แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2548
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
18 พฤศจิกายน 2548
 
All Blogs
 
ขุดรากถอนโคน และแล้ว ก้อจบภาคสำหรับ อดัม!!

วันอังคารที่ผ่านมา อดัม มาพร้อมกับ มีเก้น เพื่อที่จะมาบอกว่า


เขา ขอ ลา ออก...




.....................





ไม่นะ ไม่..!! ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทำไม??บอกหน่อยซิว่า ทำไม??!!





ทำไมมันไม่มาขอลาออกให้ไวกว่านี้ตั้งนานแล้ว?!


แหม๊!!หมั่นไส้ ดูแต่งเนื้อแต่งตัวเข้า ยังกะจิ๊กโก๋ หัวหูเป็นกระเซิงหน้าตาเหมือนไม่ได้ล้างมาสามวัน ... ให้ตายเหอะวะ



คือเรื่องมันเป็นยังงี้




อาทิตย์ก่อน อดัมน่ะโผล่เข้ามาทีนึงแล้ว หลังจากที่โดนมุข "ไม่ว่างก้อไม่เป็นไร" ของเด็กที่รอคอยเข้าไป หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์เขาก้อกลับมาเพื่อสั่งอาหารแบบเทคโฮม แต่หน้าตาบ่งบอกความยะโสอย่างน่าถีบชะมัด เด็กที่รอคอยก้อทักทายตามปกติ เพราะติดลูกค้าอยู่ด้วย แต่เขา เงียบครับ ...เงียบแบบ สายตามองอย่างไม่เป็นมิตรเลย เราก้อพอจะเดาออกว่า


ประเดี๋ยว ต้องมีเรื่องแน่เลย ตรู.... แล้วก้อมีจริงๆซะด้วย อดัมพูดอย่างมิเกรงใจเลยว่า เขาต้องการกะที่จะทำงาน เพราะไม่ได้เรียกเขามาทำเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว


โอ้โห....
คลาสสิคมาก ลูกน้องประเทศนี้ demand ซะจนนายจ้างเริ่มงงว่า ใครจ่ายตังค์ให้ใครกันแน่วะ โอเคเขาก้อมีส่วนถูกว่า เขาอยู่มาก่อนคนที่เพิ่งมารุ่นหลังๆ ไม่น่าจะต้องเสียกะไปให้เด็กใหม่ แล้วก้อเคยสัญญาเอาไว้ว่าจะให้เขาทำ สามกะต่ออาทิตย์


โอเค้... อันนั้นเข้าใจอยู่


แต่ที่เราควรจะมาพูดกันให้รู้เรื่องก้อคือว่า อดัมเอ๋ย เอ็งน่ะ มาเอาเงินโบนัสที่ข้า แล้วเอ็งก้อไปสมัครงานที่อื่นไว้อีก แถมยังโผล่มาบอกอีกด้วยว่า อังคารกะพุธ ทำห้าโมงเย็นไม่ได้แล้ว ต้องเริ่มหกโมงแทน แถมตลอดมานี้ก้อมาสายแต่ลงเวลาตรงเชียว แต่งเนื้อแต่งตัวก้อไม่ค่อยจะสุภาพเตือนก้อไม่ค่อยฟัง ให้ทำอะไรก้อไม่ค่อยทำ


ยังเงี้ย เขาเรียกว่า ไม่เหมาะสมกับข้อเสนอที่ตกลงกันไว้ ไม่เห็นแปลกเลยที่ต้องปลดกลางอากาศ ถ้าหากว่าจะสำนึกตนบ้าง ก้อควรจะรอให้นายจ้างเป็นฝ่ายเรียกมาทำงานหลังจากที่โดนปลดออกจากกะประจำเพื่อให้ไปสำนึกตัว


นี่ไม่อ่ะ ... อย่างว่าแหละ ไม้แก่มันดัดยาก เขาก้อต่อว่าเราซะอีกด้วยว่า ไม่ชอบเขา ไม่เป็นธรรมกะเขา จนไม่รุ้จะพูดยังไงดีว่า ในเมื่อโดนปลดกลางอากาศแล้วกลายมาเป็นพนักงานชั่วคราวเหมือนแต่ก่อน ก้อไม่มีสิทธิ์ที่จะมาเรียกร้องอะไร ถ้าต้องการก้อจะเรียก ถ้าไม่ต้องการก้อไม่เรียก เพราะเราไม่ยุ่งมากพอจะต้องการพนักงาน



ไอ้แค่เนี้ยมันเข้าใจยากตรงไหนวะ แต่เขาก้อไม่ฟังอยู่ดีแหละ


สองวันต่อมา รู้สึกว่าจะโทรเข้ามาคุยกะพ่อ ก้อไม่ได้รู้หรอกว่าคุยอะไรกัน แต่พอเมื่อวันอังคาร เขาก้อโผล่เข้ามาลาออกซะ


เด็กที่รอคอยได้แต่ทำหน้านิ่ง ซักพัก สายตาเราก้อลดต่ำลงสิบองศา ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แล้วเดินไปเปิดเก๊ะเก็บเงินเพื่อคืนค่าประกันผ้ากันเปื้อนให้เขา ก่อนจะพูดว่า "แล้วจะบอกพ่อให้ว่า เธอลาออก"


สีหน้าอาจจะออกแนวนี้ >>>




แต่มันคือหน้ากาก เพราะหลังหน้ากากใบหน้านั้น คือ หน้านี้ >>>


สะใจโว้ยยยย!!! และแล้วเราก้อเขี่ยมันออกไปสำเร็จ บอกแล้วว่าจะบี้ ก้อต้องขยี้ให้ตายคาติง(ส์) ... ก้อพูดเจรจาอย่างพ่อเราจะไปได้เรื่องอะไร๊ ... เมตตาปราณีซะจนมันฟังไม่ออกว่า เราอยากให้มันลาออกไปเอง อ้อมค้อมจัดๆนี่ฝรั่งบางคนมันไม่ค่อยเข้าใจน่ะ ต้องตรงประเด็นเลย (หลินฮุ่ยมันก้อเจอความตรงของเด็กที่รอคอยเข้าให้นี่แหละ) แต่ในเมื่อตรงประเด็นแล้วเสียเวลา เราก้อขุดรากถอนโคนมันเสียเลยดีกว่า



โธ่เอ๊ย! ตัวมันเองก้อไปสมัครงานที่อื่นไว้ ใช่ว่าจะอยู่กะเราตลอดซะเมื่อไหร่ ไปๆซะนั่นแหละดีแล้ว ดีใจจัง จบซะที ไสหัวไปเถอะ ไป๊!!




แต่มีเก้น ยังอยู่นะ ... มาเพื่อบอกว่า ต่อจากนี้จะปิดเทอมแล้ว สามารถ ทำได้ทุกวัน แหม... ดีจัง หมดปัญหาเรื่องหล่อนอยากจะทำแค่วันเสาร์(ที่อดัมทำ) ซะทีนะยะ ... ส่วนที่ว่าเราจะเรียกเค้าหรือไม่ ก้ออยู่ที่เรา เพราะตราบใดที่ยังเรียกเค้ามาทำ ก้อไม่แน่ใจว่า อดัมจะโผล่มารับมั้ย ยังไงก้อยังไว้ใจไม่ได้หรอก คนมันเคยเข้านอกออกใน ประเดี๋ยวเราจะไม่ปลอดภัย ทางที่ดีอย่าเปิดทางจะดีที่สุด





นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า แม้หน้าจะเหมือนนางฟ้า แต่ซาตาน ย่อมเป็น ซาตาน ซำเหมอ จ้ะ









Create Date : 18 พฤศจิกายน 2548
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2548 3:51:47 น. 9 comments
Counter : 360 Pageviews.

 
สวัสดีจ้า... แวะมาอ่านบล็อกหนแรก ติดใจเลย อ่านแล้ว
ชวนติดตามจังเลยค่ะ แบบนี้เดี๋ยวขอแย้มอ่านบล็อกอื่นๆ
ด้วยน๊า

ปล ขำอ่ะตอนบอกว่าชอบแกล้งแม่ แบบนี้ก็รุ้เลยค่ะว่า
แม่ก็ชอบให้คุณเด็กที่รอคอยแกล้งเหมือนกันนะ


โดย: JewNid วันที่: 18 พฤศจิกายน 2548 เวลา:4:15:53 น.  

 
เอ่อ พี่อ้อนคะ....

มีใครบอกว่าพี่อ้อนหน้าเหมือนนางฟ้าเหรอคะ?? เอ๊ะ หรือตู่อ่านแล้วเข้าใจผิดไปเอง ?????????
แต่ที่แน่ ๆ ... ไม่แปลกใจอะไรกับปฏิกิริยาพี่อ้อนเลย
แหม๊ ถ้าเป็นตู่คงต้องเต้นแร้งเต้นกาไปซักสามรอบจัดงานฉลองใหญ่แน่เลย ฮ่าๆๆ


โดย: too IP: 130.88.164.77 วันที่: 18 พฤศจิกายน 2548 เวลา:6:49:31 น.  

 
มาอ่านด้วยคนครับ
กะลังปวดหัวเรื่องลูกน้องอยู่เหมือนกัน
อ่านแล้วสะจายยยย


โดย: เซียวเปียกลี้ วันที่: 18 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:27:55 น.  

 
โอ้โหอ้อน วันนี้ต้องตั้งสติอ่านบล็อกอ้อนมากๆ เลย มัวแต่ฟังเพลง

แค่อยากบอกว่ายินดีด้วยนะค้า กร๊ากกก


โดย: วีวี่ IP: 203.153.172.244 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:1:21:09 น.  

 
อย่างนี้ต้องเชิญพระมาทำบุญที่ร้านด้วยดิ
เพื่อความเป็นสิริมงคล
แต่ดูท่าเจ๊จะดีใจจนสติแตกไปแย๊ว ฮ่ะๆ
รูปนางฟ้าถูกใจมั๊กๆ






โดย: darknight IP: 58.8.244.182 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2548 เวลา:19:06:17 น.  

 
ท่านดำ ....เอ๊ย! อัศวินดำ <<< รูปถูกใจมั๊กมั่ก?? โอว์.... ยินดี ยินดี


ปกติก้อนิมนต์พระมาอยู่แล้วทุกปีจ้ะราวๆกุมภา แต่ไม่เคยอยู่ที่ร้านเลย สิบปีมานี่ไม่เคยอยู่ตอนเค้าทำบุญเลยแม้แต่ครั้งเดียว นี่ก้อยังแอบสงสัยอยู่เลยว่าปีนี้จะอยู่หรือว่าไม่อยู้อีก




ถามว่าดีใจมั้ย ในส่วนนึงก้อ... จะพูดไงดีล่ะ เด็กมันแรงน่ะ แล้วเราก้อแรง ปัญหาคือเราเป็นนาย เค้าเป็นลูกจ้าง มันก้อต้องแรงให้น้อยกว่าเราไม่ใช่เทียมเท่าเรา ไอ้งานร้านอาหารเนี่ยสำหรับหลายๆคนมันก้อคงจะไม่ใช่งานที่มีเกียรติ ไม่ได้ต้องเรียน ต้องใช้ความรู้มากมายขนาดต้องเรียนมหาลัย และบางที่เค้าก้อไม่ได้จ่ายให้เยอะเท่าไหร่ ทิปไม่ต้องพูดถึง ถ้าไม่มีเซอร์วิซชาร์จ ก้ออย่าหวังมากมายเหมือนในละคร

แต่จะยังไงมันก้อคืออาชีพนึง ถ้าเราจะต้องทำ เราก้อต้องทำให้ดีที่สุด บางครั้งการที่เราชินกับงานนี้ ก้อไม่ได้หมายความว่าเราเก่งไปหมดซะทุกอย่าง แม้ลูดค้าจะไม่ใช่พระเจ้า แต่ก้อคือผู้มารับบริการและเพราะมีเค้าเราจึงมีเงินอยู่ได้

อดัม ลืมหมดทุกอย่าง คิดอย่างเดียวว่า การตั้งใจทำงานของเค้า ดีที่สุด มากที่สุด เก่งที่สุด เมื่อเทียบกับคนอื่นๆทั้งใหม่และเก่า เราไม่ใช่พ่อใช่แม่จะได้ตามใจเขาได้ทุกอย่าง


ใจนึงก้อเสียดาย มีดก้อคือมีดนะ ยังไงก้อใช้ได้
แต่อีกใจนึงก้อโล่งใจที่ไปซะได้ ...เพราะว่า เป็นมีดที่ใช้แล้วยังไงก้อไม่คุ้นมือ ถ้าไม่"ต้องการ"จริงๆ ก้อจะไม่ใช้มันเช่นกัน



วี่ <<< ขอบคุณมากมาย!!! ขุดรากถอนโคตร เอ๊ย! โคนได้ซะที!!!


ตู่ <<< อ้อนอ่านโดยรวมๆแล้ว สรุปได้ว่า...


ตู่อดขนมนะ



คุณ JewNid <<< อ๊ะ หวัดดีค่า แวะไปเยี่ยมชมที่บล๊อคของคุณ JewNidมาสวยจังเลยค่ะ ขอบคุณมากค่ะที่มาเยี่ยมบล๊อคเด็กที่รอคอย

แม่โดนแกล้งทุกวันแหละค่ะ ไม่แน่ใจว่าชอบให้แกล้งรึเปล่าเหมือนกันนะ แต่แม่แสบมาตั้งแต่ตอนเด็กๆแล้ว บ้านแม่มีพี่น้องรวมหกคน มีแม่เนี่ยทะโมนโจนทะยานที่สุด


แต่ก้อมาเกมโอเวอร์เพราะลูกแฮะ


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:1:37:57 น.  

 
มาแสดงความยินดีค่ะ 555555
เรื่องเพ็ทชอบนี่ มุ๋มมีเป็น ova ค่ะ แต่น่ากลัวเหมือนกันนะ ตอนนั้นดูก่อนดูหนังสือก็เลยลุ้นมากค่ะ แต่แผ่นค่อนข้างนานแล้ว เดี๋ยวมุ๋มเช็คดูก่อนนะคะ ว่าไฟล์เสียรึเปล่า เพราะมันเก่าแล้วเหมือนกัน
ว่าแต่คุณอ้อนจะกลับเมื่อไหร่เหรอคะ รึว่าจะให้มุ๋มส่งไปที่โน่นให้ ทัชมุ๋มยังไม่ได้ไรท์เป็นดีวีดีให้เลยนะคะ มุ๋มขอโทษด้วยค่ะ (คือมุ๋มอู้ 5555) แต่สุสานหิ่งห้อย grave of the firefiles เรียบร้อยแล้วนะคะ และกระเด็กไปอยุ่แถวไหนแล้วไม่รู้ต้องคุ้ยอีก 5555


โดย: ฟรุตที IP: 58.9.3.28 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:13:30:42 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!คุณมุ๋มเหมือนโดเรม่อนของอ้อนเลย!!!!!! เก็บไว้ที่คุณมุ๋มดีกว่าค่ะส่งมามันแพง ไว้อ้อนจะกลับไปรับแล้วจะได้เลี้ยงขนมคุณมุ๋มด้วยล่ะ (เป็นการบังคับให้ออกมาพบในอีกรูปแบบนึง)

ไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่ามันจะน่ากลัวๆ อ้อนได้ดูจากในบล๊อคคุณมุ๋มแล้ว ท่าทางมันออกแนวเลือดสาดจนเหม็นคาวคลุ้งไปหมด แต่พออ่านหนังสือแล้วความน่าปั่นป่วนนั่นมันลดไปเยอะเหมือนกันนะ ไม่ใช่ไม่น่ากลัว แต่อืมมม พูดไงดีล่ะ... อ้อนว่ามันรับได้ในระดับนึงที่ว่า น่ากลัวแต่น่าติดตามอย่างไม่รู้สึกว่า อึดอัดชวนปั่นป่วนน่ะ แล้วท่านเคานท์ในหนังสือก้อดูน่ารักซะด้วยเฮ่ะ (แม้จะไม่ชอบที่เล็บยาวก้อตาม ... )


ไม่ต้องรีบค่ะ จริงๆอ้อนก้อเกรงใจล่ะแต่ความอยากมันชนะความเกรงใจหมดเลย ขอบคุณมากๆเลยค่ะ เด๋วงวดนี้คุณมุ๋มรับไปทั้งขนมทั้งซีดียกกล่องไปเลยแหงๆ อ้อนเอาของคุณมุ๋มไปตั้งเท่าไหร่แล้วก้อไม่รู้ แต่คิดว่าจะกลับราวๆกุมภา หรือ มีนา นะคะ เพราะจะเก็บตังค์ไปซื้อทัวร์ หวังว่างวดนี้คงได้พบกัน


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:44:53 น.  

 
ครายๆ เห็นมีคนแซวเรา
มะใช่ พวกศึกอัศวินดำ นะค้าบ
กึ๋ย นางฟ้าซาตาน เดินทางกลับมาปีหน้า
แบบนี้ต้องให้หมอลักษณ์ฟันธง ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง


โดย: darknight IP: 58.8.183.158 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2548 เวลา:23:47:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
เด็กที่รอคอย
Location :
กรุงเทพ Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




จะเป็นกรวดหรือเพชร ถ้าไปนึกรักมันเข้าแล้วหายไปเมื่อไรก็เสียดาย ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก บางคนถึงกับเสียคนไปก็มี


"ถ้าเราไม่อยากทุกข์มากไม่อยากเสียคน ก็อย่าไปรักอะไรให้มากนัก ถึงจะรักก็ต้องรู้กำพืดว่ามันเป็นเพชร หรือเป็นกรวด"


ถ้ารู้ราคาจริงๆของมันเสียแล้วถึงมันจะหายไป เราก็จะไม่เสียดายมากนัก

(จาก "สี่แผ่นดิน" โดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add เด็กที่รอคอย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.