นิยาย " ม.ปลาย วุ่นวายรัก " - เหมชาติ ทอง / ตอนที่ 8 .












































.

" ม.ปลาย วุ่นวายรัก "
.
เหมชาติ  ทอง
.....................................................
.
ตอนที่
.
8 .
.
.
.   อานิด หรือปณิศราฟังหลานสาว
เล่าเรื่องป้าเกด กับพี่เก่งมาหา
.    และเรื่องโมเดลลิ่ง ที่จะมาติดต่อ
 ทุกอย่าง--ให้ตนฟังอย่างละเอียด
.      เธอก็ให้ความเห็น

.
.          " อาให้เอียดลองคิดเองนะ--
  ไม่ใช่ว่า อาจะกีดกัน
.    แต่วงการบันเทิงสมัยนี้ เป็นเรื่องเสี่ยง
มาก
.        เข้าไปแล้ว ถ้ามีอายุในวงการสั้น -
แป๊บๆ ไม่ดังพอ นั่นคือขาดทุน เหมือน
เปลืองตัว
.   คิดดูสิ  เมื่อเราพยายามจะเข้าสู่วงการนี้
สิ่งแรกเลยที่เราต้องยอมรับ คือการสูญเสีย
ความเป็นส่วนตัว
.   เพราะ ต่อมา ใครๆ เขาก็สามารถพูดถึง
เราได้  วิจารณ์เราได้   ทั้งที่เราก็อยู่เฉยๆ
อะนะ     เขาถือว่าเราเป็นบุคคลสาธารณะ 
จะพูดถึงเราเมื่อไหร่ก็ได้ "
.
.         หลานสาวนั่งฟังคุณอาพูด
 ตาแป๋ว
.
.       " คนชอบเราเขาก็พูดดี  แต่คนที่
เกลียดเราก็คงต้องมี
.    ถ้าเขาไม่ใช่ติ่งของเรา เขาก็คอยจิกเรา
ทางสื่อ
.   ว่าเราอย่างเจ็บๆ เพราะถือว่าได้ด่าเล่น
ฟรีๆ แบบไม่ต้องให้เห็นตัว
.   เป็นสิ่งที่คนดังสมัยนี้ ต้องอดทนกัน "
.  
.   เห็นหลานสาวคนสวยยังนิ่งฟังอย่างตั้งใจ
คุณอาจึงว่าต่อ
.
  " บางที - วันนึง เราอยากมีชีวิตที่เรียบง่าย
สบายๆ  และอยากเป็นส่วนตัวจริงๆ
.   แต่เราก็ยังต้องเป็นเป้าสนใจของคนทั่วไป
ไม่เลิก ถ้าว่าครั้งหนึ่ง เราเคยมีชื่อเสียง เป็นที่
รู้จัก  จะไปไหน ทำอะไร ก็มีคนคอยตามมอง
.     เอียดชอบไหมล่ะ ? - แบบนั้น "
.
.     เอียดอึ้ง -  อานิดอธิบายจนเธอ
เห็นคล้อยตาม
.
.     " แล้วดาราสมัยนี้  ก็เยอะ-แยะไป
หมด  ไม่รู้ใครเป็นใคร เกิดใหม่แทบจะทุก
วัน
.      คนดูงี้-จำไม่หวัดไม่ไหว
.   เอียดก็ดูละกัน  ว่าพวกเขาเหนื่อยกัน
หรือเปล่า  ต้องแข่งขัน ทำตัวให้เป็นข่าว
ตลอด
.       แต่งตัวก็ต้องหวือหวา ล่อแหลม
เอาใจกล้องนักข่าว จะได้รุมถ่าย เอาไป
ออกสื่อ
.   แต่งเรียบร้อย ไม่เตะตา จะถูกลืม
 เงียบ -หายต๋อม
.    พอไม่ดัง ก็ตกงาน ไม่มีเงิน ไม่มีใคร
สนใจเหลียวแล ต้องพาตัวเองออกจาก
วงการไปดิ้นรนหางานอื่นทำ เลี้ยงตัวเอง "
.
.      บุษบันนึกตาม มองเห็นภาพดารา
ซื่อๆ ใสๆ หลายคน  ที่ต้องปฏิวัติตัวเอง
ยอมเปลี่ยนจากแนวแม่ชีคอนแวนต์ ที่
แสนเรียบร้อย       มาเป็นแนวจี๊ดจ๊าด
แซบซ่าส์    เพื่อสู้กับกระแสคนอื่นๆ ที่
กำลังแซงหน้า
.      ดูแล้ว ชวนน่าสงสาร-ไงไม่รู้
.
.  " จริงค่ะอา  -เอียดก็รู้สึกอย่างนั้น "
 .
.     " พ่อเอียด กับแม่ คงอยากให้เอียด
ตั้งหน้าตั้งตาเรียนให้จบ แล้วมีงานการทำ
ที่มั่นคง
.    ส่วนเงินทอง ฐานะบ้านเรา เอียดก็รู้นิ
ว่าไม่ได้เดือดร้อนอะไร พอมีพอกิน
.  เงินค่าจ้างถ่ายโฆษณา แลกกับที่เขาเอา
หน้าตาเราไปออกสื่อ จนกลายเป็นบุคคล
สาธารณะตลอดไป
.      ถ้าเอียดชอบอย่างนั้น   ก็ดีไป  
แต่ถ้าว่า  จริงๆ แล้ว    เอียดไม่ได้ชอบ
เท่าไหร่--  อาว่า - ไม่คุ้มหรอก ดีไม่ดี
ขาดทุนเลยแหละ  "
.
.       เอียดลงจากเก้าอี้ มานั่งพื้น
กราบตักอานิดอย่างขอบคุณ
.
.        ปณิศราลูบศีรษะบุษบันไปมา
อย่างเอ็นดู
.
.    ดีใจ ที่ครอบครัวของเธอยังปลูกฝัง
ความเคารพนบนอบระหว่างกัน   ของ
พ่อแม่  พี่น้อง และเครือญาติ
.      ตัวปณิศราเอง โตจนทำงานแล้ว
เวลาเดินผ่านพ่อ หรือแม่  ที่นั่งอยู่ในบ้าน
เธอก็จะย่อตัว ก้มตัวเองต่ำลง เพื่อแสดง
ความเคารพอย่างสูงสุดแก่บุพการี
ทุกครั้ง จนเป็นนิสัย

.
      *    *  *   *   *  *  *   *   *  *   *
.
.      โยธาร่ำๆ จะไลน์หาเอียด
 อยากจะบอกเธอ ว่าพ่อกับแม่อนุญาต
ให้เขาลองแคสติ้งงานโฆษณานี้

.

.        " ก็เอาสิ ---
.     ถ้าโยอยากลองดู -ก็ได้นะ
.  เราผู้ชาย ไม่มีอะไรจะเสียหาย
.  ถ้าได้งานจริง แม่จะเป็นคนดูแลโยเอง "
.
.          แต่เอียดอ่า---
.     ไม่เคยตอบไลน์ของเขาเลย
. โน่น-เอียดจะโต้ตอบกัน ก็แต่ในไลน์กลุ่ม
ของห้องที่เจี๊ยบเป็นคนตั้ง
.
.     ไว้รอบอก ตอนพบกันที่โรงเรียนดีกว่า
อยากรู้มาก ว่าทางบ้านของเอียดจะว่าไงมั่ง
เรื่องจะถ่ายโฆษณา
.
           *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.       จริงๆ แล้ว โยธาไม่รู้หรอก
 ว่าเมื่อบุษบันอ่านข้อความที่เขาส่งให้
แล้ว
.   เธอก็กดลบมันทิ้งทั้งหมด
.
.        เอียดรู้ว่า --
.     ปล่อยไว้ในเครื่อง--ไม่ได้เด็ดขาด
. ก็โยธาเล่นพูดจาออดอ้อน-หวานฉ่ำ
มาซะอย่างนั้น
.         เกิดวันไหน- อานิด
.    -ที่รับปากกับพ่อเป็นมั่นเป็นเหมาะ
ว่าจะดูแลหลานสาวอย่างดี  ให้ตั้งใจเรียน
จนจบ และสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้
.   เผอิญมาเห็นข้อความของโยธาในไลน์
เข้า  ก็คงจะเข้าใจทันที ว่าเธอกำลังริมีแฟน
เป็นแฟนกับเจ้าของไอดีนี้ อย่างแน่นอน
.
.         อธิบายอานิดให้เข้าใจ   คงจะยาก
เหลือเกิน เอียดจึงต้องเซฟตัวเองไว้ก่อน
.
.    แต่บุษบันก็ไม่ได้เคยเล่าอะไรเกี่ยวกับ
ที่โยธาสนใจเธอให้อานิดฟัง
.     เธอถือว่า โยธาเป็นเพื่อนปกติ ที่แค่มา
สนใจเธอเป็นพิเศษเท่านั้น
 .     ชีวิตของเธอยังเรื่อยๆ ไม่ได้มีปัญหา
ถึงขั้นที่จะต้องขอปรึกษาอาเหมือนอย่างเรื่อง
แคสติ้งงานถ่ายโฆษณา
.
       *    *   *  *    *     *     *     *
.
.        รุ่งขึ้น แต่เช้า --
.   กำลังรอรถเดือนมารับไปโรงเรียน
ประลองพลก็โทรมาหาบุษบัน

.     ตามเบอร์ที่เธอให้ไว้กับป้าเกด
.
.       " น้องเอียด--
.     เพื่อนพี่มันอยากทราบว่า
อานิดอนุญาตให้เอียดถ่ายโฆษณา-ปะ ? "
.
.    บุษบันตอบพี่เก่งไป ตามที่เธอตัดสินใจ
ว่าไม่ขอรับงาน
.
.       " คือ อาบอกว่า -
พ่อกับแม่อยากให้เอียดตั้งใจเรียนให้จบ
.    พร้อมเพื่อนๆ อะค่ะ "
.
.    " อ๋อ-ครับ   พี่เก่งเข้าใจ
.     เออ - แล้วเพื่อนของเอียดล่ะ พี่จะ
 ติดต่อได้ไง "
.
.      " ไว้เอียดถามเพื่อนดูก่อน
ยังไม่ทราบเหมือนกัน ว่าทางบ้านเค้าจะ
ว่าไง
.  แล้วจะให้เขาติดต่อมาทางเบอร์พี่เก่ง
เบอร์นี้นะคะ "
.
.         " โอเคครับ "
.
      *    *   *   *    *   *    *     *
 .
.   โยธาเมมเบอร์ของประลองพลจากเอียด
ไว้  
.       มองสบตาเธออย่างหลงใหล
.
.    " เสียดาย -- เอียดไม่ได้ไปลองทดสอบ
หน้ากล้องด้วยกันกับโย "
.
.       บุษบันยิ้ม ให้กำลังใจโยธา
.
.     " ทางบ้านเราไม่อยากให้เข้าวงการ
 แต่โยผู้ชาย คงสนุกดีนะ "
.
.    ตอนนี้ เรื่องที่คุยกันเงียบๆ สองคน  
กลายเป็นเพื่อนๆ ทั้งกลุ่มรู้หมดแล้ว
.
.      " ตอนแรก -เราก็ยังไม่แน่ใจไง
 เลยไม่ได้เล่า "
.
.      เอียดรีบอธิบายให้เพื่อนๆ ฟัง
.
.    "  แค่แคสติ้งเอง- ยังไม่รู้จะได้งาน
รึป่าว "
.
.         โยธาเสริม
.
 .      " ยังไง ก็ถือว่าสุดยอด-- 
 เฮ้ย ดีใจด้วยว่ะ  เพื่อนเราจะได้เข้าวงการ
แระ "
.
.        เจี๊ยบเอื้อมจับมือกับโยธา
 เชกแฮนด์ -shake hand เขย่าแรงๆ
.  ... แมงขอเชกต่ออีกคน
.
.     " ย่าเอียด- หล่อนก็น่าไปแคสติ้ง
ด้วยอ่า "
.
.     เดย์มองหน้าสวยเข้ม คิ้วดกๆ จมูก
กระทัดรัด ยิ้มน่ารักคล้ายยาย่า-อุรัสยา
ของเอียด
.    บอกเพื่อน อย่างนึกเสียดายแทน
.
.      เอียดยิ้มหวานให้เดย์
.
.       " พ่อแม่เราไม่ชอบ  พ่ออยากให้
เราตั้งใจเรียน "
.
.     พงษ์พยักหน้ารับรู้เหตุผล  แต่เดย์ยัง
บ่นต่อ ว่าเสียดาย อะ - เป็นชั้นละก้อ
.
         *  *   *   *  *  *  *  *   *  *
.
.    โยธารีบโทรหาแม่ - ให้มารดา
เป็นคนโทรไปหาประลองพลเพื่อ
บอกตอบรับ
.

.       ซึ่งพอพูดจากันได้สักพัก เก่งก็ได้ให้ทาง
เพื่อนที่เป็นโมเดลลิ่งโทรกลับมาคุย
.     มีการนัดหมาย ให้โยธาไปทดสอบหน้ากล้อง
ที่บริษัทในตัวเมืองเชียงใหม่ ออฟฟิศก็ตั้งอยู่ในห้าง
สรรพสินค้าใหญ่ ที่เป็นที่รู้จักกันดี
.
.         " คุณแม่ จะมาพร้อมกับน้องด้วยเลย
ได้ไหมครับ "
.
.            ทางนั้นว่า
.
.   " ดีค่ะดี  -ถ้าอนุญาตให้คุณแม่ดูแลได้อย่างนี้
คุณแม่ก็สบายใจค่ะ "
.
.         " ผมจะให้เก่งขับรถมารับ และส่งกลับ
 ถึงบ้าน
.        พรุ่งนี้ เก่งจะไปรับ 10 โมงเช้า นะครับ "
.
.       " อุ๊ย- ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ "
.
             *   *   *  *   *   *   *   *  *   *
.
.     มารดาโทรส่งข่าวกลับมา  โยธาก็บอก
เพื่อนๆ ว่าพรุ่งนี้-วันเสาร์  จะต้องไปแคสที่
บริษัทกับแม่แล้ว

.
.      "  เอียด -ไปด้วยกันดิ --นะ "
.
 .    โยธาเอ่ยชวนบุษบัน จ้องมองตาเธออย่าง
คาดหวัง
.
.        " เราคงไม่ไปหรอก "
.
.   สบสายตาอ้อนวอนโยธาแล้ว เอียดต้องเมิน
หลบหนีอารมณ์ที่เริ่มสะเทิ้น
.
.       " เราบอกพี่เก่งไปแล้ว   ว่าไม่เอา  ถ้ายัง
ไปอีก  - เขาจะคิดไง "
.
.      " งั้นฮาไปตวยได้ก่อ ? "
.
.        เจี๊ยบถาม  เธออยากเห็นกระบวนการการ
ทดสอบหน้ากล้อง
.
.       "  -- ฮาใค่ผ่อขนาด   เปิ้นแคสติ้งกัน
 อย่างไย "
.
.     โยธาว่า ได้ -- มีเจี๊ยบไปเป็นเพื่อน ก็ดีสิ
.
.           " ฉันไปด้วย--- ".
.
.           เดย์ร้องขอไปบ้าง
 ไม่ได้ถ่าย ก็ขอให้ได้ไปดูเขา-ก็ได้นิ
.
.     " ให้ฉันไปด้วยนะโย  ฉันจะช่วยถ่าย
คลิปตอนแกแคสติ้ง-
.    หรือจะให้ฉันไลฟ์ ถ่ายทอดสดทางเฟส
ก็ได้นะ  "
.
.    "  ถ่ายทอดสด มันจะรุงรังเปิ้น-ปะอี่เดย์ ?
คิงตึงขอ-นุญาตเปิ้นก่อนเน่อ "
.
.            เจี๊ยบรีบปรามเพื่อน
.          ติงว่า live นั้น อาจดูเอิกเกริกไป 
. จะรบกวนการทำงานของคนเขาที่นั่น
.
.     " ค่า - คุณนายเจี๊ยบขา "
.
.      เดย์ค้อนเจี๊ยบ ขวับนึง
.
.   " อิฉันรับรอง จะขออนุญาตพี่เขาก่อน -
แน่นอนค่ะ  คุณ-อี่-เจี๊ยบ !! "
.
.       พงษ์หัวเราะขำ  คู่นี้-เดี๋ยวก็กัดกัน -แง่งๆ
เดี๋ยวก็จู๋จี๋ หวานจ๋อย--
     .  สลับกันไปมา ทั้งวัน
.
.    ตกลงว่า มีเจี๊ยบกับเดย์สองคน ที่จะติดรถ
ไปบริษัทกับโยธา และคุณแม่
.  โดยจะขี่มอเตอร์ไซคล์-motorcycle ไปจอด
ไว้ที่บ้านของโยธาแต่เช้า
.
.           แมงนั้น -ไปไม่ได้ บอกว่า ติดธุระ
ต้องช่วยงานของที่บ้าน
.
.    " วันพูก   เปิ้นต้องไปโจ้ยแม่เก็บใบเมี่ยง
 บนดอย "
.
.    ก้อยนั่งอยู่แถวนั้น ได้ยิน ได้ฟังเขาคุย
กัน แต่ไม่ได้ออกความเห็นอะไร
.    คิดเลยว่า  เรื่องนี้น่าเล่าต่อ ให้ใครคนนึง
ได้รู้จัง
.    เพราะถ้าแอ้มได้ทราบ-   ก็คงจะตื่นเต้น
มากๆ
.
    *  *  *  *  *  *  *  *  *  * 

.
.     รถเก๋งคันโก้ของเก่งมารับที่หน้าบ้าน
ของโยธาตรงเวลา

.        จอดแล้ว  ประลองพลก็ลงมาสวัสดี
ทักทายทุกคน
.           เก่งบ่นนิดหน่อย ว่าเกือบหลงซอย
 ที่มีบ้านหลังนึง หน้าตาคล้ายๆ กัน
.
.    พอเห็นตัวจริงของโยธาเข้า ประลองพล
ก็บอกกับคุณแม่ของโยธาอย่างพอใจว่า
.
.        " สงสัยน้องโยจะได้งานนี้แน่ครับ
คุณแม่ "
.
.        คุณแม่ของโยธาหัวเราะ
.
.      " ให้ได้ก่อนเถอะค่ะ  แล้วแม่ค่อยแจ้ง
ขออนุญาตโรงเรียนให้
.       แม่ยังไม่บอกกับทางโรงเรียนเลย กลัว
บอกไปแล้ว งานไม่ได้ อายเขาตาย "
.
.        " โรงเรียนคงไม่ว่าไรมังครับ 
สมัยนี้แล้ว   เด็กๆ มัธยมทำงานเป็นนักแสดง
ระหว่างเรียนกันเยอะแยะไป
.        สมัยนู้น---ก็มีนะครับ  ผมเคยทราบ
 อย่างแอนดริว เกร็กสัน ตอนนั้น ที่เริ่มดัง
เขาก็ยังเรียน ม. ปลาย ที่โรงเรียนปทุมคงคา "
.
.          " อ๋อ -
.      โรงเรียนมัธยมของรัฐบาล แถวๆ เอกมัย
น่ะ
.     ครอบครัวของแม่ เมื่อก่อน เราก็อยู่แถว
เอกมัยค่ะ "
.
.       " อ้าว- เหรอครับ   อยู่กรุงเทพฯ แล้วก็
ย้ายมาอยู่เชียงใหม่อีกที "
.
.      " ใช่ค่ะ --พอดี คุณพ่อของโยอยากมา
ทำงานที่นี่ "
.
.      เด็กๆ ทั้งสามไม่กล้าพูดสักคำ ได้แต่ฟัง
อย่างเดียว
 .      เจี๊ยบกับเดย์ที่นั่งอยู่ตอนหลังของรถ
กับแม่ของเพื่อน ให้รู้สึกตื่นรถคันใหม่เอี่ยม
ที่เบาะยังลื่นๆ จนต้องนั่งเกร็ง ตัวลีบ
.     กลัวไถลตกเบาะ
.    
.      " เอียดไม่มาด้วยล่ะน้องโย "
.
.     ประลองพลขับไป ชำเลืองถามโยธา
ที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆ
.
.     " เอียดไม่ได้มาครับ "
.
.        โยธาตอบทื่อๆ แบบนี้  ประลองพล
เลยต้องต่อความสนทนาให้เอง
.
.      " คุณพ่อของน้องเอียด ท่านค่อนข้าง
เข้มงวด   เป็นนายทหารน่ะ ก็เลยไม่ค่อยชอบ
วงการบันเทิง
.     อยากให้ลูกสาวเรียนอย่างเดียว  จบแล้ว
ก็ทำงานรับราชการ "
.
.       " พี่เก่งทราบไงครับ ? "
.
.           โยธางง ถามทันที
.
.     เก่งจึงเล่าปูมหลังให้ฟัง พอให้ได้ทราบเค้า
ได้ยินกันทุกคน
.     จึงเข้าใจที่มา ว่าทำไมเอียดจึงรู้จักกับเก่ง
และจนที่โยธาเอง ได้มานั่งรถของประลองพล
กัน  ณ ตอนนี้
.
.      " แล้วเพื่อนของเก่ง ที่ชื่อคุณแป๋ง ที่เรา
กำลังจะไปหานี่ล่ะคะ "
.
.         คุณแม่ของโยธาถามบ้าง
.
.   " อ๋อ- แป๋งเป็นเพื่อนของเพื่อนผมอีกทีครับ
รู้จักกันตั้งแต่-สมัยผมยังเรียนปีหนึ่ง
.       ที่บ้านของแป๋ง เขาเปิดบริษัทโมเดลลิ่ง
มาสามปีแระครับ "
.
.     " เรียนที่ มช ด้วยกันเหรอคะ "
.
.    ประลองพลตอบว่าเปล่าครับ บอกว่า
แป๋งทำงานไป เรียนไป ที่มหาลัยเอกชน
แห่งหนึ่ง
.
.       โยธา เจี๊ยบ และเดย์  ค่อยรู้สึก
ผ่อนคลายเริ่มได้พูดคุยกับประลองพล
บ้าง  ไม่เคร่งเครียด จนอึดอัดกันอีก
.
.   ไม่นานเท่าไรเลย   รถก็ขับเข้าสู่เขต
ตัวเมืองเชียงใหม่
.   และแล่นตามเส้นทางสู่ห้างสรรพสินค้า
ชื่อดัง

.
          *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    ประลองพลพาทุกคนขึ้นบันได
เลื่อนไปชั้นสอง
.     เดินต่อไปทางขวาได้หน่อยนึง
 ก็ถึงออฟฟิศโมเดลลิ่ง
.
.    เป็นห้องคูหาเดียว ส่วนหน้าทำเป็นบู้ธขายกาแฟ
เครื่องดื่ม และพวกเค้ก
.   มีโต๊ะลูกค้าที่จัดเตรียมไว้ให้สามชุด ลักษณะโต๊ะ
เป็น tea for two -ที่นั่งกันได้แค่โต๊ะละสองคน
.     ถัดไปด้านใน เป็นโต๊ะทำงานตัวใหญ่  ตั้งขวาง
ไว้ เป็นส่วนติดต่องานถ่ายแบบ
.
.      คุณแป๋งเดินยิ้มกว้าง รี่ออกมารับ  ชิงไหว้ก่อน
อย่างนอบน้อม ตามสไตล์นักธุรกิจมืออาชีพ
.
.       " สวัสดีครับคุณแม่   สวัสดีน้องๆ
. เชิญครับ - เชิญครับ  "
.
 .         หันไปสั่งเด็กที่ยืนที่บู้ธ ทำเครื่องดื่ม
ให้กับทุกคน
.
.    แป๋งจ้องมองโยธาหัวจรดเท้า แบบพิจารณา 
แล้วยิ้มถูกใจ
.
.    " เอ้อ- น้องโยนี่
.               -  โอเคเลยนะ "
.
.           แป๋งถามถึงเอียดด้วย
.
.   " ตกลงน้องบุษบันไม่สนใจจริงๆ เหรอ "
.
 " เอียดบอกว่า ติดที่ทางบ้านอยากให้เรียนครับ "
.
.            โยธาตอบ
.
.            " เอ้---เสียดาย-อะ "
.
.       แป๋งจิ๊จ๊ะที่ปาก ทำหน้าเสียดายจริงๆ
.
.     " หายากซะด้วย   หน้าตาอย่างน้องเค้า "

.       เด็กๆ มองไปรอบๆ สะดุดตาที่มุมสตูดิโอ
เล็กๆ
.    ตื่นตาตื่นใจที่เห็นมีไฟสป็อตไลท์ -spot light
แบบขาตั้งตรงนั้น สองสามตัว
.
.    พอได้น้ำมาดื่มกันครบ  เก่งบอกให้แป๋งคุยกับ
คุณแม่ของโยธาเรื่องกติกาธุรกิจทันที   เพื่อจะได้
รับรู้ เข้าใจตรงกัน ไม่มีปัญหาภายหลัง
.
.         " คืองานนี้ ถ้าน้องโยผ่าน-
.  ก็จะถ่ายเป็นหนังโฆษณา และภาพนิ่งนะครับ "
.
.        แป๋งรีบอธิบายดักไว้ก่อนเลย กันผู้ปกครอง
จะวิตกกังวล
.
.      " แป๋งรับรอง ไม่มีโป๊ ไม่มีเซ็กซี่  แบบให้
ต้องมีดราม่ากันแน่นอนครับ
.     -- จะเน้นถ่ายแบบ วัยรุ่นๆ ใสๆ ฝันๆ "
.
.    ก็เห็นคุณแม่ของโยธาแอบยิ้มแบบโล่งใจ
.
.      " ทางบริษัทของพี่แป๋ง  จะทำหน้าที่เป็น
ตัวกลางติดต่อ และกำหนดค่าตัวให้
.      และในด้านที่ว่า  ก็ประกอบอาชีพ ธุรกิจนี้-
 อะนะครับ  ก็จะขอหักค่าตัวน้อง 30 เปอร์เซ็นต์
เป็นรายได้ของบริษัท
.     โดยจะหัก- หลังจากที่น้องโดนหักภาษี ณ
ที่จ่าย ร้อยละ 5 จากทางโน้นแล้วนะครับ "
.
.          " มันยังไงเหรอคะ ?
.             -  ต้องหัก ถึง 2 ครั้ง  "
.
.     คุณแม่โยธาที่กำลังอ่านแบบฟอร์มสัญญา
 ที่แป๋งส่งให้พิจารณา เงยหน้าถาม
.
 .       "     อ๋อ --มันยังงี้ครับคุณแม่
.            สมมุตินะครับ-สมมุติ...
.     สมมุติว่า น้องโยได้ค่าตัวครั้งนี้  3 หมื่น
ถ่ายเสร็จ เวลารับค่าตัวจริง ค่าตัวของน้องโยจะ
ถูกบริษัทถ่ายหนังหักภาษี ณ ที่จ่าย ร้อยละ 5
ไว้ทันทีเลย
.    -- ก็จะเป็นเงิน 1500 บาทครับ "
.
.   แป๋งอธิบายอย่างคล่องแคล่ว ประลองพล
นั่งยิ้มอยู่ข้างๆ
.
.   "  นั่นคือ  จะได้รับค่าตัวจริง 28,500 บาท
แล้ว-จากค่าตัว 28,500 นี้ -  บริษัทของแป๋ง
ก็จะขอหัก 30 เปอร์เซ็นต์ ครับ
 .   คิดเป็นเงิน --เอ่อ -- เดี๋ยวนะครับ  "
.
.      แป๋งเอามือถือมาจิ้มคำนวณ
.
.           "  28,500---
.  หักร้อยละ 30 ก็จะเป็นเงิน 8,550
.     ดังนั้น- น้องโยก็จะได้รับค่าแสดงจาก
บริษัทแป๋ง เป็นเงินสุทธิ   19,950 ครับ "
.
.       " อ๋อ-- - ค่ะ "
.      คุณแม่ของโยธาพยักหน้า  รับทราบ
กติกานี้
.
.       เดย์นั่งเงียบกับเจี๊ยบอย่างสงบเสงี่ยม 
ตั้งใจฟังพี่แป๋งพูดธุรกิจ แบบเก็บสาระความรู้
อย่างเดียวเต็มๆ
.    ไม่กล้าแม้จะพูดอะไรสักคำ เพราะเกรง
จะเป็นเรื่องที่ดูรุ่มร่าม ไม่เข้าที
.
.
.   " ให้น้องโยมาอยู่สังกัดโมเดลลิ่งของผม
ไหมครับคุณแม่ "
.
.     แป๋งมองโยธาอีกครั้ง ก็พูดออกมา
.
.      " ผมจะให้คุณแม่เป็นผู้จัดการส่วนตัว
ของน้อง
.    มีอำนาจในการคัด สกรีน- screen งาน  
จะตอบรับ หรือปฏิเสธงานก็ได้เต็มที่
 และให้คุณแม่เป็นผู้เซ็นรับเงินผลประโยชน์
จากทางบริษัทผมครับ "
.
.          "  ตกลงค่ะ ---
.        คุณแม่เห็นแล้ว ว่าคุณแป๋งตรงๆ ดี
. คุณแม่ก็ยินดีให้โยสังกัดที่นี่ "
.
.        แป๋งดีใจ ที่คุณแม่ยินดีรับทำสัญญา
เข้าสังกัด
.
.     "  อ้อ- คุณแม่ และน้องโยครับ ช่วงที่
สังกัดกับทางพี่แป๋งนี่    พี่แป๋งห้ามน้องโย
ไปสมัครกับโมเดลลิ่งอื่นนะครับ "
.
.        แป๋งรีบบอกอีกเรื่อง
.
.    "  เพราะธุรกิจเนี้ย-   มันต้องแข่งขัน
ช่วงชิงงานกันตลอด  แบบใครมีดี บริษัท
นั้นก็ได้งานไป
.     แป๋งต้องขอข้อนี้  จากคุณแม่ด้วยนะ
ครับ "
.
.            " ค่ะ ---
.        อันนี้ คุณแม่เข้าใจค่ะ   "
.
.    ขณะที่คุณแม่กำลังเซ็นสัญญากับ
แป๋งที่โต๊ะใหญ่
.      แป๋งก็หยิบเอาตลับแป้งขึ้นมา
บอกให้โยธาไปล้างหน้ากับสบู่ ที่ซิงค์
.   หน้าห้องน้ำ
.
.    ประลองพลตรงไปที่มุมสตูดิโอ  ดึง
ฉากลงมากาง และจัดไฟสป็อตไลท์
.   แล้วเรียกโยธาที่โดนแป๋งเอาพัฟ-puff ปัด
แป้งรองหน้า จนเนียนใส
.     ถ่ายรูปทั้งหน้าตา และรูปร่างในมุมต่างๆ 
รวมถึงให้โยธาพูดแนะนำตัวเอง ตามสคริปท์
ถ่ายเป็นวิดิโอไว้ด้วย
.    เพื่อทำเป็นโปรไฟล์ของโยธา  เตรียมไว้
ให้ลูกค้าได้ดู  ได้ตัดสินใจเลือก
.
.       ช่างกล้อง ก็คือ ประลองพล นั่นเอง
ที่พอถ่ายเสร็จ ก็เรียกให้โยธา และทุกคน
เข้ามาดูผลงาน

 .
.       -- พากันร้องฮือ
.    เพราะรูปถ่ายออกมาดีมาก สวยเตะตา
ยังกะโยธาเป็นดารา ซูเปอร์สตาร์ล่วงหน้า
ไปแล้ว  - ไงงั้น
.
.      ทุกคนจึงได้เข้าใจ    ว่าทำไมพี่เก่ง-
ประลองพล  นักศึกษาปีสาม วิจิตรฯ   มช
ถึงได้มาเป็นช่างภาพประจำอยู่ที่บริษัทนี้
.     เพราะฝีมือขั้นเทพ -นี่แหละ
.
.       " มา- น้องสองคน - เจี๊ยบ เดย์
.  พี่เก่งจะถ่ายรูปให้ครับ  "
.
.  เก่งเอาใจเจี๊ยบ และเดย์ ที่อุตส่าห์
มากะเขา
 .    ถ่ายรูปแบบจัดแสงสตูฯ ให้ฟรีๆ
.รูปที่ออกมา-สองคนนี้ -ปลื้มซะ

.
        *  *  *  *  *  *  *  *   *   *   *   *

.
.      เดย์ กับเจี๊ยบ วันนั้น--
. ตอนที่พี่เก่งกำลังจะถ่ายทำโปรไฟล์ให้
โยธา

.     ก็รวบรวมความกล้า ถามขออนุญาต
กับคุณแป๋ง

.   ว่าจะขอถ่ายคลิปการทำงานนี้ ส่งไปให้
เพื่อนๆที่โรงเรียนดู -ได้ไหมคะ ?

.
.     คุณแป๋งยิ้มใจดี บอกว่า
.
.         "ด้าย--  ได้เลยครับ  -
.    ตามสบาย พี่อนุญาต-- "
.
.         เลยดีใจ รีบยกไหว้ขอบคุณ
.   คุณแป๋งกัน
.
.        เจี๊ยบให้เดย์ถ่ายเป็นคลิป 
. ตัวเองขอถ่ายเป็นภาพนิ่ง ตามถนัด

.
        *   *  *  *   *  *   *  *   *   *
.
.    พอถ่ายทำเสร็จ จึงรีบส่งไลน์ไปให้
ดูในกลุ่ม
.     เดย์พิมพ์อธิบายว่า

.
.  " รายงานสด จากเจี๊ยบคนหล่อ และเดย์
คนงาม นะคะ ---
.      ทางบริษัทโมเดลลิ่ง  กำลังถ่ายทำ
โปรไฟล์ให้คุณโยธา
.    ว่าที่ดาราคนใหม่ ค่า หนูๆ -- "
.
.    ก็มีข้อความวิจารณ์เข้ามา -ตึ๊ง ตั๊ง
 ว่าโยธาหล่อ น่ารัก ทันสมัย
.
.              พงษ์ว่า
.
.     "   จ๊าบมาก--เหมือน k-pop เลยว่ะ
เพื่อนเรา "
.
.     โยธาส่งสติ๊กเกอร์ " เย่ ! " ตอบรับ
 กับข้อความ
.  " ยังไม่รู้ ทางโน้นเขาจะเอาหรือป่าว  "
.
.   แมงส่งสติ๊กเกอร์ " กรี๊ดดดดด " ปลื้ม
ปริ่ม มาจากไร่เมี่ยงบนดอย กับข้อความ
.
.    " ว้าว---หล่อ ๆ ๆ ๆ -- กิ๊กฉัน "
.
.     ก้อยก็ส่งสติ๊กเกอร์ยกนิ้วให้ และรีบ
แชร์ภาพ และคลิป ต่อไปที่ไลน์ของแอ้ม
ในทันที 

.
            *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    เอียดส่งเป็นสติ๊กเกอร์รูปชื่นชมให้
 ในไลน์กลุ่ม
.      ไม่มีข้อความใดๆ เสริม

.
.     ส่วนในไลน์ส่วนตัวของเธอเอง  ที่ไอดี
 Yo-Yo-Tha ส่งรูป และคลิปมาให้เองนั้น
 เอียดก็ได้แต่เปิดดู ไม่ตอบอะไรอีก 
.       และดูแล้ว  ก็จำต้องลบทิ้งทั้งหมด
เช่นเคย
.
.      ไม่เป็นไร--ก็ยังมีรูปเหล่านี้ ค้าง
ให้เธอไว้ดู ในไลน์กลุ่มแล้ว

.
        *  *   *   *   *  *  *   *   *
.
.
.    ( จบตอนที่ 8 . )

.
.

ขอขอบพระคุณทุกท่าน ที่ให้เกียรติ
เข้ามาเยี่ยมเยือนบล็อกของผมครับ

........................................................................

.
ผู้เขียนขอเล่านิด-
.
.     ผู้เขียนเอาประสบการณ์ตรงของตัวเอง
ตอนสมัยสอนมัธยมฯ ที่กรุงเทพมหานคร 
(ช่วง  2526-5-2536 )  มาแทรกในตอนที่ 8
นี้ครับ--
.       ที่อาจอ่านแล้ว อาจรู้สึก ไม-ออกแนว
วินเทจ ๆ แฮะ
  อิ อิ- ก็เล่าตามจริง ตามตอนนั้นครับ -55
.
.        คือว่า-
-1.  ผู้เขียนเคยออกรายการโทรทัศน์ -
ท้าพิสูจน์- ถ่ายทำกับ คุณน้อง พรสุดา
 ต่ายเนาว์คง    แล้วนั่งรถเมล์ ไปรับค่าตัว
ที่กันตนา  -ตอนนั้นจำว่า สตูดิโออยู่ที่แยก
 อสมท  ดนหักภาษี ณ ที่จ่าย 5 % ครับ
.
-2. ผู้เขียนเคยไปที่สตูดิโอ  JSL กับเพื่อน-
เพื่อนไปแคสติ้งครับ   เลยจำเหตุการณ์
แคสติ้งมา
.
-3. ผู้เขียนเคยโค-co กับทีมโมเดลลิ่ง
ให้เป็นผู้ควบคุมดูแล พานักเรียนม.ปลาย
(น่าจะ 80- 100 คน )
    ไปเข้าฉากถ่ายโฆษณา ที่สนามกีฬา
ไทย-ญี่ปุ่น ดินแดง
.
    ตอนนั้น- คุณนัท มีเรีย ถ่ายเป็นหนัง
โฆษณาโลชั่น-อะไรสักอย่าง คู่กับ
คุณเอกชัย พงษ์ดี
 .        คุณนัทแต่งเป็นดรัมเมเยอร์
-drum major
.     คุณเอกชัยแต่งเป็นอะไรก็จำไม่ได้
ละครับ ( ก็คงจะดรัมฯ เหมือนกัน )
และยังให้ลายเซ็นแก่ผู้เขียนด้่วย
.
         ส่วนเด็กๆ นักเรียน ม.ปลาย-
โรงเรียนของผู้เขียน เขาจัดให้นั่ง
บนอัฒจันทร์กลางแจ้ง ร้อนมากๆ
.   แล้วมีคนสั่งให้โบกธงเชียร์ ไปมา
เขาถ่ายเป็นแบ็คกราวนด์ ไกลๆ-
.     หนังออกมา เห็นนายแว่น-นักเรียน
ตี๋ๆ  ชัดอยู่คนเดียว
.   นอกนั้น เห็นไหวๆ ธงสบัด บังมิด
-555
.
.     ขนาดงานง่ายๆ ไปรอสแตนด์บาย
ตั้งแต่ 6 โมงเช้า- ( มีเลี้ยงข้าวกล่อง)
.    ได้กลับเกือบ 5 โมงเย็น
ช้าตรงที่รอดาราแต่งตัว แต่งหน้าครับ

.
.....................................................








Create Date : 07 ธันวาคม 2559
Last Update : 17 ตุลาคม 2560 14:11:11 น.
Counter : 821 Pageviews.

0 comments

BlogGang Popular Award#13



เปียงดิน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



ข้าราชการบำนาญ
ธันวาคม 2559

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
All Blog