แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
6 มีนาคม 2549
 
All Blogs
 
Love me .... Love me not?

ขอเล่าถึงเหตุการณ์ระทึกเมื่อสักครู่นี้ก่อน

อาทิตย์กว่าๆที่เพิ่งผ่านมานั้นค่อนข้างจะวุ่นวายพอสมควรเพราะอะไรก้อไม่รู้เหมือนกัน อากาศมันร้อนจัดละมั้ง แล้วเด็กๆมันก้อเลยไม่มีแรงจะทำงานกัน เด็กที่รอคอยเองก้องอมเหมือนกัน ทั้งร้อนทั้งเหนื่อย น้ำหนักลดไปเลยสองโลได้

แล้วเมื่อต้นอาทิตย์ พ่อเด็กที่รอคอยก้อแน่บกลับเมืองไทยไปแล้วด้วยเพราะว่า


คุณย่าเสียแล้วล่ะ ...


ที่จริงก้อไม่ได้เป็นเรื่องน่าตกใจหรือเศร้าใจอะไรสำหรับเด็กที่รอคอย เพราะ ไม่ได้สนิท หรือรู้จักญาติฝ่ายพ่อเลย แม้กระทั่งย่า ... และที่ย่าป่วยมานานนั้น หลายๆคนก้อทำใจไว้แล้ว แต่ว่าที่พ่อกลับไปก้อเพราะว่ามีปัญหาภายในครอบครัวทางโน้น


เด็กที่รอคอยเลยอยู่บ้านกะแม่ และ น้อง ก. เหนื่อยขึ้นเยอะเหมือนกัน แต่ถ้าแม่ไม่อยู่... ซึ่งก้อ ใกล้แล้วล่ะ วันที่ 19 นี้แม่จะไม่อยู่จนถึง 22 แน่ะ ... พอคืนที่แม่จะกลับมา เด็กที่รอคอยก้อเผ่นกลับเมืองไทยซะอีก ... แม่ไม่อยู่ ลำบากกว่าพ่อไม่อยู่เยอะเลย พ่อไม่อยู่ เด็กที่รอคอยกุมอำนาจเองด้านหน้า ถึงจะมีเรื่องจุกจิกเยอะแยะต้องทำ(เออเนอะ ใครว่าเป็นเจ้าของแล้วได้นั่งนับแต่ตังค์ แสนจะสบาย ... ขอเถียงหัวชนฝาเลย ) แต่ถ้าแม่ไม่อยู่เนี่ยสิ...


ข้าว .... ข้าวของเด็กที่รอคอย ... อัตคัตขัดสนเลยล่ะ เอ้า!เรื่องข้าวเนี่ยเรื่องใหญ่นะจะบอกให้ พ่อก้อทำโอเคล่ะ เพราะตอนเด็กที่รอคอยอายุ 17 พ่อเคยรีไทร์ออกมาเลี้ยงลูกอยู่พักนึง โดยมากจะคิดถึงสุขภาพและคุณค่าทางด้านโภชนาการไม่ใช่น้อย ...แต่ว่า


ข้าวแม่อร่อยกว่าจริงๆ คอนเฟิร์ม! พ่ออยู่เลี้ยงเด็กที่รอคอยได้ไม่กี่เดือนเอง ก้อรีไทร์ กลับมาทำร้านเหมือนเดิม ...ด้วยความที่พ่อไม่เคยเลี้ยงมาเลยตั้งแต่เล็ก ก้อ คงจะค้นพบความจริงแล้วว่า เลี้ยงลูกอย่างเด็กที่รอคอยนั้น เลี้ยงยากเลี้ยงเย็น ... ปวดหัวกะลูกค้าดีก่า สบายใจก่าเยอะ!


เมื่อซักช.มครึ่งที่ผ่านมา Alarm ที่ร้านมันเกิดดังขึ้นมา แล้วพ่อซึ่งอยู่เมืองไทยก้อโทรเข้ามือถือมา ...ให้ลูกแว๊ดใส่หูเล่นว่า ทำไมไม่โอนสายsecurity ให้โทรมาหาเด็กที่รอคอยแต่แรก โทรข้ามประเทศ แถมโรมมิ่ง มันเปลืองนะ!


บ้านนี้ลูกดุค่ะ ...


จริงๆพ่อโทรมาบอกให้ปลุกแม่ไปดูที่ร้าน แต่ไม่ต้องเข้าไป ให้ดูภายนอกก้อพอ เพราะ security มันจะต้องได้เข้ามาดูก่อนเรา ... ที่ต้องบอกแม่ก้อเพราะว่า เด็กที่รอคอย ... เอ่อ


ไม่มีใบขับขี่


แต่แม่หลับสนิทนิ่ง ... กรนอีกตะหาก (อ่า...เอาแม่มาขาย ) เพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว มองดูเวลา ก้อปาเข้าไปจะตีสอง อย่ากระนั้นเลย...


เด็กที่รอคอยคว้าไม้กอล์ฟเป็นอาวุธ มือถือ และกุญแจรถ สตาร์ทเครื่องถอยออกจากโรงรถ โดยมีน้อง ก. วิ่งตามมาสมทบก่อนเลี้ยวออกจากบ้าน ... ก้อไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น อนึ่ง คือรถไม่ชน ...สองรถไม่คว่ำ ... และ สาม ที่ร้านไม่มีอะไรผิดปกติเลย


นอกจากอาจจะมีแมลงอะไรซักตัวบินเฉียดสัญญาณเตือนภัย เพราะลองขับรถวนดูก้อไม่มีคน และไม่มีรถใครที่ไหนแถวนั้น

ไม่มีร่องรอยปีน งัด หรือเขวี้ยง ไม่มีอะไรเลย ... ก้อเลยต้องถอยทัพกลับมานอนบ้านตามระเบียบ


แต่ขากลับระทึกหน่อยเพราะตำรวจดันขับตัดหน้าไปก่อน เลยต้องขับกลับบ้านคนละทางกะที่ตำรวจขับ กลัวมันไปดักซุ่มรออยู่ที่ดงไหนซักแห่งเนื่องจาก ผับข้างๆร้านมันมีปาร์ตี้กันด้วยตั้งกะเมื่อหัวค่ำนี้ ... ระทึกกะน้อง ก. สองคน


ทีนี้ก้อเหลือแต่รอตอนเช้าว่า ...

แม่จะค้นพบตอนกี่โมง ว่าเด็กที่รอคอยเอารถขับออกไปเมื่อคืนนี้


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

เดือนก่อนนี้มีหนุ่มสาวอยู่คู่นึงมากินที่ร้าน ฝ่ายชายควบฮาเลย์ เดวิดสัน มาเลย หน้าตาไม่หล่อมาก แต่เท่ห์โคตร บุคคลิกดี กล้ามสวย ไม่มีหนวดเครา แต่งตัวประเภทพวกฮาเล่ย์เค้าใส่กันนั่นแหละ แล้วเค้าก้อมากะสาวสวยผมยาว อึ๋มสะบึม บึ้มกระจาย และดูไม่โง่


เด็กที่รอคอยและ น้อง ก. กระซิบกระซาบกันเองว่า น่าดูเลยคู่นี้ สมกันดี เท่ห์และสวย เหมาะกะฮาเลย์มั่กๆ ...แล้วผู้ชายก้อท่าทางจะคุ้นเคยกะอาหารไทยดีพอสมควร พวกเล่นสั่งเบียร์ช้าง หรือ ข้าวเหนียวกินกะลาบ... (มีสิงห์ กะข้าวสวย แต่เจือกจะสั่งไอ้ที่เราไม่มี... )


แล้วก่อนเค้าจะกลับ พวกเราก้อแอบกระซิบบอกคุณผู้หญิงคนนั้นว่า เราปลื้มเธอมากจ้ะ ... เธอก้อยิ้มแย้มขอบคุณ แต่ไม่ได้อายหรือเขินแต่อย่างใด เข้าใจว่าเธอก้อมั่นพอสมควร


เมื่อไม่กี่วันมานี้สิ


พวกก้อมาอีก ... แต่เอ ... ทำไมมีความรู้สึกว่ามันคนละบรรยากาศกันวะ วันนั้นดูสดใส น่าชื่นใจ ดูแล้วเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักแบบสดใสน่าประทับใจ


วันนี้ มันดูอึมครึมชอบกล ... เอ๊ะ ไหน ดูอีกทีซิ ...


อ๋อ.... มิน่า ว่าทำไมมันแปลกๆ ... ก้อ ผู้หญิง มันคนละคนกันนี่หว่า!! คนนี้ก้อ ผมสวยดี แต่หน้าตาดูดีในแบบน้ำแข็งๆชอบกล เธอไม่ยิ้มแย้ม ไม่หัวเราะ ไม่ค่อยยิ้ม ... เห็นนั่งคอเชิ่ดแข็งอยู่อย่างนั้นน่ะ แต่ผู้ชายก้อท่าทางไม่ว่อกแว่กเลย จ้องมองแต่เค้าเท่านั้น


น้อง ก. กะเด็กที่รอคอยก้อเลยมองหน้ากันเอง ... เอาละเหวย ... หรือว่า เลิกกันอีกคู่นึงแล้ว ห๊ะ? มันอะไรกันนักหนา เด๋วเลิกเด๋วเลิก สงสัยจะชื่นชมคู่ไหนไม่ได้แล้ว ชมปุ๊บ มันเลิกทันที ...

พวกเราแอบๆมองแต่โต๊ะนี้ตั้งแต่เค้าเข้ามา จนเค้าออกไป คิดว่าเค้าคงไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ที่อยู่ในร้าน อาจจะรู้สึกได้ถึงสายตาอันคมกริบของพวกเรา (ขนาดออกจากร้านไปแล้ว ยังโดนพวกนี้ซุ่มดูอยู่จากด้านในของร้านอย่างแนบเนียน) เพราะพอออกไปปุ๊บ เห็นร่ำลากันนานเป็นชาติ แถม กอดกัน จุ๊บกัน หอมกัน ... สวีทกันซะขนาดนั้น



เด็กที่รอคอยยังคิดในใจเลยว่า จะคร่อมกันเลยดีมั้ย มอเตอร์ไซค์ก้อจอดอยู่ตรงนั้นแล้ว ถึงจะลำบากนิดหน่อยก้อเหอะ ... (แอบเลวนะคะ เด็กๆอย่าเอาตามอย่างเด็กที่รอคอย)


ถามน้อง ก. ว่า คิดยังไงกะเรื่องนี้ เพราะเด็กที่รอคอยคิดว่า เฮียคนนี้คงจะสลับรางแหงๆ คนนั้นก้อไม่ได้เลิก คนนี้ก้อคบๆอยู่ คนนั้นน่ารักสดใส คุยกันได้สบายๆ แต่ท่าทางเฮียจะเกรงใจๆคนนี้พอควร ... น้อง ก. บอก ไม่ชอบคนนี้หรอก ไม่ค่อยสวย ไม่เอ๊กซ์ ไม่อึ๋ม และดูหยิ่งๆเย็นชา และดูไม่เหมาะกับการซ้อนฮาเลย์ที่เร่าร้อน!!



ดูมัน ... อยู่กะเด็กที่รอคอยมากไปจริงๆด้วย นับวันยิ่งจะเหมือนลูกพี่เข้าไปทุกที ได้แต่เตือนมันว่า... ระวังนะน้อง เป็นแบบพี่เนี่ย ผู้ชายธรรมดามันจะหนีหมด คานทองมากวักมือเรียกขึ้นไปนั่งเลยนะ



น้อง ก. น่ะยังมีโอกาสพบเจออะไรในชีวิตนะคะ แต่เด็กที่รอคอยน่ะ ...วะฮะๆก๊ากๆ!! สวยไม่แคร์ใคร ค่ะ ถ้าไม่มีใครเข้าตากรรมการจริงๆ ก้อคงจะไม่มีมันเลยล่ะชาตินี้


หลอกกินเด็กไปเรื่อยเปื่อยจนกว่าจะลงโลงก้อได้วะ!


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


มีหมอดูที่เมืองไทยบอกว่า น้อง ก. จะพบเนื้อคู่ ตอนสองทุ่ม ไม่เกินเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ตั้งกะเริ่มกุมภา น้อง ก. เริ่มมีอาการกระสับกระส่ายและพะวงว่า เมื่อไหร่เนื้อคู่จะมาปรากฏให้เห็นซักที ที่สำคัญหมอดูบอกไว้ว่า เมื่อพบกันแล้วจะประหนึ่งมีไฟฟ้าสถิตย์ มันจะช๊อต จะแปล๊บ จะสะกดให้นิ่งงันราวกับมีมนต์ในรักแท้ครั้งนี้!!

โอ้หม่ายยยยยยยยยย ก้อดดดด!!! ทำไมมันช่างเหมือนนิยายรักโรแมนติคอะไรได้ถึงเพียงนี้!!!! เด็กที่รอคอยเฝ้าลุ้นเฝ้าเชียร์และเฝ้ามองมาตั้งกะต้นเดือนเลย หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะเป็นจริงดังคำหมอดู



.... ตราบจน สามวันก่อนจะสิ้นเดือนกุมภา ... เด็กที่รอคอยก้อไปสะกิดน้อง ก. ว่า "...น้องก. อีก3 วันหมดเขตแล้วนะ หมอดูเค้าดูผิดปีละป่าว" น้อง ก. ยืนยันว่าไม่ผิด แต่ ... ที่จะผิดก้อคือ


เนื้อคู่อาจยังไม่ได้มาเกิด น้อง ก. เลยได้แต่ถอนหายใจยาวๆ ตาลอยๆในวันนี้ว่า ... สงสัยจะรอเนื้อคู่ปรากฏตัวตามคำทำนายไม่ได้ซะแล้ว ในเมื่อพรหมยังไม่ได้ลิขิต เด๋วน้อง ก. จะลิขิตเอง... "ถ้ามันสุดวิสัยนัก น้อง ก. จะตีหัวแล้วลากเข้าถ้ำเองก้อได้!"


เราก้อคงต้องติดตามตอนต่อไปกันอีกล่ะสิเนี่ย!

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

รู้มาโดยบังเอิญว่า หลินฮุ่ยจะได้เบสเมืองไทยเดือนนี้ ... หวังเป็นอย่างยิ่งว่า จะไม่ได้มาช่วงเดียวกะเด็กที่รอคอย และ คงไม่เดินมาชนกันโดยความ(โคตร)บังเอิญ


ตั้งใจไว้ว่า ปีนี้ จะไม่อวยพรวันเกิดให้ เหมือนทุกปีที่ผ่านมา


อยากได้คำอวยพร ก้อไปหาเอาเองจากคนอื่นเถอะย่ะอีตาคนหล่อ แต่ปากพล่อย!








Create Date : 06 มีนาคม 2549
Last Update : 6 มีนาคม 2549 4:01:36 น. 15 comments
Counter : 454 Pageviews.

 
อ่านตรง ว่าคุณย่าเสีย
เลยไม่ได้อ่านต่อเลยค่ะ
รู้สึกเศร้าๆ


โดย: jaa_aey วันที่: 6 มีนาคม 2549 เวลา:6:28:28 น.  

 
I wish I knew how to quit you

เค้าคิดถึงหนุ่มนู้น ทำไงดี


โดย: la-la-bell วันที่: 6 มีนาคม 2549 เวลา:13:46:22 น.  

 
อ่านไม่ไหวง่ะ มันยาว แปะไว้ก่อนนะคะ


โดย: ขนมชั้น...เธอห้ามกิน!!! วันที่: 6 มีนาคม 2549 เวลา:14:05:35 น.  

 
อ้อนเหมือนน้อยเลยตรงยังไม่มีใบขับขี่
เดี๋ยวนี้เวลาจะยืมรถพ่อไปขับ ต้องยื้มทั้งรถทั้งคน
น้อยก็ยังเสียวอยู่ดี เวลาไปนอกเมือง
พอเจอด่านปุ๊บ 2 พ่อลูกรวดเร็วทันใจ เข้าข้างทางเปลี่ยนคนขับทันที แฮ่ น้อยยังปีกไม่กล้าขาไม่แข็ง


โดย: แว่นน้อย IP: 202.28.66.23 วันที่: 6 มีนาคม 2549 เวลา:15:56:08 น.  

 
อ้อนกะน้อยยังดีกว่าคนมีใบขับขี่แต่สักแต่ไว้กันผีเยอะเล้ย~
ไม่สามารถขับรถในกรุงได้จริงๆ เฮ้อ~~~

ที่บ้านจะกลับกันกะบ้านอ้อน เตี่ยทำกับข้าวได้อร่อยกว่าแม่จ้ะ แม่ก็ทำได้แต่เตี่ยทำอร่อยกว่า เห็นว่าเมื่อตอนเด็กเคยไปเป็นลูกมือภัตตาคารดังประจำจังหวัด(เมื่อยุคปู๊นนนนนน)

ชอบตรงนี้ >> หลอกกินเด็กไปเรื่อยเปื่อยจนกว่าจะลงโลงก้อได้วะ! >>> ยื้มไปใช้บ้างจิ


โดย: วีวี่ IP: 58.147.102.182 วันที่: 6 มีนาคม 2549 เวลา:22:41:18 น.  

 
วี่ <<< จะหลอกกินเด็กเหมือนกันเร้อ!!! เอาเลยอนุญาตให้ยื๊ม ถ้าหลอกมากินได้แล้ว จะเผื่อแผ่มาบ้างก้อมิขัดศรัทธาแต่อย่างใดจ้ะ


ขับรถในเมืองกรุงมันลำบากจริงๆล่ะวี่ แท๊กซี่ปาดซ้าย รถเมล์แซงขวา ขับ 40 ดันมาเจ๋ออยู่ข้างหน้า แล้วไอ้บ้าที่ไหนก้อคอยมาบีบแตรใส่เราทั้งที่วิ่ง100 อยู่บนทางด่วน (คนที่บ้านมันอาจจะกำลังใกล้ตายต้องการไป รพ ด่วน... ก้อได้แต่คิดแบบนี้ ... )


แต่เมืองไทยยังไม่แย่เท่าเมืองแขกแน่นอน อ้อนขอคอนเฟิร์ม! ที่เคยไปเห็นน่ะ มันปาดทีเดียวสามเลนเลย ... แม่เจ้า ...แล้วคนขับคันของเรามันก้อปาดคืย เง๊อออ....! ตรูจะได้ไปซื้อของ หรือจะได้ไปเฝ้าพระเจ้าล่ะวะเนี่ยวันเนี๊ย?!

อ๊ะว่าแต่ จานเด็ดของเตี่ยวี่คืออาหารชนิดใดกันเล่า


น้อย <<< พ่ออ้อนก้อคงอยากให้มายื๊มทั้งคทั้งรถ แต่ปรากฏว่า อ้อนเอาไปแต่รถโดยทิ้งคนไว้ เด๋วอ้อนคงไปสอบใบขับขี่อีกรอบล่ะ คือมันมีที่มานะว่าทำไมป่านนี้ไม่ยอมทำ เมื่อสี่ปีที่แล้วมั้งอ้อนไปเรียนขับรถแบบเกียร์กระปุก ได้อยู่หลายช.มแล้ว ก้อไปสอบ

อีตอนวันสอบ ก้อ... คิดว่าทำได้ดีเพราะครูสอบไม่พูดไรเลย นอกจากตอนที่ขับมาได้ สิบนาทีแล้วเค้าบอกว่า ให้ขอดข้างทางด้วย เราก้อจอด...


แล้วเค้าก้อถามว่า...เด็กที่รอคอย ทราบมั้ยว่ามีอะไรผิดพลาด ... อ้อนก้อ ... อ่า มีเรอะคะ (ยังไม่รู้ตัว! XD ) ปรากฏว่า เค้าเอานิ้วชี้ไปที่เบรคมือ แล้วบอกว่า "... วันหลังปลดก่อนนะ!" ไอ้.... บร้า!! ปล่อยตรูลากรถขับมาได้ตั้งสิบนาที!!


ตั้งแต่นั้นมาก้อยังไม่ได้ฤกษ์เรียนใหม่สอบใหม่อีกเลย แต่คงต้องทำซะหน่อยละ ไว้ได้แล้วจะซื้อบุโรทั่งซักคันไปซิ่งที่สนามกว้างๆแถวสนามบิน แต่อย่ามาหวังให้อ้อนขับรถให้พ่อแม่เวลาออกไปกินข้าวข้างนอกเลย เพราะเหล้ามักจะระเหยโดยมีสาเหตุมาจากลูกมากกว่ามาจากพ่อ


คุณ หนมชั้นเธอห้ามกิน <<< มาพิมพ์ลายนิ้วมือที่ด้านหน้านะคะแล้วแปะโป้งไว้ในสมุดเลยค่ะ เด๋วจะมีเจ้าหน้าที่ของเรามาควบคุมตัวไปอีกที


พี่ล้าเบล <<< คิดถึงเค้าทำไงดี

ก้อไม่ต้องทำไร ลองคิดดีกว่าว่า คิดถึงอ้อนจะทำไงดี



คุณjaa_aey <<< ขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยม แต่เด็กที่รอคอยไม่เศร้าน่ะ เพราะว่าไม่ได้รู้จักญาติฝ่ายพ่ออะไรเลย เพียงแค่รับรู้เท่านั้นเองว่าเสียแล้ว... ต้องตอนคุณตาคุณยายเสีย อันนั้นน่ะโลกถล่มครืนลงมาเลย ...


โดย: IP: 211.29.212.124 วันที่: 7 มีนาคม 2549 เวลา:1:41:23 น.  

 
อ้าวเฮ้ย แล้ว ล๊อคอินเด็กที่รอคอยไปไหนล่ะ ข้างลนขึ้นไอพีเฉยเลย


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 7 มีนาคม 2549 เวลา:1:48:32 น.  

 
แล้วก้อลืมรายงานผลให้ทราบว่า แม่รู้ว่าแอบเอารถไปขับเมื่อคืน ตอนราวๆ 11โมงเช้า เพราะว่าเด็กที่รอคอยตื่นไปร้านตัดหน้าแม่ไม่ทัน(ต้องไปกดalarm อีกรอบเพราะจะมีโค๊ดพิเศษอีกที ไม่เหมือนทุกวัน) แม่ก้อเลยโทรมาเฉ่ง

แต่ โชคดีที่แม่กดเบอร์น้อง ก. แทนเบอร์เด็กที่รอคอย ... น้อง ก. เลยโดนแบบปืนกล


"นี่อะไรเนี่ย alarm ดังเรอะ ทำไมไม่บอกเมื่อคืน ทำไมไม่ปลุกป้าล่ะ (อ่า พี่เค้าปลุกแล้วบอกว่าป้าไม่ตื่นค่ะ) เอ้า ... แล้วทำไมไม่บอกตั้งกะเมื่อเช้า (อ๋อ พี่เค้ากะว่าจะมากดalarm ก่อนป้าน่ะค่ะ) อ๊ออออ! นี่ถ้าป้าไม่ตื่นมาก่อนก้อไม่บอกอีกงั้นสิ แล้วทำไมไม้กอล์ฟมาอยู่หลังรถ (..เอ่อ พี่เค้าเอามาเผื่อตีหัวโจรค่ะ)

น่านไงชั้นว่าแล้วว่าทำไมมันแปลกๆ ตอนถอยออกมาจากบ้านว่ารถเอียงหน่อยๆ สองคนนี้นี่ ทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีกนะ รู้มั้ย

น้อง ก. ก้อเหมือนกันนะทีหลังอย่าไปตามพี่เค้า มันชวนซนอยู่เรื่อย เราน่ะยังขับรถไม่แข็ง แล้วนี่มันรถคันใหญ่กว่าปกติ มันอันตราย เกิดขับไปชนอะไรเข้าจะทำยังไงทั้งรถทั้งคน แล้วน้อง ก. เอาใบขับขี่ไปด้วยรึเปล่า (เอ่อ พี่อ้อนขับค่ะป้า)


... ห๊ะ???!!! "



จบข่าวดีกว่านะ แต่เป็นอันว่า เด็กที่รอคอยไม่ได้โดนเลยล่ะ เพราะ น้อง ก. รับไปแทนหมดแล้ว!!


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 7 มีนาคม 2549 เวลา:2:37:56 น.  

 
คุณน้องก............... ช่างเป็นคนที่ประเสริฐยิ่งนัก
ฮ่าๆๆๆๆ โดนแทนพี่อ้อนหมดเลยอ้ะ


โดย: =too= วันที่: 7 มีนาคม 2549 เวลา:6:53:23 น.  

 
สงสารน้องก.จริงจริ๊ง

ส่วนจาน(น่าจะ)เด็ดก็มีราดหน้าไหหลำ (ไม่แน่ใจว่าเรียกงี้ป่าว ต้องไปถามแม่อีกแย้ว) แบบที่ผัดเส้นใหญ่กะน้ำมันขลุกขลิกให้ออกกรอบนอกข้างในนุ่มง่ะ เหยาะซีอิ๊วนิดๆ ให้มีกลิ่นหอม แล้วผัดราดหน้ามาราด (อธิบายใหญ่เลย รู้สึกจะไม่ช่วยแฮะ) แล้วเก๊าะมีพะโล้เค็ม ชนิดได้กลิ่นเครื่องเทศพะโล้ชัดๆ เลย ไม่เคยได้กินพะโล้เค็มที่อื่นเลยง่ะ นอกจากที่บ้าน เห็นที่เค้าทำขายกันมักเป็นพะโล้หวานหมด แล้วก็มีผัดกะเพราะธรรมดาๆ นี่ล่ะ แต่ตั้งกะกินผัดกะเพรามาเป็นตัวเป็นตน ของเตี่ยอร่อยสุดจริงจริ๊ง~ ฟันธง



โดย: vee vee' วันที่: 8 มีนาคม 2549 เวลา:1:00:31 น.  

 
ฟังแล้วสงสารน้อง ก. ตามวี่ด้วยคน


โดย: แว่นน้อย IP: 202.28.66.23 วันที่: 8 มีนาคม 2549 เวลา:22:46:48 น.  

 
555 อ่านเพลินเลย
สงสารน้อง ก.ตั้งกะต้นจนจบ
ว่าแต่ตอนเจอพ่อหนุ่มฮาเล่ย์นั่น
พ้นช่วงหมดเขตเดือน ก.พ ไปรึยังล่ะครับ


โดย: เซียวเปียกลี้ วันที่: 9 มีนาคม 2549 เวลา:9:08:36 น.  

 
หุๆ คาดว่าและคาดว่า
ดวงชะตาคุณอ้อนคงแรงนัก จึงทำให้คนข้างกาย
พลอยฟ้าพลอยฝนไปด้วย หุๆ ( ดวงชะตาชะรอย
จะเป็นคนแข็งแรง อิๆ ) หวังว่าคงกลับมาเที่ยว
ไทยอย่างสุขกายสบายใจนะงับ


โดย: darknight IP: 58.8.247.66 วันที่: 9 มีนาคม 2549 เวลา:14:14:42 น.  

 
ตกลงมาวันไหน
การ์ตูนของเธออยู่ที่ฉานนนนน อิอิ


โดย: ปป IP: 203.154.148.50 วันที่: 9 มีนาคม 2549 เวลา:18:16:15 น.  

 
พี่ปุ๋ยยยยย<<< กรี๊ดดดดดด การ์ตูนอ้อนอยู่ที่เพ่โป๋ยยยยย~~~!!! (...โหยหวนมาก) 22 นี้เจอกันพี่ อ้อนจะโทรเข้าไปหานะคะ ขอบคุณพี่ปุ๋ยมากค่ะ เล่มไหนที่พี่คิดอยากจะบริจาคบ้างเพราะบ้านพี่ก้อเริ่มไม่มีที่เก็บ พี่ก้อเขี่ยมาให้อ้อนได้เลยนะ


darknight<<< แหม วันนี้พูดถูกใจจัง คุณอยากจะพลอยฟ้าพลอยฝนมั่งมั้ยล่ะ นี่ๆ.. พักนี้ไม่ค่อยได้เห็นคุณเลย งานยุ่งเรอะคะ ถ้ามีโอกาสเขียนบล๊อค แวะมาเชิญเด็กที่รอคอยไปอ่านมั่งนะคะ


เพราะจนป่านนี้ก้อยังไม่รู้จักเท่าไหร่เลยน้า...



คุณเซียวเปียกลี้ <<< ไอ้หยา หนุ่มฮาเลย์นั้นมิได้ made to be สำหรับน้อง ก. ค่า คนละรุ่นคนละไซส์ และที่สำคัญ มันก้อเกินวันหมดอายุมาหลายแล้วล่ะ นี่ยังแอบสงสัยอยู่เลยว่าเค้าจะกลับมากินร้านเราอีกมั้ยหลังจากที่โดนพวกเราซุ่มดูการเคลื่อนไหวซะขนาดนั้น ดีนะ ไม่ได้หลุดปากว่า "มากันอีกแล้วเรอะคะคู่คุณนี่น่ารักจริงๆ" เมื่อคราวที่แล้ว ไม่งั้น ไอ้หนุ่มฮาเลย์ เดวิดสันมันคงกลายเป็น ไอ้หนุ่มฮาเลย์ เด๊ดวิ๊ทเอ๊าท์ซัมวัน แหงๆ...


น้อย วี่ ตู่ <<< ทำไมใครๆก้อสงสารน้อง ก. อ้อนว่ามันก้อสมควรแล้วนี่นา ในฐานะ ผู้สมรู้ร่วมคิด


วี่ <<< ไอ้ราดหน้านั่นน่ะน่าสนใจแฮะ อ้อนเคยเห็นแต่ไม่เคยได้กินแบบนั้นเลย น่าอร่อยอยู่เหมือนกันแฮะ แต่พะโล้ อ้อนก้อกินแต่เวอร์ชั่นแม่อ้อนเหมือนกันนะ แม่อ้อนทำติดหวานน่ะ แต่หอมมั่กๆ ที่กินๆมา โดยเฉพาะแถวบ้านเมืองไทย ... มันเค็มอ่ะ ไม่หอมเลย


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 10 มีนาคม 2549 เวลา:4:29:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
เด็กที่รอคอย
Location :
กรุงเทพ Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




จะเป็นกรวดหรือเพชร ถ้าไปนึกรักมันเข้าแล้วหายไปเมื่อไรก็เสียดาย ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก บางคนถึงกับเสียคนไปก็มี


"ถ้าเราไม่อยากทุกข์มากไม่อยากเสียคน ก็อย่าไปรักอะไรให้มากนัก ถึงจะรักก็ต้องรู้กำพืดว่ามันเป็นเพชร หรือเป็นกรวด"


ถ้ารู้ราคาจริงๆของมันเสียแล้วถึงมันจะหายไป เราก็จะไม่เสียดายมากนัก

(จาก "สี่แผ่นดิน" โดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add เด็กที่รอคอย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.