The Insider Story
ข่าววงใน???
Credit: benamoo | lovebi_rain@baidu

เรื่องนี้มาจากเว็บดนตรีของญี่ปุ่นเว็บนึง คนเขียนเป็นชาวอเมริกัน เธอมีเพื่อนที่ทำงานใน Orpheum และได้รับการอนุญาตจากเพื่อนให้เปิดเผยเรื่องต่อไปนี้แล้ว :

Neway ...เพื่อนคนหนึ่งของฉันที่ทำงานอยู่ที่ Orpheum ได้คุยกับฝ่ายเทคนิคคนหนึ่งของ V2B Global ที่จัดการแสดงของเรนครั้งนี้ ฝ่ายเทคนิคของ V2B คนนี้บอกกับเพื่อนของฉันตอน 16.30 น. ให้บอกกับฉันว่าไม่ต้องผิดหวังมากเกินไปนะถ้าคอนเสิร์ตถูกยกเลิก เมื่อถามถึงเหตุผล เขา (ฝ่ายเทคนิค V2B) บอกว่า พวกเขาไม่สามารถติดตั้งจอยักษ์ตรงกลางได้ และเนื่องจากมีการแข่งกีฬาเมื่อคืนก่อน ทำให้พวกเขาไม่มีเวลาเพียงพอที่จะติดตั้งอุปกรณ์ พวกเขาต้องการเวลาอย่างน้อย 2-3 วัน พวกเขาไม่มีแม้กระทั่งอุปกรณ์ที่ผ่านการตรวจสอบ ณ จุดนี้เสียด้วยซ้ำ เจ้าหน้าที่กรมป้องกันอัคคีภัยได้แจ้งให้ทาง V2B ทั้งหมดทราบเรียบร้อยแล้วว่า พวกเขาไม่สามารถใช้เอฟเฟ็คไฟจำนวนมากอย่างที่เคยใช้ในการแสดงได้ และเจ้าหน้าที่ของรัฐก็ไม่พอใจกับเวทีเท่าไหร่นัก เนื่องจากมีการละเมิดกฏเกณฑ์มากเกินไป ฝ่ายเทคนิคคนนี้ (ที่ซึ่งไม่รู้หรอกว่า จริง ๆ แล้ว เรนเป็นใคร) ยังบอกกับเพื่อนของฉันด้วยว่าเขารู้สึกเสียใจกับนักร้องคนนี้เหมือนกัน เจ้านายของเขาได้บอกกับทุก ๆ คนว่าให้ปิดปากให้เงียบที่สุดเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมด (พวกเขาไม่ต้องการให้เรื่องนี้รู้ไปถึงหูของทางฝั่งเรน) เพราะพวกเขากำลังพยายามแก้ปัญหาอยู่

สุดท้าย...เรนได้รับการแจ้งเกี่ยวกับเรื่องความยุ่งเหยิงทั้งหมดนี้ตอนราว ๆ 6 โมงเย็น เรนแต่งตัวเรียบร้อยแล้วและกำลังตื่นเต้นกับการแสดงครั้งนี้อยู่ หลังจากที่ได้ใช้เวลา 3 ชั่วโมงก่อนหน้านี้ซ้อมเต้นกับแดนเซอร์อีกครั้ง เรนไม่ได้ต้องการที่จะยกเลิกคอนเสิร์ตครั้งนี้เลย เรนบอกว่าเขายังจะออกไปยืนบนเวทีและร้องเพลง เขาไม่แคร์ว่าเอฟเฟ็คไฟหรือจอยักษ์จะทำงานหรือไม่ เขาต้องการที่จะร้องอคูสติกซะด้วยซ้ำ แต่เจ้าหน้าที่ของรัฐก็ยืนกรานว่าคอนเสิร์ตจะต้องถูกยกเลิกและก็ไม่อนุญาตให้เรนทำอย่างที่เขาต้องการเหมือนกัน เรนบอกว่าถ้าอย่างนั้นรื้อเวทีออกไปเลยก็ได้ เขาจะร้องบนสนามบาสเปล่า ๆ นี่แหละ แต่การรื้อถอนเวที แม้จะเพียงครึ่งเดียวก็ยังต้องใช้เวลาเป็นวัน...ทาง V2b เลยปฏิเสธที่จะทำการรื้อถอนเวที ตอนที่เรนพยายามจะออกไปข้างนอกเพื่อพูดกับแฟนเพลง แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดภาษาอังกฤษก็ตาม แต่พนักงานรักษาความปลอดภัยต้องเข้ามาจับตัวเรนกลับเข้าไป พวกเขา (ผู้จัด) ได้แจ้งให้ผู้ชมทุกคนทราบแล้วว่าคอนเสิร์ตถูกยกเลิกและพวกเขากลัวว่าแฟน ๆ จะเข้ามารุมทึ้งเรน (แน่นอนหละ) เรื่องนี้จึงเป็นที่มาของข่าวที่ว่าเรนมีการต่อสู้กับพนักงานรักษาความปลอดภัยและตะโกนใส่ทีมงานของ V2B ที่รับผิดชอบอยู่


ดังนั้น...เรื่องราวอันยาวเหยียดที่เพื่อนของฉันซึ่งฟังมาจากทีมงานของ V2B ก็ได้ถูกเปิดเผยเพื่อจะล้างข่าวลือต่าง ๆ มากมายที่แพร่กระจายออกไปทั่ว ที่จริงฉันจะแชร์เรื่องทั้งหมดนี้ให้กับพวกเธอก่อนหน้านี้แล้ว แต่ฉันไม่ต้องการแพร่ข่าวลือมากขึ้นไปอีก...ไม่จนกว่าฉันจะแน่ใจว่านี่คือเรื่องจริงนั่นแหละ แต่เพราะว่าข่าวลือผิด ๆ เรื่องพวกนี้มันแพร่สะพัดออกไปทั่วแล้ว ฉันเลยตัดสินใจที่จะเอาเรื่องที่ฝ่ายเทคนิคของ V2B บอกว่าเกิดอะไรขึ้นมาเล่าให้ฟัง เพื่อนของฉันไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้ฉันรู้ (เรื่องที่เค้าคุยกับ V2B) จนกระทั่งเช้าวันอาทิตย์ เพราะจริง ๆ แล้วเขาไม่เชื่อว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องจริงไปได้ เขาคิดว่ามันงี่เง่าเกิดกว่าที่จะเกิดขึ้นจริง ๆ แต่ก็อย่างที่คุณรู้นั่นแหละ

Credit : Rayndrop @soompi
Eng to Th : Tempura @Only Rain_Pantip.TH



Create Date : 04 กรกฎาคม 2550
Last Update : 4 กรกฎาคม 2550 8:35:43 น.
Counter : 145 Pageviews.

2 comments
  
** เรื่องเล่าของ คุณ เมรุมาศ **

เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อน ทุกคนคงรู้รายละเอียดแล้ว ไม่มากก็น้อย
เพราะงั้นอย่าถามเราเลยว่าข้อเท็จจริงมันเป็นยังไง เพราะเราก็ตอบไม่ได้หรอก เหตุผลที่ทางผู้จัดมีให้..เค้าจะเอาอะไรมาอ้างก็ได้
โยนกลองยังไงก็ได้ (แต่แถวบ้านเราเค้าเรียกโยนครี่ฟร่ะ)...ป่วยการจะพูดถึงอะ

เช้าวันนั้น เพื่อนเราไปที่คอนตั้งแต่ 9 โมงเช้า แล้ว (ใช้วิชามารแอบเข้าไปดูเวที) มานกลับมาด้วยสีหน้ากังวลสุดๆ แล้วบอกว่า เวทีไม่เสร็จทันแน่ๆ ยังมีแต่ฐานอยู่เลย
เราอาจจะได้ดู midnight concert กันนะ แล้วเราก็ยังหัวเราะกันอยู่เลย...โดยไม่รู้ตัวเลย ว่าตลกร้ายมันจะเป็นจริง (หัวเราะแบบหวั่นๆว่าอาจจะได้ดูพรุ่งนี้แทนอะไรเงี้ย...
เพราะตอนนั้นพวกเราไม่รู้ว่าวันอาทิตย์ก็จะมีเกมส์ที่สนามนั้นด้วย..เพราะงั้นไม่มีทางที่จะเลื่อนออกไปได้เลย)

เราไม่ได้เสียดายหรือโกรธแค้นใครที่คอนเสิร์ตไม่สามารถถูกจัดได้ แต่เราสงสารพีในความตั้งใจของเค้า สงสารเพื่อนๆที่บินข้ามน้ำข้ามทะเลมาไกล
(ช่วงเวลานั้น หลายคนกอดกันร้องไห้ หลายคนมีน้ำตารื้น บรรยากาศเศร้ามาก แต่เรารู้ว่าพวกเค้าส่วนใหญ่คงไม่ได้ร้องไห้เพื่อตัวเอง แต่ทุกคนร้องไห้เพื่อพี T___ T)

ณ วันนี้ เหตุการณ์ผ่านไป 3 วันแล้ว พีได้ไปเริ่มงานใหม่ที่ท้าทายความสามารถของเค้าแล้ว ป่านนี้คงกำลังจดจ่ออยู่กับงานใหม่ เราว่าพีคงเข้มแข็งขึ้นแล้วล่ะ
ก็มานไม่ใช่คนอ่อนแอซะหน่อย...ในช่วงชีวิตของคนเราที่ต้องเติบโตขึ้น อาจต้องมีเสียน้ำตาบ้างเพราะความเจ็บช้ำน้ำใจ แต่นั่นก็คือบททดสอบของชีวิตหนิ
เราเชื่อว่าพีจะฝ่าฟันอุปสรรคทุกอย่างจนผ่านพ้นไปได้ ด้วยกำลังใจของคนที่รักเค้าทุกคน ชีวิตก็แค่ live and learn เนาะจีฮุน

วันนี้ใหล่กว้างใหญ่ของพีอาจลู่ลง แต่มันจะกลับมายืดอย่างภาคภูมิได้อีกครั้ง...เรามั่นใจ
......................................................


ที่ airport ไม่อยากบอกเลยว่าหน้าเราเป็นใบหน้าสุดท้ายที่พีเห็นและสบตาก่อนเข้าเกท
ถ้าเป็นเวลาปกติคงคุยไป 3 บ้าน 8 บ้านด้วยความกระดี๊กระด๊าแล้วแหละ...แต่เนี่ย.....ยิ้มโรยๆที่ส่งมาของจีฮุนทำเราน้ำตาร่วงเลย T____T
......................................................


นอกเหนือจากความสะเทือนใจที่พวกเราได้รับกันถ้วนหน้า ก็ยังแอบมีเรื่องน่ารักๆของพีที่เพื่อนเราเจอมาแบบตัวต่อตัวไม่มีผู้ช่วยมาเล่าให้ฟัง
(เพื่อนบอกขี้เกียจเขียน fan account แต่มานเล่าให้ใครต้องใครฟังกันเป็นร้อยคนแล้วแหละ 555)


ปล.จบงานนี้เรารักอาป๊ะขึ้นอีกจมเลย 2 พ่อลูกเวลาอยู่ด้วยกัน น่ารักจริงๆ
โดย: กันรักแดน วันที่: 4 กรกฎาคม 2550 เวลา:15:40:46 น.
  
** ต่อค่ะ .. เรื่องเล่าของ คุณ เมรุมาศ **

เรื่องราวนี้เป็นเหตุการณ์ก่อนที่จะเกิดเรื่องเซ็งดับจิต 1 วัน...มีตัวละครคือน้อง C กะน้อง A ที่ไม่ยอมเขียน fan account
(น่ารักตายซะขนาดนี้ มานจะเก็บไว้ทำไมไม่รุ แต่สงสัยครี่เกียจจะเขียนมากกว่า เพราะอย่างที่บอกแหละว่ามานป่าวประกาศบอกใครไปเป็นร้อยแล้ว 555)


เรื่องมานเกิดขึ้นเมื่อบ่ายแกร่ๆของวันศุกร์ที่ 29 กค.

สมมุติชื่อสาวนางหนึ่งว่า น้อง C เนื่องด้วย รร.ที่พักนั้นมีทั้งหมด 16 ชั้น ชั้นที่ 14-16 เป็นชั้น vip เวลาขึ้นต้องมีคีย์การ์ดเสียบที่ลิฟท์
วันนั้นเพื่อนเรา 2 คน คือน้อง A กะน้อง C ไปนั่งเล่นดักตีหัวผู้ชาย เอ๊ย..ดักเจอพีอยู่หน้าลิฟท์ชั้น 1...นั่งไปนั่งมา พีไม่ลงมาให้ยลซะที น้อง C เลยชิ่งขึ้นห้องซึ่งอยู่ชั้น 14 ซะเลย
จังหวะนั้น she ก็เกิดพุทธิไอเดีย อยากเล่นลิฟท์เสี่ยงโชคขึ้นมาเลยเสี่ยงกดแวะที่ชั้น 12 ด้วย (ชั้นที่เค้าเล่าเค้าลือกันว่ามีพีสิงอยู่ที่ชั้นนี้)
ทันทีเมื่อประตูลิฟท์เปิดที่ชั้น 12 น้อง C ก็ตะลึง เพราะเบื้องหน้าของเจ้าหล่อนคือเป็ดหนุ่มล่ำบึ้กที่กำลังลั๊ลลาเต็มที่ (อารมณ์ว่า หนูจาได้ไปเดินเล่นแล้วปานนั้น)...และแล้วน้อง C กับเป็ดตี๋ก็จ้องตากัน อึ้งๆๆอยู่ชั่วครู่ (เพื่อนเราก็ช็อค พีมานก็คงช็อคด้วยอะ 5555 วันต่อมาก็ยังช็อคอยู่ น้อง C บอกว่าต้องเป็นผีหลอกแน่..ถ้าจะบร้า 555)
แล้ว he ก็ก้าวเข้ามาในลิฟท์ในขณะที่ประตูกะลังจะปิด แล้วก็ทำหน้า โอ๊ะ! ตกกะใจใส่น้อง C ส่วนน้อง C ก็มือไวปานวอก กดปุ่มเปิดลิฟท์ให้แล้วบอก ซอรี่ แหะๆ
พีก้าวเข้าไปยืนข้างน้อง C แต่ไม่ยอมกดปุ่มอะไรเลย ส่วนน้อง C ก็จะเป็นลมจะแดร๊กตายอยู่แล้วก็พูดไรไม่ออกเช่นกัน
ยืนเหล่กันไปมาอยู่แป๊บนึง ผู้ช่วย 2 คนก็วิ่งหน้าเริ่ดตามมา แล้วก็ตกกะใจเมื่อเจอพียืนอยู่กับน้อง C แต่ก็ก้าวเข้ามาในลิฟท์กันทั้งหมดแต่โดยดี...แต่...
ไม่มีใครกดปุ่มลิฟท์ซักกะคน (เหวอกันหมด 5555) ในที่สุดน้อง C เลยเอื้อนเอ่ยไปว่า ลิฟท์ตัวเนี้ยขึ้นชั้น 14
(มานจะบอกทำมั้ยยยยย!!!! เป็นเราจะล๊อคลิฟท์ตีพีสลบเหมือดแล้วลากกลับห้องตั้งกะแรกแล้ว 55555)
ทุกคนก็เลยพากันก้าวออกไปเข้าลิฟท์ตัวข้างๆแทน (ฮ่วย...)


ต่อจากนี้เป็นคำบอกเล่าจากปากน้อง A....

น้อง A เมื่อแยกจากน้อง C แล้ว ยังคงสติวนั่งหง่าวอยู่ที่หน้าลิฟท์....เรื่องต่อจากที่น้อง C เจอพีเรียกลิฟท์จะลงมาข้างล่าง...
เมื่อน้องเด็กลงมาข้างล่างพร้อมผู้ช่วยแล้วก็ เดินออกไปข้างนอก โดยมีน้อง A ที่รออยู่หน้าลิฟท์กะเพื่อนๆสะกดรอยตามมาห่างๆ
(แต่มานก็เห็นอยู่ดีแหละ ยัย A มานบอกว่าพีหันมามองเป็นระยะๆด้วย) จุดมุ่งหมายของน้องเด็กคือร้านขายยา (ขายอย่างอื่นด้วย ทั้งขนม ของกิน ส.ก.บ.ยันเรือรบ)
แล้วก็ซื้อของกินมาเต็ม 2 ถุง แต่ให้ผู้ช่วยถือ แต่ตัวเองเดินกินไอติม (เป็นแท่งๆแบบยักษ์คู่) แถมกินคำนึงหมดครึ่งแท่ง แล้วก็หมดแท่งภายใน 3 คำ (แม่เจ้า O_O")



จบแล้วจ้า ดื้อๆงี้แหละ....กลับมาร่าเริงเหมือนเดิมเร็วๆนะพี




มาแก้วันที่จ้ะ

จากคุณ : เมรุมาศ - [ 4 ก.ค. 50 15:00:43 ]
โดย: กันรักแดน วันที่: 4 กรกฎาคม 2550 เวลา:15:42:29 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

กันรักแดน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



กรกฏาคม 2550

1
8
15
21
22
29
30
 
 
4 กรกฏาคม 2550
All Blog