แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2548
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
17 ตุลาคม 2548
 
All Blogs
 
ลึกลับ ซับซ้อน ซ่อนเงื่อน..... เปื้อนไปด้วยน้ำตา...

อาทิตย์นี้ขอรายงานข่าวความคืบหน้าของคุณน้อง Bethany ที่(บังอาจ)เดินหนีออกจากหน้าที่ระหว่างทำงานเมื่อสองอาทิตย์ก่อนนี้ เมื่อเด็กที่รอคอยร่อน จ.ม ไปให้ที่บ้านเค้าตามที่ได้นำมาเผิดเผยให้เห็นกันในบล๊อคก่อนนี้ ความเคลื่อนไหวทุกอย่างก้อเงียบไปซะจนเกือบจะลืมเค้าไปแล้วเหมือนกัน


เมื่อวานนี้ บ่ายแก่ๆวันอาทิตย์ ขณะที่กำลังเดินแกว่งให้วุ่นเนื่องจากร้านทำท่าจะยุ่งในตอนเย็น เด็กที่รอคอยก้อสังเกตเห็นว่า มีซองจ.ม เหลืองหนึ่งซองสอดอยู่ใต้ปั๊กกะตู... เมื่อหยิบขึ้นมาดูก้อเป็นดังที่สังหรณ์ใจไว้เลย



ใช่ค่ะ จาก(นัง)เด็กคนนั้นเอง เสียดายจังไม่เจอตัวเป็นๆจะได้ลากมาสั่งสอน ..... เอ๊ะ? ใครว่าเด็กที่รอคอยดูดุเดือดราวนางยักษ์ ไม่จริ๊งไม่จริงค่ะ เด็กที่รอคอยเป็นนางฟ้า(ซาตาน)ต่างหาก แค่จะเทศนาเพราะแม่มันไม่สั่งสอนเท่านั้นเอง




ส่วนเรื่องลากมาตบ นี่ก้อ ...อาจจะต้องตอนคุยไม่รู้เรื่องแล้วคุจัดๆ ไม่เกิดขึ้น(บ่อย)หรอกค่ะ ผู้หญิงเนี่ยยืนยันว่าเกิดมาไม่เคยทำร้าย แต่ผู้ชายน่ะในชีวิตนี้เคยตบมาแล้วหน้าหันเลย ยังไงก้อตามการรุกรานทางร่างกายนั้นมันไม่ดีหรอกค่ะ เก็บเอาไว้ใช้ตอนเหลืออดเท่านั้น อย่าพร่ำเพรื่อค่ะ (อ้าว เอ๊ะ ?! ยังไง )


สรุป สรุป! ก่อนจะนอกเรื่องไปกว่านี้

สรุปว่า น้องเค้าจะเอานะไอ้ค่าจ้างน่ะ แต่เค้ามีประโยคขอโทษสั้นๆเรื่องที่เค้าเดินออกมาโดยไม่บอกใคร และเค้าก้อออกมาตอนสองทุ่ม ยี่สิบเจ็ดนาที (คิดในใจ ... แล้วเมิงงงงไปมุดอยู่หลุมไหนวะ ทำไมกรูไม่เห็น ) แต่ว่าเค้าจะขอรับค่าแรงแค่สองช.ม ตามที่เราเขียนตอบ จ.ม ไป .... ก้อไม่เป็นไร จ่ายให้ก้อได้ไม่มีปัญหา แต่ประโยคต่อไปนี่สิ...


"รบกวนช่วยส่งเงินมาให้ตามที่อยู่นี้ด้วย" เฮ้ย... น้อง ตื่นๆ ใครจะไปเสียค่าแสตมป์ค่าส่งให้หล่อนยะ หล่อนน่ะแหละต้องมานี่! จะบ้าเรอะ ชั้นจะให้เงินหล่อนไปเฉยๆยังงั้นแล้วจบเรื่องได้ไง หล่อนน่ะต้องมาเซ็นรับเงินเป็นหลักฐานสิยะ หน๊อยยยย.... ได้คืบจะเอาศอก เด๋วแม่ฟาดกบาลแตกเข้าให้จริงๆซะหรอก นังแม่เค้าก้อเหลือเกินนะไม่รู้คิดยังไง เลี้ยงลูกแบบนี้ซักวันตายไปลูกจะอยู่เข้าไปยังไง๊ รับความจริงก้อไม่รับแถมไม่มีความรับผิดชอบเลย น่ามะโห นี่เด๋วต้องเสียค่าแสตมป์ส่งกลับไปให้อีกเรื่องคำตอบ



ก้อต้องให้เค้ามาเซ็นนั่นแหละ ไม่งั้นก้อแม่เค้าก้อได้ ซักคนนึงน่ะ ซักคน .... ทำผิดก้อกล้าเผชิญหน้าหน่อยสิวะ เสียเวลาชะมัด แม่ลูกfrom hell คู่นี้ จะจำไปอีกนานเลย



@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


อาทิตย์ก่อนเด็กที่รอคอยนอนเล่นเน็ตอยู่จนตีสี่ อยู่ดีๆก้อได้ยินเสียงแม่ร้อง แต่เข้าใจว่าแม่เป็นตะคริวเพราะแม่ต้องยืนทำงานแทบทั้งวัน ช่วงหลังบางทีก้อเป็นตะคริวที่ขาดูจะเจ็บมากจนน่าสงสาร เด็กที่รอคอยเองก้อกลายเป็นหน่วยกู้ภัยที่ต้องวิ่งไปเอาผ้าชุบน้ำแล้วเอาเข้าอุ่นในไมโครเวฟก่อนเอามาประคบที่ขาให้แม่ (ระหว่างนั้นพ่อก้อต้องคอยนวดขาให้แม่ที่กำลังร้องไห้อยู่ไปด้วย ) งวดนี้ก้อเข้าใจว่าแม่เป็นตะคริวอีกเลยเตะประตูผั๊วะ เข้าห้องพ่อกะแม่เหมือนเคย


แต่ เอ๊ะ.... ไมแปลกๆหว่า เห็นจากแสงไฟโคมว่าแม่ร้องไห้จริงนั่นแหละแต่แม่กอดพ่อไว้แน่นเลยอ่ะ แล้วพ่อก้อไล่เด็กที่รอคอยให้ไปนอน สรุปว่าไม่ใช่ตะคริวแฮะ เด็กที่รอคอยก้อได้แต่เกาหัวแกรกๆออกมาแล้วนั่งเล่นเน็ตต่อก่อนไปอาบน้ำนอน


เช้ามา แม่มาเล่าให้ฟังว่าเมือคืนฝันร้ายน่ากลัวมาก ในฝันคือเราอยู่ในบ้านสองชั้นกำลังถูกรุมล้อมด้วยทะเลเพลิงจากลาว่า (ไอ้ที่มันไหลมาจากภูเขาไฟน่ะค่ะ) ซึ่งแม่ก้อกลัวมาก พ่อไม่อยู่ในฝันมีแค่เด็กที่รอคอยกะแม่ แล้วอยู่ดีๆเด็กที่รอคอยก้อพรวดพราดลงไปชั้นล่างโดยตะโกนบอกแม่ว่า


"เด๋วลูกจัดการเองแม่!"






อะฮ้า! กระทั่งในฝันยังทะแกล้วกล้าได้ขนาดนั้น จะปลื้มใจดีมั้ยเนี่ยแม่เห็นเป็นฮีโร่
(ไมซิน...)



แต่แม่รู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่ทะเลเพลิง มันเหมือนเป็นเหล่าสมุนปิศาจที่มาในรูปร่างของทะเลเพลิง แม่ก้อพยายามตะโกนเรียกให้กลับขึ้นไปชั้นบน แต่ไม่ทันแล้ว .... ทะเลเพลิงได้โหมกระหน่ำเข้ามาซัดพร้อมเสียงกรรโชกคล้ายเสียงสัตว์ป่าที่น่ากลัวในมิติแห่งห้วงนรก กลืนเด็กที่รอคอยหายไปต่อหน้าต่อตาโดยที่แม่ได้แต่ยืนตัวแข็งแล้วร้องเรียกเพราะช่วยอะไรลูกไม่ได้


ก้อเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เด็กที่รอคอยได้ยินเสียงแม่ร้องแล้วตามด้วยเสียงร้องไห้ไปในที่สุด เพราะแม่กลัวมากจนละเมอตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกในฝันอยู่


แล้วไงต่อ กำลังมันส์? เด็กที่รอคอยถามแม่ แต่โดนเล้งกลับมาหน้าตาเฉย ...อ้าว นึกว่าหนัง ....... แม่บอกว่าให้ระวังตัวไว้บ้างเพราะอาจจะมีเรื่องมีราวใหญ่โตก้อได้ เช้านั้นแม่โทรไปคุยกับป้าที่เมืองไทยก้อคงจะปรึกษาหารือกันแล้วป้าก้อคงจะเตือนๆมา เชื่อขนมกินได้เลยว่าเด๋วเค้าจะต้องเอาดวงเราไปให้หมอดูดูแหง๋มๆ



ไม่รู้จะระวังยังไงน่ะสิ รู้งี้เกิดเป็นผู้ชายแล้วไปหัดเรียนไสยเวทย์มั่งดีก่า เกิดเป็นผู้หญิงมันก้อเซ็งยังเงี้ยแหละโยมเอ๊ย!





@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


ก่อนออกพรรษาเมื่อสองปีที่แล้ว เด็กที่รอคอยได้เสียเพื่อนรักซึ่งเป็นชายหนุ่มอนาคต(น่าจะ)ไปได้ไกลคนนึงด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์กลางดึกของวันที่ 15 เดือนตุลาคม และเพื่อนรักคนนี้ก้อได้เสียชีวิตลงอย่างเป็นทางการในบ่ายวันที่ 16 เนื่องจากคลื่นสมองได้หยุดทำงานแล้ว ทางบ้านจึงยอมตัดสินใจเอาเครื่องช่วยหายใจออกท่ามกลางความเสียใจของทุกคน เพื่อนฝูงที่พอจะอยู่เป็นกำลังใจให้ตรงนั้นด้วยความห่วงใยต่างก้อร้องไห้และเป็นคนส่งข่าวให้เพื่อนๆอีกหลายคนที่อยู่ไกลบ้าน


ผ่านมาแล้วสองปี ไวเหมือนโกหก จำได้ว่าวันนั้นที่เสียมันไปยังแทบจะทำงานไม่ได้เพราะสมองไม่รับรู้อะไรอยู่พักนึง และทั้งๆที่เข้าใจว่าความตายมันก้อเป็นเรื่องธรรมดาโลก แต่ในความเป็นจริงแล้วเหมือนกับว่าสมองกับหัวใจจะไม่ยอมเดินทางคู่กันสักเท่าไหร่ ปีแรกผ่านพ้นไปกับการทำบุญให้และร้องไห้เมื่อระลึกถึง


ราวตีสามของคืนวันเสาร์ที่ 15 ที่ผ่านมา คอมพิวเตอร์ของเด็กที่รอคอยเปิดปิดได้เองโดยที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเพราะยังค่อนข้างใหม่กิ๊ก ... ไม่รู้ทำไมสิน่ะ เด็กที่รอคอยนึกถึงเพื่อนขึ้นมาอย่างฉับพลันและเผลอเอ็ดออกไปว่า "เฮ่ย!อย่าเล่นน่ะเมิงงง!"
แล้วจากนั้นก้อไม่มีอะไรอีก


ที่จริงก้ออาจจะไม่มีอะไรเพราะตั้งแต่มันตายไปก้อยังไม่เคยมาเข้าฝันหรือมาให้เห็นในสภาพวิญญาณแต่อย่างใด ทั้งที่รักและสนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆ และเพื่อนที่สนิทอีกสองสามคนก้อยืนยันเหมือนกันว่ามันไม่ได้มาเช่นกัน


ปรากฏว่ามันเพิ่งจะมาชัดเจนในวันนี้เองเมื่อคุยกับเพื่อนอีกสองคนซึ่งอยู่ในก๊วนสนิทกันตั้งแต่เล็ก ก้อได้ความว่าคนนึงฝันเห็นว่ามาช่วยป้องกันให้พ้นจากภัยเหมือนสมัยยังมีชีวิตอยู่ อีกคนก้อตื่นมาในเช้าวันที่ 16 แล้วพบกับกลิ่นน้ำอาบศพทั้งที่นอนอยู่ในห้องแอร์

และอีกข่าวที่ได้ทราบมาก้อคือว่าทางบ้านของเพื่อนที่ตายเพิ่งจะเล่าให้แม่ของเพื่อนสนิทอีกคนฟังนี่เองว่า เพื่อนเด็กที่รอคอยยังมาปรากฏตัวให้เห็น ยังเดินเข้าเดินออกในรอบบ้านเป็นปกติ ทั้งที่ปีแรกที่เสียชีวิตยังมาให้เห็นแค่บางครั้งบางคราว บางทีก้อมาในฝัน แต่จะแต่งตัวชุดเดียวกันกับที่เพื่อนบางคนฝันเห็น(ทางบ้านถามว่าใส่ชุดอะไรมาหา เมื่อบอกไปก้อถึงได้รู้ว่า เวลาปรากฏตัวอยู่ที่บ้านมันก้อแต่งตัวชุดอย่างที่บอกเหมือนกัน)


ซึ่งนี่ก้อ เป็นข้อสรุปได้แล้วว่า เพื่อนรักคนนั้นของเด็กที่รอคอย ขณะนี้.....




.........



.........





..........





..............................................




กลายเป็นวิญญาณประเภท Globalized ไปแล้ว!!!!






ป.ล. ล้อเล่นนะเมิงงง ถ้าจะมา โปรดมาเข้าฝันสภาพดีๆด้วยนะ ขอเลขหวยด้วยก้อดี......... เข้าใจว่ามันมาในคืนนั้นคงอยากไล่ให้เราไปนอนจะได้เข้าฝันได้ แต่เด็กที่รอคอยนอนตีห้าครึ่งประจำ หมดเวลาวิญญาณมาเข้าฝัน มันก้อคงจนใจอยู่มิใช่น้อย ไว้จะพยายามนอนไวให้นะเพื่อน






@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



สุดท้ายนี้ โทรศัพท์ลึกลับ (อีกแล้วครับท่าน! )



คืนวันศุกร์เวลาประมาณใกล้จะเที่ยงคืน มีข้อความส่งเข้ามาในมือถือเด็กที่รอคอย เมื่อเปิดขึ้นมาดูก้อเห็นว่าเป็นเบอร์แปลกๆไม่โชว์ชื่อ ก้อเข้าใจว่าคงเป็นเพื่อนที่ฮ่องกงหรือที่กาตาร์ ดูไบ หรือบาห์เรนอะไรเทือกนั้น (แถบนั้นน่ะเบอร์มันยาวจนจำไม่ได้หมดน่ะ ไม่ใช่อะไรหรอก... )


ข้อความมีอยู่ว่า

Hope all is well in Aust. Big news for me I got jet job in Malaysia...so excited! หลินฮุ่ย


..............................




.... (ปริบ ปริบ ปริบ...) เอ่อ อ่า...มะ.. มาได้...อย่างไร?


คือรู้ดีอยู่แก่ใจอยู่แล้วว่า เราลาเค้าไปแล้วสามเดือนก่อนว่าเราจะไม่อยู่(ใกล้ๆ)แล้วนะ แล้วบอกด้วยว่าเราจะเลิกใช้มือถือเบอร์นี้และอีเมล์ที่ใช้อยู่นี้แล้ว ถ้าได้ใหม่แล้วจะบอก ...แล้วไอ้ข้อความเนี้ยเราก้ออีเมล์ให้เค้าพร้อมกับอีกหลายชีวิตให้ดูว่า ตูจะเปลี่ยนจริงๆนะเฟ้ยมิได้โกหกกัน ...แต่ที่หลินฮุ่ยมิรู้ก้อคือ เด็กที่รอคอยเมล์ไปบอกทุกคน ยกเว้นเค้า ว่าไม่ได้เปลี่ยนแล้ว


จากสิงหาคมที่ผ่านมายันปัจจุบัน เด็กที่รอคอยมีชีวิตที่ปราศจากหลินฮุ่ยเพราะเลือกที่จะตัดเอง มั่นมากค่ะ


แล้ว...แล้วอยู่ดีๆ .... อีนี่มันโผล่มาได้ยังง๊ายยยย .... ไอ้รู้สึกดีใจไปกับเค้า มันก้อดีใจนะ อุตส่าห์ได้เป็นนักบินพาณิชย์ซะทีไม่ใช่เป็นกันง่ายๆ แต่ไอ้จะตอบกลับไปก้อหาได้ไม่เพราะจะเป็นการปิดเผยตัวเองอย่างแรง และอีกอย่าง ยังไม่แน่ใจด้วยว่ามาไม้ไหน เด็กที่รอคอยจึงปล่อยข้อความนั้นไว้เฉยๆ

เมื่อเราไม่ตอบจะมาทำอะไรเราได้


เข้านอนตามปกติ มิได้ใส่ใจซักนิดเพราะเข้าใจว่ามันจะจบแค่นั้น



ที่ไหนได้ เช้ามาอ่ะเด่ะ... มีโทรศัพท์ลึกลับเข้ามาในเครื่องแต่เราไม่รับสาย กลายเป็น missed call ไป แล้วแบบว่าเอ่อ......................ไม่โชว์เบอร์ครับท่าน มันคือ private number จะว่าหลงตัวเองก้อเอาเหอะแต่เด็กที่รอคอยสังหรณ์วูบขึ้นมาว่า สงสัยต้องเป็นขานั้นเค้าแน่ๆ ทั้งๆที่ตั้งกะคบกันมาเคยโทรมาหาแค่สองทีเอง อย่างดีก้ออีเมล์มามั่ง sms มามั่ง ไม่มีโทรหรอกค่ะ ยิ่งโทรข้ามประเทศนี่ครั้งเดียวเองแหละ แต่ก่อนมี missed call เข้ามา ก้อเคยถามว่าดทรมารึเปล่า เขาก้อตอบทุกครั้งว่า เปล่า (จริงใจบรรลัยเลย...เจ้าบ้าแพนด้านี่...)


และเพราะเค้าไม่เคยตามเราเราจึงเข้าใจว่า การที่บอกว่าเราเปลี่ยนเบอร์แล้วก้อคงพอแล้ว ปรากฏว่า .... เฮ้ยนี่มันอะไรกันวะเนี่ย โชคดีสองชั้นคือ หนึ่งเรารับไม่ทันจึงไม่ต้องพบกะเค้าด้วยเสียงเป็นๆ ไม่งั้นถ้าถามมาว่า "ไหนว่าเปลี่ยนเบอร์" ตรูจะ(แหล)ตอบไปว่ากระไรได้ทัน?

สองคือไม่ได้ฝากข้อความไว้


โชคร้ายสองชั้นคือ หนึ่ง เบอร์นี้มันยังใช้ได้ กับสอง.... ข้อความที่พูดไว้เพื่อให้ฝาก message เป็นเสียงของเด็กที่รอคอยเองพร้อมบอกชื่อตัวเองอีกด้วย!!


ซวยจริงๆเลยกรู!!




โทรมาตั้งกะสิบโมงครึ่ง ... กว่าเด็กที่รอคอยจะยอมตัดสินใจทำอะไร ก้อปาเข้าไปบ่ายสาม คือคล้ายเดจาวูเหมือนกันนะ เพราะเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อจะกินน้ำแต่พบกับคู่มือโรงเรียนสอนบินที่แม่มาตั้งไว้ให้ตรงหน้าเลย ร้อยวันพันปีไม่มี วันนี้แม่ทำความสะอาดหรือไรหรือมันเพิ่งส่งข่าวอัพเดทมาแม่เลยเอามาวางให้อย่างชัดเจนเยี่ยงนั้น


ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ......แล้วก้อหยิบมือถือมา จิ้มๆๆ...


Congratulations


แค่นี้เท่านั้น แต่ก้อใช้เวลาประมาณสิบนาทีในการจะส่งเพราะลังเล สุดท้ายก้อกด sendไป คิดในใจ เอาน่าแค่นั้นแหละเขาคงไม่ตอบกลับมาแล้วล่ะ


ประทานโทษเหอะ มิได้โกหกแต่อย่างใดเลยจริงๆสาบานได้ ไม่เกินครึ่งนาที ข้อความก้อตอบกลับมาว่า ขอบคุณนะ รอตั้งนานกว่าจะตอบมา เป็นยังไงบ้างจะกลับเมืองไทยอีกมั้ยถ้ามาก้อบอกด้วยนะเพราะตอนนี้ย้ายเข้ามาอยู่ที่กัวลาลัมเปอร์แล้ว...


เด็กที่รอคอยยืนอึ้งกิมกี่พร้อมมือถือที่ยังอยู่ในมือ ...ละ แล้วตรูจะตอบว่ายังไงดี ใจจริงคือไม่ได้อยากตอบแล้ว อยากเขวี้ยงมือถือหนีแต่จะทำยังไงให้เนียนที่สุดดี ... ไอ้จะว่ากลัวเค้ามันก้อไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ โอเคแหละ เราก้อผิดที่โกหกเค้าและเรารู้สึกไม่ดี แต่ว่ากลัวใจตัวเองด้วย ไม่อยากยืดเยื้อกันแบบนี้

ก้อเลยตอบไปสั้นๆว่า ....ไม่รู้(ว่าจะกลับเมื่อไหร่)เพราะตอนนี้ยุ่งอยู่ รู้จักกรุงเทพดีแล้วก้อน่าจะเที่ยวคนเดียวได้สบายแล้ว ว่าแต่ว่าโทรเข้ามารึเปล่า?


เงียบไปสิบกว่านาทีจึงตอบกลับมาอย่างโคตรชัดเจนเลยว่า





"ใช่แล้ว โทรเข้ามาเมื่อเช้าเพื่อเช็คดูให้ชัวร์ว่าเบอรยังเปิดให้บริการอยู่รึเปล่า" กว๊ากกกกกกกก !!!!!!! ยังมีหน้ามาถามต่ออีก "เป็นอะไรรึเปล่าดูเครียดๆ งานเยอะเรอะ?" ไม่เครียดได้ไงครับเพ่ เพ่แหละครับที่ทำให้ผมเครียด shippppp หั๋ยเลยน๊าตอนเนี้ย!!!







การสนทนาวันนั้นจบลงด้วยการที่เด็กที่รอคอยตัดบทว่า กำลังยุ่งมากเรื่องงานต้องขอตัวก่อนและขอให้โชคดีกับงานใหม่ทำอะไรก้อจงมีสติเสมอ ไปก่อนละ ... แล้วเค้าก้อตอบกลับมาทันทีว่า ถ้ามีอะไรอยากคุยด้วยก้อติดต่อมาได้ทุกเวลานะ(ตอแหร๋....) ดูแลตัวเองดีๆนะแล้วคุยกันใหม่เร็วๆนี้(ฝันไปเหอะ!!)


โชคดีที่รอดมาได้อย่างเนียนเพราะคิดตั้งนานว่าจะทำไง จะพูดจาไม่ดีก้อไม่ควร จะพูดดีก้อไม่ควร จะถามว่ารู้ได้ยังไงว่ายังใช้เบอร์นี้ก้อไม่ควร จะบอกว่าต่อไปอย่าติดต่อมาอีกก้อไม่ควร ...โอ๊ย ...!! ปวดกบาล นี่สงสัยอาทิตย์หน้าจะต้องหาเวลาเข้าไปในเมืองแล้วซื้อเบอร์ใหม่แล้วจริงๆ


ยังไงก้อขอขอบคุณตู่ด้วยนะคะที่ให้ความร่วมมือ อ้อนกะว่าจะเปลี่ยนเบอร์ให้ทันกับที่การ์ดจะร่อนไปที่บ้านเค้านู้นน่ะ ... ทีแรกไม่คิดว่าจะต้องมาคุยกันอีกจนกระทั่งโดนจิกด้วย missed call ขอบคุณอีกทีค่ะ






ไหนใครดูว่าเด็กที่รอคอยจะเจอหนุ่มใหม่ไง ... ไหนอ่ะ อยู่ไหน โปรดโผล่มาด่วนเลย



ก่อนที่จะใจอ่อนให้หมีแพนด้าบ้านั่นอีกรอบ ไม่ไหวแล้วนะเฟ้ยยยยย!!







Create Date : 17 ตุลาคม 2548
Last Update : 25 ตุลาคม 2548 14:02:30 น. 18 comments
Counter : 559 Pageviews.

 
แวะมาอ่านค่ะ


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 17 ตุลาคม 2548 เวลา:21:42:39 น.  

 
แวะมาอ่านด้วยคนค่ะ แต่ยาวจังค่ะ


โดย: Tumble วันที่: 17 ตุลาคม 2548 เวลา:23:57:52 น.  

 
โอ้โห อ้อน วันนี้เรื่องเยอะมากๆ life is like a box of chocolate สินะ 555 เอิ๊กกก

ขำปนหยองเรื่องวิญญาณ globalized ... เอ...เต่ถ้าเค้าเป็นคนสนิทก็น่าจะดีใจที่ได้เจอหรือปล่าวนะ ไม่แน่ใจตัวเอง แฮะ.. อ่านแล้วคิดถึง พี่ V (ที่เราแฮพชื่อเค้ามาโมฯ) แต่ก็ไม่เคยแม้แต่จะฝันถึงเลย สัมผัสด้านนี้ของเรามันคงติดลบ 555

เรื่องฝันเนี่ย อ่านตำราพรหมชาติว่าไว้ว่าฝันตอนเช้ามืดจะแม่นอ่ะ ตำราเป็นเทวดามาเตือน


โดย: vee vee' วันที่: 18 ตุลาคม 2548 เวลา:0:02:20 น.  

 
อย่าใจอ่อนนนนนนนนนนน


เอาเวลาไปเขียนนิยายส่งประกวดทมยันตีอวอร์ดดีกว่า
ตั้งสามแสนนะอ้อน!!!
เอาไอ้แพนด้านี่มาเป็นวัตถุดิบเขียนเรื่องก็ได้ นะนะ

นี่ อ้อนเลิกฮิตแปะนิยายแล้วเหรอ เดี๋ยวนี้เขาฮิตกันนา
เผื่อได้ออกรวมเล่ม พี่จะได้ได้หนังสือฟรีอ่าน
แล้วก็มีน้องดังอีกคน


โดย: =p o o k p u i= วันที่: 18 ตุลาคม 2548 เวลา:10:39:05 น.  

 
สู้ไว้โยม อย่าใจอ่อน สู้ๆๆ


โดย: froggie IP: 203.188.34.40 วันที่: 18 ตุลาคม 2548 เวลา:14:07:19 น.  

 
อ้อน ได้เบอร์หวยเด็ดๆ แล้วบอกน้อยด้วย ถ้าแทงถูกจะได้แบ่งอ้อนครึ่งนึงงัย ฮา

ส่วนเรื่องหลินฮุ่ย กัวลาลัมเปอร์กับหาดใหญ่ ไม่ไกลกันเท่าไหร่เลย อ้อนมีอะไรจะฝากไปให้มั้ย จ๊ากกก ไม่ใช่


โดย: แว่นน้อย IP: 202.28.66.24 วันที่: 18 ตุลาคม 2548 เวลา:19:57:38 น.  

 
ข่าวด่วน อ้อนน้อย กับ หลินฮุ่ย ตีกันแตกมาแล้วครับท่าน ต่างคนต่าง converse all stars กันแล้ว ดีใจชะมัดยาก


คนบ้าอะไรไม่มีน้ำใจเลย ดีแต่นึกถึงแต่เรื่องของตัวเอง ดีแต่พูดน่ะใครก้อทำได้ ทีเวลามีปัญหาจริงๆไม่เห็นจะเคยมารับฟังเลย ที่โทรมาเช็คนั่นคงเพราะว่าอยากให้เรายินดีด้วยเท่านั้นเอง คงไม่ได้อ่านอีเมล์ ไม่ได้สนใจกับข้อความที่เคยส่งไปให้เมื่อสองเดือนก่อน ไม่เคยจดจำอะไร ไม่เคยจะคิดถึงใจใครเลย


ก้อดี ไปซะที ไปให้ไกลชีวิตชั้นเลยนะ ชั้นจะไม่พูดด้วยอีกแล้ว




พรุ่งนี้เปลี่ยนเบอร์!!!!!


โดย: เด็กที่รอคอยไล่ตะเพิดหลินฉุ่ยไปไกลๆแล้ว ชิ้วววว!!! (เด็กที่รอคอย ) วันที่: 18 ตุลาคม 2548 เวลา:22:27:57 น.  

 
กลายเป็น หลินฉุ่ย ไปแล้วเหรอแก ฮ่ะๆๆๆๆ

ทำศึกรอบด้านคงเหนื่อยแย่ พักอารมณ์มั่งเน้อแก โมโหบ่อยๆหน้าแก่เร็วนะเว้ย


โดย: ไปแล้วไปลับอย่ากลับมา ชาลัลลา ติ้ดชึ่ง โป๊ะ! IP: 203.188.10.44 วันที่: 19 ตุลาคม 2548 เวลา:0:41:39 น.  

 
แล้วเวลาก็เริ่มเดินอีกครั้ง

พระท่านว่านอนเกือบเช้าชีวิตวัยสาวจะผ่านไปไว


โดย: เพราะโลกนี้หมุนเราจึงพบกัน IP: 203.129.12.36 วันที่: 19 ตุลาคม 2548 เวลา:16:29:52 น.  

 
ทำร้านอาหารนี่ มีเรื่องให้จดจำเยอะดีนะฮะ

เรื่องหลินฮุ่ยเหรอ ... โบเชียร์ให้พี่เจอหนุ่มหล่อๆไวๆน้า


โดย: bowbow (thingummy ) วันที่: 19 ตุลาคม 2548 เวลา:22:39:27 น.  

 
น้อยเป็น back up team อ้อนน้อยอยู่ฉะเหมอ


โดย: แว่นน้อย IP: 202.28.66.24 วันที่: 19 ตุลาคม 2548 เวลา:22:41:44 น.  

 
เพิ่งอ่านข้อความตัวเองเมื่อสองเดือนก่อน

ถ้าหากว่าวันนึงหลังจากนี้ จะอีกซักปีสองปีข้างหน้า อย่างที่เธอเคยบอกให้ฉันรอเธอ ... ถ้าหากว่าฉันได้พบเธออีกครั้งเพราะพระเจ้าอยากให้เราได้พบกัน และถ้าหากว่าในวันนั้น ฉันและเธอจะสามารถเดินไปด้วยกันได้แล้วล่ะก้อ....

ฉันจะไม่จากเธอไปไหนอีกแล้ว





.......



พระเจ้าให้พบกันไวไปหน่อย สองเดือนเอง .... สรุปว่ายังไงเนี่ย แล้วที่เราร้องไห้อยู่ตอนนี้มันก้อคือเพราะว่าเสียใจใช่ม้า มันก้อเป็นปกติธรรมดาโลกใช่ม้า




งวดก่อนเราไปท้าทายพระเจ้ามากไปหน่อย ... วันนี้เลยท้าไปอีกรอบ แต่เชื่อว่าไม่มีหนสองแล้วล่ะ





เฮ้นี่ ...เด็กที่รอคอยร้องไห้จริงๆนะ ไม่ใช่ร้องไม่เป็น


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 20 ตุลาคม 2548 เวลา:1:59:49 น.  

 
และขอขอบคุณทุกคนมากค่ะ หมู่นี้ไม่มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นกะชีวิตเลยน้า...


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 20 ตุลาคม 2548 เวลา:2:02:19 น.  

 
มาส่งกำลังใจค่า

เวลาที่ชีวิตเป็นกราฟอยู่ก้นกะทะนี่มันดูนานจังนะ แต่ก็ต้องสู้ได้อย่างเดียวล่ะ fight fight ค่า


โดย: vee vee' วันที่: 20 ตุลาคม 2548 เวลา:19:22:56 น.  

 
ส่งอีกซักใบมั้ยคะพี่อ้อน? เอาให้ไปถึงกัวลาลัมเปอร์เลยดีปะ??
รู้ม้าวันนั้นที่พี่อ้อนส่งข้อความมาน่ะ.... ตู่เพิ่งจะเดินออกจากไปรษณีย์เลยนะนั่น

ปล. อ่านเรื่องเพื่อนพี่อ้อนแล้วหนาวง่ะ ตอนนี้เกือบตีสอง แง๊ อย่ามาหลอกหนูน๊า


โดย: too IP: 130.88.164.77 วันที่: 21 ตุลาคม 2548 เวลา:7:48:13 น.  

 
พี่สาวมุ๋มก็เคยเจอผีเหมือนกัน จำได้ว่าตอนโทรมาเนี่ยผียังอยู่อยู่ข้างๆเลย โทรไปร้องไห้ไป ทำเอาคนที่ช็อคไปเลย
คุณอ้อนสู้ๆๆนะคะ มุ๋มเชื่อว่าคุณอ้อนเป็นสาวเหล็กแข็งแกร่งค่ะ อย่างน้อยก็มีเรื่องรักกุ๊กกิ๊กนะ ทางนี้แห้งแล้งมากเลยอ่ะ

ยังไงขอให้หาคนหล่อ และดีได้โดยไวค่ะ
ปล. มีกำหนดจะกลับเมื่อไหร่เอ่ย


โดย: Fruit_tea วันที่: 21 ตุลาคม 2548 เวลา:20:37:01 น.  

 
วี่ <<< อ้อนว่าตอนนี้กราฟชีวิตอ้อนมันดิ่งลงนรกอยู่ชอบกลนะ ... อย่างว่าแหละ อ้อนคงมีเจ้ากรรมนายเวรตามอยู่น่ะ


ตู่ <<< ไม่เป็นไรจ้า ไปให้ถึงออส ก้อพอแล้ว เค้าจะเป็นยังไงต่อไปก้อช่างเค้าเถอะ คิดซะว่าพระเจ้าให้มาพบกันเท่านี้

ป.ล. หลังจากนี้ตู่ก้ออย่าอ่านบล็อคตอนดึกๆจิ


คุณมุ๋ม <<< อ้อนค่อนข้างสนใจเคสพี่สาวคุณมุ๋มนะคะเล่าให้ฟังหน่อยจิ

อ้อนไม่ใช่คนเหล็กเข้มแข็งอะไรหรอกค่ะ ไม่อยากเป็นด้วย บางครั้งมันก้อตกกระไดพลอยโจนไปเอง ลองคิดดูน๊า... คนที่เค้าร้องไห้โดยที่มีคนเข้าใจและเห็นใจ มันย่อมดีกว่าคนที่ไม่สามารถร้องไห้ได้เพราะจุกหรือชาชิน และยังไม่มีคนเข้าใจอีกด้วย... ไอ้กุ๊กกิ๊กเนี่ย ค่อนข้างหนักไปทางวุ่นวายเรื่องหัวใจมากกว่ามั้งคะ ถ้าดีๆแบบหวานแหววนี่ไม่มีเหมือนกันน่ะ แต่ก้อขออนุโมทนาสธุให้มันสมพรปากคุณมุ๋มนะคะ อ้อนก้อ...ไม่มีผู้ชายตกถึงท้องนานละ


ป.ล. คงอีกนานน่ะค่ะ ถ้าไงคงปีหน้าไปเลยแต่ไม่ชัวร์นะ


โดย: เด็กที่รอคอยใกล้จะบ้าตาย (เด็กที่รอคอย ) วันที่: 23 ตุลาคม 2548 เวลา:23:32:02 น.  

 
กุยแกมาเยี่ยมเจ้าคะ ขอบคุณนะ ที่ไปตอบทู้ให้กุยแก


โดย: กุยแก (กุนซือเอกแห่งรัฐวุ่ย ) วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:4:50:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
เด็กที่รอคอย
Location :
กรุงเทพ Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




จะเป็นกรวดหรือเพชร ถ้าไปนึกรักมันเข้าแล้วหายไปเมื่อไรก็เสียดาย ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก บางคนถึงกับเสียคนไปก็มี


"ถ้าเราไม่อยากทุกข์มากไม่อยากเสียคน ก็อย่าไปรักอะไรให้มากนัก ถึงจะรักก็ต้องรู้กำพืดว่ามันเป็นเพชร หรือเป็นกรวด"


ถ้ารู้ราคาจริงๆของมันเสียแล้วถึงมันจะหายไป เราก็จะไม่เสียดายมากนัก

(จาก "สี่แผ่นดิน" โดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add เด็กที่รอคอย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.