มีนาคม 2553

 
1
2
3
5
8
9
11
12
14
17
18
19
23
25
29
 
 
All Blog
บทที่ 39 ออกเดท (คำเตือน: เรท Y)
หอพักใหม่ที่วิทย้ายมานี้เป็นพอพัก 4 ชั้นทาสีขาวอยู่ด้านหลังของมหา'ลัย แถมบล็อกที่เขาอยู่ก็เป็นบล็อกที่อยู่ปลายสุดของอาคาร ซึ่งถัดไปเพียงไม่ถึง 20 เมตรก็เป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ จึงทำให้เงียบสงบมาก ...

สมาชิกที่อยู่ในบล็อกนี้เมื่อรวมวิทแล้วก็ีมีด้วยกันแค่ 6 คน โดยสองคนเป็นหนุ่มอังกฤษและเยอรมันที่กำลังเรียนปริญญาเอก ซึ่งทั้งคู่ก็วุ่นวายอยู่กับการทำวิจัยจึงไม่ค่อยได้เจอหน้ากันซักเท่าไหร่ ... อีกสองคนเป็นสาวญี่ปุ่นที่จะเข้าเรียนปริญญาโทในปีการศึกษาหน้า ในระหว่างนี้จึงเรียนภาษาอังกฤษ (ฟรี) ที่มหา'ลัยเปิดใ้้ห้ไปพลางๆก่อน ... อีกคนเป็นสาวร่างเล็กเชื้อสายอินเดียมาจากเกาะฟิจิ เรียนปริญญาโทหลักสูตร 1 ปี และกำลังจะรีบจบให้ทันภาคเรียนนี้ ...

********************************************************************************

เนื่องจากวิทยังไม่สามารถเริ่มงานวิจัยได้ในช่วงฤดูร้อนนี้ และมีกฏระเบียบจากเจ้าของทุนที่ห้ามนักเีรียนทุนไปทำงานพิเศษ เช่นทำงานตามร้านอาหารไทย หรืออะไรทำนองนั้น เขาจึงใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ระหว่างหอพัก หอสมุด ทะเลสาบ และห้องคอมฯของมหา'ลัียซึ่งสถานที่แ่ห่งนี้เป็นที่ๆเขาได้เจอกับ "พอล" ...

พอลกับวิท "รู้จัก" กันทางอินเตอร์เน็ต และได้คุยกันทาง email มาพักหนึ่งแล้ว [ในสมัยนั้นยังไม่มีการแช็ตออนไลน์ หรือ msn เหมือนปัจจุบัน ... ส่วน email ก็ยังไม่พัฒนาไปจนถึงขั้นเปิดจาก web แต่จะส่งผ่านโปรแกรม Telnet - ผู้เขียน] ... ด้วยความบังเอิญ ปรากฏว่าทั้งสองเรียนอยู่มหา'ลัยเดียวกัน โดยที่พอลเป็นชาวเยอรมัน เรียนปริญญาเอกอยู่โรงเรียนเดียวกับพี่นก กำลังจะขึ้นปี 2 และเช่าห้องที่เจ้าของบ้่านแบ่งให้เช่าอยู่นอกมหา'ลัย ...

วิทไม่เคยเล่าเรื่องของพอลให้พี่ๆคนไทยฟัง เพราะไม่แน่ใจว่าคนไทยเหล่านี้จะคิดอย่างไรกับเรื่องแบบนี้ ... นอกจากนั้น นี่เป็น "ครั้งแรก" ของวิท เขาจึงไม่แน่ใจว่าควรจะทำอย่างไรดี ... พอลไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวิทมากไปกว่าที่ว่า เขาเรียนโทอยู่อีกโรงเรียนหนึ่ง พักอยู่ที่หอพักแห่งใดแห่งหนึ่งในมหา'ลัย และบางวันชอบไปเดินเล่นที่ทะเลสาบในตอนเย็น ...

ดังนั้นทั้งสองอาจจะเคยเดินสวนกัน หรือนั่งกินอาหารในร้านเดียวกันใน U แต่ไม่รู้ว่าต่างฝ่ายต่างเป็นคนที่พูดคุยกันทาง email เลยก็ได้

********************************************************************************

ในตอนบ่ายของวันหนึ่ง วิทแวะเข้าไปที่ห้องคอมฯตามปกติ ซึ่งในนั้นมีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วประมาณ 5-6 คน ... เมื่อวิทเข้าโปรแกรม Telnet เพื่อเช็ึคเืมล์ พบว่ามี email ส่งมาจากพอล ก็เลยเขียนตอบและส่งออกไป ... [ตามปกติในโปรแกรมดังกล่าวเวลาที่ีมี email ใหม่เข้ามาจะมีคำเตือนปรากฏขึ้นบนหน้าจอพร้อมกับเสียง "บิ๊ป" - ผู้เขียน]

2-3 วินาทีต่อมาวิทได้ยินสัญญาณเสียงดังกล่าว ดังมาจากคอมฯเครื่องใดเครื่องหนึ่งที่อยู่แถวหลังๆ ... ซึ่งตอนแรกวิทก็คิดเพียงแค่ว่าใครคนนั้นคงมี email เข้ามา และไม่ได้สนใจอะไรมากไปกว่านั้น ...

อีกครู่หนึ่งมีเสียงบิ๊ปดังขึ้นที่เีครื่องของวิท ซึ่งเป็น email ที่ส่งมาจากพอลนั่นเอง แสดงว่าตอนนี้พอลกำลังออนไลน์อยู่ ... เมื่อวิทตอบ email นั้นกลับไป ก็มีเสียงบิ๊ปดังขึ้นอีกครั้งที่โต๊ะด้านหลัง ... "หรือว่า" เขานึกในใจ "OMG ... คนที่นั่งด้านหลังคือพอล?!"

ไม่กี่นาทีต่อมาพอลส่ง email กลับมาสั้นๆพร้อมกับเสียงบิ๊ป และคำถามว่า "นายอยู่ที่ห้องคอมฯของ U ใช่มั้ย?" ...

วิทยังไม่ทันตั้งตัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น พอลก็ส่ง email มาอีกครั้ง พร้อมกับประโยคที่ว่า "เสื้อสีน้ำเงินของนายสวยดีนะ ซื้อมาจากที่ไหน?" ...

ในวินาทีนั้น วิทไม่รู้จะทำอย่างไรต่อดี ... ไม่กล้าแ้ม้แต่จะหันไปดูหน้าพอลที่นั่งอยู่โต๊ะคอมฯด้่านหลังห่างออกไปเพียง 3-4 แถว ... แต่ในที่สุดพอลก็ส่ง email มาอีกครั้งพร้อมกับคำถามที่ว่า "ไปกินน้ำชากันมั้ย?"

วิทพยายามรวบรวมสติ แต่ตอนนั้นรู้ได้ทันทีว่ามือไ้ม้เย็นเฉียบไปหมดทั้งๆที่เป็นฤดูร้อน และแอร์ในห้องคอมก็ไม่ได้หนาวถึงขนาดนั้น ... ในที่สุดก็ตัดสินใจกดคีย์บอร์ดพิมพ์ไปว่า "โอเค" แล้วส่งไปที่โต๊ะด้านหลัง ... หลังจากนั้นที่หน้าจอของวิทก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก ...

ไ่ม่นานต่อมา มีเสียงคนเดินมาจากทางด้านหลัง มาที่โต๊ะที่วิทนั่งอยู่ ... วิทหันไปดู "พอลเหรอ?"

ชายคนนั้นยื่นมือมาให้จับ "วิทใช่มั้ย ... ดีใจที่ได้พบกัน ... ในที่่สุด"

"เอ่อ ................."

"นายปิดคอมฯ แล้วไปข้างนอกกันเถอะั" พอลบอก วิทเลยทำตามนั้น ก่อนที่จะิเดินออกจากห้องคอมฯไปด้วยกัน ...

********************************************************************************

พอลพาวิทมาที่ร้านอาหารของ U ซึ่งในเวลาบ่ายจะมีบริการเฉพาะเครื่องดื่มร้อน-เย็น และขนมเท่านั้น ... ห้องอาหารในวันนั้นมีผู้คนบางตา จึงมีโต๊ะว่างอยู่มากมาย ทั้งสองเลือกนั่งโต๊ะริิมหน้าต่าง พร้อมกับชาร้อนคนละแก้ว และขนมเค็กคนละชิ้น ...

บทสนทนาในวันนั้นผ่านไปอย่างน่าอึดอัด ... จะว่าไป สำหรับวิทแล้ว พอลยังถือว่าเ็ป็นคนแปลกหน้า ถึงแม้ว่าจะเคยคุยกันทาง email มาก่อนแล้วก็ตาม ... วิทจึงเป็นฝ่ายที่ไม่รู้จะพูดอะไร จึงปล่อยให้พอลเป็นคนพูดเป็นส่วนใหญ่ พร้อมกับถามคำถามบ้าง ซึ่งวิทก็จะได้โอกาสพูดตอบไปบ้างในตอนนั้น จนกระทั่ง ...

"วิท นายเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมไม่ค่อยคุยเลย ... เบื่อเหรอ?" พอลถามมาตรงๆ หลังจากที่นั่งกันมาได้ราวๆครึ่งชั่วโมง กับชาและเค็กที่หมดไปเรียบร้อยแล้ว

"เปล่าหรอก ... เพียงแต่ว่าเรา ... เอ่อ ... ยังช็อคอยู่มั้ง ..." วิทพยายามเรียบเรียงคำตอบ "อยู่ๆก็เจอกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ... เลยไม่รู้จะเิิริ่มยังไง"

"เราเข้าใจ" พอลตอบ

"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ..." วิทตัดสินใจ "เย็นวันศุกร์ที่จะถึงนี้นายว่างมั้ย?"

"ก็ว่างนะ ... ทำไมเหรอ?"

"เราทำอาหารเย็นให้กิน ตอบแทนที่นายเลี้ยงชาเราวันนี้ไง"

"นายไม่จำเป็นต้องตอบแทนอะไรหรอก" พอลว่า "แต่ว่าเราก็อยากกินอาหารที่นายทำจริงๆนะ"

"งั้นตกลงตามนี้นะ วันศุกร์นี้ทุ่มนึง เจอกันที่หอ xxxxxxxxxxxxxxxx บล็อก x ชั้น 2 .... นายมาถึงก็กดออดเรียกได้เลย"

"โอเค ... แล้ววันศุกร์เจอกัน"

สงวนลิขสิทธิ์บทความ ห้ามเผยแพร่ ทำซ้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร



Create Date : 13 มีนาคม 2553
Last Update : 13 มีนาคม 2553 9:47:47 น.
Counter : 328 Pageviews.

2 comments
  


สวัสดีคะ แวะมาทักทายในวันหยุด มีความสุขนะคะ

โดย: หน่อยอิง วันที่: 13 มีนาคม 2553 เวลา:11:38:30 น.
  
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
โดย: mecon (m_econ ) วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:23:14:58 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Historicus
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คุณพ่อลูกสอง (ตัว)
"Have mercy, O Lord, and strengthen all broken wings." Kahlil Gibran

free counters



Waltz in B minor, Op. 69, No. 2 by Frédéric Chopin