อยู่กับความจริง
เมื่อวานเหนื่อยสายตัวแทบขาดเชียวหล่ะ

ทั้งงานราษฏร์งานหลวง!!!!

ตื่นตั้งแต่เช้ามาช่วยแม่ทำกับข้าว

ช่วยหั่นเฉยๆ ฮ่าๆๆ

ตัดไปที่งานเลยแล้วกัน

งานเลี้ยงวันเกิดเด็ก ๑๘ คนนึง

(ญาติห่างๆมาก)

ดูเหมือนจะดำเนินไปตามปกติ

เฮฮาไปเรื่อย จนกระทั่ง

ปู่มาถึง พร้อมด้วยสายช่วยหายใจ

ปกติแกเป็นคนแข็งแรงมากมากเลยหล่ะ

บรรยากาศงานก็เงียบลง

สำหรับดานะ ใจเหี่ยวลงในทันทีเลยหล้ะ

ปกติดากะปู่จะงัดกันตลอด แหย่เล่นกันแรงๆ

แต่ภาพที่ดาเห็นมันทำให้น้ำตาไหลพรากลงมาโดยไม่ได้ออเดอร์

ปู่ผอมลงไปเยอะมาก กินข้าวไม่ค่อยได้

แล้วที่สำคัญหมอบอกปู่จะอยู่ได้อีกไม่เกินครึ่งปี

แต่ปูเลือกที่จะรู้เวลาของตัวเองที่เหลืออยู่น้อยนิด

เลือกที่จะนับวันรอวันจะจากลูกหลานไปอย่างไม่มีวันกลับ

แกบอกว่า แกจะใช้เวลาทุกนาทีที่เหลืออยู่ให้มีความสุขที่สุด

ฟังดูเส๊ามากนะ แต่แววตาที่แกพูดกลับมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

ดานับถือใจแกอย่างยิ่งเลยหล่ะ

เพราะลองมองย้อนกลับมาดูตัวเอง

กูจะทำใจรอนับวันตายได้ไหมว๊ะ?

อย่ามาบอกกูนะว่าจะตายวันไหน กูไม่พร้อมมมม

อย่างที่บอกแหละฮะ

มึความสุขกะทุกวันให้มากที่สุด

ทำความสุขให้คนที่เรารักในวันที่เค้ายังมีสภาวะที่ยังสุขได้อยู่

อย่ามาแห่ทำความดีในช่วงเวลาสุดท้าย

เพราะเราอาจจะไม่รู้เลยว่า

ความสุขจะอยู่กับเค้าและเราไปนานสักแค่ไหนนั่นเอง!



Create Date : 15 พฤษภาคม 2554
Last Update : 15 พฤษภาคม 2554 18:30:40 น.
Counter : 333 Pageviews.

11 comments
  
จริงที่สุดเลยค่ะ

ทุกวันนี้ก็ใช้ชีวิตแบบ ขอมีความสุขไปวันๆ เหมือนกัน
ทำเท่าที่เราจะทำได้ (สำคัญคือ ไม่ทำความเดือดร้อนให้ใคร)

ถึงเราไม่อาจรู้วันตายล่วงหน้าได้
แต่ที่รู้แน่ๆ คือ เราต้องตายค่ะ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง
โดย: เศษไม้ใบหญ้า วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:20:18:23 น.
  
ไม่เดือดร้อนใครก็สุดยอดแล้วฮะ
โดย: gusodA วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:20:41:40 น.
  





.....ข้ามขอบฟ้า... มาสวัสดี...



.....เจอฝนตลอดทางเลย...



.....อากาศก็แปรปรวนงี้แหละ... อยู่ใต้ฟ้า... ก็ต้องรับสภาพไปเรื่อย ๆ ...



...^-^...
โดย: saraburitrebor วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:21:09:03 น.
  
ที่นี่ก็ฝนตกคับ

สวัสดีด้วยค๊า
โดย: gusodA วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:21:36:36 น.
  
เทส
โดย: ทจ IP: 58.8.42.15 วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:1:40:35 น.
  
joop joop
โดย: gusodA วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:2:10:24 น.
  
ชีวิตผมรอนับความตายไม่ได้หรอกคับ ผมกำลังรอความรักจากผู้หญิงคนนึงอยู่
โดย: แท๊คหมื่นลี้ IP: 124.121.42.205 วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:8:39:58 น.
  




.....เจ้าของบ้านนี้ดุมั้ยเนี่ย...???



.....สะพายตอร์ปิโดอันเบ้อเริ่มเลย...



...^-^...
โดย: saraburitrebor วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:21:10:09 น.
  
โดย: saraburitrebor วันที่: 17 พฤษภาคม 2554 เวลา:18:39:40 น.
  
จะรู้วันหรือไม่รู้วัน เราก็ต้องตายจริงๆ สักวัน ตอนที่คนที่เรารักจากไป ไม่ว่าจะทำใจได้หรือไม่ได้ ก็ต้องทำใจ

นึกถึงตอนเรียนม.ปลาย เช้าวันธรรมดาวันนึงที่ต้องตื่นไปโรงเรียน เสียงโทรศัพท์จากคนแปลกหน้าที่ รพ.โทรมา
อยู่ๆ น้องชายที่สนิทกันมากก็จากเราไปไม่มีวันกลับ จากอุบัติเหตุเช้านั้น เขารีบไปโรงเรียนก่อนโดยไม่รอ เพราะเห่อที่เป็นวันแรกจะได้ไปซ้อมบอลในฐานะนักกีฬาโรงเรียน
วันเผา เราต้องเผาชุดกีฬาที่เขาไม่เคยได้ใส่ไปให้ด้วย

พอชีวิตผ่านไป เราก็ยังมีความสุขได้ มีคนให้รักได้อีกมากมาย โลกไม่ได้แตกไปวันนั้นเหมือนที่เราคิด แต่ความทรงจำดีๆ ก็ยังอยู่
โดย: aruneeben IP: 58.11.7.200 วันที่: 17 พฤษภาคม 2554 เวลา:21:56:44 น.
  
^^
โดย: gusodA วันที่: 19 พฤษภาคม 2554 เวลา:14:16:11 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



gusodA
Location :
Zurich  Switzerland

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]









พฤษภาคม 2554

1
2
3
4
5
6
7
8
9
16
17
18
20
21
22
23
25
27
29
31
 
 
15 พฤษภาคม 2554
All Blog