แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
Group Blog
 
<<
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
1 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
ปีใหม่... หอยดอง ...ซาโยนาระคุณครูผู้สิ้นหวัง

และแล้วเราก้อได้ผ่านพ้นปี พ.ศ. 2551 มาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ... กว่าจะผ่านมาได้ก้อหืดแทบขึ้นคอ ปีหนูทองที่เพิ่งจบสิ้นไปนั้นเป็นปีที่ค่อนข้างจะว่างเปล่าทีเดียว ไม่ค่อยมีอะไรเกิดขึ้นไม่ว่าจะความก้าวหน้าหรือเรื่องการเงิน


ปีนี้ฉลูทอง ขอให้พานพบแต่สิ่งดีๆบ้างเถอะ ...เพี้ยง!


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

หอยดองนั้น ท่านได้แต่ใดมา ...?


หลายวันก่อนไปเดินเล่นที่ตลาดสดในละแวกเขตที่อาศัย ก้อให้บังเอิญไปพบกับร้านขายสารพัดหอยเข้า ลองด้อมๆมองๆแล้วก้อเลยเห็นว่ามีหอยดองใส่ถุงวางเรียงไว้ ลักษณะเหมือนเพิ่งจะมาตั้งร้านขายไม่นาน คิดเอาเองว่าถ้าเพิ่งมาตั้งก้อคงจะยังสดใหม่ ก้อเลยตกลงใจซื้อเค้ามา 1ถุง




เด็กนอกกินหอยดอง

เด็กไทยกิน เคเอฟซี ...เอาซี้ ...


แต่จนแล้วจนรอดวันที่ซื้อนั่นก้อยังไม่มีโอกาสเจี๊ยะ เพราะมาถึงถึงบ้านแล้วก้อไปหมกมุ่นอยู่กับหลายสิ่งหลายอย่าง... เคยมั้ยที่เดินตลาดแล้วซื้ออะไรมามากมายเกินความจำเป็น อย่างเช่นว่า ตั้งใจจะซื้อกับข้าวไว้กินสัก 3มื้อ เอาแค่ถุงละ 15-20 บาท



กลายเป็นว่าได้กับข้าวมาประมาณ 6 อย่าง แกงส้มผักรวม ต้มจืดผักกาดดองกระดูกหมู ผัดวุ้นเส้น ผัดเผ็ดลูกชิ้นปลากรายกับมะเขือเปราะ น้ำพริกตาแดง ปลาทู2ตัว(ตัวละ 20 บาท) พร้อมผักสดคละกัน 3 ชนิด ราคา10บาท หมูทอดกระเทียมพริกไทย ห่อหมกปลากรายใบโหระพา ไข่พะโล้(ได้ไข่3ฟอง ปีกไก่1 เต้าหู้ 2ชิ้น) ...เพิ่มเติมด้วย



กระเพาะปลา1ถุง ข้าวมันไก่1ห่อ สาคูไส้หมู
ทับทิมกรอบ(เจ้าอร่อย ต้องได้กลิ่นเทียนหอมในน้ำเชื่อมด้วยนะ)
บัวลอยเผือกฟักทองใส่น้ำใบเตยหอม (นี่ก้ออร่อย )

ส้มครึ่งโล
ฝรั่ง 2ลูก
ขนุน 20บาท
....



(เอ๊ะ ... ได้ข่าวว่าซื้อไว้เพื่อกิน 3มื้อ )


ก้อตามนั้นล่ะค่ะ ไปตลาดทีไรตู้เย็นหาช่องเก็บของไม่ค่อยได้สักที คือไม่ค่อยได้อยากจะออกจากบ้านเท่าไหร่หรอกนะจริงๆแล้ว ... การที่อยากออกเพราะเกรงว่าอยู่บ้านกินเอาๆอย่างเดียวมันจะอ้วน


แต่ถ้าออกไปหาอะไรกินข้างนอกก้อมักจะเจออะไรที่ไม่ค่อยอร่อยและคุ้มราคา


ชีวิตมีปัญหามากทีเดียว (ก้อแกมันมากสิ่งเองไม่ใช่เร๊อะ ... )




@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

กลับมาเรื่องหอยดองกันต่อ ...



วันนี้วันดีปีใหม่ กินอะไรให้มันสดชื่นรื่นเริง สำเริงสำราญใจดี?
จะเป็นอะไรไปได้อีก

... นอกจากหอยดอง ....


แหม ... มันอร่อยนะ เคยไปเที่ยวกับรุ่นพี่ถึงบางแสน ขากลับแวะตลาดหนองมนเพราะรุ่นพี่จะซื้อหอยดองฝากเพื่อน ไอ้เราก้อลองไปเมียงมองดูก้อเห็นว่าราคาใกล้เคียงกับตลาดแถวบ้านทีเดียว แต่เรื่องรสชาติก้อไม่กล้าฟันธงว่าของใครจะเด็ดกว่ากันเพราะเราไม่ได้ลองชิมของทางนั้น อาจจะดีกว่าก้อเป็นได้ แต่เคยลองห่อหมกกับข้าวหลามแล้ว


รู้สึก ... เฉยๆ หรืออาจจะไม่เจอเจ้าที่อร่อยมากก้อไม่รู้สินะ




หอยดองกินกับอะไร




คำถามนี้ไม่ใช่อะไรที่จะคิดเองเออเองได้ง่ายๆ กลัวเหลือเกินว่าถ้ากินแล้วมันไม่เข้ากัน มันจะไม่อร่อยและไม่ประทับใจ ดังนั้นพอแม่โทรมาหาจากต่างแดน แม่จึงกลายเป็นเหยื่อตัณหาโดยไม่สามารถเลี่ยงได้




"...เอาใส่ปากแล้วกินเลยลูก" ช็อตแรกจากแม่... คงกำลังงงว่ามันจะไปยากอะไรกับการกินหอยดอง จึงอธิบายเพิ่มเติมไปว่าเข้าใจถึงลักษณะการกิน แต่ที่มาปรึกษาก้อเพราะไม่รู้ว่าควรจะกินแกล้มกับอะไร




"กินกับผักอ่ะ ลูกอยากกินผักอะไรลูกก้อกินไปเลยมันเข้ากับทุกอย่าง"

"สะเดาลวกก้อโอเคป่ะคับ?" เหมือนจะได้ยินเสียงถอนหายใจจากแม่ผู้ซึ่งกำลังเคี้ยวเชอร์รี่เสียงดัง กรอบๆ...

"แม่ว่าอันนั้นมันจะไม่ค่อยเข้ากันเพราะมันแยกผนวกไปอยู่กับกุ้งเผา ยังไงถ้าลูกมีแตงกวาแครอทผักสลัดหรือมะเขือเปราะ ลูกเอามากินกับหอยได้เลย แล้วถ้ามันไม่แซ่บพอ อยากจะเติมน้ำปลาหรือน้ำส้มสายชูอีกก้อเติมเอา" นั่นไงล่ะ แม่คือผู้เชี่ยวชาญทางหอยดองจริงๆ

ตอนแม่ดองให้กินแม่ก้อทำได้แซ่บมาก... เด็กที่รอคอยนึกชื่นชมในใจว่าปรึกษาคนไม่ผิด

"เพิ่มพริกเข้าไปถ้ามันไม่ค่อยเผ็ด มันต้องมีขิงดองกับตะไคร้ซอยเยอะๆกินกะข้าวสวยร้อนๆ....เฮ้ยลูก! แม่พูดจนรู้สึกหิวข้าว สงสัยแม่ต้องดองหอยกินพรุ่งนี้ซะแล้ว ดันมาจุดประกาย!" อ้าว ...






จึงเป็นอันว่า ครอบครัวหลุดโลกเรสเตอรองท์ ที่ว่าแน่
ยังต้องพ่ายแพ้แก่อำนาจ หอยดอง ด้วยประการฉะนี้แล ...




@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


สิ้นหวังแล้ว .... สิ้นหวังกับทุกสิ่งในวันปีใหม่นี้แล้ววววว




สิ้นหวังกับคนข้างห้อง ไม่ว่าจะยังไงก้อยังเปิดปิดประตูเสียงดังสนั่นหวั่นไหวเสมอ (เกิดคอนโดถล่มลงมา จะว่ายังไง )

หมายเหตุ : ก่อนหน้านั้นก้อเคยทำเสียงดังโดยการเปิดทีวีและสเตริโอช่วงยามวิกาลและเช้าตรู่ เด็กที่รอคอยจึงจัดการไป ... เอาไว้ว่างๆแล้วจะมาเล่าให้ฟัง แต่ตั้งกะนั้นมาก้อไม่เห็นจะเสียงดังเท่าเดิมนะ ทีแรกก้อยังนึกสงสัยอยู่ว่าอาจจะเป็นโรคหูตึง แต่ก้อเห็นอยู่มาได้นี่




สิ้นหวังกับการซื้อรองเท้าคู่ละ 100บาท โดยไม่ลอง (ต้องลองนะ ไม่งั้นจะไม่รู้เลยว่ารองเท้ามันขาดมาก่อนหรือแม้เพียงใส่ลงไปนิดนึงก้อขาดเพราะการตัดเย็บมันคุณภาพไม่สูง วันก่อนเกือบไปแล้วเชียวดีนะว่าขอเค้าลองถึงได้รู้ว่ามันขาด...)


สิ้นหวังกับเนื้อที่เพียงน้อยนิดในห้อง ที่นับวันจะยิ่งน้อยลงไปเพราะจำนวนหนังสือการ์ตูนที่ซื้อเข้ามาเก็บ ... (ถ้าหนังสือมันเยอะจนทับตายขึ้นมาจะทำยังไง)





สิ้นหวังกับเอวและแขน และสะโพก ...และขา ที่นับวันจะยิ่งเพิ่มขนาดและย้วยขึ้นเรื่อยๆทั้งๆที่ก้อไม่ได้ทำอะไร (ที่จริงแค่กินแล้วนอน ตอนนอนก้อนอนกิน ไม่น่าอ้วนนะ )


และสิ้นหวังกับหน้าตัวเองที่มองยังไงก้อไม่เหมือนศรีริต้า เจนเซ่น (อันนี้สิ้นหวังมาก ) แต่เริ่มจะเหมือน บริดเจ็ทโจนส์ เข้าไปทุกที




สุดท้าย .... สิ้นหวังกับการที่จะเลิกอ่านการ์ตูนแล้ว!!!!
ต้องอ่านต่อไปจนตาย




อา ... สิ้นหวัง... สิ้นหวังแล้วววววววววววววววววว




* ขอขอบคุณ "ซาโยนาระ คุณครูผู้สิ้นหวัง" ที่เป็นอุดมการณ์และแสงสว่างให้กับชีวิต ทำให้รู้ว่าคนบ้าอย่างเรายังมีอีกมากมายบนโลก ขอให้ ว.บ.ก พิมพ์ไปจนจบนะ



@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

ปีนี้ก้อขอให้พ่อแม่และคนในครอบครัว รวมทั้งญาติและมิตร มีความสุข มีพละกำลัง มีทรัพย์สิน และมีความสุข ไปตลอด และหวังว่าเด็กที่รอคอยจะได้อยู่ฉลองปีใหม่ไปได้อีก 10ปี


การรักษาทางสุขภาพของเด็กที่รอคอยก้อยังคงดำเนินต่อไป
ไม่เครียดเข้าไว้ ก้อน่าจะอยู่ได้อีกนาน

บางทีก้อไม่ไหว เจออะไรมาก้อมาก
ตอนหมดกำลังใจสุดๆอยากบอกหมอว่า 10ปีก้ออาจจะนานไป

อยากหลับตอนนี้เลย

แต่หลังจากพบเจอความเสียใจมากๆเข้า บางอารมณ์มันก้อทำให้รู้สึกถึงอะไรมากขึ้น

ที่เคยคิดว่าปลงได้แล้ว ก้อปลงได้อีก

สลับๆกันไป บางวันก้อแสนจะเข้าใจ บางวันก้อแสนจะเย็นชา
มี่บ้างบางวัน ไม่อยากตื่น

แต่บางวันก้อกลัวที่จะหลับ

มียาก้อกิน ให้ฝังเข็มอีกก้อเอา
หัว หลัง กระเพาะ หัวใจ มีแต่ปัญหาเหมือนกัน
เมื่อก่อนทำแล้วไม่ค่อยมีผล เลิกทำดีกว่า
แต่สุดท้ายก้อเอาใหม่ ...ทำต่อไป

มีบ้างปวดหัวไปเรื่อยๆ ทนจนชิน
บางวันปวดทนไม่ไหวก้อกินยาแล้วนอน
บางวันก้อฝันว่าไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีก

แต่คิดว่า คงไม่ต้องเสียใจกับอะไรให้มันมากมายแล้ว
หรือถ้าจะต้องเสียใจอีก
ก้อจะบอกตัวเองว่า ... ร้องไห้ก้อไม่เป็นไร เราก้อแค่คนๆนึง

ทุกข์ สุข มันจะเวียนวนแบบนี้แหละถ้ายังเป็นคนอยู่
ไม่เรื่องใดก้อเรื่องนึง มันต้องมีทุกข์

แต่รู้จักทุกข์แล้ว มันจะดี เพราะจะได้รู้ว่า สุขเป็นอย่างไร




วันนี้ ปีใหม่แล้ว ถึงแม้จะต้องเริ่มต่อสู้ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า
แต่ขอให้ตัวเราเองสุขมากๆ

ขอให้มีวันเวลาที่สุขนานๆ
ขอให้มีกำลังใจที่จะเข้มแข็งได้นานๆ


ขอให้เป็นปีที่ดีนะ




Create Date : 01 มกราคม 2552
Last Update : 1 มกราคม 2552 22:13:23 น. 7 comments
Counter : 687 Pageviews.

 


…สวัสดีปีใหม่ 2552 ...จ้า

หน่อยขอให้เพื่อนรวยสุข รวยทรัพย์

และสุขภาพดีตลอดปีและตลอดไปนะจ๊ะ…



โดย: หน่อยอิง วันที่: 1 มกราคม 2552 เวลา:21:30:14 น.  

 
คุณเด็กน้อยรอคอยพูดถึงหอยดองแบบนี้ไม่เห็นใจคนไกลบ้านมั่งเลยอะ อยากทานหอยดองงงงงงงง อิอิ

สวัสดีปีใหม่นะคะ


โดย: แหม่ม (~Little Heiress~ ) วันที่: 2 มกราคม 2552 เวลา:6:28:16 น.  

 

สวัสดีปีใหม่ดทรค.จากสุพรรณฯ 555

ปีใหม่นี้ขอให้อ้อนสุขภาพแข็งแรงทั้งกายและใจ อะไรที่หวังไว้ก็ขอให้สมหวังนะ

พูดถึง KFC ตอนนี้ที่บ้านเรามีมาเปิดด้วยล่ะ แปลกใจโคดๆ (คือที่บ้านไม่ใช่ตัวจังหวัด เป็นแค่อำเภอ แล้วก็เป็นอำเภอธรรมดาๆ ไม่ใช่ที่ท่องเที่ยวอะไรเลยด้วยนะ เอิ๊กๆๆๆ แบบอด เฮ้ย! ไม่ได้ตอนเห็นว่าบ้านเรามันขนาดนี้แล้วเหรอฟะ... อารมณ์แบบกิลเบิร์ต เกรปกับห้าง foodland - มุกจากหนังเก่ากึ้กส์ส์ส์เลย 555)


โดย: vee vee' วันที่: 3 มกราคม 2552 เวลา:20:05:38 น.  

 
หอยดองเหรอ ... อยากกินจัง
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าเด็กที่รอคอยจะดองบล็อกนะคร้า 555

สวัสดีจ้ะตัวเอง ^^


โดย: discipula วันที่: 14 มกราคม 2552 เวลา:9:18:27 น.  

 
มาอัพบล็อกให้ถี่ๆหน่อยเพื่อน
มีคนรออ่านอยู่อย่างน้อยหนึ่งคน


โดย: เพื่อนที่รอคอย (อ่านบล็อก) (discipula ) วันที่: 18 มกราคม 2552 เวลา:1:49:04 น.  

 
เงียบหาย ...

ไร้ร่องรอยเจ้าของบ้าน

...


โดย: discipula วันที่: 24 มกราคม 2552 เวลา:9:56:31 น.  

 
อยากเจอก่วนเมื่อไรบอกชั้นได้.....อิๆ


โดย: เด็กสาวเมลนรก IP: 58.9.187.19 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:18:07:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
เด็กที่รอคอย
Location :
กรุงเทพ Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




จะเป็นกรวดหรือเพชร ถ้าไปนึกรักมันเข้าแล้วหายไปเมื่อไรก็เสียดาย ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก บางคนถึงกับเสียคนไปก็มี


"ถ้าเราไม่อยากทุกข์มากไม่อยากเสียคน ก็อย่าไปรักอะไรให้มากนัก ถึงจะรักก็ต้องรู้กำพืดว่ามันเป็นเพชร หรือเป็นกรวด"


ถ้ารู้ราคาจริงๆของมันเสียแล้วถึงมันจะหายไป เราก็จะไม่เสียดายมากนัก

(จาก "สี่แผ่นดิน" โดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add เด็กที่รอคอย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.