แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
15 กุมภาพันธ์ 2549
 
All Blogs
 
You're all I need.My love...My Valentine...

14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์อันแสนโรแมนติคสำหรับคู่รัก

ใครๆก้อก้อเกี่ยวก้อย เดินชิดอิงแอบแนบสนิท จูงมือกันเคล้าเคลีย เด๋วก้อจุ๊บ เด๋วก้อจ๊วบ ... และอีกมากมายหลายคู่ที่ยังสำแดงท่าพิสดารต่อกันได้อย่างไม่สามารถบรรยายได้ เพราะจะทำให้เห็นภาพที่ กบว ไม่ยอมให้ผ่าน ...


ในขณะที่โลกสำหรับคู่รัก เป็นสีชมพู จนอยากจะเข้าไปตบหัวใจเค้าให้แตกกระจาย


หลุดโลกเรสตัวรองท์ ก้อกำลังหน้ามืดกับบุ๊คกิ้งของลูกค้าในค่ำคืนนี้ ... จะรอดมั้ยวะเนี่ย มันรวมหัวกันแท๊คทีมมากันเป็นคู่กันเพียบซะขนาดนี้ ... ตอนวิ่งไล่เสิรฟ์ยังไม่เท่าไหร่ แต่อีตอนที่มันมาพร้อมๆกัน พนักงานมีกันรวมแล้วห้าชีวิต รวมเด็กที่รอคอยด้วย จะทำฉันใด



แต่คิดไปก้อเท่านั้น บอร์ดท่านกล้ารับบุ๊ค ตรูก้อต้องกล้ารับหน้าลูกค้า ...


และปีนี้มีสเปเชี่ยลซัมซิงให้ลูกค้าด้วยล่ะ เป็นไอเดียของเด็กที่รอคอยเอง คือว่า สองปีที่แล้วมีพนักงานเคยทำการ์ดแบบแฮนด์เมดมาให้เพื่อใช้ในวันวาเลนไทน์เนี่ยแหละ พอทำแล้วรู้สึกว่าลูกค้าจะชอบ ก้อเลยเอากลับบ้านไปมั่ง พอปีต่อมา น้อง ก. มันก้อเลยทำเพิ่ม เด็กที่รอคอยว่ามันก้อน่ารักดี และไม่เปลืองที่เราจะต้องไปซื้อดอกกุหลาบมาประดับด้วย ทั้งแพง ทั้งหาซื้อยากส์...


แต่มัน ก้อรู้สึกไม่เพียงพอ มันน่าจะมีอะไรอีกซักอย่าง ...


คิดไปคิดมาก้อเลยว่าจะทำของแจกอีกซักอย่าง โปรเจ็คแรกมาตกที่ "หัวใจช๊อคโกแลต" เพราะปีนี้ทุ่มทุนไปโขกับการซื้อวัตถุดิบทำขนม พวกดาร์คช๊อค หรือไวท์ช๊อค อะไรนี่ยังมีเหลืออีกเพียบ


ปัญหาแรกคือ ... ไม่มีพิมพ์รูปหัวใจ...
ปัญหาต่อไป ... แล้วมันทำกันยังไงก้อไม่รู้ ถึงจะเคาะช๊อคออกจากพิมพ์ได้ (เอ๊า!!! )


โปรเจ็ค หัวใจช๊อคโกแลตจึงล้มเหลวไปโดยไม่มีใครท้วงติงแต่อย่างใด






@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


โปรเจ็คสอง ลูกอมฮาร์ทบีท ซึ่งมีขายตามร้านขายของโชว์ห่วยในไชน่าทาว์น ...


และโปรเจ็คนั้นก้อไม่ผ่านเช่นกัน เหตุผลคือ "สั่ว" ผู้ที่เสนอโปรเจ็คคือ เด็กที่รอคอย ผู้ที่อ้างเหตุผลว่า สั่ว ก้อคือเด็กที่รอคอยเอง ... น้อง ก. ได้แต่นั่งฟังเฉยๆ เพราะไม่กล้าเสี่ยงชีวิตเข้ามาโดยไม่จำเป็นระหว่างที่เด็กที่รอคอยเสนอโปรเจ็คเองและล้มเลิกด้วยตนเอง ...


โปรเจ็คที่สุดยอดที่สุด คือ ... ถุงยางอนามัยสีชมพูรสสตรอว์เบอร์รี่ โดยเราจะใส่เป็นแพ๊คเกจน่ารักๆผูกโบว์ให้ลูกค้า ซึ่งเราจะมอบให้ลูกค้าในตอนคิดเงินค่าอาหาร ถ้าใครดีกับเรา ทิปเรา เราก้อแจกหนึ่งอัน ใครไม่ค่อยดีกะเรา เราก้อแจกหนึ่งอัน พร้อมกับเจาะรูด้วยเข็มเย็บผ้า เล็กชนิดมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นให้มันหนึ่งรู ...


น้อง ก. โอเค แม่เด็กที่รอคอยก้อโอเค พนักงานก้อ โอเค เพราะไม่เคยมีใครเสนอไอเดียนี้ให้ได้ยินมาก่อน


แต่บอร์ดใหญ่ท่านไม่ยอมโอเค ... น่าเสียดายจริงๆ บอร์ดท่านให้เหตุผลว่า


"... อัปรีย์น่ะลูก ไอเดีย...เกิดมาไม่เคยได้ยิ๊น!!"



โปรเจ็คนี้ จึงต้องสลายตัวลงโดยปริยาย





@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


และสุดท้าย โปรเจ็ค ไร๊ท์เพลงรักลงซีดีแจกลูกค้าทุกโต๊ะ ก้อเป็นอันได้รับมติเอกฉันท์ว่า สมควรทำ ก้อเป็นไอเดียของเด็กที่รอคอยอีกเช่นกัน บางท่านอาจจะสงสัยว่าไอเดียดีๆก้อคิดเป็นนี่หว่า ... แต่เด็กที่รอคอยว่าอย่าไปสงสัยเลยค่ะ


ความดีกับความเลวของเด็กที่รอคอยเหมือนเหรียญๆเดียวที่มีสองหน้ายังไงยังงั้น สุดแต่ว่าวันไหนจะออกหัวออกก้อยเท่านั้นเอง ชีวิตมีลุ้นมันก้อสนุกไปอีกแบบนะคะ



มาดูบรรยากาศภายในร้านวันนี้กันดีก่า...






ปกซีดี เป็นแค่กระดาษลายน่ารักๆ เอามาแปะสติ๊กเกอร์รูปหัวใจ ส่วนการ์ดนั่นก้อซื้อกระดาษแข็งมาทำเองโดยใช้สารพัดวัสดุที่ซื้อมาทำ เช่น กาวที่ผสมกาบเพชร ริบบิ้น สติ๊กเกอร์


ส่วนด้านล่างนี้เป็นสภาพในร้านตอนที่เซ็ทไว้เมื่อกลางวัน ปกติโต๊ะจะรวมเป็น 4 ที่นั่งอยู่ไม่น้อย วันนี้เลยได้ฤกษ์จับแยก... เล่นเอาเด็กที่รอคอยเดินเกือบไม่ถูก เพราะโต๊ะมันเยอะขึ้น มีหลงทางอยู่เหมือนกัน เป็นกันหมด จนลูกค้าต้องช่วยชี้ทางให้ว่าโต๊ะเบอร์ไหนไปทางไหนก้อมี






@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


หกโมงเย็น ลูกค้าก้อเริ่มทยอยเข้ามาทีละโต๊ะสองโต๊ะ พร้อมๆกับที่เทคโฮมเริ่มโทรกันเข้ามาสั่งของ แรกๆก้อยังพอไหว พอซักหกโมงครึ่งเท่านั้นแหละ โอ้พระเจ้าจอร์จ...


แต่จอร์จก้อคงจะช่วยไม่ได้ ซาร่าในร่างเด็กที่รอคอยเองก้อตาค้างไปเหมือนกัน ถ้าเป็นเมืองไทยเจอระดับนี้ บอกเลยว่าพนักงานในร้านคงมีไม่ต่ำกว่า 10 คน

แต่ร้านนี้ ใช้เยี่ยงทาส เราจึงมีกันแค่ 5 คน วิ่งกันอิ๊บอ๋ายวายป่วง ลูกค้าเข้าก้อต้องรับ ลูกค้าโทรศัพท์มาก้อต้องรับ กว่าจะรู้สึกตัวก้อปาเข้าไปเกือบช.ม เด็กที่รอคอยชะโงกหน้าเข้าไปดูสภาพในครัวแล้วก้อต้องรีบส่งซิกกับลูกน้องว่า งดรับเทคโฮมแล้ว

(ซวยไปนะพวกที่อยู่ทางบ้าน คิดว่าไม่ออกมาเบียดเค้าก้อจะมีกินอยู่ดีล่ะสิ คิดผิดถนัดแล้วล่ะ ... )


โชคดีที่ไหวตัวทันไม่งั้นจะซวยซ้ำซวยซ้อนกว่านี้ได้เพราะลำพังแค่โต๊ะที่รอกินก้อมหาศาลซะจนอยากจะปิดร้านหนีแมร่ง...ซะให้รู้แล้วรู้รอด....



แล้วก้อยังมีพวกที่โทรมาและเดินเข้ามาแสวงโชคอีกด้วยนะ ธ่อ... คนอื่นเค้าบุ๊คกันมาล่วงหน้าเป็นเดือนเป็นอาทิตย์ พี่ครับ พี่คิดอะไรอยู่ครับมาเอาป่านนี้... แล้วพอบอกว่า ขออภัยโต๊ะเต็มจริงๆ ...บางคนยังสะบัดหน้า เหยียดปากใส่เราซะอีก แหม่!! บังอาจ ดูถูกร้านชั้นเรอะยะ ถึงจะอยู่บนเขาบนดอยก้อชื่อเสียงสะพัดนะเฟ้ย เด๋วต่อยปากเลย ไอ่หน้าด้าน

เชอะ!!


แต่... ฝากไว้ก่อนนะ วันนี้ ยุ่งง่ะ...


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


วันนี้มีเก้นก้อมาทำนะ หวิดโดนเด็กที่รอคอยตบหน้าเอาเหมือนกัน ไอ้น้อง ก. มันยังเคยโดนเลย แต่แค่เบาๆเหมือนตบตูดแมว เพราะยั้งมือทัน... จำไม่ได้ว่าวันนั้นมันทำอะไรผิดพลาด หรือมากวนอารมณ์เอาตอนหงุดหงิดสุดๆ ... แต่น้อง ก. ปลอดภัยนะคะ เราไม่ได้เลี้ยงกันด้วยกำปั้นและหน้าแข้งค่ะ เพียงแต่นานน๊านจะมีหลุดฟอร์มกันมั่ง อันนั้นก้อเป็นอีกเรื่องที่ต้องระวังเวลาอยู่กะเด็กที่รอคอยค่ะ


คือว่ามีเก้นโผล่มาอยู่ในที่ๆไม่ควรจะอยู่ เด็กที่รอคอยบอกให้ไปวิ่งเสิร์ฟอาหาร เค้าก้อไปรับออร์เดอร์ซะ พอย้ำอีกทีว่าให้ช่วยรันอาหาร เธอก้อโผล่มาช่วยหยิบเทคโฮมที่แพ๊คใส่ถุงแล้วให้ลูกค้าซะงั้น ... เอ้า เค้าคงอยากช่วย ...


ปัญหาคือ


มันช่วยให้ดีขึ้นหรือเลวขึ้นก้อไม่รู้ ผ่าหยิบให้ลูกค้าสลับกัน.... โอ้โห!!!!!!!!! แล้ววินาทีนั้นแมร่งยุ่งยิ่งกว่าสารพัดสัตว์ตีกันแล้ว พอมีเก้นยื่นให้ลูกค้าคนนั้นไป เค้าก้อเผ่นออกไป แค่ลับตานิดเดียวเองอ่ะ... ไอ้เจ้าของตัวจริงก้อดันโผล่มาทันที



เด็กที่รอคอยมีปฏิกิริยาโต้ตอบทันทีเหมือนกันไม่อยากเชื่อว่าตัวเองทำไปได้ กล่าวคือ มิได้ตบหน้ามีเก้นอย่างที่ต้องการจะทำ หากแต่เป็นการโขกหัวตัวเองเข้ากับกำแพงสามโป๊ก! (...เบาๆนะ ... บ้าเรอะ ใครจะทำแรงๆ... )


แต่จำได้ว่าวินาทีที่เรียกมีเก้นมาบอกว่า หยิบให้สลับคนนี่ ต้องยั้งมือไว้เป็นอย่างมาก โอเค...เด็กที่รอคอยอาจจะไม่ตบ แต่อาจจะเอื้อมมือไปบีบคอเค้าก้อได้ ... มันจะไม่งามเอาเนอะ

ยังฆ่ามันไม่ได้จนกว่างานคืนนั้นจะเสร็จสิ้น


ก้อเลยต้องทำใหม่ให้ลูกค้าอีก เค้าก้อดี๊ดีล่ะ ยอมรอ ทีแรกบอกให้ลองโทรไปที่บ้านลูกค้าที่หยิบไปผิดดู เผื่อว่าจะตีรถกลับมาทันเวลา แต่เพราะไม่อยากให้รออย่างไม่มีความหวังเด็กที่รอคอยจึงไปสั่งให้ในครัวทำให้ใหม่ ... ซึ่งแน่นอนว่าในครัวเองก้อไม่ต่างจากสมรภูมิรบเลยในตอนนั้น


ก้อยังดี เค้าไม่ด่า วันนี้โดยมากลูกค้าจะน่ารัก แต่เท่าที่จำได้โดนหงุดหงิดใส่ไปโต๊ะนึงเพราะไม่มีใครมารับออร์เดอร์อะไรเค้าเลย ก้อเลยพุ่งมาใส่ไฟใหญ่ เด็กที่รอคอยก้อพุ่งกลับไปหาเค้าทันทีเพื่อทำทุกอย่างให้ ... ขากลับก้อยิ้มแย้มไม่ติดใจอะไร ... อย่างว่า คนมันกำลังหิว


มันไม่แด๊กส์เราก้อบุญเท่าไหร่แล้ว ...


พอยื่นของให้เค้าเสร็จ สองวินาทีต่อมา ไอ้คนที่เอาของไปผิดก้อตีรถกลับมาถึงที่ร้านเพื่อเอาของมาคืนพอดี๊... จนแล้วจนรอดคู่นี้เค้าก้อคลาดกันแฮะ


เฮ้อ.....


กรูอยากจะเป็นลม ...

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


ซีดีที่แจกให้ ลูกค้าชอบใจกันมาก กิ๊วก๊าวกันใหญ่ เพราะเด็กที่รอคอยพยายามหาโอกาสเปิดเพลงในซีดีนั้นในร้านไปด้วย ซึ่งก้อได้เป็นช่วงๆเพราะบางช่วงคนคุยกันดังก้อกลบเพลงหมด เราก้อกลับมาที่เพลงบรรเลงเปียโนของเราไป พอคนซาๆลงบ้างก้อเปิดเพลงรักใหม่อีกที เห็นแต่ละคู่นั่งซึ้งกันน้ำตาลจะหยด


ส่วนเด็กที่รอคอยร้อนจนเหงื่อไหลไคลหยดเพราะอากาศมันร้อน แอร์สู้ไม่ค่อยไหว ปวดเมื่อยไปทั้งตัว สงครามเริ่มตอนหกโมง กว่าจะทะลวงข้าศึกได้ก้อปาเข้าไปเกือบห้าทุ่ม ไอ้ที่เค้าว่าๆ เหงื่อตกกีบเนี่ย มันคงจะเป็นแบบนี้ล่ะมั้ง ...


ถึงจะไม่รู้ว่า กีบอยู่ตรงไหนก้อตาม



ห้าทุ่ม ปล่อยเด็กออก ไล่พ่อกับแม่กลับบ้าน เหลือเพียงน้อง ก. และน้องเด็กที่รอคอยสองชีวิต ที่เริ่มจะทำงานกันอย่างสปีดต่ำเพื่อเซฟพลังงาน ต่างคนต่างแทบไม่เหลือสภาพความเป็นคน เด็กที่รอคอยเองก้อเพิ่งจะได้กินข้าวเย็นเมื่อตอนเที่ยงคืนที่ผ่านมานี่เอง ย้ำ.... เพิ่งได้กินข้าวเย็นเมื่อเที่ยงคืนที่ผ่านมานี่เอง ข้าวเช้ารู้สึกจะกินเมื่อตอนสี่โมงเย็น และรู้สึกว่าจะเป็นแค่ข้าวทัพพีเดียวกินกะไชโป๊ผัดไข่และไข่พะโล้หนึ่งลูก...



เหนื่อย... .ใจจะขาด


เมื่อไหร่จะได้นั่งนับตังค์อย่างเดียวน้อ....






สุขสันต์วันวาเลนไทน์จ้ะ








Create Date : 15 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2549 4:05:10 น. 24 comments
Counter : 452 Pageviews.

 
แวะมาทักทายค่ะ
มีความสุขมากๆนะคะ
โหมงานหนักอย่างนี้ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอาค่ะ



โดย: ~Sweet lemonade~ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:4:33:13 น.  

 
็Happy valentine day kha


โดย: runechan IP: 144.92.188.20 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:6:24:15 น.  

 
โอ้...ชีวิตที่มีลุ้นจริงๆด้วยครับ
สุขสันต์ย้อนหลังเล็กๆครับ


โดย: เซียวเปียกลี้ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:8:22:10 น.  

 
โอ้ยยยย ฮา..... คุณอ้อนวางแผนจะเจาะถุงยางเลยรึคะ 55555
ดีใจที่คุณลูกค้าชอบนะคะ ไอเดียกิ๊บเก๋ค่ะ
สุขสันต์วันแห่งความรักค่า (ที่เมืองไทยเมื่อวานก็ดอกไม้ปลิวสะพัดกันสุดๆ มองไปทางไหนก็สดชื่นค่ะ)


โดย: Fruit_tea วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:9:46:52 น.  

 
Happy Valentine ย้อนหลังฮับ

โอ้โห ... ถุงยางเป็นของขวัญ ... ไอเดียพิศดารมากฮะ คาดว่าพิศดารแม้จะเป็นร้านที่นั่น ^^'

ไว้จะรออ่านหลุดโลกเรสเตอรองค์ต่อนะฮับ


โดย: bowbow IP: 203.148.162.128 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:10:19:55 น.  

 
เอ้ย อ้อนน idea ถุงยางรสสตอเบอรี่นี่สิ เด็ดดดด
แหม เสียดาย เวลาน้อยไป seven ยังอยากซื้อมาเลย
แบบว่าเคยได้ยินเพื่อนของเพื่อนมันเล่าว่า รสสตอเบอรี่ กับรสช็อกโกแลตอ่ะ อร่อยยย เลยอยากซื้อมาชิมบ้าง ครั้นจะซื้อหน้าก็ไม่ให้ 555 น้อยก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่า จริงป่าว


โดย: แว่นน้อย IP: 202.28.66.23 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:20:58:07 น.  

 
อ่านแล้วเหนื่อยแทน...
แต่ก็น่าสนุกอ่ะ...

แล้วก็ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ กำลังพยายามทำใจอยู่ครับ


โดย: hiro103 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:0:19:36 น.  

 
จริงเนอะ พวกวันเทศกาล สำหรับคนทั่วไป คือวันพักผ่อนเริงรื่น
จะปีใหม่ วาเลนไทน์ คริสต์มาส สงกรานต์
แต่สำหรับร้านอาหาร สถานบันเทิง มันคือนรกสำหรับคนทำงานดีๆ นี่เอง

ปล. ไอเดียถุงยาง เห็นด้วยกับบอสใหญ่ของ ดทรค นะฮะ
เอามาเสนอป้าปุ๋ย ป้าปุ๋ยไม่เด้งกลับไปแค่คำพูดหรอกฮ่ะ
จะเบิ๊ดกะโหลกแถมให้ด้วย โทษฐานเจ้าความคิดดีนัก

เหอเหอเหอ


โดย: ปป (=p o o k p u i= ) วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:13:04:55 น.  

 
เพื่อนมันเล่าว่า รสสตอเบอรี่ กับรสช็อกโกแลตอ่ะ อร่อยยย เลยอยากซื้อมาชิมบ้าง ครั้นจะซื้อหน้าก็ไม่ให้ 555 น้อยก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่า จริงป่าว

^
เอ่อ น้อย น้อยซื้อสตรอเบอรี่กะช็อคโกแล็ตจริงๆ มากิน พี่ว่ามันอร่อยกว่านะ



โดย: =p o o k p u i= วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:13:05:41 น.  

 
แง่ววว โดนเจ้าป้าปุกปุยว่าเลย
แบบว่า ถ้าพี่ปุ๋ยเห็นหน้าเพื่อนคนนี้ที่เล่านะ (จริงๆ มันก็ฟังมาอีกต่อ) เล่าซะ เราเชื่อเลยว่า มันต้องอร่อยจริงๆ ทำ action น้องๆ เจปัง (เวอร์)
พอมาคิดแบบที่พี่ปุ๋ยว่า เอ้อ ก็จริงนะ ไปซื้อของจริงมากินดีกว่า ฮา แต่แบบก็สงสัยอ่ะ ใครนะ เป็นเจ้าแรกที่ทำให้ถุงยางมีรสชาติ idea เค้าสุดๆ


โดย: แว่นน้อย IP: 202.28.66.23 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:17:33:36 น.  

 
เจ้าป้าจาไปรู้อาร๊ายยยยยยย น้อยเชื่ออ้อน มันก้อมีรสมีชาติดีเหมือนก๊านนนน ก๊ากกกกก (คิดให้ดีก่อนละกันน้อยว่า จะเชื่อใครดี ระหว่างบัณฑิตสาวมีอายุกะเด็กระยำ ) จริงๆแล้วมันไม่มีอะไรมากหรอกน้อย กลิ่นมันจะหอมหวานดี แต่เรื่องรสชาติ อ้อนว่ายังไม่ผ่าน ... ไม่อยากให้น้อยสนใจมาก..



แต่เอางี้นะ กลับเมืองไทยงวดนี้อ้อนจะเอารส โค้ก ไปฝากน้อยละกัน มันซ่าๆดี! (เจ้าป้ามึนส์ตึ๊บพะยะค่ะ ไม่รู้จะช่วยน้อยออกมาจากยัยบ้านี่ยังไงดี)


เออพูดถึงเรื่องน้อยไม่กล้าซื้อถุงยางแล้วขำๆ นึกถึงการ์ตูนเรื่องอะไรน้า... ที่ยางเอกเคยอ้วนมากๆและไม่สวยเลยมาก่อน แต่ตอนหลังทำงานเก็บเงินผ่าตัดทั้งตัวเลย แต่เดิมเคยเป็นคนงานในโรงอาหารมหาลัยที่พระเอกเรียนอยู่ พอแปลงโฉมแล้วพระเอกเลยจำไม่ได้แต่คุ้นๆว่าชื่อทำไมกันคล้ายกันจัง ... มันจะมีอยู่ตอนนึงที่นางเอกลองท้าทายกับสิ่งที่เคยกลัวอยู่ภายในใจ ก้อคือไปซื้อ ผลตรวจการตั้งครรภ์ด้วยตนเองที่ร้านขายยา แล้วคนขายก้อขายให้ด้วยหน้าตายิ้มแย้มแบบต้อนรับลูกค้า


นางเอกน้ำตาไหลพรากเลยเพราะดีใจ เนื่องจากเมื่อก่อนเคยมาซื้อ(ให้เพื่อนที่วานให้มาซื้อให้ที) แต่คนขายทำหน้าแบบ ไม่แน่ ...อะไรคุณจะซื้อเรอะ ..โอ้ จริงเรอะ แหม ...ได้สิๆงั้นขายให้ก้อได้ นางเอกก้ออ๊ายยยอายรีบควักเงินให้ พอกำลังจะชิ่งออกจากร้าน คนขายยังทำหน้ายิ้มๆแบบชื่นชมเป็นกำลังใจให้ว่า "...กล้าจังเลยนะ"


โคตรขำ คิดมุขแบบนี้ได้ไง นางเอกดีใจไปชนิดนอนตายก้อตาหลับ โถ๊..... ไม่ต้องรอให้คนอ้วนๆแบบราชินีช้างเข้าไปซื้อหรอก คนธรรมดาเข้าไปซื้อก้ออายม้วนจะตายอยู่แล้ว เป็นอ้อนเรอะ ถ้าคนขายทำหน้ายิ้มแบบให้กำลังใจว่า กล้าจังนะ ล่ะก้อ ...เหอะ! ได้เรื่องแน่



...... นู๋คืนแน่ๆค่ะ นู๋ไปซื้อร้านอื่นไกลๆบ้านดีก่า อายก้อไม่แคร์วะ ยังไงมันก้อคงจำหน้าเราไม่ได้และไม่ได้เจอกันอีกแล้ว งือ....



คุณป้าๆ <<< เด็กที่รอคอยยังมีไอเดียเจ๋งๆอีกมากมาย ขอให้รอติดตามเป็นระยะ!



โบ่โบ๊ <<< เห็นแม๊ะ โบ่โบ๊ยังว่าไอเดียอ้อนพิสดารดีเลย ก๊ากกก


คุณ hiro103 <<< ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ ของแบบนี้มันใช้เวลาไม่ใช่แค่สามวันก้อหาย รักษาให้ถูกจุดที่ต้นเหตุ ดีกว่าไปรักษาที่ปลายเหตุค่ะ(อย่างเช่นมีรักใหม่แทนรักเก่าชนิดความเร็วแสง ... ไม่เคยเห็นมันไปได้ดีกันซักคน ชีวิตคนนะไม่ใช่การ์ตูน...แหม... )



คุณมุ๋ม <<< วันวาเลนไทน์อ้อนไม่ได้มีเวลาออกไปเซอร์เวย์ที่ไหนเลยอ่ะค่ะ ยุ่งมาตั้งกะกลางวันแล้วน่าเสียดาย แต่คิดว่าคงจะหอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นไอกุหลาบเหมือนกัน หลายๆคู่ที่มากินที่ร้านก้อน่ารักทั้งนั้น อายุก้อ... สิริรวมทั้งร้านคงหลายพันหลายหมื่นละมั้ง มีมาตั้งกะอายุ ไม่เกิน 20 ยันอายุ เกิน 60 มาแล้ว ร่วมสี่สิบกว่าโต๊ะ


คุณเซียวฯ<<< โอ้หมู่นี้ได้พบบ่อยๆที่บล๊อคเราแฮะ ปกติเห็นที่บล๊อควี่ หวัดดีค่ะ วุขสันต์ย้อนหลังเช่นกันนะคะ


คุณ ~Sweet lemonade~ <<< ขอบคุณค่าที่มาอวยพรให้


หนุงหนิง <<< ขอให้หนุงหนิงมีความรักจากคนรอบข้างห้อมล้อมนะจ๊ะ ไม่ว่าจะวันวาเลนไทน์หรือวันไหนๆก้อตาม

แต่ถ้ามีหนุ่มวาเลนไทน์แล้ว โปรดระวังให้ดี เพราะเราคงต้องตบตีกันแหง... ดันมาชอบ type เดียวกัน ...


โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:3:30:17 น.  

 
แบบว่าเป็นมนุษย์อุจจาระตู่ไงครับ
ใครพูดถึงจะเหมาว่ารู้จักกัน
ถ้าคุยตอบจะถือว่าเป็นเพื่อน
รำคาญเมื่อไหร่จะแกล้งทำเป็นไม่รู้
แล้วด้านหน้าคุยต่อไปอะครับ


โดย: เซียวเปียกลี้ วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:8:45:40 น.  

 
พี่อ้อน อย่ามาตบตีกะหนิงเลย ขอร้อง หนิงกลัว

ว่าแต่ไอเดียบรรเจิดมากเลยพี่ ทิปน้อยเจอถุงยางเจาะรู! โอ้...


โดย: runechan วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:9:10:29 น.  

 
* รีบวิ่งไปกอดคออ้อนด้วยความเร็วแสง * น้อยเลือกฝ่ายแบบไม่ต้องคิด ก๊ากกก
โห อ้อน แนวมากเพื่อน น้อยเน้นเฮฮา อ๊ะ มีรสโค้กแล้วด้วย น้อยจะได้เอาไปโม้ให้เพื่อนฟังต่อ

เรื่องที่อ้อนว่ามา จำได้ๆ ชอบเรื่องนี้สุดๆ แล้วล่ะของอ.คนนี้ เอ้ย อ้อนมุขนั้นมันแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
นางเอกเคยอ้วนและขี้เหร่สุดๆ ตอนไปซื้อที่ตรวจการตั้งครรภ์ (เพื่อนฝากซื้อ) เธอโดนคนขายมองแบบไม่เชื่อสายตา + ดูถูกว่า อี๋ หน้าแบบนี้ ยังมีผู้ชายมาจีบด้วยเหรอ เธอก็อายมาก + แค้นที่โดนดูถูก
แต่พอเธอสวย ลองเข้าไปซื้อที่ตรวจการตั้งครรภ์อีกครั้ง คนขายก็ขายให้แบบยิ้มๆ เพราะมองว่า คนสวยแบบนี้ผู้ชายต้องเพียบอยู่แล้ว เธอเลยดีใจสุดๆ ที่ไม่โดนดูถูกแล้ว
มุขมันสุดยอดจริงๆ เลยน้า


โดย: แว่นน้อย IP: 202.28.66.24 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:15:07:14 น.  

 
อ่านแล้วขำนะ


แต่เจอจริงๆคงหัวหมุนติ้วและหงุดหงิดน่าดูเลยค่ะ

ไว้ไปออสเมื่อไหร่จะบอก จะไปชิมอาหารไทยที่ครัว เด็กน้อยที่รอคอย (คอยพี่ล่ะซิ)


โดย: la-la-bell วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:16:35:51 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณอ้อน ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์จะไรท์ให้ คือคนที่คุณอ้อนแนะนำตัวเองไม่รู้จักอ่ะค่ะ ก็เลยไม่รู้ว่าจะติดต่อยังไง เมล์คุณอ้อนนี่ชื่ออะไรเหรอคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ


โดย: Orange_n_Origin IP: 58.10.172.26 วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:18:11:07 น.  

 
เลยวาเลนไทน์มาหลายเพลาล่ะ แหะๆ

อ่านแล้วขำไอเดียท่านบอร์ดใหญ่มากๆ ก๊ากก สมเป็นผู้อาวุโสนะ พูดถึงคำอัปรีย์ ตั้งกะอ่านจัน ดาราเป็นต้นมา เห็นคำนี้ทีไรจะนึกถึงเรื่องนั้นทุกทีเลย พ่อชื่อจัน(ไร) ลูกชื่อ(อัป)ปรีย์ ขำขมๆ ยังไงชอบก๊ล

อุ ว้าว วันนี้บล็อกอ้อนสองเพลงหวาน

เรื่องที่อ้อนเล่ามาใช่ "คันนะซัง คนจะสวยช่วยไม่ได้" ป่าวอ้ะ คนเขียนคนนี้ฮาดีนิ ไม่รู้มุขจิกๆ ฮากลิ้งพวกนั้นเค้าคิดมาได้ไง นับถือสุดๆ

ว่าแต่...ชักสนถุงยางรสโค้กเหมือนกันแล้วสิ 555


โดย: vee vee' วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:22:33:51 น.  

 
^
อุ้ย พิมพ์ตกจ้า
"คำวิจารณ์ไอเดีย" ไม่ใช่ไอเดีย


โดย: vee vee' วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:22:35:20 น.  

 
คุณเซียว <<< โห... มุขท่านช่างลึกล้ำ ข้าน้อยนับถือๆ


หนุงหนิง <<< ไม่ตบตีก้อด่ะ แต่ ... เค้าจะงาบไปเลยต่อหน้าต่อตานะ


แว่นน้อย <<< โอ๊ย...แค่กๆๆๆ ปล่อย...ปล่อยคอเด็กที่รอคอยเด่วนี้นะ

ไม่ๆน้อยคือ มุขมันเหมือนที่น้อยว่าแหละ เป๊ะเลย แต่พอจ่ายตังค์แล้วคนขายทำหน้ายิ้มแบบ เหมือนสมเพชๆประมาณว่า ....อือ ก้อคิดไม่ถึงน่ะนะ ยังดีที่ขายออกมีผู้ชายร่วมมือด้วย แต่แหม...ช่างกล้าจังเลยน้า... <<< โคตรฮา คิดได้ไงทุเรศชะมัด สงสารนางเอกปนขำๆ ทำไมชีวิตระกำขนาดนั้น ผู้หญิงต่อให้ไม่ใช่คนสวยระดับนางงามจักรวาลก้อคือผู้หญิงอยู่วันยังค่ำล่ะน่า


พี่ล้าเบล <<< เอ่อ... มาก้อได้ แต่ไม่มี rotiboy ให้กินหรอกนะ ถ้าเป็นไปได้ก้อช่วยซื้อมาฝากด้วยก้อดีค่ะ


คุณ Orange_n_Origin <<< อ้าวตายจริง เด็กที่รอคอยลืมลงเมล์ไว้ในโปรไฟล์ละมั้ง เมล์มาคุยกันได้ที่ Dek_Rayum@hotmail.com ค่ะ


อ่านไม่ผิดหรอกค่ะ Dek_Rayum ค่ะ คอนเฟิร์ม!


วี่ <<< ตกลงจะเอารสโค้กกันป่ะ จะได้ไปหามาให้ ไม่รู้ร้านมันยังมีขายอยู่รึเปล่าอ้อนไม่ได้ไปเยี่ยมๆมองๆนานละ




โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:22:49:59 น.  

 
อ้อน แต่ผลงานหลังๆ ของ อ.คนนี้ไม่ค่อยขำแล้วง่ะ สงสัยมุขตัน มัวแต่ไปเลี้ยงหมาอยู่ ฮา


โดย: แว่นน้อย IP: 202.28.66.23 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:23:50:40 น.  

 
ไม่รู้จะลงตรงไหน เลยเอามาแปะไว้นี่
จขบ จะเห็นมั๊ยหนอ...

อ่านไดฯแล้วอดไม่ได้ที่จะเข้ามาคุยด้วย
อารมณ์นี้นี่คือที่ผมเป็นตอนนี้เลยอะครับ...


โดย: เซียวเปียกลี้ วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:11:06:39 น.  

 
เห็นจ้ะคุณเซียวเปียกลี้ อยากคุยอะไรมั่งล่ะ แต่เด็กที่รอคอยอาจจะไม่ใช่เพื่อนคุยที่ดีนักก้อได้...


น้อย <<< เอ่อ เค้าว่าความสุดยอด จะย้อนกลับสู่สามัญ จริงด้วยสินะ น้อย




โดย: เด็กที่รอคอย วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:22:44:14 น.  

 
พี่อ้อน...... ชักเริ่มรู้สึกว่าพี่อ้อนนี่อิมเมจเข้ากะทาทายังไงไม่รู้แหละค่ะ
(อ่านแล้วคิดได้เอง)

ว่าแต่...........
ฉลองวาเลนไทน์ด้วยการทำงาน(หนัก)และนั่งนับเงิน
กับฉลองวาเลนไทน์หัวปั่นด้วยพรีเซนต์...

อันไหนมันดีกว่ากันน้า????


ปล. อยากกินrotiboy มั่ง


โดย: =too= วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:8:44:55 น.  

 
วันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา ร้านอาหารยุ่งกันไปหมดจริงๆด้วยค่ะ


โดย: เอริ...จัง IP: 24.63.175.159 วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:13:22:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เด็กที่รอคอย
Location :
กรุงเทพ Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




จะเป็นกรวดหรือเพชร ถ้าไปนึกรักมันเข้าแล้วหายไปเมื่อไรก็เสียดาย ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก บางคนถึงกับเสียคนไปก็มี


"ถ้าเราไม่อยากทุกข์มากไม่อยากเสียคน ก็อย่าไปรักอะไรให้มากนัก ถึงจะรักก็ต้องรู้กำพืดว่ามันเป็นเพชร หรือเป็นกรวด"


ถ้ารู้ราคาจริงๆของมันเสียแล้วถึงมันจะหายไป เราก็จะไม่เสียดายมากนัก

(จาก "สี่แผ่นดิน" โดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add เด็กที่รอคอย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.