Photobucket
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2554
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
1 พฤษภาคม 2554
 
All Blogs
 
Alone in Hochimin #6 On the way to "Muine"



เช้านี้อากาศดี๊ ดี ไม่อยากจะลุกจากที่นอนเลย
เห็นมีพรายกระซิบบอกว่า "ฝนตก ๆ"
เมื่อคืนกว่าจะหลับได้ก็ปาไปตีสี่....
ก่อนจะหลับก็น้ำตาพรากกันไปกับซีรีย์เรื่อง เกรย์ อนาโตมี่
ตื่นมาเลยตาบวม ๆ เลยแหะ
คือจริงๆแล้วมันบวมไปหมดเลยอ่ะ "ทั้งหน้า" และ "ทั้งตัว" ฮ่าๆๆๆๆ
พูดอีกก็ช้ำใจอีก ดันกินเยอะเองทำไม ก็ต้องอ้วน ล่ำ ดำ ถึก ต่อไปนี่ล่ะนะ

โว๊ะ เปลี่ยนเรื่องดีกว่า มาเล่าเรื่องที่ดองค้างเน่าเค็มต่อ
เช้านี้ (หมายถึงเช้าวันนั้น วันที่ 9 มกราคม 54)
เตรียมตัวเตรียมใจรีบออกมานั่งรอรถมารับเพื่อที่จะไปเที่ยวต่อที่ "มุยเน่"
ระหว่างรอ ก็จัดการกับเสียงเรียกร้องของพุง
ก่อนที่ใคร ๆ ละแวกนั้นจะได้ยิน

เลยข้ามไปซื้อขนมปังด้านตรงข้ามเช่นเคยมากิน
คราวนี้ขอลองแซนวิซ ที่ออกจะฮิตมาก ๆ
มีคนมารอซื้อกันแต่เช้า ทุกวัน เอาวุ้ย ไม่ลองไม่รู้
สั่งไงวะเนี่ย.....ไม่เป็นไร ชี้ ๆ จิ้มๆ ก็ได้ละ ฮ่าๆๆ
นี่ล่ะนะ ภาษากาย....สบายแฮ เลย
Photobucket

ด้วยความที่กลัวตกรถมาก ก็เลยไม่กล้าจะออกไปเดินเล่น
รับอากาศเย็นๆสักเท่าไหร่
กลับมานั่งรอแถว ๆ ล็อบบี้ของโรงแรม และนั่งหม่ำแซนวิซ ดีกว่า
ได้ลองชิมคำแรก ....เอ้อ อร่อยดีแหะ ...เสียดาย โง่มาตั้งนาน
ของอร่อย ๆ อยู่ตรงหน้าจริง ๆ ล่ะ
ทางโรงแรมก็ใจดี รีบเอาน้ำชาร้อน ๆ มาให้
แอบหวั่นใจว่า ได้ของร้อนไปตอนเช้านี่ มีแววว่า "มัน" จะออกมาได้โดยง่าย
แต่มันเหมาะมากที่จะทานคู่กัน
แซนวิซ กับ ชาร้อน ในบรรยากาศเย็นๆ ยามเช้า
โรแมนติกได้อีกนะ....ตอนนี้กำลังเพ้อ....
โยเป็นโรคงี้ล่ะ ได้กินของกินแล้วดีความสุข จะเพ้อๆ ล่องลอยๆ นิดนึง
ดึงกลับไม่ค่อยจะได้ ....ผลที่ได้....เลยมี "ห่วง" รอบพุงซะเลย

ระหว่างที่นั่งหม่ำ อย่างเอร็ดอร่อย...มีคนหาบของมาขาย
สักพักพนักงานในโรงแรมเอย คนละแวกนั้นเอย
ก็มานั่งจุมปุ๊กอยู่ข้าง ๆ คนที่หาบของขาย...
ไอ้เราก็คิดว่า เค้าจะต้องขายพวกกิ๊ฟชอป ความสวยความงาม
ด้วยความสงสัย เลยชะโงกออกไปดู
แหม๋ คุณพี่คนหาบ กำลังหั่นเนื้ออย่างเมามัน
Photobucket

บ้านเราส่วนมากก็จะมีขายในตลาดอ่ะเน๊อะ
ที่หาบขายส่วนมากก็ไม่ใช่ของสดแบบนี้...
เอ...จะว่าไป ก็คงคล้าย ๆ กับพวกรถกระบะที่มีของห้อย ๆ เต็มท้ายรถ
ขับขายไปยังตรอกซอกซอยต่าง ๆ ล่ะ
พร้อมป่าวประกาศด้วยเสียงแหลมๆ ดัง ๆ แต่ฟังไม่รู้เรื่องว่าขายอะไร
เมื่อก่อนอาจจะพัฒนามาจากการหาบเหมือนกันก็ได้
คือแค่อยากจะบอกว่าเวอร์ชั่นหาบมาขายเนี่ย "เกิดไม่ทัน" 55555
ไม่อยากบอกว่าตัวเองแก่ไง กร๊ากๆๆๆ

ร้านหาบนี้ยังมีผักนานาชนิดให้ได้เลือก เนื้อเอย หมูเอย ไก่เอย
ไม่รู้ว่ามีเนื้อหมารึป่าวนะ อันนี้ไม่กล้ามองมาก แอบหวั่นใจ
แต่คาดว่าคงไม่มี เพราะเนื้อหมา เห็นว่าจะต้องร้านเฉพาะๆ หน่อยมั้ง
คนเวียดนามที่รู้จัก เมื่อก่อนเล่าให้ฟังว่า เนื้อหมาเป็นอาหารที่สุดยอดแล้ว
นึกแล้ว...สยอง....ไม่เอาดีกว่า
นี่ก็เป็นเหตุผลนึง ที่ไม่กล้าไปนั่งกินร้านที่ดูบ้าน ๆ มาก เพราะอาจจะได้เนื้อหมามาทานโดยไม่รู้ตัว

กินเสร็จแล้ว รถก็ยังไม่มา เทียวถามกับพนักงานโรงแรมบ่อย ๆว่า
เค้าไม่ลืมเราแน่นะ....โอ๊ยย ชีวิตนี้ มันช่างน่าหวาดเสียว...
เห็นสีหน้าเราแอบหวั่นรึไงก็ไม่รู้ พนักงานก็เลยโทรตามให้
บอกว่าแวะรับลูกทัวร์คนอื่น ๆ กำลังจะมาแล้วล่ะ
เฮ้อ....ค่อยโล่งอก (ที่เล็กๆ) หน่อย

โรคขี้กลัว เป็นโรคประจำตัวของเกโย อยู่แล้ว
แล้วยิ่งอยู่ต่างบ้านต่างเมืองแบบนี้ มาคนเดียวแบบนี้
มันก็อดจะคิดไม่ได้อ่ะนะ
อีกเรื่องก็ยังแอบกลัวอยู่ว่า
"ถ้าเราปวดอึ จะทำไง แล้วถ้าเราอึอยู่ตอนรถมาแล้ว เค้าจะรอเราไหม"
จิตใจจดจ่อกับการอึมากเกินไปแล้ว...เลยหยิบหนังสือมาอ่านดีกว่า
ไม่นานรถก็มาเรียบร้อย หน้าตาดีใจสุด ๆ พนักงานก็รีบร่ำลา
และรถก็ยังคงไปรับลูกทัวร์คนอื่น ๆ ต่อ
เลยถึงบางอ้อ....อ๋อ..แล้วก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมรถมารับช้า
เพราะว่ากว่าคุณๆ จะลงมากันเนี่ย...ให้รถคอยได้อีก...
เลยพยายามมองในแง่ดีว่า เค้าอาจจะเป็นแบบเราก็ได้ กินอะไรตอนเช้า แล้วมันพร้อมที่จะเข้าห้องน้ำไง
ยัง มันยังไม่วายเรื่อง อึ ...ให้ตายเหอะ โรบิน

วันนี้นั่งรถตู้ที่ออกจะดูแออัดพอควร ได้นั่งข้างคุณยายแก่ๆ แต่ดูใจดี
เห็นแล้วคิดถึงย่าจับใจ.....
บนรถนี้อุดมไปด้วยฝรั่ง มีบางส่วนที่เป็นคนเวียดนาม
Photobucket


ระหว่างทางมีป้ายสัญลักษณ์แปลกๆ มากมายเลย แต่ถ่ายไม่ได้ ...เศร้า
มองดูผู้คนในรถส่วนมากก็จะหลับกันแล้ว
นั่งรถมาได้สักพักนึง ก็มีแวะระหว่างทาง เพื่อให้พักเข้าห้องน้ำ ซื้อของ
Photobucket

บางคนก็ลงมายืดเส้นยืดสาย เห็นว่าคนรอเข้าห้องน้ำเยอะ
ก็เลยลงมามองวิว ถ่ายรูปเล่น
ทีนี้ก็เดินเลยที่จอดรถไปหน่อย เห็นป้ายอยู่ไม่ไกลนัก
รีบจ้ำไปถ่ายรูปดีกว่า เดี๋ยวจะอดได้รูปป้ายกลับไป
Photobucket

ทำธุระกันเรียบร้อย พร้อมเดินทางกันต่อแล้ว
ไม่นานกิจกรรมประจำก็เริ่มแสดงออกทีละคนสองคน
คือไม่อ่านหนังสือ ก็หลับ....
ใจอยากจะอ่านหนังสือ แต่เป็นคนที่อ่านหนังสือบนรถไม่ได้
เวียนหัวอย่างแรง พร้อมอ๊วกเลย ก็เลยหยิบไอพอดสีชมพูคู่ใจ
มาเปิดเพลง Depapepe ฟังเพลิน ๆ ดีจัง
เหลือบไปมองยายที่นั่งข้าง ๆ หลับไปตั้งแต่โยขึ้นรถมาได้แป๊บเดียวล่ะ
ระหว่างนี้เริ่มเคลิ้มแล้ว...
...........
.......
....
..

.....แต่ก็ต้องมาสะดุ้งตื่นเพราะเสียง "แตร"......
แม่เจ้า จะบีบกันเอามันเลยหรอค๊าาา
คือที่เคยมาเวียดนามเนี่ย ก็เข้าใจอยู่แล้วว่าเค้ามักจะบีบแตรกันตลอด
ยิ่งในเมืองอะนะ แต่ช่วงที่อยู่ดาลัท มันเริ่มสงบมากไง
เพราะไม่มีการจราจารที่แออัด มันก็เลยสบายหู
แต่คราวนี้พี่แกเล่นบีบกันแบบว่า "แช่" ยัง ยังไม่พอ
พี่แกบีบกันทีละ 3 ครั้ง .....แช่ แช่ แช่..... โอ้วววว
นี่ถ้ามากับเพื่อนๆ คงได้ร้อง "ตุ้งแช่ ตุ้งแช่" ตามแน่ๆ เลย
พร้อมกับเชิดสิงโตให้ดูกันไปเลย เย้ยยยยย !!!
สงสัยว่าเมื่อคืนพี่คนขับ แกทะเลาะกับเมียรึป่าวนะ
เลยมาลงที่แตรซะขนาดนี้..เจ็บหูกันไปเลย

มองดูเส้นทางแล้วก็นะ ชวนหวาดเสียวใช่ย่อย
ก็เป็นทางโค้ง ๆ ขึ้นเขา ลงเขา แล้วทางก็ประมาณเลนเดียว
สักพักถึงได้เริ่มเข้าใจแล้วว่า ที่พี่เค้าต้องบีบขนาดนี้
เพราะบางที และหลายๆ ที หลาย ๆ โค้ง
มันมองไม่เห็นจริงๆว่า ข้างหน้ามีรถสวนมารึป่าว
โดยเฉพาะพวกมอเตอร์ไซด์ ที่พร้อมจะขับปาดล่วงล้ำมามาก
นี่บีบแตรขนาดนี้แล้ว ยังไม่วาย มีมอไซด์ ขับมาสวนได้ซะงั้น
บางที มอไซด์ที่วิ่งทางเดียวกัน ก็วิ่งซะกลางเลนแบบไม่แคร์สื่อ
บางช่วง ก็เป็นรถใหญ่สวนมาอีก
ก็เลยยอมปวดหู เพราะถ้าไม่บีบแตร ทุกโค้ง ก็อาจจะเกิดอุบัติเหตุได้

ก็เลยพาลคิดไปถึงว่า...ตั้งแต่เดินทางมาเนี่ย พี่เค้าบีบแตรไปแล้วทั้งหมดกี่ครั้ง??
เอ่อ....นะ ลองคิดกันเล่น ๆ ดู
ทางโค้งๆ ก็เปรียบได้กับทางไปปาย บ้านเรานั่นแล
แต่อาจจะไม่ถึงขนาดว่า 1,864 โค้งหรอกมั้ง
เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น หูอาจจะดับได้
เนื่องจาก 1,864 x 3 = 5,592 ครั้ง....ไม่ นะ ไม่ ...
ถ้าตัดเหลือแบบไม่เหลือเยื่อใย สัก 100 โค้ง เป็นไร
ก็เท่ากับว่า ฟังเสียงแตรทั้งหมดอย่างน้อย ย้ำ อย่างน้อย 300 ครั้ง
คืนนี้จะนอนหลอนเป็นเสียงแตรกันไหมล่ะ....
และที่นั่งหัวดำ หัวทอง กันในรถตอนนี้ ก็ไม่มีใครหลับได้ลงจริงๆ ล่ะ สุดยอดไปเลย
แบบนี้ถือว่าเป็น "อเมซซิ่งเวียดนาม" ไหมเนี่ย ฮี่ๆๆๆ

อีกเรื่องที่คิดได้ ณ ตอนนั้น คือ
ถ้าเอาน้องกีวี่ (Nissan march) มาขับที่เวียดนาม
หรือเอานิสสัน มาร์ช มาขายให้คนเวียดนาม
คงจะขายไม่ออกเป็นแน่
เพราะว่า "แตรมันบีบยากกกกกกกก" 55555

เหนื่อยละวันนี้....ดูซิ ยังไปไม่ถึง "มุยเน่" เลย
พรุ่งนี้วันหยุด อาจจะไม่ได้ไปไหน แล้วจะมาอัพต่ออีกทีละกัน
ถ้าไม่ขี้เกียจนะ ... สัญญา ... (กับตัวเอง)





Create Date : 01 พฤษภาคม 2554
Last Update : 1 พฤษภาคม 2554 14:23:18 น. 4 comments
Counter : 648 Pageviews.

 
ทักทายยามบ่ายนะจ่ะ อากาศวันนี้มันดีมากๆๆๆๆๆ


โดย: ตะวันเจ้าเอย วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 เวลา:15:41:20 น.  

 
แวะมาขอบคุณที่ไปทักทายที่บล็อกค่า ขอตามเที่ยวไปในตัวด้วยนะคะ


โดย: หนีแม่มาอาร์ซีเอ วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 เวลา:17:33:21 น.  

 
เห็นในหาบแล้ว..
เอิ๊กกกก หั่นกันริมถนนเลยเนอะ
แนวมาก..
ว่าแต่ว่า อาหารเช้าที่เกโยสั่ง ดูน่าสนใจเนอะ
แบบนี้ ยอมมีห่วงไปพร้อมกับเกโยเลยล่ะ

แต่อิตอนนับโค้งนี่สิ
คาดว่าจะห่วงใครห่วงมันรอบพุง
เพราะลำเนาพุ่งแน่เลยอะ
เป็นคนที่เมารถได้ง่าย ถ้าต้องนั่งเลี้ยวไปเลี้ยวมาแบบนั้น
แง แง..

ว่าแต่ว่า ไอพอดเกโยสีชมพูเหรอ
ของลำเนามีครบ 7 สีเลย
อิอิ มีอันเดียวแหละ แค่เปลี่ยนกรอบเอาน่ะ อิอิ..



โดย: ลำเนา วันที่: 2 พฤษภาคม 2554 เวลา:1:11:35 น.  

 
คิดถึงมว๊ากกกกมั่กเช่นกันค่ะคุณโย
แต่ชีวิตเนอะ มันต้องทำงานนิ
เลยไม่มีเวลาแว่บเท่าไหร่นัก

เอาเป็นว่า
ทิ้งทักไว้นิดๆ หน่อย พอชื่นใจกันเองละกันเนอะ


โดย: ลำเนา วันที่: 25 พฤษภาคม 2554 เวลา:3:55:14 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
FreakGirL
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




FreakGirL ผู้หญิงประหลาด ๆ คนนี้ หลายคนมองว่า เซอ ซ่า บ้า เปรี้ยว(ไม่เชื่อมาดมจุ๊กกาแร้ดูดิ อิอิ)

บางครั้งก็ เงียบ ซะจนได้ฉายาว่า เด็กหญิงอมทุกข์ เป็นคนชอบฟังมากกว่าพูด รักสันโดษ แต่เที่ยวเล่นเป็นบางเวลา
ตอนนี้อยากขอบคุณท้องฟ้าที่ทำให้เราได้เจอกัน....


เกโย นั้นเกิดปีลิง หน้าตาจิ้มลิ้ม ตุ่งแช่ ตุ่งแช่
เกโย เป็นเด็กฮิพฮอพ จะจริงหรือหลอก ตุ่งแช่ ตุ่งแช่
เกโย เป็นคนบ๊องๆ ใครเชื่อก็ต๊อง ตุ่งแช่ ตุ่งแช่

ฮ่าๆๆๆ บ้าไปแล้น
ปล. กรุณาเขย่าขวดก่อนกินยา ไม่ง้านอาจบ้า ตุ่งแช่ ตุ่งแช่ เย้้ยยย
หลังไมค์กับเกโย
>>>Recent<<<< Dinner Buffet at Goji Kitchen + Bar, Marriot Sukhumvit 22
迷失在你的眼睛 วีคเอนนี้ที่คุนหมิง2
迷失在你的眼睛 วีคเอนนี้ที่คุนหมิง
Taiwan ฉันมาแล้ว EP.3 (台湾。。我来了)
Taiwan ฉันมาแล้ว EP.2 (台湾。。我来了)
Taiwan ฉันมาแล้ว EP.1 (台湾。。我来了)
ดู๊ดู่บุ่น
บันทึกความสุข - ติ่งวอลเล่ย์
ขอบคุณบล็อกแกงค์ และขอบคุณร่างกายตัวเอง
กลับหนานหนิงจะไปฮานอยแต่ดันหงอยเพราะไม่มีรถไป เอิ๊กๆ
ลงจากดอยมาต่อกันที่กุ้ยหลินอีกคืน
พาพี่หมีไปชมวิวนาขั้นบันไดหมู่บ้านผิงอัน
เดินทางไปเที่ยวนาขั้นบันได เมืองหลงเซิ่ง 龙胜 หลงจี๋ 龙脊
ขอบคุณที่เข้ามาให้ความทรงจำดีๆ
มีความเก๋า มีความหนาว มีความขาด มีความลืม
นายไม่อยู่ แต่หมูยังมีการบ้าน
เริ่มต้น - สิ้นสุด - เริ่มต้น วนลูป
ถอยหลังมา 1 ก้าว แล้วเดินออกมาจากสภาวะการเป็นคนนอก
ทิชชู่เจ้ากรรม ดำผุดดำว่าย
วันนี้เกศินีขอถาม
อย่าให้พี่มีน้ำโห
ได้เลื่อนขั้นแล้ว โอ้วเย่
เตรียมตัวตาย
Work hard, play harder
คิทแคท และศึกอันยิ่งใหญ่ของวอลเล่ย์บอลหญิง
ของฝากจากนายญี่ปุ่น
กฏสามส่วนของการถ่ายภาพ กับบรู๊ซลี
จากส่วนหนึ่งในหน้าหนังสือ...."คู่รักบุปผาข้ามภพ" 2
จากส่วนหนึ่งในหน้าหนังสือ...."คู่บุปผาข้ามภพ" 1
เพราะการมาทำงานของเกศินี คือการมาสวนสนุก
Okonomiyaki @ Teppanya Kiraku
The Vista Pool Villa, Kanchanaburi
พักสบายๆ 1 วันที่พัทยากับ Mantra Pura Resort
世外桃源 ซื่อไว่เถาหยวน เมืองลับแล ณ กุ้ยหลิน
ฺพี่หมี กับน้องลิง พักผ่อนวันธรรมดาที่สวนผึ้งกับ La Toscana Resort
กุ้ยหลิน ไปหยางซั่ว 从桂林到阳朔
วันนี้พี่จะนั่งรถไฟ(หัวจรวด) จะไป กุ้ยหลิน 桂林 ชะเอิงเอย
เรียนภาษาจีน ก็เลยต้องหาเรื่องไปเที่ยวเมืองจีน
มะละกา กัวลา ตามหาตึกแฝด แล้วไปเดินตากแดดให้ผิวแทนกันเถอะ
มะละกา มาแล้วก๊ะ
Singapore, I love you วันที่ 2 ของสิงคโปร์ แปลงร่างเป็นเด็กไปเล่นเครื่องเล่น Universal Studio
สามทหารเสือสาวเที่ยวมั่วๆกันไปที่สิงคโปร์ พักโฮสเทล
นานจนลืม มาเขียนต่อภาคจบของนครพนมดีกว่า
แว๊นกันต่อไปอย่างทรหด ไหว้พระธาตุเรณู พระธาตุมุกขรนคร พระธาตุท่าอุเทน
เช่ามอไซด์ แว๊นไปกลางแดดจ้า ไปไหว้พระธาตุพนม
เลทซะโก ทู นครพนม
เอ้าไป..เฮ..กัน...ต่อด้วยรายา หรือราชา ก็ลั่นล้าที่สู๊ด
พาคุณครูเปิดโลก กับน้องลิง ขึ้นเครื่องไปเที่ยวที่ภูเก็ต
โปสการ์ดจากแดนไกล
พาน้องสาวตะลอนทัวร์ CNX - CEI - ภาคสาม อุ่นใจที่พระตำหนักดอยตุง
พาน้องสาวตะลอนทัวร์ CNX - CEI - ภาคสอง ขับรถแบบ งงๆ ไปลงเอยที่เชียงราย
นานแค่ไหนแล้ว
พาน้องสาวตะลอนทัวร์ CNX - CEI - ภาคแรก สุขใจในเชียงใหม่
สิ่งดี ๆ ที่ สังขละบุรี
ทัวร์ทำฉันเครียด....แต่เข้าประชุมแล้วสนุกดี
ฉันเอาเวลาไปทิ้งไว้ที่ไหนหมดนะ...
พี่หมี และน้องลิง เที่ยวซะไกล...กว่าจะไปถึงเม็กซิโก @Chichen Itza
พี่หมี และน้องลิง เที่ยวซะไกล...กว่าจะไปถึงเม็กซิโก (2)
พี่หมี และน้องลิง เที่ยวซะไกล...กว่าจะไปถึงเม็กซิโก (1)
นาน..แหะ
ถึงซะที มุยเน่ ที่รัก
ต้อนรับน้องใหม่เข้าบ้าน...ช้าไปนิ๊ดดนะ
Alone in Hochimin #6 On the way to "Muine"
Alone in Hochimin #5 ดาลัทหนาวแค่ไหน แต่ใจไม่เคยจะเหงา
Alone in Hochimin #4 ดอกไม้สวย อากาศดี ณ วัดจีน (ดาลัท)
Marley & Me และเกศินี
Alone in Hochimin #3 หนาวจัง ณ ดาลัท
New Comments
Friends' blogs
[Add FreakGirL's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.