บทที่ 33 ชีวิตที่ว่างเปล่า
เื่มื่อเวลาผ่านไป วิทเริ่มไม่แน่ใจว่าคิดถูกหรือเปล่าที่ได้คู่แล็บเป็นนายฮิโรชิ เชื้อชาติญี่ปุ่น ที่่ย้ายตามพ่อ-แม่มาอยู่ที่ประเทศนี้ตั้งแต่ยังเด็กจนแทบจะกลายเป็นคนอังกฤษไปแล้ว ...

"นายเรียนโทใช่มั้ย?" ฮิโรชิถามตั้งแต่วันแรก เมื่อวิทตอบรับ ก็เลยพูดต่อไปว่า "ดีเลย นายจะให้เราทำอะไรก็บอกมา แล้วช่วยอธิบายให้ัฟังด้วยก็แล้วกัน" สรุปง่ายๆก็คือจะเป็นมือให้ ส่วนวิทเป็นสมอง!

"ถามหน่อยสิ ... ทำไมเราไม่เคยเห็นนายในห้องเล็คเชอร์เลย" วิทสงสัย

"เราไม่ค่อยได้เข้า ไม่อยากเรียนวิชานี้" ฮิโรชิตอบหน้าตาเฉย "จริงๆแล้วก็ไม่อยากเรียนสาขานี้หรอก แต่ดันเลือกไปแล้่วก็ต้องเรียนให้จบๆไป"

วิำทได้แต่แอบถอนหายใจ พร้อมกับเริ่มแน่ใจตัวเองมากขึ้นว่าสิ่งที่ได้มาไ่ม่ใช่ "คู่แล็บ" แต่กลับเป็น "ภาระ" มากกว่า

********************************************************************************

วิทใช้เวลาส่วนใหญ่ในเทอมนี้ไปกับการเรียนเล็คเชอร์ ทำแล็บ เข้าห้องสมุด และทำงานวิจัยสำหรับวิชาปัญหาพิเศษ และเมื่อมีเวลาว่างก็เข้าไปเดินเล่นในเมืองคนเดียว ... ถึงแม้ว่าวิทจะปรับตัวได้มากแล้วกับการเรียน ภาษาอังกฤษก็ดีขึ้นกว่าตอนที่มาถึงใหม่ๆมาก และมีความคุ้นเคยกับการใช้ชีวิตที่นี่ จึงทำให้ชีวิตเรียบง่ายขึ้น และความเคร่งเครียดกดดันก็น้อยลง แต่อย่างไรก็ตามเขารู้สึกว่าชีวิตช่างว่างเปล่าเหลือเิกิน

แม้ว่าภาคเรียนฤดูใบไม้ผลินี้จะเริ่มตั้งแต่ปลายเดือนมกราคม ซึ่งยังอยู่ในช่วงกลางฤดูหนาว ... แต่เมื่อเวลาผ่านไป อากาศก็เริ่มอบอุ่นขึ้น ต้นไม่ที่เหลือแต่กิ่งก้านเริ่มแตกใบใหม่ขึ้นมา จนในเวลาไม่นานก็กลับมาเขียวสะพรั่งเต็มต้นอีกครั้ง พร้อมๆกับหัวของต้นแดฟโฟดิลและนาร์ซิสซัสที่ฝังอยู่ใต้ดินก็งอกใบขึ้นมาและออกดอกสีเหลืองสวยแซมไปตามทุ่งหญ้าสีเขียวสดริมทาง

และเมื่อเปิดเิทอมมาได้ราวๆ 8 สัปดาห์ก็ได้เวลาหยุดยาวอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งครั้งนี้เป็นวันหยุดช่วงอีสเตอร์ โดยจะหยุดทั้งหมด 4 สัปดาห์ และกลับมาเรียนต่ออีก 4 สัปดาห์ หลังจากนั้นก็มีเวลาว่าง 2 สัปดาห์เพื่อให้เตรียมตัวอ่านหนังสือสอบ และ 2 สัปดาห์ถัดไปก็จะเป็นช่วงสอบปลายภาค ซึ่งจะไปสิ้นสุดราวๆกลางเดือนมิถุนายน ...

ในช่วงวันหยุดอีสเตอร์จะแตกต่างจากวันหยุดคริสต์มาสก่อนหน้านี้ ... นักศึกษาชาวอังกฤษหรือยุโรปส่วนใหญ่ไม่ได้กลับไปอยู่บ้่านยาวตลอดช่วงวันหยุดเหมือนที่ผ่านมา แต่หลายคนอาจถือโอกาสไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ และบางคนก็ปักหลักอยู่ที่หอพักนั่นเอง ...

ส่วนวิท ...

"เจ้าวิท ปิดเทอมนี้ไปเที่ยวไหนรึเปล่า" พี่นกถามขึ้นในวันหนึ่ง ก่อนจะถึงวันหยุดไม่นานนัก

"คงไม่ไปไหนมั้งฮะ ยังไม่มีโปรแกรม"

"พี่จะชวนไปเที่ยว Lake district ซัก 3-4 วัน สนมั้ยล่ะ"

"Lake district เป็นยังไง อยู่แถวไหนฮะ?"

"ก็เป็นบริเวณที่มีทะเลสาบหลายๆแห่งอยู่ใกล้ๆกัน อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ ... สวยนะ เป็นทะเลสาบอยู่ในหุบเขา" พี่นกอธิบาย ทำให้วิทชักจะสนใจ

"ไปยังไงครับ แล้วมีใครไปบ้าง?"

"ขับรถพี่ไป แล้วก็แชร์ค่าน้ำมันกัน ... ตอนนี้ก็มีพี่กับเพื่อนพี่อีกคน ... คนนี้แกยังไม่เคยเจอ ... ถ้าแกจะไปด้วยก็เป็น 3 คน ... เดี๋ยวพี่จะไปชวนยายกบอีกคน" พี่นกพูดเสียยืดยาว "แต่รถพี่นั่งได้แค่ 5 คนเท่านั้นแหละ"

"งั้นวิทไปด้วยฮะ" เขาตอบตกลงง่ายๆ นึกสนุกที่จะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอก แทนที่จะนั่งเบื่ออยู่ที่หอเพียงคนเดียว

สงวนลิขสิทธิ์บทความ ห้ามเผยแพร่ ทำซ้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร



Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 26 กุมภาพันธ์ 2553 20:05:46 น.
Counter : 267 Pageviews.

1 comments
  
โดย: หน่อยอิง วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:08:42 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Historicus
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คุณพ่อลูกสอง (ตัว)
"Have mercy, O Lord, and strengthen all broken wings." Kahlil Gibran

free counters



Waltz in B minor, Op. 69, No. 2 by Frédéric Chopin
กุมภาพันธ์ 2553

 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
15
16
17
18
19
20
21
22
25
27
 
 
All Blog