แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
23 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
ขอพระคุ้มครอง "พ่อ" เถิด ...

เมื่อก่อน ครั้งฉันเป็นเด็กน้อยคอยแต่คลาน


พ่อหัดตั้งไข่ ให้จนฉันเดินเป็น...


เตาะแตะ... ก้าวที่ละน้อย... ค่อยๆเข็น


จับเกาะ พ่อเดินเล่น ตามประสาเยาว์วัย


พ่อถอดรองเท้าไว้ให้เห็นตรงนอกชาน


ฉันเจ้าเด็กน้อย ลองใส่สวม เดินภูมิใจ


อยากจะใส่ไว้ให้เหมือน แม้จะหนักยังเดินไหว


พ่อยิ่งใหญ่ เหมือนภูเขา ...เราจะตาม





ข้างหน้าที่ทิ้งไว้ คือรอยเท้าที่พ่อเดิน


ลูกเหยียบย่าง ไม่ห่างเหิน... เดินตาม


ย่ำบุก ป่าเขาลำเนาไพร ไม่ครั่นคราม


เด็กน้อยตามอย่างพ่อ ไม่ท้อ...เดินไป


เติบใหญ่ถึงวันนี้ พบชีวิตที่ผกผัน
ฉันจึงได้รู้ ว่าการเดิน ไม่ง่ายดังใจ




วันที่ถูกทุกข์ทับถม ขมขื่นใจสักเพียงไหน


รองเท้าพ่อคู่ใหญ่ ยังสอน ใจเรา


วันที่ถูกทุกข์ทับถม ขมขื่นใจ สักเพียงไหน



พ่อยิ่งใหญ่ เหมือนภูเขา เราจะตาม...



Create Date : 23 เมษายน 2553
Last Update : 23 เมษายน 2553 4:20:20 น. 11 comments
Counter : 639 Pageviews.

 
หวัดดีตัวเอง

เขียนแบบนี้เม้นท์ไม่ค่อยออกเลย
เขียนได้ซึ้งจัง
ไม่รู้ว่าตัวเองเขียนด้วยความรู้สึกยังไง
หวังแค่ว่าคงไม่ได้กำลังถูกทุกข์ทับถมและขมขื่นใจนะ

มีความสุขมากๆเด้อ

ป.ล. อัพบล็อกตอนตีสี่ ไม่หลับไม่นอนเนอะ


โดย: discipula วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:8:22:56 น.  

 
อ่านแล้วนึกถึงพ่อของลูกไทยค่ะ
รอยเท้าของพ่อ....ยิ่งใหญ่
วันนี้พ่อคงกลุ้มใจที่ลูกๆ ทะเลาะกันแบบนี้

"รักในหลวงค่ะ"

ปอแวะมาทักทายพร้อมกาแฟมาเสิร์ฟยามเช้าค่ะ

ขอให้มีความสุขมากๆ ตลอดทั้งวันนะคะ งุงิ ^ ^


โดย: Butterflyblog วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:8:53:48 น.  

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:9:13:33 น.  

 
@discipula : หวัดดีตัวเองเช่นกัน ไม่ได้คุยกันนานทีเดียวเปิดเทอมแล้วงานเยอะมั้ย

ที่เค้าลงในบล๊อคไม่ใช่คำของเค้าหรอกนะ มันมาจากเพลง "พ่อ" ที่ใช้ในละครเทิดพระเกียรติเมื่อหลายปีก่อนนี้ เค้าชอบมากเลยทีเดียว สมัยก่อนนั้นฟังแล้วก้อรู้สึกซาบซึ้งและรักในหลวงมากขึ้นอีก พอมีเหตุการณ์เมื่อคืนก้อยิ่งรู้สึกสงสารชายชราที่เหนื่อยมามากคนนี้จับใจ

วันนี้เค้าเหลือความเป็นไทยแค่ครึ่ง และในครึ่งที่ไม่ใช่คนไทยเค้ามีชีวิตอยู่ด้วยการไม่มีกษัตริย์ อิสระเสรี ไม่มีใครต้องกลัว ใครจะแบ่งพรรคแบ่งพวกก้อเถียงกันให้เป็นเรื่องเป็นราว เถียงจบเราก้อกลับบ้านกลับช่องเป็นคนธรรมดา เวลางานก้อค่อยมาว่ากันใหม่ เค้าสุขสบายกว่าคนที่นี่ตั้งเท่าไหร่ แต่เค้าก้อรักและนับถือท่านเพราะคงไม่มีใครทุ่มเททั้งกายใจให้ประเทศไทยได้เท่าท่าน


แต่คนไทยแท้ๆและที่มาขอพึ่งใบบุญเป็นคนไทยในภายหลัง อาศัยอยู่กับท่านมาตลอดชีวิต กลับคิดอยากให้ท่านหายไป ... ชาวนากับงูเห่า มันเป็นเรื่องที่เอามาเล่าสอนลูกหลานได้ไม่มีวันหมดอายุแน่ๆ


ใครไม่รักไม่เอาท่านก้อไม่เป็นไร


แต่เค้าจะอยู่ข้างพระมหากษัตริย์จนนาทีสุดท้ายของเค้า


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:9:40:08 น.  

 
แต่ว่าเนื้อเพลงก้อตรงกะชีวิตเค้าด้วยเหมือนกันนะ

คือสมัยก่อน เค้าไม่ได้โตมากับพ่อนับสิบกว่าปี แต่เค้ามีพ่ออีกคน ซึ่งเค้าเรียกว่าพ่อทั้งๆที่เป็นคุณตาของเค้าเอง (แล้วก้อเรียกยายว่า แม่ มีน้าๆเป็น แม่น้า อีกตะหาก เค้าอาจจะเป็นคนที่พ่อ-แม่ เยอะมากเอาการคนนึงก้อได้นะ ) ทุกคนช่วยแม่เค้าเลี้ยงเพราะตอนกลางวันแม่ไปทำงาน รองเท้าพ่อที่อยู่ในเพลงนั่น สำหรับเค้าเป็นรองเท้าแตะแบบผู้ชายที่ไม่ใช่แตะคีบหรือแค่ฟองน้ำ แต่เป็นรองเท้าแตะแบบผู้ชายใส่พอลำลองได้ สีน้ำตาล และหนักมากกกกก


เค้าเคยลองสวมแล้วเดินลากไปไหนๆเหมือนในเพลงจริงๆ และด้วยความที่รองเท้ามันหนัก และคุณตาก้อเท้าใหญ่ยาวมากมันทำให้ใส่โคตรลำบากตามไปด้วย เค้าก้อเลยหกล้มหัวทิ่มอยู่หลายที (เจ็บนะ ร้องไห้แหกปากเลยทีเดียวแหละ )



คิดๆดูแล้วเค้าก้อยังตามรอยเท้าไม่ได้เลยล่ะมั้ง เรียนมาจนป่านนี้ยังแทบเลี้ยงตัวเองไม่รอด สู้ผู้ชายที่ไม่ได้จบปริญญาเลี้ยงลูก 6 คนส่งให้เรียนจบมหา'ลัยไม่ได้แฮะ ...

โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:9:42:23 น.  

 
@butterflyblog : ขอบคุณสำหรับกาแฟและปาท่องโก๋ค่ะ ได้ของจริงก้อดีหรอกนะนี่

สงสารท่านเหมือนกันค่ะ อายุมากขึ้นแต่กำลังใจกลับต้องมาถอยลงเพราะความเสียใจ แทนที่จะได้อยู่อย่างสบายๆเพราะทำงานหนักมามาก ...


@หาแฟนตัวเป็นเกลียว : หวัดดีค่ะ username เปรี้ยวมากกกกกก


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:9:49:13 น.  

 
น่าเอาเพลงนี้จากยูทูปมาลงด่วยแต่อยู่ที่ทำงานทำไม่ถนัดค่ะ ฟังแล้วจะร้องไห้เพราะเครียดเรื่องเมื่อคืน ห่วงพี่น้องที่สีลมมากเลย


โดย: แม่น้องกะบูน วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:10:16:12 น.  

 
คิดถึงพ่อเรา และสงสาร พ่อหลวงท่านจัง


โดย: Chic_Angel วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:10:25:02 น.  

 
@แม่น้องกะบูน : เพลงนี้ไม่มีลงในยูทูปค่ะ หาแล้วมีแต่เพลงพ่อ กับ เข้าใจแล้วครับพ่อ ไม่งั้นจะเอามาลงแน่นอน แต่มีละครเทิดพระเกียรติตอนความฝันอันสูงสุดให้ดูอยู่นะ


@Chic_Angel : :)


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 23 เมษายน 2553 เวลา:21:37:33 น.  

 
:)


โดย: เซียวฯ IP: 10.0.3.226, 58.8.181.84 วันที่: 24 เมษายน 2553 เวลา:8:53:51 น.  

 
ซึ้งด้วยคนจ้ะ

เป็นห่วงจิตใจท่านนะแต่เรื่องอื่นๆโบมั่นใจว่าทุกคนปกป้องท่านได้ แต่ท่านคงเสียใจ กลุ่มใจอ่ะ T-T


โดย: Bowbow IP: 124.122.121.246 วันที่: 10 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:21:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เด็กที่รอคอย
Location :
กรุงเทพ Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




จะเป็นกรวดหรือเพชร ถ้าไปนึกรักมันเข้าแล้วหายไปเมื่อไรก็เสียดาย ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก บางคนถึงกับเสียคนไปก็มี


"ถ้าเราไม่อยากทุกข์มากไม่อยากเสียคน ก็อย่าไปรักอะไรให้มากนัก ถึงจะรักก็ต้องรู้กำพืดว่ามันเป็นเพชร หรือเป็นกรวด"


ถ้ารู้ราคาจริงๆของมันเสียแล้วถึงมันจะหายไป เราก็จะไม่เสียดายมากนัก

(จาก "สี่แผ่นดิน" โดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add เด็กที่รอคอย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.