Photobucket
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2554
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
15 มิถุนายน 2554
 
All Blogs
 

เหตุผลที่ผมไม่ลงชื่อกับกลุ่มนักเขียนในกรณี ม.112

มีคนถามผมหลายคนว่า เหตุใดผมไม่ไปลงชื่อกับพวกนักเขียนในกรณีคัดค้าน ม.112 เพราะเขาอาจเห็นว่าผมก็อยู่ในฐานะนักเขียนคนหนึ่ง แม้ไม่มีชื่อเสียงแต่ก็มีความตั้งใจและอยากเป็นนักเขียน ผมต้องเรียนอย่างนี้ก่อนว่า ผมไม่ได้เป็นนักเขียนครับผมเป็นแค่คน ๆ หนึ่งที่เขียนหนังสือได้ (บ้าง) และก็มีความหิวกระหายที่อยากจะเขียนหนังสือ เขียนโดยไม่สนว่าผลงานจะออกมาเป็นอย่างไร มีสาระ ไร้สาระ จรรโลง ไม่จรรโลง ผมไม่สน แต่ผมรู้ตัวผมแค่ว่า ผมอยากทำงานเท่านั้น แต่ถ้าถามถึงว่าเหตุใดผมไม่ลงชื่อ ผมก็แจกแจงเหตุผลไปบางคนก็ฟังบางคนก็คัดค้าน ส่วนบางคนนี่อาการหนักชี้หน้ากล่าวหาว่า "ผมกลัว" กลัวที่จะลงชื่อ กลัวที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้อง

ผมต้องเรียนอย่างนี้ครับถ้าจะมองในประเด็นว่าผม "กลัว" ผมไม่ได้กลัวครับเพราะผมเป็นคนหนึ่งที่เชื่อว่าผมเองนั้นเข้าใกล้และใกล้ชิดกฏหมายมาตรานี้ไม่น้อยไปกว่าใคร ๆ หรือบางทีอาจจะมากกว่าใคร ๆ ก็ได้ และผมก็ไม่เห็นด้วยกับกฏหมายมาตราดังกล่าว ผมเห็นด้วยที่จะคงไว้ซึ่งกฏหมายนั้นแต่คิดว่าต้องมีการตีความและทำให้ข้อกฏหมายนั้นชัดเจนซึ่งก็คงเหมือน ๆ กับคนอื่นทั่วไปนั่นแหล่ะ เพียงแต่ว่าผมมองไม่เห็นว่าถ้าลงชื่อไปแล้วจะทำอย่างไรต่อไป ตรงนี้คือสิ่งที่ผมให้ความสำคัญ เรามีแนวทางวิธีคิดหรือยังว่าจะนำเสนออะไรอย่างไร เพราะอย่าลืมว่าข้อกฏหมายนี้เป็นเรื่องของการตีความมากกว่าจะมาชี้วัดว่าใครถูกใครผิด ดังนั้นผมจึงละไม่ลงชื่อไว้

แต่ไม่ใช่ว่าผมกลัว ผมไม่กลัวเลยเพราะผมเชื่อในสิทธิเสรีที่ตนเองจะพึงมีและผมก็มีวิธีการต่อสู้เรื่องนี้ของผมเอง ผมเชื่อว่ากฏหมายมาตรานั้นมันเป็นเหมือนวงล้อมครับเป็นวงล้อมที่เขาตีวงไว้ว่าห้ามคุณก้าวเข้าไป และถ้าคุณเผลอก้าวเข้าไปคุณก็ติดบ่วงไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจหรือมิตั้งใจ และสิ่งที่ตามมาคืออะไร คดีความ ความผิดที่เกิดขึ้นแล้ว แล้วจะแก้ไขอย่างไรล่ะครับ ผมเชื่อลึก ๆ ว่าผู้มีอำนาจในวันนี้ไม่มีการปรับปรุงหรือแสดงความชัดเจนในมาตรานี้แน่ เพราะมันคืออาวุธที่จะใช้ล่าแม่มด ดังนั้นผมจึงเชื่อว่าไม่มีประโยชน์อันใดเลยที่ผมจะลงชื่อหรือไม่ลง แต่ขอย้ำอีกครั้งว่า อย่ามาตราหน้าว่าผมกลัวเด็ดขาด

เพราะผมอยากตอบกลับคนนั้นไปแต่ก็กลัวเสียน้ำใจกันเลยได้แต่มาเขียนระบายไว้ ณ ที่นี้ สำหรับผมแล้วผมเชื่อว่าชื่อผมก็พอมีคนรู้จักอยู่บ้าง คอการเมืองที่เป็นฝ่ายตรงข้ามกับผมแค่เห็นชื่อก็พอรู้แล้วว่าผมเป็นอย่างไร มีวิธีคิดอย่างไร ดังนั้นผมจึงไม่แปลกใจถ้าใครจะกล่าวหาว่าผมเป็น แดงล้มเจ้า ซึ่งเรื่องนี้ผมไม่แก้ตัวครับเพราะผมรู้แก่ใจดีว่าผมเป็นอย่างไรจะแก้ตัวไปก็ไม่มีคนฟังแก้ตัวไปก็เท่านั้น แต่ผมกำลังจะบอกกับคนที่กล่าวหาว่าผมกลัวว่า ในเมื่อผมเป็นถึงขนาดนี้แล้วจะมากล่าวหามายัดข้อกล่าวหาอะไรกันให้อีก ไม่เข้าใจ

ผมไม่ได้แคร์หรอกครับว่าใครจะมองผมอย่างไร เพียงแต่ผมไม่ชอบและไม่อยากให้คุณเอาวิธีการนี้ไปใช้กับคนที่ไม่เห็นด้วยกับคุณก็เท่านั้น เพราะแทนที่คุณจะได้พลังเงียบเป็นแนวร่วมคุณกลับจะได้ศัตรูมาแทนนะครับท่าน ผมมีเหตุผลมากมายที่ผมจะไม่ลงชื่อเอาสักสองเหตุผลก่อนแล้วกัน

เหตุผลที่หนึ่งคือ อย่างที่บอกไปคนอ่านเวบไซต์ทางการเมืองกลุ่มหนึ่งก็คงมีบ้างที่จะรู้จักชื่อผมและรู้ว่าผมแบ่งข้างเรียบร้อยแล้วและในแถลงการณ์ของกลุ่มนักเขียน เน้นชัดว่าไม่หวังผลทางการเมือง ดังนั้นถ้าคนที่แบ่งข้างอย่างผมไปร่วมกับท่าน กลุ่มของท่านจะไม่แปดเปื้อนหรอกเหรอครับ อย่าลืมว่าปลาเน่าตัวเดียวมันเหม็นทั้งข้อง ผมเองก็ไม่อยากเป็นภาระหรือทำให้กลุ่มของท่านเป็นขี้ปาก เลยแยกตัวออกมาเคลื่อนไหวแต่เงียบ ๆ เฉพาะตน ผมไม่หวังให้ใครเข้าใจไม่ว่าหมู่ไหนกลุ่มไหนจะมองผมอย่างไร ไม่แคร์ ผมแค่ตื่นมาแล้วมองตัวเองในกระจกได้เต็มตาแค่นี้ผมก็พอใจแล้ว

เหตุผลที่สองคือ ผมเป็นคนเขียนหนังสือแล้วรู้ตัวดีว่าจะเขียนอะไร อย่างที่บอกไปว่ากฏหมายนี้เปรียบเสมือนวงล้อมเพียงแต่จะก้าวข้ามเข้าไปหรือไม่ก้าวข้ามเข้าไปมันก็แค่นั้น ผมพูดมาเสมอว่า ผมไม่เห็นด้วยกับการล่าแม่มดโดยเอากฏหมายนี้เป็นอาวุธ แต่ผมก็คิดว่าผมไม่มีหน้าที่อะไรที่จะก้าวข้ามเข้าไปในวงล้อมนั้นให้เขาจับโบยตี ถ้ารู้ว่าข้างหน้าเป็นหลุมก็อย่าไปเหยียบสิครับ ถ้ารู้ว่าเป็นขี้จะลุยไปให้เลอะตีนเล่นทำไม วันนี้คนตีความกฏหมายยังแยกไม่ออกและยังทำมึนแยกไม่ออกไปอีกนาน คนมันดื้อแพ่งถ้าเราไปเร่งรัดมันก็ยิ่งทำมึน อารมณ์ก็ร้อนใส่กันเกิดปัญหาอีก ดังนั้นผมเลยคิดว่าถ้าผมจะเขียนและจำเป็นต้องแวะเข้าไปในวงล้อม ผมก็จะแวะเข้าไปอย่างมีศิลปะ อย่างที่รู้กันว่านักเขียนมีความสามารถในการเขียน ถ้าคนเขียนอารมณ์เย็น ๆ กินโอเลี้ยงสักกระติกก่อนจะลุยกับใคร ผมว่าคนอื่นจับคนกลุ่มนักเขียนยาก แต่ก็อีกแหล่ะ ผมก็ยังอยู่ที่คำถามเดิมว่า แล้วเรามีความจำเป็นอะไรที่ต้องไปแวะเวียนกับวงล้อมนั้น ทุกอย่างอยู่ที่เจตนาครับ ไม่ใช่เป็นเรื่องของนักเขียนแล้วล่ะตรงจุดนี้ ผมว่าเป็นเรื่องของทุกคน และมันก็ไม่ใช่ความผิดของกฏหมายหม้อข้าวหม้อแกง (ผมขอแทนค่ามาตรานั้นด้วยคำนี้) ที่มันจะดักจับทุกอย่างที่ขวางหน้าโดยที่มันไม่เลือกว่าอะไรเป็นอะไร

เหตุผลที่สามคือ ผมเป็นคนไม่นิยมการรวมหมู่ ผมมีจุดยืนของผมและมีความเชื่อเป็นของผม การสมาคมจำเป็นต้องมีแต่การร่วมกระทำเป็นสมาคม มันไม่ใช่เรื่องในแบบฉบับที่ผมเคยชิน ผมชินและนิยมที่จะคิดทำอะไรโดยพลการ ลำพัง ไม่นิยมการรวมหมู่ แม้ผมเป็นแดง วันหนึ่งผมก็ลุกมาด่าแดง ผมเป็นคนคุ้มดีคุ้มร้ายเอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้อยู่ที่ไหนก็ทำให้สมาคมนั้น ๆ ลำบาก มันเป็นความผิดของผมเองล่ะครับ

ดังนั้นผมแจกแจงเหตุผลดังนี้ไปแล้ว ผมไม่หวังให้ท่านเข้าใจแต่ให้อยากรับฟัง เพราะอย่างที่บอกไปว่า ผมไม่เห็นด้วยกับการใช้มาตราร้อยสิบสองเป็นอาวุธฆ่าฝั่งตรงข้ามโดยไร้เหตุไร้ผล ดังนั้นผมกับท่านจุดยืนเดียวกันแต่มุมมองของเราอาจจะแตกต่างกันไปบ้างเท่านั้นเอง คุณคิดอย่างคุณ ผมคิดอย่างผม อย่าเอาความคิดความเชื่อของคุณมาครอบงำความคิดของคนอื่นเลยครับ สังคมไทยมันทะเลาะกันมาเยอะแล้วและผมก็ไม่สะดวกจะทะเลาะกับใคร บังเอิญว่าช่วงนี้ผมถูกบังคับให้อ่านหนังสือ สมบัติผู้ดี

ดังนั้นถ้าเจอผมอีกและจะพูดเรื่องนี้กับผมอีก อย่าได้พูดว่า "ผมกลัว" อีกเป็นอันขาด เพราะมิฉะนั้นแล้วผมจะตอบคุณว่า "ใช่ครับ ผมกลัวครับพี่ ขี้ขึ้นหัวเลยนะเนี่ย ดูสิไปไหนมาไหนต้องใส่หมวก เดี๊ยวขี้ที่อยู่บนหัวแม่งไหล"

จริง ๆ นะ




 

Create Date : 15 มิถุนายน 2554
8 comments
Last Update : 15 มิถุนายน 2554 11:20:45 น.
Counter : 888 Pageviews.

 

อ่านก็ไม่แน่ใจว่าควรจะซีเรียสหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ ย่อหน้าสุดท้ายทึ่งมาก

 

โดย: tuk-tuk@korat 15 มิถุนายน 2554 14:50:30 น.  

 

บอกกันกง ๆ ขนาดนี้แล้วยังไม่ฟัง
ถอดหมวกให้มันไหลออกมาให้ดมเลยน้อง (แหวะ)









 

โดย: อิ่ม_Aim IP: 172.20.46.35, 202.94.77.110 15 มิถุนายน 2554 15:21:28 น.  

 

อืม เข้าใจในจุดยืนครับ

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 15 มิถุนายน 2554 18:01:22 น.  

 

 

โดย: magic-women 17 กรกฎาคม 2554 21:42:36 น.  

 

Happy with your idea see you next turn to Thailand.
Take care your health with your family
Piak

 

โดย: ss-NZ IP: 219.89.49.50 16 กันยายน 2554 7:26:51 น.  

 

ชอบครับๆๆ

 

โดย: ดอน IP: 58.11.237.88 30 ตุลาคม 2554 14:35:01 น.  

 


อรุณสวัสดิ์ครับ


ผมไปลงชื่อ
แล้วก็ขอถอนตัวด้วยเหตุผลส่วนตัวครับ





 

โดย: กะว่าก๋า 30 พฤศจิกายน 2554 5:32:31 น.  

 

เข้าใจค่ะ..ระบายออกมาบ้างก็ดี แดงแบบคุณก็มีอีกแยอะ แดงแล้วแต่อารมณ์ แดงไม่เข้าข้างคนผิด....แดงอิสระ....

 

โดย: มนุษย์เดินดิน IP: 182.52.213.185 10 มกราคม 2555 20:48:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ถ้ามีที่ว่างให้ฉันบนโลกนี้..
ฉันขอเก้าอี้ซักตัว
กับน้ำชาซักถ้วย..
.......................

Friends' blogs
[Add พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.