ธันวาคม 2555

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
เป็นความสุขที่จะเกิดขึ้นไม่ได้..หากไม่มีเธอ..เจ้าโฮชิ
"ความสุข"..สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้จากหลายๆสิ่ง มีอยู่รอบๆ เกิดขึ้นได้เรื่อยๆ มากหรือน้อยก็แตกต่างกันไปตามเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น

..31 มีนาคม 2555 เวลา 11.28 น...ีสิ่งมีชีวิตหนึ่ง เกิดขึ้นมา พร้อมกับนำมาซึ่ง ความสุขมากมาย มาให้กับฉัน..



เด็กชายคนนี้แหละ..เป็นเจ้าชายแห่งความสุข..ของฉัน

..ฉันไม่เคยรู้สึกว่าเหนื่อยแบบมีความสุข ไปพร้อมๆกันแบบนี้มาก่อนเลย
เหนื่อยนะ ทั้งทำงาน ทั้งเลี้ยงลูตั้งแต่มีเธอ ฉันไม่เคยที่จะได้ตื่นนอนหลังจากเวลา 6 - 7 โมง เช้าอีกเลย ถึงแม้ จะเป็นวันหยุดงานก็ตาม ไม่เคยได้ไปช้อปปิ้งหรือ เที่ยว เพลิดเพลิน ตามประสา วัยสะรุ่น อีกเลย จะไปไหนที ก็กลัวว่ากลับบ้านมาลูกจะนอนหลับ จะไม่ได้เห็ลูกยิ้มหวาน ต้อนรับแม่ ตอนกลับถึงบ้าน ฯลฯ หลายๆอย่าง ในชีวิต เปลี่ยนไป .. แต่ มันเป็นอะไรที่ ภาคภูมิใจ มีความสุข มีความรัก ความห่วงหา อาทร อยู่รวมกันเป็นหนึ่งเดียว..

..แม่ำๆนี้มันยิ่งใหญ่ จริงๆ นะ ทุกวันนี้ ทำให้เราได้รู้ว่า แม่ ให้อะไร กับเราบ้าง และทุกอย่างที่แม่ทำ นั้น มันเกิดจากความรัก รัก ที่บริสุทธิ์ กว่าความรักในแบบใดๆ


ฉัน... คอยเฝ้าดูแลเธอไม่ห่าง..ยามป่วยนิดๆ ป่วยน้อยๆ หรือยามเธอหิว ทุกวันนี้ เธอยังกินนมฉันอยู่..และก็จะกินจนกว่าน้ำนมจะหมดตัวฉัน เธอเป็นเด็กที่แข็งแรง
เป็นหวัดบ้าง แต่ก็ไม่ซึม หายไว เป็นบักอึดน้อย..แต่แค่เธอเป็นอะไรนิดๆ หน่อย แม่ก็สงสารจะแย่ ดูสิจากรูปเธอดูอ่อนแรง และขี้อ้อนที่สุด..เวลา เธอหิว เอานอนตักกินนมเธอก็จะยอมนอนแต่โดยดี แต่ถ้าเธอไม่หิวนะ ลองจับเธอนอนดิ่..เธอจะโวยวาย ดีดตัว ลุกขึ้นทันที..ร้ายเหมือนกันนะ เจ้าชายน้อยของฉันเนี่ย



เวลาเธอหลับ แทนที่ฉันจะสบาย ทำอะไรก็ได้..แต่ป่าวเลย ฉันต้องคอยเฝ้าเธอตลอด เพราะเธอน่ะ ชอบ พลิกตัวตื่น ถ้าไม่ตบตูด เอ่ เอ๊... เธอก็จะตื่นขึ้นมา และถ้าไม่เฝ้านะมีหวังเธอคงจะตกเตียงแน่นอน..เพราะความซนตอนนี้ก็ได้อันดับ น้องๆลิงแล้วแหละ ิอิ



เธอน่ะ..เป็นคนสำคัญ ของบ้านเลย ใครๆก็แย่งกันอุ้ม..แต่อุ้มแปบๆ แล้วก็เอามาคืนแม่นะ อิอิ ก็อุ้มแปบเดียวก็ปวดแขนแล้วก็เธอ อยู่สุขที่ไหนเล่า ห้อยซ้าย โหนขวา ตลอดเวลา..เจ้าหมูน้อยเอ้ย.. Love U na เจ้าชายน้อย โฮชิ



ภาพนี้ เธอกำลังหัดขับ รถคันแรก ของเธออยู่ เดี๋ยวยิ้ม เดี๋ยวร้องไห้ แม่เลย งง งง เอ๊ะ..นี่ โฮชิชอบรถคนนี้หรือป่าวน๊า



21 ธ.ค. 55 พาใส่ชุดหล่อไปเดินห้าง..เข้าห้างทีไร อารมณ์ เจ้าชายน้อย ก็จะเป็นแบบที่เห็นเนี่ยแหละ อากาศเย็นสบาย มีคนอุ้มตลอด เข็นรถ อู้ย..ถูกใจเค้าแหละ... ยิ้มแบบนี้ ขอจีบได้ป่าวจร๊า ??



มาดูอีกอารมณ์ ของหมูน้อย.. สังเกตภาพ ก่อนกินนม และหลังกินนม...555+ น่ารักอ่ะ



โชว์ความเท่ห์ อีกสักรูป..กางเกงหลุดตูด ... หล่อจัง..แม่ช้อบ..ชอบ



แม่กะพ่อ รักโฮชิ ที่สุดในสามโลก.. ตอนนี้โฮชิก็รู้จักกะโลกมาได้ 8 เดือน กับ 22 วันแล้ว โฮชิ เรียนรู้เรื่องต่างๆ มากขึ้น ขี้อ้อน ขึ้น เห็นแล้วก็หลงรัก เข้าไปทุกวันๆ

..แม่กะพ่อ หวังไว้ว่า เท้าน้อยๆของลูกวันนี้ จะเติบโต ไปเป็นคนดีดีคนนึงในสังคม ยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องเก่งถึงเป็นดอกเตอร์ แต่ขอให้เป็นคนที่มีความสุขในการดำรงชีวิตที่สุด คนนึง พอเพียง และ เพียงพอ ในสิ่งที่ตนมี แม่จะเฝ้าดูแลลูกและปลูกฝัง ด้วยความรัก ความทะนุถนอม จนสุดความสามารถ ที่แม่คนนึงจะทำได้... แม่รักลูกนะโฮชิ พ่อก็รักลูกด้วย แต่แสดงออกไม่ค่อยเก่งเหมือนแม่ อิอิ...


รักเธอที่สุด..เจ้าชายน้อยแห่งความสุข ของฉัน




Create Date : 22 ธันวาคม 2555
Last Update : 22 ธันวาคม 2555 14:35:32 น.
Counter : 864 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

hochimylove
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



New Comments