ้างก็หลอกลวงทั้งที่ยังไม่เลิกนมแม่ ซื้อมาก็ตายอีก

ส่วนหมูอ่ะน้องจิ๊บ พี่ก็พึ่งรู้ตอนมาอ่านที่น้องจิ๊บเขียน พี่อ่ะไม่อยากจะกินเล๊ยหมู อดได้ไม่นานก็กินอีกและ สงสารมันนะ พี่ชอบหมูว่ามันน่ารักดีก็ไป search หารูป ก็เจอในวิกิ เค้าก็ให้นะแต่ไม่เอาอ่ะ มันน่าสงสารมากเลย เลยไม่อยากดู

ไก่อีก ตอนที่เค้าฝังมันทั้งเป็น เป็นแสนๆล้านๆตัวพี่ไม่ดูข่าวเลยนะ ดูแล้วใจไม่สบายใจ สลดหดหู่

ปล.งานหนังสือมีอีกแล้วร๋อครับน้องจิ๊บ ไวนะ พี่ไม่ชอบไปรอก ที่จอดรถก็ไม่มี คนก็เยอะ ไปแท๊กซี่ก็เสียดายตังค์อีก เลยซื้อเอาตามร้านย่อยในห้างอ่ะน้องจิ๊บ


โดย: maczy วันที่: 27 มีนาคม 2550 เวลา:20:03:10 น.  

 
สวัสดีตอนดึกค่ะ

แวะมาทักทายค่ะ มาแบบมึนๆ งงๆ ง่วงนอนจัง


โดย: โลกส่วนตัว IP: 203.113.39.6 วันที่: 29 มีนาคม 2550 เวลา:21:43:55 น.  

 
พูดไปแล้วเรื่องมานเศร้าจริงๆค่ะ ตอนนี้คอมพ์ที่ทำงานบูทไม่ขึ้นอ่ะ เลยเข้ามาคุยเล่นแก้ง่วงตอนกลางวันมะได้ นี่แอบใช้เครื่องคนอื่นอยู่นะ 555+ ไว้จะแวะไปคุยกับเพื่อนๆตอนวันหยุดนะคะ


โดย: Kitsunegari IP: 124.120.169.238 วันที่: 30 มีนาคม 2550 เวลา:9:15:50 น.  

 

สวัสดีค่ะ...

อย่าลืมไปเที่ยวงานสัปดาห์หนังสือที่ศูนย์สิริกิติต์นะค่ะ วันนี้ไว้เลิกงานหลังทุ่มจะไปด้วยค่ะ..แต่คงจะเดินได้ไม่นาน ..แล้วจะไปวันอื่นๆอีก เดินได้ทุกวันไม่เบื่อหรอกค่ะ..สนุกดี


โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 30 มีนาคม 2550 เวลา:10:43:33 น.  

 



ไม่รู้จะเอาอะไรมาฝาก

ที่มีค่ามากกว่า...รักได้

นอกจากกำลังใจ

กับความห่วงใยไม่จืดจาง



โดย: vpjeab วันที่: 30 มีนาคม 2550 เวลา:13:18:44 น.  

 
จากเม้นท์ที่ 28 นั่นแสดงให้เห็นว่า จขบ.ถูกสวรรค์ลงโทษแล้วล่ะ โทษฐานชอบอู้งานมาตอบ blog อิอิ


โดย: ตุ๊กตาไขลาน วันที่: 1 เมษายน 2550 เวลา:0:19:14 น.  

 

แวะมาเยี่ยมน้องจิ๊บค่ะ เลยได้อ่านเรื่องดีดีกลับไปด้วย

รักษาสุขภาพนะคะ


โดย: Htervo วันที่: 2 เมษายน 2550 เวลา:15:13:34 น.  

 
...

เข้ามายิ้ม



โดย: The Legendary Midfielder วันที่: 2 เมษายน 2550 เวลา:17:14:47 น.  

 
เรื่องวันนี้อ่านแล้วซึ้งและอบอุ่นใจดีจังเลยค่ะ

บางครั้งเราก็อาจจะทำอะไรไม่ดีกับเพื่อนโดยไม่รู้ตัวได้จริงๆ ลองว่าได้ตัดทิฐิออก แล้วมองตัวเอง จะเข้าใจเพื่อนมากขึ้นเยอะเลย โดยเฉพาะเวลาเพื่อนทำอะไรไม่ถูกใจเรา

คิดถึงคำของอุดม แต้ ขึ้นมาเลยค่ะ ที่ว่าเราควรให้โอกาสคนอื่น เพราะเราก็คงอยากได้โอกาสนั้นเหมือนกัน (จำผิดขออภัยค่ะ ฟามจำสั้น เหะๆ)

ว่าแต่น้องหมูน่ารักจังเลยนะคะ
เพื่อนแม่ปุ๊กเคยเลี้ยงหมูค่ะ น่ารักมากกกกกกก เชื่องมาก อึเป็นที่เป็นทางด้วย มีวันนึงขโมยเข้าบ้าน น้องหมูไล่กัดหยั่งก๊ะตัวเองเป็นหมาเลยค่ะ น่ารักเหนือคำบรรยายจริงๆ แต่น่าเสียดายที่เค้าโดนตะขาบกัดตายไปแล้วค่ะ หมูน่ารักแสนรู้แบบนี้จะหาได้ที่ไหนอีกก็ไม่รู้


โดย: Hobbit วันที่: 4 เมษายน 2550 เวลา:10:01:18 น.  

 

สวัสดีค่ะ...

อยากฟังเรื่องอื่นๆบ้างง่ะ...เรื่องโรแมนติกก็ดีนะค่ะ มีเล่าให้ฟังไหมเอ่ย...


โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 4 เมษายน 2550 เวลา:16:40:36 น.  

 
ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆทุกคนที่แวะมาทักทายนะคะ จขบ.เข้าเนตที่บ้านไม่ได้หลายวันเลยไม่ได้ไปทักทายเพื่อนๆ แถมที่ทำงานก็ยุ่งจริงๆช่วงนี้ แต่ตอนนี้เนตที่บ้านใช้ได้แล้ว แล้วจะไปหาเพื่อนๆนะคะ พรุ่งนี้จะอัพบล็อกเรื่องอื่นให้ได้อ่านกันด้วย หลังจากดองมานานจนเน่า แหะ แหะ แต่ตอนนี้กำลังดี๊ด๊ากับงานหนังสืออ่านะ อิอิ


โดย: Kitsunegari วันที่: 5 เมษายน 2550 เวลา:23:57:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Kitsunegari
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





"One Ring to Show Our Love...
One Ring to Bind Us...
One Ring to Seal Our Love...
And Forever to Entwine Us..."

สมาชิกสภาขาว
Friends' blogs
[Add Kitsunegari's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.