บทที่ 37 ฤดูร้อนอันยาวนาน
หลังจากการสอบปลายภาคเรียนฤดูใบไม้ผลิผ่านไปไม่นาน ก็มีจดหมายจากโรงเรียนส่งมาถึงวิท ... ในนั้นเป็นใบแสดงผลการเรียนของทั้งสองเทอมที่ผ่านมา ซึ่งระบุว่าเขาสอบผ่านทั้ง 5 รายวิชา และนั่นก็เป็นเพียงด่านแรกที่เขาก้าวข้ามไปได้ ...

ในปีที่ 2 ของปริญญาโทหลักสูตรที่เขาเลือกนี้ จะเป็นการใช้เวลาตลอดทั้งปีไปกับการทำวิจัย และในช่วงปลายจะต้องเขียนปริญญานิพนธ์ (dissertation) และรวมทั้งมีการสอบปากเปล่า ที่คนอังกฤษเรียกว่า viva examination ด้วย

ในภาคเรียนฤดูร้อนนี้ ซึ่งจริงๆแล้วก็ไม่ได้มีการเรียนการสอนอะไรนอกจากนักศึกษาที่สอบตกในบางวิชาของสองภาคเรียนที่ผ่านมาจะต้องมาซ่อมด้วยการทำรายงาน หรือสอบใหม่ หรืออะไรก็ตาม ... ดังนั้นนักศึกษา (ปริญญาตรี) ที่ไม่มีปัญหาส่วนใหญ่จึงกลับบ้าน หรือไม่ก็ไปทำงานพิเศษ ... ในขณะที่นักศึกษาปริญญาโท-เอก ก็ยังคงทำวิจัยไปตามปกติ ยกเว้นนักศึกษาปีสุดท้ายที่จะต้องเร่งเขียนปริญญานิพนธ์/วิทยานิพนธ์ให้เสร็จ และสอบให้ทันในภาคเรียนนี้ ... อย่างไรก็ตามในภาคเรียนนี้ มหา'ลัยยังมีการสอนภาษาอังกฤษให้ฟรี สำหรับนักศึกษาต่างชาติที่ได้รับการตอบรับให้เข้าเรียนในปีการศึกษาถัดไป และเปิดคอร์สภาษาอังกฤษหลักสูตรสั้นๆสำหรับชา่วต่างชาติที่สนใจอีกด้วย

********************************************************************************

วิทไปพบ ดร.สมิธ อีกครั้งเพื่อปรึกษาเกี่ยวกับงานวิจัยที่จะทำในปีที่ 2 ... ดร. สมิธ เล่าให้ฟังคร่าวๆเกี่ยวกับงานวิจัยต่างๆที่ดำเนินการอยู่ในโรงเรียนแห่งนี้ แต่เมื่อเขาฟังจบก็ยังไม่รู้สึกสนใจเป็นพิเศษแต่อย่างใด

"คุณรู้มั้ยว่าบริเวณที่ติดกับมหา'ลัยทางด้านหลังเป็นอุทยานวิจัย ซึ่งมีสถาบันวิจัย 3-4 แห่งตั้งอยู่ใกล้ๆกัน"

"ทราบครับ" วิทตอบ เพราะจริงๆแล้วพี่กบก็เป็นหนึ่งในนักศึกษาปริญญาเอกที่ลงทะเบียนที่ U นี้ แต่ไปทำวิจัยที่สถาบันแห่งหนึ่งในนั้น "แต่ยังไม่เคยเดินไปดูสักที"

"คุณสามารถไปทำวิจัยที่สถาบันได้ ..." ดร.สมิธพูดต่อ "แต่ว่าที่นั่นคุณจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมแล็บ [bench fee เป็นค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บเพิ่มเติมสำหรับหลักสูตรที่มีการทำวิจัย นัยว่าเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการทำแล็บ - ผู้เขียน] นอกเหนือไปจากค่าลงทะเบียนรายปีตามปกติ ... ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าของทุนของคุณจะมีปัญหาเรื่องนี้หรือเปล่า"

"ผมคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เพราะมีนักเรียนไทยที่ได้รับทุนแบบเดียวกัน ก็ทำวิจัยที่นั่นอยู่"

ดร.สมิธหันไปที่ชั้นหนังสือข้างๆโต๊ะทำงาน แล้วหยิบหนังสือออกมา 2 เล่มซึ่งเป็นรายงานประจำปีของสถาบันวิจัย 2 แห่งที่ตั้งอยู่ที่อุทยานวิจัยดังกล่าว "คุณเอานี่ไปลองอ่านดูว่าสถาบันพวกนี้เค้ัามีงานวิจัยอะไรกันบ้าง ... ถ้าคุณสนใจเรื่องไหนก็กลับมาบอกผมก็แล้วกัน"

"ขอบคุณครับ" วิทตอบพลางเตรียมตัวจะออกจากห้องไป

"อ้อ เกือบลืม ... เพิ่งมีนักเรียนไทยมาใหม่จะแนะันำให้รู้จัก" ดร.สมิธ บอก ... แล้วเดินพาวิทออกมาที่ห้องแล็บด้านนอกห้องทำงาน ที่โต๊ะตัวหนึ่งมีหญิงสา่วคนหนึ่งกำลังนั่งอ่านบทความวิจัยอยู่ "เจน ... นี่ 'วิท' จากเืมืองไทย กำลังเรียนปริญญาโทอยู่" ว่าแล้วก็หันมาทางวิทแล้วบอกว่า "เจนมาเรียนปริญญาเอก และทำแล็บที่นี่"

ทั้งสองไม่รู้จะทำอะไรดีไปกว่ากล่าวคำสวัสดี และยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดร. สมิธ เลยบอกว่า "คุณสองคนคุยกันไปก่อนนะ ... ผมไปละ" ว่าแล้วก็เดินกลับห้องพักไป

"พี่มาถึงนานหรือยังครับ?" วิทเริ่มต้นสนทนา

"เพิ่งมาได้ไม่กี่ัวัน ... เนี่ยเจอน้องเป็นคนไทยคนแรกเลยนะ"

"ที่จริง U นี้ยังมีคนไทยอีกหลายคน ... แต่จะว่าไป รวมพี่แล้วก็ยังไม่ถึง 10 คนอยู่ดี ... เอาไว้วันหลังเวลาเค้าจัดปาร์ตี้คนไทยกัน แล้ววิทจะมาชวน ... แล้วพี่เริ่มทำแล็บหรือยังฮะ?"

"ยัง ... ตอนนี้แอนดรูวให้นั่งอ่านเปเปอร์ [บทความวิจัย] กับวิทยานิพนธ์ของคนเก่าไปก่อน" นับว่าพี่เจนปรับตัวได้ค่อนข้างไวกับการเรียกชื่ออาจารย์ที่ปรึกษาด้วยชื่อต้นเหมือนคนในแล็บคนอื่นๆ ในขณะที่วิทยังรู้สึกตะขิดตะขวงใจชอบกล

"อ้อ แล้วตอนนี้พี่พักอยู่ที่ไหนล่ะ?"

"ก็หอพักของมหา'ลัยนั่นแหละ แต่เป็น guest room [ห้องพักรายวันสำหรับผู้ที่มาประชุมหรือพักระยะสั้นๆ ซึ่งจะเสียค่าเช่าแพงกว่าห้องพักนักศึกษาทั่วไป] และมีคูปองอาหารเช้าให้ด้วย"

"อย่างนี้ก็แพงแย่" วิทบ่น

"ก็เจ้าของทุนจ่าย ... แต่อีกไม่นานพี่ก็จะย้ายไปอยู่หอปกติแล้ว รอให้มีห้องว่างก่อน"

********************************************************************************

หลายวันต่อมา วิทสวนกับพี่เจนที่ทางเดินในบล็อกของหอพักวิท ... ด้วยความแปลกใจเขาเลยถามไปว่า "พี่เจนมีธุระอะไรหรือเปล่าฮะ?"

พี่เจนทำหน้างง "เปล่า ... วิทก็อยู่หอนี้เหรอ ... พี่เพิ่งย้ายเข้ามา"

"อ้าวเหรอ ... แล้วพี่อยู่ห้องไหนเนี่ย"

"ห้องที่ติดกับครัวไงล่ะ" คำตอบธรรมดาของพี่เจนกลับเป็นสิ่งที่กระทบจิตใจของวิทอย่างรุนแรง ...

ห้องนั้นเคยเป็นห้องของทอม แม้ว่าระยะหลังๆนี่แทบจะไม่ได้เจอกันเลย แต่วิทก็ยังรับรู้ได้ว่าทอม"ยังอยู่" ... แต่ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีแม้แต่คำบอกลา ทอมหายไปจากชีิวิตของเขาแล้วจริงๆ

สงวนลิขสิทธิ์บทความ ห้ามเผยแพร่ ทำซ้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร



Create Date : 07 มีนาคม 2553
Last Update : 7 มีนาคม 2553 15:35:08 น.
Counter : 261 Pageviews.

1 comments
  
ติดตามอ่านอยู่นะคะ อ่านแล้วชอบค่ะ มองเห็นภาพชีวิตนักเรียนเลย มาเป็นกำลังใจให้เขียนต่อไปเรื่อย ๆ ค่ะ
โดย: PrettyNovember IP: 203.144.215.45 วันที่: 8 มีนาคม 2553 เวลา:10:24:40 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Historicus
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คุณพ่อลูกสอง (ตัว)
"Have mercy, O Lord, and strengthen all broken wings." Kahlil Gibran

free counters



Waltz in B minor, Op. 69, No. 2 by Frédéric Chopin
มีนาคม 2553

 
1
2
3
5
8
9
11
12
14
17
18
19
23
25
29
 
 
All Blog