happy memories
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
28 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 
Happy New Year 2010

ว่าจะดองบล๊อคไปจนปีหน้า แต่เจอเรื่องที่น่ารัก ๆ รู้สึกว่าเข้ากับบรรยากาศของปีใหม่ดีเลยอัพให้อ่านกัน เราเคยอ่านเรื่องนี้เมื่อนานเมื่อมาแล้ว เพิ่งได้อ่านอีกรอบเมื่อไม่กี่วันมานี้ในคอลัมน์คุณเปลว สีเงิน อ่านแล้วน้ำตาซึมด้วยความประทับใจมาก



ภาพจากเวบ japanprobe.com


ร้านบะหมี่ 'ฮอกไก' บนถนนซัปโปโร


การกินบะหมี่โซบะในคืนวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่นั้น เป็นประเพณีของชาวญี่ปุ่น ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ร้านบะหมี่ขายดีในวันสิ้นปี 'ร้านฮอกไก' นี้ก็เช่นกัน

ในวันนี้คนแน่นร้านแทบทั้งวัน จนกระทั่งถึงเวลา ๒๒.oo น.คนก็เริ่มน้อยลง โดยปกติแล้วบนถนนสายนี้คนจะแน่นขนัดไปจนถึงเช้าตรู่ แต่วันนี้ทุกคนจะต้องรีบกลับบ้านเพื่อไปต้อนรับปีใหม่กัน ดังนั้นถนนสายนี้จึงปิดร้านเร็วกว่าปกติ เถ้าแก่ของร้าน 'ฮอกไก' เป็นคนซื่อ และเถ้าแก่เนี้ยก็เป็นคนอัธยาศัยใจคอดี

ในคืนวันส่งท้ายปีเก่า พอลูกค้าคนสุดท้ายกลับไปในขณะเถ้าแก่เนี้ยก็จะปิดร้าน ประตูร้านก็ถูกเปิดออกอย่างเบา ๆ มีผู้หญิงคนหนึ่งพาเด็กชายสองคน คนหนึ่งประมาณ ๖ ขวบ กับอีกคนหนึ่งประมาณ ๑o ขวบเข้ามาในร้าน เด็กชายทั้งสองคนสวมชุดกีฬาใหม่เอี่ยมเหมือนกันทั้งสองคน ส่วนหญิงคนนั้นสวมโอเวอร์โคตลายสก็อตเก่า ๆ เชย ๆ

'เชิญนั่งครับ' เถ้าแก่ร้องทักทายออกมา หญิงคนนั้นเอ่ยปากอย่างขลาดกลัวว่า

'ขอบะหมี่น้ำสักชามได้ไหมคะ' เด็กชายสองคนที่อยู่ข้างหลังสบตากันอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก

'ได้ค่ะ ได้ค่ะ ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ เชิญนั่งก่อนค่ะ'

เถ้าแก่เนี้ยพาพวกเขาไปนั่งที่โต๊ะเบอร์สองชิดกำแพง แล้วตะโกนบอกไปทางห้องครัวว่า

'บะหมี่น้ำหนึ่งชาม'

บะหมี่หนึ่งชามมีบะหมี่แค่หนึ่งก้อน เถ้าแก่คิดแล้วก็ใส่บะหมี่เพิ่มไปอีกครึ่งก้อน ต้มบะหมี่ได้ชามเบ้อเริ่ม ทั้งเถ้าแก่เนี้ยและสามแม่ลูกต่างก็ไม่รู้เรื่อง สามแม่ลูกนั่งล้อมชามบะหมี่กินกันอย่างเอร็ดอร่อย กินพลางพูดพลาง

'ทานเถอะครับ' ลูกคนพี่พูด

'แม่ทานหน่อยสิครับ' ลูกคนน้องพูดไปก็คีบบะหมี่ให้แม่กิน ไม่นานก็กินบะหมี่หมดชาม จ่ายเงินไปหนึ่งร้อยห้าสิบเยนแล้ว ทั้งสามคนก็ชมว่า

'ขอบคุณมากค่ะ (ครับ) บะหมี่อร่อยมากค่ะ (ครับ)' พร้อมกับค้อมตัวเล็กน้อยแล้วลาจากไป

'ขอบคุณมากค่ะ (ครับ) สวัสดีปีใหม่ค่ะ (ครับ)' ทั้งเถ้าแก่และเถ้าแก่เนี้ยต่างก็กล่าวขอบคุณ

ทำงานไปวันแล้ววันเล่ายุ่งตั้งแต่เช้าจรดเย็น และแล้วก็ผ่านไปอีกหนึ่งปี วันที่ ๓๑ ธันวาคมก็เวียนมาครบรอบอีกครั้งหนึ่ง ในวันส่งท้ายปีเก่า ร้านบะหมี่ 'ฮอกไก' ก็ยังคงขายดีและดูเหมือนจะขายดีกว่าปีที่ผ่านมา สองตายายยังคงยุ่งวุ่นวายอยู่กับการค้าขาย

และแล้ววันที่วุ่นวายก็จบสิ้นลง ๒๒.oo น.กว่า ในขณะที่เถ้าแก่เนี้ยกำลังจะปิดร้านอยู่นั้น ประตูร้านก็ถูกผลักออกเบา ๆ ผู้ที่เข้ามาก็คือหญิงวัยกลางคนกับเด็กชายสองคน พอเห็นเสื้อโอเวอร์โคตที่เก่าและเชย เถ้าแก่เนี้ยก็นึกขึ้นมาได้ว่าเป็นลูกค้าคนสุดท้ายในวันส่งท้ายปีเก่าของปีที่แล้วนั่นเอง

'ขอบะหมี่น้ำหนึ่งชามได้มั้ยคะ'

'ได้ค่ะ ได้ค่ะ เชิญนั่งตามสบายนะคะ'

เถ้าแก่เนี้ยนำพวกเขาไปนั่งที่เดิมที่เคยนั่งเมื่อปีที่แล้ว โต๊ะเบอร์สอง ตะโกนไปพลางว่า

'บะหมี่น้ำหนึ่งชาม'

เถ้าแก่รับคำพลาง จุดเตาที่เพิ่งจะดับไปพลาง

'ได้ครับ บะหมี่น้ำหนึ่งชาม'

เถ้าแก่เนี้ยแอบไปพูดที่ข้างหูของเถ้าแก่ว่า 'นี่ตาแก่ ต้มบะหมี่ให้พวกเขาสามชามไม่ได้หรือ'

'ไม่ได้ ถ้าทำแบบนั้นจะทำให้พวกเขาอายและไม่สบายใจได้รู้มั้ย'

สามีตอบพลาง แล้วโยนบะหมี่อีกครึ่งก้อนลงไปในหม้อน้ำที่กำลังเดือดพล่าน เดินไปยืนข้างภรรยาแล้วก็ยิ้ม ภรรยาก็พูดขึ้นว่า

'เห็นเธอซื่อ ๆ ทึ่ม ๆ ไม่นึกเลยว่าจิตใจก็ดีเหมือนกันนะ'

ฝ่ายสามีเดินไปตักบะหมี่ชามใหญ่ที่กลิ่นหอมชวนกินชามนั้น แล้วให้ภรรยายกไป ให้สามแม่ลูก สามแม่ลูกนั่งล้อมชามบะหมี่ กินไปพลางคุยไปพลาง เสียงคุยของสามแม่ลูกดังถึงหูของตายาย

'หอมจังเลย...ยอดไปเลย...อร่อยจริง ๆ ปีนี้สามารถกินบะหมี่ของร้านฮอกไกได้ นับว่าไม่เลวทีเดียว ถ้าปีหน้าสามารถมากินได้อีกก็ดีนะสิ' กินเสร็จก็จ่ายเงินไปหนึ่งร้อยห้าสิบเยน แล้วสามแม่ลูกก็เดินออกจากร้านฮอกไกไป

'ขอบคุณค่ะ (ครับ) สวัสดีปีใหม่ค่ะ (ครับ)' มองตามหลังสามแม่ลูกจนลับหายไป

สองตายายก็ยกเรื่องสามแม่ลูกมาพูดซ้ำแล้วซ้ำอีกไปได้ระยะหนึ่ง ในวันสิ้นปีของสามปีมานี้ กิจการของร้านฮอกไกดีมาก สองตายายต่างก็ยุ่งจนไม่มีเวลาคุยกัน แต่พอเลย ๒๑.oo น.ไปแล้ว สองตายายก็เริ่มกระวนกระวายใจขึ้นมา พอถึง ๒๑.oo น. พนักงานในร้านต่างก็รับอั้งเปาแล้วก็แยกย้ายกันกลับไป

พอคนกลับไปหมดแล้ว เจ้าของร้านทั้งสองก็ช่วยกันเอาป้ายราคาบะหมี่ในร้านที่เขียนไว้ว่า 'บะหมี่ชามละสองร้อยเยน' ที่แขวนไว้ตามผนังทั้งหมดพลิกกลับหลัง แล้วช่วยกันเขียนใหม่ว่า 'บะหมี่ชามละร้อยห้าสิบเยน'

๓o นาทีก่อน เถ้าแก่เนี้ยก็เอาป้าย 'จองแล้ว' ไปวางไว้บนโต๊ะเบอร์สอง เหมือนกับว่า จะมีเจตนารอแขกที่ลูกค้าออกจากร้านไปหมดแล้วถึงจะมาอย่างนั้นแหละ

๒๒.๓o น. ในที่สุดสามแม่ลูกก็ปรากฏตัวขึ้น พี่ชายสวมเครื่องแบบมัธยมของรัฐแห่งหนึ่ง น้องชายสวมเสื้อแจ็กเกตที่พี่ชายสวมเมื่อปีก่อน ดูหลวมและไม่พอดีตัว เด็กทั้งสองคนโตขึ้นมาก ส่วนผู้เป็นแม่ก็ยังคงสวมเสื้อโคตลายสก็อตที่ทั้งเก่าและเชยแถมสีซีดตัวเดิม

'เชิญค่ะ เชิญค่ะ' เถ้าแก่เนี้ยกล่าวทักทายอย่างมีน้ำใจ

มองใบหน้าอันยิ้มแย้มและท่าทางต้อนรับอย่างเต็มที่ของเถ้าแก่เนี้ย ทำให้ผู้เป็นแม่นั้นเปล่งคำพูดออกมาอย่างงก ๆ เงิ่น ๆ ว่า

'รบกวนช่วยทำบะหมี่น้ำให้สักสองชามได้ไหมคะ'

'ได้ค่ะ เชิญนั่งทางนี้ค่ะ' เถ้าแก่เนี้ยนำแม่ลูกไปนั่งยังโต๊ะเบอร์สอง แล้วรีบเอาป้าย 'จองแล้ว' ออกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วตะโกนบอกไปทางครัวว่า

'บะหมี่น้ำสองชาม'

'ได้ครับ บะหมี่น้ำสองชามได้เดี๋ยวนี้แหละครับ' เถ้าแก่ตอบพลางโยนบะหมี่ลงไปในหม้อน้ำสามก้อน

สามแม่ลูกกินไปพูดไป ดูแล้วเหมือนมีความสุขกันมาก สองสามีภรรยาที่ยืนอยู่หลังโต๊ะทำบะหมี่ ได้รับรู้ถึงความสุขที่พวกเขาได้รับกัน ในใจก็พลอยเบิกบานไปด้วย

'ลูกรัก วันนี้แม่ต้องขอบคุณลูก ๆ เป็นอย่างมาก'

'ขอบคุณทำไมครับ?'

'เรื่องเป็นอย่างนี้ คือคุณพ่อของลูกที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปได้ทำให้คนอีกแปดคนได้รับบาดเจ็บ และทางบริษัทประกันก็ไม่รับผิดชอบในส่วนนั้น ในช่วงหลายปีมานี่ทำให้เราต้องจ่ายเงินเดือนละห้าหมื่นเยนทุกเดือน'

'เอ๊ะ เรื่องนี้เราก็ทราบกันอยู่แล้วนี่ครับ' ผู้เป็นพี่ตอบ

ส่วนเถ้าแก่เนี้ยได้แต่ตั้งใจฟังอย่างเงียบ ๆ อยู่หลังโต๊ะทำอาหาร

'แต่เดิมนั้นเราต้องชำระหนี้ไปจนถึงปีหน้าเดือนมีนาคม แต่ตอนนี้เราได้ชำระหนี้ไปหมดแล้ว'

'จริง ๆ หรือครับแม่'

'จริงสิจ๊ะ นี่เป็นเพราะว่าพี่ชายของลูกขยันไปส่งหนังสือพิมพ์ ส่วนตัวลูกเองก็ช่วยแม่ซื้อกับข้าวทำอาหาร ทำให้แม่ไปทำงานได้อย่างเต็มที่ ทางบริษัทจึงได้ให้เงินเบี้ยขยันพร้อมทั้งเงินโบนัสพิเศษอื่น ๆ อีก จึงทำให้วันนี้สามารถชำระในส่วนที่เหลือได้หมด'

'ว้าว แม่ครับ พี่ครับ อย่างนี้ก็วิเศษสิครับ แต่ว่าต่อไปขอให้ผมได้ช่วยทำอาหารต่อไปเถอะนะครับ'

'ผมก็จะส่งหนังสือพิมพ์ต่อนะครับ ไอ้น้องชาย เราต้องร่วมแรงร่วมใจกันสู้หน่อยแล้วนะ'

'ขอบใจลูกทั้งสองมาก ขอบใจจริง ๆ'

'แม่ครับผมกับน้องก็มีความลับจะบอกกับแม่เหมือนกันครับ คือในวันอาทิตย์วันหนึ่งของเดือนพฤศจิกายน โรงเรียนของน้องได้แจ้งให้ผู้ปกครอง ไปเยี่ยมชมนักเรียนในห้องเรียนในวันพบผู้ปกครอง คุณครูของน้องยังได้แนบจดหมายมาอีกหนึ่งฉบับว่า เรียงความของน้องได้ถูกคัดเลือกให้เป็นตัวแทนของฮอกไกโด เพื่อไปแข่งขันเรียงความทั่วประเทศ นี่ผมได้ยินมาจากเพื่อน ๆ ของน้องนะครับผมถึงทราบ ดังนั้นในวันนั้นผมจึงไปเป็นตัวแทนแม่ ไปร่วมในงานวันพบผู้ปกครองของน้อง'

'จริงหรือลูก แล้วต่อมาล่ะ'

'หัวข้อที่คุณครูให้เรียงความคือ 'ความปรารถนาของข้าพเจ้า' น้องได้เอาเรื่องของบะหมี่น้ำหนึ่งชามมาเขียนเป็นเรียงความ แล้วยังได้อ่านต่อหน้าทุกคนด้วย'

'เรียงความเขียนว่า...หลังจากที่คุณพ่อประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์แล้ว ได้ทิ้งหนี้สินให้เรามากมายเพื่อที่จะชำระหนี้ คุณแม่ต้องทำงานดึกดื่นหามรุ่งหามค่ำทุกวัน แม้แต่เรื่องของผมที่ต้องไปส่งหนังสือพิมพ์ น้องก็ยังเอาไปเขียนเลย...'

'ยังมีอีก น้องยังเขียนถึงในคืนวันที่ ๓๑ ธันวาคม พวกเราสามคนแม่ลูกได้มาล้อมวงกันกินบะหมี่น้ำ อร่อยมาก...สามคนกินบะหมี่น้ำแค่ชามเดียว คุณตาคุณยายเจ้าของร้านยังกล่าวขอบคุณพวกเราอีก แล้วยังอวยพรวันปีใหม่ให้พวกเราอีก เสียงเหล่านั้นเหมือนกับว่า ให้กำลังใจให้เข้มแข็งที่จะยืนหยัดมีชีวิตอยู่ต่อไป พยายามปลดเปลื้องหนี้สินทั้งหลายของคุณพ่อให้หมดให้เร็วที่สุด...'

'ด้วยเหตุนี้น้องจึงได้ตัดสินใจว่าโตขึ้นน้องจะเปิดกิจการร้านบะหมี่ แล้วจะต้องเป็นเจ้าของร้านบะหมี่ยอดเยี่ยม อันดับหนึ่งของญี่ปุ่นอีกด้วย แล้วยังจะให้กำลังใจแก่ลูกค้าทุกคน...ขอให้มีความสุขครับ...ขอบคุณครับ...'

สองตายายเจ้าของร้านบะหมี่ที่ยืนฟังอยู่หลังโต๊ะทำบะหมี่ จู่ ๆ ก็หายตัวไป.......

พวกเขาไม่ได้หายไปไหนเลย เพียงแต่คุกเข่ากันอยู่ใต้โต๊ะ ในมือถือปลายผ้าขนหนูกันคนละข้าง พยายามซับน้ำตาที่ไหลไม่ยอมหยุดเหมือนทำนบพังนั้นอย่างไม่ลดละ

พอน้องอ่านเรียงความจบ คุณครูก็พูดว่า 'วันนี้พี่ชายได้มาเป็นตัวแทนของคุณแม่ ดังนั้นขอเชิญพี่ชายขึ้นมากล่าวอะไรสักหน่อยค่ะ'

'จริงหรือลูก แล้วลูกทำอย่างไรล่ะ'

'ก็มันกะทันหันเกินไป ตอนแรก ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ผมจึงพูดว่า...ขอบคุณทุกคนที่เอาใจใส่น้องผมเป็นอย่างดี น้องผมต้องไปจ่ายตลาดซื้อกับข้าวกลับมาหุงหาอาหารทุกวัน ดังนั้นในเวลาที่เพื่อน ๆ ทุกคนมีกิจกรรมกันในตอนเย็นก็มักจะอยู่ร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ไม่ได้เพราะต้องรีบกลับบ้าน เมื่อเป็นอย่างนี้คงจะทำให้ทุกคนวุ่นวายกันพอสมควร'

'เมื่อครู่นี้ตอนที่ได้ยินน้องอ่านเรียงความเรื่องบะหมี่น้ำหนึ่งชาม ผมรู้สึกอายมาก แต่พอได้เห็นน้องยืดอกอ่านเรียงความเรื่องบะหมี่น้ำหนึ่งชามด้วยเสียงอันดัง นั้นจนจบ ถึงได้รู้สึกว่า ความรู้สึกอายเมื่อสักครู่นี้ถึงจะเรียกว่าเป็นความอายจริงๆ'

'หลายปีมานี้ ความกล้าของคุณแม่ที่จะสั่งบะหมี่น้ำหนึ่งชามนั้นเพื่อกินกันสามคน ผมกับน้องจะไม่มีวันลืมเป็นอันขาด ผมและน้องจะต้องขยันและดูแลแม่เป็นอย่างดี และผมขอฝากน้องของผมให้ทุกคนช่วยดูแลด้วยครับ'

สามแม่ลูกกุมมือกันเงียบ ๆ ตบไหล่ กินบะหมี่หมดอย่างมีความสุขกว่าทุก ๆ ปี จ่ายเงินไปสามร้อยเยนกล่าวขอบคุณ ค้อมตัวลงเคารพและเดินออกจากร้านไป

มองตามหลังสามแม่ลูกไป เจ้าของร้านจึงได้รู้สึกว่าปีนี้ได้ผ่านไปแล้วจริง ๆ พร้อมกับกล่าวว่า

'ขอบคุณค่ะ (ครับ) สวัสดีปีใหม่ค่ะ (ครับ)'

และแล้วก็ผ่านไปอีกปีหนึ่ง

พอถึงเวลา ๒๑.oo น. ทางร้านฮอกไกก็วางป้าย 'โต๊ะจอง' ไว้บนโต๊ะเบอร์สองและเฝ้ารอคอยการมาเยือนของสามแม่ลูกเช่นเคย แต่ในปีนั้นสามคนแม่ลูกไม่ได้มาปรากฏตัวที่ร้านเลย

ปีที่สอง ปีที่สาม โต๊ะเบอร์สองก็ยังคงว่างอยู่เช่นเดิม สามแม่ลูกไม่ได้มาที่ร้านฮอกไกอีกเลย

กิจการของร้านฮอกไกดีมาก เรียกว่าดีวันดีคืนเลยทีเดียว ภายในร้านมีการตกแต่งใหม่ โต๊ะเก้าอี้ก็มีการเปลี่ยนใหม่ จะมีก็แต่โต๊ะเบอร์สองที่เก็บรักษาไว้เหมือนเดิม

'นี่มันเรื่องอะไรกัน' ลูกค้าหลายคนต่างก็ถามด้วยความกังขา เถ้าแก่เนี้ยก็เลยเล่าเรื่องบะหมี่หนึ่งชามให้แก่ลูกค้าฟัง

โต๊ะเก่าตัวนั้นวางอยู่กลางร้าน เหมือนกับว่าเป็นการให้กำลังใจตัวเองอย่างหนึ่ง และก็ไม่แน่ว่าวันใดวันหนึ่งลูกค้าทั้งสามอาจจะกลับมาอีก พวกเขาหวังว่าจะใช้โต๊ะเก่าตัวนั้นในการต้อนรับลูกค้าทั้งสามของเขา

โต๊ะเบอร์สองตัวนั้นเปลี่ยนเป็นชื่อว่า 'โต๊ะแห่งความสุข'

ลูกค้าต่างก็พูดต่อ ๆ กันไป มีนักเรียนหลายคนอยากเห็นโต๊ะตัวนี้ ถึงขนาดที่ว่านั่งรถมาจากที่ไกลแสนไกลมา กินบะหมี่ และเจาะจงที่จะนั่งโต๊ะตัวนี้

ผ่านวันที่ ๓๑ ธันวาคม ไปอีกหลาย ๆ ปี

พอถึงวันสิ้นปีหลังจากปิดร้านแล้ว เจ้าของร้านค้าในละแวกใกล้เคียงร้านฮอกไกก็มักจะมารวมตัวฉลอง โดยการกินบะหมี่ที่ร้านฮอกไก กินไปพลางก็รอเสียงระฆังส่งท้ายวันสิ้นปีเก่าไปพลาง แล้วทุกคนก็ไปวัดเพื่อไหว้พระด้วยกัน เป็นธรรมเนียมมา ๕ - ๖ ปีแล้ว

ในวันนี้พอเลย ๒๑.๓o น. ไปแล้ว เจ้าของร้านขายปลามาถึงก่อน พร้อมทั้งนำซาซิมิมาด้วย ต่อจากนั้นก็มีคนมาเรื่อย ๆ เป็นระยะ บ้างก็เอาเหล้ามา บ้างก็เอาอาหารกับแกล้มมา ปกติแล้วก็จะรวมตัวกันได้ประมาณ ๓o - ๔o คน ต่างก็คึกคักกันมาก ทุกคนที่มานั้นต่างก็รู้ตำนานเกี่ยวกับโต๊ะเบอร์สอง ทุกคนก็พยายามไม่เอ่ยถึงมัน แต่ในใจต่างก็คิดกันว่า วันนี้ 'โต๊ะจอง' ตัวนั้นไม่มีคนที่พวกเขาเฝ้ารอมานั่ง มันคงจะว่างเปล่าเพื่อส่งท้ายปีเก่าอีกเช่นเดิม พวกเขาบ้างก็กินเหล้า บ้างก็กินบะหมี่ บ้างก็เข้า ๆ ออก ๆ

พอเตรียมกับข้าวกับแกล้ม ต่างก็กินกันไปคุยกันไป พูดเรื่องการค้าบ้าง คุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ แม้แต่น้ำทะเลขึ้นลง ในระยะนี้บ้านไหนมีเด็กเกิดใหม่ ก็นำมาพูดคุยในวงสนทนา คุยมันทุกๆ เรื่อง จนเหมือนกับว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน

เวลาผ่านไปจนถึง ๒๒.๓o น. ทันใดนั้นเองประตูร้านก็ถูกผลักออกเบา ๆ ทุกคนในร้านหยุดพูดคุยกัน สายตาทุกคู่มองตรงไปยังประตูร้าน ชายหนุ่มสองคนยืนสง่าในชุดสูทสากล พาดโอเวอร์โค้ตไว้บนแขน

พอเห็นว่าผู้ที่มาเป็นใคร ทุกคนก็รู้สึกว่าบรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลง และเริ่มสนทนากันต่อไปอย่างคึกคัก ในขณะที่เถ้าแก่เนี้ยกำลังจะพูดว่า

'ขอโทษค่ะ ที่นั่งเต็มหมดแล้วค่ะ' เพื่อปฏิเสธลูกค้าที่ไม่ได้รับเชิญอยู่นั้น ก็มีหญิงคนหนึ่งสวมชุดกิโมโนเดินเข้ามายืนระหว่างกลางชายหนุ่มทั้งสองคน ทุกคนในร้านแทบจะหยุดหายใจเมื่อได้ยินคุณนายผู้นั้นพูดว่า

"เอ้อ..รบกวน..รบกวนช่วยทำบะหมี่ให้สามชามได้ไหมคะ"

ทันทีที่เถ้าแก่เนี้ยได้ยินสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที เวลาผ่านไปสิบกว่าปีแล้ว ภาพของสามแม่ลูกในความทรงจำ กับภาพของสามแม่ลูกตรงหน้า เธอพยายามจะนำทั้งสองภาพมาวางซ้อนกัน

เถ้าแก่ที่ยืนตะลึงอยู่ที่โต๊ะทำบะหมี่ ชี้นิ้วไปยังทั้งสามแม่ลูก 'พวกคุณ..พวกคุณ' เขาพูดได้เพียงแค่นั้น คำพูดทุกคำจุกอยู่ที่คอ

ชายหนุ่มหนึ่งในสองคนเห็นท่าทีของเถ้าแก่เนี้ยที่ทำอะไรไม่ถูก ก็เลยพูดกับเถ้าแก่เนี้ยว่า

'พวกเราสามคนแม่ลูกที่เมื่อสิบสี่ปีก่อนในวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ มาสั่งบะหมี่น้ำหนึ่งชามทานกันสามคนไงครับ และพวกเราก็ได้รับกำลังใจจากบะหมี่น้ำชามนั้น พวกเราจึงได้สามารถยืนหยัดมาถึงวันนี้ได้'

'หลังจากนั้นก็อพยพครอบครัวไปอาศัยอยู่กับยายที่อำเภอชิกะ ปีนี้ผมสอบผ่านได้เป็นนายแพทย์แล้ว ตอนนี้ผมเป็นแพทย์ฝึกหัดแผนกกุมารเวชที่โรงพยาบาลเกียวโต ปีหน้าเดือนเมษายนก็จะย้ายมาประจำโรงพยาบาลกลางของซัปโปโรแล้ว วันนี้พวกเราก็เลยแวะมาที่โรงพยาบาลเพื่อทำความรู้จักและฝากเนื้อฝากตัว แล้วเลยไปไหว้สุสานของคุณพ่อและน้องชาย ที่ครั้งหนึ่งเคยใฝ่ฝันว่าจะเป็นเจ้าของกิจการร้านบะหมี่นั้น ขณะนี้ได้ทำงานในธนาคารเกียวโต ได้เสนอความคิดที่เลิศเลออย่างหนึ่งก็คือ ปีนี้ในวันส่งท้ายปีเก่า พวกเราสามคนแม่ลูกจะมาเยี่ยมคารวะ เจ้าของร้านบะหมี่ฮอกไกที่ซัปโปโร และทานบะหมี่น้ำสามชามของร้านฮอกไกด้วย'

สองตายายฟังไปพลาง พยักหน้าไปพลางด้วยน้ำตาคลอเบ้า เถ้าแก่ร้านขายผักที่นั่งอยู่ตรงหน้าประตูพยายามใช้แรงอย่างเต็มที่ ๆ จะกลืนบะหมี่คำที่คาอยู่ในปากลงไปในคอ แล้วลุกขึ้นยืนพูดว่า

'อ้าว..เถ้าแก่..เป็นอะไรไปล่ะ' อุตส่าห์เตรียมการมาตลอดสิบปีเพื่อเฝ้าคอยวันนี้ 'โต๊ะจอง' ตัวนั้นไงที่พวกเถ้าแก่จองให้ลูกค้าที่จะมาตอนหลังสิบโมงของคืนวันสิ้นปีไง รีบ ๆ ต้อนรับพวกเขาสิ เร็วเข้า'

ในที่สุดเถ้าแก่เนี้ยก็ได้สติ ตบไหล่ของเถ้าแก่ร้านขายผัก แล้วพูดว่า

'ยินดีต้อนรับค่ะ..เชิญนั่งข้างในค่ะ..นี่ตาเฒ่า..บะหมี น้ำสามชามโต๊ะสอง'

เถ้าแก่ที่ยืนตะลึงอยู่ก็รีบปาดน้ำตาแล้วรับคำว่า

"ครับ...บะหมี่น้ำสามชาม"

หากดูกันตามจริงแล้ว สิ่งที่เถ้าแก่ร้านบะหมี่ทั้งสองได้ให้ไปมันไม่ได้มีค่ามากมายอะไรเลย มันเป็นแค่เพียงบะหมี่ไม่กี่ก้อน คำพูดที่จริงใจและให้กำลังใจเพียงไม่กี่คำ รวมทั้งคำอวยพรว่า 'ขอบคุณค่ะ (ครับ) สวัสดีปีใหม่ค่ะ (ครับ)' ก็เท่านั้นเอง แต่มันกลับให้ผู้ที่ถูกความจริงอันโหดร้ายบีบให้จมอยู่ในสถานการณ์คับขันได้ สามารถกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

เรื่องนี้สอนให้เรารู้ว่า...อย่าพยายามมองข้ามตัวเอง ตัวเราเองสามารถมีอิทธิพลต่อสิ่งแวดล้อมให้น่าอยู่ได้ บางทีมันอาจจะเป็นแค่เพียงความใส่ใจความห่วงใยอันจริงใจของคุณเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ก็สามารถนำพาเอาแสงสว่างอันเจิดจรัสอย่างไม่มีขีดจำกัดมาสู่โลกได้ ด้วยเหตุนี้ความหวังความใฝ่ฝันที่แรงกล้าของพวกเรา...

เพื่อนที่รัก......

อย่ามัวเห็นแก่ตัวกันหรือเสียดายมันอยู่เลย หวังว่านับแต่บัดนี้เป็นต้นไป พวกเราจะสามารถมอบหัวใจแห่งความรักและความเมตตาที่เราอัดเก็บไว้ในใจมาเป็นเวลานานแสนนานนั้นมอบให้กับคนอื่นด้วยความเต็มใจ จุดประกายแห่งความสว่างแก่โลก

ถึงแม้จะเป็นแสงเพียงริบหรี่เท่านั้น

แต่สำหรับคืนอันหนาวเหน็บอันเย็นยะเยือกของฤดูหนาว มันเป็นประกายแห่งความอบอุ่นและแสงสว่างอันสุกสกาวจริง ๆ


ข้อมูลจากคอลัมน์ "คนปลายซอย" ในนสพ.บางกอกโพสต์
โต๊ะแห่งความสุข ๑
โต๊ะแห่งความสุข ๒


บีจีจาก คุณ somjaidean100

Free TextEditor





Create Date : 28 ธันวาคม 2552
Last Update : 29 ธันวาคม 2552 0:03:52 น. 58 comments
Counter : 1575 Pageviews.

 
ปีใหม่นี้ขอให้เพื่อน ๆ ได้พบแต่เรื่องที่ดี ๆ มีสุขภาพแข็งแรงและมีความสุขตลอดทั้งปีค่ะ


โดย: haiku วันที่: 28 ธันวาคม 2552 เวลา:23:24:16 น.  

 
อย่าว่าแต่สองตายายน้ำตาคลอเบ้าเลยค่ะ
เพราะว่าเราก็คลอเหมือนกัน เอ เรียกว่าไหลเลยดีกว่าค่ะ
เพราะว่าตอนนี้แสบตาไปหมดแล้ว แบบว่า พอน้ำตา
ไหล ไม่ว่าจะหาวแล้วน้ำตาไหลหรือว่าอะไรก็ตาม
แสบตามากเลยค่ะ สงสัยว่ากระจกตาอักเสบเหมือนเคย
เพราะหนก่อนก็ไปหาหมอแล้วอาการเหมือนอย่างนี้
เลยล่ะคะ แงๆ ..


จริงๆ อ่านแล้วประทับใจในเรื่องของการให้นะค่ะ
จริงเลยค่ะว่าบางทีคนที่เค้าให้ หรือว่าช่วยเหลืออะไรกัน
บางทีมันไม่จำเป็นเลยต้องเป็นเรื่องใหญ่โต แต่ว่า
ไอ้เรื่องนั้นมันไม่สำคัญเท่าความจริงใจ เมตตาและก็การให้
ด้วยใจ ทำอะไรด้วยใจนะคะที่คนรับเค้าจะรับรู้ได้เลย
ว่ามันเป็นยังไง ...



ปีนี้ก็คงอยู่บ้านค่ะเพราะว่าไม่อยากออกไปไหนช่วงคนเยอะๆ
เหมือนกันคะ เพระว่าไปแย่งกัน อีกอย่างคนเยอะ รถแยะ
ออกไปไหนอันตรายเหมือนกันนะคะ ยิ่งแบบว่าเมาแล้วขับนี่
คาดว่าจะเยอะ ตจว.ด้วยน่ะคะมันเลยทำให้ไม่อยาก
ออกไปไหนเลยคะ แต่ไม่ว่ายังไงอยู่บ้านก็ฉลองปีใหม่ได้เหมือนกัน
นะค่ะว่าไม๊เอ่ย



ปีใหม่ที่จะมาถึงนี้เราขอส่งความสุขให้กับคุณไฮกุและครอบครัว
มีความสุขมากๆ นะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:6:51:43 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ครับคุณไฮกุ

มีวันดีๆในทุกๆวันนะครับ

^ ^


โดย: ใบไม้ต้องลม วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:7:48:56 น.  

 


มันไม่ใช่่เพียงแค่...


ในความรู้สึก
กับทุกอย่าง
ถ้าใครมาพูด
มันก็แค่...

บ่อยครั้ง
ที่แบบว่าดี.จะนึกต่อ


มันไม่ใช่เพียงแค่...

อย่างพื้นที่ตรงนี้...
มันไม่ใช่เพียงแค่บล็อก


ไม่งั้นเราจะมามัวเสียเวลา
หาอะไรสักสิ่ง
รับอะไรสักอย่าง
ด้วยความรู้สึกดีดีทำไม



มันไม่ใช่เพียงแค่...


เรารู้สึกกันมากกว่านั้นใช่ไหมคะคุณไฮกุ






โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:8:28:16 น.  

 


หวัดดีค่ะคุณไฮ
ปีใหม่นี้ มินยังไม่แน่เลยค่ะ
เพราะที่คิด ๆ กันไว้กับเพื่อน ๆ คงต้องเลื่อนก่อน
อาจไปหลังจากปีใหม่อ่ะ ปีนี้คงอาจก๊อก ๆ แก๊ก ๆ แถว ๆ นี้ไปก่อน
แต่ก็ไม่มีไรแน่ค่ะ บางทีคุย ๆ กันปุ๊ป แพ๊คกระเป๋าไปปั๊ป ก็ยังมีเลยค่ะ ฮ่า ๆ ๆ
ปล. คุณไฮก็มีความสุขมาก ๆ นะคะ ตอนนี้มินกำลังติด We just married หรือ บางเว๊บก็เรียก we've got married มาก ๆ เลยค่ะ อิอิ



โดย: มินทิวา วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:8:38:41 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

ความสุข และสิ่งดีๆขอมอบให้คุณไฮกุในปีใหม่นี้นะคะ


โดย: Dangjarunun วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:9:00:18 น.  

 
ขอบคุณที่เอาเรื่องดีๆ มาให้อ่านค่ะ

อ่านไปร้องไห้ไปเลย แต่เป็นการร้องไห้ก้วยความตื้นตันและรู้สึกดีมากๆ ค่ะ



ขอบคุณสำหรับคำอวยพร ขอให้พรทุกพรย้อนกลับไปสู่จขบ.ด้วยนะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:9:13:55 น.  

 



สุขสันต์วันปีใหม่นะจ๊ะไฮกุ


โดย: ณ มน วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:10:45:27 น.  

 




อ่านแล้วซึ้งส์มากๆค่ะ
เราเคยไปจังหวัดวาคายาม่า
คนที่นั่นก็มีน้ไจมากๆค่ะ

Happy New Year 2010
มีความสุขมากมายนะคะ
ด้วยความรัก+ปรารถนาดีอด่เพื่อนบล็อคค่ะ



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:13:45:33 น.  

 
สวัสดีปีใหม่เช่นกันนะขอรับ..

ขอให้คุณไฮกุ จิตใจแจ่มใส
ร่างกายเข้มแข็ง

มีความสุขกับชีวิตได้เสมอๆ ครับ.


ส่วนผม ก็จะหวานๆห้าวๆ

เหมือนลูกสาวกำนันต่อไปครับ..

ฮิๆๆ


-------------------

ไปญี่ปุ่นเดือนหน้า

จะไปซดบะหมี่ดูบ้างครับ.



โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน.. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:13:54:42 น.  

 
ปีใหม่นี้ ขออวยพรให้ จขบ พ้นทุกข์ พ้นโศก พ้นโรค พ้นภัย เจริญสุขในทุกสถาน ครับ


โดย: yosa วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:14:36:55 น.  

 
ขอให้มีความสุขสมหวังในปีใหม่นะคร้าบบบบ


โดย: ปุราณ (ปุราณ ) วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:15:34:20 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาซึมเลย....
การให้กำลังใจกันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มากๆ
ผมได้กำลังใจจากเพื่อน เหมือนขุนศึกบาดเจ็บในสนามรบ เพื่อนควบม้าวิ่งมารั้งเอาตัวขึ้นไป ไม่ปล่อยให้ตายทั้งเป็น....
พร้อมทั้งบอกว่า พี่... ไม่ต้องกลัว ผมจะช่วยประคองพี่เอง....
ผมจึงได้มีที่ยืน และไม่ลืมเพื่อนคนนี้เลย ชั่วชีวิต....
ขอบใจที่ไปเยี่ยม เอารูปหิมะสวยๆไปฝาก
ปีใหม่นี้ ขอให้มีสุขภาพทั้งกายและใจที่แข็งแรง พร้อมที่จะต่อสู้อุปสรรค อันเป็นเสมือนกำแพงกั้นความสำเร็จ อ่ะนะ


โดย: เปาบุ้นจิ้น จ้า (หนุมานเฒ่า ) วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:17:32:56 น.  

 
Photobucket
สวัสดีปีขาลสำราญจิต เชิญมิ่งมิตรร่วมฝันในวันเหงา
ถึงเป็นเสือก็เป็นเสือในใจเรา ไม่มัวเมาในกิเลสทำลายใคร
เสือดุร้ายดั่งโทสะระรานทั่ว ยังเกลือกกลั้วโมหะพาเหลวไหล
ทั้งโลภมากมักได้ไม่อายใคร ดั่งหนึ่งไฟไหม้ทรวงให้ร้อนรน
แต่เจ้าเสือปีนี้ช่างน่ารัก เขารู้จักรักษาศีลมีกุศล
เหมือนดั่งเราชาวพุทธรู้จักตน หลีกให้พ้นกิเลสร้ายใฝ่ศีลธรรม
ปีเก่าผ่านพ้นไปให้เฝ้าคิด อันใดผิดพลั้งไปอย่าให้ซ้ำ
อันใดถูกผูกใจให้จดจำ เร่งกระทำการงานให้งอกงาม
อันทานศีลสร้างปัญญาอย่าให้ขาด อย่าประมาทระวังตนพ้นขวากหนาม
จงขยันหมั่นเพียรอย่าวู่วาม มีสติติดตามคอยห้ามใจ
ถึงปีใหม่ทำใจให้สดชื่น เป็นผู้รู้ผู้ตื่นอย่าหลับไหล
จงเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่ดวงใจ พากันมุ่งสู่เส้นชัยที่หมายปอง

สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๓
Happy New Year 2010

ขอให้คุณhaiku มีความสุขทั้งกายและใจ ตลอดปีนี้ และตลอดไปเถิด นะครับ


โดย: เปาบุ้นจิ้น จ้า (หนุมานเฒ่า ) วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:17:38:53 น.  

 
อ่านแล้วประทับใจจังค่ะ เป็นเรื่องส่งท้ายปีที่น่าประทับใจมาก บะหมี่หนึ่งชาม

ปีใหม่ขอให้คุณไฮกุและครอบครัว มีแต่ความสุข สุขภาพแข็งแรง มีแต่เรื่องดีๆเข้ามาตลอดปีนะคะ

สวัสดีปีใหม่ค่ะ


โดย: KOok_k วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:18:30:00 น.  

 
ภาพสวยมากๆเลยครับไฮกุ


Friends18.com Orkut MySpace Hi5 Scrap Images
Friends18.com New Year Greetings


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:18:46:36 น.  

 
อ่านจบแล้วมันจุกอยู่ในอก
เชื่อเลยค่ะว่า แค่คำพูดแค่ไม่กี่คำ สร้างกำลังใจอันยิ่งใหญ่ให้คนฟังได้

กำลังใจนี่สำคัญจริงเลย

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะคะ ขอให้มีความสุขเช่นเดียวกันค่ะ


โดย: somjaidean100 วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:19:37:14 น.  

 


สวัสดีครับ ขอบคุณที่แวะเข้ามา ผมหวังว่าเราคงได้พบกันอีกนะครับ และขอบคุณสำหรับคำอวยพรปีใหม่ ผมก็ขอให้คำอวยพรย้อนกลับไปหาคุณด้วยนะครับ


โดย: veerar วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:21:35:32 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรที่บล๊อกนะคะ

ชาลีก็ขอให้เจ้าของบล๊อกมีความสุข

และพรใดที่ดี ที่ประเสริฐ

ก็ขอให้ย้อนกลับคืนไปสู่เจ้าของบล๊อกด้วยค่ะ ^^



โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:22:04:43 น.  

 
คุณนิด...เรื่องนี้อ่านแล้วจี๊ดหัวใจมากเลยค่ะ ซาบซึ้งกับนำ้ใจของตายายเหลือเกิน เป็นตัวอย่างที่ดีมากของคำว่า "การให้ทำให้เป็นสุขกว่าการรับ" สิ่งที่สองตายายให้อาจเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่กลับยิ่งใหญ่ในความรู้สึกของผู้รับ ทำให้มีกำลังใจต่อสู้กับความยากแค้นของชีวิตจนประสบความสำเร็จในที่สุด

คุณนิดเจ็บตาแล้วไปหาหมอหรือยังจ๊ะ สายตานี่สำคัญเชียวนา ยังไงก็ขอให้หายไว ๆ นะคะ

ช่วงนี้คนออกเที่ยวกันตรึม อยู่กทม.ดีที่ซู้ดดด ที่จริงทางการก็เตือนทุกปีเรื่องเมาแล้วขับ แต่สถิติคนเสียชีวิตเพราะเหล้าก็มากกว่าอย่างอื่นทุกที แล้วคนที่รับผล ต้องเสียชีวิตและพิการส่วนใหญ่จะอยู่ในวัยรุ่นไม่ก็วัยทำงาน มันน่าเสียดายเนาะ

คุณดี...รู้สึกเหมือนคุณดีเลยค่ะ พื้นที่ตรงนี้เป็นมากกว่าบล๊อค เป็นเหมือนห้องนั่งเล่นให้เพื่อน ๆ แวะมาสังสรรค์ ได้แชร์ความคิด ความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน ถึงจะเรียกว่า "เล่นบล๊อค" แต่ก็ไม่เคยเขียนบล๊อคแบบเล่น ๆ สักที พยายามแต่งเนื้อแต่งตัวบล๊อคให้ดี หาข้อมูลให้ถูกต้อง จะได้ไม่ทำให้เพื่อนรู้สึกว่าเสียเวลาแวะมาเยี่ยมกัน ดีใจจริง ๆ ที่ได้รู้จักบล๊อคแก๊งค์ ทำให้ได้รู้จักเพื่อนที่น่ารักหลายคน หนึ่งในนั้นก็คุณดีนี่แหละค่ะ

คุณมิน...ไปเที่ยวหลังปีใหม่ก็ดีไปอย่างนะคะ คนน้อยลง จะได้ไม่ต้องแย่งกันกิน แย่งกันเที่ยว แล้วถ้าจะไปวันไหนก็อย่าลืมแวะมาบอกด้วยน้า จะได้ตามไปส่งได้ถูกวันจ๊ะ

สาวไกด์ & คุณอ้อ & คุณกิ๊ก &คุณsomjaidean. ...นี่ถ้าไม่เจอเรื่องนี้ก็คงดองบล๊อคไปจนหลังปีใหม่โน่นแหละค่ะ ดีใจที่ชอบบล๊อคนี้นะคะ หาเรื่องดี ๆ แทนของขวัญปีใหม่มาฝากเพื่อน ๆ อ่านแล้วชุ่มชื่นหัวใจดี ใครอ่านแล้วน้ำตาไม่ไหลก็คงใจแข็งน่าดูเลย แค่อ่านยังอึ้งไปเป็นนาน นี่ถ้าได้ไปอยู่ในเหตุการณ์ คงน้ำตาเป็นเผาเต่าไม่รู้แล้วตรงที่เกิดเหตุนั่นแหละ

นายแดหวา...ยังติดตารองเท้ากะย่ามสีชมพูอยู่เลยนะเนี่ย อิ อิ

ดีจัง จะได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วย ชอบประเทศนี้มากเลยค่ะ หวังอยู่ว่าจะได้ไปสักวัน ถ้าไงก็ซดบะหมี่เผื่อด้วยละกันน้า

คุณเปาบุ้นจิ้น...ขอบพระคุณมากที่แวะมาเยี่ยมพร้อมคำพรและคำกลอนดี ๆ นะคะ ตั้งชื่อดีจังค่ะ เราชอบซีรีส์เรื่องนี้มากเลยนะคะ เวอร์ชั่นที่ชอบที่สุดก็ต้องจินเชาฉวินเล่นคู่กะเหอเจียงจิ้งนี่แหละ

การมีเพื่อนที่ดีก็ถือเป็นมงคลของชีวิตนะคะ คุณเปาเป็นคนโชคดี มีเพื่อนที่ดีมาก ช่วยประคับประคองในช่วงที่ลำบาก บางทีแค่คำพูดดี ๆ ไม่กี่คำ ก็เป็นกำลังใจให้เราได้มากจริง ๆ

คุณใบไม้ & คุณDangjarunun & ณ มน & คุณyosa & คุณปุราณ & ลุงแอ๊ด & คุณveerar & คุณชาลี...ขอบคุณมากที่แวะมาอวยพรกันนะคะ ขอพรดี ๆ ที่ให้มากลับคืนไปหาถ้วนทั่วทุกคนเลยค่า

เข้าโหมดวันหยุดยาวเลยโมเมขอลากิจหลายวันหน่อย แล้วเจอกันอีกทีหลังปีใหม่นะจ๊ะ


โดย: haiku วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:23:47:02 น.  

 


สวัสดีปีใหม่คร๊าบคุณไฮกุ ^^


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:1:42:44 น.  

 

สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณไฮกุ
ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: Petite Elisa วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:5:00:54 น.  

 
.^____________^.
Happy New Year 2010 kha.



โดย: NateUnbreakable วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:11:13:37 น.  

 
ปีใหม่ ตั้งใจมารับพรจากหม่อมป้าที่บล็อก กลับได้อ่านเรื่องดีๆแทน

ขอบคุณมากค่ะ
ขอให้ haiku ประสบแต่สิ่งดีๆ สมกับที่เป็นคนดีนะคะ


โดย: angy_11 วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:14:21:51 น.  

 

ปีเก่าผ่าน คลานคืบเคลื่อน เลื่อนเลือนไป
แน๊ะ!ปีใหม่ ใกล้เข้ามา พาสุขศรี
ขอมวลชน คนบล็อกนี้ มีโชคดี
รวยมั่งมี ทรัพย์สมบัติ รัตนา

Blog Haiku บรรจุถ้วน ล้วนสาระ
ดีจริงนะ ได้มาอ่าน ผ่านสายตา
เรื่องเด็ดดี มีแตกต่าง ช่างหามา
อยากบอกว่า เป็นบล๊อกดี ที่น่าชม


โดย: วันนี้ไม่ได้เป็นจอมมาร (zoomzero ) วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:16:26:52 น.  

 
ประทับใจมากๆเลยครับ
น้ำตาผมซึมเลยนะนี่
บะหมี่น้ำ คืออาหารที่ผมชอบ
เรื่องนี้จะอยู่ในความทรงจำของผมอีกนาน
ขอบคุณครับสำหรับเรื่องดีๆ ที่นำมามอบให้ในวันปีใหม่

มีความสุขมากๆ และสุขภาพแข็งแรงนะครับ


โดย: basbas วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:17:19:39 น.  

 



สวัสดีปีใหม่ 2553 ขอให้มีความสุขตลอดปีและตลอดไป


โดย: หัตถศิลป์ดินแก้ว วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:18:50:43 น.  

 



พรุ่งนี้ 31 วันส่งท้ายปี ป้าตั้งใจจะอยู่กับความเงียบ อยู่กับต้นไม้ และอยู่กับตัวเอง
และเพื่อให้เป็นตามที่ตั้งใจ ….ในวันส่งท้ายปี ป้าคงวางการเข้าบล็อกด้วย


พบกันปีหน้า 2553
โชคดีปีเสือยิ้มค่ะคุณไฮกุ




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:19:23:16 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ครับคุณไฮกุ



โดย: Insignia_Museum วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:23:04:05 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

ขอให้เจ้าของบล็อค มีความสุขมากๆในวันปีใหม่และทุกๆวันนะค่ะ


โดย: ยายกุ๊กไ่ก่ วันที่: 30 ธันวาคม 2552 เวลา:23:37:32 น.  

 

ปีใหม่ 2553กำลังจะมา ปีเก่าก็ต้องจากไป ลุงกล้วยขอให้คุณไฮกุ มีสุขภาพแข็งแรง มีความสุข ร่ำรวยเงินทองและมากมายไปด้วยอารมณ์ขันนะครับ
ขอคุณมากครับสำหรับเรื่องดีดีที่ได้อ่าน


โดย: ลุงกล้วย วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:12:46:58 น.  

 



ปีเก่ากำลังจะผ่านไป ปีใหม่กำลังจะผ่านเข้ามา
ขอให้พบเจอแต่สิ่งดีๆ ในปีใหม่ที่กำลังจะมาถึงนี้ตลอดปี
เลยนะค่ะ


สำหรับเรื่องตาตอนนี้ก็ดีขึ้นค่ะ ..แสบน้อยลงแต่ก็ต้องหยอดยา
เรื่อยๆ ค่ะ ประมาทไม่ได้เลยเชียว ... ขอบคุณมากนะค่ะ
ที่เป็นห่วงค๊า



โดย: JewNid วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:13:22:37 น.  

 
แวะมาส่งความสุข
ในวันส่งท้ายปีเก่าและต้อนรับปีใหม่ 2553
มีความสุขตลอดไปนะครับ



โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:14:09:33 น.  

 


โดย: Yushi วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:15:08:23 น.  

 
ติดตามมาอ่านจนจบครับคุณไฮกุ ขอบคุณนะครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:19:12:30 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ครับขอให้มีความสูขตลอดปีนะครับ


โดย: ปฐพีหอม วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:19:34:03 น.  

 

สวัสดีปีใหม่ค่ะ

รอยยิ้มจริงใจและความรู้สึกดีๆมีแรงเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆให้ดีขึ้นได้จริงๆ
ขอบคุณที่ส่งต่อเรื่องน่าประทับใจนะคะ



โดย: เป๋อน้อย วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:20:18:57 น.  

 
หวัดดีปีใหม่คับ
ขอให้สุขกายสบายใจ คิดสิ่งใดให้สมปรารถนา มีเวลามาถ่ายทอดสิ่งดีๆแก่เพื่อนพ้องน้องพี่ตลอดปีใหม่นะคับ


โดย: Dingtech วันที่: 31 ธันวาคม 2552 เวลา:23:40:54 น.  

 






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 มกราคม 2553 เวลา:5:22:17 น.  

 



สวัสดีปีใหม่ 2553
ขอส่งความสุข มีสุขภาพสมบูรณ์ แข็งแรง
ไม่เจ็บ ไม่จน และโชคดีตลอดไปค่ะ



โดย: หนีแม่มาอาร์ซีเอ วันที่: 1 มกราคม 2553 เวลา:12:47:48 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ 2553 ค่ะ

ขออำนวยพรให้
มีความสุข สดชื่น สมหวัง
มีสุขภาพกายและใจที่แข็งแรง
ร่ำรวยในทรัพย์สิน สติปัญญาและความดีงาม
เจริญรุ่งเรื่องในทุกๆด้านเลยนะคะ

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ



โดย: pinkyrose วันที่: 1 มกราคม 2553 เวลา:23:19:19 น.  

 


โดย: พี่รี่+ต๊อก วันที่: 2 มกราคม 2553 เวลา:0:41:52 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณไฮกุ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 มกราคม 2553 เวลา:6:22:50 น.  

 
ขอบคุณนะคะ เรื่องนี้ทำให้มีความสุขจริง ๆ ค่ะ

ขอให้มีความสุขมากมาก...นะคะ



โดย: chinging วันที่: 2 มกราคม 2553 เวลา:10:26:24 น.  

 



Happy and Happy
Forever ค่ะ



โดย: โสดในซอย วันที่: 2 มกราคม 2553 เวลา:17:51:52 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณไฮคุ
ไม่ได้เข้ามาทักทายนานเลย สบายดีไหมคะ
ได้รับFwd Mailนี้มาเหมือนกัน อ่านแล้วน้ำตาคลอเลยค่ะ ปีใหม่นี้ขอให้คุณไฮคุและครอบครัว มีความสุขกาย สุขใจตลอดทั้งปีเลยนะคะ


โดย: Charlotte Russe วันที่: 2 มกราคม 2553 เวลา:18:34:46 น.  

 


โดย: ถ่านหินจำศีล วันที่: 2 มกราคม 2553 เวลา:21:31:18 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณไฮกุ









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 มกราคม 2553 เวลา:6:10:46 น.  

 


โดย: คุณแม่คนนี้หัวใจฮีโร่ (แม่หอมกรุ่น ) วันที่: 3 มกราคม 2553 เวลา:21:36:01 น.  

 
ได้หยุดยาวแล้วชักจะเพลิน อิ อิ กว่าจะโผล่ศีรษะมาได้ก็เลยปีใหม่ไปซะหลายวัน ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่แวะมาอวยพรปีใหม่กันหนาแน่นนะจ๊ะ ขอเวลานิดนึง ไม่พรุ่งนี้ก็มะรืนคงได้อัพบล๊อคใหม่ให้อ่านกันค่ะ

คุณซูม...ขอบพระคุณมาก ๆ สำหรับคำกลอนปีใหม่ที่แต่งมาให้นะคะ เขียนเพราะถูกใจ ได้พรครบเครื่องเชียวค่ะ

คุณbasbas...เรียกว่าถูกใจสองต่อเลยเนาะ ดีใจที่เลือกเรื่องมาได้ถูกใจคุณนะคะ ขอให้มีความสุขมาก ๆ และสุขภาพแข็งแรงเช่นกันค่ะ

คุณป้ากุ๊กไก่...ดีจัง คุณป้าได้ฉลองปีใหม่กับธรรมชาติ แบบนี้ได้ทั้งความสงบและร่มเย็น สมกับชื่อบล๊อคของคุณป้าเลยน้า

คุณยายกุ๊กไก่...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันนะคะ ถูกใจบีจีที่บล๊อคมาก สวย ๆ ทั้งนั้น แวะไปแฮ่บประจำเลย

คุณนิด...ดีแล้วที่ตาของคุณนิดไม่เป็นอะไรมาก ยังไงช่วงนี้ก็อย่าใช้สายตามากนักนะคะ (ทำตัวเป็นหมอจำเป็นซะงั้น )

คุณแม่หอมกรุ่น...ยินดีต้อนรับเพื่อนบล๊อคคนใหม่นะคะ ตั้งชื่อได้เพราะเชียว ตะกี้ลองคลิกเข้าไปที่บล๊อคแต่เม้นท์ไม่ได้ ถ้าอัพบล๊อคแล้วก็แวะมาเยี่ยมกันอีกนะคะ

คุณก๋า & คุณไรอัน & คุณPetite Elisa & คุณNateUnbreakable & หลานจี้ & คุณหัตถศิลป์ดินแก้ว & คุณIM & ลุงกล้วย & ลุงแอ๊ด & คุณYushi &คุณปฐพีหอม & คุณเป๋อน้อย & คุณDingtech & คุณหนีแม่มาอาร์ซีเอ & คุณpinkyrose & พี่รี่+ต๊อก & คุณchinging & คุณวี & คุณ Charlotte & คุณถ่านหินจำศีล...ขอบคุณทุกคนเลยที่แวะมาสวัสดีปีใหม่กันนะคะ ได้พรดี ๆ เยอะแยะ ปีนี้คงเป็นปีที่ดีสำหรับอิฉันแน่เลยค่า


โดย: haiku วันที่: 3 มกราคม 2553 เวลา:21:50:02 น.  

 
สคส.ของคุณไฮกุยังเดินทางมาไม่ถึงเชียงใหม่เลยครับ อิอิอิ

ผมไปอินเดียเที่ยวนี้
ได้ภาพมาเพียบเลยครับ
สงสัยมีเรื่องกับรูปให้อัพทั้งเดือนเลยล่ะครับ 5555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 มกราคม 2553 เวลา:23:49:01 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับคุณไฮกุ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:6:37:01 น.  

 


สวัสดีปีใหม่ 2553..

ขอโทษที มัวแต่ ไปเที่ยว ไม่ได้แวะเข้ามาสวัสดีปีใหม่..ยังไม่สายเกินไปนะจ๊ะ มีความสุขมากๆ จ้า


โดย: I_sabai วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:8:58:24 น.  

 

อ่านแล้วซาบซึ้งใจมากๆ ค่ะ
สวัสดีปีใหม่นะคะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 4 มกราคม 2553 เวลา:21:57:43 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 มกราคม 2553 เวลา:7:01:37 น.  

 
ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆที่เป็นของขวัญปีใหม่ค่ะคุณไฮกุ ซึ้งมากค่ะ

แวะมาสวัสดีปีใหม่ล่าหน่อย ขอให้คุณไฮกุมีความสุขมากๆนะคะ

เรื่องรูปที่บอกไว้ที่บล็อก คุณไฮกุเลือกใช้ได้ตามใจเลยค่ะ ดีใจที่คุณชอบด้วยค่ะ


โดย: SevenDaffodils วันที่: 5 มกราคม 2553 เวลา:10:21:12 น.  

 
ซาบซึ้งยิ่ง


โดย: p_tham วันที่: 5 มกราคม 2553 เวลา:10:21:43 น.  

 
คุณก๋า...สงสััยว่าเพราะส่งไปให้คุณก๋าตอนช่วงปณ.ยังไม่เปิดทำการซะละมั้ง คิดว่าไม่พรุ่งนี้ก็มะรืนก็น่าจะถึงมือคุณก๋านะคะ

ดีเลย อยากเห็นฝีมือถ่ายภาพเมืองอินเดียของคุณก๋าค่ะ ที่จริงไม่ต้องเดาก็รู้ได้ว่าคุณก๋าคงมีภาพมาฝากเพื่อน ๆ เยอะแน่

คุณI_sabai...ยังอวยพรปีใหม่ได้อีกหลายวันค่า มาช้าดีกว่าไม่มาน้า ขอบคุณที่นึกถึงกันนะคะ

คุณแป๋ว...ขอบคุณมากนะคะที่อนุญาตให้ใช้รูปที่บล๊อคได้ บล๊อคหน้ากะว่าจะอัพเรื่องเกี่ยวกับไฮกุ พอดีแวะไปหาคุณแป๋วแล้วเจอภาพเซ็ทฤดูใบไม้ร่วงแล้วชอบมาก เลยจะขอมาใช้ประกอบบล๊อค แต่ขอไม่มาก แค่รูปเดียวเองค่ะ

คุณอุ้ม & คุณp_tham...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันนะคะ


โดย: haiku วันที่: 5 มกราคม 2553 เวลา:11:27:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#17


 
haiku
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 158 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add haiku's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.