|
|
 |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |
|
|
 |
6 พฤศจิกายน 2552
|
|
|
|
|
เจอหน้าครอบครัวกันซะหน่อย
สวัสดีครับ 
กลับมาอีกครั้ง ตามคำเรียกร้องของหัวใจ และใครบางคน  ขึ้นต้นมาก็เสี่ยวเอาเรื่องเลย - ห่างหายจากการเขียน Blog มานานพอสมควร เนื่องจากงานเยอะ แล้วก็ไม่รู้จะเขียนเล่าเรื่องอะไรดี  พอดีเมื่อวาน ไป Meeting กะคนใน Pantip นี่แหละครับ เลยโดนตุ้งๆ ว่าให้มาเขียน Bllog ต่อหน่อย อย่างน้อยก็มีคนอยากอ่านต่อ 2-3 คน  โฮะๆๆ ฟังแล้วก็ปลื้มจายยย
วันนี้ไปเปิดดูรูปเก่าๆ สมัยไปญี่ปุ่นครั้งแรก ก็พลันไปเจอกับรูปตอนที่เราเข้าไปหาครอบครัวของ ซักจังครั้งแรก  วันนี้เลยจะเล่าเรื่องการเจอครอบครัวครั้งแรก ของเราทั้ง 2 คน มาเล่าให้ฟังนะครับ
จริงๆแล้ว ซักจังเป็นฝ่ายมาหาครอบครัวเราก่อนในครั้งแรกครับ... ไม่ไหวๆ สาวญี่ปุ่นสมัยนี้  มือไว ใจเร็วจริง  - จริงๆ แล้วไม่ใช่อย่างงั้นหรอกครับ ช่วงนั้น เป็นช่วงรอยต่อ ระหว่างที่ซักจังลาออกจากงานที่เมืองจีน เพื่อกลับไปทำงานที่ญี่ปุ่นพอดี ก็เลยมีเวลาว่าง เกือบ 4 เดือน เค้าก็เลยมาเที่ยวเมืองไทยซะ ครึ่งเดือน ผมก็เลยพาไปเที่ยวซะทั่วเลย กรุงเทพ - เกาะล้าน - เสียมเรียบ - เชียงใหม่ และแน่นอน บ้านเกิดเมืองนอนผม... เชียงราย
 ฮ้า~~ Home sweet home - เห็นบ้านแล้วอยากปิ๊กบ้านแหมเน้ออ
ตอนนั้นทุกคนในบ้านตื่นเต้นกันมากครับ พอรู้ว่าผมจะพา "แฟน" คนญี่ปุ่นไปเที่ยวที่บ้าน น้องชายนี่ถึงกับกลับมาจาก มหาวิทยาลัย แม่ฟ้าหลวง เพื่อมาเจอหน้าเลย - อารมณ์ประมาณ บ้านนอกอยากเห็นฝรั่ง แล้วก็เป็นไปตามคาด - ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใส... เพราะต่างฝ่าย ต่างพูดกันไม่รู้เรื่อง ศัพท์ภาษาอังกฤษง่ายๆสมัย ม.ต้น ของแม่ผม ถูกงัดมาใช้ทั้งหมด ประกอบกับภาษามืออันคล่องแคล่ว  แต่ก็ดีครับ ตัดปัญหาแม่ผัว-ลูกสะใภ้ออกไปได้เปราะนึง
จบลงด้วยความ HaPpY EnDiNg ครับ สำหรับการเจอหน้าครอบครัวผมครั้งแรกของซักจัง จากนั้นมา เวลาผมไปเที่ยวญี่ปุ่น แม่ผมจะต้องฝากโน่น ฝากนี่ไปให้ซักจังตลอด (ส่วนใหญ่ก็ของ Copy จากแม่สายทั้งนั้นครับ ) ท่าทางสะใภ้คนนี้ คุณแม่จะเป็นปลื้มครับ
=========================================
กลับมาฝั่งกระผมบ้าง... ได้รับคำขู่จากซักจังว่า เค้าไม่เคยพาเพื่อนผู้ชายเข้าบ้านเลย - พ่อแม่เค้าเป็นพวกหัวโบราณ  - พูดภาษาอังกฤษไม่คล่องเลย  - แล้วก็ไม่อยากให้แต่งงานแล้วย้ายไปต่างบ้าน ต่างเมือง ทำไงดีๆๆ จะทำตัวกะเค้ายังไงดี 
ก็เลยทำที ฟอร์มทีมกะน้องชาย แล้วก็ลูกพี่ลูกน้องอีกคนนึง ไปเที่ยวญี่ปุ่นกันซะเลย - ไปกันหมู่มากคงดูไม่น่าเกลียดมากนัก แวะไปเยี่ยมเยียนบ้านซักจัง ที่ Nagoya ซะ 2 วัน... อืมมม ดีๆๆ แผนนี้ใช้ด้ายย
พอทางบ้านซักจังรู้ว่า จะมีแขกมาที่บ้าน ก็ตื่นเต้นกันใหญ่เหมือนกันครับ เพราะไม่ค่อยได้ต้อนรับแขก(คนสำคัญ ) ซักเท่าไหร่ พอไปถึง ก็เจอคุณแม่, น้องชายซักจัง กับภรรยาเค้าครับ ซึ่งน้องชายเค้าพูดภาษาอังกฤษใช้ได้เลยทีเดียว ก็เลยสอบถามประวัติ + การท่องเที่ยวในญี่ปุ่นแบบ คร่าวๆ ลดความเกร็ง และ เครียดของผมไปได้ระดับนึงเลยครับ  พอใกล้ๆ อาหารเย็น คุณพ่อซักจังก็กลับบ้านครับ... ใจเต้น ตุ๊มๆ ต่อมๆเลย จะมามุขไหนว้า
พอเดินเข้ามาถึงบ้านแค่นั้นแหละ...
Tadaimaaa~~ Mina san (กลับมาถึงบ้านแล้วคร้าบบบ)
Okaerinasaiii~~ (ยินดีตอนรับกลับบ้านค้า)
ไอ้เราก็เงียบๆ อึ้งๆ เพราะตอนนั้นยังพูดไม่เป็น 
พอคุณพ่อเจอหน้าพวกเราชาวต่างแดนแค่นั้นแหละ... Ohh!!! "Good Morning!!!"  มอร์นิ่งอารายหว่า... จะ 2 ทุ่มอยู่ละเนี่ย - ฮากันไป 1 ช็อต - I welcome you to Japan!!!  เพิ่งมารู้ทีหลัง ว่าคุณพ่อ เตรียมพูดภาษาอังกฤษไว้ต้อนรับพวกเราเลยทีเดียว ดีใจจัง
มื้อเย็นวันนั้น ถือว่าเป็นชุดซูชิที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นเลย เพราะคนญี่ปุ่นเชื่อว่า เวลามีแขกมาที่บ้าน ต้องต้อนรับให้ดีที่สุด
เริ่มต้นด้วยผัดผักอะไรซักอย่าง กับ ปลาไหลย่าง + ข้าว
และชุดซูชิมหึมา
อีก 1 ชุดครับ
รู้สึกผิดมากๆ ที่วันนั้นพวกเราไม่สามารถกินมันทั้งหมดได้  มันเยอะมากๆ จริงๆครับ แถมกินเบียร์เข้าไปด้วยอีก - อืดดดด
จากนั้นก็คุยๆๆๆ กัน อังกฤษบ้าง ญี่ปุ่นบ้าง โดยมีซักจัง และ น้องชายคอยเป็นล่ามให้ครับ - สรุปแล้ว ก็ HaPpY EnDiNg อีกเช่นกันครับ
จากนั้น ทุกๆครั้งที่ผมไปเที่ยวญี่ปุ่น ก็เป็นต้องแวะไป Nagoya ทุกครั้งครับ พูดคุยกับ Otosan, Okasan รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง... แต่อย่างน้อย ไปให้เค้าเห็นหน้า ให้เค้ารู้ว่า เราจริงใจกับลูกสาวเค้า ก็ยังดีครับ
| Create Date : 06 พฤศจิกายน 2552 |
| Last Update : 6 พฤศจิกายน 2552 13:28:41 น. |
|
2 comments
|
| Counter : 4627 Pageviews. |
|
 |
|
|
โดย: Koneko-chan (GutChy  ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:14:00 น. |
|
|
|
| โดย: ติ๊ก (ปูเป็น ) วันที่: 30 ธันวาคม 2553 เวลา:0:34:56 น. |
|
|
|
|
|
|
|
CharliePapa |
|
|
|
|
|
ขึ้นต้นมาก็เสี่ยวเอาเรื่องเลย - ห่างหายจากการเขียน Blog มานานพอสมควร เนื่องจากงานเยอะ แล้วก็ไม่รู้จะเขียนเล่าเรื่องอะไรดี 
พอดีเมื่อวาน ไป Meeting กะคนใน Pantip นี่แหละครับ เลยโดนตุ้งๆ ว่าให้มาเขียน Bllog ต่อหน่อย อย่างน้อยก็มีคนอยากอ่านต่อ 2-3 คน 
โฮะๆๆ ฟังแล้วก็ปลื้มจายยย 
วันนี้เลยจะเล่าเรื่องการเจอครอบครัวครั้งแรก ของเราทั้ง 2 คน มาเล่าให้ฟังนะครับ
มือไว ใจเร็วจริง 
- จริงๆ แล้วไม่ใช่อย่างงั้นหรอกครับ ช่วงนั้น เป็นช่วงรอยต่อ ระหว่างที่ซักจังลาออกจากงานที่เมืองจีน เพื่อกลับไปทำงานที่ญี่ปุ่นพอดี ก็เลยมีเวลาว่าง เกือบ 4 เดือน เค้าก็เลยมาเที่ยวเมืองไทยซะ ครึ่งเดือน 
ฮ้า~~ Home sweet home - เห็นบ้านแล้วอยากปิ๊กบ้านแหมเน้ออ
แต่ก็ดีครับ ตัดปัญหาแม่ผัว-ลูกสะใภ้ออกไปได้เปราะนึง
- พูดภาษาอังกฤษไม่คล่องเลย 
- แล้วก็ไม่อยากให้แต่งงานแล้วย้ายไปต่างบ้าน ต่างเมือง 
) ซักเท่าไหร่ พอไปถึง ก็เจอคุณแม่, น้องชายซักจัง กับภรรยาเค้าครับ ซึ่งน้องชายเค้าพูดภาษาอังกฤษใช้ได้เลยทีเดียว ก็เลยสอบถามประวัติ + การท่องเที่ยวในญี่ปุ่นแบบ คร่าวๆ ลดความเกร็ง และ เครียดของผมไปได้ระดับนึงเลยครับ 
พอใกล้ๆ อาหารเย็น คุณพ่อซักจังก็กลับบ้านครับ... ใจเต้น ตุ๊มๆ ต่อมๆเลย จะมามุขไหนว้า 
มอร์นิ่งอารายหว่า... จะ 2 ทุ่มอยู่ละเนี่ย - ฮากันไป 1 ช็อต 
เพิ่งมารู้ทีหลัง ว่าคุณพ่อ เตรียมพูดภาษาอังกฤษไว้ต้อนรับพวกเราเลยทีเดียว 
มันเยอะมากๆ จริงๆครับ แถมกินเบียร์เข้าไปด้วยอีก - อืดดดด 
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
สำหรับการเยี่ยมครอบครัวของทั้งสองฝ่าย
ที่เป็นไปอย่างราบรื่นไม่มีปัญหา
ดูทางฝ่ายหญิงครอบครัวเค้าโอเคดีนะคะ
อุตส่าห์ไปฝึกภาษามาต้อนรับ น่ารักดีอ้ะ
พูดผิดนิดๆ หน่อยๆ หยวนๆ เนอะ เราเข้าใจเจตนาเป็นพอ อิอิ
คงเหมือนพัชแหล่ะ ตอนไปญี่ปุ่นครั้งแรก
ยังสวัสดีผิดเวลาเลย แทนที่จะพูดคอนนิจิวะ ดันพูดเป็น คอมบังวะ ซะงั้น
ปกติมักเห็นแต่เรื่องราวสาวไทยกับหนุ่มยุ่น
เพิ่งเคยได้ยินเรื่องหนุ่มไทยสาวยุ่นก็คราวนี้หล่ะ
อย่าลืมมาอัพเดทเรื่องราวต่อล่ะค่ะ เอาใจช่วยนะคะ