แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2548
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
16 พฤษภาคม 2548
 
All Blogs
 
ฮัลโหล... ส่งความคิดถึงมาทักทาย

เมื่อวานนี้โทรศัพท์มือถือดังขึ้นโดยที่เด็กที่รอคอยกำลังนอนเล่นเน็ตอยู่ที่บ้านเบอร์ที่ปรากฏ บอกว่า Unknown…

โอ้ ใครกันนะที่โทรมา หน้าตาแบบนี้น่าจะเป็นสายจากแดนไกล ไม่ก้อ พีซีที ... เราไม่มีเพื่อนที่ใช้พีซีทีมานานแค่ไหนแล้วฟะ

แต่เมื่อกดรับสาย สิ่งที่ได้ยินคือ ... ความเงียบ

“ฮัลโหล...ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ... ฮัลโหล?” เมื่ออีกฝ่ายยังเงียบ จึงต้องวางสายอย่างจนใจ แล้วลงนอนเล่นต่อ ครู่หนึ่งก้อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาอีกครั้ง

“ฮัลโหล?... ฮัลโหล ไม่ได้ยินเสียงอะไรนะคะจะวางสายก่อนล่ะ Sorry I can’t hear you.I’m going to have to hang up now” น๊านน! ล่อมันสองภาษาเลยด้วยความที่เป็นเด็กอินเตอร์เผื่อมีเพื่อนโทรมาหา (ทั้งที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่า เรามันกลายเป็นพวกเพื่อนไม่คบ มาพักมหญ่ๆแล้วเพราะมัวแต่สิงอยู่แต่ในเมืองไทย --' …)

สรุปว่า ใครหว่าที่โทรมา? ...

แรกทีเดียวเกือบจะ sms ไปถามหลินฮุ่ยอยู่เหมือนกันว่า โทรมารึเปล่า (หลังจากที่หมอนี่โทรมาหาล่าสุดเมื่อสิบวันที่แล้ว) ... แต่ไม่เอาดีกว่า ไม่คิดว่าน่าจะใช่ เพราะไม่มีทางที่คนแบบนั้นจะโทรมาเพื่อที่จะฟังเสียงเราโดยไม่พูดอะไร

ถ้าคุณรู้จักเขาเหมือนที่เด็กที่รอคอยรู้จัก คุณจะรู้ว่าเขาเป็นประเภท nascism พอสมควร... --' และเวรกรรมมันอยู่ที่ว่า เด็กที่รอคอยหลงรักหลินฮุ่ยผู้หลงตัวเอง...ซวยไป แต่กำลังพยายามตัดใจอยู่ ท่านทั้งหลายโปรดเอาใจช่วยเราต่อไป...

เย็นวันนี้ขณะที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว และกำลังคิดว่าจะออกไปข้างนอกดีมั้ย... เสียงโทรศัพท์ก้อดังขึ้นอีกครั้ง และโชว์เบอร์ว่า Unknown อีกแล้ว ... เอาวะ งวดนี้จะลองรับดูอีกที ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่โทรมา (ไม่ใช่แม่เด็กที่รอคอยเป็นแน่ เพราะเราไม่ให้เบอร์มือถือไว้หรอก ไม่งั้นจะทำให้หล่อนสามารถโทรมาตามได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า!)

“ฮัลโหล... สวัสดีค่ะ?” เออเว้ย... ยังเงียบเหมือนเดิม “ฮัลโหล..?” หรือจะด่ามันดี อาจจะเป็นพวกโรคจิต ... แต่ไม่เอาดีกว่า วางๆไปเหอะ

ในขณะที่กำลังคิดว่าจะวางสายในเสี้ยววินาทีนั้นก้อมีเสียงตอบรับกลับมาว่า “ฮัลโหล...ได้ยินมั้ยครับ?”

ผู้ชายที่ไหนวะ..?

เสียงทุ้มๆ คุ้นๆหูอยู่เหมือนกัน เป็นอันว่าไม่ใช่หลินฮุ่ยเพราะรายนี้พูดภาษาไทยได้

...ใครกันนะ...?


“ผมเอง...ยุ่งอยู่รึเปล่า คุยได้มั้ย?”

....
....
....
....
....
....
....

คุณเชื่อเรื่องพรหมลิขิตหรือปาฎิหาริย์มั้ย?


คนที่อยู่อีกฝั่งของสายโทรศัพท์นั่น เป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยเรียนประถมที่เมืองไทย

และเป็นผู้ชายคนแรกที่เด็กที่รอคอยหลงรักข้างเดียวมาตลอด 10 ปี

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

“ยุ่งอยู่รึเปล่า?”
“เปล่า ... ว่าจะออกไปข้างนอกพอดี” เรียกเขาว่า แทซ ดีกว่า เพราะเขาชอบ Tasmanian Devil ที่อยู่ในการ์ตูน Warners...

เขาโทรมาหาเด็กที่รอคอย สายตรงจาก ซานฟรานซิสโก

“โทรมาได้ยังไง?” เพราะเด็กที่รอคอยไม่ได้คุยกับเขามานานมากแล้ว ตั้งแต่ที่สารภาพรักไปเมื่อ 7 ปีที่แล้ว ก้อไม่ได้คุยกันอีกจนกระทั่งเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ที่โทรไปบอกเขาจากออสเตรเลียว่า เพื่อนในกลุ่มเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุรถชน และเบอร์ที่ใช้อยู่ในเมืองไทยปัจจุบัน ก้อไม่เคยให้เขาเพราะเราไม่เคยได้ติดต่อกันอีกเลยไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน

แต่ไม่ยักกะยอมบอกว่า ไปได้เบอร์มาจากไหน แต่เข้าใจว่าคงได้มาจากเพื่อนสักคนในกลุ่มประถม ซึ่งหลังๆนี้เด็กที่รอคอยไม่ค่อยได้ติดต่อกับใครเพราะหมกมุ่นแต่เรื่องของตัวเอง

โทรมาหาแบบแปลกๆ... ถามอะไรก้อตอบ แต่ถ้าไม่ถาม ก้อเอาแต่ถามเรื่องเรา อยากให้เล่าแต่เรื่องเราให้ฟัง เหมือนหลินฮุ่ยไม่มีผิด... แต่นายแทซคนนี้ เขาก้อเป็นแบบนี้มานานแล้วล่ะ

หมู่นี้มีแต่ผู้ชายขี้เหงาโทรมาหาแฮะ...อะไรกันหว่า

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

“ไม่ได้คุยกันมานานเท่าไหร่แล้วนะ...?” เขาถามเด็กที่รอคอยซะงั้นล่ะ บอกตามตรงว่าจำไม่ได้ เลยตอบไปว่า

“สองปีได้”
“ผิด... ปีครึ่งตะหาก” อ้าวเวร... ทีแต่ก่อนเราถามอะไรไป เห็นบอกแต่ว่า ไม่รู้จำไม่ได้ ทีตอนนี้กลับช่างจำซะงั้น

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เด็กที่รอคอยคงตอบได้แม้กระทั่งว่าโทรไปหาเขาวันที่เท่าไหร่เวลาเท่าไหร่ใช้เวลานานแค่ไหนนการคุย แต่เมื่อห่างหายจากกันไปเพราะเราทั้งคู่ต่างก้อมีคนของตัวเอง เด็กที่รอคอยตัดใจจากเขาไปทุ่มเทให้อดีตคนรัก ... ทุกอย่างก้อดูจะลางเลือนไปหมด

จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่า ตัวเราเองนั่นแหละที่โทรไปหาเขาในคืนวันที่เพื่อนเสียชีวิต

แถมยังร้องไห้ใส่หูเขาเสียด้วยสิ .... --'

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

“เมื่อไหร่จะแต่งงาน?” เด็กที่รอคอยถาม แต่เขาหัวเราะ

“ทำไมมีแต่คนชอบถามคำถามนี้ก้อไม่รู้...” เอ๋า... ก้ออายุปูนนี้แล้วนี่เธอ มันก้อถามไปตามมารยาทสอดรู้สิจ๊ะ “แล้วตอนนี้เป็นไงมั่ง คบใครอยู่รึเปล่า?”

อ้าวเฮ้ย ทำไมมันฮุ๊คกลับมาน๊อคเอ๊าท์เราได้ล่ะเนี่ย ถามมาได้ (แทงใจดำนะเหวยยยย)

ไปไหนมาไหนกับเพื่อนฝูงไม่ได้เลยมันมีแฟนกันไปหมดแล้ว ไปข้างนอกกันก้อต้องพาแฟนไปด้วย เซ็ง”

“ตอนนี้โสดอยู่?” เออเว้ยยังมาย้ำ !! เลยชวนคุยเรื่องอื่นอยู่แป๊บนึงก่อนจะถามไปว่า ... แล้วที่โทรมา มีอะไรให้ช่วยเหลือมั้ย? “เปล่า... อยากโทรมาหา เพราะตอนนั้นโทรมาหาผม คิดถึงเพื่อนๆ ตอนนี้ไม่ค่อยมีใครเหลือที่นี่เลย กลับเมืองไทยกันไปหมดแล้ว”

เห็นแมะ ผิดจากที่เดาซะเมื่อไหร่ล่ะ ... ซื้อหวยทำไมไม่ถูกแบบนี้มั่งวะ

“ทำไมล่ะ หรือ ... จะไปข้างนอกแล้วเรอะ?” เปล่าย่ะ กลัวเธอเสียตังค์เฟ้ย อุตส่าห์หวังดี --'

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

... ที่จริงก้อรู้สึกแปลกๆดีเหมือนกัน เพราะไม่ได้ยินเสียงเขามานานมากจนเกือบลืมไปแล้ว

แต่ทุกครั้งที่ได้ยิน ก้อรู้สึกดีนะ อบอุ่นดี เพราะเขาก้อเป็นเพื่อนที่ดีพอสมควร ปกป้องเราได้บ้างเวลามีเรื่องอะไร ... คุยกันได้อีกแป๊บนึงจึงให้เบอร์และอีเมล์ของเพื่อนๆคนอื่นๆไปเผื่อเขาจะอยากติดต่อ แล้วก้อขอตัววางสายเพราะมันเริ่มจะนานแล้ว

“ขอบใจจ้ะที่โทรมา ดีใจที่ได้คุยกันอีก” เด็กที่รอคอยหมายความตามนั้นจริงๆ เพราะเมื่อเจ็ดปีก่อนนี้ ต้องเป็นฝ่ายลาจากเขามาเพราะไม่สามารถทำใจได้ที่จะเป็นได้แค่เพื่อน แต่วันนี้ กลับไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว...

อาจจะเพราะว่า ได้รู้จักความรักทิ่ผิดหวังและเจ็บปวดอย่างจริงจังจากคนที่เราเคยรักและเคยรักเราแล้วก้อเป็นได้...

“แล้วจะโทรมาหาอีก... ไม่งั้น โทรมาหาที่ซานฟรานฯก้อได้ แล้วผมโทรกลับไปหาเอง... บ๊ายบายครับ”

...............
...............
...............



เหอ????????


อะไรวะเนี่ย?! เหงาขนาดนั้นเชียวเร๊อะ??!!


ช่วยด้วยยยยยยย ข้างๆตัวเด็กที่รอคอยมีแต่ผู้ชายแปลกๆเต็มไปหมดเลย ฮือๆๆๆ! ทำไมล่ะ ทำไมไม่เจออะไรที่ธรรมดาแบบคนทั่วไปมั่ง หรือคนอย่างเรามันไม่สมควรมีความรัก จึงมีแต่คนเหงาเข้ามาวุ่นวายอยู่เรื่อย



ป.ล. ตอนนี้ขอร้องเถอะ พระเจ้า... สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ของานให้นู๋ก่อนเถอะค่ะ


เครียดจัง!







Create Date : 16 พฤษภาคม 2548
Last Update : 22 พฤษภาคม 2548 14:32:17 น. 13 comments
Counter : 522 Pageviews.

 
ความเดิมจากตอนที่แล้ว...

*********************************************

ม่ายเป็นไร มาร่วมขบวนการโฉด เอ้ย โสด กันดีกว่า
น้อยกลัวแต่เด็กที่รอคอยดังแล้วแยกวงไปหาหลินฮุ่ย No.2 ได้ก่อนอีกล่ะจิ

โดย: แว่นน้อย@หาดใหญ่ วันที่: 1 พฤษภาคม 2548 เวลา:8:40:40 น.

^
^
^
น้อย... เด็กที่รอคอยว่าหลินฮุ่ย No.2 คงจะยังไม่มาอีกนานเลยล่ะ แค่ No.1 นี่เด็กที่รอคอยก้อปวดกบาลมากเหลือกำลังแล้ว ... บอกตรงๆ เหนื่อยจังว๊อยยยยยยยยยยย!!....

ไปรักมันทำไมฟะ...


**************************************

ขอให้เด็กที่รอคอยไฟโตะๆ นะ

ชูมือขอร่วมสมาคมของน้อยด้วยคน กร๊ากกก

เคยมีน้องกล่าวหาว่าเรากลัวความรักง่ะ หนอยแน่ เจ้าบ้าฉันไม่ได้กลัวย่ะ แต่เบื่อต่างหาก แค่เห็นก็เบื่อแล้ว -_-"



โดย: วีวี่ วันที่: 2 พฤษภาคม 2548 เวลา:2:32:03 น.

^
^
^
แต๊งกริ้วนะวีวี่ เด็กที่รอคอยก้อโดนคนดักคอเอสแบบนั้นเหมือนกัน น่ามะโห! ทำเป็นมารู้ตัวเราดีไปกว่าตัวเรา ชิชะ ตัวเขาเองยังไม่รู้จักตัวเขาเองดีพอเล๊ยยยย

... ไอ้คนที่พูดดักคอนั่น ก้อคือ อีหลินฮุ่ยตัวนั้นล่ะ --'

*************************************

ไม่เป็นไรๆๆๆ
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อ้อนเข้มแข้งได้เสมอ...เนอะ


อ่า ฝากบอกแบบกระซิบๆ
จงทุ่มเทแรงใจให้นิยายเงินแสนเดี๋ยวนี้!
จะได้รวยๆ แล้วมาเลี้ยงข้าวพี่ ^O^



โดย: ปป ผู้เชียร์อย่างเป็นทางการ วันที่: 3 พฤษภาคม 2548 เวลา:8:56:08 น.

^
^
^
พี่ปุ๋ยคะ ระหว่างที่เรากำลังรอเงินแสนของอ้อน(ซึ่งไม่รู้ว่าจะได้มารึเปล่า) พี่ปุ๋ยเลี้ยงอ้อนให้อ้วนกลมไปพลางๆก่อนนะคะ อ้อนรักพี่ปุ๋ยมากมายค่ะ ก๊ากกกก

**************************************

รับรองว่าต้องเจอแน่ๆคับ อย่าคิดมากเนอะ หาอะไรทำสนุกๆดีกว่า ;)


โดย: just2cool วันที่: 14 พฤษภาคม 2548 เวลา:18:27:50 น.

^
^
^
ขอบคุณค่ะ ขอรับความปรารถนาดีไว้ก้อแล้วกันนะ



โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 16 พฤษภาคม 2548 เวลา:2:18:47 น.  

 
โอว รูปน่ากลัวมาก

ไกลเท่าเดิม เท่ากับที่เดิม


โดย: Sugary GA วันที่: 16 พฤษภาคม 2548 เวลา:6:02:34 น.  

 
แวะมาชวนปายหายคลายเครียด


โดย: น.ส.มารร้าย วันที่: 16 พฤษภาคม 2548 เวลา:7:17:44 น.  

 
จากซานฟรานเลยรึ 0.o

ง่า โนคอมเม้นท์จ้า แบบว่าเรื่องแนวนี้มะค่อยถนัด 5555 Single is the best! เอ๊ย ม่ายช่าย
เอาเป็นว่าขอให้เจอคนดีๆนะจ๊ะ (รวยด้วย อันนี้แถมให้) อิๆๆๆ เข้ามาฟังเพลงด้วยล่ะ ไม่ได้ยินนานแล้วล่ะค่ะ เพลงนี้ :)


โดย: Fruit_tea วันที่: 16 พฤษภาคม 2548 เวลา:11:24:24 น.  

 
ดีออก มันเป็นความรู้สึกที่ดีเวลามองย้อนไปนะ
เป็น souvenir of life ^^
คนบางคนก็มีไว้ให้คิดถึง มีไว้ให้อยากจะรัก แต่รักไม่ได้
คนบางคนมีไว้ให้เรารัก แต่เขาไม่รักเรา
และคนบางคน ก็รักเรา ทั้งที่เราไม่รัก

จนกว่าจะพบชิ้นส่วนที่พอดี เรื่องพวกนี้มันเป็นประสบการณ์ เป็นของขวัญของชีวิต
เพียงแต่ว่ากว่าเวลาจะผ่านไปจนมองมันเป็นของขวัญได้...มักจะเลือดโชกก่อน T_T

(พูดแบบคนแก่แล้ว เล่าความหลังยังไงก็ไม่รู้ ไม่ ไม่ *เสียงแข็ง* เค้ายังมะแก่)


โดย: =p o o k p u i= วันที่: 16 พฤษภาคม 2548 เวลา:19:37:31 น.  

 
เพลงเพราะจัง ไม่ได้ฟังนานแล้วเหมือนกัน ^_^

อืม...รู้สึกเหมือนมันถึงเวลานะ เลยกลายเป็นคำถามสามัญเวลเจอเพื่อนเก่าหรือคุยกันก็มักเป็นคำถามทำนองนี้ เมื่อไร อะไรทำนองนั้น ^_^ พูดถึงเรื่องดักคอ รู้สึกว่าคนที่พูดแบบนั้นมักเป็นผู้ชายแฮะ...(ไม่รู้สิ... เราคงยังเจอโลกกว้างไม่พอ 5555)

ชอบคำว่า souvenir of life จังค่ะ พี่ปุ๋ย
คิดถึง the missing piece of o ขึ้นมา (แต่ไม่ค่อยชอบเรื่องนี้หรอกค่ะ สงสัยองุ่นเปรี้ยว กร๊ากก>_<)

single is the best ตามคุณมุ๋มปาย :-P

ขอให้เด็กที่รอคอยได้งานยุ่งหัวปั่นจนหัวปักโต๊ะเร็วๆ <--- ถือเป็นคำอวยพรมั้ย


โดย: วีวี่ IP: 221.128.90.62 วันที่: 16 พฤษภาคม 2548 เวลา:23:32:13 น.  

 
ดีแฮะ อ้อนช่างเป็นคนที่มีเรื่องกุ๊กกิ๊กเกิดขึ้นกับตัวได้ตลอดเวลา

ดูเราซิไม่เห็นมีไรมั่งเลย ฮ่าๆ


โดย: Ham IP: 68.21.2.222 วันที่: 17 พฤษภาคม 2548 เวลา:0:49:52 น.  

 
พี่อ้อนคะ
มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก แต่พออ่านแล้วคิดว่าเพื่อนพี่อ้อนคนนี้น่ารักดีนะ ^^

ตู่ไม่เคยมีเพื่อนแบบนั้นซักกะคน!!!!
(แน่ล่ะ เรียนโรงเรียนสตรีนี่หว่า - -")


โดย: =too= วันที่: 17 พฤษภาคม 2548 เวลา:11:37:21 น.  

 
อื้อ ผู้ชายคนนี้เป็นคนนิสัยน่ารักนะ มันขี้อ้อนดี เดิมเคยเป็นลูกคนเดียวอ่ะค่ะ แม่เค้าตายตอนแปดขวบได้มั้ง พอหลังจากนั้นซักอายุ 16-17 พ่อเค้าก้อมีแฟนใหม่แล้วมีลูกสาวอีกสองคน ก้อเลยกลายเป็นพี่คนโตไปโดยปริยายแต่สันดานเดิมก้อยังอยู่นั่นแล...

--'

ตอนนี้วุฒิภาวะคงโตขึ้นแล้วล่ะเพราะเค้าเคยแอนตี้อาชีพแอร์มาก (แม่เคยเป็น แล้วเสียเพราะหัวใจวาย) แต่ตอนนี้ช่วยอวยพรให้เราได้สมหวังซะแล้ว ดีใจนะที่ได้ยิน เพราะแต่ก่อนจะได้ยินอีกแบบ ประมาณว่ากึ่งประชดด้วยความน้อยใจ กึ่งเศร้าๆ ^^' ก้อดีแล้วล่ะ อายุปาเข้าไปจะสามสิบถ้ายังเหมือนเดิมเป๊ะก้อเห็นจะแย่ละ


Ham เรื่องกุ๊กกิ๊กนี่เป็นเรื่องที่ทำขึ้นเองได้มิใช่ฤา คนใกล้ตัวก้ออยู่นี่ จะให้อยู่เฉยๆทำไม ใช้ให้เป็นประโยชน์เถิดจะเกิดผล วะฮะๆก๊ากๆ

ขอบคุณค่ะวีวี่ที่อวยพรให้เด็กที่รอคอยงานยุ่งจนหัวปักโต๊ะ แต่เอ่อ --' .... ขอแค่มีงานก้อพอละค่ะ จะยุ่ง รึจะปักโต๊ะหรือไม่ คงต้องบอกว่า .... ชั้นปล่อยให้กาลเวลา(ตะดึ่มดึ๊มดึม ดึมดึ่มดึมดึ๊ม)ช่วยชี้ชะตาไม่รู้วันใด แม้จะต้องคอยและคอยต่อไป(ตะดึ่มดึมดึ๊ม) นานสักเพียงไหน ปล่อยให้กับ กาลเวลาอาๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...........

พี่ปุ๋ย พูดยังงั้นแสดงว่าเคยผ่านมาอย่างโชกโชนร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ! Souvinir of life ก้อเป็นคำที่ดูแล้วอบอุ่นดีนะคะ... แต่ชิ้นส่วนของอ้อน.......

สงสัย ฝรั่งจะทำเกิน...ไปซะแล้ว --'


Single ก้อดีค่ะมุ๋ม แต่เวลาไปเข้ากลุ่มกินข้าวเย็นกะเพื่อนที่ไหนทีไร มันเริ่มมาเป็นคู่กันซะทุกทีเลยอ่ะเด๋วนี้ ไม่อยากไปไหนกะเพื่อนฝูงแล้วอ่ะ (ดิ้นพราดๆ) ยังไงก้อขอให้สาธุสมพรปากมุ๋มเหอะ ฮ่าๆๆๆ


ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเยี่ยมกันที่บล๊อกน้อยๆของเด็กที่รอคอย .... เปลี่ยนเพลงแล้วนะคะ พอดีกำลังชอบเพลงนี้มั่กๆ ฟังดูดีเนอะ คนหนึ่งก้อแสนดี อีกคนมีรักให้กันมานาน




เด็กที่รอคอย ยังไม่เจอซักกะคน --' ... ขอทำเนียนหน่อยเหอะ แต่ถ้ามีความรัก ก้อคงไม่อยากเจอสภาพนี้นะ

"โอ้เอยหัวใจทำไมเป็นสองทาง ใครกันคือรักแท้ที่เขาจะรักไม่มีวันจาง ........บอกมาสักคำได้ไหมหัวใจ"


ขอคนเดียวก้อพอ ... คนของเรา คนเดียวก้อพอ


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 19 พฤษภาคม 2548 เวลา:3:20:00 น.  

 
แว้บมาถามว่า มี tsubasa กะ xxxholic ของ clamp ยัง
ถ้าจะเอาไปโหลดได้ที่บ๊อกน้า เชิญๆๆ


โดย: =p o o k p u i= วันที่: 19 พฤษภาคม 2548 เวลา:18:01:41 น.  

 
เข้ามาฟังคนเล่าฟามหลัง ฮี่ๆๆ

ขอให้ได้งานเร็วๆนะจ๊ะ ^_^


โดย: froggie IP: 203.150.97.75 วันที่: 20 พฤษภาคม 2548 เวลา:9:33:07 น.  

 
โทษทีครับ มั่วๆ มา Link จากที่อื่นหลงมาเรื่อยๆ

จะบอกว่า
ผู้ชายก็เหงาเป็นนะครับ
ไม่เห็นแปลก :P


โดย: Oakyman IP: 221.113.33.22 วันที่: 27 พฤษภาคม 2548 เวลา:12:36:05 น.  

 
^
^
^

โห...ไม่ได้สนทนากันร่วม 5-6 ปีได้นะคุณ Oakyman สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่มาร่วมลงนามในบ๊อกเด็กที่รอคอย



โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 28 พฤษภาคม 2548 เวลา:3:20:44 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
เด็กที่รอคอย
Location :
กรุงเทพ Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




จะเป็นกรวดหรือเพชร ถ้าไปนึกรักมันเข้าแล้วหายไปเมื่อไรก็เสียดาย ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก บางคนถึงกับเสียคนไปก็มี


"ถ้าเราไม่อยากทุกข์มากไม่อยากเสียคน ก็อย่าไปรักอะไรให้มากนัก ถึงจะรักก็ต้องรู้กำพืดว่ามันเป็นเพชร หรือเป็นกรวด"


ถ้ารู้ราคาจริงๆของมันเสียแล้วถึงมันจะหายไป เราก็จะไม่เสียดายมากนัก

(จาก "สี่แผ่นดิน" โดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add เด็กที่รอคอย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.