นิยาย " ม.ปลาย วุ่นวายรัก " - เหมชาติ ทอง / ตอนที่ 6 .




















































" ม.ปลาย วุ่นวายรัก "
.
.    เหมชาติ  ทอง
.....................................................
.
ตอนที่
.
.         6 .
.
.
.
.
.     งานกิจกรรมของโรงเรียนกำหนดกติกา
ให้นักเรียนแต่ละคนลงกรีฑาได้ 2 รายการ
.     และลงกีฬาได้ 2 รายการ เท่านั้น
.
.         สีไหนตุกติก แอบส่งคนลงซ้ำเกิน
ลิมิตนี้ จะถูกจับแพ้ foul-ฟาวล์ ในรายการ
นั้นๆ ทันที
.     ทั้งนี้เพื่อกระจายโอกาส เฉลี่ยให้เด็กๆ
ทุกคนได้สัมผัสกับกีฬาอย่างทั่วถึง
.   ไม่ใช่เปิดช่องโหว่ ให้นักเรียนคนเก่ง
แย่งลงแข่งซะทุกรายการ
.
     *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.   โยธาลงกรีฑาประเภทลู่ไปแล้ว
กำลังจะลงแข่งบาสคู่ชิงกับสีม่วง
.
.   และก็ยังจะลงชิงฟุตบอล ม.ปลาย
ชาย  คู่ปิดสนามกับสีม่วงอีกด้วย !!
.
.         สีแดงกับสีม่วง ปีนี้
.     เทพเจ้าโอลิมปิก -องค์ใดหนอ?
 ช่างลิขิต ให้ได้ต้องมาท้าทาย -ชาลเล้นจ์
-challenge ฝีมือฝีเท้า
ในรอบชิง ทั้งบาส -
ทั้งบอลเพื่อชิงรางวัลถ้วยรวม
.   อย่างให้เห็น ม่วง เห็นแดง กันไปเลย
 .
 .       คณะตะวันเพลิง-จริงๆ แล้ว
ก็แพ้ตกรอบ
ไปหลายรายการ
     เช่น เปตอง และ วอลเล่ย์ หรือ
อื่นๆ ที่ได้ เหรียญเงินบ้าง เหรียญ
ทองแดงบ้าง
.   เขาก็ไม่เอามานับแต้ม เพื่อชิง
รางวัลถ้วยรวมกีฬา
.    เขาจะนับแต่เหรียญทอง
.
.      ส่วนสีม่วง ตอนนี้มีคะแนนถ้วย
รวมนำสีแดง อยู่หนึ่งรายการ
.
.   ถ้าสีแดงแพ้เพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง
 สีม่วงจะก็ได้ครองถ้วยรวมทันที
.     และถ้าสีแดงชนะหนึ่ง เสมอหนึ่ง
ก็ได้แค่ครองถ้วยรวมร่วมกันกับสีม่วง
.
.   ถ้าสีแดงอยากจะครองถ้วยรวม
แบบสง่างาม เพียวๆ
.   ก็ต้องเอาชนะสีม่วงให้ได้ ทั้งสอง
รายการ
คือ ทั้งบาส และบอล !
.
       *  *  *  *  *  *  *  *  * 
.
.   สนามบาสในโรงพลศึกษา
ของโรงเรียน ตอนนี้--
.    คนดูแน่นนนน-- เอี้ยด !!!
.
.      เพราะไม่ใช่จะมีแค่สีแดง และสีม่วง
ที่กรีฑาทัพกันมาเชียร์นักกีฬาของตัวเอง
สีละฝั่งฟาก ของคอร์ตสนาม และโบกธงสี
เชียร์กันปลิวไสว
.
.         คณะสีอื่นๆ ที่แม้ตกรอบไปแล้ว
ไม่ได้เข้าชิง ก็ยังแห่กันเข้ามาดูด้วย
.
.          บาสเก็ตบอลเป็นกีฬาโปรด
ของเด็กๆ ทุกคน
.     มันเป็นกีฬาที่มีชีวิตชีวา  และมี
พลังมากๆ    มีการเคลื่อนไหวอย่าง
ว่องไว  จนคนดูไม่อาจพลาดสายตา
.   เพราะจะมีการช่วงชิง ทำแต้มกัน
ตลอดทุกวินาที
.
      *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.       " เอียด -
มารองหมานไอ่โยหน่อย "
.
.     เจี๊ยบมีอาการเอ็กไซต์เต็ด-excited
จัด กลัวจะไม่ชนะสีม่วง 
.    จนต้องยกมือไหว้ท่วมหัว บนบานศาล
กล่าวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์
.   รวมถึงเรียกเอียด ให้มาประเดิมอวยพร
ให้โยธา
เพื่อจะได้โชคดี และมีชัยชนะ
.
.     " อะไรเหรอ -รองหมาน ? "
.
.   สาวใต้อย่างเอียด งงจริงๆ กับคำเหนือ
คำนี้
.
.   " หมาน แปลว่าโชคดี  เฮง-เฮง-เฮง "
.
.       พงษ์ ที่ก็ลงเล่นด้วย  รีบอธิบายให้
เอียดเข้าใจอย่างเร็ว
.
.     " เอียดโจ้ยปั๋นปอนหื้อไอ่โยกำ "
.
.    พงษ์บอกให้เอียดช่วยปันพรให้โยธา
 ซักหน่อย  
.
.           " อุ๊ย--
.      เราไม่ใช่คนเฒ่าคนแก่นะ
.              - จะได้มาทำยังงั้น "
.
.     โยธาอมยิ้ม   เมื่อเห็นบุษบันโวยวาย 
ว่ามันสมควรหรือ
.
.        เจี๊ยบจึงบอกเหตุผล  ด้วยเสียงดัง
ฟังชัด
.
.    " เอียดทำเหอะ--ตัวรู้มั้ย โยมันบอกว่า
ที่มันวิ่งชนะอ้ายหนึ่งได้    เพราะมันได้ยิน
เสียงเอียดเชียร์มัน  
.     มันก่าใจ๋ขึ้น - ล่นโวยเหีย จนได้ที่ 1 " 
.
.       โยธาตกใจ - พลบตาเอียดทันที
.    อายมาก - ที่เจี๊ยบเอาเรื่องที่ตนพูด
เล่นๆ กับพงษ์และเดย์
.    มาเล่าประกาศซะจริงจังอย่างนี้
.
 .     เอียดมองโยธาที่ยืนเขี่ยเท้าไปมา
หลบตามองพื้นสนาม
.           แล้วชำเลืองมองเธอ
พอเห็นเธอกำลังจ้อง ก็หลบตาอีก
.
.     เจี๊ยบไม่รับรู้  ว่าใครจะอายใคร เรื่องไร
-ยังไง        ตอนนี้เธอมุ่งเรื่องเอาชนะสีม่วง
ให้ได้อย่างเดียว
.
.    " เร็วเอียด --
.              เดียวจะแข่งแระ "
.
.        บุษบันไม่อยากขัดใจเพื่อนๆ จึงต้อง
ตามน้ำ
.
.   " โย - ตัวเองกับเพื่อนๆต้องชนะสีม่วงนะ
 พวกเราจะคอยเชียร์ "
.
.            พงษ์ร้องสาธุ  
.   ส่วนโยธายิ้มอย่างดีใจ  ยกสองมือตีเปี๊ยะ
กับมือเอียดเบาๆ แบบสัญญา รับปาก
.
.        " ขอบคุณมากเอียด--
.     เอียดคอยเชียร์ดังๆ น้า   โยกับพวกจะ
เล่นให้สุดฝีมือเลย "
.
.        แล้วทันใด --
.   กรรมการก็เป่านกหวีดถี่ๆ
เรียกนักกีฬาให้เข้าสู่สนาม
.
           *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.             ท่ามกลางเสียงนกหวีด
เสียงโห่เชียร์       เสียงรัวกลอง
และเสียงแครี่ลูกบาส ดังกระทบ
พื้นเป็นจังหวะ
.
      กับเสียงเอี๊ยดอ๊าด ของพื้นรองเท้าผ้าใบ
ที่นักกีฬาสวม เสียดสีกับพื้นซีเมนต์ของสนาม
.      ดังอย่างนี้ ตลอด
.
. -    มันปนกันสุดมั่ว - แสบแก้วหู เพราะฟัง
ไม่ได้ศัพท์...
.
.    เกวลินยืนดูแข่งบาสอยู่ในกลุ่มคณะ
โสมทรงกลด สีเหลือง
.   ที่ข้างสนาม ฝั่งตรงข้ามกับคณะสีแดง
.
.     แอ้มรู้สึกใจวูบลง เมื่อเห็นโยธายกมือ
ตีแปะกับมือของบุษบัน
.
.           ไม่รู้หรอกนะ  ว่ากำลังสัญญา
กันเรื่องอะไร
.   แต่แอ้มรู้ ว่านั่นคือโยธากำลังเบิกบาน
ใจ และมีความสุข
.
.         ยิ่งนึก แอ้มก็ยิ่งน้อยใจ
 เมื่อเช้า เธอเองก็ถือป้ายให้คณะสีเหลือง
.    แต่งเป็นชุดเลียนแบบเทวนารีที่พี่ฝ้าย
สุภาพร มะลิลา -เอ๊ย มะลิซ้อน  มิสแกรนด์
ไทยแลนด์แต่งตอนไปประกวดที่ลาสเวกัส
.
.     โยธาที่ยืนถือธง สแตนด์บายเพื่อรอ
จะออกขบวน       ไม่ไกลกันกับสีเหลือง
หันมามองแอ้มนิดหนึ่ง
.      กระตุกยิ้มให้แอ้มทีนึง แล้วหันหน้า
กลับไป
.
.          ก็แค่นั้น...
.
.     จนเมื่อขบวนเริ่มเคลื่อนตัว ทยอยเดิน
พาเหรดแถวหน้ากระดานเรียงสี่ออกสู่ถนน
ทีละสี ตามลำดับ
.  แดง เหลือง เขียว ม่วง และฟ้า--  แอ้มก็
ไม่ได้เห็นโยธาอีกเลย
.
.     ตอนพาเหรดเข้าสนามของโรงเรียน
เพื่อทำพิธีเปิด   โยธาก็ยืนถือธงอยู่กลาง
สนาม
.     ส่วนสีของแอ้มยืนอยู่ด้านข้าง ที่ห่าง
ไป  และถูกคณะสีเขียวยืนคั่น  จนมองกัน
ไม่เห็น
 .   แม้เริ่มขึ้นอัฒจันทร์เชียร์  ทุกคนต่างก็
วุ่นวายกับสีของตัวเองอย่างสุดยุ่งขิง
.       แอ้มก็ยังพอแอบเห็นโยธา  ตรงนั้น
ตรงโน้น   แว๊บ-แว๊บ
.       แต่ก็ไม่มีโอกาสได้เจอหน้ากันอย่าง
จังๆ
.
.         เห็นโยธาวิ่งแครี่บาส หนีสีม่วง
 ผ่านหน้าไปอย่างคล่องแคล่ว
.        แอ้มก็แอบส่งใจเชียร์ให้
.
.   พอโยธาลอยตัวใต้แป้น หย่อนลูกบาส
ลงห่วงอย่างสวยงาม     แอ้มก็ปรบมือให้
สุดปลื้มปริ่ม
.
.     ปรบมือให้คนที่เธอรู้สึกพิเศษคนนี้
อย่างดีใจ
.    - ลืมความหมองเศร้าไปได้ชั่วขณะ
.
  *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.      บอกเลย ว่าบาสสูสี-มวกๆ
และไล่บี้คะแนนกัน จนมันหยด
ติ๋งๆ  เป็นหมูกระทะเกาหลี-
.
.   เหลืออีกเพียงไม่ถึง 1 นาที จะหมดเวลา
การแข่งขัน
    สีม่วงนำสีแดง   ด้วยสกอร์
.         71-68
.
.      คะแนนโดดเด่นของสีม่วงนั้น เพิ่งได้
มาจากการชู้ตนอกเขต 3 คะแนน   ของหนึ่ง
-สงคราม เมื่อสักครู่
.       เรียกเสียงกรี๊ดจากกองเชียร์พยับเมฆา
สนั่น ลั่นไปสามโลก
.        จนโรงพละ และสนามบาสสะเทือนไป
7.9 แมกนิจูด
.
    *  *  *  *  * *  *  *  *
.
.    โยธารับลูกจากเพื่อน - ส่งต่อให้พงษ์
. พยักหน้าส่งซิกฯกัน
.
.   แล้วโยธาก็กระโดดตัวลอย ขึ้นรับลูกบาส
ที่พงษ์โยนคืนกลับมาให้อย่างเร็ว
.      รับแล้ว โยธาตัดสินใจชู้ตที่นอกเส้น 3
คะแนนทันที
.
.       จังหวะที่ชูัตออกไป  สงครามรีบเข้ามา
กระแทก กันท่า จึงโดนเป่านกหวีด จับฟาวล์
.
.    และพระเจ้าช่วย !--กล้วย และหัวไชเท้า
ทอด
.         จะว่าโม้อีก-ปะ ?
.
.        ลูกลงห่วงด้วยอ่าาาา---
.
.   สีแดงทั้งกองเชียร์หวีดร้อง
 กรี๊ด- กรี๊ด-กรี๊ด -- ไม่หยุด  
.   พากันกระโดด ดิ้นเร่าๆ  ด้วยความ
สะใจ ราวกับเป็นผีบ้า
  ( ผีบ้า ภาษาเหนือก็คือ อาการบ้า เสียสติ )
.
.   สีม่วงมองแล้ว  นึกอิจฉาหมั่นไส้  
ค่อนแคะว่า
.    น่าโทรศัพท์
ฮ้องรถโรงยาสวนปุง
มารับหมู่สีแดง
.        ไปรักษา -เหียอ๊ะ
. ( โรงยาสวนปุง ก็คือโรงพยาบาลสวนปรุง
ของเชียงใหม่  เป็นโรงพยาบาลแบบโรงพยา
บาลศรีธัญญา นั่นเอง )
.
.       เล่าอย่างนี้ อาจมีบางท่านไม่เข้าใจ
แต่ใครเคยเรียนโรงเรียนมัธยม และดูบาส
เวลาแข่งกีฬาสี จะเข้าใจใสวิ้ง
.    เพราะมันมันส์สุดๆ จริงๆ
.
.      คือว่า สกอร์ขึ้น 71-71  เท่ากัน
แล้วอ่าาา---
.     แต่กำลังจะได้ลุ้นลูกโทษ    อีก 1
แก่น ( 1 ลูก)  จากฝีมือชุ้ตของโยธา
.
.         อีกทั้ง  เวลาในสนาม ก็เหลือ
อีกเพียง
.             10 วิ-
.
.       จึงช่วยไม่ได้   ที่สีแดงจะลิงโลด
 เต้นลิง เต้นค่างกัน   ขณะที่สีม่วงพากัน
ปั่นป่วน ระทึก -น้ำลายฝืดจนหนืดติดคอ
.
    *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    โยธายืนอยู่ที่ตำแหน่งชู้ต    มองไป
เห็นบุษบันกำลังมองมา และตะโกนเชียร์
เขาด้วยความตื่นเต้น
.   ก็รีบยิ้ม พยักหน้าให้เอียด กับบอกตัวเอง
ว่า  ทำใจให้สบายๆ ไม่ต้องรีบมาก
.
.    เจี๊ยบรีบนำกองเชียร์ ร้องเชียร์เสียงดัง
และทุบกลองเป็นจังหวะ
.
.   " สีแดง-สุดหล่อ "
.
.            น้องๆ ก็รับว่า
.
.     "ชู้ตลง-ชู้ตลง  "
.
.      " สีแดง -สุดหล่อ "
. "ชู้ตลง-ชู้ตลง  "
.
.   ร้องสู้กับสีม่วง ที่ก็ร้องเพลงเดียวกันนี้
ว่า
.
.   " สีแดง-ตาเหล่ "
.           " ไม่ลง-ไม่ลง  "
.
.    " สีแดง-ตาเหล่ "
.           " ไม่ลง-ไม่ลง  "
.
.          โยธาตั้งสมาธิ - ยิ้มน้อยๆ
. แล้วชู้ตลูกโทษออกไป
.
.       " สวบ ! "
.
.     คือเสียงลูกบาส ผ่านตะกร้าบาสเก็ต
ที่ถักทอด้วยเส้นเอ็นขนาดกลางๆ ลงไป
.
.     เสียงนี้ ไพเราะเหลือเกิน สำหรับ
สีแดง   ที่พอลูกลง ก็ตกตะลึง เงียบสนิท
ก่อน
.     แล้วหวีดร้อง    กรี๊ดดดดด---
สุดเสียง    เมื่อ อ. สุวิทย์เป่านกหวีด
 ปรี๊ดดด-ยาว-- หมดเวลาการแข่งขัน
.
.      ทำร้ายจิตใจสงคราม กับสีม่วง
ที่เสียใจจนกลืนน้ำลาย น้ำตาคลอ
.      --กับสกอร์ ที่จบที่
.
.               72-71
.
        *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    สงครามแวะมาสัมผัสมือกับ
โยธา ที่สนามบาส
.
 .            ยิ้มให้
.     กล่าวชมรุ่นน้องด้วยน้ำใจนักกีฬา
.
.      " โยเก่งมากๆ -อ้ายยอมฮับฝีมือ
เลย "
.
.     โยธารีบค้อมหัวให้อย่างขอบคุณ
.
.       " ขอบคุณคับอ้ายหนึ่ง "
.
.       " เดียวป๊ะกั๋นแฮ่มน่อ  บอลชิง"

.      หนึ่งว่า ว่าเดี๋ยวเจอกันอีกนะ -ฟุตบอล
นัดชิง
.
.       " คับ-
.              เต๋มตี้ นะคับอ้าย "
.
.          สงครามพยักหน้า
.     แล้วหันไปทางเอียด ที่กำลังจะช่วยกัน
กับเจี๊ยบ ยกกระติกน้ำอันใหญ่ จะย้ายไปที่
อัฒจันทร์สนามบอล
.
.       " สนุกไหมเอียด "
.
.           " สนุกค่ะ "
.
.    เอียดก็ฟังๆ อยู่ ที่สงครามมากล่าวชม
โยธา   ซึ่งทำให้เธอรู้สึกดี ที่ทุกคนแฟร์ๆ
ไม่ขี้แพ้ชวนตี-ไรแบบนั้น
.
.       " อ้ายหนึ่งก็เล่นเก่งค่ะ "
.
 .         สงครามหัวเราะ
.
.    " เสียดาย อยู่คนละสี    ถ้าอยู่สี
เดียวกัน มีเอียดคอยเชียร์     อ้ายจะ
 ต้องชนะแน่ "
.
.       บุษบันแอบเห็นโยธาทำหน้าตึง
คอตั้ง ทันที
.
.        พอดีเจี๊ยบก็พูดขึ้นว่า
.
.    " ไปก่อนเจ้า- อ้ายหนึ่ง
. จะไปเชียร์เดย์มันแข่งหลีดต่อเจ้า "
.
.         จึงเดินกันออกจากโรงพละ
.   โยธากับพงษ์รีบแย่งเอียดกับเจี๊ยบ
หิ้วกระติกน้ำให้    พากันเดินผ่านปะรำ
ศาลาไทย   ตัดสนามฟุตบอล ตรงไป
ที่อัฒจันทร์
.   ที่น้องๆ ม. ต้น พากันวิ่งไปแย่งที่นั่ง
.เตรียมแข่งเชียร์กันแล้ว
.
     *   *   *   *   *   *   *   *
.
.    " กองเชียร์ และหลีดทุกสี
เตรียมพร้อมค่ะ...
.      เราจะเริ่มแข่ง เพลงที่ 1
 อันเป็นเพลงบังคับ
.     คือ เพลงมาร์ชของโรงเรียน
.
 .         ครูจะนับ   3- 4
-ทุกคนพร้อมนะคะ
.
.      3- .....
.                4 ! "
.
.          พอ อ. ผ่องใส นับ 4
.     ทั้งห้าคณะสี ทุกอัฒจันทร์ก็เริ่มร้องเพลง
โดยเชียร์เพลงเดียวกัน
.     เสียงตีกันบ้าง แต่ก็ฟังออก
.
.   เชียร์หลีดเดอร์ทุกสีที่ลงมาหลีดแข่งขัน
พร้อมกันหมดกลางสนาม
. ต่างประดิษฐ์ท่วงท่านำเชียร์ โชว์กันอย่าง
ดงาม
.   แข่งกันทำท่าหลีดที่พิศดารพันลึก และ
แปลกตา สุดจะบรรยาย
.
.      เด็กๆ สมัยนี้เก่งมาก  สามารถทำให้
การที่เคยทำแค่ออกมาเต้นเหยงๆ  หน้า
กองเชียร์     เปลี่ยนเป็นศิลปะการแสดง
ไปแล้วอย่างน่าชื่นชม
.       เพราะคนดูมองเห็นได้จากผลงาน
ถึงความอุตสาหะนั้น ว่าเด็กๆ ต้องฝึกซ้อม
กันมา
อย่างอดทน   มีวินัย ไม่ย่อท้อ
.       จึงสามารถหลีดโชว์ได้สวยงาม
พร้อมเพรียงกันขนาดนั้น
.
     *  *  *  *  *  *  *
.
.    เดย์ใส่หัวใจเข้าไปในการหลีด
.        พยายามยิ้มให้ใจสุข
ไม่เหลือบดูสีอื่นๆ อีกสี่คณะ
.    ที่ก็หลีดนำกองเชียร์ของสีตน
 ด้วยท่วงท่าที่บรรจง
.
.      ไม่งั้น เดย์จะพะวง
จนหลีดผิดๆ ถูกๆ อย่างปีที่แล้ว
.
.      ทีเด็ดนึง-ของเดย์ ปีนี้
คือ พอหลีดท่ายกมือ ชูสูงขึ้น
 .   ซึ่งก็จะมีกันทุกสี
.
.    แต่บางท่อน บางจังหวะของเพลง
เวลาลากแขนกลับลงมา เดย์จะไม่ให้
ลากแขนลงมาตรงๆ
.     หากเพิ่มลูกเล่น โดยให้ลากแขน
ที่ใส่ถุงมือยาวไว้ ให้สบัดพลิ้ว
.      รัวถี่ๆ ลงมาอย่างเร็ว   จนดูไหว
พลิ้วเหมือนสายน้ำ
.
.       พอทำพร้อมกัน ทั้ง 12 คน
. ภาพถุงมือยาวสีขาวที่ยาวเลยข้อศอก
รัวสบัดไหวพลิ้ว ตัดกับชุดสีแดงเพลิง
.      กลายเป็นท่าหลีดที่ดูเตะตามาก
จนใครๆ ก็พากันชื่นชอบ
.        ต่างรอดูจังหวะ ที่หลีดสีแดง
จะลากแขนพลิ้วลงมาพร้อมๆ กัน
.
.      หลีดสีอื่น หันมามองหลีด
สีแดง อย่างอึ้ง -บวกทึ่ง
.  อุทานในใจกัน  ว่า ไอ้ยะ--
.
.   แบบเสียดายๆ -ที่นึกอย่างเดย์
ไม่เป็น ก็ท่ามันสวยดีอะ-
.  แต่จะทำบ้าง ตอนนี้ก็ไม่ทันซะละ
ไม่ได้ซักซ้อมกันมา   ขืนทำตามไป
เดี๋ยวก็มั่ว ทำไม่พร้อมกันแน่
.
.   พวกครูที่นั่งดูที่ศาลาไทย ยังพูด
กันว่า
.
.      " ผ่อแล่-ๆ
.    หลีดสีแดง ทำท่า-ม่อกเอี๊ยะ "
.
.      แล้วก็ยกแขนพลิ้ว  ทำท่าหลีด
เลียนแบบให้เพื่อนครูด้วยกันดูอย่าง
ชอบใจ
 .   ตรงนั้น ก็หัวเราะครืน พยักเพยิด
เห็นดีงาม พูดสนับสนุนว่า
.
.    " แม่นๆ  เปิงดีน่อ--
.           ผ่อม๊วน-ม่วน "
.
.      เจี๊ยบ กับเอียด และพงษ์
อยู่หน้าอัฒจันทร์
.
.      พงษ์เอาโทรโข่งห้อยคอ
  ออกไปยืนกำกับการใช้อุปกรณ์
ประกอบการร้องเชียร์ของน้องๆ
ตรงลู่วิ่งดินลูกรัง
.   
ที่ตอนนี้-ว่าง  เพราะแข่งวิ่งกัน
หมดทุกรายการแล้ว
.
.    เอียดนั้น คอยดูน้องๆ ร้องเพลง
และคอยยกนิ้วชม
.   ให้กำลังใจเป็นระยะ
.
.      ส่วนเจี๊ยบนั่งที่ขอบสนาม
หน้าอัฒจันทร์   คอยมองไปที่เดย์
กับทีมหลีด
  .      และดูหลีดสีอื่นๆ ไปด้วย
อย่างเครียดๆ  ราวกับนางพยาบาล
เฝ้ามองคนไข้ ในห้อง ICU
.    เพราะเจี๊ยบเป็นคนจริงจัง จึงห่วง
นั่น-นี่ ระแวดระวัง กลัวว่าเดย์จะหลีด
แพ้สีอื่นอีก
.
    *  *  *  *  *  *  *  *   *
.
.        สีอื่น ก็ประมาณนี้ อะนะ
เด็กๆ เค้าสู้กันเต็มที่ -
.      ไม่มีใครยอมใครง่ายๆ หรอก
.    เพราะนี่คือกีฬาสี  ที่ต้องชาลเล้นจ์
-challenge- ท้าพิสูจน์กัน  ว่าสีไหนจะ
เจ๋งจริง
 .
       *  *  *  *  *  *  *  *
.
.      บอลคู่ปิด -เตรียมลงสนาม
ทันที ที่แข่งหลีดเสร็จ
.
.       โยธา และพงษ์กระโดดฮึดๆ
 วอร์มร่างกายอยู่ข้างเพื่อนๆ
.
.       เจี๊ยบที่ลงบอลหญิง ม. ปลาย ได้
เหรียญเงินไปแล้ว  ตั้งแต่ตอนบ่ายต้นๆ
ก็คาดหวังเหรียญทองสุดท้ายจากบอลชาย
ม. ปลาย ตอนบ่ายแก่ๆ นี้มาก
.
.             "  วุ๊ย -
.       ฮาเกือบลืม !   ต้องให้เอียดมา
รองหมานแฮ๋ม "
.
.      นึกได้ ก็ไปลากดึงเอียดมาเลย
.
.      อาจดูตลก แต่เจี๊ยบเชื่อว่าจริง
เพราะเอียดเชียร์ จนชนะมาแล้ว สอง
รายการเด็ดๆ
.
.         " โอ๊ย- "
.      เอียดร้อง ขำซะใหญ่
.  " อะไรกันนักหนา -อะ เจี๊ยบ "
.
.          โยธากับพงษ์ก็หัวเราะ
เพื่อนๆ คนอื่นๆ ก็พากันขำ คิกคัก
.
.          " หน่า-- "
.          เจี๊ยบวิงวอน
    " ปั๋นปอนอีกที บอกให้ชนะๆ นะเอียด " 
.
.     เอียดก็สนองนี้ด-need ของเจี๊ยบไป
อีกครั้ง 
.     พงษ์ก็ว่าสาธุอย่างเคย  แถมบอกว่า
.
.       " ถ้าชนะ    จะซื้อคำเปลวมาปิด
. หื้อเน่อ "
.
.               " บ้าสิ -- "
.
.          เอียดว่าพงษ์ 
.
.  แต่รีบหลบสายตาของโยธา ที่ทำเอียงคอ
จ้องมองเธอ แล้วอมยิ้มล้ออย่างคนเจ้าชู้
.
     *    *   *  *   *   *   *   *
.
.     สีม่วงนำไปก่อน  1-0
 คนยิงไม่ใช่สงคราม
.    เป็น ม.4 ที่โหม่งเข้าประตู
ตอนชุลมุนชุลเกกัน
.
.      เรียกเสียงเฮ จากกองเชียร์สีม่วง
และตีกลองจังหวะสามช่า รัวอย่างเมามัน
.        เสียงดังลั่นสนาม
.
.        ดูกองเชียร์มา- ก็ว่ามากพอควร 
.ทั้งในสนามจริงที่เมืองไทย และจากคลิป
การแข่งขันที่ต่างประเทศในยูทูบ-YouTube
ก็ไม่เห็นว่า จะมีกองเชียร์ชาติไหนในโลกตี
จังหวะได้มันส์ รัวเร็ว และเร้าใจเท่ากองเชียร์
คนไทยที่เชียร์กันในจังหวะ   ช่า ช่า ช่า
อีกแล้ว
.
.    มีอุปกรณ์ ทั้ง กลอง ฉิ่ง ฉาบ และฉ่าง
คอยตี เคาะ  ให้รับ และขัดจังหวะกัน
.
.    ตุ่ง ตุ่ง----    ตุ๊ง ตุ๊ง  แฉ่  !  
.             ตุ่ง ตุ่ง--- ตุ๊ง ตุ๊ง แฉ่ ! 
.      ตะลุ้ง - ตะลุ้ง
                  ตะลุ้ง-- ตุ้ง  แฉ่  ! 
.
.
.        พงษ์ไม่รอช้า    ยิงส่งยาว
ไปทางหน้าประตูของแดนสีม่วง
 .     ที่มีโยธา  และเพื่อนอีกคนรออยู่
แถวๆ นั้น
.        โยธารับบอลจากเพื่อน   และไม่
ล้ำหน้า ลากเกี่ยวหลบสงคราม ที่เข้ามา
ชาร์จ หวังสะกัด
.   โยธาพลิ้วขาหลบอีกที สงครามเสียหลัก
เอง  หัวซุนไป
.    กรรมการไม่เป่าฟาวล์-foul
.
.          จังหวะนี้เอง  โยธาได้ที   บรรจง
เตะบอลโด่ง โค้งยาว ตรงเข้าใส่โกล-goal
.
.      นายทวารของพยับเมฆากระโดดขึ้น
หวังปัดบอลให้เป๋ทาง   แต่บอลสููงเกือบ
เฉียดคาน
.        เลยมือพลาด วืดลมแทน
.    ลูกบอลผ่านเข้าประตู ไปตุงตาข่าย !
.
.   ตะวันเพลิงที่จ๋อยไปในตอนแรก
ก็พลัน ส่งเสียงกรี๊ดกันลั่นอัฒจันทร์
 .      เมื่อบอลที่ถูกนำ 1 : 0
.  กลายเป็นตีเสมอได้   1 ต่อ 1 แล้ว
ตอนนี้
.
     *   *   *  *   *  *   *
.
.       ยังไงก็ตาม หมดเวลา
ก็ไม่มีใครยิงประตูกันได้อีก
.
.         จึงต้องตัดสินกัน   ด้วยการยิง
ลูกโทษ  ซึ่งยิ่งมันส์- เร้าใจมากกว่าเดิม
.
.    กองเชียร์ทุกสี พากันลงจากอัฒจันทร์
 มานั่ง-ยืนเชียร์การยิงลูกโทษ ตรงขอบ
สนามกันเลย
.
.     เริ่มด้วยสีแดง -ที่ได้รับเสียงเชียร์
.และเสียงแช่ง ไปพร้อมๆ กัน
.
.  " สีแดง สุดหล่อ
.           ชู้ตเข้า - ชู้ตเข้า "
.
. " สีแดง ตาเหล่
.            ไม่เข้า ไม่เข้า "
.
.      โยธายิงเป็นคนแรก
.
.         นายประตูสีม่วงหลงทาง
รับไม่ทัน  บอลเข้าประตูไป อย่าง
สวยงาม
.
.     สีแดงนำทันที สกอร์  2 : 1
.
.      เจี๊ยบกระโดดกอดคอพงษ์
แล้วเอามือมาเปี๊ยะกับเอียด
.
.     สีม่วงส่งสงครามลงมาทันที
.
.   " สีม่วง สุดหล่อ
.           ชู้ตเข้า - ชู้ตเข้า "
.
.  " สีม่วง ตาเหล่
.            ไม่เข้า ไม่เข้า "
.
.      หนึ่งสูดลมหายใจ ...เรียกสมาธิ
. แล้วประจงยิงเข้ามุมอย่างสุดแรง
.
.            พระเจ้า !  ---
.     บอลไปกระทบกับเสาโกล
 เด้งกลับออกมา
.      นายประตูตามตะครุบได้
.
.    สงครามร้อง อ๊า-หน้าเหยเก 
เอามือกุมหัว ทรุดเข่าลงนั่งกับ
สนามด้วยความผิดหวัง
.
.         คณะสีแดงพากันดิ้นเร่าๆ
 ด้วยความดีใจสุดขีด  เด็กๆ รู้สึกฟิน
จัด กับสารเอ็นดอร์ฟิน-endorphine
ที่ร่างกายหลั่งออกมา ราวกับท่อแตก 
.
.     โยธาถูกเพื่อนๆ กอดรัดคอด้วย
ความดีใจ  และหมั่นเขี้ยว
.
.         ไชโย ! -
.  สีแดงได้ถ้วยบอลแล้วปีนี้
และก็จะได้ถ้วยรวมด้วย
.       อย่างแน่นอน
.
.   " เอียด- ดีใจไหม ? "
.
.     โยธาที่ยังถูกเพื่อนเหนี่ยวคอไว้
ถามบุษบัน
.        หน้าคนถาม-งี้บาน  เป็นพัด
บ่อสร้าง
.
.         " ดีใจ "
.
.       เอียดยิ้มให้เขา พยักหน้า
. แล้วยกนิ้วโป้งให้
.
.     " เก่งจังเลยโย-- "
.
.     โยธายิ้มหวาน  เหมือนเด็ก
หลงคำชม
.
      *   *   *   *   *   *  *
.
.      เดย์หน้าจืดลง เมื่อโรงเรียน
ประกาศผลว่าได้รองหลีด  
.      แพ้สีฟ้าอีกปี
.
.    ส่วนพงษ์ กับเจี๊ยบ หายเหนื่อย
เป็นปลิดทิ้ง
    ที่กองเชียร์สีแดงได้
รางวัลกองเชียร์ชนะเลิศ
.
.     และตะวันเพลิงก็ยังได้ครองถ้วย
น้ำใจนักกีฬา หรือ spirit of sportsman
 ร่วมกับสีม่วง และสีเขียวด้วย
.
.      เดย์วิ่งไปรับถ้วยสปิริตฯ พร้อมกับ
ตัวแทนจากอีกสองสี
.
.    เด็กสามคน ช่วยกันยกถ้วยที่หนัก
มากๆ  หันกลับมา
.       ชูให้แถวของกองเชียร์สีแดงดู
เด็กๆ สีแดง ก็โห่- ฮิ้ว ต้อนรับถ้วย
.
 .  ยกหันไปชูให้สีม่วงเห็น ทางนั้นก็
โห่-ฮิ้ว- กันอีก
.
.    จากนั้น ช่วยกันยกถ้วย พาไปส่ง
ที่หน้าแถวของคณะมรกตมณี-สีเขียว
.     ที่ปีนี้ ยังไม่ได้ถ้วยรวมอะไรกะเขา
เลย ซักกะใบ
.       ยกถ้วย ชูให้เด็กๆ สีเขียวดู
 ก็มีเสียงจากทุกคณะสี ช่วยกันโห่ฮิ้ว
ร่วมให้กำลังใจสีเขียวดังสนั่นสนาม
.     แล้วตัวแทนสีม่วง และเดย์-สีแดง
ก็วิ่งกลับไปที่สีตัวเอง
.    มอบถ้วยสปิริตฯ ให้สีเขียวถือครอง
ไว้เลย

.
.       เล่นเอาคุณครูหลายท่าน
ที่นั่งดูในปะรำอาคารทรงไทย พากัน
น้ำตาคลอ
.     ซาบซึ้ง และปลาบปลื้ม ที่ได้เห็น
เด็กๆ แสดงน้ำใจเสียสละ ให้แก่กัน
.
      *  *   *  *  *  *  *  *  *
.
.   บุษบันยืนเข้าแถวรวมกับเพื่อนๆ
ปรบมือแสดงความยินดีกับสีตัวเอง
.   และสีต่างๆ
.  แต่เธอ ก็ยังคงครุ่นคิด ถึงเหตุการณ์
ที่เพิ่งผ่านมากับตัวเอง  เมื่อกี้ ไม่หาย--
.
       *  *  *  *  *  *   *  *
.
.    บุษบันปลีกตัวจากกองเชียร์
เดินไปล้างหน้า ที่ตู้กดน้ำเย็นของ
โรงเรียน
.
.      กำลังก้มล้างหน้า  แอ้มก็เดิน
เข้ามาหา
.
.      " อ้าว- แอ้ม "
.
.        " เอียด --
.   แอ้มขอคุยด้วยหน่อยนะ "
.
.      บุษบันเดินตามเกวลินไปที่
โต๊ะม้าหิน    ที่ลานพักผ่อนหน้า
หอประชุม - ใกล้ๆ
.
.       เกวลินนั่งเหม่ออยู่พักนึง
ก็ตัดสินใจพูด  แบบไม่ยอมมองหน้า
บุษบัน
.
.  " แอ้มฝากเอียดดูแลโยด้วย "
.
.  " ฝากดูแลยังไงเหรอแอ้ม "
.
.       เอียดถามย้อนเลย
.
.    " ก็-  โยเค้าชอบเอียดหนิ "
.
.   " พูดอย่างนี้ แอ้มพูดผิดนะ "
.
.        เอียดชักเสียงเข้ม จนแอ้ม
ต้องหันมามอง
.
.      " เอียดมาเรียน ไม่ได้คิดจะ
มาหาแฟน
.     เอียดมีคนรอบตัว ที่ชอบเอียด
เกลียดเอียด หรือเค้าเฉยๆ กับเอียด
เอียดก็ต้องอยู่กับสังคมนี้    อยู่กับ
ทุกคนรอบๆ ตัวเอียด ให้ได้
.    ไม่งั้น - เอียดจะเรียนไม่จบ "
.
.            เกวลินนิ่ง
.     เสไปมองเหม่ออีก
.
.     " แม่ของเอียดสอนเอียดเสมอ
การเรียนต้องมาก่อน ห้ามคิดเรื่องอื่น "
.
.   " แต่โยเค้าชอบเอียดมากๆ นะ "
.
.    " โยชอบ -เอียดคงต้องขอบคุณโย
มันดีกว่า ถ้าโยจะเกลียดเอียด
.  เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น  มันจะทำให้เรา
มาโรงเรียนอย่างไม่มีความสุขกันพอดี
.     .. แอ้มก็ดูเองละกัน  ว่าเอียดทำตัว
ยังไง กับเรื่องนี้ "
.
.    " แอ้มก็ว่า เอียดวางตัวดี "
.         เกวลินพ้อ
. " แต่โย -
.         ... โยทำให้แอ้มเสียใจ "
.
.      " คนเราทุกคนมีหัวใจ ก็ย่อมมี
หวั่นไหวบ้าง กับอะไรที่มากระทบน่ะ "
.
.        "  ใช่ -- "
.         เกวลินพยักหน้า
.  " แอ้มคงอ่อนแอ ...
.         ไม่เข้มแข็งอย่างเอียด "
.
.    " เอียดก็ไม่ใช่จะเป็นคนเข้มแข็ง
หรอกแอ้ม  แค่ว่า ใครคิดไงกับเอียด
เอียดก็ไม่โวยวาย หรือต่อต้าน
.    ขอเป็นกลางๆ กับทุกคน และก็
- ไม่ได้ผูกพันกับใคร     เพราะเอียด
เชื่อแม่ ไม่อยากให้แม่ผิดหวัง
.    เอียดจึงเป็น- อย่างเนียะ อย่างที่
แอ้มเห็นอยู่ทุกวัน "
.
.     แอ้มหันมามองบุษบัน  พลางฝืน
ยิ้มเศร้าๆ
.
.  " เอียด -   แอ้มขอโทษนะ
.           แอ้มรู้แระ -
 ว่าโยแอบชอบเอียด สนใจเอียดเอง "
.
.            บุษบันนิ่ง
.
.    " แอ้มจะไม่คิดไรกับโยแล้ว -ต่อไป
นี้---
.    ถ้าโยจะเดินหน้าชอบเอียด แอ้มจะ
ไม่ขวาง ไม่อยากให้โยไม่สบายใจ "
.
.         เกวลินชิงลุกขึ้น
.
.    " มาพูดอะไรก็ไม่รู้-ให้เอียดฟัง
.  แต่ขอบคุณนะ   ถ้าเอียดไม่โกรธ "
.
.        " ไม่โกรธค่ะแอ้ม     ดีด้วยซ้ำ
ที่แอ้มพูดออกมา  ไม่งั้น ก็คาใจ "
.
.      " ขอบคุณเอียดค่ะ "
.
.        เกวลินแตะมือบุษบันเบาๆ
.  " อือ - โยเค้าขี้อ้อน ขี้งอน 
.       คงป่วนเอียดต่อ - ไม่จบ  "
.
.          เอียดหัวเราะ
.
.      แต่พลัน ต้องใจไหว วูบวาบ
.  เมื่อแอ้มพูดต่อว่า
.
.      " แต่แอ้มว่า
.   คงเพราะโยเค้ารักเอียดจริงๆ "
.

.    
.
.                      ( จบตอนที่ 6. )
.
ขอขอบพระคุณทุกท่าน ที่ให้เกียรติ
เข้ามาเยี่ยมเยือนบล็อกของผมครับ



Create Date : 15 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2560 8:20:08 น.
Counter : 912 Pageviews.

0 comments

เปียงดิน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



ข้าราชการบำนาญ
พฤศจิกายน 2559

 
 
1
2
3
4
5
6
9
13
14
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog