Photobucket
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2559
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
27 พฤษภาคม 2559
 
All Blogs
 
Work hard, play harder







ตั้งแต่มาทำงานที่นี่ ท้องพี่ต้องสตรองอย่างแรง
อันเนื่องมาจากว่า โดยเฉลี่ย 2 เดือน เราจะมีไปกินข้าวเย็นกัน
ซึ่งเรื่องกินพี่สตรองมาก แต่ที่ต้องฝึกปรือเพิ่มเติม คือความต้านทานด้านแอลกอฮอล์

หลายๆคนน่าจะเคยทราบมาว่า พวกซาลารี่มัง หรือซาลารี่แมน Salary man 
คนญี่ปุ่นนี่ จะปาร์ตี้กันหนักอยู่ แต่ส่วนมากจะเป็นผู้ชาย
เรากะน้องบัญชีก็เป็นเพียงแค่ผู้หญิงไทยตัวเล็กๆ (555)
ที่ไม่ค่อยได้เที่ยวกลางคืนมาสักระยะ
ระดับแอลกอฮอลล์ในร่างกายก็ลดน้อยลง ผันผวนสวนกระแสกับอายุที่เพิ่มขึ้น

ปกติหลักๆ ในออฟฟิศเราคือจะมีนายที่ประจำอยู่ไทย 1 คน
มีเรากับน้องบัญชี ก็เป็น 3 คน
ถ้ามีไปกินกันเอง แค่เราสามคนนี้ ก็จะกินกันไปตามมีตามเกิด
แล้วแต่ว่าร้านที่ไปเป็นแบบไหน ส่วนมากนายจะเลือกแถวๆใกล้ๆออฟฟิศ

ถ้าอย่างนายที่ไม่ได้ประจำอยู่ที่ไทย แต่จะมาเกือบๆทุกเดือนนั้น
ส่วนมากมักจะติดโชวจูมาด้วย อันเนื่องจากเป็นของขวัญให้กับลูกค้าบ้าง
และเราอาจจะได้อานิสงฆ์มาบ้างในบางครั้ง ฮี่ๆ ถือเป็นความโชคดีที่ได้ลอง
เพราะถ้าปกติเราก็จะได้กินแค่เบียร์ (ของบ้านเรา) หรือเหล้า+โซดา เอิ๊กๆ 
นี่พี่ไม่ได้ขี้เมาจริงๆนะ


มีครั้งก่อนนายถือสิ่งนี้มาวางบนโต๊ะตอนกินอาหาร
เห็นทีแรกก็งงว่า นายเอาน้ำยาปรับผ้านุ่มมาทำไม



แท้จริงแล้วมันก็คือโชวจูแบบพกพา 555


นายเล่าให้ฟังว่า โซจูเนี่ย มีทั้งของญี่ปุ่น และเกาหลี
พอดีเราไม่ค่อยได้ติดซีรีย์เกาหลี เลยไม่รู้


พอมานี่ก็เลยได้ลองอะไรหลายๆอย่างมากขึ้น
อย่างเช่น ค็อกเทลหลากหลายมาก จำชื่อไม่เคยได้
สาเกร้อน สาเกเย็น เหล้าบ๊วย โชวจู ไวน์แดง ไวน์ขาว สปาร์คคลิ่งไวน์หลายรส
เบียร์เองก็ได้ลองหลายยี่ห้อ อย่างอาซาฮี คิริน
แต่ให้มานึกตอนนี้นะว่า แต่ละยี่ห้อเป็นยังไง ตอบไม่ได้
เพราะดื่มได้มั่วมาก แต่ละครั้งนี่ต้องมีได้ดื่มอย่างน้อย 2 ชนิด
จะเมาก็เพราะแบบนี้แหล่ะ







เคยมีอยู่ครั้งนึงที่เราดื่มกันหลากหลายมาก
เช้าอีกวันก็ต้องมาทำงาน
น้องอีกคนบอกท้องเสีย มาทำงานไม่ไหว
ส่วนเราอาการเมาค้างสาหัสอยู่ เช้ามาแต่เช้ามานั่งอึน
และวิ่งไปอาเจียนอยู่ 2 รอบ ปวดหัวหนักมาก
นายกับยามาโมโตะซังเลยออกไปหาลูกค้ากันแค่ 2 คน
ทิ้งเราเฝ้าออฟฟิศ แถมบอกว่า ถ้าไม่ไหวก็กลับไปนอนเถอะ

ด้วยสปิริตอันแรงกล้า ความรับผิดชอบต้องมา
เลยอยู่เฝ้าออฟฟิศจนถึงบ่าย 3 แล้วบอกนายขออนุญาต
หอบสังขารกลับบ้านก่อน ไม่ไหวจริงๆ 555

หลังจากนั้นเวลาดื่มก็จะเพลาๆลงเพราะไม่อยากให้เสียงาน
และไม่อยากมานั่งปวดหัวจะแตกอีกแล้ว
ส่วนน้องอีกคนที่ลาไปนี่โดนแซวตลอดเลย
ทุกครั้งที่มีไปกินข้าวเย็นกันเลยว่า พรุ่งนี้ห้ามท้องเสียนะ เอิ๊กๆ

และสำหรับคนญี่ปุ่นเท่าที่สัมผัสมา ความรับผิดชอบต่องานสูงมาก
อย่างนายเรานี่ หลังจากกินข้าวเย็นกันเสร็จ เค้าก็มีไปต่อกับอิชิโนะซังและลูกค้าที่ซี้กัน
ส่วนเรากลับบ้าน เช้ามาแกก็มานอนหลับฟุบคาโต๊ะ
พอเห็นเรามาก็ลุกขึ้นนั่งกึ่งนอน พร้อมตาแดงๆ
เราเลยรู้แล้วว่า แกคงจะเมาและแฮงค์หนักมากแน่ๆ
เลยไปชงกาแฟดำมาให้ แกซดพรวดเดียว ค่อยตาสว่างขึ้นมาหน่อย
ทำงานไปได้ไม่นาน สักพักทุกคนก็เริ่มมากัน ต่างทำงานกันไป
นายก็อาศัยงีบเป็นช่วงๆ แล้วพอ 11 โมงก็ต้องขับรถไปหาลูกค้าต่อ

นี่คือแบบเป็นตัวอย่างที่เรารู้สึกว่า นายเรานี่สุดๆจริงๆ
ไม่เคยได้ทำงานกับคนญี่ปุ่นจริงจังมาก่อน ก็เลยพึ่งมารู้
เคยอ่านในข่าวที่ว่า Salaryman ชาวญี่ปุ่นที่ขยันทำงานมาเช้า กลับดึก
แถมยังต้องไปสังสรรค์กับลูกค้าต่อ และเมาหลับบนรถไฟฟ้าเยอะมาก
ยังเอารูปพวกนี้และ แกล้งแซวนายประจำเลยว่าอย่าไปหลับบนรถไฟฟ้านะ อายเค้า อิอิ

ถือว่าเราโชคดีที่ได้เข้ามาอยู่กับบริษัทญี่ปุ่นแบบนี้ 
ได้ประสบการณ์อะไรใหม่ๆเยอะมากเลย

ขอบคุณค่ะ Smiley




Create Date : 27 พฤษภาคม 2559
Last Update : 30 พฤษภาคม 2559 13:07:08 น. 9 comments
Counter : 517 Pageviews.

 
อ้อ...มี้เก๋ไม่ถนัดเรื่องนี้เลยค่ะ ถ้าพวกขนมญี่ปุ่นพอได้ 555 ลูกสาวชอบซีแบบที่เป็นกล่องๆ มาทำนั่นนี่แล้วกินได้ ก็น่ารักดีเนอะ บางทีแอบคิด มันกินได้จริงหรา หมดอายุเปล่า อิอิ


โดย: kae+aoe วันที่: 30 พฤษภาคม 2559 เวลา:15:17:41 น.  

 
คนญีปุ่่น หรือเกาหลี
ผมว่าเค้าทำงานจริงจังมาก
ทำงานหนัก เวลาพัก
ก็เลยพักผ่อนเต็มที่

การดื่มเลยกลายเป็นวัฒนธรรมไปเลย

ผมเองไม่ดื่มเหล้าเลยครับ
แค่แก้วเล็กๆก็อาจสลบล้มตึงได้ 555


ส่วนเรื่องอารมณ์ร้อนนั้น
สมัยเป็นวัยรุ่น
ผมโกรธแรง หายยากครับ 555
พออายุมากขึ้น ก็ค่อยๆปรับอารมณ์ลงมา
เดี๋ยวนี้ก็ถือว่าใจเย็นขึ้นเยอะ

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตด้วยนะครับ


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 พฤษภาคม 2559 เวลา:15:18:11 น.  

 
มาแอบดูอย่างเดียวค่ะ พี่ไม่ดื่ม
แต่ถ้าเพื่อน ๆ ไปดริ๊งก์กันพี่ก็ไปด้วยนะ อยู่ประเภทเมากับแกล้ม 555 เพราะมีหน้าที่ต้องขับรถให้พวกขี้เมาค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 30 พฤษภาคม 2559 เวลา:16:55:58 น.  

 
ขอบคุณที่ไปขำแก้ง่วงยามบ่ายด้้วยกัน
ขวดใหญ่ๆสีน้ำตาลคล้ายใช่สาเกหรือเปล่า
คล้ายๆจำได้ว่าเคยกินหอมๆ
แต่เมาเต้นแร้งเต้นกาสนุกนักแลอิอิ


โดย: moresaw วันที่: 30 พฤษภาคม 2559 เวลา:17:03:54 น.  

 
5555 เหมือนถุงน้ำยาปรับผ้านุ่มบ้านเราจริงด้วยค่ะ

คนญี่ปุ่น ความรับผิดชอบสูง ดูเค้ามีวินัย เข้ม เครียด แต่คงอยู่ในสายเลือดเค้าแล้วมังคะ ทำจนชินจนเป็นวัฒนธรรมไปแล้ว

*** ดีลส่วนมาก พี่ซื้อแต่เรื่องกินค่ะ ก็พอได้อยู่ เคยดูวันใช้คูปองผิด หมดอายุไปก่อน ... เสียดายมาก ตอนหลังมา เลยระวังมากขึ้นค่ะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 30 พฤษภาคม 2559 เวลา:18:29:04 น.  

 
ไม่ดื่มเหมือนกันค่ะ แต่ชอบสะสมขวดสวย ๆ นะคะ
โดยเฉพาะขวดสีขาว ๆ นั่น เอามาทำแจกันได้เลย อิอิ


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 30 พฤษภาคม 2559 เวลา:19:49:23 น.  

 
โหวดสาขาDiarist ค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 31 พฤษภาคม 2559 เวลา:1:56:26 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 พฤษภาคม 2559 เวลา:6:25:03 น.  

 
แวะมาโหวตค่ะ


บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
FreakGirL Diarist ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 31 พฤษภาคม 2559 เวลา:13:20:55 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13


 
FreakGirL
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




FreakGirL ผู้หญิงประหลาด ๆ คนนี้ หลายคนมองว่า เซอ ซ่า บ้า เปรี้ยว(ไม่เชื่อมาดมจุ๊กกาแร้ดูดิ อิอิ)

บางครั้งก็ เงียบ ซะจนได้ฉายาว่า เด็กหญิงอมทุกข์ เป็นคนชอบฟังมากกว่าพูด รักสันโดษ แต่เที่ยวเล่นเป็นบางเวลา
ตอนนี้อยากขอบคุณท้องฟ้าที่ทำให้เราได้เจอกัน....


เกโย นั้นเกิดปีลิง หน้าตาจิ้มลิ้ม ตุ่งแช่ ตุ่งแช่
เกโย เป็นเด็กฮิพฮอพ จะจริงหรือหลอก ตุ่งแช่ ตุ่งแช่
เกโย เป็นคนบ๊องๆ ใครเชื่อก็ต๊อง ตุ่งแช่ ตุ่งแช่

ฮ่าๆๆๆ บ้าไปแล้น
ปล. กรุณาเขย่าขวดก่อนกินยา ไม่ง้านอาจบ้า ตุ่งแช่ ตุ่งแช่ เย้้ยยย
หลังไมค์กับเกโย
>>>Recent<<<< Dinner Buffet at Goji Kitchen + Bar, Marriot Sukhumvit 22
迷失在你的眼睛 วีคเอนนี้ที่คุนหมิง2
迷失在你的眼睛 วีคเอนนี้ที่คุนหมิง
Taiwan ฉันมาแล้ว EP.3 (台湾。。我来了)
Taiwan ฉันมาแล้ว EP.2 (台湾。。我来了)
Taiwan ฉันมาแล้ว EP.1 (台湾。。我来了)
ดู๊ดู่บุ่น
บันทึกความสุข - ติ่งวอลเล่ย์
ขอบคุณบล็อกแกงค์ และขอบคุณร่างกายตัวเอง
กลับหนานหนิงจะไปฮานอยแต่ดันหงอยเพราะไม่มีรถไป เอิ๊กๆ
ลงจากดอยมาต่อกันที่กุ้ยหลินอีกคืน
พาพี่หมีไปชมวิวนาขั้นบันไดหมู่บ้านผิงอัน
เดินทางไปเที่ยวนาขั้นบันได เมืองหลงเซิ่ง 龙胜 หลงจี๋ 龙脊
ขอบคุณที่เข้ามาให้ความทรงจำดีๆ
มีความเก๋า มีความหนาว มีความขาด มีความลืม
นายไม่อยู่ แต่หมูยังมีการบ้าน
เริ่มต้น - สิ้นสุด - เริ่มต้น วนลูป
ถอยหลังมา 1 ก้าว แล้วเดินออกมาจากสภาวะการเป็นคนนอก
ทิชชู่เจ้ากรรม ดำผุดดำว่าย
วันนี้เกศินีขอถาม
อย่าให้พี่มีน้ำโห
ได้เลื่อนขั้นแล้ว โอ้วเย่
เตรียมตัวตาย
Work hard, play harder
คิทแคท และศึกอันยิ่งใหญ่ของวอลเล่ย์บอลหญิง
ของฝากจากนายญี่ปุ่น
กฏสามส่วนของการถ่ายภาพ กับบรู๊ซลี
จากส่วนหนึ่งในหน้าหนังสือ...."คู่รักบุปผาข้ามภพ" 2
จากส่วนหนึ่งในหน้าหนังสือ...."คู่บุปผาข้ามภพ" 1
เพราะการมาทำงานของเกศินี คือการมาสวนสนุก
Okonomiyaki @ Teppanya Kiraku
The Vista Pool Villa, Kanchanaburi
พักสบายๆ 1 วันที่พัทยากับ Mantra Pura Resort
世外桃源 ซื่อไว่เถาหยวน เมืองลับแล ณ กุ้ยหลิน
ฺพี่หมี กับน้องลิง พักผ่อนวันธรรมดาที่สวนผึ้งกับ La Toscana Resort
กุ้ยหลิน ไปหยางซั่ว 从桂林到阳朔
วันนี้พี่จะนั่งรถไฟ(หัวจรวด) จะไป กุ้ยหลิน 桂林 ชะเอิงเอย
เรียนภาษาจีน ก็เลยต้องหาเรื่องไปเที่ยวเมืองจีน
มะละกา กัวลา ตามหาตึกแฝด แล้วไปเดินตากแดดให้ผิวแทนกันเถอะ
มะละกา มาแล้วก๊ะ
Singapore, I love you วันที่ 2 ของสิงคโปร์ แปลงร่างเป็นเด็กไปเล่นเครื่องเล่น Universal Studio
สามทหารเสือสาวเที่ยวมั่วๆกันไปที่สิงคโปร์ พักโฮสเทล
นานจนลืม มาเขียนต่อภาคจบของนครพนมดีกว่า
แว๊นกันต่อไปอย่างทรหด ไหว้พระธาตุเรณู พระธาตุมุกขรนคร พระธาตุท่าอุเทน
เช่ามอไซด์ แว๊นไปกลางแดดจ้า ไปไหว้พระธาตุพนม
เลทซะโก ทู นครพนม
เอ้าไป..เฮ..กัน...ต่อด้วยรายา หรือราชา ก็ลั่นล้าที่สู๊ด
พาคุณครูเปิดโลก กับน้องลิง ขึ้นเครื่องไปเที่ยวที่ภูเก็ต
โปสการ์ดจากแดนไกล
พาน้องสาวตะลอนทัวร์ CNX - CEI - ภาคสาม อุ่นใจที่พระตำหนักดอยตุง
พาน้องสาวตะลอนทัวร์ CNX - CEI - ภาคสอง ขับรถแบบ งงๆ ไปลงเอยที่เชียงราย
นานแค่ไหนแล้ว
พาน้องสาวตะลอนทัวร์ CNX - CEI - ภาคแรก สุขใจในเชียงใหม่
สิ่งดี ๆ ที่ สังขละบุรี
ทัวร์ทำฉันเครียด....แต่เข้าประชุมแล้วสนุกดี
ฉันเอาเวลาไปทิ้งไว้ที่ไหนหมดนะ...
พี่หมี และน้องลิง เที่ยวซะไกล...กว่าจะไปถึงเม็กซิโก @Chichen Itza
พี่หมี และน้องลิง เที่ยวซะไกล...กว่าจะไปถึงเม็กซิโก (2)
พี่หมี และน้องลิง เที่ยวซะไกล...กว่าจะไปถึงเม็กซิโก (1)
นาน..แหะ
ถึงซะที มุยเน่ ที่รัก
ต้อนรับน้องใหม่เข้าบ้าน...ช้าไปนิ๊ดดนะ
Alone in Hochimin #6 On the way to "Muine"
Alone in Hochimin #5 ดาลัทหนาวแค่ไหน แต่ใจไม่เคยจะเหงา
Alone in Hochimin #4 ดอกไม้สวย อากาศดี ณ วัดจีน (ดาลัท)
Marley & Me และเกศินี
Alone in Hochimin #3 หนาวจัง ณ ดาลัท
New Comments
Friends' blogs
[Add FreakGirL's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.