“Almost everything in life is easier to get into than out of.”--Author Unknown--
Group Blog
 
<<
มกราคม 2550
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
30 มกราคม 2550
 
All Blogs
 

เมื่อวานของหมูหวาน = พูดพร่ำทำเพลง

ใครจะพูดเก่งเกินหมูหวาน คงมีแต่ยังไม่มีใครหาเจอ แม่และพ่อหมายมั่นปั้นมือไว้แล้วว่า โตขึ้นจะให้ไปแข่งโต้วาที เด็กอะไรจะพูดได้เก่งขนาดนี้ เถียงก็ไม่เคยเป็นรองใคร ไม่รู้จำคำพูดแก่แดดมาจากไหน ยอกย้อนจนทุกคนในบ้านยอมแพ้ จะมีก็แต่พ่อที่หมูหวานไม่กล้าต่อล้อต่อเถียง แต่จะเป็นอาการดื้อเงียบและประชดด้วยการไม่ร่วมวงกินข้าวด้วยเท่านั้นเอง

ปิดเทอมคราวนี้ มีผู้กล้ารับอาสาพาสาวน้อยของเราไปเปิดหูเปิดตา ณ เมืองหลวง วันผจญภัยเริ่มต้นขึ้นแล้ว

หมูหวานตื่นเช้าอาบน้ำแปรงฟัน แต่งตัวสวย ผัดแป้งหน้านวล กินข้าวเรียบร้อย รอเวลาออกเดินทาง ยายกำชับนักหนาวว่าห้ามดื้อห้ามซน หมูหวานพยักหน้าหงึกหงัก รับปากรับคำเป็นมั่นเป็นเหมาะ

พ่อ แม่ และยาย ออกมาส่งขึ้นรถสองแถวเพื่อนั่งออกมาตลาดแล้วต่อรถทัวร์เข้ากรุงเทพ

8.15
“เราจะไปไหนกันคะ” “ไปกรุงเทพไงหมูหวาน ลืมแล้วเหรอลูก”
“แล้วกรุงเทพอยู่ตรงไหน” “อยู่ลงไปทางทิศใต้ไง”
“ทำไมต้องไปกรุงเทพล่ะคะ” “จะได้ไปเที่ยวสวนสัตว์ ไม่ดีเหรอหมูหวาน”
“ดีค่ะ แล้วมีสัตว์อะไรบ้างคะ”
“หลายอย่างน่ะ มีทั้ง เสือ ลิง งู”
“ฯลฯ”

8.35
คำถามแรกๆ ก็ยังได้รับการใส่ใจจากน้าสาวทั้งสองคน แต่ดูเหมือนว่าคนรอบข้างจะไม่ค่อยชอบใจนัก เดาได้จากป้าที่นั่งอยู่เบาะข้างหน้าซึ่งหันมาแจกค้อนแจกตะปูไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ เพราะเสียงแหลมเล็กอันเจื้อยแจ้วนั้นคงไปทำลายโสตประสาทและรบกวนการหลับของแกอยู่ไม่น้อย แต่พอแกหันมา สาวน้อยของเราก็ทำหน้าแป้นแล้นส่งไป เรียกได้ว่า รอยยิ้มสยบหน้ายักษ์

สักพักพอหมูหวานหมดคำถาม ก็เริ่มเล่าเรื่องที่โรงเรียนให้ทุกคนฟัง พร้อมเสียงเพลง แต่ยังดีที่ไม่มีลีลาประกอบ นึกๆ ขึ้นได้ก็ฟ้องว่าโดนเพื่อนแกล้งบ้าง โดนครูดุบ้าง แล้วก็ไม่ลืมที่จะเล่าฤทธิ์ไม้เรียวของยายให้น้าๆ ฟัง แต่ไม่มีเสียล่ะที่สาวน้อยคนนี้จะหลุดปากเล่าถึงวีรกรรมแสบๆ ของตัวเอง

9.15
กระทั่งประโยค “หนูหิวน้ำ” ทำให้น้าสาวเกิดอาการดีใจที่หมูหวานเริ่มคอแห้งและอาจหมดฤทธิ์หลับไปก่อนถึงกรุงเทพ แต่เปล่าเลย พอยื่นขวดน้ำคืนแล้วหมูหวานก็เล่นร้อยคำถามต่อ
“ทำไมเสาไฟวิ่งตามหนูล่ะคะ”
“ทำไมแถวนี้ไม่มีควายเลยล่ะคะ”
“ไม่เห็นมีนาข้าวเลยด้วย”
“ทำไมรถเยอะจัง”

นอกจากคำถามแล้ว ยังมีคำวิงวอนและเรียกร้องอยู่เป็นระยะ
“หนูอยากนั่งรถไฟ คราวหน้าพาหนูนั่งรถไฟนะคะ”
“หนูจะซื้อขนมให้ลิงด้วย น้าซื้อให้หนูด้วยนะคะ”

ทุกคนภาวนาในใจให้มีคำขอว่า “หนูอยากนอน” แต่กลับกลายเป็นคำถามที่ทุกคนกลัว “เมื่อไหร่จะถึงล่ะคะ” เพราะนั่นหมายความว่า หมูหวานจะเริ่มอยู่ไม่สุข และอาจจะถึงขั้นลุกเดินไปหาลุงคนขับเพื่อถาม “อีกแป๊บเดียวก็จะถึงแล้วหมูหวาน” โชคดีที่คราวนี้หมูหวานเชื่อฟังและจำคำของยายได้ดีว่า ไม่ดื้อไม่ซน

9.25
หมูหวานชะเง้อชะแง้ออกไปนอกรถมองเห็นรถราวิ่งขวักไขว่ และคงด้วยจำนวนรถราที่เริ่มหนาตาขึ้น จึงทำให้หมูหวานเริ่มลายตาจนตาปรือ ปิดปากหาวและซุกตัวเข้าหาน้าสาวในที่สุด

9.45
ป้าคนเดิมหันมามองเพราะคงสงสัยว่าเสียงแจ๋วๆ นั้นหายไปไหน หมูหวานซึ่งนอนหลับปุ๋ยจึงอดเห็นว่า บนหน้าป้ามีรอยยิ้มติดอยู่ที่มุมปากด้วย ส่วนน้าก้มมองดูนาฬิกา อีกไม่กี่นาทีก็จะต้องปลุกหมูหวาน คำถามผุดขึ้นในใจว่า แค่หนึ่งชั่วโมงกว่าที่สาวน้อยของเราพูดไม่หยุดทำให้เหนื่อยไม่น้อย แล้วหนึ่งวันเต็มที่ต้องผจญภัยด้วยกันจะสนุกแค่ไหน






หมูหวานมาอีกแล้ว
มาบ่อยๆ แบบนี้อย่าเพิ่งเบื่อนะคะ

วันที่เล่ามานั้นนับว่าเป็นวันพักผ่อนของแม่พ่อ และยาย
ภาระหนักจึงตกเป็นของน้าสาว
แล้วถ้าไม่มีวีรกรรมเรื่องอื่นมาแซงคิว
จะมาเล่าต่อค่ะ ว่าการผจญเป็นยังไงบ้าง

รักษาสุขภาพกันด้วยค่ะ

^^
@ontour





 

Create Date : 30 มกราคม 2550
15 comments
Last Update : 30 มกราคม 2550 11:13:50 น.
Counter : 1166 Pageviews.

 

ดีใจจังหมูหวานมาอีกแล้ว..กำลังคิดถึงพอดี

มาเจิมไว้ก่อนนะ..เดี๋ยวจะมาอีกรอบ

 

โดย: Eternity IP: 203.113.33.9 30 มกราคม 2550 11:36:01 น.  

 

เพี้ยงอย่าให้มีงานอื่นมาแซงเลยจ้า เพราะอยากรู้วีรกรรมและประสบการณ์ในการเข้ากรุงเทพและท่องเที่ยวของหมูหวานต่อจ้ะ

อ่านไปแล้วคิดถึงหลานๆ ของพี่เองด้วยจัง ไปไหนไม่เคยได้พัก เพราะต้องตอบคำถามแสนแปดตลอดเลย แถมไม่ได้มีคนเดียว แท็คทีมตั้ง 3 ไปด้วยกันที ก็เหนื่อยไปอีกนานเลย

 

โดย: JewNid 30 มกราคม 2550 13:22:35 น.  

 

มาอ่าน หมูหวานท่องกรุงค่ะ
อ่านแล้วคิดอยากนั่งรถไฟเหมือนกันค่ะ ไม่ได้เดินทางด้วยรถไฟนานมากแล้ว

//สุขสันต์วันอังคาร สนุกกับการทำงานนะคะ ...

 

โดย: ตะกร้าหวายสีขาว 30 มกราคม 2550 13:35:57 น.  

 

เด็กๆก็น่ารักอย่างนี้หล่ะครับ คิคิคิ อย่าลืมจัดสวนให้ได้เร็วๆนะครับ เดี๋ยวปล่อยไว้นาน ความคิดจะหายไปอ่ะครับ คิคิ

 

โดย: sak (psak28 ) 30 มกราคม 2550 15:13:02 น.  

 

55 หมูจำไม ----- รออ่านหมูหวานลุยกรุงต่อค่ะ

 

โดย: แพนด้ามหาภัย 30 มกราคม 2550 15:42:51 น.  

 

เด็กวัยนี้กำลังน่ารัก

 

โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ 30 มกราคม 2550 17:35:36 น.  

 

มาแล้วจ้า..

เห็นด้วยสุดๆ กับเรื่องพูดเก่งไม่มีใครเกิน หุหุ

ไปเที่ยวกรุงเทพฯ คงจะมีอะไรสนุกๆ มาเล่าให้ฟังแน่ๆ เลย..รออยู่นะหมูหวาน

 

โดย: Eternity IP: 203.113.33.8 30 มกราคม 2550 18:45:59 น.  

 

อ่านแล้วนึกถึงตัวเองตอนนั่งรถไปต่างจังหวัดกับเพื่อน
ไปกันสี่คน ในรถส่วนตัว ผลัดกันขับ
พยายามจะหาเรื่องพูดคุยกันไปตลอด เพื่อจะทำให้คนขับไม่ง่วง
พอไม่รู้จะพูดอะไร ก็จะหันมาอ่านป้ายข้างทาง
เป็นอันรู้กันครับว่าเมื่อไหร่มีการอ่านป้ายบอกทางหรืออ่านป้ายโฆษณา
อันนั้นคือแปลว่าหมดมุข

 

โดย: พลทหารไรอัน 30 มกราคม 2550 21:05:14 น.  

 

*
สวัสดีค่ะ
แอบ มา เยี่ยม บ้าน นะค่ะ
สบายดีนะค่ะ

 

โดย: STAR ALONE (STAR ALONE ) 31 มกราคม 2550 1:22:32 น.  

 

น้องแอม พี่เพิ่งทำงานเสร็จ
เหอ เหอ พรุ่งนี้พรีเซนต์เช้าจ้า
...
อ่านไปนิ๊ดนุงละ แต่ว่า ปวดหัวตึ๊บตึ๊บแล้วอ่ะ
...
เลยแวะมาบอกก่องว่า เด๋วมาอ่านใหม่พรุ่งนี้น๊า อิอิ
...
...
ได้รับ Postcard ละนะจ๊ะ
เหมือนมากเลย แต่น้องพี่น่ารักกว่า
...
...
ปล1.มีใครเค้าบอกป้าวว่า อย่าเชื่อคำพูดของคนง่วงมากน๊า
ปล2.ฝันดีจ้า

 

โดย: Serendipity_t 31 มกราคม 2550 1:47:42 น.  

 

หวัดดีครับ หมูหวาน น่ารักจริงๆๆ

 

โดย: แมท (everything on ) 31 มกราคม 2550 5:53:32 น.  

 

น่าจะมีภาพหมูหวานประกอบนะคะ

i miss you too.





...

 

โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) 31 มกราคม 2550 8:35:27 น.  

 

ขอบคุณทุกคนค่ะ

ขออนุญาตแปะเรื่องสาวน้อยคนนี้ไว้ก่อนนะคะ

ฤกษ์งามยามดีพบกันใหม่

^^

 

โดย: I am just fine^^ 31 มกราคม 2550 12:40:23 น.  

 

เรื่องจำไมของเด็กเด็กเนี่ย
น่ารักมั่ก
แต่ว่าทำเอาอึ้งอึ้ง...และไม่รู้จะตอบคำถามกันยังไงเลย
...
หลานของเพื่อนพี่ เคยถามเพื่อนพี่ระหว่างนั่งรถ
เดินทางไปต่างจังหวัด ผ่าน ภูเขา ต้นไม้นานา ว่า
...คุณน้าคะ ภูเขามีแม่มั้ยคะ แล้วแม่เค้าไปไหนคะ ตอนนี้...
...
...
อีกอันนึง พี่ขึ้นรถเมล์ รถติดติดอ่ะจ้า
ยืนอยู่ใกล้ใกล้ แม่ลูกคู่นึงที่นั่งติดหน้าต่าง
มองคนเดินผ่านไปมาข้างล่าง
ว่าแล้วเด็กน้อยก็ถามว่าด้วยความอยากรู้ พร้อมชี้นิ้วไปที่คนเดินว่า
...แม่แม่ เค้าเป็นใครอ่ะคะ ...
...
...
มาแอบอ่านตอนหมูหวานหลับ อิอิ^^
ย่องออกไปอย่างเงียบเงียบ เด๋วหมูหวานตื่น

 

โดย: Serendipity_t 31 มกราคม 2550 16:16:16 น.  

 

^
^น้องแอม เลขจ๋วยจัง ชอบชอบ อิอิ

 

โดย: Serendipity_t 31 มกราคม 2550 16:17:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


I am just fine^^
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




How are you today? I am just fine,always.

If you have something to say, say it then out loud.


uP tO dAtE
17.11 ...real...

16.11 ซ่ อ น

12.11 เก็บใบไม้กิ่งไม้ที่ร่วงหล่นในสายน้ำ ก่อนปล่อยให้ลอยหายไป

26.10 ดอกไม้ในบ้านหลังหนึ่ง

22.10 อะไร อะไร

04.10 กระเป๋าเมาท์เจ้านาย

22.09 ...บ้าง...

21.09 เป่าหิน

14.09 เริ่มขึ้น-จบลง เขาหลวง, สุโขทัย

30.08 ถูกผิด

27.08 น้ำตาลหวานขม

20.07 A piece of paper :)

12.07 ย้อนวันวาน เชียงคานที่คิดถึง : )

09.07 ไปเชียงคาน...ระบายสีให้ชีวิต

28.06 The promise สัญญาว่าจะรอ

26.06 ตื่นสาย

14.06 พื้นพื้น



bY rEQuEst
* Isalnd of life/ Kitaro (P'house)
* How can you mend a broken heart/Al Green (P'tye)
*Love of my life/Queen (Bon Bon)
New Comments
Friends' blogs
[Add I am just fine^^'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.