กันยายน 2555

 
 
 
 
 
 
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
สวรรค์ชั้นนิมมานนรดีที่ที่ลอซู (5)























































































จากกลุ่มใหญ่สิบคน ระยะทางแค่ช่วงอึดใจแรก

ป้าของผมสามคนก็ถอดใจยอมแพ้ความลำบากที่พญามารสร้างเอาไว้

กั้นกลางระหว่างสวรรค์กับแดนมนุษย์ คงจะสืบด้วยหนทางที่มัน

ไม่ได้เป็นทางราบไปตลอด มันมีเนินขึ้นบันไดสลับขึ้นๆลงๆ

อยู่อีกพันสองพันขั้น อย่าว่าแต่ป้าเลย ผมเองก็ถอดใจไปครั้งหนึ่ง

เมื่อเดินจากสิบคน มาจนเหลือกันเพียงสองคนกับอาผู้ชาย

แล้วกำลังเหนื่อยได้ที่ แต่ป้ายบนหัวมันดันเขียนเอาไว้ว่า อีก หนึ่งกิโล

แม่เจ้า นี่ผมเดินมาห้าร้อยเมตรเองหรือนี ผมกับอา่ผู้ชาย

จึงหยุดมองหน้ากันอย่างเข้าใจในใจว่า"เหนือยชิบหาย"

แต่ก็ยังต้องก้าวขาต่อไปให้ถึงปลายทาง




























































เมื่อผมก้าวลงบันไดขั้นสุดท้ายที่ส่งเราผ่านเข้าไปยังลานปูนกว้างๆ

สิ่งที่แอบซ่อนอยู่หลังต้นยางต้นใหญ่ก็ปรากฏแก่ผมเบื้องหน้า

สายน้ำตกห้าสายสิบสาย ที่กระโจนลงจากหน้าผาสูงชัน ลงสู่เบื้องล่าง

ปล่อยละอองล่องลอยผ่านแสงแดดยามบ่ายๆ กระเซ็นเป็นฝอยสีทอง

ปลิวมาโดนหน้า ผมหยุดตะลึงกับภาพที่เห็นไปสักครู่ แล้วก็เหมือนเดิม

คว้ากล้องออกมาแล้วก็ปีนๆไปตามหินก้อนนู้นก้อนนี้ หยุดพักเก็บภาพ

และชื่นชมสรวงสวรรค์อยู่เป็นนานสองนาน






































































































































































































































































































ติดตามต่อได้ที่ 

สวรรค์ชั้นนิมมานนรดีที่ทีลอซู (6)





Create Date : 01 กันยายน 2555
Last Update : 1 กันยายน 2555 12:08:58 น.
Counter : 367 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



จะเรียกอะไรบ่อยๆ
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คุณไปเที่ยวเมืองไทยมาครบหรือยัง ภาคเหนือ ผมไปมาเกือบครบหมดแล้ว... ภาคใต้ เพิ่งไปได้ไม่มากเท่าไหร่ ภาคกลางนี่ทุกจังหวัดครบถ้วน ภาคอีสานนี่ก็คงต้องหาเวลาไปให้ได้ ระหว่างทาง ผมได้พบ ได้เห็นอะไรที่ผมคิดว่าเป็นมุมมอง เป็นความสนุก เป็นความสุข แม้กระทั่งเป็นความทุกข์ ผมก็ใช้กล้องตัวหนึ่ง เก็บภาพเหล่านั้นไว้ เอามาถ่ายทอดลงบนBlog เพื่อแบ่งปันประสบการณ์ เหล่านั้นไป.. . ครูผมเคยบอกว่า "ถ้าคุณวาดรูปด้วยมือไม่ได้...ก็ใช้กล้องกับปากกาวาดแทนก็แล้วกัน" ผมกำลังเร่งมือทำอยู่ครับ