Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2552
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
20 พฤศจิกายน 2552
 
All Blogs
 

ความมุ่งมั่นของเด็กชายดินสอไม้

ฮือๆ เสียงร้องไห้ดังขึ้นเรื่อยๆ เพื่อนๆทั้งห้องเริ่มหันไปมองดูเด็กชายตัวอ้วน แก้มป่อง น้ำลายยืด ก้มหน้าก้มตาเพื่อพยายามหาสิ่งของที่หายอย่างมุ่งมั่น หลังจากนั้นไม่นานก็มีครูประจำชั้นเดินเข้ามาในห้อง ถามรองหัวหน้าห้องว่า “ณัฐเขาร้องไห้ทำไมลูก” หนูลินมองหน้าคุณครูอย่างงุนงง แล้วตอบว่า “หนูก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ” คุณครูจึงหันไปถามด.ช.ณัฐอย่างห่วงใยว่า ณัฐหนูร้องไห้ทำไมลูก ณัฐเช็ดน้ำตาแล้วตอบครูว่า “จัมโบ้แกล้งผมครับ เขาเอาดินสอผมไปแอบครับ” จัมโบ้ได้ยินดังนั้นจึงรีบปฎิเสธเสียงแข็งทันทีว่า “ผมไม่รู้” แต่ด้วยความเก่งของคุณครูซึ่งเข้าใจนิสัยความต่างของเด็กแต่ละคนเป็นอย่างดี โดยเฉพาะวิธีการที่จะทำให้ณัฐหยุดร้องได้คือการให้เขาได้พยายามถึงที่สุดแล้ว เขาถึงจะยอมหยุด จึงสั่งให้เพื่อนๆ ทั้งห้องเปิดกระเป๋านักเรียน โดยให้ด.ช.ณัฐเป็นผู้ไปหาดินสอแท่งที่หายไปนั้นตามโต๊ะทุกคน แต่แล้วก็ไม่เจอ ความตั้งใจของณัฐยังไม่ล้มเลิก น้ำตายังคลอ เบ้าที่ไม่สามารถตามหาดินสอแท่งนั้นได้ ถึงแม้ว่าจะมีดินสอที่ดีกว่า แพงกว่า หรือสวยกว่า เขาก็ไม่สนใจ คุณครูจึงใช้กุศโลบายใหม่ เพื่อทำให้เด็กชายณัฐหายร้องให้ได้ โดยให้เพื่อนๆ ช่วยกันก้มลงหาใต้โต๊ะของตัวเองทุกคน ใครจะเชื่อว่าห้องเรียนเล็กๆ แห่งหนึ่งจะเต็มไปด้วยความรักและความเห็นใจ ทุกคนก้มหน้าก้มตาหาจนเจอ ปรากฏว่าเป็นเพียงดินสอไม้แท่งเล็กๆ ที่มีความยาวประมาณนิ้วชี้ที่พอจะจับเขียนได้เท่านั้นเอง นี้เป็นเพียงความพิเศษที่แตกต่างอีกอย่างหนึ่งของณัฐ เพราะเค้าจะเป็นคนที่คิดแปลกไม่เหมือนเพื่อนรุ่นเดียวกันอยู่เสมอ จนคุณครูยังเอ่ยปากชมว่า ณัฐเอ้ย ต่อไปต้องเป็นด็อกเตอร์แน่เลย คำพูดทีเล่นทีจริงในวันนั้นใครจะเชื่อว่าจะมีด็อกเตอร์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เพื่อนๆ ทุกคนก็ได้แต่หัวเราะกับเด็กขี้แย

ถึงแม้เวลาจะล่วงเลยผ่านมานานกว่าสิบปีแล้ว แต่ทว่าความทรงจำของเพื่อนๆ ต่อด.ช.ณัฐก็ไม่เคยลืมเลือน ใครจะรู้ว่า เด็กขี้แย น้ำลายยืด คนนี้จะเป็นคนที่มั่นคงและมีอุดมการณ์ทำตามฝันของตัวเองได้ดีที่สุด
หลังจากจบประถมศึกษาปีที่ 6 เพื่อนๆ ทุกคนก็แยกย้ายกันไปมีเพื่อนใหม่ โรงเรียนใหม่ จนกระทั่งเรียนจบมหาวิทยาลัย ทุกคนต่างได้เรียนรู้ความผิดหวัง ความสมหวัง และอยู่ในโลกใบนี้อย่างเข้าใจมากขึ้น ก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งหนึ่งจากการนัดพบเพื่อนเก่า และควบโอกาสพิเศษอีกหนึ่งคือวันเกิดของณัฐ จึงทำให้เพื่อนๆให้ความสนใจและความสำคัญมางานนี้กันเพื่อจะได้พบปะกับเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมานาน ลินก็ได้เจอณัฐครั้งแรกที่รถไฟฟ้าใต้ดิน แม้ขณะนั่งรถไฟฟ้าเที่ยวเดียวกันเดินออกมาพร้อมกันยังจำกันไม่ได้ แต่เมื่อโทรศัพท์ดังขึ้นเสียงและชื่อที่เรียกมันคุ้นหูมากเลย ทำให้ลินรีบหันไปตามเสียงนั้น ภาพณัฐในวัยเด็ก เปลี่ยนเป็นชายหนุ่มที่ดูภูมิฐานขึ้น แต่ยังขี้เล่นเหมือนเดิม สิ่งที่ทำให้ความเป็นเพื่อนยังสามารถต่อติดได้อาจเป็นเพราะความหวังดีที่มีให้กันกระมั่ง ณัฐกำลังจะจบปริญญาโท จุฬาลงกรณ์ ในขณะที่เพื่อนๆ เพิ่งทำงานหลังจบปริญญาตรี


ในความธรรมดาๆ ณัฐก็ได้สอนให้ลินได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง ที่ไม่เคยรู้ ไม่เคยเข้าใจ ทำให้รู้ว่าณัฐมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก และมองโลกในแง่ดีเสมอ เช่น
- เพียงเอ่ยปาก ณัฐจะไม่ปฎิเสธเพื่อน หากรู้ว่าต้องเดินทางคนเดียว เขาจะไปส่ง ทุกครั้งที่จำเป็น ไม่ต้องกลัวว่าจะต้องกลับคนเดียว จะมีเค้าเป็นเพื่อนเสมอ หากนัดไว้ก่อนเค้าจะไม่มีวันผิดนัด (หากต่อไปงานยุ่งก็ต้องเข้าใจเค้านะ)
- ทุกครั้งที่คุณต้องการคำตอบเพื่อแก้ปัญหาไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่หรือเพื่อนคุยเพื่อแก้เหงา เค้าจะให้ความสำคัญโทรกลับหาคุณทุกครั้ง ไม่ว่าโจทย์คณิตจะยากแค่ไหนเค้าก็สามารถอธิบายได้เป็นชั่วโมงโดยที่ไม่จำเป็นต้องมีกระดาษทด (หากเค้าติดธุระ อาจจะโทรกลับสายนิดหนึ่ง แต่โทรกลับแน่)
- หากไม่มีเพื่อนกินข้าวด้วย โทรหาได้โดยที่ณัฐจะเป็นคนสรรหาสถานที่อร่อยๆให้คุณเอง เพียงบอกว่าคุณต้องการกินอะไร
- ณัฐเขาจะไม่โกรธหรือด่าเพื่อน ไม่ว่าจะแซวเค้าหนักแค่ไหน ( แต่เค้าจะย้อนกลับคุณด้วยชั้นเชิงที่เหนือกว่า โดยไม่มีคำหยาบหรือทำให้คุณเจ็บใจ แต่คุณต้องรู้ทันนะ)
- และที่สำคัญเค้าไม่มีวันทำร้ายคนที่เขารักอย่างแน่นอน ไม่ว่าเธอจะรักหรือไม่รักเขา เพราะณัฐเคยบอกลินว่า ความรักไม่เคยทำร้ายใคร แต่อย่าถามเขาเชียวนะ ว่าคนเรารักกันเพราะอะไร เพราะเค้าเองไม่สามารถตอบได้ นอกจากจะบอกให้คุณไปหาความรักในแบบฉบับของคุณเอง
ผู้ชายที่ดูไม่พิเศษ ซื่อบื่อๆ หากได้สัมผัสหรือรู้จักตัวตนของเค้าจะรู้ว่าเค้าเป็นคนที่มีเสน่ห์ และดูอบอุ่นน่าคบหามากคนหนึ่งเลยเชียว
และ ณ บัดนี้ณัฐจะได้เป็นด็อกเตอร์แล้วก่อนจะ 30 ปีอย่างที่เขาตั้งใจ แต่ความรักของเขาจะเป็นอย่างไรนั้นก็ไม่มีใครตอบได้ แต่ที่แน่ๆเค้าเป็นคนที่เชื่อมั่นในความรัก และแบ่งปันความรักที่สวยงามให้ผู้อื่นเสมอๆ คนเราไม่สามารถใช้ดินสอเพียงแท่งเดียวตลอดชีวิต แต่เราควรเลือกดินสอที่เป็นตัวตนของเราที่ไม่สามารถขาดมันได้ตลอดชีวิตและดูแลรักษามันให้ดีที่สุดต่างหาก




 

Create Date : 20 พฤศจิกายน 2552
13 comments
Last Update : 20 พฤศจิกายน 2552 14:24:36 น.
Counter : 554 Pageviews.

 

๙๙๙
๙๙๙๙๙
๙๙๙


เจิมจ้า

 

โดย: รัชชี่ (รัชชี่ ) 21 พฤศจิกายน 2552 17:51:53 น.  

 

แวะมาอ่านเรื่องราว....
และขอบคุณที่ไปเยี่ยมกัน..

ไม่ได้อยู่บ้านหลายวัน
ไป course ที่ Surabaya มา
มีความสุขมากๆนะครับ

 

โดย: wicsir 22 พฤศจิกายน 2552 10:02:29 น.  

 

มีเพื่อนอย่างณัฐก็ถือว่ามีกัลยาณมิตรล่ะนะ
แม้จะเป็นผู้ชายเรียบ ๆ ธรรมดา แต่ความธรรมดานี่แหละที่ใส่ใจความรู้สึกของคนรอบข้างจริง ๆ

วันนี้อากาศในกรุงเทพเย็นดีจัง ชอบชอบ

 

โดย: รัชชี (รัชชี่ ) 22 พฤศจิกายน 2552 19:17:59 น.  

 

เขาเป็นคนมองโลกในแง่ดีมาก ๆ

และเขาก็น่าจะเป็นคนที่มีความสุขมาก ๆ

 

โดย: tuk-tuk@korat 23 พฤศจิกายน 2552 20:35:38 น.  

 

อยากเป็นเพื่อนกับผู้ชายคนนี้จังค่ะ

อย่างนี้มั๊งคะที่เค้าเรียกว่าเพื่อนแท้ไม่มีเกาเหลา อิอิ

 

โดย: nLatte 26 พฤศจิกายน 2552 8:43:36 น.  

 

แวะมาสวัสดีตอนบ่ายครับ....
คงจะได้ลงเรื่องสุราบายาในวันศุกร์นี
หรืออย่างช้าวันเสาร์ครับ....

กลับมาสะสางงานนิดหน่อย

มีความสุขมากๆนะครับ

 

โดย: wicsir 26 พฤศจิกายน 2552 14:18:15 น.  

 

คิดถึงจังเลย คืนนี้มาอ่านก่อนนอน จ้า

 

โดย: dolores 27 พฤศจิกายน 2552 10:02:16 น.  

 

ในที่สุดก็เข้ามาอ่านจนจบ ณัฐ เป็นคำตอบของความรักในทุกๆ สิ่ง

ขอให้น้องตะไคร้หอมประสบความสำเร็จที่ตั้งใจนะ ทางใต้หนาวไหม๊

 

โดย: dolores 30 พฤศจิกายน 2552 21:35:38 น.  

 

แวะมาทักทายยามเย็น..
และชวนไปดูแสงแรกที่ภูเขาไฟโบรโม่
อินโดนีเซียครับ....

มีความสุขมากๆนะครับ

 

โดย: wicsir 3 ธันวาคม 2552 17:42:47 น.  

 

 

โดย: dolores 8 ธันวาคม 2552 19:44:22 น.  

 




สวัสดีค่ะคุณหลิง


หายไปนานเลยน๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา
สงสัยงานจะยุ่ง


อ่านเรื่องของณัฐแล้ว….ณัฐเป็นคนพิเศษที่หาได้ยากและอบอุ่นจริงๆ


ป้ากุ๊กมาส่งความคิดถึงค่ะ
พรุ่งนี้ก็ได้พักอีกสองวันมีโปรแกรมหยุดอยู่กับบ้าน หรือไปไหนบ้างคะ
อากาศค่อนข้างเย็น รักษาสุขภาพ และอยู่กับสุขที่อิ่มเย็นค่ะ


อยากถึงที่หมาย ทางโลกบอกว่าให้เดิน …. ทางธรรมบอกว่าให้หยุด


 

โดย: ร่มไม้เย็น 11 ธันวาคม 2552 20:45:30 น.  

 

สวัสดีครับ ตะไคร้หอม....

แวะมาทักทาย..
ทางเหนืออะไรๆ ก็ดูดีมากครับ
ศิลปคือการแสดงออกทางด้านอารมณ์
ของชนชาติในถิ่นนั้นๆ....

ความงดงามยังนำเสนอไม่หมดนะครับ
ตอนหน้าจะเป็นปางอุ๋ง...

ขอบคุณที่เข้าไปทักทายกันครับ

 

โดย: wicsir 17 ธันวาคม 2552 14:03:03 น.  

 




สวัสดีค่ะคุณหลิง


ป้ากุ๊กมาทักทายในวันสุดท้ายของวันทำงาน
พรุ่งนี้ก็ได้พักเหนื่อยแล้ว
ใช้วันหยุดอย่างมีความสุขนะคะ


คืนนี้หลับสบาย …. ฝันดีค่ะ


รักษาสุขภาพ และขอให้รับทุกการกระทบได้ ….โดยไม่กระเทือนค่ะ


 

โดย: ร่มไม้เย็น 19 ธันวาคม 2552 1:18:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ตะไคร้หอม
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






Friends' blogs
[Add ตะไคร้หอม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.