Group Blog
 
 
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
8 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
( 1 ) เหตุไม่คาดฝันในชีวิต

สวัสดี
เพิ่งสมัครเป็นสมาชิก pantip ได้ไม่นานนี้เอง แต่ไม่ค่อยจะ POST เรื่องใด ๆ
ชอบเป็นชาวซุ่มมากกว่า สมัคร blog ก็ใช้ไม่ค่อยจะเป็น ไม่ชำนาญคอมฯเลย แต่อยากเขียนเรื่องราวของประสบการณ์ชีวิตของเรา ไว้อ่านเอง เศร้าเอง ไม่อยากลืม อยากจะจดจำทุกช่วงเวลาความทุกข์นั้นไว้กับตัวเราเอง

เราแต่งงานมาแล้ว 13 ปี มีลูกชาย 2 คน ปีนี้คนโตอายุ 12 ปี คนเล็ก 10 ปี
ครอบครัวเราก็มีความสุขดี สามีเราก็เป็นคนดี ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ เราอาศัยอยู่กับแม่สามี อาม่า ซึ่งก็ดีมาก ๆ ( เราคิดว่าแม่สามีของเราดีกว่าสามีของเราเสียอีก ) ชีวิตของเราก็ราบรื่น มีความสุขดี

แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิด ไม่คาดฝัน ก็บังเกิดขึ้นกับครอบครัวของเรา มันจะเรียกว่าเป็นวิบากกรรม ก็คงจะเป็นวิบากกรรมของครอบครัวเรา
เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2545 เวลาเย็น ๆ เรายังจำได้เลยว่าเป็นวันแข่งขันฟุตบอลโลกมีทีมเกาหลีใต้กำลังแข่งอยู่ ลูกชายคนโตเพิ่งอายุ 5 ขวบกว่า ๆ เพิ่งกลับจากโรงเรียนอนุบาล เข้าบ้านมาก็บ่นหิวข้าว เราซื้อขนมปังไส้กรอกจากวงเวียนใหญ่เตรียมไว้ให้แล้ว เลยเดินไปตลาดนัดหน้าบ้านซื้อหมูปิ้งมาเพิ่มให้

ตอนนั้น เรามองเข้าไปในตัวบ้าน ก็เห็นน้องโอม ยืนกดน้ำดื่มกินอยู่ที่หลังบ้าน ดูปกติดี แต่เพียงเสี้ยวนาที ก็เห็นโอมโอมล้มลงไปนอนกับพื้น ดิ้นไปดิ้นมา หายใจไม่ออก ตอนนั้นเราเข้าใจว่าโอมโอมทานขนมปังไส้กรอกแล้วติดคอ เลยดื่มน้ำตาม แต่มันไม่ลง เราตกใจมาก ทำอะไรไม่ถูกเลย เราวิ่งไปหน้าบ้านซึ่งติดตลาดนัด มีรถกะบะผ่านมา เราโบกให้จอด ขอให้เขาช่วยพาเรากับลูกไปโรงพยาบาลหน้าปากซอย

ระหว่างทาง เราอุ้มลูกไว้ในอ้อมอก โอมโอมเริ่มนิ่งแล้ว รถถึงกลางซอย เราก็รู้สึกได้ว่าลูกน่าจะจากไปแล้ว เพราะมีน้ำปัสสาวะไหลออกมา จากนั้นใช้เวลาไม่ถึง 5-10 นาที ก็ไปถึงโรงพยาบาลเล็ก ๆ แถวบ้าน คุณหมอก็พาโอมโอม เข้าห้องฉุกเฉิน แล้วเราก็ได้ยินเสียงลูกร้องขึ้นมา วินาทีนั้นเราดีใจมากคิดว่าลูกรอด ปลอดภัยแล้ว

โอมโอมเข้าห้องฉุกเฉินนานพอสมควร แล้วคุณหมอก็บอกว่าได้คีบไส้กรอกออกจากหลอดอาหารแล้ว น้องคงจะรีบกิน เคี้ยวไม่ละเอียดมันเลยไปบังหลอดอาหาร แต่ตอนนี้ต้องส่งน้องไปโรงพยาบาลใหญ่ เพราะปอดมีปัญหา
ภาษาหมอเรียกว่าอย่างไรจำไม่ได้ ประมาณว่ามีสิ่งแปลกปลอมหลงเข้าไปในปอด

เราเลยติดต่อคุณหมอเด็กของน้อง (เป็นญาติห่าง ๆ ของอาม่า) ให้ส่งรถฉุกเฉินที่โรงพยาบาลมารับเรา นี่คงเป็นครั้งแรกในชีวิต ที่นั่งรถพยาบาลฉุกเฉิน
มันน่ากลัวมาก เรานั่งหน้ารถกับคนขับ ได้ยินแต่พยาบาลบอกว่าน้องเลือดออกมาก เราได้แต่นั่งภาวนา นั่งสวดมนต์ นั่งร้องไห้ไปตลอดทาง

วิบากกรรมของโอมโอมและครอบครัวเราเริ่มต้นแล้ว




Create Date : 08 เมษายน 2552
Last Update : 30 มิถุนายน 2552 21:08:58 น. 3 comments
Counter : 524 Pageviews.

 
แล้วไงต่อ


โดย: ธิดา IP: 118.173.62.96 วันที่: 8 เมษายน 2552 เวลา:19:07:01 น.  

 
น้องเป็นอย่างไรบ้างคะ


โดย: HastaLaVista วันที่: 8 เมษายน 2552 เวลา:21:22:27 น.  

 
เสียใจด้วยคะ เอมีลูก เข้าใจถึงหัวอกแม่เลยคะ

ปลอดภัยนะคะน้องโอม

ถึงเพิ่งอ่าน และเรื่องเกิดนานแล้ว ยังไงขอเป็นกำลังใจให้นะคะ พี่จี้


โดย: แม่น้องครีม (acream ) วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:17:17:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หลับฝันดี
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add หลับฝันดี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.