วัดป่าเล็กๆในเมืองเล็กๆ





1.

ครั้งนี้เป็นครั้งที่สามแล้วที่ฉันมีโอกาสได้ไปปฎิบัติธรรม
ที่วัดเล็กๆแต่ร่มรื่นเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่
ไม่ไกลจากเมืองที่ฉันทำงานมากนัก

ครั้งแรกที่ไปฉันมีเวลามากพอที่จะอยู่ปฏิบัติได้ถึงสามคืน
บรรยากาศรอบๆที่พักหลังเล็กๆสีขาวเงียบสงบ ใบไม้ร่วงเต็มลานกว้าง
ทุกๆวันหลังตื่นทำวัตรเช้าตอนตีสาม รับประทานอาหาร
และทำธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว
ฉันจะออกไปเดินจงกรมใต้ร่มไม้หน้าพระพุทธรูปบริเวณลานจงกรม
ที่นั้นเป็นเหมือนโลกส่วนตัวใบเล็ก มีเพียงฉัน เสียงนกป่า กิ้งก่า
ใบไม้ร่วงและใจที่นิ่งบ้างวุ่นวายบ้างสลับกันไป









หลังทำวัตรเย็นฉันชอบเดินจงกรมรอบๆบ้านพักหลังเล็กๆสีขาว
สลับกับการนั่งสมาธิซึ่งฉันทำได้ไม่ค่อยดีนัก
เนื่องจากมียุงป่ารบกวนมากมายเหลือเกิน

ที่นี่ไม่มีครูบาอาจารย์คอยให้คำแนะนำ
ทุกคนรับประทานข้าวก้นบาตรในภาชนะรวมมื้อเดียว
ไม่มีรูปแบบบังคับว่าจะต้องปฏิบัติอย่างไร
และไม่กฎกติกาในการปฏิบัติเป็นตารางกำหนดที่แน่นอน
ทุกอย่างต้องใช้ใจที่มุ่งมั่นเพื่อการปฏิบัติเพียงอย่างเดียว
ไม่มีอะไรเหมือนการเข้าคอร์สปฏิบัติธรรมที่ฉันเคยไป
แต่น่ายินดีที่ฉันสามารถทำอย่างที่ตั้งใจไว้ได้พอสมควร






2.

ครั้งต่อมา..ฉันพยายามทุกวิถีทางเพื่อจัดการกับภาระหน้าที่การงาน
แลกกับการไปปฏิบัติธรรมในคืนเดือนเต็มดวงส่งท้ายปีเก่า

ครั้งนี้ฉันเลือกสวดมนต์ภาวนา นั่งสมาธิและ เดินจงกรมใต้แสงจันทร์
ท่ามกลางกลิ่นหอมของดอกราตรีลอยตามลมโดยไม่นอนจนกระทั่งเช้า
ยังจำจันทร์กระจ่างฟ้า กระจ่างใจในวินาทีแรกที่ก้าวข้ามปี
หน้าองค์พระปฏิมากลางแจ้งได้จนถึงทุกวันนี้

คืนนั้นฉันอธิฐานขอให้ตัวเองมีความเพียร
หมั่นเจริญในธรรมจนกว่าจะก้าวถึงที่สุดแห่งทุกข์







3.

ครั้งที่สาม..เป็นความบังเอิญจริงๆที่อยู่ๆฉันก็ได้หยุด
ไม่ต้องไปขึ้นเวรทำงานในวันสงกรานต์แบบไม่คาดฝัน
จำได้ว่าค่อนข้างฉุกระหุกในการเตรียมสัมภาระไปปฏิบัติธรรมที่วัด
เพราะไม่ได้เตรียมตัวเอาไว้ก่อนแต่หัวใจกลับรู้สึกเป็นสุขอยู่ลึกๆ
ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่คืนหนึ่งวันหนึ่งก็ตาม


วันที่ฉันไปเป็นวันพระและวันสงกรานต์
แต่ที่วัดกลับมีคนเฒ่าคนแก่มาถือศิล 8 อยู่แค่ไม่กี่คน
คืนนี้ฉันนั่งสมาธิได้นานกว่าทุกๆครั้งที่ผ่านมาเวทนาที่เกิดขึ้น
ไม่ได้สร้างความทุกข์ทรมารให้ฉันมากจนเกินไปนัก

กลิ่นดอกชมนาดลอยตามลม วูบหนึ่งฉันคิดถึงแม่
จำได้ว่าแม่ชอบกลิ่นหอมเหมือนใบเตยของดอกไม้ชนิดนี้มาก
และที่สำคัญดอกชมนาดมักจะบานใกล้ๆกับวันเกิดของแม่เสมอ

เช้ามืด...ก่อนขับรถออกจากวัดฉันเตรียมของใส่บาตร
ทำบุญวันขึ้นปีใหม่แบบไทยๆอยู่คนเดียวเงียบๆ
หลังจากนั้นก็แวะซื้อปลาในตลาดไปปล่อย
เห็นพวงมาลัยมะลิแสนสวยแล้วอยากซื้อไปกราบแม่จริงๆ
รอให้ถึงวันที่ได้กลับบ้านก่อนเถอะนะอีกไม่กี่วันแล้ว

วันนี้คงทำได้แค่โทรศัพท์ไปอนุโมทนาบุญเนื่องในวันขึ้นปีใหม่ไทย
และวันเกิดของแม่ เสียงให้ศิลให้พรปลายสายสั่นเครือ

ฉันรู้...แม่กำลังร้องไห้
แม่ก็รู้ว่าฉันกำลังร้องไห้








........
...........

สถานที่ในบันทึก : วั ด ห น อ ง บั ว











Create Date : 16 เมษายน 2553
Last Update : 21 เมษายน 2553 16:18:57 น. 0 comments
Counter : 1343 Pageviews.

ระเบียงดอกไม้
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




; text-decoration: none} a:visited { color:THISTLE; text-decoration: none} a:active { color: THISTLE; text-decoration: underline} a:hover { color:THISTLE; text-decoration: underline} -->
Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
16 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ระเบียงดอกไม้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.