Group Blog
 
 
สิงหาคม 2549
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
16 สิงหาคม 2549
 
All Blogs
 
(-_-)/* โย่วๆ.... มาเล่น แต่งเรื่อง ต่อ แก้เซ็ง [[[[2]]]]





ประกาศกฏอัยการศึก !!!



สืบเนื่องจากครั้งที่แล้วเกิดกระแสไฟฟ้าลัดวงจร ปริ๊... ปริ... ปริ... เปรี๊ยะ (<< ขอความกรุณาจิ้นให้มันประมาณว่า Sound effect)

เดือดร้อนถึงผู้ว่าการ กฟภ. (การไฟฟ้าภูมิภาค) เยี่ยงข้าน้อย ต้องคอยสับเปลี่ยนกระแสจ่ายไฟ

เพราะงั้นขอใช้สิทธิ์ EuReKa 500 ออกกฏใหม่ในการเล่นเพียงข้อเดียวว่า ก่อนที่ผู้เล่นจะโพสอะไรลงไป ให้ก๊อปข้อความตัวเองไว้ แล้วรีเฟรชก่อนโพสไปแล้วกัน เพื่อป้องกันปัญหาการจราจรติดขัด เอ๊ยไฟฟ้าลัดวงจรนะขอรับ

ส่วนใครข้องใจว่าไมไอ้นี่ถึงมาตั้งกระทู้ใหม่ เพราะกระทู้เก่าเม้นต์เยอะไป ตามอ่านลำบาก เปิดแม่งไว้สองกระทู้ดูดี๊ดีว่ามะ 555 (<< จะมาพล่ามอะไรมากไปละ เริ่มจากความเดิมกระทู้ล่าสุดเลยแล้วกัน)

ปล. ใครเข้ามาถ้างง ช่วยถีบส่งตัวเองลงไปอ่านในกระทู้ข้างล่างเลยขอรับ



><><><><><><




ความเดิมตอนที่แล้ว



กรเห็นเป็นจังหวะดีที่น่าเสียดายจริงๆ

โหย... หม้อแกงจืดช่วยชีพ ...

เกือบไปแล้วไงไอ้กร ... เจอกันวันแรก เกือบปล่อยหื่นให้ไก่ตกใจไปแล้ว... ไม่ไหวๆ ต้องหัดห้ามใจกับเสน่ห์เหลือร้ายยัยข้างบ้านหน่อยแล้ว

ทางด้านน้องแอนน่ะ หัวใจสั่นระทึกตึกตักๆ เกือบแล้วไงยัยแอน... เกือบขายออกแล้วเชียว เอ๊ย ไม่ใช่ คิดงั้นได้ไง หญิงไทยใจงาม แม้ว่าพี่กรจะหล่อลากกระชากวิญญาณขนาดนี้ แต่มะอาว มะดี ต้องสงวนท่าทีนิดนะเรา... หื้ม... ขัดใจ หม้ออะไรฟะ -*- (<< ท่าทางนางเอกของเราจะเข้าโหมดอึดอัดขัดอกเต็มที่ 55555)

"งั้นเอางี้ดีกว่าค่ะกร เด๋วแอนอาสาทำแกงจืดให้ใหม่ ส่วนกรช่วยทำลายหลักฐานเก่าก่อนดีมั้ยคะ"

"โห.... แกงจืดสาหร่ายน้ำทะเลลึก สูตรพิสดารของคุณ กนกวรรณ แอนทำเป็นด้วยเหรอฮะ" กรอุทานมา ทำหน้าอึ้งๆ

"แหม... ระหว่างที่กรไม่อยู่น่ะ แอนมาช่วยคุณป้าทำครัวออกบ่อยไป จนคุณป้าจะให้แอนเรียกท่านว่าคุณแม่อยู่แล้วนะ"

แอนตอบกลับมาทำตาปิ๊งๆๆๆ

555 อ่ะใครสามารถต่อที ตอนนี้ขอหลบไปทำงานต่อดีกั่ว โฮะๆๆ







Create Date : 16 สิงหาคม 2549
Last Update : 15 ตุลาคม 2549 14:17:31 น. 57 comments
Counter : 197 Pageviews.

 
แอนเพลิดเพลินกับการทำแกงจืดสาหร่ายจนลืมไปเลยว่ามีคนนั่งมองอยู่ที่โต๊ะอาหารภายในครัว จนกระทั่งหันกลับมามองเมื่อนึกขึ้นได้นั่นแหละถึงได้รู้ว่าคนที่มาแซวอยู่เมื่อสักครู่นี้ได้หลับไหลโชว์ใบหน้าหล่อๆอยู่บนโต๊ะซะแล้ว

"เฮ้อ...ถึงว่าสิทำมเงียบไป" แอนเดินมามองใกล้ๆก่อนจะค่อยๆก้มลงใช้ปลายจมูกโด่งๆชนเข้าไปที่แก้มใสๆอย่างแผ่วเบาด้วยกลัวว่ากรจะตื่นขึ้นมา

...................................................................................................................

ได้แต่นีอ่ะน้องยู คือว่าเข้ากับชีวิตจริงที่ตอนนี้พี่ง่วงจังเลย ไปหล่ะนะคับแวะมาดูเด็กๆว่าเล่นกันไปถึงไหนแล้ว ถ้าลิงเดียร์ยังไม่หลับเดี๋ยวก็มีเด็กป่วนมาต่อให้เองแหละคับ เอ๊ะหรือว่าน้องๆพี่ๆคนไหนจะช่วยน้องยูแต่งเรื่องต่อก็ช่วยๆกันหน่อยนะคร๊าบบบบบบบบบ


โดย: ลิงยักษ์ IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:47:16 น.  

 

แต่หารู้ไม่ว่าคนที่นอนอยู่นั้นไม่ได้หลับแต่อย่างไรเชาจึงรวบตัวเธอก่อนที่จะพูดขึ้นมา
"ทำไม แอนจะลักหลับกรเหรอ"
"บ้าเหรอไง"
แล้วในที่สุดกรก็ค่อยๆจูบที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ
แอนหน้าแดงจนกรหัวเราะขึ้นมา
"หัวเราอะไรค่ะกร นี่มันไม่ตลกเลยนะค่ะ เนี่ยมันคือ เฟริสคิสของ
แอนนะ"
แล้วกรก็หอมแก้มของแอนอีกฟอดใหญ่แล้วพูว่า
"ไม่เป็นไรอีกหน่อยก็ชิน"
แล้วทั้งสองก็ได้กลิ่นอะไรไหม้ๆมาจากในครัว
แอนตะโกนร้อง"ว้าย! ตายแล้วแกงจืด"
ทั้งสองช่วยกันดับไปที่หม้อแกงจืด
"แล้วทีนี้จะกินอะไรกันล่ะ"แอนสบถ
"ก็กินแอนไง"
แล้วกรก็จูบแอนอีกครั้งแต่ครั้งนี้เป็นที่รุนแรงกว่าเดมทั้งสองปะทะลิ้นกันอย่างเมามันแล้วกรก็พูด"ไปที่โซฟานะ"
หญิงสาวไม่มีคำตอบใดๆมีเพียงใบหน้าที่แดงออกถึงอาการเขินอาย
กรจึงอุ้มแอนนั่งลงที่โซฟาก่อนจะจูบแอนอีกครั้งและทีนี้กรค่อยๆเอามือเข้าไปในเสื้อของแอนตรงไปที่สองเต้าของเธอค่อยๆบีบมันอย่างเบามือมันส่งผลให้หญิงสาวครางออกมาเบาๆ"อ่าสสสสสสสสสสสสส์"


โดย: ซาโต้ เคียว IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:47:39 น.  

 
โทษทีนะฮะที่ยังอ่านกระทู้ไม่จบเลยแต่งออกมาแหวกอนวที่จริงไม่ใช่ 1 คิสถ้ายังไงขอโทษจิงๆงับ


โดย: ซาโต้ เคียว IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:48:02 น.  

 

^
Oh... yeah.... It was a second kiss but never mind. ;p

><><><><><><><><


ต่อนะคัฟ


" อ่าสสสสสส์ " เสียงครางออกมาดังมาถึงหน้าบ้าน


" ไอ๋หย๋า... เจ้าเสือกรไหงมันไว เหมือนใครฟะเนี่ย " คุณกนกวรรณกลับมาเปิดประตูเข้ามาในบ้าน


" อุ๊ย... คุณป้า "

" อ๊ะ.... คุณแม่ "


กิจกรรมในร่มผ้า ชะงักค้างกลางอากาศเมื่อคุณกนกวรรณเปิดประตูบ้านออกมา พร้อมเสียงอุทานอย่างดีใจ (<<< ไหงงั้นอะท่านป้า ^ ^')


สาวน้อยหน้าใส ใบหน้าสุกปลั่งดั่งสีบีทรูท ส่วนเจ้าตัวแสบนี่หน้าตาเซ็งขี้เอ๊ย เซ็งชีวิตสุดบรรยาย เพราะงั้นเราไม่บรรยายดีกว่า (<<< เล่นง่ายดียูรีก้า หุหุ)


"กร... ก่อนไปแม่ฝากไรไว้ จำได้มั้ยเรา" ท่านแม่วรรณทำถามหน้าตาล้อๆ


" อ๋อ... ที่แม่สั่งแกงจืดสาหร่ายไว้ ไมกรจะจำไม่ได้ล่ะฮะ " ร่างโปร่งทำนิ่ง (กลยุทธ์สงบสยบความเคลื่อนไหว)


" แล้วไหนอะแกง? "


" เมื่อกี้เลยฮะแม่ ... ไม่รู้ชูชกที่ไหนแอ๊บเข้ามาทางหลังบ้าน ขโมยไปยกหม้อ พอแอนจะปรุงใหม่ไม่รู้ยาจกจากไหนกระโดดออกมา เร่งไฟ หม้อไหม้เลยฮะแม่ " (ไถๆ มันเข้าไป ... ลื่นเหมือนใครฟะไอ้กร?)



เอาแล้วดิ... เนื้อเรื่องจะเป็นไงต่อไป ขึ้นอยู่กับเพื่อนคนถัดไปแล้วล่ะ


แต่ดูท่า เพื่อนๆ อยากได้อีโรกันแล้วใช่มั้ย... เห็นพยายามให้ยัยแอนเสร็จเจ้ากรกันจั๊ง 555 นี่ถ้ายูเข้ามาห้ามทัพไม่ทัน สงสัยจะได้กระต่ายตัวใหญ่ในฟาร์มใหม่แน่เลยอะ 5555


ยังคัฟ.... เรายังอยากเก็บยัยแอนไว้แกล้งกันต่อไป ถ้าเพื่อนแต่งอีโรติกได้ ก็ลงให้ไว อย่าให้ยูขัดได้แล้วกัน .... ไม่งั้นอีกนาน


><><><><><><><><


ปล. เม้นต์แรกสุดนั่นพี่ชายใคร ทำไมน่ารักจัง 555 ขอบคุณพี่ลิงยักษ์นะคัฟ อุตส่าห์เข้ามาเปิดกระทู้ให้ ดีใจจัง >_<



โดย: EuReKa IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:48:24 น.  

 
อยากแต่งต่อจังจ้ะ แต่มัยสมองช่วงนี้ไม่ยักกะแล่นฉิวๆ เหมือนท่านๆ น้า เอ ...... สงสัยจั๊งงงงงงง งั้นขออนุญาตให้หวานใจช่วยละกันนะคะ เอ้า ... ใครรู้ตัวว่าเป็นหวานใจข้าพเจ้าโชว์ตัวหน่อยเร้วววว


โดย: Mr.Lonely IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:49:23 น.  

 

^
เอ๋... ดูท่าว่าจะใช่ข้าน้อยมั้ยน่ะขอรับ 555 เมื่อท่านปากดีดันวิ่งช้า งั้นคอมเม้นต์ที่ 5 เสร็จยูรีก้าละกัน.... กร๊ากกกกก (<<< แซวเล่นไปงั้น ท่าน Mr.Lonely อย่าหันมาจี้ตามข้าน้อยแถวนี้นะ 555)

><><><><><

" เอาเหอะช่างมันส์ งั้นสั่งพิซซ่าฮัตมาแทนละกันนะ " คุณนายกนกวรรณก็เป็นผู้ใหญ่ จะให้มาแซวว่าที่สะใภ้มากไป เด๋วช้ำหมด (กรณีนี้ Mr.Lonely เข้าใจดีใช่มั้ยขอรับ )

" ว่าไงว่าตามกัน พิซซ่าก็ดี ตอนนี้มีซอสมะเขือเทศอยู่แถวนี้แล้วนี่นา " สาวหล่อยังแอบแซวแทนมารดาแล้วหันมามองหน้าสุกปลั่งอย่างครึ้มใจ ... คนอะไรนะน่ารัก (เหมือนเจ้าของเม้นต์ข้างบนข้าน้อยมั้ยน่ะ ท่านปากดี^^ )

><><><><><

เหนื่อยละ ง่วงด้วย นี่ยังไม่ได้นอนเลยอะ เอาแค่นี้พอ ที่เหลือรอหวานใจเจ้าของเม้นต์ข้างบนต่อให้ละกัน 555


โดย: EuReKa แซวมาด้วยความเคารพขอรับ >_< IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:49:47 น.  

 

คุณยูขอรับ.... กระผมมิได้วิ่งช้าขอรับ แต่ตื่นสายไปนิด
และขอออกตัวว่า กรุณาอย่าแหยมครับ ไม่งั้นขาอาจจะหลุดหายไปได้นะครับ เพราะว่าบรดาลูกๆ ในปากของกระผม ทั้งโกลเด้น ไซบีเรียนฮัสกี้ ร๊อตไวเลอร์ บางแก้ว อิงลิชคอกเกอร์ ฯลฯ ต่างได้รับการขัดฟันทุกเวลาหลังอาหาร รับประกันครับว่า ออกมาลุยงาบขาของคุณยูออกมาเซ่นเจ้านายมันเอานาครับ

5555555555+
ล้อเล่นครับล้อเล่น นายปากดี^^ ไม่ดุขนาดนั้น ที่เขียนๆ มา เป็นเพียงความคิดชั่ววูบเท่านั้นขอรับท่าน

งั้นป๋มต่อคุณยูแล้วกันะครับ เผื่อส่วนของ my Honey Lonely ด้วย

********************************

......หลังจากที่ทั้งสามจัดการกับพิซซ่าถาดใหญ่เป็นที่เรียบร้อย คุณนายกนกวรณก็เปิดโอกาสให้ทั้งคู่ได้คุยกันเพียงลำพัง นายกรก็ยังคงมือไม้เป็นปลาหมึกพัวพันอยู่กับร่างบางของน้องแอนแสนสวย ส่วนคนถูกลวนลามก็ปัดป้องอยู่มิวาย ก็แม่ของนายปลาหมึกหนวดไวยังอยู่ในบ้านนี่สิ

"กร... มานี่หน่อยสิลูก" น้องแอนถอนหายใจเมื่อเกือบจะถูกกรครอบครองริมฝีปากบางของตนอีกครั้งเสียแล้ว


"โถ่แม่... กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย เรียกทำไมอ่ะ" เจ้าตัวโวยวายเดินมาหาต้นเสียง แต่ก็ต้องตกใจเมื่อมารดาทรุดนั่งบนพื้น มือถือหูโทรศัพท์ค้างไว้

"แม่ มีอะไรฮะ" กรรีบถลาเข้าไปหามารดาทันที

"คุณหญิงวิจิตรโทรมา..." กรมองแม่ด้วยแววตาคาดคั้น จากอาการสั่นกลัวของมารดาคงไม่ใช่เรื่องเล็กแน่ๆ

"เค้าจะยึดบ้านเรา" หัวใจของกรแทบตกลงบนพื้น

"จะมายึดบ้านเราได้ไงแม่"

"แม่ไม่เคยบอกลูก... พ่อเสียพนันให้กับคุณวิเชียร ทั้งบ้าน ทั้งกิจการ" คนเป็นแม่น้ำตาไหลพราก พอดีกับที่บิดาของกรเดินเข้ามา

"พ่อทำแบบนี้ได้ไง" คนเป็นพ่อก้มหน้าหลุบหลบสายตาลูก พร้อมทั้งส่งสายตาต่อว่าภรรยาที่ให้ลูกรู้เรื่อง

"เค้าจะมายึดบ้านเราแล้วคุณ" คุณนายกนกวรรณบอกทั้งน้ำตา

"เดี๋ยวกรไปคุยเอง" กรพลีพลามออกไป โดยมีน้องแอนมองตามด้วยความงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อปลาหมึกของตน

....ทันทีที่เปิดประตูบ้าน สาวน้อยหน้าใส สูงผมเพรียว ใบหน้าเรียวงามก็ลงจากรถปอร์ตสีแดงคันหรู พร้อมทั้งมองมาทางกรด้วยสายตาไม่เป็นมิตรนัก หล่อนเชิดหยิ่งใส่กร

"นายเป็นลูกเจ้าของบ้านนี้เหรอ" เสียงหวานแต่ถามด้วยวาจาเย่อหยิ่งทำให้กรไม่ค่อยจะพอใจนัก

"คุณเป็นใคร" กรจ้องกลับด้วยสายตาดุดันไม่ยอมแพ้

"เจ้าหนี้..." หล่อนตอบพร้อมกับเดินเลยกรเข้าไปในบ้าน

"อืมม์ ทั้งหมดที่นี่คงขายได้ราคา ที่นี่ทำเลดี... ทุบสร้างเป็นร้านอาหารดีกว่า ว่าไงคะคุณนายกนกวรรณ ยินดีจะเป็นแม่ครัวให้เราไหมคะ" หล่อนมองรอบๆ บ้าน ตีราคาของทั้งหมดในบ้าน

"คุณไม่มีสิทธิ์ทำอย่างงั้นกับบ้านของผม" กรพยายามใช้คำพูดสุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้าถือไพ่เหนือกว่า

"ทำไม ในเมื่อพวกนายไม่มีปัญญาจะชดใช้หนี่ที่ก่อไว้ ทุกอย่างก็ต้องยึด" หล่อนหันมาพูดอย่างไม่ยี่หระ

"มานี่เลย" กรกระชากแขนหล่อนออกมาด้านนอก

"เธอคิดว่าเธอเป็นใคร อย่ามายึดบ้านนี้ตามอำเภอใจนะ"

"นายมีเงินใช้ชั้นงั้นเหรอ" กรเงียบไป

"ที่นี่จะถูกทุบสร้างเป็นร้านอาหารตามที่ชั้นต้องการ"

"เธอ.." กรชี้หน้าผู้มาเยือนด้วยความเคียดแค้น

"ทำไม?? แล้วถ้าชั้นมีข้อเสนออื่น ให้นายเพื่อแลกกับหนี้สินทั้งหมดของบ้านหลังนี้ นายจะว่าไง" หล่อนมองกรด้วยแววตาพิศวาส พินิจพิจารณาใบหน้าหล่อเหลาด้วยความพึงใจ

"ข้อเสนออะไร" กรถาม

"นาย...ต้องเป็นทาสชั้น" หล่อนชี้นิ้วจิ้มลงบนไหล่กว้าง กรมองกลับด้วยแววตาดุดัน เขาไม่เคยต้องยอมหรืออ่อนข้อให้ใคร

"ไม่มีทาง" กรตอบกลับโดยไม่คิด

"งั้นพรุ่งนี้ที่นี่ก็ถูกทุบทิ้ง นายพาพ่อแม่นายออกไปได้เลย" กรอึ้ง

"เปลี่ยนใจยังทันนะ" กรนิ่งคิด บ้านหลังนี้พ่อกับแม่รักมาก เขาเองก็เช่นกัน ทุกคนคงทนไม่ได้แน่ถ้าบ้านที่แสนอบอุ่นหลังนี้ถูกทุบทิ้งและมีสิ่งปลูกสร้างอื่นทดแทน

"ก็ได้" กรรับคำ

"ดีมาก เป็นเด็กดีนะ พรุ่งนี้ไปหาชั้นที่คอนโดตามที่อยู่นี้" หล่อนยื่นนามบัตรให้กร

"อย่าคิดตุกติก เพราะทันทีที่นายเบี้ยว บ้านหลังนี้จะหายไปจากโลกนี้แล้วแทนที่ด้วยอย่างอื่น" หล่อนทิ้งคำขู่ไว้ก่อนจะเดินจากไป

กรไม่เคยต้องหมดหนทางขนาดนี้ ลำพังเงินที่เขามีก็คงใช้หนี้ไม่หมด เพราะขนาดถึงขั้นยึดย้านยึดทุกอย่าง คงไม่ใช้เงินแค่สิบล้านยี่สิบร้านเป็นแน่ นี่คงเป็นทางเดียวที่เขาจะช่วยทางบ้านได้ ส่วนเรื่องข้องตกลง พรุ่งนี้เขาคงจะคุยกับหล่อนได้บ้าง กรมองตามรถสปอร์ตสีแดงออกไป รู้สึกรังเกียจผู้หญิงคนนั้นอย่างที่สุด


เหอๆ กะจะอิโรติก เขียนม่าออก 55555+


โดย: ปากดี^^ IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:50:23 น.  

 
555555+ พิมพ์ผิดเยอะไปนิดนะครับเนี่ยะ อิอิ


โดย: ปากดี^^ IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:50:48 น.  

 

ในเมื่อไม่มีคนต่อนะครับ....
ขออีกรอบละกัน*** ทำไมน๊อ...ทีเรื่องตัวเองดันคิดไม่ออก มาต่อนิยายแถวนี้เล่นเฉยเลย


******************
....กรเคาะประตูห้องของผู้ที่ได้ชื่อว่าจะเป็นเจ้านายของตน ไม่เข้าใจว่าข้อเสนอบ้าๆ ของผู้หญิงรูปงามที่แสนเย่อหยิ่งมีจุดประสงค์อะไรกันแน่

"มาแล้วเหรอ" เสียงลากยาวและกลิ่นไวน์ที่ลอยมาเตะจมูกทำให้กรรู้ว่าคนสวยตรงหน้าเริ่มจะเมามายเสียแล้ว

"คุณจะให้ผมทำอะไร" กรถาม

"เปล่า..." หล่อนเดินเข้ามาโอบต้นคอกรที่พยายามจะเดินถอยออกไป

"นายต้องเป็นทาสชั้น อยู่กับชั้นไปตลอดชีวิต"

"คุณเมาแล้วนะ"

"ชั้นไม่อยากอยู่คนเดียว ไม่อยากต้องทำท่าทางยโสโอหังปากกล้าทวงหนี้สินคนอื่นเค้าอีกแล้ว ชั้นกลัวแทบตายว่าคนพวกนั้นจะทำอะไรมิดีมิร้ายกับชั้น ทำไมพ่อต้องใจร้ายกับชั้นขนาดนี้ด้วย แค่ชั้นรักผู้หญิงด้วยกัน ทำไมท่านต้องทำแบบนี้" หญิงสาวตรงหน้าล้มลงนั่งร้องไห้บนพื้น

"ลุกเถอะ" กรเข้าไปพยุงหล่อนลุกขึ้น

"นายอย่าไปไหนนะ อยู่กับชั้นหน่อย... ชั้นไม่อยากถูกมองด้วยสายตาแบบนั้นอีกแล้ว ชั้นยอมถูกพ่อด่าถ้ายกหนี้ทั้งหมดให้นาย แลกกับการที่นายอยู่กับชั้น" ความเมามายทำให้หล่อนระบายความอัดอั้นออกมาจนหมด

"ไปนอนเถอะ"

.......กรพยายามพาร่างเพรียวเข้าห้องนอน หล่อนดึงให้เขาล้มลงไปทับบนร่างเพรียวสวย หน้าอกอิ่มเบียดกับร่างกายของกรจนเจ้าตัวรู้สึกร้อนผ่าว ลมหายใจอุ่นที่พ่นออกมาพร้อมกลิ่นหอมจางๆของไวน์เลิศรสทำให้กรใจเต้น ผิวขาวเนียนสะท้อนแสงเหลืองนวลของโคมไฟทำให้ใจเขาสั่นรัว

"อย่าไปนะ อยู่เป็นเพื่อนชั้นหน่อย" ใบหน้าเปื้อนน้ำตาส่งแววตาเว้าวอนมาทางกร เขาสัมผัสได้ถึงความเหงาในดวงตาคู่นั้น ตอนนี้เขาได้รู้ความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าแข็งกร้าวของหล่อนยามที่ต้องสวมบทบาทเจ้าหนี้ผู้ใจร้าย เป็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่งที่อ่อนแอและว้าเหว่

"อย่าไปไหนนะ"

.....หล่อนกอดกรแน่น อกอวบยิ่งแนบแน่นกับผิวกายของกร ความรู้สึกเห็นใจเมื่อครู่ถูกอารมณ์หวามเข้าครอบครอง กรบดขยี้ริมฝีปากของตนเข้ากับปากสวยได้รูปของหญิงสาวตรงหน้า ใจเขาเต้นแรง...ทั้งๆที่ผ่านมาไม่รู้กี่สนาม แต่ผู้หญิงคนนี้กลับทำให้เขาใจเต้นไม่หยุด ยามที่ลิ้นเขาตวัดควักลิ้นของหล่อน ความรู้สึกบางอย่างวิ่งวนอยู่ภายในตัวของกร ดั่งกับว่าเม็ดเลือดขาวและเม็ดเลือดแดงกำลังทำสงครามกันในร่างกายของเขา ...

..กรวูบหวามเมื่อนิ้วเรียวของร่างบางเกลี่ยไล้รอบหู พร้อมกับส่งเสียงครางเบาๆ เมื่อมือเรียวของเขาสัมผัสเนินอกคู่งามที่อยู่ภายใต้เสื้อคลุมตัวเดียวที่หล่อนสวมใส่ ร่างบางแอ่นกายรับสัมผัสจากปากบางของกรที่ครอบงำยอดอกที่เต่งชูชันรอรสสัมผัส

"อืมม์ ...." เสียงครางอย่างพึงพอใจช่วยเสริมให้ร่างเปลือยเปล่าเพิ่มเสน่ห์เย้ายวน

....ไม่รอช้ากรค่อยๆ เลื่อนมือที่ว่างจากการขยำเคล้นอกอวบลงไปหาดงไหมสีดำ ก่อนจะแทรกนิ้วสัมผัสระหว่างร่องกลีบเนื้อ หล่อนแยกขาออกรับอารมณ์หวาม พร้อมทั้งเขยิบตัวเข้าหานิ้วเรียวของกร กรแทรกนิ้วเข้าไปในร่องน้อยๆ ที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำแห่งความใคร่ พร้อมทั้งเลื่อนตัวลงตวัดลิ้นที่ติ่งเนื้อด้านบน นิ้วของเขาเริ่มขยับตามจังหวะความเคยชิน เขาเคยทำแบบนี้มากับสาวไม่รู้กี่รายต่อกี่ราย แต่กับสาวสวยตรงหน้าทำไมถึงได้ทำให้เขาใจเต้นแรงนัก


********
โอ๊ย!! เมื่อยละ ใครก็ได้แต่งต่อให้สองคนนี้ถึงสวรรค์ทีสิครับ ไปดีกว่า อากาศร้อนแล้วไม่มีรมณ์แต่งละ



โดย: ปากดี^^ IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:51:25 น.  

 

ข้าน้อยมิบังอาจ

เปิดมาก้ออีโรเรย เอิ้กก

ลิงอย่างเดียร์ ช่างไม่ถนัดเสียนี่กระไร

ขอประทานโทษด้วยฮะ

พี่ลิงมาเจิม ว้าววววว คิดถึงงง

พี่ยู ฟิตจิงๆ (ฟิตไรหว่า) งง เอิ้ก เบลอ

พี่ปากดี ว่างเนอะพี่เนอะ เอิ้กก

ว่าเเต่ว่า เรื่องพี่อ่ะ ฮ๋าๆๆๆ

ไปละๆ โอยๆ นอนน้อยยยยย มึนตึ้บ

รักษาสุขภาพด้วยอ้าบ


โดย: ลิงเดียร์<BarBiez_dEaTz> IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:51:52 น.  

 
แต่ทันใดนั้นเอง! พ่อของหญิงสาวได้เปิดประตูเข้ามา และเห็นกรกับหญิงสาวเจ้าหนี้ของกร ป๊ะโท่งๆ กัน

***เหตุการณืจาเปงยังไงต่อให้ทีคับ***


โดย: ทอมขี้เหงา IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:52:51 น.  

 

^
ขออนุญาตท่าน ทอมขี้เหงา เอาของนายต่อจากของเราละกันนะ

โห.... ท่าน ปากดี^^ เอาบรั่นดีดับร้อนมั้ย?

เล่นต่อมายาวได้ใจ ไม่เสียทีที่ Mr.Lonely สั่งการณ์มาจริงๆ ข้าน้อยขอคารวะ m(_ _)m นี่แหล่ะนะ มืออาชีพ...

แหมต่อได้อย่างนี้ รักสุดใจฯ ตอนที่ 21 จะคลอดเมื่อไหร่เนี่ยท่าน อยากเห็นเจ้าแหวนมันสมหวังมั่งอะ

เม้าธ์ยาวไปละ ต่อดีฝ่า

><><><><><><><

" อ๊ะห์.... " เสียงหวานอุทานครางออกมา เมื่อเรียวนิ้วแกร่งขยับเร่งจังหวะ วงหน้างามบิดพริ้วไปตามอารมณ์ที่ถูกกระตุ้นปลุกทุกรูขุมขนให้ตั้งชันรับสัมผัสซ่านจากร่างเพรียวข้างบน ...


ไม่ใช่ว่า วิเวียน จะไม่เคยรสรับสัมผัสอย่างนี้ หล่อนเรียนรู้รสรักจากแฟนคนก่อนหน้านี้เช่นกัน แต่ทำไมความรัญจวนใจมันเทียบไม่ได้กับสัมผัส ณ ตอนนี้นะ ....


" อืมห์.... " เสียงครางอื้ออึง ผ่านลำคอผาก หรือบางทีนี่อาจเป็นเพราะฤทธิ์ไวน์ที่หล่อนใช้ล้างความเสียใจหลังจากการทะเลาะครั้งใหญ่กับคุณวิเชียร


สัมผัสจากกรปลุกเร้าระบบประสาทของหญิงสาวให้ตื่นตัว เร้าไหวไปกับแรงสัมผัส เรียวปากอิ่มที่ครอบครองดื่มด่ำกับอกอิ่ม เม้มกินดังคนขาดอาหารเจองานปาร์ตี้ มือเรียวนั้นทำหน้าที่อย่างคล่องแคล่วชำนาญ โบกปัด เคล้นคลึง และนวดคั้นอกอวบอีกข้างอย่างไม่ให้น้อยใจ เสียงหวานครางกระเส่าถี่ขึ้นอย่างเกินห้ามใจ ใบหน้าสวยบิดพริ้วอย่างขัดใจ เมื่อวงหน้าหล่อละไปจากอกอิ่มจูบไซร้ไล่ลงด้านล่าง


เรียวนิ้วเรียวยังคงทำหน้าที่ถี่ขึ้นๆ แข่งกับเสียงครางหวานข้างบน เนิ่นนานจนคนครางแทบขาดใจ แต่วรากรยังไม่ยอมหยุดแค่นั้น เมื่อเรียวปากอุ่นควาญลงไปเจอโอเอซิสที่ปริ่มฉุ่มเต็มแอ่งงาม เมื่อนั้นปากเรียวก็ดูดดื่มน้ำหวานอย่างหิวกระหาย เรียวลิ้นกวาดวาดลีลาให้ร่างบางบิดพริ้ว ตอนนี้เสียงครางดังออกมาหาเป็นภาษาไม่ ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องพร้อมแรงกระตุกสุดตัวที่ส่งให้คนที่วุ่นอยู่ตรงโอเอซิสได้รู้ว่า ขณะนี้หน้าที่ส่งนางฟ้าขึ้นสวรรค์เป็นอันเสร็จพิธีแล้ว


กรปาดดื่มน้ำหวานหยาดสุดท้าย ก่อนจะดึงตัวขึ้นมามอบจุมพิตดื่มด่ำให้ริมฝีปากบางสวย เสียงหอบเล็ดลอดออกมาบางเบา ทว่าเจ้าของร่างบางยังไม่อาจขยับกายได้ ดวงตากลมโตยังคงปิดสนิทซึมซาบอารมณ์หวาน


เกิดอะไรขึ้นกับความรู้สึกของเขา วรากร ไม่อาจเข้าใจและให้คำตอบกับตัวเองได้ เพียงแค่นิ่งมองวงหน้างาม ในใจเขาบีบคั้น ตื้นตัน และความรู้สึกที่ไม่น่าจะเกิดนั่นคือ หวงแหน


ไม่ใช่น่า จะบ้าเหรอ ยัยนี่ที่เราเกลียดนี่นา เขาคิดในใจ


ดวงตากลมโตเบิกโผลงเมื่อจู่ๆ ร่างเพรียวก็ละออกไปกะทันหันพร้อมความรู้สึกอุ่นซ่านแสนสุขเมื่อครู่ ที่ตอนนี้ดูเหมือนช่างว่างเปล่า ความเงียบเหงาวังเวงกลับเจ้ามาโจมตีใจดวงน้อยนี้อีกครั้ง และครั้งนี้ไม่รู้ว่าทำไม แต่น้ำตาที่ไหลรินออกมา มันช่างเจ็บปวดยิ่งกว่าที่ผ่านๆมาซะอีก...


วิเวียนเอ้ย เธอจะหวังอะไร ก็แค่คิดจะใช้เค้าเติมเต็มสิ่งที่ขาดไปจากคนรักเก่า สนองความต้องการเฉพาะทางร่างกาย ไม่เคยหวังจะได้รับความรักจากใครอยู่แล้วนี่นา.... แต่ทำไมนะน้ำตา ทำไมไหลออกมาไม่หยุดซะที...


><><><><><><><><><

ไม่ไหวละคัฟ ร้างคีย์บอร์ดนานไป ความสัมพันธ์ระหว่าง วิเวียน แอนนา และวรากรจะเป็นยังไง วานคนต่อไปแต่งที

ปล. คห.ที่ 11 ของทอมขี้เหงา เอาเป็นว่าต่อของเราละกันนะ



โดย: EuReKa ผู้ถูกท่านปากดีมาจุดไฟ ^ ^+ IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:53:21 น.  

 

โอ้ววว วาบหวาม ตายหอง มัวเเต่อ่าน งานยังไม่ได้ทามเรย จ๊ากกกกกก





น้ามลายไหล


โดย: ลิงเดียร์<BarBiez_dEaTz> IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:53:47 น.  

 

จึงค่อยๆขยับเรียวนิ้วของเขาจากจังหวะสโลว์ๆจนเริ่มเข้าจังหวะร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ

"อืมมมมม...อาาาา"หญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างของกรเปล่งเสียงเร้าอารมณ์

"อะ....ฮ่าาาา"ส่งเสียงกระเส่าพร้อมกับท่าทางที่เชิญชวนและเหย้ายวนจนกรอดใจไม่อยู่

ตอนนี้เขารู้สึกว่าร่างบางร่างนี้ทำให้เขาจิตใจหวั่นไหวซะเหลือเิกิน

เอ๊ะ!!!!!!



แต่เดี๋ยวก่อน แล้วน้องแอนล่ะ?

กรเพิ่งนึกขึ้นได้เดี๋ยวเองว่า น้องแอนที่เขามีใจให้นั้นล่ะ จะทำเช่นไร

ภายในใจของกรนั้นสับสนและวุ่นวายผสมปนเปกัน อาจจะเรียกว่าคนหลายใจก็ได้

แต่ถึงกระนั้นก็เถอะ เธอ...ผู้เป็นสาวเจ้าหนี้ของเราก็มิอาจลงเอยด้้วยกันได้อยู่แล้ว เพราะฐานะความเป็นอยู่ของพวกเรามันแตกต่างกัน แถมยังมีหนี้มีสิ้นอีกไม่รู้เท่าไรต่อเท่าไรจากที่พ่อได้ก่อความดีเอาไว้ให้ี้ แล้วอีกอย่างเธอก็ไม่ได้ชอบกัน จะไปรักกันได้อย่างไร


พลันกรได้สติขึ้นมาเนื่องจากได้ยินเสียงคนเปิดประตูจนได้ยินเสียงกระทบกันของฝาผนังห้องดัง


ปังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!


คนทั้งสองเห็นมาดูพร้อมกันจึงเกิดความตกใจ

"แก ทำไมทำกับลูกสาวข้าอย่างนี้ ไอ้บัดซบเอ้ยยยย..."

ชายผู้หนึ่งสบถด้วยน้ำเสียงกึกก้องคำรามเหมือนดั่งสิงโตจ้าวป่าดังทั่วห้องของพาย สาวเจ้าหนี้

"พ่อ !!!!" พายร้องตะโกนลั่นด้วยความตื่นตระหนกและตกใจกลัวบิดาของเธอ











+++++++++++++++++++++++++++++++++
ช่วยต่อทีนะ ไปละ


โดย: (-๓-) IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:54:50 น.  

 

^
ครายเนี่ย ไม่ยอมอ่านกฏอัยการศึกก่อนออกรบใช่มั้ย ถึงผู้มาใหม่ กรุณาระวังสายไฟลัดวงจรเยี่ยงนี้ด้วยขอรับ ส่วนตอนนี้ลัดวงจรเล็กน้อยไม่เป็นไร ยังไงใจความยังเหมือนกันขอรับ ^ ^



โดย: EuReKa IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:55:18 น.  

 

โห .... แต่ละคนระดับเซียนทั้งนั้นเลยนะจ้ะ Mr.Lonley ขอยกนิ้วให้เลยจ้ะ


สำหรับ ... ผู้ช่วยชีวิต, มาแต่งแทนข้าพเจ้า -- ยกใจให้ทั้งดวงเลยละกัน ดีมั๊ยคะหวานใจ


โดย: Mr.Lonely IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:56:18 น.  

 

ความเห็นที่ #11 ( 1370801 )

แต่ทันใดนั้นเอง! พ่อของหญิงสาวได้เปิดประตูเข้ามา และเห็นกรกับหญิงสาวเจ้าหนี้ของกร ป๊ะโท่งๆ กัน

*****************************************************

"เธอ...มาทำอะไรที่นี่" เสียงเข้มงวด และแววตาดุ ของชายวัยกลางคนดังขึ้นทันทีที่เปิดเข้ามาพบร่างเพรียวยืนอยู่กลางห้องของบุตรสาวคนเดียว

"...."

"คุณพ่อ" เสียงหวานดังมาก่อนที่อีกคนจะมีโอกาสได้ตอบอะไร ทันทีที่ได้ยินเสียง ร่างแบบบางของวิเวียนก็ลุกจากเตียงนอนนุ่ม มายืนอยู่ระหว่างสองคน

"พ่อต้องการคำอธิบาย" เสียงเรียบๆ ที่ฟังดูยังไงซะก็รู้ว่าคนพูดไม่พอใจแน่ๆ

"ไม่มีคำอธิบายค่ะ"

"ทำเรื่องน่าอาย..."

"วิไม่เห็นว่ามันจะมีตรงไหนที่น่าอายนี่คะ ในเมื่อเรารักกัน" หญิงสาวตอบไม่ใยดี

กรยืนอยู่ระหว่างพ่อลูกที่แววตาเจ็บช้ำทั้งคู่ เฮ้อ...คนหนึ่งก็ห่วงลูก คนหนึ่งก็รักพ่อ หากแต่ทิฐิที่บังตาทั้งคู่เอาไว้ ทำให้ต้องเป็นแบบนี้

"ยัยวิ"

เสียงผิวเนื้อถูกกระทบอย่างแรงจนเป็นรอยแดงห้านิ้ว ทำให้เหตุการณ์ทุกอย่างหยุดชะงัก คุณชาญชัยมองอีกคนที่เอาหน้าเข้ามารับแรงโทสะแทนลูกสาวที่ยื่นอึ้งอยู่ด้านหลัง

"อย่าพามันไปให้เห็นหน้าที่บ้าน" เสียงรอดไรฟันดังก่อนที่ประตูห้องจะปิดลงโครมใหญ่

กรค่อยๆ เดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา ถอนหายใจเฮือกยาว... ความเงียบทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียดกว่าเมื่อครู่อีกเท่าตัวสำหรับวิเวียน

"เอ่อ...นาย เป็นอะไรมากรึเปล่า"

"..."

"เจ็บมากมั้ย" เสียงอ่อนโยน พร้อมทั้งมือนุ่มๆ แตะลงเบาๆ ที่รอยแดง

"..."

"เข้ามาขวางทำไมล่ะ"

"ก็เป็นทาสไง" เสียงตอบราวกับจะเย้ยหยันโชคชะตาตัวเอง

"เอ่อ...เรื่องนั้น...คือ..."

"ช่างเถอะ ว่าแต่หน้าที่ทาสเนี่ย ต้องทำอะไรอีก" น้ำเสียงประชดประชัน ทำให้วิเวียนเอามือออกจากแก้ม ก่อนจะเหยียดตัวขึ้น

"ไปอาบน้ำ แล้วออกไปข้างนอกกับชั้น"

"แล้วคุณล่ะ...จะต้องให้ทาสไปอาบให้รึเปล่า" ข้อมือบางถูกยึดเอาไว้ พร้อมใบหน้าของคนพูดที่ยื่นเข้ามาเกือบจะชนกัน

"ไม่ต้อง" ร่างบางกระชากเสียง ก่อนจะเดินออกไปสงบใจที่เต้นรัวเร็วที่ระเบียง


โดย: AprilHomme IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:56:50 น.  

 

^
อ๊ากกกกกกกกก แอบดีใจๆๆๆ o(^0^o) เย๊เย (o^0^)o เริงร่า เต้นระบำไปรอบกระทู้

ท่าน AprilHomme เข้ามาต่อได้อย่างไร จับไว้ๆ แล้วเข้ามาใหม่นะขอรับ ^ ^



โดย: EuReKa IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:57:17 น.  

 

เข้ามาอ่านเฉยๆ เซียนทั้งนั้นเลย ขอชม



อยากอ่านแนวตลกๆมีมั่งมั้ย ( คนแก่เครียดๆขอรีเควส หน่อย )


โดย: ลั่ม IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:57:55 น.  

 

^

If U want a funny story, should u try this one?

ยัยขาวีน1 //www.narak.com/webboard/show.php?Category=narak&No=99848

ยัยขาวีน2 //www.narak.com/webboard/show.php?Category=narak&No=101741

ยัยขาวีน3 //www.narak.com/webboard/show.php?Category=narak&No=101741

ยัยขาวีน4 //www.narak.com/webboard/show.php?Category=narak&No=124137

Since noone wanna promote mine, so let me try to advertise by myself la gun na.

P.S. Sorry if I can't log-in or even type in Thai coz I'm using the library computer a'


โดย: EuReKa IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:59:11 น.  

 

ปลายลิ้นอุ้นของกร ตวัดควานหาความหวานในอุ้งปากของสาวสวย ฝ่ามือร้อนผ่าวขอเขาลูบไล้ไปตามเรียวขาวสวยขอเธอ ใบหน้าของเขาลดมาซุกไซร้ที่ซอกคอขาวเนียน ก่อนที่เลื่อนลงมาโลมไล้ที่ยอดปะทุมถันสีชมพู่เรื่อของเธอ....

/////////////////

แค่นี้ขอรับ...อิอิ


โดย: มิบุ ซา'เคียว IP: 82.43.172.19 วันที่: 16 สิงหาคม 2549 เวลา:23:59:36 น.  

 

ขออ่านวันละตอนละกันนะ สำหรับ funny story >> น่ารักดี

แบบอีโรติกอ่านม่ะหวาย .. กำเดาพาลจะไหล ( อายุเยอะแว้ว..ว )



โดย: ลั่ม IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:00:11 น.  

 
ขอแจมนิดนึง

-------------------------

ปลายลิ้นตวัดกวัดไกว พร้อมกับใช้ลิ้นดุนดูด ของกรนั้นเล่นเอาวิเวียนถึงกับสะลึก แอ่นกาย รับกับสัมผัสอันเร่าร้อนของกร พร้มกันนั้นกรก็ รุกลงเนินน้อยด้านล่างที่เพิ่งเผด็จศึกไปเมื่อครู่ เพื่อที่จะสำรวจความเสียหายที่เกิดขึ้น พร้อมกับใช้ลิ้นโลมเลีย ปุ่มคริสตอริลลลล ที่เริ่มจะเปียกชื้นขึ้นอีกครั้ง ทำให้วิเวียนเริ่มหายใจถี่ขึ้น



โดย: 12133 IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:00:41 น.  

 
ยังไงก็ไม่พ้นอีโรนะเนี่ย


โดย: กังหันลม IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:01:07 น.  

 


น้าน.... นั่น... เผลอไปไม่อยู่หน่อยเดียว X กันสนั่นบอร์ดเชียวนะ

ไงล่ะ... จะเตือนแล้วเชียวว่าอย่าอีโรติก้ามากไป ที่แต่งไว้หายไปเลย...เห็นปะ

ในการณ์นี้ ข้าน้อยขอรับหน้าที่เป็นช่างซ่อมสายไฟ ฟิค ให้ใหม่ละกัน <<< เน้นไว้ว่าไม่ได้ก๊อปนะคัฟ นี่เป็นเรื่องราวฟิคจากความเห็นที่ 20 (จำไม่ได้แล้วว่าใครส่งมา แต่เดินเรื่องต่อจากท่าน AprilHomme ก่อนหน้าท่านซา'เคียว นะขอรับ) OK GO!!!

><><><><><><><><><

"ไม่ต้อง" ร่างบางกระชากเสียง ก่อนจะเดินออกไปสงบใจที่เต้นรัวเร็วที่ระเบียง

ร่างสูงเดินหายเข้าไปในห้องอาบน้ำนานพอควรแล้ว ทว่าจังหวะการเต้นของใจดวงน้อง ณ ระเบียงแห่งนี้ยังเต้นถี่อยู่เลย

' เกิดอะไร ขึ้นนะ? ... ทำไมใจต้องเต้นแรงขนาดนี้ แล้วเค้าเข้ามารับแทนเราทำไม ' ใจดวงน้อยๆ นั้นเฝ้าคิดไปมา อย่างสับสน

' เมื่อครู่ยามสบตา ทำไมความหมายที่สื่อมาถึงเหมือนห่วงใย ทำไมชั่วขณะถึงรู้สึกว่าเค้าเข้าใจ เค้าคิดกับเรายังไง คิดอะไรอยู่นะ ' ยิ่งคิดยิ่งจมอยู่ในวังวนแห่งความสับสนจนไม่รู้ว่า ร่างสูงอาบน้ำเสร็จออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่

กว่าจะรู้ตัวอีกครั้ง วิเวียนก็เมื่อเธอสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ยามกลิ่นกายหอมสะอาดลอยมาอยู่ใกล้ในระยะประชิดแล้ว

" จะยืนทำมิวสิคอยู่อีกนานมั้ย หรือจะรอให้ทาสคนนี้อาบน้ำให้ล่ะ " เสียงห้าวลอยใกล้ใบหูเล็กนั่น พร้อมกับมือเรียวที่ยื่นผ้าเช็ดตัวสีขาวส่งมา ทำเอาอารมณ์ที่เหมือนซึ้งเมื่อครึ่งนาทีก่อนเริ่มเรียกสติสัมปชัญญะของหญิงสาวกลับมา

" บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร ไม่ต้อง !! " หญิงสาวตวัดเสียงกลับมาทันทีที่มีสติ แล้วฉวยเอาผ้ามาทิ้งลงตะกร้า คว้าผ้าผืนใหม่มา แล้วสะบัดตัวเข้าห้องน้ำไป




' ผู้หญิงอะไรวะ อารมณ์เปลี่ยนไว ตามไม่ทัน เมื่อกี้ก็ดูท่าเหมือนจะเศร้า ไหงพอเราแหย่เข้าหน่อยดันเป็นฟืนเป็นไฟ ' คิดแล้วก็อดเปรียบเทียบกับสาวข้างบ้านอีกคนนึงไม่ได้

' ถ้าเป็นแอนนา คงไม่มาพาล อารมณ์เสียใส่เราอย่างนี้หรอก '

' ใช่... แล้วกับแอนนาเนี่ย เราจะทำยังไงดีนะ ' คิ้วเข้มเริ่มขมวดพันกันอย่างใช้ความคิด ทันใดนั้นเสียงเปิดประตูห้องน้ำก็ดังขึ้น

ครั้นพอวรากรหันไป ดวงตาคมก็เบิกกว้างอย่างตื่นตะลึง

ร่างบางที่ก้าวออกมา พันเพียงผ้าขนหนูผืนเล็กนั้น ช่างดูยั่วเย้า น่าหลงใหล ชวนเข้าใกล้ยิ่งนัก

ไวเกินความคิด ขายาวก็ก้าวเข้าประชิดร่างเล็กอิ่มนั้นทันที

" เอ๊ะ... จะทำอะไร ออกไปนะ " เสียงเล็กอุทานขึ้นอย่างตกใจ ดวงตาเบิกกว้าง ก็กิจกรรมต่างมันเพิ่งจบไปเมื่อไม่ถึงชั่วโมงก่อนนี่นา อย่าบอกนะว่าจะเริ่มใหม่

"....." ไม่มีเสียงตอบรับมาจากร่างสูง มีเพียงใบหน้าที่โน้มต่ำลงมา เรียวปากอุ่นประทับปิดปากอิ่มนั่นซะอย่างแนบสนิทกดประทับ ดูดดื่มตราตรึง....

><><><><><><><

จบตอนคัฟ ตัดฉากไปที่เม้นต์ท่านซาเคียวเรียงตามลงมาเลยขอรับ ^ ^' .... เฮ้อ... เหนื่อยแล้วนะเนี่ย

รู้สึกเหมือนกับว่ามีผู้ไม่ประสงค์ออกนามแอบอ่านอยู่หลายคนนะ ถ้าไม่มาเล่นเกมต่อกัน ช่วยใส่หน้ายิ้มๆ ไว้ให้กำลังใจเหล่านักล่าแป้นพิมพ์ของเรากันหน่อยก็ดีนะขอรับ


โดย: EuReKa IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:04:48 น.  

 

เอาเป็นว่าขอต่อความเห็นที่ 23 คุณ 12133 อีกหน่อยละกัน เพื่อควบคุมไม่ให้มันอีโรติกมากเกินไป คนต่อไปก็มาต่อเอาจากของข้าน้อยเลยนะขอรับ

><><><><><><><><


วิเวียนเริ่มหายใจถี่ขึ้น


ร่างสวยบิดครวญ ไปตามจังหวะรักที่ร่างสูงบรรเลงไว้ ล่องลอยทะยานขึ้นไปสุดตัว ประหนึ่งดวงใจสัมผัส ณ ขอบสวรรค์อีกครั้งและอีกครั้ง ... ศิลป์รักที่สถาปนิกหล่อก่อสร้างครั้งแล้วครั้งเล่า กระชากฉีกแผนการออกไปข้างนอกของหญิงสาวจนหมดสิ้น

เวลาผ่านล่วงเลยไป ไฟรักที่มอดรอการจุดใหม่กำลังจะเริ่มอีกครั้ง เสียงสวรรค์จากเจ้าเครื่องมือสื่อสารตัวบางก็ดังขึ้น

" โทรศัพท์ดังนะ " เสียงหวานเครือกระซิบผ่านมา

ร่างสูงผงะหน้าออกมาจากอกอิ่ม มือเรียวปัดไรผมปกหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนละออกไปเข้าห้องน้ำ

" นั่นใครน่ะ... -*- "
" อ้าว.... คุณป้าเหรอคะ "
" ...... ได้ค่ะ.... ค่ะ หนูกำลังจะออกไปพอดีเลยค่ะ แล้วเจอกันค่ะ... สวัสดีค่ะ "

วางสายจากคุณนายรัตติกาล วิเวียนก็เห็นร่างสูงออกมาจากห้องน้ำพอดี

" แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วลงไปรอข้างล่างนะ ... ดูท่าเราจะสายไปนิดนึงแล้วล่ะ " ประโยคคำสั่งที่วรากรเกลียดการทำตาม ทว่าแววตาเว้าวอนและน้ำเสียงอ่อนหวาน เหมือนบังคับให้หน้าคมพยักรับคำ เห็นดังนั้นคนสั่งก็รีบแจ้นไปแต่งตัวในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

><><><><><><><

เฮ้อ... เอาล่ะ แล้ววิเวียนจะพาวรากรไปหาคุณนายป้า ทำไม ติดตามจากคนต่อไปแล้วกันขอรับ ^ ^


โดย: EuReKa IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:05:53 น.  

 

วรากรรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก เมื่อถูกจ้องมองด้วยสายตาของหญิงวัยกลางคนที่วิเวียนแนะนำว่าเป็นป้าของเธอ

"เธอชื่ออะไรนะ?" น้ำเสียงเฉียบคมแฝงไปด้วยอำนาจของ คุณ รัตติกาล (นึกชื่อไม่ออกเอาชื่อนี้ละกันนะท่าน) เอ่ยถามวรากรขึ้น

"วรากร....ค่ะ" วรากรเว้นช่วงการพูดระหว่างชื่อของตน และคำว่า ค่ะ และดูเหมือนว่าการกระทำเช่นนี้จะไม่ถูกใจ คุณ รัตติกาลเป็นอย่างมาก เธอยกมือขวามาบยับแว่นตาเล็กน้อย ก่อนจะจ้องมองเขาด้วยสายตาคมกริบ แต่วรากรกลับทำเฉย

"คุณป้าคะ...ให้วิออกมาพบ มีเรื่องอะไรเหรอคะ?" วิเวียนพูดแทรกขึ้น เมื่อเห็นว่าบรรยายกาศดูไม่ค่อยสู้ดี

"ฉันอยากพบเธอ จำเป็นต้องมีเรื่องหรือธุระหรือแม่วิ" น้ำเสียงขึ้นจมูกแสดงความไม่พอใจของคุณรัตตกาลดังขึ้น วิเวียนรีบส่ายหน้าทันที เพราะเธอรู้ดีว่าเวลาที่คุณป้าของเธอโกรธนั้นเป็นอย่างอย่างไร

"ไม่หรอกค่ะ...คุณป้า วิไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นสักหน่อย"

"ก็ไม่มีอะไรหรอก" คุณรัตติกาลหยุดพูด ก่อนจะยกชาร้อน ๆ ที่อยู่ในแก้วราคาที่คนธรรมดาได้ยินแล้วต้องตาโตขึ้นมาจิบ ก่อนจะวางมันลงที่เดิม แต่วิเวียนกลับไม่รู้สึกอย่างที่ป้าของเธอพูด เธอมองป้าของเธอด้วยสายตาสงสัยใคร่รู้

"แม่วิจำตาดล ลูกชายของคุณหญิงสมสมรได้หรือเปล่า?" วิเวียนนิ่วหน้าขึ้นทันที เธอมีความรู้สึกว่าป้าของเธอต้องการอะไรบางอย่างจากเธอแน่ ๆ แต่เธอก็ทำได้แค่พยักหน้า

"ก็...พอได้ค่ะ ทำไมหรือคะ?"

"ตาดลเพิ่งกลับจากอังกฤษมานะ ป้ากับคุณหญิง เลยคิดว่าจะแนะนำแม่วิกับตาดลให้รู้จักสนิทกันเหมือนเมื่อก่อนนะ" วิเวียนถึงกับสะอึก เธอนึกแล้วไม่มีผิด ป้าเธอต้องการอะไรสักอย่างจากเธอ และสิ่งนั้นก็คือ....การพาเธอไปพบกับอีตาดล คนที่เธอเคยปฏิเสธคบหาฉันคนรักในอดีตนั่นเอง

~ยังไม่ล้มเลิกความคิดอีกเหรอเนี๊ยะ~ เธอได้แต่นั่งนิ่ง ๆ

"ว่าไงแม่วิ วันนี้ป้านัดคุณหญิงกับตาดลไว้แล้ว เราต้องไปกับป้านะ"

"คุณป้าคะ"

"หึ..." ก่อนที่วิเวียนจะพูดอะไรออกมา เสียงบางอย่างก็ทำให้สองป้าหลานหันมาทางวรากรที่นั่งเงียบอยู่เป็นนาน เขาหัวเราะทำเสียงขึ้นจมูกเบา ๆ แต่มันก็พอที่จะทำให้ คนทั้งสองได้ยิน

.......................................

หุหุ....มาต่อให้แค่นี้ขอรับ ขอไปนอนก่อน.....ฝันดีกันนะขอรับ


โดย: มิบุ ซา'เคียว IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:06:52 น.  

 

เข้ามาให้กำลังใจ ช่างไฟ(ฟ้าลัดวงจร)
อยากเล่นด้วยนะ แต่ขี้เลื่อยที่อยู่ระหว่างหูยังบูทตัวเองไม่เสร็จดี

รีเควสแบบขำๆด้วยคนดิ อยากตกเก้าอี้อ่ะ (อ๊ะ.อ๊ะ รู้นะคิดไรอยู่ ขอบคุณ.....แต่ไม่ต้องลำบากถ่อมาถีบก็ได้ เดี๋ยวตกได้เอง)

เดี๋ยวเกิดอารมณ์(อยากเล่นด้วย) แล้วจะเข้ามาป่วน ระวังไว้น๊า..


โดย: Austin M. IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:07:18 น.  

 
เข้ามาป่วน เอ้ย...ให้กำลังใจ ช่างไฟ จ้า
โปรดระวัง ไฟช๊อกกี้ เอ้ย... ไฟช๊อต จ้า คิคิ


โดย: Sunny IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:08:19 น.  

 

แง้ๆๆๆ กฏอัยการเพิ่งมาโผล่ตอนที่เรา แต่งเสร็จอ่ะ แต่เราก็เซฟไว้ตลอด ลงถึงสามครั้ง ถึงได้ ..และอยู่กาทู้โน้น แต่พอเข้ามาในนี้อีกพากันแต่งไปไกลกานน หมดแล้ว โฮๆๆๆๆๆๆ เซรง เจงๆๆ เฮ้อ

บ่นอ่ะ แบบมะรู้จาทำงัย แต่งต่อก็มะได้แระ ไว้จามามั่วต่อคราวหน้าแระกัน ( ปล แต่งตอน หกโมงเช้าเวลาไทยแลนด์คัฟ )


โดย: อีรอส IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:08:44 น.  

 

ถึงพี่ ออสติน ถ้าอยากได้ขำๆ ก็อย่ามัวอู้แอบอ่านของคนอื่นอยู่ได้ มามะ ช่วยกันทำมาหากินกันหน่อย คอยแต่ปั่นจักรยานเหล่สาวอย่างนั้น เด๋วนิ้วมันจะเดี้ยงนะ 555

ท่านพี่ ซันนี่ สัญลักษณ์ท่านช่างน่ากลัวเสียนี่กระไร มะอาวมะใช้ เห็นแล้วหายใจไม่ออกอะ (พี่เล่นใส่สัญลักษณ์ขู่กันอย่างนี้ แล้วยูจะหลีสาวเอ๊ยไหลไปไหนได้เล่า) 555

ฉมน้ำหน้าท่าน อีรอส แล้วไมก่อนแต่งไม่ดูกระทู้ยูบ้างนะ 555 เป็นไงล่ะ ละลายแม่น้ำไปเลยเห็นมั้ย ถ้าอ่านกระทู้เราหน่อย ป่านนี้ก็ออกโชว์ต่อหน้าสาธารณชนแล้วอะ งั้นเจอกันโค้งหน้า รีบตามมาให้ไวๆ

สุดท้าย... ไหงเล่นงี้อะ ซา'เคียว ทำเอาเราอยากรู้เลยว่า วรากร มันหัวเราะทำไม ... จะแต่งสนุกเกินไปแล้วนะ รีบมาลงต่อเลยมะต้องอู้ๆ ถ้าลงไม่ทันคนถัดไป ท่านต้องส่งหลังไมค์มาให้ข้าน้อยซะดีๆ งานนี้ลุ้นๆ

ว่าแล้วเราก็มา แอ๊บอ่านเหมือนพี่ๆ ข้างบน ... แป่วววว มะช่าย คือตอนนี้เมาเล็กน้อยถึงปานกลาง หัวมันยังไม่แล่น ไร้ซึ่งอารมณ์อะ ไว้หายแฮงค์แล้วจะมาต่อให้นะ วานคนถัดไป ต่อของท่านซามูไรเคียวที



โดย: EuReKa โหมดยังมะสร่างสุราและนารี ^ ^' IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:09:10 น.  

 

เข้ามาอ่อยผ้าเช็ดหน้าให้ท่านลั่ม และ พี่ออสติน อีกที รวมถึงผู้ที่ต้องการอ่านแนวฟันนี่อีโรติก คลิ๊กเบาๆ เข้าไปฐานลับข้างล่างเลยคัฟ

//tomdy.narak.com/show.php?id=129770

(^ ไม่มีอะไร แค่ใส่ของตอนก่อนหน้านี้เอาไว้ เพราะพี่เว็บมาสเตอร์บอกว่าถ้าใช้ Url นี้จะมีข้อมูลที่โพสไว้ทั้งหมดน่ะ เลยเอามาฝากกัน)



โดย: EuReKa IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:09:51 น.  

 

ขอต่อจากคุณซาเคียวนะคะ
//////////////////////////////////
“เธอหัวเราะอะไรยะ” มารยาทต่ำพอๆกับระดับสมอง คุณหญิงรัตตกาลมองด้วยสายตารังเกียจและเย้ยหยัน
“มารยาทต่ำเหรอ.......คงดีกว่าจิตใจต่ำทรามของพวกผู้ดีจอมปลอม” วรากรโต้ตอบอย่างเหลืออด
“คนอย่างพวกคุณคงคิดสินะ ว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง แม้แต่หัวใจของหลานสาวตัวเองยังไม่ละเว้น....แต่ก็อย่างนี้แหละ พวกฐานะสังคมชั้นสูง แต่ระดับสมองแค่พวกเหลือขอ” พูดจบเสียงกรี๊ดดังขึ้นอย่างเหลืออด พร้อมเสียงฝ่ามือกระทบกับใบหน้า......... “คุณป้า.....อย่า.....”วิเวียนร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ ในขณะที่วรากรไม่ยี่หระกะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“ยัยวิ........แล้วค่อยคุยกันเรื่องนี้ต่อ......ชั้นทนไม่ไหวที่จะต้องร่วมโต๊ะกับพวกขยะ” พูดจบก็เดินสะบัดก้นยานๆออกไป(5555+)
“นี่!!!นายกร............เธอกล้าดียังไงถึงได้......................”พูดไม่ทันจบก็โดนปิดปากด้วยจูบที่ร้อนแรง
ถอนจูบแล้วก็ฉุดเจ้านายสาวออกไปที่ลานจอดรถ
“คุณเป็นบ้ารึไง ไม่สนใจนายสัปดลอะไรนั่น ทำไมไม่บอกปาคุณไปล่ะ........เป็นหุ่นยนต์รึไง ที่ต้องทำตามคำสั่งคนอื่นเค้า” วิเวียนได้แต่นิ่งอึ้งกับคำพูดที่แทงใจดำของวรากร
“ผมจะไปส่งคุณที่คอนโด.....”พูดจบก็ลากขึ้นรถหรูของเจ้านายสาว
ตลอดระยะเวลาจากร้านไปยังคอนโด มีแต่ความตึงเครียด
วรากรได้แต่นึกในใจ ทำไมต้องไปสนใจยัยนี่ด้วย เราเกลียดเค้าไม่ใช่รึ แล้วจะไปยุ่งเรื่องเค้าทำไมกัน ไอ้บ้าเอ้ย .!!!! เวลานี้คนที่เราควรสนใจคือน้องแอนสาวข้างบ้านมากกว่า จะเป็นไงบ้าง
ในขณะที่วิเวียนเองครุ่นคิด นายกร นายทำอย่างงี้หมายความว่าไง หรือนายแกล้งมาทำให่ชั้นหลงใหล.......มันไม่จำเป็นหรอก.....ชั้นหลงนายจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว.......

รถแล่นมาถึงคอนโดหรู..........ของเจ้านายสาว

“ไปล่ะ....” วรากรพูดพร้อมกับจะเดินออกจากประตู
“นายไปไหนไม่ได้ ชั้นไม่อนุญาต นายไม่มีสิทธิไปไหนทั้งนั้น รึว่านายอยากให้บ้านนายกลายเป็นร้านอาหาร????” วิเวียนพูดด้วยน้ำเสียงข่มขู่
“แล้วคุณต้องการอะไรอีกล่ะ” วรากรพูดอย่างเซ็งๆๆๆๆๆ.
“นายอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าชั้นจะหลับได้มั้ย ชั้นนขอร้อง” จากน้ำเสียงดุดัน เปลี่ยนแปลงเป็นน้ำเสียงออดอ้อนที่อ่อนโยน สั่นเครือ เสมือนเจ้าของเสียงนั้นเต็มไปด้วยความขมขื่นภายในใจ
“ได้สิ แล้วแต่คุณจะสั่ง...........”วรากรตอบพร้อมอุ้ม ร่างบางที่ตอนนี้น้ำตาไหลอาบแก้มไปยังเตียงนุ่มๆ
พร้อมกับลูบหัวปลอบโยน จนอีกฝ่ายเคลิ้มไหลไป ทั้งที่คราบน้ำตายังไม่แห้งไปจากสองข้างตา
วรากรห่มผ้าให้ร่างบางที่ตอนนี้อยู่ในห้วงความฝัน แล้วเดินออกจากห้องเพื่อกลับไปยังบ้านที่บัดนี้เป็นของคนอื่นไปแล้ว

“แอน.......”วรากรกลับมาถึงบ้านก็เห็น สาวข้างบ้านยืนรออย่างร้อนรน
“พี่กร เกิดอะไรขึ้นคะ” แอนถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่มีอะไร พี่ว่าน้องแอนกลับบ้านก่อนเถอะ พี่อยากพักผ่อน” วรากรตอบพร้อมกับผละออกจากสาวข้างบ้านขึ้นไปห้อง แล้วล้มลงบนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน และความสับสนว้าวุ่นในใจ
/////////////////////////////////////////////////////
ยังไงช่วยแต่งต่อด้วยนะ ไม่รู้จะถูกใจกันป่ะนะคะ


โดย: Pop_CoRNz IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:10:18 น.  

 
มือใหม่ขอแจม มืออาชีพทุกๆท่านด้วยนะคะ
ถ้ามะถูกใจขอเอาออกได้นะ ไม่ว่ากันค่า......


โดย: Pop_CoRNz IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:11:04 น.  

 

กรทิ้งตัวลงบนเตียงนอนอย่างเหนื่อยล้าเต็มทน หนึ่งวันกับหนึ่งคืนที่เค้าต้องเจออะไรค่อนข้างมากมาย ปัญหาไม่ลงรอยกันระหว่างพ่อกับลูกสาว คุณหญิงป้าเจ้ายศเจ้าอย่างที่คอนแต่จะจับคู่ให้หลานสาว

แม่หลานสาวตัวดีที่ดูภายนอกก้าวร้าว เย่อหยิ่ง แต่เอาเข้าใจภายในกลับอ่อนแอ อ่อนไหว ดวงตากลมโตที่มักจะมีแววโศกเศร้าอยู่บ่อยๆ ยามที่หญิงสาวเหม่อ

"เฮ้ย...ไรเนี่ย ไปคิดถึงทำไมเนี่ย ยัยนั่นร้ายจะตาย" กรสลัดความคิดออกไปจากสมอง แล้วพยายามข่มตาให้หลับลง

...จริงเหรอ...อีกส่วนของใจลึกๆ กลับร่ำร้อง ตะโกนถามออกมา

...จริงสิ ไม่งั้นจะเอาบ้านเราไปทำร้านอาหารเหรอ แถมสั่งให้เราไปเป็นทาสด้วย...

...แต่นายก็ไม่ได้รู้สึกลำบากใจอะไรนี่ เค้าน่าสงสารจะตาย จริงๆ แล้ว เค้าอาจจะโหยหาใครซักคนก็ได้... จิตส่วนเดิมแย้งขึ้นมา

...เออ...มันก็อาจจะ

"เฮ้ย...ไป๊ ไป๊ ไป๊ ไรฟะเนี่ย นอน นอน นอน พรุ่งนี้ไม่รู้ต้องเจออะไรอีก" กรยกมือปัดไปปัดมาในอากาศ ราวกับจะไล่เจ้านางฟ้าตัวจิ๋วกับเดวิลหางแหลมที่ถกเถียงกันอยู่ในห้วงความคิด


โดย: AprilHomme IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:12:17 น.  

 

55555555555555555+
เรื่องนี้มันจะจบให้ไหมนั่น...ทุกคนเล่นอิโรหมดเลย
ใครเริ่มก่อนอ่ะ


อ๋อ.....ส่วนรางวัลรับมาแล้วนะคร๊าบบ
ใจเต็มๆ ดวงของMr.Lonely เอ....แต่ได้มานานแล้วนะ


โดย: ปากดี^^ IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:13:11 น.  

 


เข้ามายิ้มคะ

ยิ้มคะยิ้ม บางครั้งต้องเว้นวรรคการอ่านไปบ้าง ไม่งั้นหัวใจจะวายคะ ... หุ หุ

....บรรเจิดจริงจริง....



โดย: ยาย IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:14:11 น.  

 

รุ่งเช้า วรากรสะดุ้งตื่น ไม่ใช่เพราะแสงอาทิตย์ที่กำลังทำหน้าที่ส่องสว่าง แต่เป็นเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังอย่างไม่ปรานี
ใครวะ... โทรมาแต่เช้า
"ฮัลโหล!!!" เสียงตะคอกรับโทรศัพท์อย่างไม่พอใจ ทำเอาอีกฝ่ายตกใจไปเหมือนกัน
"นี่ชั้นเอง นายจะตะคอกทำไม แค่จะถามว่าเมื่อคืนกลับไปเมื่อไหร่"
"ก็ตอนคุณหลับนั่นแหละ มีอะไรอีกมั๊ย"
"ไม่มี" วิเวียนตอบเสียงเศร้าๆ
"ไม่มีก็ดีแล้ว จะนอนต่อ"วรากร วางสายไป แล้วมาคิดขึ้นได้ว่าเสียงยัยตัวร้ายนั่นดูผิดปกติอยู่ จึงโทรกลับไป
"นี่คุณ เป็นอะไรหรือเปล่า เสียงคุณไม่ปกติ" กรใส่คำถามเมื่อเห็นอีกสายรับแล้ว
"ไม่ค่อยสบาย ปวดหัวเฉยๆ เป็นห่วงหรือไง"
"ปล่าว เพียงแค่กลัวว่าเกิดคุณเป็นอะไรไป สัญญาที่ผมจะได้บ้านคืนมันจะหายไปด้วย"
"หรอ งั้นไม่มีอะไร ชั้นวางสายนะ ปวดหัว อยากพักผ่อน"
"อย่าเพิ่งวาง รอผมที่คอนโด เดี๋ยวจะพาไปหาหมอ"
แล้วกรก็วางสายโดยไม่รอคำตอบใดๆ จากฝ่ายนั้น

ทำไมเราต้องมาห่วงยัยวิเวียนนั่นด้วย เออ แต่เมื่อวานตอนนอนไปก็เห็นหน้าซีดๆ เค้าเป็นอะไรหรือเปล่า โอ๊ยยย ไอ้กร แกเป็นอะไรของแกวะ กรคิดอย่างสับสน แต่ก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว รีบไปคอนโดฯของวิเวียน


โดย: เลสรั้น IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:0:15:17 น.  

 
หุหุ....ไม่เข้ามาอ่านแค่วันเดียวคนต่อกานยาวเชียว อยากช่วยต่อเหมือนกานอ่ะ แต่สมองมานม่ะแลนเรยอ่ะ งั้นมาหั้ยกำลังใจเฉยๆละกานนะ แต่ละคนแต่งอีโร...เก่งกานมากๆ ข้าน้อยขอคาราวะ
เกือบลืมหวัดดัเจ้าของกระทู้ ไปก่อนเน้อ บะบายๆ

.............อิอิ.........................


โดย: ...มู๋ตุ๋น... IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:19:20:05 น.  

 

หลังจากผ่านพ้นการจราจรที่ไม่ค่อยวุ่นวายสักเท่าไหร่ กรก็ไปถึงที่พักของสาวตัวร้าย
เมื่อก้าวออกจากลิฟท์ไปยังห้องชุดสุดหรู ก็ได้พบว่า ห้องไม่ได้ล็อก
ยัยตัวร้ายนอนซมอยู่ในห้องนอน กรเดินไปจ้องใบหน้าของเธอที่ปราศจากเครื่องสำอาง แต่เป็นสีชมพูเรื่อเพราะพิษไข้ เขารีบหาผ้าขนหนูผืนนุ่มชุบน้ำอุ่นมาเช็ดตัวและซับใบหน้าของเธอเพื่อช่วยระบายความร้อน มือเรียวสวยของวิเวียนไขว่คว้าอากาศ เธอเพ้อเพราะพิษไข้ เป็นถ้อยคำที่ยากแก่การฟัง แต่พอจะรู้ว่า เธอคนนี้ เจ็บช้ำเรื่องความรัก และถูกตีกรอบเรื่องความรักไว้โดยผู้เป็นพ่อ วรากรได้แต่จับมือเธอเอาไว้ แล้วก็อดไม่ได้ ที่จะประทับรอบจูบบนหน้าผากของเธอ เขาไม่รู้เหมือนกัน ว่าตอนนี้ ความรู้สึกที่เขามีต่อคืออะไร อาจจะเป็นความสงสาร แต่ใครๆ ก็ว่าความสงสารเป็นบ่อเกิดของความรัก

จากการที่ต้องตื่นมาแต่เช้า วรากรเองก็เพลียเช่นกัน เขากุมมือของวิเวียนไว้ แล้วเผลอหลับไปข้างๆ เตียง มารู้สึกตัวอีกที ที่รู้สึกว่าร่างสวยตรงหน้าขยับตัว
"หิวน้ำจังเลย" เสียงแห้งๆ ของวิเวียนบอกเขา
เขาส่งน้ำอุ่นๆ ให้เธอดื่ม แล้วบอกให้เธอลุกนั่งพิงหมอน รอเขาสักครู่

โจ๊กร้อนๆ ถูกยกมาเสิร์ฟให้ยัยตัวร้ายที่สิ้นฤทธิ์เพราะพิษไข้ เขาตักป้อนเธอ ดูแลเธอ ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก แต่สายตาคนตรงหน้าที่มองมาแสดงออกว่าเธอรู้สึกขอบคุณจริงๆ
"วิอิ่มแล้ว ขอบคุณนะ"
"ดื่มน้ำ ทานยาก่อน แล้วนอนพักซะ วันนี้ผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณ"
"ขอบคุณมากค่ะ"
เขาลูบหัวเธออย่างอ่อนโยน จูบบนหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนกุมมือคู่สวยนั้นไว้ จนเธอหลับไป

ผ่านไปเกือบสองชั่วโมง เจ้าของร่างสวยก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการที่ดีขึ้น สาวหล่อร่างสูงเอ่ยถาม "เป็นยังไงบ้าง ลุกไหวรึยัง"
"ดีขึ้นแล้ว ขอบคุณคุณมากนะ วิไม่รู้ว่าคุณมาดูแลวิทำไม วิออกจะร้ายกับคุณ กับครอบครัวคุณขนาดนั้น คุณไม่จำเป็นต้องมาเป็นทาสของวิแล้วนะ ส่วนบ้านของคุณ มันก็ยังเป็นของคุณ คุณไม่ต้องสนใจคุณพ่อของวิ ว่าท่านจะมายึดบ้านคุณหรือเปล่า เพราะท่านเอ่ยยกบ้านหลังนั้นให้วิ หลังจากที่วิขอ ออกมาใช้ชีวิตเอง ไม่ยุ่งเกี่ยวกับท่าน และอยู่อยู่ใต้การบังคับของท่านอีก วิขอโทษ ขอโทษจริงๆ กับเหตุการณ์ทั้งหมด"

วรากร ยังคงสับสนในความรู้สึกของตัวเองอยู่ จึงขอตัวกลับ เดินออกมาจากห้องเธออย่างเงียบๆ ปล่อยให้ร่างสวยได้พักผ่อนในห้องสุดหรูของเธอ


โดย: เลสรั้น IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:19:21:25 น.  

 

กลับมาถึงบ้าน คุณกนกวรรณออกมาเปิดประตูรับลูกสาว
"ไปไหนมา กร" ผู้เป็นแม่เอ่ยถาม
"ไปหาวิเวียน บ้านของเรา เป็นของเราแล้วนะแม่ ไม่มีใครมาเอาไปได้อีก"
"แกไปทำอีท่าไหน เค้าถึงยกกลับคืนให้เนี่ย"
"เอาเป็นว่า กรไม่ได้ทำอะไรไม่ดีหรอกนะแม่ ไว้ใจลูกแม่เถอะ"
กรตอบแม่แล้วเดินเข้าบ้าน พร้อมกับเสียงตามหลังมาว่า แอนรออยู่นะลูก
กรเข้ามาเจอแอนนั่งอยู่ที่โซฟารับแขก ที่ที่เคยมีอะไรกับเขา ใบหน้าของเธอกับเขาไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่หรอก มันเต็มไปด้วยความรู้สึกอึดอัดพอๆ กัน
"คือ..." เสียงทั้งสองเอ่ยขึ้น พร้อมกัน
"แอนพูดก่อนเลย"
"เอ่อ.. กรพูดก่อนดีกว่าค่ะ"
"นี่ ทั้งสองคนแหละ แม่ว่าแอนพูดก่อนเถอะลูก" คุณกนกวรรณเข้ามาแทรกบทสนทนา แล้วเดินกลับเข้าห้องครัวที่เธอชอบเข้าไปขลุกอยู่ทั้งวัน
"แอนมีเรื่องจะบอกกรค่ะ คือ แอนอยากให้กรลืมเรื่องของเราที่เคยเกิดขึ้น
แอนไม่อยากให้อารมณ์ชั่ววูบมามีอิทธิพลต่อความรู้สึก ต่ออนาคตของแอน
แอนอาจจะดูเป็นผู้หญิงที่รักสนุก แต่แอนต้องการความมั่นคงในชีวิต
ตอนนี้ มีคนคนนึง ที่พร้อมจะดูแลแอน มาขอแอนแต่งงาน แล้วแอน
ก็อยากจะไปใช้ชีวิตครอบครัวที่นู่น ที่ๆ แอนเคยไปอยู่ ที่แอนเคยชิน
แอนขอโทษนะคะ"
สิ่งที่แอนได้กลับมา กลับกลายเป็นรอยยิ้มจางๆ อย่างจริงใจของวรากร
"กรก็กำลังจะพูดกับแอนเรื่องนี้เหมือนกัน กรขอโทษกับสิ่งที่ได้ทำลงไปทั้งหมด แล้วก็ยินดีด้วย กับการเริ่มต้นชีวิตครอบครัวของแอนนะ"
ทั้งสองกอดกัน ไม่ใช้แบบที่คนรักทำ แต่มันเป็นการกอดที่แสดงถึงความรู้สึกที่ดี มิตรภาพที่คนสองคนหยิบยื่นให้กันได้
"เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันค่ะ กร แล้ววันแต่ง แอนขอให้คุณไปด้วยนะ"
กรพยักหน้ารับ แล้วหญิงสาวก็เดินกลับไปบ้านของเธอด้วยรอยยิ้มเป็นสุข


โดย: เลสรั้น IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:19:22:23 น.  

 
ข้าน้อยขอโทษ มันไม่อีโรฯอ่ะนะ ข้าน้อยไม่เชี่ยวชาญง่ะ
ยอมรับผิดทุกประการ หากคนอ่านไม่ชอบใจ


โดย: เลสรั้น IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:19:23:01 น.  

 

แหม เปิดทางออกแนวดราม่าซะแระ แถมเปิดช่องให้ทางออกแก่ตัวเอกซ้า อิอิ คิดต่อมะได้อ่ะตอนเน้ มาให้กะลังจัยไปก่อนละกานจ้า


โดย: อีรอส IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:19:27:37 น.  

 

ตอบท่านเลสรั้น ชอบดิ... ไม่ชอบได้ไง

ดูท่าฝีมือเหล่านักเขียนมือใหม่จะไม่ธรรมดากันเลยนะขอรับ

ขออภัยที่วันนี้ยังไม่สามารถมาต่อให้ได้อะ ที่จริงจะลงตอนต่อที่ท่านซาเคียวส่งมาให้ต่อจากที่ซาจังเคยลงไว้ครั้งก่อน แต่ดูท่าเรื่องราวจะต่อกันไปไกลแล้วนะ เอาเป็นว่าไหนๆนิยายของซาจังก็เพิ่งปิดไป วานชายาคนใหม่ในเครือ EuReKa มาลงตอนใหม่ให้แล้วกันนะจ๊ะที่รัก Joops รออยู่นะ ^ ^


โดย: EuReKa ภาคเปิดตัวชายาคนใหม่ขอรับ IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:19:28:24 น.  

 

แหะๆ นึกม่ะออกเหมือนกานอ่ะ แต่ว่ามนัสวีก้อหายไปเรยนะนี่

อยากหั้ยผู้แต่งคนต่อไป แจกบทหั้ยอีตาวีมั้งหง่ะ

ไม่รู้ว่าเจอกระเทยแล้วเปงไงมั้ง

สงสัยจาเข็ดไปนาน

.....อิอิ........


โดย: ...มู๋ตุ๋น... IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:19:28:49 น.  

 

มาตอนเกือบเช้า............

ต่อจากคุณเลสรั้นเลยนะขอรับ.............

วิเวียนกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่แสนจะอึดอัด เธอมองสบตาหญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นป้าของเธอ ก็จะรับหลบสายตาที่คมเฉียบนั้น

“เอาละแม่วิ.....รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเข้าสิ มัวนั่งอยู่ทำไม...ยังวันนี้เราต้องไปพบคุณหญิงสมสมรกับป้า”

“แต่ป้าคะ...วิยังรู้สึกไม่ค่อยดีอยู่เลยนะคะ” วิเวียนโอดครวญ ความจริงเธอดีขึ้นมากแล้ว แม้จะไม่หายจากอาการไข้ซะทั้งหมดก็เถอะ แต่หากจะให้เธอไปพบคุณยงคุณหญิงอะไรกับอีตาสัปดลลูกชาย เธอยอมที่จะเป็นไข้อีกครั้งดีกว่า แถมหากเป็นไข้อีกครั้ง วรากร อาจจะมาหาเธออีกก็ได้

“ฉันก็ไม่เห็นเธอจะเป็นอะไรนี่ยะ....รีบไปแต่งตัวซะฉันขี้เกียจรอนาน”

“แต่...” วิเวียนพูดค้างได้แค่นั้นเธอก็ต้องหยุดเมื่อเจอกับสายตาคมกล้าของผู้เป็นป้า.....สุดท้ายเธอก็ต้องลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเดินลงจากคอนโดหรูกับป้าของเธอไป

/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*

วรากรค่อย ๆ จอดรถในลานจอดรถของภัตคารหรูแห่งหนึ่ง แต่เขายังไม่ลงจากรถ สายตาของเขาจดจ้องอยู่ที่ร่างบางของวิเวียน ในชุดแซกสายเดี่ยว เนื้อผ้าบางเบา สีชมพู่อ่อน มันเผยให้เห็นไหล่สวยของเธอ ผมยาวที่ถูกรวบขึ้นให้เข้าทรง ช่วยทำให้ต้นคอขาวของเธอได้โชว์ความสวยเต็มที่

“สวยเหลือเกินแม่คุณ” วรากรทำเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างหมั่นไส้ เขาตั้งใจจะมาคุยกับเธอเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอ แต่กลับเห็นเธอออกมากับป้าของเธอซะก่อน เขาจึงขับรถตามมา เขาเดาไม่ผิดหรอก คุณรัตติกาลต้องพาเธอมาพบกับไอ้ลูกชายของคุณหญิงสมสมรอะไรนั่นแน่นอน.......................

เมื่อเห็นว่าร่างของวิเวียนและป้าของเธอเข้าไปในภัตคารแล้ว วรากรก็ลงจากรถแล้วเดินตามเข้าไป ทุกอย่างเป็นอย่างที่เขาคิด คุณรัตติกาลพาวิเวียนมาพบกับสองแม่ลูกนั่นจริง ๆ

วรากรเลือกหาโต๊ะที่สามารถมองเห็นโต๊ะที่วิเวียนนั่งอยู่ เขาจัดการสั่งของว่างมาแทนอาหารมาวางไว้เฉย ๆ เพราะตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะกินอะไรหรอก ถ้าอยากจะกิน คงต้องเอามีดมาแร่เนื้อเจ้าหนุ่มหน้าตาเห่ย ๆ คนนี้กินซะมากกว่า เพราะดูเหมือน นฤดล จะทำตัวให้เขาเกลียดขี้หน้าซะแล้ว........

ตืด.........ตืด............

วิเวียนขอตัวลุกออกจากโต๊ะอาหารเมื่อเห็นว่าคนที่โทรเข้าคือใคร วิเวียนเดินมารับโทรศัพท์ที่ห้องน้ำหญิง ทันทีที่เข้ามาในห้องน้ำเธอก็รับโทรศัพท์ทันที

“ฮัลโหล มีอะไร?” วิเวียนกรกคำถามทันทีเมื่อรับโทรศัพท์

(ไม่มีอะไร จะถามทานข้าวอร่อยมั้ย?) วรากรตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ วิเวียนขมวดคิ้วทันที....

“รู้ได้ไง?”

(ก็เห็นอยู่ ชุดสวยดีนี่) วิเวียนหันซ้ายหันขวาทันที เมื่อวรากรเอ่ยประโยคนี้ออกมา

(ฉันอยู่ข้างหลัง)

วิเวียนหันขวับมาทันที ร่างของเธอปะทะเข้ากับร่างสูงของวรากรที่เดินมาหยุดอยู่ข้างหลังของเธอ

“อุ้ย!!! ทำบ้าอะไร” วิเวียนพูดด้วยเสียงตำหนิ แต่วรากรไม่สนใจ เขาดันร่างของเธอเข้าไปในห้องน้ำ แล้วปิดประตู

“มาได้ยังไง...” วิเวียนยังคงถามด้วยความสงสัย แต่สายตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความตระหนกมากกว่า เพราสายตาของวรากรที่มองเธอตอนนี้ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหว

วิเวียนไม่สามารถพูดอะไรได้อีก เมื่อริมฝีปากของเธอถูกประกบด้วยเรียวปากของเขา วรากรแทรกปลายลิ้นเข้ามาในอุ้งปากของเธออย่างรวดเร็ว

วิเวียนพยายามดิ้นร้น แต่สุดท้ายเธอก็แพ้ภัยตัวเอง เธอยกแขนที่เคยผลักไสวรากรขึ้นโอบรอคอของเขา พร้อมกับเบียดกายเข้าร่างสูง

วรากร กระชับอ้อมแขนตัวเองเข้ามา ฝ่ามือร้อนของเขาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของวิเวียน แม้ว่ามันจะมีเนื้อผ้าบางเบากีดขวางอยู่ แต่ความวาบหวาบที่ฝ่ามือของวรากรมอบให้ก็ทำให้เธอสะท้าน

วรากรเลื่อนริมฝีปากมาที่ต้อนคอระหง ก่อนจะซุกไซร้ ลำคอสวยนั้นอย่างอดใจไม่ได้ วิเวียนหลับตาพริ้ม เธอแยกขาออกนิดหน่อยเมื่อวรากร ใช้ต้นขาของเขาแทรกเข้ามา ก่อนที่ฝ่ามือข้างหนึ่งมันจะมาลูบไล้ตรงเรียวขาของเธอ.................................

/*/*/*/*ไม่ไหวแล้ว......มันดึกแล้วไปนอนก่อนดีกว่า/*/**/*/*/*/

อิอิ...หยุดไว้แค่นี้ก่อนนะขอรับ

เอามาลงเพื่อเป็นของกำนัลในวันรับตำแหน่งขอรับ.......

ว่าแต่ตำแหน่งอะไรขอรับท่านยู........อิอิ (แอบแกล้งไม่รู้) เอิ๊ก ๆ




โดย: มิบุ ซา'เคียว โหมดรับตำแหน่งสำคัญกับท่านยูขอรับ IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:19:29:59 น.  

 

“อ่า....กร....อือ....กร” วิเวียนพึมพำเรียกชื่ออีกฝ่ายแทบฟังไม่ได้ศัพท์ ร่างเพรียวบางเบียดเสียดสีกับร่างสูงตามแรงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ

วรากรลูบไล้ขาเรียวไล่ขึ้นสูงจนไปถึงขอบเจ้าลูกไม้ตัวน้อย ปล่อยให้นิ้วเรียวเริ่มต้นทำงานของมันอย่างรู้น่าที่

ปลายนิ้วเรียวลูบไล้หยอกเย้าจนวิเวียนแทบคลั่ง ไหนจะอกอิ่มของเธอที่ถูกลิ้นร้อนๆรัดรึง ฟันคมขบกัดเบาๆ ส่งกระแสไฟฟ้าอ่อนๆให้แล่นไปตามตัวเธอ ร่างกายเธอชาแต่ไม่ไร้ความรู้สึก มันกลับยิ่งชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ ขาเรียวสั่นระริกจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ได้แต่ยึดพิงร่างสูงเอาไว้

เสียงครางหอบกระเส่าและร่างที่อ่อนระทวยแนบเขา ทำให้วรากรแน่ใจเป็นอย่างยิ่งว่าร่างเพรียวในอ้อมกอดนั้นยอมสยบต่อเขาแล้ว วรากรดันหญิงสาวชิดผนังมือเรียวดึงเจ้าลูกไม้ตัวจิ๋วที่ขวางกั้นออกค่อยๆรูดลงทีละน้อยๆ ซึ่งมันช้ามากๆในความรู้สึกของวิเวียน จนเธอต้องเผยอเบียดเนียบร่างของเธอเข้ากับฝ่ามือของอีกฝ่าย

วิเวียนถอดหายใจอย่างโล่งอกปนสุขสมเมื่ออีกฝ่ายหยุดแกล้งเธอยอมส่งนิ้วเรียวเข้ามาสัมผัสความอบอุ่นภายในเนื้อหนังร้อนผ่าวของเธอที่กำลังทรมานไปด้วยความต้องการและรู้ว่ามีเพียงวรากรเท่านั้นที่จะช่วยเธอได้

วรากรชำแรกปลายนิ้วเข้าไปหาความอบอุ่นภายในอย่างยินดีรู้สึกถึงกล้ามเนื้อร้อนผ่าวโอบรัดนิ้วเขาไว้ น้ำอุ่นที่ไหลเอื่อยๆออกมาไม่ขาดสายช่วยให้นิ้วเรียวเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระมากขึ้น มือข้างที่ว่างบีบเคล้นสะโพกกลมกลึงละเรื่อยมาถึงแก้มก้นเต่งตึง โดนที่ริมฝีปากบางและลิ้นอุ่นก็ยังทำหน้าที่ด้านบนไม่ขาดตกบกพร่อง

วิเวียนสกัดเสียงร้องไว้อย่างยากเย็นเมื่อจังหวะเบื้องล่างเริ่มโหมกระหน่ำรุนแรง ปลายเล็บมนจิกเข้ากับต้นแขนแข็งแรงของอีกฝ่าย เสียงร้องครางที่ถูกสะกดไว้ยิ่งทำให้วรากรเร่าร้อนมากขึ้นจนไม่รู้รับถึงเรื่องภายนอกรอบกายอย่างสิ้นเชิงนอกจากร่างเพรียวบางในอ้อมแขน

ลมหายใจพรั่งพรูหอบกระชั้นของทั้งสองฝ่ายผสมผสานกันอย่างลงตัวแปลกประหลาด ราวกับว่าหัวใจของทั้งสองเต้นในจังหวะเดียวกันไม่ผิดเพี้ยน

เมื่อเพลงรักดำเนินมาจนใกล้จะสิ้นสุด วรากรประกบริมฝีปากของตัวเองเข้ากับริมฝีปากของวิเวียนเพื่อสะกดเสียงร้องครางอย่างสุขสม พร้อมกับรู้สึกถึงแรงกระตุกน้อยๆของร่างเพรียวในอ้อมแขน วรากรทิ้งนิ้วเรียวไว้ในความอบอุ่นชุ่มชื้นที่น่ายินดีนั้นสักครู่จนแรงบีบรัดคลายลงเขาจึงถอดถอนออก ก่อนจะก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมนเป็นการปลุกปลอบ

“คุณเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น” แม้เสียงจะดังเพียงกระซิบแต่มันหนักดังหินผาและดังกึกก้องเข้าไปในใจของคนทั้งสอง


แต่งสดงับมีอะไรผิดพลาดก็ขออภัย ณ ที่นี้ด้วยจ้า ไม่ถนัดเล้ยไอ้อิโรติกเนี่ย หุหุ ขอมาแจมด้วยคนนะคะ

ปล.คุณกิ๊กสุดที่รักรู้สึกจะแจกบัตรคิวเยอะเหลือเกินนะเก็บไว้ให้เรามั่งป่ะนี่
แอบน้อยใจแล้วนะ เชอะๆๆ - m -


โดย: m&m IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:20:22:27 น.  

 

ร่างเพรียวสะดุ้งพรวดจากเตียงนอน กระพริบตาถี่ๆ มองไปรอบๆ ตัว กรเสยผมขึ้น พลางสะบัดหน้าไปมา...แม่คู๊ณ...ณ...ณ...ณ ตามาหลอกมาหลอนกันกระทั่งในฝัน จะปล่อยให้นอนให้สบายหน่อยไม่ได้

กรแทบจะหายง่วงเป็นปลิดทิ้งเมื่อเห็นแม่สาวตัวร้ายนั่งคุยกับแม่ของตัวเองอย่างถูกคอ ส่วนแม่ของเค้าน่ะเหรอดูจะเอ็นดูแม่สาวคนนี้ไม่ใช่น้อย

...นี่มันอะไรกันล่ะเนี่ย...

"อ้าว กร ทำไมยังไม่แต่งตัวอีก" แม่หันมาถามเมื่อเห็นลูกยังยืนหน้างงๆ ในชุดนอน

"แต่งตัว ?"

"งั้นสิ ก็เรานัดหนูวิไว้ว่าจะไปหาเค้า แล้วไม่ไป หนูวิก็ต้องมาเองสิ แย่จริง" กรเหลือบมองยัยตัวร้ายที่อมยิ้ม นั่งลอยหน้าลอยตา

"คุณ...ไม่สบาย ไม่ใช่เหรอ" กรยังมึนๆ

"เพ้ออะไรกร หนูวิก็สบายดีนั่งอยู่นี่ แทนที่จะมายืนอยู่แบบนี้ แม่ว่าไปอาบน้ำดีกว่ามั้ง อ้าว...อยู่ดีๆ ก็หน้าแดง เพี้ยนรึเปล่าลูกคนนี้" คนเป็นแม่มองหน้าลูกตัวเอง ที่จ้องหน้าอีกฝ่าย แล้วจู่ๆ ก็หน้าแดง

"ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า วิรอได้ ไม่ได้ลำบากอะไร อีกอย่างถือซะว่ามาทานอาหารอร่อยๆ ฝีมือคุณป้า" กรมองแทบจะไม่เชื่อสายตา แม่สาวตัวร้าย เอาแต่ใจ ขาวีน ก็พูดจาน่ารัก ประจบประแจงคนเป็นเหมือนกัน

"ถ้าหนูวิไม่รังเกียจมาเมื่อไหร่ก็ได้"

กรเดินกลับไปอาบน้ำแต่งตัวแบบยังตั้งสติไม่ได้ ตกลงไอ้ที่แม่ตัวร้ายไม่สบายเนี่ย...ฝันเหรอ ก็ยัยนั่นยังมานั่งลอยหน้าลอยตา ประจบแม่เค้าอยู่เลยนี่นะ

แล้วไอ้เรื่องนั้น... ชอบเค้าล่ะสิ เลยเก็บไปฝันแบบนั้นน่ะ เสียงเล็กดังมาอีกครั้ง

...บ้า...ใครจะไปชอบลง ยัยตัวร้ายแบบนั้น

...ไม่ชอบแล้วไปฝันถึงเค้าแบบนั้นทำไม

...ก็แค่ฝันถึงเฉยๆ

"เฮ้ย..ไป๊ ชิ้ว ชิ้ว เรานี่ท่าจะบ้าไปกันใหญ่แล้ว ยัยนั่นน่ะตัวร้าย ท่องไว้ ท่องไว้" กรบ่นกับตัวเองกอีกรอบ

**********************************************************************

ไม่ได้วางยาน๊า..... เอาแค่สั้นๆ ก่อนแล้วกัน เพราะว่าเจ้าปีศาจตัวโตบอกว่าให้มาช่วยลงต่อหน่อยนึง ก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นแบบนี้...

คุณยู...อย่าลืมที่แนะนำนะคะ ถ้าจะแจกบัตรคิว แนะนำว่าให้ใช้คิวออนไลน์ค่ะ แล้วจะรู้ว่า work more มากๆ ((ท่านผู้ว่าการฯ รับรองแล้ว))


โดย: AprilHomme IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:20:23:30 น.  

 

อ่ะโหว

โดมทอง รวมนักเขียนเก่า-ใหม่ สุดๆ

เอิ๊กๆ

ชะแว้บมาตอบคำถามท่านยูนะคับ อุส่าไปจี้ถึงถิ่น
(ว่างๆไปบ่อยๆเลยนะงับ จะได้มีไฟลุกเยอะๆ เอิ๊กๆๆ)

กำซิก > กิ๊กsome > (some=บ้าง) >กิ๊กบ้าง > ก้างbig >(big=ใหญ่) > ก้างใหญ่ > ไก่ย่าง ! คับ ^^


โดย: นายโฟน IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:20:23:56 น.  

 

ปล่อยให้น้ำล้างความฟุ้งซ่านจนหมด กรก็ออกมาแต่งตัว
"ชุดไหนดีวะ ....สีแดง สีฟ้า หรือว่า......."แล้วก็มีเสียงใสๆแทรกเข้ามา "สีครีมดีมั้ยคะ..."กรสะดุ้งเฮือกที่ยัยตัวร้ายบุกเข้ามาถึงห้องนอน
"นี่คุณ มีมารยาทหน่อยสิ.......เค้ามาไม่รู้จักเคาะประตูรึไง" กรพูดตามประสาคนฟอร์มจัด
"ก็นี่มันบ้านวินี่คะกร จะเข้าออก ยังไงก็ได้ คุณเป็นทาสไม่มีสิทธิสั่งเจ้าของบ้าน รึว่าคุณลืมมม" วิพูดเยาะเย้ยเต็มที่
วรากรได้แต่นิ่ง แล้วนึกได้ว่า เค้ายังติดอยู่ในสัญญาบ้าๆนั่นอยู่ แต่ก็หยิบเสื้อเชิ้ตสีครีมที่ยัยตัวร้ายเลือกให้มาสวมแต่โดยดี...
"กร....มานี่สิ" ยัยตัวร้ายหันตัวกรมาแล้วเบียดตัวเข้ามาใกล้ๆ อกอวบๆแนบชิด พร้อมกับโอบรอบคอกร ใบหน้าที่ห่างกันเพียงคืบ ทำให้กรหัวใจเต้นอย่างบอกไม่ถูก
"ปกเสื้อมันยับน่ะ" พูดเสร็จ ยัยตัวร้ายยิ้มให้อย่างเย้ายวน แล้วเดินลงไปข้างล่าง ปล่อยให้กรที่ตอนนี้กำลังเคลิ้มกับกลิ่นหอมอ่อนๆของยัยตัวร้ายถึงกับเอ๋อไปเลย ยัยนี่มาไม้ไหนอีกล่ะ

-------------------------------------------------
หัวไม่แล่นแล้วววค่ะ
คุณยูรับชายารึคะ งั้นขอสมัครได้ป่ะ.....อิอิ


โดย: Pop_CoRNz IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:20:24:26 น.  

 
งง ว่ะ ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย ( ล้อเล่น )


โดย: fa IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:20:24:56 น.  

 
เลสรั้นขอมาตามอ่าน + นั่งงง ตกลงตอนไหนฝัน ตอนไหนจริงมั่งง่ะ
แล้วจริงๆ แล้ววิเวียนยกเลิกสัญญาทาสแล้วไม่ใช่หรอ โอ๊ย มึนๆ
หรือเป็นเพราะเมาไมค์ไม่รู้ อยู่ในคาราโอเกะมาครึ่งวัน

เอาเป็นว่า ตอนนี้ขอเป็นคนอ่านค่ะ


โดย: เลสรั้น IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:20:25:41 น.  

 

เลสรั้นมาแบบงงๆ ค่ะ ไหนฝัน ไหนจริงมั่งง่ะ
หรือเป็นเพราะนู๋เมาไมค์ คาราโอเกะมาทั้งวันเนี่ย -*-
เอาเปนว่าตอนนี้ขอสมัครเป็นคนอ่านนะคะ

** คุณยูจ๋า ตั้งใหม่ดีมั๊ย ตอนนี้มันยาวๆๆๆๆๆๆๆ แล้วกระทู้ก็ตกลงมาแล้วด้วย

ดีใจๆ อย่างน้อยคุณยูก็ชอบที่เลสรั้นเขียน


โดย: เลสรั้น IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:20:26:14 น.  

 

>>>>คุณยูรับชายารึคะ งั้นขอสมัครได้ป่ะ.....อิอิ >>>>>>>>>คำตอบคือไม่ได้ขอรับ

ตำแหน่งนี้มีเจ้าของเรียบร้อยขอรับ หวง ตำแหน่งด้วยขอรับ..

ต้องขอแสดงความเสียใจกับคุณ Pop_CoRNz ด้อวยขอรับ

เอิ๊ก....ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ


โดย: มิบุ ซา'เคียว ผู้เป็นเจ้าของตำแหน่ง.....(อะไรดี?) IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:20:27:15 น.  

 

ท่าน เลสรั้น เปิดประตูมาออกแนวดราม่าจริงๆด้วยท่าน อีรอส ^ ^'' ดีนะเนี่ยมีมือทองขี่ม้าขาวมาช่วยๆกัน ดังนั้นแนวดราม่าของท่านเป็นความฝันของวรากรขอรับ คือคนอ่านต้องเข้าใจกันนิดหน่อยนะ นักแต่งมือทองของเราส่วนใหญ่ส่อแนวซาดิสต์ ถ้าคิดจะให้เลิกทาสกันง่ายๆ ทั้งที่ยังไม่โดนทรมานนี่คงยากส์นิสขอรับ ^ ^

เห็นเม้นต์ของคุณ[ หมวย ใจจริงยูแอบคิดพล๊อตของมนัสวีไว้หน่อยๆ แล้วนะ แต่มะรู้จะกลับมาต่อได้ทันมั้ย ไม่รู้จะมีใครแย่งแต่งไปก่อนอ๊ะป่าว 555 เพราะนี่เป็นเกมส์ ต่อไปแค่เล่นๆ ไม่ fix ไม่เครียดคัฟ ^ ^

อ้าว.. ซา'เคียว ไม่รู้เหรอว่าตำแหน่งอะไร อุตส่าห์เก็บไว้ให้ -3- บุ้ยๆๆ อย่าแกล้งกันอย่างนี้ ยูยิ่งกำลังใจไม่ดี เด๋วมีงอนนะ 555

ถึงช๊อกกี้ยาหยี m&m นี่เหรอที่เค้าเรียกว่าไม่ถนัดอีโรติก (เซียนซะ) ^ ^'''' ไม่เอาน่าอย่างน้อยใจไปเลยค่ะ ก็แค่ยูบุญน้อย ไม่ค่อยมีคนใส่ใจ เป็นกิ๊กกะใครก็มักโดนทิ้งๆขว้างๆ เลยต้องปิดประกาศเยอะหน่อย ยาหยีเข้าใจยูชิมิเคอะ โฮะๆๆ (โอ๋ๆ ล้อเล่นน่า ... คนดี มีแอบน้อยใจ เด๋วส่ง Thesis ไปให้พิมพ์เลย) ... อ่ะ... ยื่นนิ้วก้อยส่งให้ b^_' มาม๊ะๆ ดีกันนะจ๊ะ คิดถึงนะคะ ปีศาจตัวโต ^.^

แหม... ท่าน AprilHomme สมกับเป็นเลขาฯสภาฯ มีแอบแซวด้วยอะ อย่างยูไม่จำเป็นต้องทำบัตรคิวหรอกคัฟ มีคนมาสมัครแค่หยิบมือ (แค่พอดีมือยูใหญ่หน่อยก็เท่านั้นอะ) ว่าแต่ท่านเลขาฯสนใจตำแหน่งใหม่ในเครือ EuReKa บ้างมั้ยขอรับ ;p

อาฮ้า... นายโฟน หวังว่าครั้งนี้คงพิมพ์ไม่พลาดแล้วนะ ขอบคุณที่อุตส่าห์เข้ามาตอบปัญหาถึงนี่ ไม่เสียทีที่เข้าไปจี้ถึงถิ่นท่าน

เรียนคุณ Pop_CoRNz แหม... ชอบจังคนมีฝีมืออย่างท่านเนี่ย เสียดายแค่ว่า ตำแหน่งชายายูสงวนไว้ให้ใครบางคนซะแล้วดิ อ๊ะๆ... มะทำหน้าดีใจอย่างนั้น เหลือใบสมัครตำแหน่งสนมซ้ายขวา ไม่ทราบว่ามีใครสนใจร่อนใบสมัครบ้างมั้ยคัฟ

ปล. ถึงเจ้าของชื่อผู้ครองตำแหน่งชายา หากท่านสละสิทธิ์ไม่คิดรับตำแหน่งกรุณาแจ้งเตือนข้าน้อยล่วงหน้าด้วยนะขอรับ (me/หลบไปนั่งกอดเข่าเข้าโหมดน้อยใจที่มุมกระทู้ ผมร่วงไปครึ่งนึงแล้วนะ T^T กระซิกๆ)

ส่วนเรื่องกระทู้ตกไป เด๋วยูจัดสถานีจ่ายไฟแห่งใหม่ไม่มีปัญหา... โอเช ^ ^d

ออ... ถึงผู้ที่จะเข้ามาร่วมเล่น ถ้าเห็นเหล่านักแต่งมืออาชีพข้างต้นต่อกันน่าเสียวสันหลัง ก็ไม่ต้องตกใจไป ร่วมแจมกันซักประโยคสองประโยคก็ยังได้ ไม่ผิดกติกานะขอรับ ... งง มั้ย? อ่ะ งั้นยูจะทำให้ดูเป็นตัวอย่างนะ 555 (<< สรุปว่านี่มันแอ๊บขี้เกียจกันเห็นๆ)


><><><><><><><

วรากรเดินลงบันไดมาหน้าตาสดใสในเสื้อสีครีมที่ยัยตัวร้ายจัดให้ แต่ไหงคนสั่งให้ใส่ถึงหน้าบูดเป็นตูดอุรังอุตังอย่างนั้นนะ?

ชิส์... ใครจะคิดยะว่าใส่ออกมาแล้วจะหล่อลากกระชากสาวขนาดนี้ นึกว่าจะแค่ดูดีเฉยๆอะ.... มันจะหล่อเกินไปแล้วนะ... นายวรากร -*-

><><><><><><><

To B Cont ตอนต่อไป ใครจะต่อคัฟ?


โดย: EuReKa IP: 82.43.172.19 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:20:31:08 น.  

 
อื้ออื้ม


โดย: MOMO IP: 82.43.172.19 วันที่: 18 สิงหาคม 2549 เวลา:17:15:27 น.  

 
(((((ปังๆๆ ฟังๆ))))) <<< ไงล่ะ... มันมาเป็นปืนอาก้าสวมวิญญาณว๊ากเกอร์อีกละ

ไม่มีไร แค่จะบอกถึงผู้ที่ยังหลงอยู่แถวกระทู้นี้ว่า เราย้ายไปบ้านใหม่กันอีกแล้วนะขอรับ ตามคัฟ จับเม้าธ์คลิ๊กเบาๆ เข้าฐานลับข้างล่างนี้เลย (อย่าจิ้มแรงนะ เด๋วเจ้าของกระทู้จะโตะจาย )

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=eureka-uk&month=08-2006&date=17&group=1&blog=1

ถึงผู้ที่จะเข้าเล่นในกระทู้ใหม่ กรุณาอ่านกฏอัยการศึกก่อนลงสนามรบ หรือก่อนส่งกระแสไฟ ด้วยนะขอรับ... อะ... งง ทำหน้างงๆ กันใหญ่ ถ้าไม่เข้าใจ ก็รีบเข้าไปอ่านซ้า... อย่าช้าล่ะ จะ(พยายาม)รอ


โดย: EuReKa IP: 82.43.172.19 วันที่: 19 สิงหาคม 2549 เวลา:3:18:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
แม่มด EuReKa
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Domesday Book
Friends' blogs
[Add แม่มด EuReKa's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.