Group Blog
 
<<
มีนาคม 2554
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
12 มีนาคม 2554
 
All Blogs
 

เรา- สอง- คน ตอน ยอดรัก (ตอนจบ) ( ตอนพิเศษของ “ เรา – สอง – สาม - คน” ) (ฟิค สายชล – ลูกยอด )

เรา- สอง- คน ตอน ยอดรัก (ตอนจบ) ( ตอนพิเศษของ “ เรา – สอง – สาม - คน” ) (ฟิค สายชล – ลูกยอด ) 20 up only


คำเตือน ฟิคตอนนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง สำหรับเด็กดีที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะทั้งหลาย รวมทั้งคนที่รับเรื่องราวความรักแบบ boy’s love ไม่ได้ หากเป็นเช่นที่กล่าว ขอความกรุณาออกจากบล็อคของ hunny อย่างสันตินะคะ (อ้อ ขอเตือนสำหรับผู้ที่เป็นโรคหัวใจ กรุณาเตรียมอุปกรณ์ช่วยชีวิต เช่น เครื่องกระตุ้นหัวใจ ถังอ๊อกซิเจน เลือดสำรอง ยาดม ยาลม ยาหม่อง พิมเสนน้ำไว้ให้พร้อมนะคะ.....ด้วยความปรารถนาดีจาก hunny ค่ะ ^_^)

############################################

ยอดรัก (ตอนจบ)



ระยะทางระหว่างบ้านของดอกรัก ถึง เรือนไทยซึ่งเป็นที่ตั้งของคณะแตรวงชื่อดัง ที่จริงแล้ว ก็ไม่ได้นับว่าห่างไกลกันสักเท่าไหร่เลย ทั้งๆที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันแท้ๆ แต่ทำไมวันนี้ สายชลกลับถึงรู้สึกว่ามันอยู่ไกลกันนัก เขารีบขับรถโดยใช้ความเร็วสุดสุด แต่ก็ยังนับว่าเชื่องช้าเกินไปจนชักจะไม่ทันใจที่ร้อนรุ่มเหมือนดังถูกไฟเผาของเขาอยู่แล้ว เด็กหนุ่มหน้าหวานผู้เป็นยอดรักยอดดวงใจซึ่งตกต้องอยู่ภายใต้อารมณ์เสน่หา เอนหลังนั่งพิงพนักอยู่บนเบาะข้างคนขับ เสียงหอบครางเล็กๆที่หลุดออกจากกลีบปากอิ่มสีสด เกือบจะทำให้สมาธิที่สมควรจดจ่ออยู่กับการขับรถแตกกระเจิง สายชลมุ่งสายตาแน่วแน่ให้อยู่แต่บนถนนข้างหน้า พยายามไม่วอกแวกคิดเรื่องอื่น ถึงแม้ว่า ลูกแมวน้อยยั่วสวาทจะเริ่มสำแดงเดช ด้วยการโน้มกายเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ใบหน้าสวยซุกไซร้คลอเคลียเจ้าของหัวใจ มือเรียวสอดเข้าใต้เสื้อสัมผัสแผงอกกว้างของชายหนุ่ม

“.......พี่สายชล.....”

“อะ....อะไรเหรอ?? ลูกยอด...”

“........เมื่อไหร่จะถึงบ้านซักที??? ......ชั้น.....จะทนไม่ไหวแล้วนะ.....”

“.......อีกแป๊บเดียวก็ถึงบ้านแล้วล่ะ......ลูกยอด......เป็นอะไรหรือเปล่า??.... ไม่สุขสบายตรงไหนงั้นเหรอ???...”

สายชลถามลูกยอดด้วยความเป็นห่วง ทว่า รอยยิ้มหวานๆกับแววตายั่วยวนที่ตอบรับกลับมาให้เห็นนั้น ทำให้เขารู้ว่า เขากำลังคิดผิด เจ้าแมวน้อยตัวแสบคนนี้ยังคงดูมีความสุขดีเสียด้วยซ้ำ แถมดูท่าจะสนุกสนานกับการกลั่นแกล้งคนที่ใช้ความอดทนอย่างยิ่งยวดในการข่มใจตัวเองเช่นเขาอยู่ไม่น้อย มือบางๆจับมือของชายร่างสูงเลื่อนมาสัมผัสที่แกนกายหว่างขาของตน เสียงกระซิบแผ่วเบาเอ่ยที่ริมหู

“.......ไม่สุขสบาย......ตรงนี้......มันต้องการพี่.....จนทนไม่ไหว....”

สายชลอยากจะตบปากตัวเองจริงๆที่ใช้คำถามเปิดประเด็นเช่นนี้กับคนที่ถูกมอมเมาด้วยฤทธิ์ยาปลุกกำหนัด ไม่น่าถามเลย....คำถามโง่ๆซึ่งไม่ควรใช้ถามในเวลาแบบนี้.......เวลาที่กาลเทศะไม่เอื้ออำนวยต่อการกระทำตามความปรารถนาของหัวใจ...... เขาต้องใช้พลังไม่น้อยที่จะเก็บกลั้นความต้องการซึ่งจวนเจียนจะระเบิดอยู่รอมร่อ ปลายเท้ายันเหยียบคันเร่งจนมิด ส่งผลให้รถกระบะคันใหญ่แล่นฉิวรวดเร็วราวลมกรดก็ไม่ปาน



เสียงรถจอดดังแหลมแสบทะลุแก้วหูที่หน้าบ้าน ทำให้ตะนอยอยากจะด่าไอ้พวกเด็กซ่าที่ไม่รู้จักมารยาทบนท้องถนนเสียจริงๆ.....เด็กเหลือขอที่ชอบซิ่งรถก่อความเดือดร้อนให้คนอื่นพวกนี้เนี่ย ไม่รู้ว่ามันกลัวจะไม่ทันรถด่วนสายบ้านตาลเดี่ยว - ยมโลกหรือยังไง ถึงได้รีบร้อนกันไปตายนัก ...... กะเทยเฒ่าเดินจ้ำพรวดๆออกไปเปิดประตูเรือนด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ตั้งท่าจะฝากโอวาทให้สาแก่ใจเสียหน่อย ทว่า เธอก็ถึงกับนิ่งอึ้งตกตะลึงอ้าปากค้าง เมื่อ คนๆนั้นช่างห่างไกลจากที่เธอคิดลิบลับ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนที่ก่อเสียงปวดประสาทนั่น คือหนุ่มหน้าคมผู้มีศักดิ์เป็นเขยขวัญสุดที่รัก ซึ่งปกติแล้วจะเป็นคนสุภาพ แสนดี ขับรถก็นิ่มนวลเหมือนดังบินได้อยู่บนท้องฟ้า คำพูดที่ตระเตรียมมาพร้อมจะด่าถูกกลืนกลับเข้าไปในลำคอแทบไม่ทัน

“อ้าว!! คุณสายชล......เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ??? ทำไมวันนี้กลับบ้านแต่หัววันเชียว แถมยังขับรถเร็วขนาดนี้อีก.....มีอะไรหรือเปล่า??”

“.....มะ....ไม่....ไม่มีอะไรครับพี่ตะนอย.....ผมขอโทษที่ทำเสียงดังหนวกหูนะครับ...........”

สายชลอุ้มลูกยอดลงจากรถแล้วตรงดิ่งเข้าบ้านทันที ท่าทางของเขาดูรีบร้อนลุกลี้ลุกลนผิดปกติ แถมร่างบอบบางที่อิงซบอยู่ในอ้อมอกของเขาก็มีท่าทีแปลกๆ ลูกยอดมีสีหน้าแววตาหยาดเยิ้มไม่ต่างจากคนเมา อีกทั้งยังดูออเซาะฉอเลาะคนรักจนเกินงาม ยิ่งทำให้เธอสงสัยจนอดถามไม่ได้

“แล้วนั่น ลูกยอดเป็นอะไรไปคะ!! ทำไมหน้าแดงอย่างนั้นล่ะ?? ตอนก่อนจะไปบ้านไอ้ดอกรักชั้นเห็นมันยังดีๆอยู่เลยนี่!! ......ทำท่าอย่างกับไปซดเหล้ามางั้นแหล่ะ......นี่ลูกยอดไปกินเหล้ามารึไงคะ?? ทุกทีเจ้าเด็กนี่ไม่เคยกินเหล้าเลยนะ!! .....เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า!! โอ๊ยยย !! นี่ชั้นงงไปหมดแล้วนะเนี่ย!! ....”

“......ไม่มีอะไรหรอกครับ......พี่ตะนอยไม่ต้องห่วงนะครับ เรื่องของลูกยอดผมจะดูแลเอง......ตอนนี้ ผมกับลูกยอดอยากจะพักผ่อน......ถ้าไม่จำเป็น ก็ไม่อยากให้ใครมารบกวน........อ้อ อาหารเย็นวันนี้ พี่ตะนอยไม่ต้องรอผมกับลูกยอดนะครับ........”

สายชลว่าพลางเปิดประตูเข้าไปในห้องแล้วรีบปิดมันลงกลอน แม้ว่าตะนอยจะยังงงกับท่าทีของคู่รักทั้งสอง แต่เธอก็ไม่บังอาจซักถามอะไรต่อ ถึงสายชลจะอยู่ในฐานะลูกรักอีกคนหนึ่ง แต่การที่เธอจะเข้าไปเซ้าซี้ถามนู่นถามนี่ โดยที่หนุ่มหน้าคมไม่เต็มใจจะตอบล่ะก็ คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ สู้อยู่เฉยๆดีกว่า อย่าหาเรื่องใส่ตัวเป็นอันดีที่สุด อีกอย่าง เพราะอาศัยอยู่ในเรือนหลังเดียวกันมาเป็นเวลานานพอสมควร ตะนอยจึงพอจะเดาได้ลางๆว่า อาการแปลกๆที่คู่รักวัยกำดัดทั้งสองแสดงนี้ หมายถึงอะไร ดูท่าว่าสายชลคงจะดูแลลูกยอดแบบถึงใจไปจนถึงเช้าวันพรุ่งนี้แน่ๆ กระเทยสูงวัยเดินไปที่ครัวอย่างหน่ายๆ อาหารเย็นที่อุตส่าห์เตรียมไว้ สงสัยเธอคงต้องกินคนเดียวอีกตามเคย เวลานี้คงไม่มีอะไรที่จะหอมหวานแสนอร่อยได้เท่ากับอาหารใจที่สองคนนั้นมอบให้แก่กันแล้วกระมัง



ภายในห้องกว้าง สายชลวางลูกยอดลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม เขาไล่ฝากรอยจูบไปจนทั่วทั้งร่างบอบบางอย่างโหยหา ชายหนุ่มลูบไล้ผิวเนียนนุ่มน่าสัมผัสอย่างเพลิดเพลินมือไม่รู้เบื่อ ปลายนิ้วเลิกชายเสื้อซึ่งปกปิดเรือนกายของคนรัก ตั้งใจจะถอดมันออก ทว่า ลูกยอดกลับแตะมือของสายชลเป็นเชิงห้าม พร้อมทั้งส่งยิ้มให้เขา มือน้อยผลักร่างสูงออกห่างเบาๆ

“......เดี๋ยวก่อน.....พี่สายชล.......”

เด็กหนุ่มค่อยๆยันกายลุกขึ้นพลิกคร่อมร่างสูงใหญ่ นัยน์ตาหวานเยิ้มซ่อนแววซุกซนน่าค้นหา รอยยิ้มละไมระบายอยู่บนใบหน้างาม นิ้วเรียวเล็กประหนึ่งดังกิ่งอ่อนของยอดไม้ยกขึ้นปลดกระดุมเสื้อของตนออก.....ทีละเม็ด....ทีละเม็ด....ค่อยๆทำอย่างเชื่องช้าเนิบนาบ ราวกับตั้งใจจะกลั่นแกล้งโหมเปลวไฟอันร้อนระอุในใจของคนที่เฝ้ามองให้ลุกไหม้โชติช่วงอยู่รอนๆ ชายเสื้อที่เป็นอิสระจากการยึดตรึงของกระดุมอันจิ๋ว เปิดออกกว้างขึ้นทีละนิด ผิวพรรณขาวผ่องภายใต้ร่มผ้าอวดเผยวับๆแวมๆ ยิ่งเสริมสร้างความอยากรู้อยากเห็นให้หนุ่มหล่อคมจนเกือบจะทนไม่ได้ มือเล็กบรรจงถอดเสื้อนอกออกช้าๆ ลาดไหล่บอบบางซึ่งซุกแอบซ่อนมิดไว้ปรากฏแก่สายตา เสื้อของหนุ่มนักพัฒนาที่ถูกเขาสวมใส่ ค่อยๆเลื่อนหลุดลู่ไปตามลำแขนยาว ร่วงตกลงไปกองพับระบนพื้น สายชลนิ่งงันจับจ้องการกระทำชวนมองของคนรัก แม้จะเป็นแค่เพียงการถอดเสื้อธรรมดาๆ แต่สำหรับเขา มันช่างเป็นการเปลื้องผ้าที่แสนยวนตายวนใจเสียนี่กระไร แค่นั้นยังไม่พอ ร่างงามตรงหน้ายังนึกสนุกด้วยการเอื้อมมือข้างหนึ่งมาแตะที่บ่าของเขาเพื่อเป็นหลักยึด แล้วโยกย้ายส่ายพลิ้วเรือนกายดังเกลียวคลื่น เหมือนกับการร่ายรำของนางระบำเปลือย แต่ลูกยอดกลับทำได้น่าดูมากกว่าเป็นร้อยเป็นพันเท่า ร่างบางเงยหน้าขึ้น หลับตาพริ้ม กลีบปากอิ่มเผยอน้อยๆ พอให้เสียงกระเส่าชวนฝันหลุดลอดออกมากระตุ้นราคะคนที่กำลังต้องมนต์เสน่หา

“.......อา......”

ลูกยอดยกมือของสายชลขึ้นแนบแก้มระเรื่อ แล้วประทับรอยจุมพิตลงไป ค่อยๆเลื่อนมือใหญ่นั้นไล้ผ่านเรื่อยมา ตั้งแต่..... ผมนุ่มสลวย.... ใบหน้าสวยหวาน........ลำคอเพรียวระหง....เนินอกอวบอิ่ม.... เอวเล็กคอดกิ่ว......หน้าท้องแบนราบ......สะโพกกลมกลึง.....และตรงนั้น..... จุดอ่อนไหวที่สุดของร่างกายซึ่งกำลังเอิบอูมเพราะแรงกำหนัดจนน่าอึดอัดอยู่ภายใต้กางเกงชั้นใน เขามองสายชลอย่างยั่วเย้าเร้าวิงวอน พร้อมกับเอ่ยกระซิบเสียงพร่า

“.......พี่สายชล.....ช่วยชั้นที.....ชั้นต้องการพี่เหลือเกิน.....”

สายชลทำตามคำสั่งนั้นอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาคมคายเอนกายทาบทับร่างบอบบาง มืออุ่นถอดกางเกงของลูกยอดออกจนเหลือเพียงแต่ร่างเปล่าเปลือย ริมฝีปากได้รูปปะพรมจูบไปทั่วเรือนร่างของคนรัก

“.......พี่ก็ต้องการลูกยอด....ต้องการ.....จนอยากจะกลืนกินไปทั้งตัวแล้ว....”

“.......งั้นก็.....กินซะสิ......”

ลูกยอดโน้มใบหน้าของคนรักลงมาแนบจูบอ่อนหวาน นัยน์ตาสวยใสส่องประกายเชิญชวน สะโพกเล็กยกขึ้นเสียดสีแกนกายแข็งขึงชูชันของคนหน้าคม

“..........กินเข้าไปเลย.....เพราะ...ชั้นเป็นของพี่..........และพี่.....ก็เป็นของชั้น....”

กามตัณหาที่โหมกระหน่ำอยู่ในใจถึงคราวระเบิดพลุ่งพล่าน สายชลปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่ปกคลุมกายตนออกอย่างรวดเร็ว แล้วขว้างทิ้งไปให้พ้นทางโดยไม่ใยดี รูปร่างกำยำอุดมไปด้วยมัดกล้ามราวกับรูปปั้นเทพบุตรชวนให้หลงใหล ชายหนุ่มจรดปลายจมูกโด่งสูดกลิ่นหอมกรุ่นจรูงจิตของคนรัก พลางไล้มือลูบทั่วผิวพรรณเปล่งปลั่งขาวนวล ใบหน้าคมเลื่อนลงสู่กายเบื้องล่างของคนหน้าหวาน ริมฝีปากบางครอบครองส่วนนั้นอันน่าใคร่ของลูกยอดทั้งหมด สายชลใช้ปลายลิ้นโลมเลียดูดดุนรสชาติน่าติดใจของแท่งเนื้อนี้อย่างเอร็ดอร่อย ฟันซี่เล็กขบเบาๆที่ปลายยอดสร้างความรู้สึกเสียวซ่านให้อย่างที่สุด จนทำให้เด็กหนุ่มถึงกับทนไม่ได้ ร่างกายบิดร่านเร่าด้วยความทรมานระคนรัญจวน

“......อ๊า.....พี่สายชล.....อ๊า....”

ลูกยอดใช้มือดันตวัดพลิกกายของสายชล แล้วโน้มตัวลงสู่เบื้องล่างของเขาแทน หนุ่มน้อยทำแบบเดียวกันกับสิ่งที่คนรักกำลังทำให้ ริมฝีปากอิ่มอมแกนกายของร่างสูงแล้วดูดกลืนกินอย่างปรารถนา แม้สายชลจะประหลาดใจกับการกระทำเช่นนี้ของลูกยอด แต่ความรู้สึกในโพรงปากอุ่นชื้นนั้นช่างสุดแสนวิเศษไม่ต่างกับการสอดใส่เข้าไปในตัวของลูกยอดเลย ปลายลิ้นของคนหน้าคมยิ่งเพิ่มความหนักหน่วงของการเล้าโลม ต่างฝ่ายต่างเคลิบเคลิ้มกับความรู้สึกวาบหวามของการกระตุ้นและถูกกระตุ้นในคราวเดียวกัน จนห้ามเสียงร้องครางอย่างสุขสมไว้ไม่ได้

“.....อื้ม.....ดี....”

“....อ้ะ....อ๊า...”

หยาดน้ำขาวขุ่นหลั่งรินออกจากทั้งสองร่าง รสชาตเฉพาะตัวของคนรักช่างหวานหอมไม่ต่างจากน้ำผึ้งป่า สายชลดึงลูกยอดขึ้นมามอบจุมพิตร้อนแรงเป็นรางวัล เด็กหนุ่มรับจูบนั้นอย่างเต็มใจพลางบดเบียดเรือนกายเข้าชิดสนิทแนบร่างแกร่งของคนรัก

“........พี่สายชล........ชั้น.......ต้องการพี่.....”

แม้จะเพิ่งปลดปล่อยไปเมื่อครู่ แต่ฤทธิ์ยาที่ลูกยอดได้รับนั้น ส่งผลรุนแรงต่อเนื่องอย่างไม่น่าเชื่อ ความต้องการที่มีมันมากล้นขึ้นเรื่อยๆ จนดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด ลูกยอดเอื้อมมือไปสัมผัสจุดอ่อนไหวของสายชล พลางใช้นิ้วน้อยๆปลุกเร้าความปรารถนาของเขาให้ก่อปะทุขึ้นมาอีกครั้ง น้ำหนักที่นวดคลึงจากโคนสู่ปลายสร้างความรู้สึกดีจนตาพร่ามัว ทั้งวาบหวามหวั่นไหวจนสุดจะทานทน ชายหนุ่มแยกเรียวขาเล็กออกกว้างแล้วสอดใส่ความต้องการเข้าไป ช่องทางแคบรัดรึงความเป็นชายของเขาให้ปวดหนึบไปหมด จนเขาเผลอไผลกระแทกกระทั้นแทรกกายอย่างลืมตัว

“.....อ๊ะ.....อ๊า.....”

เสียงครางหวานหลุดออกมาจากกลีบปากสีสดคู่สวย ลูกแมวน้อยตะปบข่วนเสือใหญ่ที่แผ่นหลังเป็นทางยาวเพื่อระบายความเจ็บ ปลายเล็บโค้งมนจิกลงบนผิวเนื้อสีแทนฝังรอยลึกรูปพระจันทร์เสี้ยว ทว่า น่าแปลกที่มันกลับยิ่งสร้างความซาบซ่านให้พูนทวีเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว เจ้าเสือร้ายขบกัดเบาๆที่ซอกคอขาวจารึกความเป็นเจ้าของ แล้วเลื่อนมาขบเม้มที่ปลายยอดอกสีชมพู ยิ่งทำให้หนั่นเนื้อสะโพกเล็กตอดเกร็งกระชับแกนกายแข็งขึงมากขึ้นเรื่อยๆ

“.....อ๊า....พี่....สายชล.....อ๊า.....”

เสียงเย้ายวนชวนให้ครอบครองฟังไพเราะเสนาะหู ลูกยอดกอดกระหวัดคนรักแนบแน่นจนรับรู้ถึงหัวใจที่เต้นแรงระรัว ขาเรียวยาวทั้งสองข้างยกสูงขึ้นก่ายเกาะรอบเอวของร่างเบื้องบน องศาของการสอดประสานยิ่งเพิ่มความสนิทชิดใกล้ ชายหนุ่มเสือกกระสนกายเข้าลึกหนักหน่วง...... สอดเข้า...ถอยออก....สลับเสียดสีอย่างรวดเร็วจนได้ยินเสียงเปียกลื่นของน้ำหล่อเลี้ยงที่รินไหล จุดกระสันภายในถูกกระตุ้นเพราะการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ยิ่งทำให้หนุ่มน้อยกลืนกินคนรักอย่างโหยกระหาย

“.....อ๊า.....อ๊า.....”

ลูกยอดดันสายชลให้พลิกกลับมาอยู่ตำแหน่งเดิมใต้ร่างของเขาอีกครั้ง โดยที่สายสัมพันธ์ยังคงฝังแน่นไม่หลุดออกจากกัน หนุ่มหน้าหวานกดสะโพกหนักๆ บดเบียดเน้นความเป็นชายนั้น พลางซุกกายเข้าออดอ้อนคลอเคลีย

“......อีก......พี่....สายชล.....เอาอีก.....”

ร่างเล็กขยับโยกขย่มพลิ้วด้วยความเสน่หา สายชลแทรกกายขึ้นกระแทกตามจังหวะที่ร่างเบื้องบนนำพา พายุแห่งกามารมณ์ที่โหมกระหน่ำรุนแรงทำให้ทั้งสองคนไม่รับรู้อะไรอีกต่อไป ต่างฝ่ายต่างตอบสนองความปรารถนาของกันอย่างร่านร้อน จนตอนนี้ไม่รู้ว่าใครคลั่งกว่าใครแล้ว

“.....อ๊า....อ้ะ...”

สายชลมีความสุขทุกครั้งที่ได้ร่วมรักกับลูกยอด ทว่า คราวนี้ เขากลับรู้สึกดียิ่งกว่าครั้งไหนๆ ......ช่างเป็นบทรักที่ร้อนรุ่มและเร้าใจจนเกินบรรยาย ริมฝีปากบางได้รูปยกยิ้มพึงใจ เสียงทุ้มใหญ่หลุดครางร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว

“......อา.....ลูกยอด...อา.......”

สองร่างกระตุกวูบเมื่อเดินทางล่วงล้ำสู่ปลายฝัน หยาดหยดปรารถนาพวยพุ่งหลั่งรินรดกันและกัน เสียงหอบหายใจดังก้องในห้องกว้าง สายชลโน้มใบหน้าที่แสนรักลงมาจูบปลอบประโลม ไม่ว่าเมื่อไหร่ รสจูบของริมฝีปากนี้ก็หอมหวานตราตรึงหัวใจเสมอ จนไม่เคยหยุดความต้องการที่จะครอบครองเอาไว้ได้เลยสักครั้ง ชายหน้าคมจับมือเล็กของลูกยอดขึ้นมาประทับจุมพิตลงไป แล้วนำมาวางอยู่บนเนินอกข้างซ้ายของของตน


......มือนี้.....เกาะกุมหัวใจ.....รวมทั้งชีวิตทั้งชีวิตเอาไว้ .....


......จากนี้......จนวันตาย......ชีวิต....วิญญาณ...ความรัก....ทั้งหมด จะขอมอบให้เจ้าของมือนี้แต่เพียงผู้เดียว.....


ลูกยอดทรุดกายลงอิงซบบนแผงอกกว้าง ฤทธิ์ยาที่ก่อความปั่นป่วนให้กับร่างกายอย่างร้ายกาจ ถึงคราวสิ้นฤทธิ์สูญสลาย ดวงตาสวยซึ้งค่อยๆปิดลงพร้อมกับสติที่เริ่มจะดับวูบลางเลือน ทว่า ก่อนที่ทุกอย่างจะหลงเหลือแต่ความมืดมิด เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูก็สร้างรอยยิ้มบางๆ ให้ประดับอยู่บนใบหน้างดงาม


......พี่รักลูกยอดนะ.....


ไม่รู้ว่าสิ่งที่ได้ยินนั้นคือความจริงหรือความฝัน แต่นั่นไม่สำคัญหรอก......ที่แน่ๆ เขามีความสุขเหลือเกิน สายชลโอบกอดลูกยอดอย่างอ่อนโยน ร่างบางได้แต่นอนนิ่งหายใจช้าๆ สม่ำเสมอ ซึ่งนั่นพอจะทำให้รู้ว่า ยอดดวงใจของเขาเข้าสู่นิทรารมย์เสียแล้ว เขามองคนรักที่กำลังหลับสนิทด้วยรอยยิ้ม มีเพียงเสียงงึมงำละเมอที่ตอบรับกลับมาแผ่วๆ แม้มันจะฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่นัก แต่สำหรับเขา มันช่างเป็นถ้อยคำหวานที่ไพเราะเสียยิ่งกว่าคำใดๆในโลกนี้เสียอีก


.......ชั้นก็รักพี่สายชล......





“ไอ้ดอกรัก!!! ชั้นจะฆ่าแก!!!! “

นี่คือคำแรกที่หลุดออกจากริมฝีปากจิ้มลิ้มหลังจากที่ได้รับทราบเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับตนเอง ใบหน้าหวานแดงก่ำ มือทั้งสองข้างกำแน่นเพราะความโกรธ เขาอยากจะตรงดิ่งไปอัดไอ้เพื่อนตัวแสบให้หายแค้นเสียเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ติดว่า ร่างกายของเขาเมื่อยล้าจนเจ็บร้าวระบมไปหมดทั้งตัวอย่างที่เป็นอยู่นี่ล่ะก็...... ฮึ่มมมม!!!ไอ้ดอกรักเอ๊ย!! แกไม่รอดแน่!!.......

สายชลหัวเราะเบาๆ เมื่อได้เห็นอาการกระฟัดกระเฟียดที่สุดแสนจะน่ารักน่าชังของหนุ่มน้อยหน้ามน ตอนนี้เขารู้สึกอารมณ์ดีเป็นที่สุด ช่วงเวลาที่จำต้องห่างจากสัมผัสอันน่าหลงใหลของคนหน้าหวาน ถูกแทนที่อย่างคุ้มค่าด้วยบทรักอันเร่าร้อน จนเขาชักจะเริ่มติดใจในฤทธิ์ยาวิเศษของพ่อหนุ่มล่ำนั่นเสียแล้ว แต่เรื่องนี้ก็คงจะเป็นได้แค่ความลับส่วนตัวที่สมควรเก็บซ่อนเอาไว้ข้างใน จะบอกลูกยอดไม่ได้เด็ดขาด ไม่เช่นนั้น สุดที่รักของเขาคงโกรธหนักจนไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้แน่ๆ ชายหนุ่มดึงรั้งลูกยอดเข้ามากอดแน่นๆ พร้อมทั้งหอมแก้มกลมนิ่มนั้นฟอดใหญ่ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

“เอาไว้ให้ลูกยอด ลุกลงจากเตียงไหวก่อนเถอะ...... แล้วเราค่อยไปจัดการนายดอกรักทีหลัง ก็ยังไม่สายนะ...หึๆๆ “

“นี่!! พี่สายชล!! ไม่ต้องมาหัวเราะเยาะชั้นเลยนะ!! พี่ก็พูดได้สิ พี่ไม่ได้โดนแบบชั้นนี่!! ฮึ่ยยยย !! “

ลูกยอดทำหน้าง้ำ แถมยังโวยวายใส่สายชลอย่างงอนๆ จากที่โกรธเคืองนายดอกรักอยู่ดีๆ ทำไมถึงได้พาลมาเหวี่ยงเขากันหนอ??... คนหน้าคมส่ายศีรษะยกยิ้มเอ็นดู พลางเอ่ยเสียงออดอ้อนเอาใจ

“อย่าโกรธพี่สิครับ คนดี.....พี่ไม่ได้ทำอะไรลูกยอดซักหน่อย ”

“ไม่ได้ทำได้ยังไง!! พี่ก็เหมือนกันนั่นแหล่ะ!! ดูสิ..... เนี่ย!! รอยช้ำพวกนี้เนี่ย....ถ้าพี่ไม่ทำแล้วใครจะทำกันเล่า!! ฮึ่มมม!! คิดดูสิ ถ้าคนอื่นมาเห็นเข้า เค้าจะคิดยังไงกับชั้นกันล่ะ !! น่าอายชะมัด!! “

“ก็ไม่ต้องให้ใครเห็นสิ .....ร่องรอยบนร่างกายของลูกยอด ให้พี่เห็นคนเดียวก็พอ.......ลูกยอดเป็นของพี่ไม่ใช่เหรอ??....”

สายชลยิ่งกระชับคนในอ้อมกอดแน่นขึ้น ริมฝีปากบางมอบจูบแสนหวานที่ข้างขมับ แล้วเลื่อนใบหน้าหล่อเหลาลงประทับจุมพิตตามร่องรอยที่ว่า ทั้งซอกคอ ลาดไหล่ หรือแม้แต่บนมือนุ่มนวลของหนุ่มหน้าสวย.....สัมผัสอ่อนโยนซึ่งเต็มเปี่ยมด้วยความรักจากผู้ชายคนนี้ ทำให้อารมณ์ขุ่นมัวของลูกยอดค่อยๆ เจือจางลง ถึงจะยังเคืองที่พี่สายชลทำให้เขาต้องได้รับความอับอายจนไม่กล้าออกไปสู้หน้าใครๆก็เถอะ.....แต่ไม่เป็นไรหรอก....จะยอมยกให้พี่สายชลก็แล้วกัน ร่างบางเบียดซุกกายซบแนบอกของชายร่างสูง เขานิ่งเงียบสักพัก ก่อนจะกล่าวขึ้นมาลอยๆ

“.....เกือบไปแล้ว.....”

ถ้อยคำสั้นๆที่อยู่ๆก็หลุดออกจากกลีบปากเอิบอิ่มนั้น สร้างความฉงนให้สายชลไม่น้อย เขาถามลูกยอดอย่างประหลาดใจ

“....อะไรเหรอ?? ลูกยอด....”

“.....พี่สายชล.......ถ้าคนที่ทำเรื่องนี้กับชั้น ไม่ใช่ดอกรัก.....แต่เป็นคนอื่น.....ชั้นจะทำยังไงดี?? “

ลูกยอดดันตัวผละออกจากอ้อมกอดของคนรัก แล้วจ้องมองเขาด้วยแววตาหวั่นไหวระคนสับสน คิ้วเรียวขมวดมุ่น เสียงหวานใสถามแผ่วด้วยความไม่แน่ใจ

“.....ถ้าร่างกายของชั้น ตกเป็นของคนอื่นแล้ว.....พี่จะยังรักชั้นไหม๊??.....”

“.....แล้ว ลูกยอดคิดว่า พี่จะยังรักลูกยอดหรือเปล่าล่ะ??....”

สายชลถามคนตรงหน้ากลับ ถึงจะเป็นคำถามเดียวกัน แต่มันก็เป็นการยากที่คนถูกถามจะสรรหาคำตอบใดๆเพื่อมาตอบคำถามนั้นได้ แม้จะรู้ดีว่า คนๆ นี้ไม่มีทางจะตอบปฏิเสธ ......แต่ มันช่างน่ากลัวนัก....กลัวว่าถ้าคำตอบนั้น ไม่ตรงกับสิ่งที่เขาคิด .....แล้วจะทำอย่างไรดี?? เขาจะมีชีวิตอยู่ได้หรือ??.....

“ ชั้น.....ไม่รู้......ชั้นรู้แต่ว่า.........ถ้าวันใดที่ชั้นกลายไปเป็นของคนอื่น.......วันนั้นจะกลายเป็นวันสุดท้ายของชีวิตชั้น.....”

“......วันสุดท้ายของลูกยอด......จะเป็นวันสุดท้ายของสายชลเหมือนกัน....”

ร่างสูงดึงหนุ่มน้อยเข้ามาแนบกอดอีกครั้ง มือทั้งสองข้างลูบแผ่นหลังเล็กนั้นช้าๆ น้ำเสียงแข็งเข้มแต่กลับเจือซ่อนความอ่อนแอพรั่งพรูหลุดจากริมฝีปากบาง

“วินาทีแรกที่พี่เห็นลูกยอดมีสภาพแบบนั้นอยู่ในบ้านของดอกรัก พี่ก็ทนไม่ได้.....พี่แทบอยากจะฉีกเนื้อไอ้หมอนั่นเป็นชิ้นๆด้วยมือของพี่เอง ......พี่ทนไม่ได้ที่จะเห็นลูกยอดของพี่กลายเป็นของใคร.......แต่ ลูกยอด รู้ไหม๊??.....สิ่งที่พี่ทนไม่ได้ยิ่งกว่านั้นก็คือ..... พี่กลัวเหลือเกิน.......กลัวว่าที่ลูกยอดทำแบบนั้นลงไป....เป็นเพราะลูกยอดไม่ได้รักพี่อีกแล้ว.....”

ชายหนุ่มเชยคางมนขึ้นมาประทับจูบ นัยน์ตาคมเข้มสีดำขลับจดจ้องเข้าไปในดวงตากลมโตคู่สวยที่สั่นไหวระริก ภายใต้นัยน์ตาสีอ่อนนี้ สะท้อนภาพตัวตนของเขาอยู่.....คนที่รักลูกยอดเหนือสิ่งอื่นใด......รักยิ่งกว่าชีวิตตัวเอง

“......ร่างกายวันหนึ่งก็เสื่อมสลาย......แต่หัวใจต่างหากที่ยังคงอยู่.....ถึงลูกยอดจะเป็นยังไง ถึงแม้ร่างกายนี้จะตกเป็นของใคร แต่ถ้าหัวใจของลูกยอดยังเป็นของพี่ ......พี่ก็ขอสัญญาว่า หัวใจของพี่จะเป็นของลูกยอดเช่นกัน......”

คำมั่นที่เปล่งออกมานั้น ช่วยปลอบประโลมเด็กหนุ่มจากความกังวลใจทั้งหลายให้จางหายไปได้อย่างประหลาด ลูกยอดยกมือของสายชลขึ้นวางแนบอก จรดริมฝีปากอิ่มลงบนมือใหญ่ที่แสนอบอุ่นนั้น

“.....พี่สายชล......ชั้นขอโทษ เรื่องที่เกิดขึ้น ชั้นไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าชั้นทำอะไรลงไป.......แต่ชั้นอยากให้พี่เชื่อใจชั้น ว่าชั้นรักพี่ที่สุด.....ร่างกายของลูกยอด.....หัวใจของลูกยอด....เป็นของพี่สายชลคนเดียว.....ชั้นจะไม่ยอมเป็นของใครทั้งนั้น.....”

“.....พี่เชื่อใจลูกยอดนะ.....”

ทั้งคู่มอบรอยยิ้มและอ้อมกอดเปี่ยมรักให้แก่กัน....... ถึงใครหน้าไหนจะมาทำเรื่องชั่วร้ายที่พรากเราห่างไกล .....แต่จะไม่มีวันพรากหัวใจสองดวงนี้ให้แยกออกจากกันได้เป็นอันขาด......

“ว่าแต่....... ลูกยอดไม่รู้ตัวจริงๆเหรอ ว่าทำอะไรลงไปบ้างน่ะ??....”

“อืม....ชั้นจำอะไรไม่ได้เลย ชั้นจำได้แค่ว่าชั้นไปหาไอ้ดอกรักที่บ้าน ......เผลอกินยาบ้าบอของมัน.......แล้วทุกอย่างก็เลือนหายไป ...... มารู้ตัวอีกที..... ก็อยู่ในสภาพนี้..... กับพี่..... ที่บ้านของเรา......พี่สายชล บอกชั้นหน่อยสิ ว่าชั้นทำอะไรน่าอายๆลงไปบ้างหรือเปล่า?? ”

“ ไม่น่าอายหรอก.......ลูกยอดของพี่....ทั้งเย้ายวน.......ทั้งเซ็กซี่จนเกินห้ามใจ......แบบสุดๆต่างหาก...”

สายชลว่าพลางเอนกายลงทาบทับคนหน้าหวาน แม้ลูกยอดจะพยายามขยับตัวถอยออกมาให้ห่าง ทว่า ลำแขนแข็งแกร่งดังเหล็กกล้า ก็ตรึงเขาแน่นจนหลบหนีไปไหนไม่ได้เลย ดวงตาคมปราดมองด้วยแฝงความนัย ริมฝีปากบางเอ่ยกระซิบเสียงพร่าที่ริมหู

“ในเมื่อลูกยอดจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเราสองคนไม่ได้.....งั้น พี่ขอทบทวนความทรงจำให้ลูกยอดอีกซักครั้งก็แล้วกันนะ.....หึๆ ”

“ไม่เอานะ!!......พี่สายชล!!....ชั้นเหนื่อยแล้วก็เพลียมากด้วย!! ...... นี่!! ชั้นบอกว่าไม่เอาไงเล่า!! ”

เสียงใสร้องโวยวายปฏิเสธได้พักหนึ่ง แล้วก็ค่อยๆเงียบลง แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าที่ทำให้คนแอบฟังอยู่หน้าห้องถึงกับหน้าแดง .........บทเพลงรักแสนหวานของทั้งคู่ ยังคงขับกล่อมอยู่อย่างต่อเนื่อง....ไม่ได้เป็นเพราะด้วยฤทธิ์ยาใดๆ หากแต่มาจากหัวใจที่หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว.....ชั่วนิรันดร์....

#############################################


หวัดดีค่ะ hunny เองค่ะ ขอโทษที่มาต่อฟิคช้านะคะ ตอนที่แล้วเล่นจบแบบดื้อๆ ทำเอาแฟนฟิคหลายคนค้างเติ่งจนไม่เป็นอันหลับอันนอน (เวอร์แระ!! ) แต่ๆๆๆ hunny ก็รีบเอาตอนต่อมาเซ่นแล้วนะค๊า ( นี่รีบแล้วเหร๊อออ!! ) แม่ยกทั้งหลายอย่าเพิ่งโกรธ hunny เรยน๊า

.......เฮ้อ.....เหนื่อย.....เหนื่อยมากๆกับตอนนี้ ซึ่ง ทำให้ hunny ถึงกับหมดสภาพเลยทีเดียว (ไม่น่าหาเรื่องเรยตรู!! นังหันหนี!! ) ธรรมดากับฉากอย่างว่านั่น hunny ก็เขียนได้ยากเย็นอยู่แล้ว แต่นี่ ฉาก NC เข้าข่ายเรท triple X ความยาวหลายหน้ากระดาษ ซึ่ง hunny ไม่เคยเขียนได้แรงขนาดนี้มาก่อน(??) เล่นเอาหืดขึ้นคอจนจะกระอัก เหนื่อยแทบขาดใจ ดีที่ได้ยาดี ซึ่งก็คือ ทริบหวานน้ำตาลเรียกพี่ของตากะยายที่จีน อินเนอร์ของ hunny เลยกลับมาเนี่ยแหล่ะค่ะ ....หวังว่าแม่ยกของน้องลูกยอดกะพี่สายชลคงจะถูกใจนะคะ ^_^

สำหรับตอนต่อไป จะมีหรือไม่ แล้วจะนำมาลงเมื่อไหร่นั้น hunny คงต้องขออภัยเพื่อนๆ แฟนฟิคทุกคนนะคะ hunny บอกไม่ได้จริงๆ..... อย่างที่เคยบอกว่า hunny ไม่อยากจะเขียนฟิคเรื่องนี้ต่อแล้ว แต่มันก็ยังห้ามใจให้แต่งออกมาให้เพื่อนๆอ่านไม่ได้อยู่ดี ( ก็เค้าคิดถึงพี่สายชลกะน้องลูกยอดอ่ะ ) ซึ่งจะว่าไป hunny ก็เหมือนคนผิดคำพูดเลย ก็ขออภัยทุกคนนะคะ T_T เอาเป็นว่า ถ้ามีโอกาส และมีอินเนอร์พร้อมเมื่อไหร่ ....เมื่อนั้น hunny ก็จะพาน้องลูกยอดกะพี่สายชลออกมาสอยหัวใจแม่ยกทั้งหลายอีกก็แล้วกันนะจ้ะ ฮ่าๆๆ (น่านนนน....สำนวน เสี่ยวได้อี๊กกก กร๊ากๆๆๆ )


ขอบคุณที่ติดตามอ่านฟิคเสี่ยวๆของ hunny ค่ะ ^_^






 

Create Date : 12 มีนาคม 2554
19 comments
Last Update : 12 มีนาคม 2554 20:44:26 น.
Counter : 780 Pageviews.

 

อร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มาเเว้วววววววววววววววววววววววววววววว

 

โดย: แป้ง วารุณี IP: 58.9.122.64 12 มีนาคม 2554 16:47:16 น.  

 

พี่ฮันขรา เยี่ยมค่ะ เยี่ยมๆๆๆๆๆๆ
เข้าใจเลย การเเต่งเอนซี หลายยกต่อ มันดูดพลังจริงๆ แป้งเข้าใจอารมณ์ของพี่มากๆ ว่ามันเพลียยยย ( ในฟิคตอนพิเศษของเเป้ง เเป้งจัดไปสิบกว่ายกได้ เกือบไม่รอดชีวิต 55555)

อร้ากตั้งเเต่บนรถ ลูกยอดนี่ 555555555
ฮาตอนพี่ตะนอยเนี่ยเเหละค่ะ ฮาจริงๆ กรั้กๆๆๆ
“......อีก......พี่....สายชล.....เอาอีก.....”
เเทบตายเลยทีเดียวค่า

ขอบคุณพี่ฮันนี่ค่า เอาไว้หายเหนื่อย อารมดี เเต่ต่อนะคะ
ยืมคำพูดลูกยอดยอดร้ากกกกกของพี่ชลนิดนึง
“......อีก......พี่....ฮันนี่....เอาอีก.....”

 

โดย: เเป้ง วารุณี IP: 58.9.122.64 12 มีนาคม 2554 17:08:12 น.  

 

กรี๊สสสสสสสสสส

โฮกกกฮากกกกากกก ลูกยอดสุดดยอดดดด


กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

ไม่สามารถเม้นเป็นคำพูดได้แล้วววววววว

แว๊กกกกกกกกกก

 

โดย: จะทำอะไรไม่เห็นต้องแคร์ใคร 12 มีนาคม 2554 17:12:20 น.  

 

ตามมาจาก พี-ก้องคลับค่ะ
ขอบคุณสำหรับฟิคสุดแอร๊ยยย และแสนหวาน
ของสองหนุ่มนี้นะคะ !!

ขอบคุณคุณ hunny สำหรับฟิคน่ารักชวนแอร๊ยยย
ทุกเรื่อง และทุกตอนที่ผ่านมาด้วยค่ะ
จริงๆ ก็แอบซุ่มอ่านเป็น Secret FC มานานแล้ว ^^

 

โดย: NovemberSky100 IP: 124.120.150.109 12 มีนาคม 2554 17:19:00 น.  

 

แอร๊ยยยยยยยยยยยยย........
ตายคาคอม....คร่อกกกกกกกกกก......
หมอนกระจุย....น้ำหมากกระจาย......
ไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว..........
สุดยอดมากค่ะน้องฮันนี่.........
สมกับที่รอคอยจริงๆ.............
ลูกยอดเวอร์ชั่นนี้เซ็กซี่เร้าใจสุดๆ....
ส่วนพี่สายชลก็หื่นนนนนนสุดดดดดดดด
อ่านจบถึงกับไปไม่เป็นก่ันเลยทีเดียว....
ถูกใจสว.(สาววายยยยยยย)เป็นที่สุด
อินเนอร์มาเมื่อไหร่ก็แต่งมาอีกนะคะ........
เป็นกำลังให้ค่ะ......

 

โดย: Keamdeang1@smile IP: 58.9.143.1 12 มีนาคม 2554 17:23:40 น.  

 

พี่ฮันนี่.......................สุดยอดดดดดดดดดดดดดด

แอร๊ยยยยยยยยยยยยย ไม่ไหวแล้นนนนนนน


ลูกยอดเหมือนแมวน้อยยั่วสวาทเลยอ่า อิอิ ^_^

 

โดย: เอส IP: 113.53.9.220 12 มีนาคม 2554 17:53:03 น.  

 

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เฮือกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ตาย แล้วฟื้นหลายสิบรอบ

ลูกยอดแมวน้อย ร้อนแรงงงงงงงงงงงงงมากกกกกกกกก

พี่สายชลก็ ซี้ดดดดดดดดดดดดด

คาดว่าต้องมาอ่านอีกหลายรอบ 55555


ขอบคุณพี่ฮันนี่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ม๊วฟๆๆๆ
เป็นกำลังใจให้ค้าบบบบบบบบบบ

 

โดย: someone IP: 192.168.248.120, 202.44.4.106 12 มีนาคม 2554 18:02:20 น.  

 

กรี๊สสสสสสสสสสส อ๊ากกกกกกกกกกก โอ๊กกกกกกกกกก แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยย งานนี้จัดเต็ม ขอบคุณนะคะพี่ฮันนี่เรียกว่าหลังจากที่ค้าง ก็กลับมาเรียกเลือด โอ เค้าหมดตัวเลย ไม่ว่าแต่คนแต่งเพลียเลยค่ะ คนอ่านก็ยังเพลีย

 

โดย: inkly IP: 110.164.171.121 12 มีนาคม 2554 18:44:09 น.  

 

ทั้งรักทั้งใคร่ทั้งหลงในรูป รส กลิ่น เสียง
ของเจ้าจริง ๆ

 

โดย: เสือน้อย IP: 58.9.111.130 12 มีนาคม 2554 20:58:11 น.  

 

หลังจากที่จดจ่อรอคอยกับตอนนี้มานาน 555

(บ่งบอกความหื่นมาก)


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!

ลูกแมวน้อยยั่วสวาทททททท 555555

อยากเห็นภาพพพพพพพพพ(แว๊กกกกกกกกกก>

 

โดย: ปุยหมาม่วง (ปุยหมาม่วง ) 12 มีนาคม 2554 22:37:56 น.  

 

อ่านจบเรียกรถพยาบาลแทบไม่ทันแหน่ะ 555+

เขิลจังแต่ก็ชอบอ่ะ (บ่งบอกความหื่นงัยไม่รู้) แต่งตอนต่อไปเรื่อยๆๆ น้า นาน ๆ มาที แต่เอาแบบจัดเต็มแบบเนี่ยนะคะ ^^

 

โดย: jew IP: 124.121.71.100 13 มีนาคม 2554 0:04:14 น.  

 

ฮันจังคะขอบอกว่าแอร๊ยยยยยยยยยยยยคำเดียวค่ะแอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยลูกยอดน่ารักง่ะ555อยากเห็นภาพปลากรอบตอนน้องกลายเป็นลูกแมวยั่วสวาท
และพี่สายชลนี่ถือว่าส้มหล่นใส่ทั้งตะกร้าเลยที่เดียวเชียวได้โอกาสทุกทีทั้งตอนที่ลูกยอดเวอร์ชั่นจัดเต็มและเวอร์ชั่นลูกยอดอินโนเซ็นท์^O^ฮี่ๆๆๆไงๆเขาก็เป็นของกันและกันนี่นา

 

โดย: >///< IP: 118.174.71.220 13 มีนาคม 2554 16:11:17 น.  

 

เฮือก!!!เลือดกระเซ็น

 

โดย: sam IP: 182.52.201.193 13 มีนาคม 2554 16:30:45 น.  

 

เฮือกกก เฮือกกกก เฮือกกก จัดหนัก สมที่รอคอยค่ะ เหอะ เหอะ

ยาในขวดยังเหลือมั้ยอะ ณ จุดนี้ จาจะเอาไปให้น้องก้อง ของจากินบ้าง จิได้ mission complete ซ้ากกก ที

เฮือกกกก ๆๆๆๆ อีกซัก 2 รอบบบบ อร๊ายยยยยยย

 

โดย: จา IP: 1.46.24.234 13 มีนาคม 2554 20:50:52 น.  

 

โฮกกกกกกกก

น้องฮันนนนน ทำให้อิปี้เสียเลือดเสียเนื้อมิใช่เบา
ลูกยอดไม่รุเรื่องที่ทำลงไปเลยเร๋อออ หยั่งงี้พี่สายชลต้องทบทวนให้นานหน่อย
เพราะว่ามันเย้ออออ ฮ่าๆ ว่าแต่...พี่สายชลนี่เยี่ยมจิงๆ เร่ย
ลูกยอดถึงกับหมดเรี่ยวหมดแรง แต่พี่สายชลไม่มีอาการ แถมยังดูทบทวนได้อีกยาวววว ยาววววว





ปล.ฮ่าๆ เชียร์น้องจาให้เอายาไปให้นุ้งก้องในฟิคตัวเองกิน อิอิ คงสนุกดี
ว่าแต่ตอนกินแล้วระวังน้องข้าวไว้ดีๆ ด้วยเน้ออออ


 

โดย: thenok 14 มีนาคม 2554 13:38:16 น.  

 

พี่ฮันนี่ อ่านไปหลายรอบแต่ลืมเม้นท์ (ตามประสา มันซุ่มจนชิน)

ตองว่า พี่ฮันนี่เขียนบรรยายฉากได้ดีขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยยย คือไม่ใช่แต่เดิมไม่ดีนะ ตองชอบฟิคพี่ตรงที่มันจะมีประโยคคีย์เวิร์ดที่ทำให้แอร๊ยยยส์สุด ๆ คือต่อให้จะบรรยายน้อยแค่ไหน มันก้อจะต้องมีประโยคเทิร์นออน (อะไรของแก๊ 55+)

แต่คราวนี้เพราะมันยาวด้วยมั้ง
เลยรู้สึกว่ามันสมูธแอนด์ไหลลื่นมากกกกกกกกกกก

ขอบคุณนะค๊า~
ชอบมั่กมากกกกกก

 

โดย: ตองเองค่า ^^ IP: 58.136.100.195 15 มีนาคม 2554 23:36:41 น.  

 

รักน้องฮันนี่จัง...

รอชมผลงานชิ้นใหม่ต่อไปอยู่นะคร๊า...

อย่ารออินเนอร์นานนักเน้อ..ขอบคุณสำหรับเรื่องราวหวานๆ

ที่อ่านแล้วมีความสุขไปกับสองหนุ่มด้วย...

 

โดย: ไข่มุกดำ IP: 223.204.106.175 23 มีนาคม 2554 16:18:02 น.  

 


เครียดดดดดดดดดกับงานมา เจอฟิคน้องฮันเข้าไปแอร๊ยยยยยยยยยยยยยย เครียดยิ่งกว่าเดิม โรคเบาหวาน ความดัน หัวใจจะวายยยยยยยยยย พร้อมใจกันมาเลยทีเดียว 555555555

 

โดย: ภัทร IP: 124.120.34.54 12 เมษายน 2554 12:03:04 น.  

 

แล้วรู้หรือยังล่ะ "วันใดขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก"
อยากบอกอะไรก็จะรับรู้ไว้...ว่าฉันก็เป็นเหมือนเธอ..
อยากบอกให้เธอได้รู้ไว้เธออยู่ในใจฉันเสมอไม่เคยลืม
เวลาเจอก็ดีใจถึงแม้ว่าไม่ได้พูดได้คุยกับเธอก็ตาม
แต่อยากให้รู้ว่า "ยังรัก" เสมอ เช่นกัน

 

โดย: วินัย นักรบนพดล IP: 210.246.186.4 4 มกราคม 2555 16:55:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


hunnylovelaruku
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add hunnylovelaruku's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.