นิยาย " ม.ปลาย วุ่นวายรัก " - เหมชาติ ทอง / ตอนที่ 3 .


























































" ม.ปลาย วุ่นวายรัก "
.
.   เหมชาติ  ทอง
.....................................................
.
ตอนที่
.
.            3 .
.
.
.
.
.
.  เดย์วิ่งนำทุกคนไปที่บอร์ดหน้า
ห้องสมุด
.  เมื่อมีคนมาบอกว่า อ. ผ่องใส เอารูปกิจกรรม
สัปดาห์ห้องสมุดมาติดแสดงแล้ว
.   --  เร็วทันใจดีจัง  เล่นไปเมื่อวานนี้เอง
.
.           มีเด็กๆ มาออกันเต็มหน้าบอร์ดแล้ว
ส่วนใหญ่เป็นนักเรียน ม. ต้น   ที่เห็นเดย์มาถึง
ก็แข่งกันส่งเสียงทักทาย
.
.        " แม่นมมาแล้ว--ฮ่า ๆๆๆ
.                 ... ฮิ้ว !  "
.
.    แย่งกันชี้ให้เดย์ดูรูปเด็ดรูปนึง ที่บอร์ด
เป็นรูปตอนเดย์กำลังอ้าปากตะโกน
.
.      " อ้ายเดย์ --  ฮูปนี้ อ้ายเดย์อ้าปาก
อย่างวอกก่อน "
.
.        น้องๆ ว่าอ้าปากเหมือนลิง  เดย์ก็ไม่
โกรธ  ดูรูปแล้วร้อง ว้าย-- ยอมรับ
.
.       " แต๊--
.             ... หน้าอย่างวอก-อ่า "
.
.       หัวเราะขำรูปตัวเองอย่างอารมณ์ดี
 น้องๆ ก็หัวเราะตาม
.
.     โยธากับพงษ์   และอีกสองสามคน
ตามมาสมทบ   เด็กๆ จึงหันมาสนใจโยธา
แทนเดย์
.
.     " อ้ายโย-
.              อ้ายโย โรเมโอ "
.
.         มาขอจับมือกับอ้ายโรเมโอกัน
.
.     โยธายิ้มให้กับน้องๆ ทุกคน  เลยได้เป็น
ขวัญใจแฟนละครเวทีอีกตำแหน่ง  นอกเหนือ
จากนักบาส-ดาวชู้ต
.
        *  *  *  *  *  *  *  *
.
.          " เปิ้นชอบต๋อนนี้ "
.
.        เด็กหญิง ม.1 คนนึง บอกกับเพื่อนๆ ว่า
"เค้าชอบตอนนี้"

.        ชี้ที่รูป    ตอนโยธาคุกเข่าหน้าระเบียง
คฤหาสน์     แหงนมองจูเลียต ที่ยืนอยู่บนโต๊ะ
นักเรียน  -เอ๊ย-ระเบียง
.
.           " เปิ้นชอบต๋อนนี้ "
.
 .              อีกคนว่าบ้าง 
.    ชี้ที่รูปตอนเอียดคุกเข่า
แหงนหน้าเศร้าๆ
 แทงมีด ที่หน้าอกตัวเอง       ส่วนโยธานอน
หลับตาอมยิ้ม หนุนเข่าของเอียด
.    
.    " อ้ายโยหล่ออ่า...
.             เป็นพระเอก -เหม๊าะ ! "
.
.         เหม๊าะ คือ เหมาะสม
.                 - สมควรแระ
.
.        " บะเต้าใด น้อง "
.        โยธาต้องรีบถ่อมตัวว่า -ก็หล่อแค่
นิดหน่อยเองน่ะน้อง       ไม่ได้หล่ออะไร
เท่าไหร่หรอก
.
.   พอดีพงษ์มองไปทางซ้ายมือ
- บอกว่า
.
.        " อี่เจี๊ยบเตียวมาผ่อฮูปแระ "
.
.          โยธาเห็นไปมองตาม
.           - ใจช็อต ดัง- ตึบ !
.
.   เจี๊ยบกำลังเดินขึ้นเนินเตี้ยๆ มาห้องสมุด
.          กับแมง และเอียด
.   แล้วอ้ายหนึ่ง -สงคราม นั้นล่ะ
.       เดินมาด้วยกัน ได้ไง ?...
.
        *  *  *  *  *  *  *  *
.
.           " มีฮูปนักก่อ ? "
.
.       เจี๊ยบตะโกนถามแต่ไกล เช็คเรทติ้ง
ว่ามีรูปของงานสัปดาห์ห้องสมุดที่เป็นรูปของ
ละครเวทีเยอะไหม ?
.
.       " ปะเลอะ ปะเต๋อ ! "
.
.        เดย์อยู่ตรงนั้น  ตอบไวกว่าเพื่อน
. ว่า  เยอะ-มาก !
.        เจี๊ยบยิ้มกว้าง พอใจคำตอบ หันไป
เร่งสงคราม
.
.     " อ้ายหนึ่ง-
.               ขะใจ๋--ไปผ่อฮูปกั๋น "
.
.      แล้วตัวเองก็รีบดึงมือแมง  วิ่งมา
ทันที
.  ทิ้งให้เอียดเดินตามหลังมา เคียงคู่
กับพี่หนึ่ง ม. 6
.
   *   *  *  *   *   *   *   *
.
.      โยธาเม้มปาก   เมินหน้าหนีภาพ
นั้น
 .    ทำเป็นไม่ได้มอง   ใจแป้ว...จนไม่
อยากอยู่ตรงนี้
.
.      เจี๊ยบลุยไล่ดูภาพกิจกรรมละครอย่าง
เมามัน แทบไม่สนใจใครไหนแล้ว
.    ฮูปนั้น-ก่าเปิงใจ๋ ... ฮูปนี้-ก่าจั๊ดเหม๊าะ
.
 .       พอแมงออกปาก ชวนวิจารณ์บางรูป
 เจี๊ยบก็นึกได้   ว่าตัวเองชวนอ้าย ม.6 มาดู
บอร์ดด้วยกัน
.
.     " อ้ายหนึ่งเจ้า   มีฮูปอ้ายตวยหนา "
.
.          หันไปเรียกสงคราม เพื่อจะให้มาดูรูป
คนดูละคร   ที่เขาถ่ายติดภาพของสงครามมา
ด้วย
.
.          เจี๊ยบจึงได้อึ้ง --
 .  ที่ได้เห็นสงครามกำลังแอบมองเอียด ที่กำลัง
ดูรูปที่บอร์ด -อย่างเคลิบเคลิ้ม  ลืมตัว
.  ด้วยสายตาที่ใครมองปร๊าดเดียว-ก็รู้ว่า อ้ายหนึ่ง
ชอบเอียดซะแล้ว
.
.       " มีฮูปอ้ายหนึ่งตรงเพ้เจ้า "
.
.         เจี๊ยบบอกใหม่อีกที  หนึ่งจึงได้รู้ตัว 
.   ถามเจี๊ยบว่า  -ไหน ๆ
.
          *   *  *  *   *  *   *  *
.
.    "  ไอ่โยแสดงท่านี้ เปิงแต๊ะ
อย่างโรเมโอแต๊ๆ เลยอะ "
.
.          เจ๊๊ยบว่า
.    แล้วชี้ที่รูป ตอนโยธากำลัง
ทำท่ารำพัน
กับคำกลอนในละคร
.   คนถ่าย ถ่ายได้มุมสวย ทำให้โยธาดูเป็น
พระเอกจริงๆ หน้าตาหล่อเหลานั้นชวนฝัน
.
.           " อ่าว---"  เจี๊ยบร้อง
.   " แล้วไอ่โยไปไหน -- หนิ ? "
.
.   พงษ์มองไปรอบๆ ไม่ทันสังเกตเหมือนกัน
ว่าโยธาไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว
.
.    เดย์บุ้ยปากไปทางลานอิฐตัวหนอน  บอก
ว่า
        " ปู้น!-- "
.
.       ทุกคนมองไป  จึงได้เห็นโยธา  ที่กำลังเดิน
คอตก ก้มหน้า หลังหลัง
.         ห่างไป...
.
.    " โย้ !  .... "
  เจี๊ยบลองเรียก
.             "  โย !   ... "
.
.   แต่โยธาก็ทำเป็นเหมือนไม่ได้ยิน ยังคงเดินห่าง
ออกไปอีกเรื่อยๆ
.
.   เจี๊ยบจึงได้แต่ถอนหายใจอย่างเพลียๆ
.
        *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    บุุษบันไม่มีความผิดปกติใดๆ
ให้ใครเห็น    ที่โยธาแสดงกริยา
หุนหัน
.       ประท้วงซะอย่างนั้น
.
.     เธอก็ยังคงดูภาพกิจกรรมบนบอร์ด
ด้วยกันกับเดย์  คุยหัวกัน แซ็วเล่นๆ กัน
ขำๆ
.
.      ได้ยินเจี๊ยบถามสงครามว่า
 .
 .     " อ้ายหนึ่งเจ้า แล้วกีฬาสีโฮงเฮียนเฮา
จะมีเมื่อใดแต๊ ? "
.
.      " อาทิตย์ในนี่แหละ เจี๊ยบ "
.
 .              หนึ่งตอบ
.     อาทิตย์ใน ของทางเหนือ คือสัปดาห์ถัดไป
จากสัปดาห์หน้า
.
.      " หยังมาโวยเหีย ? "
.
.        เจี๊ยบทำเป็นบ่นไปงั้นเอง ว่า ไม-ไวจัง
 หากจริงๆ ชอบใจ     ที่จะมีกิจกรรมโรงเรียน
ให้ได้สนุกอีกแล้ว
.
.     " เจี๊ยบจำไว้เลย  เทอมสอง จะมีกิจกรรม
โรงเรียนอัดเรียงกันแน่น -ทุกปี "
.            สงครามบอก
.
.       " แม่นและเจ้า  กิจกรรม -ติ๊กๆ "
.
.    แมงที่ฟังอยู่ พลอยว่า ว่า กิจกรรมมีมา
แบบไล่ติดๆ
.
.    " อั้น-คณะสีของอ้ายหนึ่ง ก่าต้องป๊ะกับ
คณะสีของเจี๊ยบ "
.
.     " เจี๊ยบสีหยัง  อ้ายลืมแระ "
.
.       ปากสงครามถามเจี๊ยบ แต่สายตานั้น
เฝ้าจับจัอง มองหน้าสวยของเอียด
.
.      " สีแดงเจ้า - คณะตะวันเพลิง "
.
.         " อ้ายหนุ่มสีโม่ง "
.
.        แมงบอกให้เองเลย หมายถึงสีม่วง
 " คณะพยับเมฆา  - น้องจ๋ำได้ "
.
.       สงครามหัวเราะ ชมแมง ว่าจำแม่น
แล้วพูดกับเอียดว่า
.
.   "  เอียดคับ- ถึงจะอยู่คนละสี  แต่เอียด
 ช่วยเชียร์อ้าย เล่นบาสตวยเน่อคับ  "
.
.      " เหอ --  ได้ไย ? "
.          แมงรีบค้าน ว่า  อ่าว-- ได้ไง ?
 บอกว่า
.      " หมู่เฮาสีแดง  ก่าตึงเชียร์ไอ่โยเล่น
บาสก่าเจ้า-อ้าย    นะ- เอียดนะ  "
.
.     บุษบันหัวเราะ  พยักหน้า เห็นด้วย
กับแมง
.
.        " ท่าจะม่วน ละปี๋นี้ "
.           หนึ่งยิ้มกริ่ม
.    " ...โอเค-  พยับเมฆาจะเอาชนะตะวัน
เพลิงหื้อได้
.      เออ-- แล้วเอียดลงกีฬาไรมั่งล่ะ "
.
.      " เอียดวิ่งค่ะ  "
.            เอียดตอบ
.
.      "  เอียดล่นโวยเน่อ "
.    แมงกล่าวอวดสรรพคุณเพื่อนตัวเอง
กับรุ่นพี่ ว่าเอียดวิ่งเร็วนะ
.   เพราะรู้ว่า    เอียดเคยเป็นนักวิ่งของ
โรงเรียนทางใต้ที่เอียดย้ายมา
.
.          " โอ้ว-- ดีเลย
.   เดี๋ยวตอนใกล้แข่ง เราจะได้มาซ้อม
วิ่งด้วยกัน "
.
.      เจี๊ยบนิ่งไป  อ้ายหนึ่งพูดแบบนี้ ถ้า
โยธาอยู่ตรงนี้ด้วย คงได้เป็นเรื่องแน่
.      เธอจึงคิดเปลี่ยนเรื่องคุย  หันมามอง
ที่เดย์
.
.     " อี่เดย์  คิงตึงได้เป็นหลีดแฮ๋ม  "
.
.          เจี๊ยบพูดเหมือนสั่ง
.
.         " ยินดีเจ้า-- "
.
      เดย์ย่อเข่า ชักขาขวาไปด้านหลัง
ทำท่าถอนสายบัวรับตำแหน่งเชียร์หลีดเดอร์
-ของชอบ ล้อเจี๊ยบ
.
.   " แต่หลีดอย่างข้าเจ้า  จะขอแป๋งร่าง-
เป็นปี้แนน -ทัดดาว นึกแจ้ง
.   ลงสนามวอลเล่ย์    ตบบอลเร็วใส่หมู่
ป้อจาย ตวยเจ้า "
.
.       ทุกคนขำเดย์กันอีก
.
.   หนึ่งนั้นหัวเราะเสียงดัง เห็นฟันขาวสวย
พูดว่า
.
.        " เอ้อ -  ได้หลายอย่างเลยเนาะ
 - เก่งจัง เดย์ "
.
.     เดย์แอบประเมินสองคน ที่มาชอบ
เอียด
-แบบเล่นๆ
.       ว่าโยธานั้น  หล่อแบบน่ารัก แนว
ตี๋ๆ ใสๆ
 .       แต่อ้ายหนึ่งคนนี้ หล่อเข้ม แบบ
แมนๆ  ไทยๆ ดี
.
       *  *  *  *  *  *  *  *  *
.  
.    โยธามีอาการนอย อยู่แค่
วันเดียว
.   อีกวันก็ร่าเริงเหมือนเดิม
.
.    ไล่เตะกับพงษ์ และกลุ่มเพื่อนๆในห้อง
เสียงดัง จนเจี๊ยบต้องเบรกห้ามแทนหัวหน้า
ห้องที่พูดน้อย ไม่ค่อยจะปากกับเขา
.
       *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    บุษบันกำลังนั่งที่โต๊ะเรียน
 จดวิชาภาษาไทยอยู่
.      จู่ๆ โยธาก็เดินตรงมาหา เหงื่อโทรม
มาทั้งตัว
.    เด็กหนุ่มลากเก้าอี้ตรงนั้น ตัวนึง มาวาง
หน้าโต๊ะเธอ
.           แล้วนั่งลงทันที
.   เอนหลังพิงพนัก มองหน้าบุษบัน พลาง
ตาละห้อย
.     บอกเสียงออดอ้อน เบาๆ ว่า
.
       "  โยเหนื่อยจังเลยเอียด...
 ขอโยนั่งพักตรงนี้-น้า -"
.
.     พงษ์เดินเหงื่อแตก เข้ามาในห้อง
อีกคน
.
.    " หมู่สูไปวิ่งเล่นที่ไหนกันมา -หนิ
เหื่อย้อยอย่างน้ำตกเหีย "
.
.        แมงมอง แล้วถาม
.  เหื่อ -ภาษาเหนือ ก็คือ เหงื่อ
.
.    " วิ่งเล่นรอบสนาม สองรอบ มานะ
สิ
.     เปิ้นโดนครูสุวิทย์สั่งให้วิ่งน่ะ "
.
.            พงษ์ตอบหอบๆ
.   ฉวยสมุดแถวๆ นั้น มาพัดวีให้ตัวเอง
แล้วลากเก้าอี้มาเอนนั่ง
.       หลับตานิ่งเงียบ  ไม่อธิบายต่อให้
แมง และเจี๊ยบเข้าใจ  
.
 .   " โยกับพงษ์ โดนครูสุวิทย์ทำโทษ
มา "
.       เดย์เดินมาบอกเฉลย
.
.         " เรื่องไรเหรอ ? "
.
.     เดย์กลับไม่ตอบ เดินหนีแมง และ
เจี๊ยบไปซะงั้น
.
.     พอดีพงษ์ลืมตาขึ้น มองไปทางโยธา
ที่นั่งเอนหลังท่าทางหมดเรี่ยวแรง  ที่หน้า
โต๊ะของบุษบัน
.        ไม่ไกลกันเท่าไหร่

.   จึงเล่าเองเสียงเบาๆ ให้เจี๊ยบ และแมง
ฟัง
.     ว่าโยธาพาตนไปหาอ้ายหนึ่ง แล้วขอ
ท้าอ้ายหนึ่ง ให้ชู้ตบาสแข่งกัน อ้ายหนึ่ง
ก็ตอบรับ
.       ก็ชู้ตกันสูสี - ลูกต่อลูก   ยังไม่มี
ใครแพ้ ชนะ
.   เผอิญนักเรียนที่มารุมดูพากันโห่เชียร์
เสียงดังลั่นโรงบาส   จน อ. สุวิทย์ที่กำลัง
สอนสุขศึกษาอยู่ใกล้ๆ  โมโหมาก
.   เข้ามาถามว่า นี่-ใช่ชั่วโมงเรียน-รึเปล่า 
ก็เลยโดนสั่งลงโทษ
.     ให้โยธา ตัวเอง  และอ้ายหนึ่ง วิ่งรอบ
สนามฟุตบอล คนละสองรอบ
.
.      " ธัมโม สังโฆ "
.            แมงอุทาน
  " ไปท้าแข่งกันทำไม  อีกไม่กี่วันก็กีฬาสี
- ก็จะได้แข่งกันจริงๆ อยู่แล้ว "
.
.        พอพงษ์ลุกขึ้น   เดินผละไปหา
โยธา
.         เดย์ก็แอบมาซูบซาบ ( แปลว่า
กระซิบ ) รายงานสองสาวอีกรอบแบบ
เอ๊กซ์คลูสีฟ หมดเปลือก 
.       นัยว่า พงษ์นั้น เล่าความจริงไม่
หมด
.
.     " ข้าเจ้าอยู่ในที่เกิดเหตุตวยเจ้า
.ไอ่โย มันท้าอ้ายหนึ่ง
        มันว่า ถ้าอ้ายหนึ่งชู้ตบาสก๊าน
-แพ้มัน
     ห้ามอ้ายหนึ่ง มา-นี้ -
.   กับ-นี้ - เจ้า  "
.
.            " ก๋า ?  -  ห้ามมานี้ -
.- กับนี้      ... อี้ ? "

.     เจี๊ยบกับแมง ถามย้ำกับเดย์
.
          " จ้าววววว-- "
          เดย์พยักหน้า
       ตอบรับ เสียงยาว
.
.     คนเหนือจะเข้าใจกันดี เรื่อง
" นี้- กับนี้ "
.   มันเป็นการพูดเลี่ยงๆ ในสิ่งที่
รู้ๆ กัน   แทนการพูดตรงๆ  ที่พูด
แล้ว มันจะดูโจ๋งครึ่มไป
.
.    ห้ามมานี้- คือ ห้ามมายุ่ง
กับนี้-  คือ กับเอียด
 .       -- นั่นเอง
.
    *   *  *  *   *  *  *   *   *
..............................................
.
*    มีผู้อ่านบางท่าน อาจบ่นในใจ
ว่าเขียนเป็นภาษาเหนือแบบนี้ อ่าน
เข้าใจยาก
.   ผู้เขียน- ที่จริง พื้นเพก็เป็นคนใต้
-ปัตตานีนะ     จะว่าเหนือ   ก็-เหนือ
มาเลเซีย
.
.   แต่เพราะมาทำงาน และอาศัยอยู่ที่
เชียงใหม่ 20 กว่าปีละ
.    เมื่อเลือกเขียน ให้บรรยากาศ และ
เรื่องราวของนิยายเกิดขึ้นที่ จ. เชียงใหม่   
.   เพื่ออรรถรส   ผู้เขียนก็ต้องพยายาม
เขียนบรรยาย บางคำ บางประโยค เป็น
ภาษาเหนือ ตามที่ตัวเองคุ้นชิน และพอจะ
พูดได้บ้าง 
.     ผิดๆ  ถูกๆ ยังไง  ก็ต้องขออภัยด้วย
นะครับ
.
.    ขอทำซับไตเติ้ล เป็นตัวอย่างสักตอน
ดีกว่า 
.
"  ....
       เดย์ก็แอบมากระซิบ
รายงานสองสาวอีกรอบ
   แบบเอ๊กซ์คลูสีฟ หมดเปลือก 
 นัยว่า พงษ์นั้น เล่าความจริงไม่หมด
.
    " หนูอยู่ในที่เกิดเหตุด้วยนะคะ
        ไอ้โย มันท้าพี่หนึ่ง
   มันว่า ถ้าพี่หนึ่งชู้ตบาส-แพ้มัน
    ห้ามพี่หนึ่ง มายุ่ง-
         กับเอียด - ค่ะ "
.
         " จริงอะ ?  -
   ห้ามมายุ่ง - - กับเอียด
            ... เหรอ ? "
      เจี๊ยบกับแมง ถามย้ำกับเดย์

          " ค่าาาา -- "
          เดย์พยักหน้า
       ตอบรับ เสียงยาว "
.
     -  ฟีลฯ ประมาณนี้ครับ-
.
...............................................
.
.
     *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    พงษ์-พอเดินมาหาโยธา
ก็ลากเก้าอี้ มานั่งชิดอีกคน
.
.    เอียดจึงลุกขึ้น เดินไปที่พัดลมโคจร
ของห้องเรียน   ดึงสายสวิทช์ เปิดลม
พัดส่ายให้เพื่อนทั้งสองคน
.
.    " ขอบคุณครับเอียด "
.
.      โยธาผงกหัวขึ้นมองเธอ  ยิ้มหวาน
ให้บุษบันก่อนจะหลับตาลง
.     --   ของีบต่อ
.
     " อื้อ-  ขอบคุณนะเอียด "
.            พงษ์บอกเบาๆ 
.    พงษ์ก็เหนื่อยมาก จนอยากพักนอน
ไม่ขอทำอะไรอื่นแระ
.
      *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.   ก้อยชำเลืองดู และรับฟังเรื่องราว
ในห้องเรียนอย่างเงียบๆ
.     จดงานไป ใจก้อยก็คิดถึงเกวลินเพื่อนรัก
เพราะแอ้มหายเงียบไปสองวัน  ไม่มายืนรอโย
ไปกินข้าวโรงอาหารด้วยกัน   ที่ใต้ต้นสนทะเล
หรือสนปฎิพัทธ์ต้นนั้น หน้าอาคารอีกเลย
.
.    วันงาน- แอ้มทนแกล้งเจ็บข้อเท้าแค่พัก
เดียว
.    พอละครเริ่มเล่นได้ฉากแรก  เธอก็แกะ
ผ้าพยาบาลที่พันเท้าออกทันที
.  หิ้วไม้เท้า แทนการยันรักแร้ ไปนั่งดูละคร
กับเพื่อนๆ 5/2 จนละครจบ
.
.        ตอนเดินกลับออกไปนอกโรงเรียน
ด้วยกัน  ก้อยงี้- นับถือใจเกวลินสุดๆ
 .    ที่ไม่เห็นแอ้ม ว่ากระทบกระทั่งเอียด
สักคำ
.
.     ลองแอบมองดูเอียดตอนนี้  ก้อยก็
เห็นเอียดก้มหน้าก้มตา  มุ่งมั่นกับการ
จดงาน
.   ไม่ได้สนใจไยดีโยธา ที่หลับนิ่งไปข้างๆ
พงษ์
.
.     ก้อยบอกตัวเองว่า  ถ้าโยธาจะคิดมีใจ
กับเอียดมากกว่าแอ้มจริงๆ-ละก็
.     มันคงเกิดจากความรู้สึกของโยธาเอง 
แท้เทียว
.
.     เพราะเอียดที่เธอเห็น  ก็ยังเป็นเอียด
คนเดิมๆ  ไม่ได้ประดิษฐ์ท่าทาง หรือแต่ง
จริตใหม่เลย
.

.
.
.                      ( จบตอนที่ 3 )
.
.
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติ
มาเยี่ยมเยือนบล็อกของผมครับ



Create Date : 10 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2560 7:20:31 น.
Counter : 1004 Pageviews.

0 comments

เปียงดิน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



ข้าราชการบำนาญ
พฤศจิกายน 2559

 
 
1
2
3
4
5
6
9
13
14
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog