ระบายความฝัน

เกือบลืมไปหมดแล้ว


เป็นคำอธิบายที่ดีที่สุดที่ผมบอกตัวเอง


หลายปีมาแล้วที่ผมลืมและทรยศความรู้สึกตัวเอง


กระแสความจำเป็น สังคม คนใกล้ชิดฯลฯ นานับประการที่ผมสามารถนำมาเป็นข้ออ้างได้ว่า


มันทำให้ผมเกือบลืมไปว่าจริงๆแล้วผมเคยมีความฝันว่าอะไร


....


ผมไม่อยากโทษว่าเป็นเพราะสิ่งเหล่านั้นเลยบางทีมันอาจจะจริงอย่างที่


คำพูดยอดฮิตที่ผมเคยได้ยินสมัยเพิ่งเรียนจบใหม่ๆว่า'สิ่งใดเกิดขึ้นแล้วสิ่งนั้นดีเสมอ'


สารภาพตามตรงว่าผมไม่เข้าใจคำพูดนี้เลยและไม่เคยเห็นด้วยกับมันเลยสักครั้ง


ผมยืนกรานหัวชนฝาตลอดมาว่าคำพูดนี้มัน ไม่จริงถ้าหากเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นกับใครสักคน


มันจะเป็นเรื่องดีๆได้อย่างไรกันล่ะผมมักจะถามกลับแบบนี้


แต่ในวันนี้ผมกลับรู้สึกว่าคำพูดนี้ มันจริงอย่างน่าประหลาดโดยที่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร


อาจเป็นเพราะเคยได้ยินใครคนหนึ่งบอกไว้อย่างน้อยมันทำให้เราได้เรียนรู้สิ่งเกิดขึ้นล่ะมั้ง


…


หลายปีมาแล้วที่ผมพบว่าหนึ่งในความน่ากลัวที่สุดและบั่นทอนจิตใจของเรา


ก็คือความไร้เดียงสาเกินไปความที่เราเชื่อมั่นในความคิดเรามากเกินไป


ไม่ว่าใครก็คงกลัวความผิดหวังล้มเหลว ผมจึงขังหัวใจอยู่ในกำแพงที่ก่อขึ้นมาเอง


ผมเปลี่ยนมามองโลกแบบความจริงไม่ใช่ความฝันเหมือนก่อน


เกราะป้องกันบางๆนั้นกลายเป็นม่านเหล็กที่ทำให้ผมรู้สึกดี


ว่าแท้จริงแล้วคนอื่นๆก็ไม่ได้ดีไปกว่าเราและแท้จริงแล้วเราเองก็ดีไม่แพ้ใคร


และนั่นทำให้เรากลายเป็นลูกแกะให้หมาป่าขย้ำอย่างง่ายดายเราจึงพยายาม


แต่งแต้มสีสันบนตัวเราคำพูด การแสดงออกต่างๆนาๆเพื่อปกป้องตัวเอง


จนในที่สุดผมจึงพบว่ามันกลับยิ่งทำให้ผมหลงลืมใจตัวเองไปเสียหมด


ยิ่งเสแสร้งเท่าไหร่ผมก็ยิ่งพบว่าความรู้สึกเก่าๆของผมยิ่งจางหาย


ผมมองตัวเองย้อนกลับไปห้าปี สิบปี ที่แล้ว


ภาพลางๆในอดีตนั้นจึงทำให้พอระลึกได้ว่าไม่ใช่ … ผมไม่ใช่คนแบบนี้


ผมไม่ได้ต้องการสิ่งเหล่านี้ผมไม่ต้องการชีวิตแบบนี้


…


การพูดความฝันออกไปให้ใครสักคนฟังเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากสำหรับผมและสิ่งที่ยากพอๆกันก็คือ


หาคนที่จะไม่หัวเราะเยาะความเพ้อเจ้อของตัวผมเอง


ผมคงเป็นคนเพ้อฝันไร้สาระมากที่สุดคนหนึ่งบนโลกนี้หัวสมองผมไม่เคยหยุดคิดและจินตนาการ


แต่ถึงอย่างไรก็ตามสิ่งหนึ่งที่ผมไม่เคยทำเลยก็คือหัวเราะเยาะความฝันของคนอื่น


…


ผมนั่งมองเปียโนที่ฝุ่นจับราวกับไม่เคยมีใครแตะต้องมานานนับปีเห็นพู่กัน หลอดสี ดินสอกระดาษสีน้ำ ปากกา


สมุดโน้ตไฟล์หนังสือมากมายทั้งหมดนั้นยังคงเป็นสิ่งที่ผมทำไม่สำเร็จ


อันที่จริงแล้วแต่ไหนแต่ไรผมก็แทบไม่เคยทำอะไรสำเร็จสักอย่างและมีคำบั่นทอนจิตใจมากมายเข้ามากระทบ


แต่ในเมื่อเราไม่มีวันรู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไงบางทีการที่เราลองเชื่อใจตัวเองอีกสักครั้ง


ก็คงยังไม่สายเกินไปผมหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น




Create Date : 16 มีนาคม 2556
Last Update : 16 มีนาคม 2556 0:56:54 น.
Counter : 1461 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

FlowerSong
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



มีนาคม 2556

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
16 มีนาคม 2556