พฤษภาคม 2551

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
All Blog
กู่ฉินและเพื่อนญี่ปุ่น
เนื่องด้วยข้าพเจ้าคิดว่า เนื้อหาในบทความนี้เกี่ยวเนื่องถึงการทำสมาธิและกู่ฉิน ข้าพเจ้าจึงนำมาใส่ในทั้งหัวข้อกู่ฉินและหัวข้อชีวิตประจำวันของข้าพเจ้า

เรื่องก็มีอยู่ว่า
วันหนึ่งข้าพเจ้าได้มาเล่นกู่ฉินหน้าหอ ข้าพเจ้าจงใจเล่มในมุมมืด เพื่อไม่ให้ใครมาเห็น
เล่นไปได้ซักพัก ก็มีพี่สาวชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งมาทักทาย
"สวัสดค่ะี นี่กู่ฉินรึเปล่าคะ"
นี่กู่ฉินรึเปล่า เป็นประโยคที่ทำให้ผมอึ้งมากในตอนแรก
ปกติคนจีนก็ไม่รู้จัก แต่คนญี่ปุ่นคนนี้กลับรู้จัก
"ใช่ครับ รู้ได้ยังไงครับ" ข้าพเจ้าถาม
"คุณแม่ของดิฉันก็เล่นค่ะ ท่านเคยมาเรียนกู่ฉินที่อวิ๋นหนาน"
"หรอครับ ดีจังเลย ผมก็ชอบดนตรีญี่ปุ่น ผมชอบบิวะครับ"
"อ้อ เพื่อนของคุณแม่ดิฉันเป็นครูสอนบิวะด้วยนะคะ"
ทำเอาข้าพเจ้าแปลกใจไปเลย อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น
ซึ่งนอนนั้นข้าพเจ้ากำลังสนใจดนตรีญี่ปุ่นอย่างมาก กำลังศึกษาเกี่ยวกับบิวะอยู่
"คุณแม่ของดิฉันอยากซื้อกู่ฉินดีๆซักตัวพอมีแนะนำมั้ยคะ" พี่สาวคนญี่ปุ่นถาม
"มีครับ ตอนนี้ผมเรียนทำกู่ฉินอยู่ อาจารย์ของผมทำกู่ฉินมีชื่อเสียงในอันดับต้นๆของประเทศ
อาจารย์ของผมชื่อหวังเผิงครับ" ข้าพเจ้าตอบ
"หรอคะ คุณแม่ของดิฉันคงจะสนใจมากๆเลย สะดวกมั้ยคะถ้าจะของฟังคุณเ่ล่นซักเพลง"
"ได้ครับ ผมชื่อ ชัตโตะ(ชื่อสำครับให้คนญี่ปุ่นเรียก เพราะคนญี่ปุ่นออกเสียงแม่กดไม่ได้)
คุณชื่ออะไรครับ"
"ชินัตซึค่ะ" พี่สาวคนนั้นตอบ
แล้วข้าพเจ้าก็เล่นเพลงดอกเหมยสามท่อนให่พี่สาวคนนั้นฟัง หลังจากนั้นเราก็แยกย้ายกันไป


ข้าพเจ้า อ. หวัง และชินัตซึ


หลายวันต่อมาเราเจอกันอีก
และพี่สา่วคนนั้นก็บอกกับข้าพเจ้าว่า
"ชัตโตะ มีอะไรจะบอก
วันนั้นที่เราเจอวันวันแรก คุณแม่ดิฉันส่งอีเมลล์มาบอกว่าเจอช่างทำกู่ฉินมือหนึ่งของจีนแล้ว
ชื่อหวังเผิง"
"โอ้ หรอครับ"
"ใช่ค่ะ ดิฉันยังไม่ทันได้บอกคุณแม่เรื่องชัตโตะเรียนกับอาจารย์ที่ชื่อหวังเผิงเลย มันช่างบังเอิญจริงๆ ส่งสัยเราจะมีชะตาต้องกันจริงๆซะแล้ว"
"นั่นสินะครับ ฮ่าๆๆ"

ความบังเอิญในครั้งนี้ ข้าพเจ้าคิดว่าอาจจะเกิดจากการที่ข้าพเจ้านั่งสมาธิหลายวันติดกัน
เพราะข้าพเจ้ารู้สึกว่าเวลาที่นั่งสมาธิจะทำให้ข้าพเจ้าเจอแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต

สิ่งที่น่าแปลกใจไปกว่าันั้นก็คือ
พี่สาวคนนั้นบอกกับผมว่า
ปกติเวลาจะออกไปไหน มักจะใช้ประตูหน้าเสมอ ไม่เคยใช้ประตูเล็กเลย
แต่วันที่เจอผมครั้งแรกนั้น เหมือนมีอะไรมาดลใจให้เดินออกประตูเล็ก
ซึ่งถ้าเดินออกประตูหน้าแล้ว จะไม่มีทางได้เห็นข้าพเ้จ้าเป็นแน่แท้
เพราะข้าพเจ้าจะนั่งหันหลังให้กับประตู
แต่เนื่องจากพี่พี่สาวชินัตซึเดินออกมาจากประตูเล็ก
เวลาจะออกไปนอกหอก็เดินตัดข้างหน้าผมพอด

นั่งสมาธิ ประตูเล็ก กู่ฉิน

เหมือนกับว่ามันคือผลของการกระทำในอดีตที่ไม่รู้ส่วนผสมของที่มา

บังเิอิญจริงๆ





Create Date : 31 พฤษภาคม 2551
Last Update : 3 มิถุนายน 2551 7:12:33 น.
Counter : 717 Pageviews.

8 comments
  
โดย: yosita_yoyo วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:14:28 น.
  
สวัสดีค่ะ
ชอบเสียงเครื่องดนตรีชนิดนี้มานานแล้วค่ะ
ยิ่งในเรื่องสามก๊กจะได้ยินบ่อยมาก

อยู่ตจว อย่างเราคงไม่มีโอกาสได้เรียนรู้เป็นแน่
ขอบคุณที่มีบล็อกดีดี ไว้ให้เข้ามาศึกษาค่ะ
โดย: พูษรี วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:13:15:42 น.
  
แล้วไปเรียนได้ที่ไหนคะ
โดย: พูษรี วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:14:57:46 น.
  
แหะๆ อยู่ ตจว ค่ะคงไม่สะดวกแน่ๆเลย

คนกรุงเทพโชคดีจังเลย อยากอะไรก็ได้ไปหม๊ดซะทุกอย่าง
ไว้คิดถึงเสียงกู่ฉินเมื่อไหร่จะแวะมาก็แล้วกันนะคะ
โดย: พูษรี วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:15:43:39 น.
  


ขอบคุณคะที่นำมาฝากค่ะ
อ่านแล้วได้แง่คิดดีดีมากค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:23:22:04 น.
  
สาธุ สาธุ
โดย: poppyzan IP: 202.12.97.116 วันที่: 2 มิถุนายน 2551 เวลา:16:36:31 น.
  
เยี่ยมเลยพระสหาย
วันหลังพระสหายจะให้
พระสหายเซ็นลายเซ็นให้
คืนนี้ บรรทมห่าวนะเพคะ อิอิ
โดย: กุ๊กกุ๊ก IP: 211.103.139.186 วันที่: 15 มิถุนายน 2551 เวลา:21:27:14 น.
  
พี่ก๋าเรียกสิ่งนี้ว่า

"บุญสัมพันธ์" ครับ

โดย: ก๋าคุง (กะว่าก๋า ) วันที่: 12 ตุลาคม 2551 เวลา:8:24:34 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



กู่ฉิน
Location :
Beijing  China

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



ชัชชล ไทยเขียว (ชัช)
ยินดีที่ได้รู้จักผู้สนใจดนตรีกู่ฉินทุกท่านครับ

MSN : tq.canchuan@hotmail.com
https://www.facebook.com/SiamGuqin