บทที่ 14 โทรศัพท์เจ้ากรรม
เมื่อวิทแวะเข้าไปในห้องครัวในตอนบ่ายวันนั้น ทอมกับราณีกำลังนั่งจิบน้ำชาและพูดคุยกันอยู่ที่โต๊ะอาหารริมหน้าต่าง ...

"อ้าว กลับมาแล้วเหรอวิท" ทอมทัก เพราะูรู้ว่าวิทเข้าไปในเมืองเมื่อตอนสายๆ

"ใช่ ... นั่งด้วยคนนะ ยังไม่รีบไปไหนใช่มั้ย" ว่าแล้วเขาก็จัดแจงเอาน้ำใส่แก้วไปต้มในเตาไมโครเวฟ แล้วเอาชาซองยี่ห้อเดียวกับที่ควีนอลิซาเบธสั่งเข้าไปในวังมาแช่ลงในแก้ว

"นี่ฉันกำลังคุยกับทอมเรื่องวันหยุดคริสต์มาสที่จะมาถึง" ราณีว่า หลังจากที่วิทนั่งลงที่โต๊ะเรียบร้อยแล้วพร้อมกับน้ำชาอุ่นๆกับเค็กมาเดียร่าใส่เชอร์รี่ "ทอมจะกลับไปที่เยอรมันนี ส่วนเจมส์ก็กลับบ้านเหมือนกัน"

"แล้วเธอมีโปรแกรมไปไหนหรือเปล่า?" วิทถามขึ้น

"ยังไม่มี ..." ราณีตอบ แต่แล้วก็หันไปทางทอมแล้วเปรยขึ้นว่า "ทอม ... เธอน่าจะชวนฉันกับวิทไปเที่ยวที่บ้านเธอนะ ตอนช่วงวันหยุดน่ะ"

วิทกับทอมแอบสบตากัน ทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ เหมือนมีความลับที่รู้กันเพียงสองคน ... ไม่มีใครพูดอะไรออกมาในเวลานั้น ... แต่ราณีก็เหมือนจะถามทีเล่นทีจริงไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้คาดคั้นเอาคำตอบ ประมาณว่าได้ก็ดีไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ... แต่ราณีจะรู้สึักอย่างไร ถ้ารู้ว่าทอมได้ชวนวิทไปแล้วก่อนหน้านี้และวิทตอบตกลง รวมทั้งทางบ้านของทอมก็รับรู้และเตรียมต้อนรับไว้แล้ว ... ด้วยความรู้สึกผิดเล็กๆ วิทจึงเปลี่ยนเรื่องพูด

"วันนี้ที่เราเข้าไปในเมืองน่ะ ไปขอเปิดสัญญาณโทรศัพท์มา ... ตอนนี้เรามีโทรศัพท์ส่วนตัวใช้ในห้องแล้วนะ"

"เธอไปขอติดตั้งโทรศัพท์มาเหรอ ... ตั้ง 100 ปอนด์น่ะนะ" ราณีทำตาโต

"เปล่า ... คนไทยที่อยู่ชั้นบนเค้าเล่าให้ฟังเรื่องที่บางห้องอาจเคยขอเดินสายมาก่อน ถ้าเราโชคดีได้ห้องแบบนั้นก็แค่ไปขอเปิดใช้สัญญาณ ... บังเิอิญห้องเรามีกล่องที่ว่า ก็เลยไปขอ เสียแค่ 10 ปอนด์เท่านั้นเอง"

"ดีใจด้วยนะ" ทอมตอบสั้นๆ น้ำเสียงและสีหน้าหมายความตามนั้นจริงๆ

ส่วนราณีบอกว่า "เดี๋ยวฉันไปลองหาดูในห้องบ้างดีกว่า เผื่อจะโชคดีบ้าง"

"ลองดูนะ ... เป็นกล่องเล็กๆสีขาว จะอยู่ตามมุมเสา และมีช่องให้เสียบสายโทรศัพท์เข้าไป" วิทแนะนำ

********************************************************************************

วิทเกือบจะลืมเรื่องนี้ไปแล้วเพราะดูเหมือนจะไม่สลักสำคัญอะไร แต่ในค่ำวันนั้นราณีก็มาเคาะที่ประูตูห้องของเขา ... ซึ่งโดยปกติ ราณีซึ่งเป็นผู้หญิงเนปาลที่แต่งงานแล้ว จะไม่ไปเคาะห้องผู้ชายตอนกลางคืน นอกจากมีความจำเป็นจริงๆ ... วิทจึงรู้สึกแปลกใจที่เมื่อเปิดประตูออกมาเจอราณียืนอยู่ ...

"ฉันไปหาดูแล้วในห้อง แต่ไม่เจอกล่องสัญญาณที่ว่า" ราณีพูดขึ้น "ก็เลยมาคิดว่าเราน่าจะมาแชร์โทรศัพท์กันสองคน ... แล้่วฉันจะได้ช่วยเธอจ่ายค่าเปิดสัญญาณครึ่งหนึ่งกับค่าบริการรายเดือนไง"

วิทได้แต่อึ้งกับข้อเสนอที่ไม่ทันตั้งตัวแบบนี้ ... เมื่อตั้งสติได้ก็เลยถามออกไป "อ้าว ... แล้วที่เธอไปตกลงแชร์กับเจ๊่แมงมุมล่ะ จ่ายค่าเดินสายใหม่ไปแล้ว คนละตั้ง ... 20 ปอนด์ใช่มั้ย"

"ก็เลิกไป ... ปล่อยให้คนที่เหลือเค้าแชร์กัน 4 คน" ราณีตอบหน้าตาเฉย

"เอ่อ ... ขอเวลาคิดดูก่อนนะ แล้วเดี๋ยวจะให้คำตอบ" วิทตอบไปในที่สุด หลังจากที่ยังงงๆอยู่ ... แล้วราณีก็เลยลากลับห้องไป

เขามานั่งคิดดูว่า แล้วเจ๊แมงมุมจะว่าอย่างไร เพราะเจ๊เคยมาชวนให้เขาร่วมแชร์โทรศัพท์ แต่ก็ได้ปฏิเสธไปเพราะอ้างว่า "ไม่จำเป็น" แต่จู่ๆเมื่อไปเจอกล่องโทรศัพท์ในห้องก็กลับไปขอโทรศัพท์มาใช้เพื่อความสะดวกสบายส่วนตัว ... ซ้ำร้ายไปกว่านั้นยังไปชวนราณีให้ไปยกเลิกตรงนั้นเพื่อมาหารค่าบริการรายเดือนด้วยกันอีก ... และจะหาทางปฏิเสธราณีอย่างไรแบบบัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่น ...

********************************************************************************

เมื่อวิทเข้าไปในครัวในเย็นวันรุ่งขึ้น ราณีที่กำลังทำอาหารอยู่ในครัวเพียงคนเดียวรีบทวงถามทันที "เธอตกลงว่ายังไงเรื่องนั้นน่ะ"

"เรื่องอะไรเหรอ" วิทตอบ แกล้งทำเป็นจำไม่ได้

"เรื่องแชร์โทรศัพท์ไงล่ะ ... เธอบอกเบอร์มาสิ ฉันจะได้บอกสามีให้โทรมาเบอร์นี้ไง"

"เอ่อ ... เราว่ามันไม่ดีมั้ง ... เธอแชร์กับคนอื่นอยู่แล้วก็แชร์ต่อไปเถอะ"

ราณีหน้าตาเหมือนไม่พอใจ โพล่งออกมาดังๆว่า "เธอนี่ช่างเห็นแก่ตัวจริงๆ"

วิทงง พูดอะไรไม่ถูก ไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้ อารมณ์เริ่มขุ่นมัวขึ้นมาบ้างที่โดนใส่แบบนั้น "ใช่สิ ... เรามันคนเห็นแก่ตัวไงล่ะ" ว่าแล้วก็เดินออกจากห้องครัวไป ปล่อยให้ประตูกระแทกปิดตามหลังดังโครม

สงวนลิขสิทธิ์บทความ ห้ามเผยแพร่ ทำซ้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร



Create Date : 13 ตุลาคม 2552
Last Update : 13 ตุลาคม 2552 20:42:42 น.
Counter : 205 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Historicus
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คุณพ่อลูกสอง (ตัว)
"Have mercy, O Lord, and strengthen all broken wings." Kahlil Gibran

free counters



Waltz in B minor, Op. 69, No. 2 by Frédéric Chopin
ตุลาคม 2552

 
 
 
 
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
22
23
24
26
27
28
30
31
 
All Blog